ปราชญ์หญิงพลิกแผ่นดิน

  • 99% Rating

  • 23 Vote(s)

  • 159,680 Views

  • 2,075 Comments

  • 2,286 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    354

    Overall
    159,680

ตอนที่ 17 : หิมะโปรยปรายความตายมาเยือน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7654
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    11 พ.ค. 57

     หิมะโปรยปรายความตายมาเยือน

      ฤดูใบไม้ร่วงจางหาย หิมะโปรยปรายเข้ามาแทน ฤดูหนาวปีนี้ที่มาเยือนสร้างความหนาวเหน็บให้กับทุกพื้นที่ แต่ที่แคว้นฉินกลับหนาวเหน็บและเยือกเย็นยิ่งกว่า เพราะหนาวนี้มาพร้อมกับความตายที่คืบคลานเข้ามาตั้งแต่หิมะเม็ดแรกตกลงสู่พื้น ทัพฉินจากที่เคยพยายามเอาทหารไปเจาะทำลายแผ่นน้ำแข็งซึ่งไม่ต่างจากการดิ้นรนเฮือกสุดท้าย ก็ถูกทหารเว่ยยิงธนูข้ามฝั่งแม่น้ำมา ทำให้ซากศพเต็มไปหมดทั้งในแม่น้ำและริมฝั่ง ถึงจะมียิงตอบโต้แต่ฝ่ายที่จะทำลายน้ำแข็งต้องเผยตัว ฝั่งเว่ยเพียงหลบหลังโล่แล้วก็ยิงข้ามมา ทำได้เพียงสองสัปดาห์แผ่นน้ำแข็งบนแม่น้ำก็ยิ่งเยอะและหนาเพิ่มขึ้น สุดท้ายก็ได้แต่รอความตายเมื่อแผ่นน้ำแข็งหนาพอที่จะให้ทัพเว่ยเดินข้ามมา

      "เมิ่งเถียนเจ้านำทัพม้าเกราะหนักตั้งขบวนเหล็กหมาด(ขบวนทัพรูปสามเหลี่ยมให้มุมแหลมอยู่หน้าพุ่งหาศัตรู) พุ่งทะลวงเข้าไป  ทหารม้าเกราะเบา ประจำซ้ายขวา รักษาระยะห่าง คอยยิงธนูก่อกวนทหารฉินบนฝั่ง"เฉินเยี่ยสั่งการ

      "ขอรับ"เมิ่งเถียน

      "เว่ยหยง หม่าเฉวียน นำกำลังทหารติดตาม หลังจากเมิ่งเถียนเจาะทะลวงก็เข้าสนับสนุนเก็บกวาด ไปได้"เฉินเยี่ย

      "ขอรับ"เว่ยหย่ง หม่าเฉวียน

      เมิ่งเถียนเมื่อตั้งขบวนเสร็จโดยตัวเองอยู่หน้าสุดเป็นคนบุกทะลวงคนแรก เมื่อได้ยินเสียงกลองคำสั่งเคลื่อนทัพก็ควบม้าย่ำลงบนแผ่นน้ำแข็ง มือจับดาบแน่น ควบม้าตรงเข้าไปด้วยความเร็วที่เท่าเทียมกันทั้งขบวนที่เป็นทหารม้าเกราะหนักอีกสองร้อยนาย สายตามองเห็นทางเพียงช่องเล็กๆระหว่างโล่

      การตั้งกองม้าแบบนี้ผู้นำขบวนจะบุกเข่นฆ่าไปข้างหน้าอย่างเดียว หน้าที่ป้องกันจะตกเป็นของทหารคนสนิทที่ขนาบซ้ายขวา เหล่าทหารคนสนิทจะถือโล่ปกป้องแม่ทัพเป็นหน้าที่หลัก และเอาตัวเข้าแลกแทนแม่ทัพ เพราะตามกฏกองทัพถ้าแม่ทัพตายทหารคนสนิททุกคนต้องตายตาม ถ้ามีผู้บาดเจ็บก็จะสับเปลี่ยนเข้าไปอยู่ด้านในของขบวนให้ม้าในขบวนหนีบม้าของผู้บาดเจ็บขี่วิ่งตามไป

      "ฆ่า!"เมิ่งเถียนร้องตะโกนก่อนตวัดดาบเข้าใส่พลธนูฉินที่อยู่ตรงหน้า

      เสียงโห่ร้องจากกองทัพม้าเกราะหนักดังกระหึ่ม พร้อมๆกับรอยโหว่ของกองพลธนูที่กว้างมากขึ้นเพราะต้องหลบหนีกีบเท้าม้าและดาบที่กระหน่ำลงมา

      "โจมตีรอยแยกด้านขวา ฆ่ามัน"เว่ยหย่งร้องบอกคนในบังคับบัญชา ส่วนทัพหม่าเฉวียนก็โจมตีรอยแยกด้านซ้ายที่ทหารฉินแตกฮือออกมาเพราะโดนทัพม้าบุกทะลวง

