[Fic 9 ศาสตรา yaoi] " ปีที่เก้า " (เทหะ x อ๊อด)

ตอนที่ 7 : ๗ เงื่อนไข

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,163
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 159 ครั้ง
    10 ก.พ. 61

9 Satra FanfictioN

the 9th Year

"ปีที่ 9"



10



           

            ทารคาจัดการหัวหน้าโจรเพียงคนเดียว ลูกน้องที่เหลือก็ผวา กระเจิงเข้าป่าหางจุกก้น อสุรากระทืบบาทซ้ำลงไปยังยอดอกโจร เลือดแดงฉานพุ่งจากปาก


            อ็อดรู้สึกถึงจิตสังหารเข้มข้นจนขนลุก ...อย่าว่าแต่มนุษย์เลย มารตาที่เป็นยักษ์ด้วยกัน เคยสู้กับพี่ชายตัวเอง ถูกกระทืบแบบนี้เข้าไปยังต้องหมอบ


            "พี่จ๊ะ พอเถอะ เดี๋ยวมันตาย"


            ทารคาหยุดกระทืบ แต่เตะร่างที่โทรมเหมือนกระสอบข้าวเก่า ๆ ปลิวกระแทกต้นไม้


            แววตาที่อ๊อดมองโจรสั่นไหว ...ตาย ไม่ก็ช้ำในตายทีหลังเป็นแน่


          ทำไมทารคาน่ากลัวว่าทุกที


            ยักษาหันกลับมามองเขา กระดกมุมปากยิ้ม แต่แววตาวามวับดุจพยัคฆา "แอบซุกเก้าศาสตราติดตัวไว้ตลอดเพื่อทำลายข้า แต่ใจดีกับพวกมนุษย์ชั้นต่ำด้วยกัน ฮึ!"


            หัวใจอ๊อดหยุดเต้นชั่ววูบ


            ทารคาเอ่ยนามของอาวุธวิเศษได้


            ทารคาจำได้แล้วใช่หรือไม่


            ยักษาแสยะยิ้มขณะสืบเท้าเข้าหา "เตรียมฆ่าข้ามาตลอดรึ หึ เล่นละครเก่งนัก!"


            นักมวยหนุ่มประจักษ์แจ้งแล้ว เบื้องหน้าเขาหาใช่ทารคา ...หาใช่พี่ทารคาอีก


            แต่คือเทหยักษา





 

            "ไอ้เบิ้ม" เจ้าจ๋อเรียกขณะกัดลูกพลับกร้วม ๆ "กำลังพลที่เจ้ารึงไว้ชายป่าเพียบพร้อมแต่แรกเสียขนาดนี้ เจ้าพร้อมรบกับพี่ชายอีกรอบใช่ไหม ไม่ใช่เพียงเฝ้าระวัง อ๊ะ แค่ก ๆ !"


            วาตะ ราชามณีโคต เสด็จถึงฐานทัพริมป่าในวันนี้ ด้วยความคิดถึงและเป็นห่วงสหายเก่าชาวมนุษย์จึงได้ชวนอสูรสีชาดมาด้วยกัน


            "ไม่ใช่เตรียมรบ แต่เรียกว่ารอบคอบ"จ้าวมารตาทุบหลังไอ้จ๋อที่กินเร็วจนอาหารติดคอ เจ้าลิงซนจึงตอบแทนโดยยื่นผลพลับที่เหลือครึ่งมาให้ พอเขารับมากิน ร่างเล็กจิ๋วขนขาวเกรียนก็ถือวิสาสะ กระโจนมานั่งตักเขา


            มารตาทอดสายตาไปไกล "อย่างไรก็คงไม่เกิดเรื่องกระมัง ข้าได้ข่าวว่าตอนนี้ความสัมพันธ์ของสองคนนั้นเป็น..."


