Tokyo Teddy Bear - Kagamine Rin (Romanji & Thai Lyrics)
Tousan kaasan ima made gomen
hiza wo furuwase oyayubi shaburu
niisan neesan sore jaa mata ne
saenai kutsu no kakato tsubushita
!!YEAH!!
mie hatta saizu de katagami wo toru
nani datte ii no sa kawari ni nareba
aisaretai to kuchi wo koboshita
motto joubu na hasami de
kao wo kiritoiru no sa
zenchi zennou no kotoba wo hora kikasete yo
noumiso igai mou iranai to
why not, I don't know
kin mirai souzou asu no shosou tada yurashite yo
nuime no sukima wo umete okure
minasan sayonara sensei wo genki de
dakarata mune ni
yo dare ga tareru
shoujikimo nani wo miru? shoujiki mo wa baka wo miru!
shoujikimo wa nani wo miru? shoujiki mo wa baka wo miru!
aa. kore ja mada tarinai yo
motto ookina mishinde kokoro tsuranuku no sa
zenchi zennou no kotoba wo hora kikasete yo
noumiso igai mou iranai to
why not, I don't know
kin mirai souzou ashita shosou tada yurashite yo
nuime no sukima wo umete okure
mou nani mo nai yo nani mo nai yo hiki hegasarete
ito kuzu no umi he to kono saiboi mo
sou boku inai yo boku inai uo nagesute rarete
kaeru basho sura doko ni mo nain dayo
"sonzai shoumei"
aa, shut up uso darake no karada
kansei shitai yo zuru shitai yo ima, kaitou wo
kawarenai no? kawaretai no?
nanimo nai? konna no boku ja nai!
nuime wa hodokete hiki-chi kireta
nietatta deizu de inochi hi wo tatsu
dare datte ii no sa kawari ni nareba
อยากขอให้ท่านอภัย ฝากถึงผู้ให้เราเกิดขึ้นมา
สั่นสะท้าน เหมือนเด็กเล็กๆ ที่ยังดูดนิ้วไปพลางๆ
อยากขอร่ำลากันไป ฝากถึงพี่เราทุกๆคน
ก็เพราะรองเท้าเก่าคู่นี้ สุดเบื่อเหลือเกินจะทนไหว yeah!
กระดาษแพทเทิร์นไร้ลวดลาย ขยายขึ้นมาจากที่ใด?
ก็ไม่เป็นไรหรอกใช่ไหม จะเปลี่ยนลวดลายด้วยตัวฉัน
หากแม้ว่าเราเคยพร่ำและบอกว่าต้องการหนึ่งความรัก
ตอนนี้ ตัวฉันอยากหากรรไกรกรีดถ้อยคำทิ้งไป
เคยได้ยินเสียง
ถ้อยคำบอกมา ด้วยใครบางคนที่ว่ารู้ทุกอย่าง
ก็แค่สมอง ที่ควรจะมีไว้
ทำไมกัน ไม่รู้
หากเดินต่อไป ต้องเติมอะไร ต้องแทงลวดลายเพื่อสร้างวันใหม่
ตะเข็บที่เย็บ เจ็บปวดเหลือเกิน แต่กลับเวิ้งว่างภายใน
อยากขอร่ำลากันไป อยากขอให้เธอยังโชคดี
หยดน้ำล้นเอ่อในนี้ ยังตกกระทบดังทั้งใจ
สิ่งหนึ่งที่เธอ มองดู ด้วยตาคู่นี้
แต่ยังไม่มี สักคนที่มองเห็นมัน
สิ่งหนึ่งที่เธอ มองดู ด้วยตาคู่นี้
กลับทำให้เธอเป็นเพียงแค่คนบ้าบอ
อา ทิ่มแทงลงไปเท่าไหร่ก็ไม่พอ
อาจต้องลองเปลี่ยนมัน จักรเย็บตัวนั้น
ให้มันแทงลึกถึงหัวใจ
เคยได้ยินเสียง ถ้อยคำบอกมา
ด้วยใครบางคนที่ว่ารู้ทุกอย่าง
ก็แค่สมอง ที่ ควรจะมี ไว้
ทำไมกัน ไม่รู้
หากเดินต่อไป ต้องเติมอะไร ต้องแทงลวดลายเพื่อสร้างวันใหม่
ตะเข็บที่เย็บ เจ็บปวดเหลือเกิน แต่กลับเวิ้งว่างภายใน
ก็คงไม่มีแล้ว ไม่มีอะไรเหลือ
จะฉีกมันทิ้งไปทุกอย่าง
อยู่ในทะเล ของด้ายผูกโยง ด้วยความวังเวงใช่ไหม
แต่ในตอนนี้ ฉันจะไม่ยอมให้ใครต่อใคร
ทิ้งโยนทอดต่อ
ถ้าจะโดนทิ้ง กลับสู่ที่เดิม ก็จะไม่ยอมอีกแล้ว
“นี่คือตัวตน ฉัน”
เงียบไปเลยนะ ร่างหลอกลวงที่ซ่อนทุกอย่าง
อยากจะแต่งเติม ลัดเส้นทางนี้แล้วไปสู่
คำตอบที่คอย
ยังไม่คิดเปลี่ยน? ทำไมไม่เปลี่ยน?
ไม่ใช่ตัวฉัน ไม่ใช่สักอย่างเดียว
จะตัดมันทิ้ง ตะเข็บนับพัน ที่ผูกและรั้งตัวเรา
จะหลงรึเปล่าไม่รู้ อย่างน้อยก็ยังได้เปลี่ยนแปลง
ความคิดเห็น