      เมิ่งเถียนตั้งแต่เข้าประชิดพลธนูบนฝั่งได้ก็ฟาดซ้ายปาดขวา ควบม้าไปข้างหน้าแบบไม่มีหยุด ทหารคนสนิทที่ถือโล่ถูกเปลี่ยนเป็นคนที่สี่แล้วตอนนี้ ไม่รู้ว่าฆ่าไปเท่าไหร่ รู้แต่ว่าทั้งตัวเหนียวเหนอะลมหายใจได้แต่กลิ่นคาวเลือด มารู้ตัวอีกทีตอนถูกทหารคนสนิทมากระตุกที่แขนเพื่อให้รู้สึกตัว

      "ท่านแม่ทัพ เสียงหวูดเรียกให้กลับขอรับ"

    เมิ่งเถียนไม่ตอบแต่เบี่ยงหัวม้าให้ตีวงอ้อมกลับที่ตั้งทัพ หน้าที่ตรงนี้สิ้นสุดลงแล้ว หลังจากนี้จะเป็นหน้าที่ของทหารราบแล้วในการจัดการข้าศึกและตรึงพื้นที่ เพื่อให้ทัพหลักเคลื่อนข้ามฝั่งมาสมทบ

      "คุณหนู พี่ไห่ถังฝากสมุดบัญชีรายจ่ายของเดือนนี้มาให้ตรวจสอบอีกรอบขอรับ"หย่งเป่า

      "วางไว้บนโต๊ะก่อน ไว้ปักผ้าเช็ดหน้าให้ อินเอ่อร์เสร็จ ข้าค่อยดู เหลืออีกนิดเดียว"เหมยฮวา

      "คุณหนู อย่าตามใจนางมากเลยขอรับ ขะ..ข้าน้อย...."หย่งเป่า

     "แค่นี้เอง ไม่ต้องเกรงใจหรอก อ่อ...มีคนมาประมูลเหล้าเยอะไหมวันนี้"เหมยฮวา

      "ราวๆ สามสิบกว่าคนได้ขอรับคุณหนู"หย่งเป่า

      "งั้น เชิญพี่หย่งเป่า ไปช่วยพี่ฉู่ฉู่ประมูลเหล้าต่อเถอะ "เหมยฮวา

      "ขอรับ ข้าน้อยขอตัว"หย่งเป่า

      นี้ก็เดือนที่สองแล้วที่ร้านฟาไฉ ของตระกูลหยางและหลี่ร่วมลงทุนกันสร้างขึ้นมีการประมูลขายเหล้ากลั่นและเดือนนี้ยังมีเหล้าดองยา ที่ข้าได้แนวคิดจากภพก่อนมาทำ ปกตินอกจากจะขายน้ำตาล แบบไซรัปกับเป็นก้อน ทุกๆ สิบห้าวัน พอวันสุดท้ายของเดือนก็จะขายเหล้าไปด้วย ซึ่งไม่ได้ทำปริมาณเยอะอะไรมาก เพราะยืดถือคำที่ว่า ของดีมักมีน้อย ตอนแรกแค่ประกาศไปว่าทางฟาไฉ จะเอาเหล้าเมามายพันวันออกมาขาย คนที่มาซื้อกลับแย่งกันเสนอราคาจนสุดท้ายเลยต้องทำเป็นการประมูลไป ไม่น่าเชื่อว่าแค่ขายรอบเดียวจะพอจ่ายค่าจ้างคนในร้านเกือบทั้งเดือน เดือนนี้ก็ขายเหล้ากลั่นเพียงสิบไหเท่าเดิมแต่เพิ่มเหล้าดองสมุนไพรสองไห จริงๆมีสี่ไหท่านพ่อมาชิมแล้วติดใจเอาไปซะสองไห ส่วนสรรพคุณเป็นอย่างไรนั้นข้าไม่รู้ เพราะไม่เคยเห็นงานวิจัยในภพก่อนบอกไว้เลย ส่วนสมุนไพรที่ใส่ดองกับเหล้าก็มีพวกบำรุงไต บำรุงตับเป็นต้น ซึ่งปกติแค่เหล้าอย่างเดียวก็บำรุงตับให้แข็งแรงอยู่ละ พอมีคนมาถามข้าก็บอกแค่ว่า ช่วยให้เลือดลมสูบฉีด จริงๆก็ไม่มีอะไรข้าแค่ต้องการทำให้มันดูดีเพิ่มมูลค่าสินค้าขึ้นไปเท่านั้นเอง

      "เสร็จซักที ผ้าเช็ดหน้าลายคิตตี้ ไม่รู้อินเอ่อร์ไปเล่นที่ไหนแล้วนี้ น่าจะเล่นอยู่แถวๆนี้มั้ง"เหมยฮวา

      "มีใครเห็นอินเอ่อร์ไหม"เหมยฮวาถามคนรับใช้

      "เหมือนว่า ท่านหลินซือจะพาไปเล่น ที่สวนหลังบ้านขอรับ"

      "หืม..ขอบใจเจ้ามาก อ๊ะ...เอาหนังสือไปให้ท่านอาซือด้วยเลยดีกว่า เดี๋ยวจะลืมอีก"เหมยฮวา

      "ขอรับคุณหนู"