            คัน มารตาคัน ไอ้ลิงนี่มีหมัดแหง ๆ เสด็จรอนแรมมาในป่า แล้วยังไม่ชอบอาบน้ำอีก เฮ้อ


            ยักษ์ใหญ่แหวกกลุ่มขนบนศีรษะลิงดู บี้ได้ตัวหนึ่ง เจ้าลิงเห็นบริพารกิตติมศักดิ์ปรนนิบัติได้ดีนักจึงเอนหลังพิงกับกล้ามท้องแข็งแรงสีชาด


            หมัดตัวที่สองกระโดดหนีมือยักษ์มุดเข้าไปในโจงกระเบนวาตะ


            ยักษ์กรอกตา "ไปอาบน้ำเหอะ"


            "ข้ายังกินอยู่นี่ เจ้าก็ช่วยดึงหมัดออกก่อนมิได้รึ" ว่าจบก็ยกตัวขึ้นเกาก้น "โอ๊ย ไอ้หมัดบ้านี่มันร้ายนัก กัดตรงไหนของมัน แว๊ก! ไอ้เบิ้ม ปล่อยข้าลงนะ อย่าหิ้วแบบนี้! รู้แล้ว ๆ อาบน้ำใช่ไหม อาบก็ได้!"


            แต่ไม่ทันได้อาบ เสียงพลุสัญญาณพลันดังขึ้น


            "สัญญาณจากทหารที่ส่งไปสอดแนม" สีชาดพึมพำก่อนเงียบอึดใจ


            "เร็ว! รีบไปหาอ๊อด"


            พรานทมิฬปรากฏกายบนหลังสกุลเหราในจังหวะนั้น ตะโกนเรียกสีชาดและวาตะให้ขึ้นมา

 






            "หึ ไยไม่ลงมือเล่า"


            อ๊อดไม่ทำอะไรทั้งสิ้นนอกจากยืนกอดเก้าศาตราอย่างอับจน สายตาเยียบเย็นที่ทารคามองเขาเหมือนดังคมหอกคมดาบกรีดเฉือนก้อนเนื้อที่เต้นอยู่ในอก


            พวกเขาจ้องตากันนิ่ง คุมเชิงมาครู่หนึ่งแล้ว เทหยักษาไม่ลงมือ และอ๊อดก็มิได้ตอบโต้


            ขอเพียงมันเคลื่อนไหวแม้เพียงนิดเดียว...ยักษ์คิด... เขาจะตัดสินใจ ฆ่าเสีย!


            สำหรับอดีตจ้าวกรุงคีรีกัณฑ์ มนุษย์ไม่ใช่แค่อ่อนแอน่าสมเพช แต่เป็นสิ่งที่มีชีวิตที่ชั่วช้าเลวทราม ใจคด ถ้าไม่เชือดทิ้งก็มีแต่ต้องกดขี่เป็นทาสไว้ อย่าให้ได้โงหัวขึ้นมาขบถอีก


            แล้วกับมนุษย์ผู้นี่เล่า ไยหทัยอันแกร่งและกร้านดังผาหินชันถึงไม่อาจตัดสินให้เด็ดขาด


            มันทำดีกับเขา ฉอเลาะน่าฟัง รอยยิ้มพิมพ์ใจ ความห่วงใยที่มันแสดงออกชวนให้หวานซ่านนัก


            แต่ลับหลังกลับซ่อนอาวุธรอวันทำร้ายเขา


            ควรตาย มันควรตายนัก มิใช่ยังให้โอกาสมันส่งสายตาละห้อ ยื้อยุดผาหินชันในใจเขาให้โอนเอนได้เยี่ยงนี้


            "พี่ทารคาจ๊ะ..." อ็อดขานเสียงแผ่ว แต่ถูกเสียงกระพือปีกมโหฬารของสกุลเหรากลบทับ


            มารตาและวาตะกระโจนของจากหลังนกยักษ์ หน้าคล้ำเคร่ง และบรรยากาศที่ตึงเหมือนเชือกที่ขึงแน่นรึหว่างหุบเหวก็คล้ายจะปริขาด


            ทารคาไม่เหลือความอาวรณ์เสี้ยวเล็ก ๆ อีกทันทีที่อ่านสถานการณ์ทุกอย่างออก จ้าวยักษาเหยียดมุมโอษฐ์