      พอหยิบหนังสือได้ก็เดินไปที่สวนหลังบ้านทันที พอไปถึงก็เจอหลินซือมือหนึ่งถือจอกเหล้าปากก็เอื้อนกลอนส่ายหัวไปมาส่วนอินเอ่อร์ก็กินขนมไปส่ายหัวตามไปด้วย

      "ท่านอาซือ จะดื่มเหล้าแล้วยังพาอินเอ่อร์มาด้วยทำไมเจ้าค่ะ"เหมยฮวา

      "ก็ไม่เห็นมีใครว่างซักคน ข้ากลัวอินเอ่อร์จะเหงาเล่นคนเดียวก็เลยพามานั่งเล่นแถวนี้เท่านั้นเอง"หลินซือ

      "พี่เหมยฮวาๆ มากินขนมด้วยกันเร็ว"เพ่ยอิน

      "จ้าๆ...นี้ผ้าเช็ดหน้า พี่เหมยฮวาคนนี้ทำให้เจ้าเสร็จแล้ว"เหมยฮวาพูดจบพร้อมกับยื่นให้

      "ขอบคุณเจ้าค่ะ พี่เหมยฮวา ฮ่าๆ ที่นี้ข้าก็จะมีผ้าเช็ดหน้าเหมือนพี่เหมยฮวาแล้ว"เพ่ยอินหัวเราะร่า

      "นี้ๆอินเอ่อร์ เจ้าหัวเราะปากกว้างซะจนเห็นลิ้นไก่แล้วนะ"หลินซือพูดยิ้มๆ

      "ทำไมเหรอ ก็ข้าดีใจนี้นา ท่านลุงซือ ฮ่าๆ"เพ่ยอิน

      "พวกเจ้าสองคนนี้ถ้าไม่รู้มาก่อน คงคิดว่าเป็นพี่น้องคลานตามกันมาแน่ๆ"หลินซือ

      "ฮิๆ ท่านอาซือ แล้วไม่ดีเหรอเจ้าค่ะ"เหมยฮวา

      "เหอะ"หลินซือ

      "เกือบลืม ข้าได้ยินมาว่าท่านอาจะกลับไปเมืองหลวงเหรอเจ้าค่ะ"เหมยฮวา

      "ใช่มีเรื่องยุ่งๆนิดหน่อยที่บ้านพ่อข้า อีกสองวันก็จะออกเดินทางแล้ว"หลินซือ

      "ฮืม....นี้เจ้าค่ะ ที่ข้าสัญญาไว้จะเอาให้ท่านอาอย่างที่สอง ตอบแทนที่มาช่วย "เหมยฮวาหยิบหนังสือมายื่นให้

      "อะไรกันข้าอุตส่าห์ช่วยเจ้าตั้งสามเดือนให้ข้ามาแค่หนังสือเล่มเดียวนี้นะ โดนเจ้าหลอกใช้ตามเคย เห้ออ...ข้าคงมีกรรมถึงถูกลูกศิษย์ที่สอนมาหลอกใช้"หลินซือรับหนังสือมาถือไว้

      "ท่านอาน่าจะลองเปิดอ่านดูซักนิดก่อนนะเจ้าค่ะ ข้าคิดว่าท่านต้องชอบมันแน่"เหมยฮวาพูดยิ้มๆอย่างมีเลศนัย

      "ฮืมไหนดูซิ ห๊า..จะ...จะ......เจ้า....."หลินซือเปิดดูหน้าแรกก็มือสั่นเทาแล้วค่อยพลิกดูไปอีกสี่ห้าหน้า ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมา

      "เจ้าไปเอามันมาจากไหน คงไม่ใช่เจ้าแต่งขึ้นมาเองหรอกนะ"หลินซือจ้องมองเหมยฮวาเขม็ง

      "เรื่องนี้ ข้าคงบอกท่านอาไม่ได้ว่ามีความเป็นมายังไง ที่บอกได้ก็แค่ข้าเคยอ่านมา หนังสือเล่มนี้จริงๆแล้วมี สามสิบหกบท แต่ข้าจำได้แค่สามสิบบท อีกหกบทนั้นข้าจำได้เพียงเล็กน้อย เลยเขียนคร่าวๆ ท่านอาคงต้องไปตีความเอาเอง ข้าตั้งใจจะให้ท่านอาตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว เพียงแต่รอข้าทดลองทำกระดาษได้ก่อน หลังจากนั้นก็ยังไม่ว่างพอที่จะมีเวลาเขียน เลยเพิ่งมาเสร็จเอาเมื่อสี่ห้าวันก่อนนี้เอง"เหมยฮวา

      "แล้วทำไมถึงตั้งชื่อว่า ตำราพิชัยยุทธซุนวู"หลินซือหน้านิ่วคิ้วขมวด

      "เพราะท่านซุนวู เป็นผู้แต่งขึ้นมาเจ้าค่ะ"เหมยฮวา

      "ท่านซุนวูเป็นใคร ทำไมข้าถึงไม่รู้จักเลยล่ะ แล้วไหนจะเนื้อหาอีก ข้าเพียงอ่านดูผ่านๆแค่บทแรกก็ ช่างดูลึกซึ้งยิ่งนัก ไหนเลยคนเช่นนี้จะไม่มีชื่อเสียง"หลินซือ