            "อ้อ รอเวลาแต่แรกแล้วสิ"


            มารตาสานตาพี่


            ท้องนภาพลันมืดมัวอีกครั้งด้วยเดชอำนาจของอดีตจ้าวแห่งปวงอสูร เมฆหม่นบดบังตะวัน มืดจนแลเห็นจันทราฉายอยู่เลือนลาง ฟ้าวิปริตอีกครั้งอย่างที่เป็นเมื่อเก้าปีก่อน


            "ท่านมารตา ท่านวาตะ" ทหารหาญชั้นขุนพลรุดตามนายมาไม่ช้า อีกประเดี๋ยวกองทัพคงเคลื่อนกระชั้น


            มารตารู้สึกว่าตนตัดสินใจพลาด


            เจ้าพี่ยังไม่ทันคิดลงมือกับอ๊อดเลย และอ๊อดก็ดูท่าทางไม่สู้ แต่พอคนนอกเข้ามาเท่านั้นแหละ โทสะมืดทะมึนพลันแผ่รัศมีจากเทหยักษา


            ทารคาปรายตามองกองกำลังย่อม ๆ เหมือนมองฝูงมดปลวก ก่อนจะกลับมาสบตาอ๊อด นัยน์เนตรแดงก่ำทำให้อ๊อดรู้สึกเหมือนทารคาอยู่ห่างจากจนไปเรื่อย ๆ


            จนอาจคว้าไว้ไม่ได้อีก


          "พี่จ๊ะ" เขาใช้เสียงนุ่ม ๆ ระมัดระวังเหมือนค่อย ๆ ย่องเข้าถ้ำเสือ แล้วพูดกล่อมเสือตัวหนึ่งให้ยอมให้เขาลูบหัว


            "ข้าลอบพกเก้าศาสตราแต่แรกก็จริง เพราะข้าไม่รู้ว่าในใจพี่คิดอะไร และเพื่อป้องกันตัว แต่..." อ๊อดกุกกัก "แต่ตอนนี้ พ...พวกเราเป็นผัวเมียกันแล้วมิใช่หรือจ๊ะ ข้าจะทำร้ายพี่ได้อย่างไร..."


          เป็นวาตะที่ตาค้าง หลุดปากลั่น "ห๊ะ!? ผัว เมีย !!"


            กองทัพวานรก็นิสัยเหมือนนายพัน พอได้ยินนายว่า ก็หันไปกล่าวแก่กัน "ผัวเมีย!?"


            "ผัวเมียรึ!"


            "ผัวเมียแหละ"


            "ผัวเมียเนี่ยนะ"


            ไม่ช้า คำว่า ผัว ๆ เมีย ๆ ก็เซ็งแซ่ไปทั้งกองทัพ


            มารตาปวดกบาล หันหลังกลับแล้วลากคอสหายกลับด้วย "กลับเหอะ"


            "เอ๋" วาตะเอียงคอ


            "เราไม่น่าสะเหร่อโผล่มาแต่แรกแล้ว" เบิ้มก้มลงกระซิบ "รีบกลับเร็ว สองคนนั้นจะได้ไม่กดดัน"


            "อ๋อ อืม ได้ ๆ " วาตะหันไปสั่งแม่ทัพ "ถอย ปล่อยผัวเมียคุยกัน!"


            กองทัพลิงก็สั่งการกันเป็นทอด ๆ


            "ถอย ปล่อยผัวเมียคุยกัน"


            "ปล่อยผัวเมียเขาคุยกัน"


            "ปล่อยผัวเมียตีกัน!"


            "มารตา!" เสียงกึกก้องปานอสุนิบาตกระชากทุกลมหายใจให้หยุดนิ่ง เทหยักษาเรียกน้องชาย "ข้ารู้เจ้าเป็นต้นคิด นึกจะเล่นละครใดอีกเล่า"


            "เจ้าพี่ เรื่องทุกอย่างมันผ่านไปแล้ว ไม่มีใครคิดต่อตีกับท่านอีกหรอก"


            ทารคาหรี่ตาอย่างค้นหา


            "เจ้าพี่แสวงหาความแข็งแกร่งเรื่อยมา แล้วเวลาที่ล่วงเลยมาหลายปีนี้ เจ้าพี่ค้นพบหรือไม่ ความแข็งแกร่งที่สูงสุด"


            "..."