      "ข้าไม่อยากโกหกท่านอา ดังนั้นคงบอกได้แค่นี้ ข้าไม่รบกวนแล้ว ขอตัวเจ้าค่ะ อินเอ่อร์เราไปกันเถอะ"เหมยฮวาหันไปจูงมือเพ่ยอิน

      หลินซือไม่รับคำแต่ก้มหน้าอ่านต่อตลอดทั้งบ่าย จนมองไม่เห็นตัวหนังสือเพราะตกเย็นแล้ว ถึงได้รู้สึกตัว ขนาดข้าวก็ไม่ยอมมากินจนต้องยกไปให้ที่ห้อง เหมยฮวาถึงกับกลุ้มใจว่าคิดถูกหรือผิดที่เอาหนังสือให้ พอวันที่จะกลับถึงได้เบาใจหน่อย เห็นหลินซือเดินออกมาจากห้องถึงใบหน้าจะซีดเพราะอดหลับอดนอน แต่แววตายังเป็นประกาย

      "จะมาส่งข้ากันหรือไร "หลินซือ

      "ท่านหลินซือหน้าซีดๆ จะออกเดินทางไหวเหรอ"ฝูเสียง ที่มาส่งด้วย

      "ฮ่าๆ แค่นี้เองไม่เป็นไรหรอก แล้วฮวาเอ่อร์ เจ้าจะเอาอะไรหรือไม่ ข้าจะได้ส่งมาจากเมืองหลวงตอบแทนที่ให้หนังสือข้า "หลินซือ

      "ฮิๆ ไม่ต้องก็ได้เจ้าค่ะ ท่านอาซือ แต่ถ้าจะให้จริงๆ ข้าขอพวกสมุนไพรก็ดี เผื่อข้าว่างๆจะได้เปิดโรงหมอรักษาคนกับท่านหมอเจิง ตั้งแต่เรียนมายังไม่เคยรักษาใครเลย"เหมยฮวา

      "เอาสิ พอไปถึงเหมืองหลวงแล้วจะส่งมาให้  ข้าต้องไปแล้ว แต่ไม่ต้องห่วง ข้าจะมาฉลองงานเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ของเจ้าในปีหน้าแน่ๆ"หลินซือ

      "ฮึ...ท่านจะถือโอกาสมากินแต่เหล้าที่ข้าทำละซิ"เหมยฮวา

      "ปิดเจ้าไม่ได้เลยจริงๆ ฮ่าๆ ข้าต้องไปแล้ว"หลินซือ

      "ถนอมตัวด้วยเจ้าค่ะ"เหมยฮวา

     หลังจากทัพเว่ยที่นำทัพโดยแม่ทัพใหญ่เฉินเยี่ย สามารถยกทัพข้ามแม่น้ำมาได้ ทางราชสำนักฉิน ก็วุ่นวายเป็นการใหญ่ ขุนนางในราชสำนักต่างกล่าวโทษกันและกัน สุดท้ายขุนนางที่ทรงอิทธิพลในราชสำนักฉินก็กดดันให้อ๋องฉินรับผิดชอบ จนอ๋องฉินตัดสินใจกลืนยาพิษฆ่าตัวตาย แล้วให้ตัดหัวส่งไปพร้อมกับสาสน์ขอยอมแพ้เพื่อแลกกับการละเว้นชีวิตคนอื่นๆที่เกี่ยวข้องกับราชวงค์ฉิน ตอนแรกเว่ยตกปากรับคำ แต่พอยกทัพเข้าไปในเมืองได้ ก็สั่งจับกุมเหล่าองค์ชายทั้งหมดสิบห้าคนมาประหาร แคว้นฉู่เคยติดต่อกับแคว้นอื่นที่เหลืออย่างลับๆเพื่อมาช่วยฉิน แต่ก็โดนปฏิเสธด้วยให้เหตุผลว่าแคว้นเว่ยนั้นประกาศก่อนยกทัพเข้าตีฉิน เพราะฉินมาช่วยเทียนเฉารบกันเว่ย ด้วยเหตุนี้เว่ยจึงต้องจำใจยกทัพไปตีฉิน เพื่อลดความโกรธแค้นของญาติพี่น้องของทหารเว่ยที่ถูกทหารฉินฆ่าตายให้บรรเทาเบาบางลง ซึ่งถ้านิ่งเฉยอาจทำให้แคว้นเว่ยระส่ำระส่ายจากความโกรธแค้นในครั้งนี้ได้ และให้สัญญาว่าจะไม่แตะต้องแคว้นอื่นๆ