            มารตาถอนใจ "เขาอยู่ตรงหน้าพี่ บุรุษที่แข็งแกร่งที่สุด ไม่ว่าพี่จะรบรากับเขาสักเท่าไร พี่ก็ไม่มีวันชนะหรอก"


            เทหยักษาตวัดตามองเจ้ามนุษย์ที่ยังยืนกอดหินโง่ ๆ "หึ ขู่ข้ารึ เจ้ามนุษย์อ่อนแอนี่ หากไม่มีศาสตราก็เหมือนลูกแมวดี ๆ นี่เอง"


            ทว่ามารตาส่ายหน้า


            "เปล่าเลย ข้ากำลังจะบอกว่า แข็งแกร่งกว่าความแค้น ก็คือการให้อภัย อ๊อดภัยแก่เผ่ายักษ์ได้แล้ว แล้วพี่เล่า? ตราบใดที่พี่ละทิ้งความอาฆาตไม่ได้ พี่ก็จะรักอ๊อดไม่ได้ ไม่สิ ...พี่ไม่แข็งแกร่งพอที่จะรักเขาต่างหาก!"


            จ้าวกรุงคีรีกัณฑ์องค์ปัจจุบันตรัสจบก็บัญชาทัพกลับทันทีโดยไม่สนองค์เชษฐาที่ยืนนิ่งเบื้องหลัง


            เทหยักษาเหลียวกลับมามองมนุษย์ที่อยู่ร่วมชายคากับเขา


            มองดวงตาเปลี่ยวเหงาลึก ๆ ซึ่งซ่อนไม่มิด


            ทารคาตัดสินใจแล้ว จึงเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงทรงพลังที่จะไม่แปรผัน


            "มนุษย์ หากเจ้ายอมรับเงื่อนไข ข้าจะยอมปล่อยวางความแค้นทั้งหมดลง ข้าจะไม่กลับไปทำลายมนุษย์ ข้าขอรักษาสัจวาจา"


            "เงื่อนไขอันใดจ๊ะ"


            "แลกกับข้าด้วยชีวิตเจ้า อ๊อด"


               วาตะที่กำลังถอยทัพได้ยินพลันชะงัก กระโจนเกาะไหล่มารตา "ไอ้เบิ้ม! พี่แกมันยังไม่หยุด เห็นไหม! เร็ว ไปช่วยอ๊อดกันเถอะ!"



๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙


วาตะโผล่มาเพื่อทำให้ดราม่าทั้งปวงสดใส หรือจะวอดวายยิ่งขึ้น555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 159 ครั้ง

303 ความคิดเห็น

  1. #301 LittleDummy1408 (@LittleDummy1408) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 23:55
    ลิง!! เอาดีๆดิ
    #301
    0
  2. #296 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 07:44

    ดราม่าไม่สุดอะ5555 ขออนุญาตขำแปบ

    #296
    0
  3. #287 ddewotaku (@ddewotaku) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 08:39
    เจ้านายเป็นยังไงลูกน้องก็เป็นอย่างนั้น โถ๊อิลิง!!
    #287
    0
  4. #272 Jkl Kannapat (@rennajkl) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 22:29
    พวกเรากลับผัวเมียจะตีกัน55555
    #272
    0
  5. #265 bloodc2 (@bloodc) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 13:56
    ทำไมขำ-ที่ส่งข้อความต่อเป็นทอดๆ
    -ที่ว่าปล่อยให้ผัวเมียตีกันนี่มันอะไร๊ 5555
    #265
    0
  6. #221 RhongTood (@marklmsg7) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:00
    แลกกับชีวิตนี่คือจองจำการเป็นเมียไปตลอดชีวิตใช่ไหม 55555
    #221
    0
  7. #151 Kronos-Hades (@Kronos-Hades) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:21
    TTอย่าทำไรอ๊อดน้าาาาาาาาาาาาาาาา
    #151
    0
  8. #149 paopaothitima (@paopaothitima) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:55
    อย่าทำตาอ็อดเลย ~~~
    #149
    0
  9. #143 GameMee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:43
    ม่ายยยย เอาชีวิตแลกกับการไม่แก้แค้น อ๊อดต้องยอมแน่เลย