      ตั้งแต่เว่ยยกทัพไปตีฉินใช้เวลาไม่ถึงปีก็กำราบฉินลงได้ ถึงส่วนหนึ่งจะเกิดจากอ๋องฉินถูกกดดันจากขุนนางที่มีอิทธิพลให้ยอมแพ้ก็เถอะ แต่ก็ต้องยกนิ้วให้กับความเก่งกาจในการรบของทหารเว่ยที่ทำให้เกิดเหตุการณ์นี้ตามมา แคว้นฉีพอทราบข่าวในอีกสองเดือนถัดมา ก็รีบแต่งตั้งฑูตพร้อมเครื่องบรรณาการขอเข้าพบอ๋องเว่ยเพื่อแสดงความอ่อนน้อม ต่อมาอีกสามเดือนแคว้นฮั่นก็ทำตาม ตอนนี้ก็เหลือเพียงสองแคว้นคือฉู่กับหยวน  แคว้นฉู่นั้นแสดงท่าทีแข็งกร้าวอย่างชัดเจน เพราะเจ็บแค้นที่เว่ยส่งเสบียงและอาวุทให้กับมองโกลรวมถึงทู่เจียที่เป็นคู่อริกัน ส่วนหยวนก็แบ่งรับแบ่งสู้ โดยการส่งเพียงคณะทูตมาแสดงความยินดีกับเว่ยเท่านั้น

      นับตั้งแต่การทำฝายกั้นลำธาร หาต้นเฟิงที่ให้น้ำหวาน ชื่อเสียงของคุณหนูตระกูลหลี่ ก็เป็นที่ รู้จักทั่วเมืองชิงไห่ แต่ด้วยที่มักส่วมใส่เสื้อผ้า ที่ปักลายสัตว์แปลกๆพิศดาร ที่เรียกว่าลาย เค่อตี้ ยังมีลายสัตว์ที่ไม่เคยเห็นต่างๆอีกมากมาย แทนที่จะเป็นลายดอกไม้ที่คนทั่วไปชอบปักกัน ผู้คนก็เลยเรียกลับหลังว่า พิศดารตระกลูหลี่ ยิ่งพอทำสิ่งที่เรียกกระดาษออกมาใช้แทนม้วนไม้ไผ่  แล้วสอนวิธีทำแก่คนที่สนใจ บางคนถึงกับยกย่องให้เป็นปราชญ์ จนกลายมาเป็นปราชญ์พิศดารแห่งชิงไห่ และเจ้าเมืองเติ้งยังใช้กระดาษในการเขียนรายงานส่งเข้าเมืองหลวง จึงทำให้ชื่อของคุณหนูตระกลูหลี่ เป็นที่รู้จักในเมืองหลวง ผู้คนต่างให้ความสนใจ แต่ว่าไม่กี่วันก็มีข่าวเว่ยยึดฉินได้ทำให้เรื่องของเหมยฮวาซาไป ผู้คนต่างไปสนใจแต่ข่าวเรื่องเว่ยแทน ยิ่งพอฉีกับฮั่น ยอมอ่อนน้อมต่อเว่ย ผู้คนในแคว้นหยวนต่างวิพากษ์วิจารณ์ต่อท่าทีของเว่ยจะเป็นไปในทางใด

      "ข้าจะย้ายราชธานีไปยังฉางอัน พวกท่านมีความคิดเห็นเป็นเช่นไร"อ๋องเว่ยไท่เหลียน

      "ท่านอ๋องทำเช่นนั้นมิได้"หานเฟิงหัว เสนาบดีซ้าย ซึ่งดูแลเรื่องพลเรือนรีบกล่าวขึ้นมาทันใด

      "ข้ารู้ว่าเจ้าคิดเช่นไร แต่ตอนนี้แคว้นเราใหญ่ขึ้นมากกว่าเดิมเกือบสามเท่า ถ้าราชธานียังอยู่ที่นี้ ก็จะทำให้การติดต่อและสั่งการเกิดความล่าช้าขึ้น"อ๋องเว่ย

      "ขุนนางต่างๆ คงจะคัดค้านแน่นอนพะยะค่ะ ที่ท่านอ๋องจะเอาเมืองฉางอันที่เคยเป็นเมืองหลวงของพวกเทียนเฉามาเป็นราชธานี"เฟิงหัว

      "เรื่องนี้ข้าคิดดีแล้ว ถ้าจะต้องสร้างพระราชวังใหม่ให้เปลืองเงินในท้องพระคลัง สู้เอาพระราชวังเดิมของพวกเทียนเฉามาซ่อมแซมไม่ดีกว่ารึ"อ๋องเว่ย

      "ข้าน้อยคิดว่ามันจะเป็นการเสื่อมเสียพระเกียรติของท่านอ๋อง ที่จะต้องไปใช้ของจากพวกเทียนเฉาพะยะค่ะ"เฟิงหัว

      "เหอะ!..กับเรื่องแค่นี้ สมัยตอนข้าเป็นตัวประกันที่เทียนเฉามากกว่านี้ข้ายังทำได้"อ๋องเว่ย

      "ท่านอ๋อง อย่าเพิ่งทรงกริ้ว ข้าน้อย..."เฟิงหัวรีบคุกเข่าน้อมกายจรดพื้น

      "ท่านเสนาบดีซ้าย เรื่องนี้ข้าเห็นด้วยกับท่านอ๋อง สถานะการณ์เว่ยเราตอนนี้ยังไม่มั่นคง สิ่งใดที่ใช้เวลาน้อยที่สุดก็ควรจะทำสิ่งนั้น ถ้ามัวแต่จะสร้างราชธานีที่ใหม่อย่างเร็วก็สองปี สู้เอาของเดิมมาใช้ให้เกิดประโยชน์แทนที่จะปล่อยทิ้งมิดีกว่าเหรอ"เกาเว่ย เสนาบดีขวาฝ่ายกลาโหม