    #เแ็นกำลังใจให้สู้ๆค่าา
    #143
    0
  10. วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:47
    รอออออออ
    #142
    0
  11. #141 Neno.jann (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:34
    เหมือนมาม่าจะเกิดและหายไปเพราะวาตะ55555
    #141
    0
  12. #140 BaBy-B- (@BaBy-B-) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:10
    โอ้ยยยย ปวดหัวกับจังหวะทหารทั้งหลาย จ้าๆ เขาเป็นผัวเมียกันจ้าาา
    #140
    0
  13. #139 Awa_Punyaphat (@Awa_Punyaphat) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:34
    จังหวะโคตรซิทคอม
    #139
    0
  14. #138 Knight keys (@aomsinka36) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:44
    กลับ!ผัวเมียเขาจะทะเลาะกันเอิ่มมมมม -_-; ขำไม่หยุดเลย555
    #138
    0
  15. #137 Minaoka Nanao (@colapoo1313) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:03
    โอ๊ยยย ทั้งๆที่เนื้อหาหลักๆออกจะบีบคั้นหัวใจแต่ไหงเราหัวเราะไม่หยุดเลยล่ะเนี่ย

    ท่านจ้าวเจ้าคะอย่าทำร้ายจิตใจอ๊อดเด็ดขาดนะเจ้าคะ ถนอมน้องหน่อย
    #137
    0
  16. #136 Iba;P (@dimond123) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:02
    กำลังจะมาม่า เจอเหล่าลิงมุงเข้าไป โอ้ยขรรรรรรรรรม 5555555555555555
    #136
    0
  17. #135 S_Nan (@S_Nan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:17
    ลั่นวาตะะ ห๊า ผัวเมีย ผัวเมียรึ ผัวเมียแหละ ผัวเมียเนี่ยนะ โอ้ยยยย ขำกองทัพวาตะช่างบันเทิง เอออ เค้าเป็นผัวเมียกันนน ไปอาบน้ำกำจัดหมัดไปป 5555555
    #135
    0
  18. #134 misterB (@ploy100340pnp) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:16
    ตอนแรกเครียดมากจะม่าหนักงี้เจอกองทัพลิงเข้าไป5555555555555
    #134
    0
  19. #133 jeep_s (@pt_deda) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:01
    เกือบจะม่าละแต่วาตะ........ปล่อยผัวเมียตีกันคืออัลไล
    #133
    0
  20. #132 dozo_mamo (@Mind_cs) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:34
    น้องพูดออกมาจากปากตัวเองเลยนะท่านจ้าววว ผัวเมียผัวเมียผัวเมียผัวเมีย
    #132
    0
  21. #131 VIPsTAEYANG (@VIPsTAEYANG) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:33
    ทำไมมันฮาขนาดนี้5555
    #131
    0
  22. วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:57
    คือแม่งควรจะดราม่าแต่วาตะกับทัพลิงทำเราฮา
    #130
    0
  23. #129 ฺBlue~Exo (@aun2538) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 02:55
    ความมาม่าทะยานมาก แต่กลับดิ่งลงเหวเมื่อ “ปล่อยผัวเมียเขาตีกัน” 5555555
    #129
    0
  24. #127 Phatusanime (@phatcharaluk) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:13
    วาตะ

    กลิ่นมาม่าหายไปเล้ยยยยย

    เจี่ยม!
    #127
    0
  25. #126 1234 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:01
    รอตอนต่อไปค่าาาาา
    #126
    0