      "ข้าก็เห็นด้วยกับท่านอ๋องพะยะค่ะ"เมิ่งอ้าว

      "ข้ารู้ดีว่าเพราะเจ้าคิดแทนข้า เฟิงหัวลุกขึ้นเถอะ"อ๋องเว่ย

      "ขอบพระทัยท่านอ๋องพะยะค่ะ"เฟิงหัว

      "ส่วนเรื่องฉู่กับหยวน เกาเว่ย"อ๋องเว่ย

      "ข้าน้อยคิดว่าตอนนี้เราไม่ควรไปยุ่งเกี่ยวกับแคว้นหยวน เพราะอ๋องแคว้นหยวนนั้นมีสัมพันธ์อันดีกับทู่เจีย ควรจะเน้นไปที่แคว้นฉู่ก่อน"เกาเว่ย

      "ข้าก็คิดเหมือนเจ้า แล้วสถานะการณ์ชายแดนล่ะ ท่านแม่ทัพเมิ่ง"อ๋องเว่ย

      "ในทางฝั่งซงหนูมีการเคลื่อนไหวบ้างแต่อยู่ในขั้นรับมือได้ แต่เมื่อครึ่งเดือนก่อนทางเราจับสายลับจากแคว้นฉู่ที่พยายามจะติดต่อกับซงหนูได้พะยะค่ะ"เมิ่งอ้าว

      "ฮ่าๆ ฉู่เอ๋ยฉู่ คิดจะลอกเลียนแผนการพวกเราหรือไร"อ๋องเว่ย

      " คงคิดจะยืมมือซงหนูมาก่อกวนเว่ยเรา ตอนนี้ข้าน้อยก็สั่งให้ทหารที่ชายแดนเข้มงวดในการตรวจตราเพิ่มขึ้นแล้วพะยะค่ะ"เมิ่งอ้าว

      "ดียิ่งนัก ฮ่าๆ เรื่องแคว้นฉู่ดำเนินการไปถึงขั้นไหนแล้ว"อ๋องเว่ยหันไปพูดกับเกาเว่ย

      "ตอนนี้ทางเราได้ให้แคว้นฮั่นปิดชายแดนทางด้านแคว้นฉู่ไว้หมดแล้ว ทำให้ไม่มีพ่อค้านำสินค้าเข้าไปในแคว้นฉู่ ส่วนทางด้านแคว้นหยวนเราได้เตือนไปแล้วถ้าแคว้นหยวนยังติดต่อค้าขายกับฉู่ เส้นทางทุกเส้นที่หยวนจะติดต่อค้าขายกับเรา ฉีและฮั่นจะปิดลงพะยะค่ะ"เกาเว่ย

      "และตอนนี้ก็มีข่าวมาจากทหารที่ส่งแทรกซึมเข้าไปในแคว้นฉู่ บอกว่าเหล่าทหารของฉู่ไม่ได้รับเบี้ยเลี้ยงมาสองเดือนแล้วจนต้องขึ้นภาษี แต่ก็ไม่เพียงพอ จ่ายได้แค่บางพื้นที่เท่านั้นคิดว่าแคว้นฉู่คงจะเพิ่มการจัดเก็บภาษีขึ้นอีกพะยะค่ะ"เมิ่งอ้าว

      "จากการคาดคะเนภายในสี่เดือน ในแคว้นฉู่คงจะวุ่นวายจากความไม่พอใจของประชาชนของแคว้นฉู่ที่ถูกเรียกเก็บภาษีเพิ่มขึ้นและเหล่าทหารที่ไม่ได้รับเบี้ยเลี้ยงพะยะค่ะ"เกาเว่ย

      "แล้วการเจรจาขอเคลื่อนทัพผ่านแคว้นฉีกับแคว้นฮั่นล่ะ"อ๋องเว่ย

      "ทั้งสองแคว้นตอบตกลงแล้วพะยะค่ะ"เฟิงหัน

      "เยี่ยม...เกาเว่ยลองว่าแผนการมาซิ"อ๋องเว่ย

      "ระหว่างเคลื่อนทัพผ่านทั้งสองแคว้นทางเราจะแบ่งทหารแยกออกไปหลบซ่อนตามเมืองหลวงของทั้งสองแคว้น พอจัดการกับฉู่เรียบร้อยแล้ว ทางเราจะใช้ข้ออ้างเพื่อใช้จัดการความเรียบร้อยในฉู่ยกกำลังไปเสริมแล้ววกกลับมาตีฮั่นพร้อมๆกับทัพทางใต้ยกไปตีฉี ประสานเสริมกับทหารที่หลบซ่อนอยู่พะยะค่ะ"เกาเว่ย

      "แล้วทางแคว้นหยวนล่ะ จะไม่มีปัญหารึ"อ๋องเว่ย

      "แคว้นหยวนคงต้องเริ่มที่ทู่เจียก่อน จากตอนนี้ที่เราลอบส่งเสบียงและอาวุทให้ ทำให้ทราบว่าทู่เจียไม่ได้กลมเกลียวกันมากนัก เพราะพระอนุชาของโอกุลข่าน คือวอเค่อข่านที่เป็นแม่ทัพในการรบกับแคว้นฉู่สร้างผลงานได้อย่างดียิ่ง จึงเริ่มมีอิทธิพลในราชสำนักของทู่เจียมากขึ้น จนทำให้โอกุลข่านเริ่มหวาดระแวงพระอนุชาคนนี้ และวอเค่อข่านก็ไม่พอใจโอกุลข่านพี่ชายกับแคว้นหยวน เพราะเคยร้องขอเสบียงกับหยวนแล้วโดนปฏิเสธ พอจะยกกำลังมาปล้นเสบียงแถวชายแดนของหยวนเพราะแถวชายแดนฉู่ว่างเปล่าผู้คนต่างหลบลี้หนีหายหมด ก็ถูกโอกุลข่านสั่งห้ามและดุด่า พอเราส่งความช่วยเหลือไปในเวลานั้นพอดี ทำให้วอเค่อข่านซาบซึ้งทางเว่ยเรายิ่งนักพะยะค่ะ"เกาเว่ย

      "อย่างนั้น เฟิงหัว นอกเหนือจากที่จัดส่งให้กับทางทู่เจียตามปกติ จัดเสบียงและอาวุทเพิ่มไปในส่วนเฉพาะวอเค่อข่านเข้าไปอีก จงทำเป็นการลับ"อ๋องเว่ย

      "พะยะค่ะ"เฟิงหัว

      "ส่วนแม่ทัพที่จะนำทัพไปตีฉู่ ข้าคงต้องรบกวนท่านแม่ทัพเมิ่งแล้ว"อ๋องเว่ย

      "ขอบพระทัยท่านอ๋องพะยะค่ะ"เมิ่งอ้าวต้องรีบคุกเข่าด้วยความซาบซึ้งใจที่ท่านอ๋องยังไม่รีบแม่ทัพแก่ๆคนนี้

      "ข้าคงทำให้ท่านลำบากใจ ที่ให้แต่เฝ้าชายแดน ครั้งนี้ถือว่าข้าชดใช้ให้ท่านก็แล้วกัน"อ๋องเว่ย

      "หามิได้พะยะค่ะ การที่ท่านอ๋องมอบหน้าที่ดูแลชายแดนเป็นเพราะท่านอ๋องทรงไว้ใจในตัวของข้าน้อยให้เฝ้าระวังหลังให้ ถ้าหลังปลอดภัยหน้าย่อมไร้กังวล หน้าที่เอาหัวอ๋องฉู่ที่ท่านอ๋องมอบให้ข้าน้อยๆจะไม่ทำให้ท่านอ๋องต้องผิดหวัง ต้าเว่ยของเราต้องยิ่งใหญ่"เมิ่งอ้าว

      "ต้าเว่ยๆพูดได้ดี ฮ่าๆ"อ๋องเว่ย

      "ส่วนหลังจากย้ายราชธานี ข้าคิดว่าจะให้ ไท่ยี่ดูแลที่นี่โดยมีเฟิงหัวคอยช่วย พวกท่านคิดเช่นไร"อ๋องเว่ย

      "เห็นด้วยพะยะค่ะองค์ชายใหญ่ตอนนี้ก็อายุสิบแปดปี ย่อมสมควรที่จะเริ่มแบ่งเบาภาระของท่านอ๋องได้แล้ว"เกาเว่ย

      "ข้าน้อยจะช่วยองค์ชายใหญ่อย่างสุดความสามารถพะยะค่ะ"เฟิงหัว

      "ตกลงตามนั้น นอกเหนือจากเรื่องย้ายราชธานีที่ข้าจะประกาศในที่ประชุมพรุ่งนี้เช้า เรื่องอื่นอย่าเพิ่งแพร่งพรายออกไป"อ๋องเว่ย

      "พะยะค่ะท่านอ๋อง"เสียงตอบรับอย่างพร้อมเพรียงของทั้งสาม

      ฤดูหนาวปีที่สิบสี่ของข้านั้นทำไมช่างโหดร้ายเช่นนี้ นอกเหนือจากต้องมารู้เรื่องการตายของคนเร่ร่อนที่เกินความสามารถของข้าที่จะช่วยเหลือ ยังต้องมารู้ว่าท่านปู่ข้าหลี่เกาที่คุมขบวนสินค้าเกลือไปขายยังแคว้นฮั่นถูกกลุ่มโจรดักปล้นแล้วถูกฆ่าตาย จากที่ข้าได้ฟังที่ท่านพ่อพูด ปกติถ้าบนเส้นทางที่จะผ่านมีกลุ่มโจรพ่อค้าทุกคนจะส่งมอบเงินให้เพื่อเป็นค่าผ่านทาง การปล้นจึงเกิดขึ้นน้อยยิ่ง เพราะถ้าทำแบบนี้ก็ไม่มีพ่อค้าที่ไหนกล้าเดินทางผ่าน เท่ากับทุบหม้อข้าวตัวเอง พวกที่ทำในครั้งนี้คงไม่พ้นพวกทหารหนีทัพของเทียนเฉาไม่ก็ฉินจึงได้ปล้นแล้วฆ่าปิดปากเพื่อไม่ให้ใครรู้ร่องรอย  พอเสร็จพิธีศพท่านปู่ ข้าก็เก็บตัวอยู่ในห้องอย่างเดียว สำหรับคนอื่นข้าไม่รู้ แต่สำหรับข้า ครอบครัวของข้านั้นสำคัญกว่าทุกสิ่งยิ่งใหญ่กว่าแผ่นดินและแว่นแคว้น ทำเช่นไรล่ะข้าถึงจะไม่ให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก ทำอย่างไรถึงจะปกป้องและป้องกัน

      "ใช่ ต้องปกป้องถึงจะป้องกันได้"



       ปล.มีในเม้นว่า เหมยฮวาฉลาดมันก็จริงตามที่ผมอยากให้เป็นแต่ความรู้รอบตัวต่างหากที่ผมอยากจะสื่อให้รู้
  เพราะแทบทุกอย่างที่เหมยฮวาจะทำจะมีคำว่า แนวคิด กับ ทดลอง ด้วยภพก่อนที่นั่งกินนอนกินถึง 22 ปีอ่านแต่
  หนังสือในห้องกับทำสิ่งเล็กๆน้อยๆที่พอทำได้ เพิ่งมารู้ตัวว่าหลงทางมาตั้งนาน ในการใช้คำของตัวละคร ลืมไปว่า
  มันต่างภพ ต่อให้พูดห้วนๆแบบฝรั่งมันก็น่าจะได้ อิอิ

 
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

18 ความคิดเห็น

  1. #2031 Earthkid (@Earthkid) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 11:50
     รับปากทั้งสองแฟนแล้วว่าจะไม่ไป + แตกกับคำเป็นฮ่องเต้หรือของภาษาอะไรรับปากแล้วคืนคำไม่ควรจะทำอย่างนั้นควรจะยังไงก็ตรีชูก็พอเพราะยังไงชี้กับฮั่นก็ยอมให้เป็นทางใช้เป็นทางผ่านไม่ควรไปตีเขา 
    #2031
    0
  2. #745 Pearendless (@pear-narin) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2557 / 22:28
    คุณปู่โดยฆ่า TT^TT
    #745
    0
  3. #709 เมมฟิส (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2557 / 11:11
    ใช่ๆ สงสารท่านปู่ แต่เมื่อไหร่พระเอกจะมาค่ะ อยากได้พระเอกๆ
    #709
    0
  4. #235 วิหคจันทรา (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2557 / 19:58
    สงสารท่านปู่ สงครามไม่ว่าที่ไหนๆก็มีแต่ความเดือดร้อน โดยเฉพาะชาวบ้าน เศร้าอะ T_T
    #235
    0
  5. #184 shinosako (@fonzazand119) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2557 / 23:28
    สนุกมากค่า ท่านปู่ไม่น่าเลย T^T 

    แล้วพวกเว่ยจะตีทุกแคว้นเลยใช่ไหมเนี้ย ถถถถถ
    #184
    0
  6. #183 bigbowka (@bigbowka) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2557 / 22:35
    งงหน่อยๆตอนตัดฉาก  อยากให้เว้นบรรทัดหน่อยก็ดี

    นางเอกจะคิดวิธีช่วยได้ป่าว.. อ่านตอนต่อไป
    #183
    0
  7. #165 p-o-t-e (@p-o-t-e) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 20:04
    สนุกมาก มาต่อเร็วๆนะคะ มาทุกวันจะดีมาก เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ สู้ อิอิ
    #165
    0
  8. #164 คิดถึงเว้ย (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 18:41
    สนุกมากๆ ต่อจ้าต่อ
    #164
    0
  9. #163 อะยุ่น (@ayun) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 18:21
    สนุกมากเลยค่ะ ชอบๆ อยากอ่านต่อไวๆ
    #163
    0
  10. #160 555 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 15:19
    อัฟไวไวนะคับ
    #160
    0
  11. #159 itself (@penumbra) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 13:48
    มาอัพต่อเร็วๆน่ะค่ะ

    สุ้ๆค่ะ
    #159
    0
  12. #157 cattycall (@catty_call) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 11:54
    #157
    0
  13. #156 Treerainbow (@treerainbow) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 11:37
    สนุกค่า รอตอนต่อไป
    #156
    0
  14. วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 11:14
    สนุกมาก
    #155
    0
  15. #154 นาทีนาน (@3068) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 08:05
    สนุกสุดๆเลยค่ะ มาต่อเยอะๆนะ
    #154
    0
  16. #151 NoName (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 06:02
    สนุกสุดๆค่า เริ่มเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆแล้ว ตื่นเต้นๆ>___
    #151
    0
  17. #149 Nutthawut Sommith (@437892) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 01:26
    สนุกสุดๆ เนื้อเรื่องตื่นเต้นแถมบรรยายดีมาก ^O^
    #149
    0
  18. #148 123B (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 01:06
    สนุกมากค่ะ
    #148
    0