Pre-order [SF/OS] DARK side #ดซนอ (NielOng) YAOI FT.wannaone

ตอนที่ 19 : BAD SISTER #ดซนอ /NielOng 4-4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,940
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 119 ครั้ง
    17 ก.ย. 61

SF : BAD SISTER  (?/4)

Tag : #ดซนอ

COUPLE : nielong

RATE : 18+

Talk : ตอนนี้ยาวหน่อย จบแล้ว รอตอนพิเศษแซ่บๆในเล่ม(?)

 

 

4

 

ผมกลับมาอยู่ที่ห้อง

...พร้อมกับความหวาดกลัวที่ครอบงำจิตใจ

 

เขาพาผมกลับมาตั้งแต่สองวันที่แล้ว

โดยที่ผมจำแทบไม่ได้ว่าระยะเวลาที่ผมต้องอยู่ในห้องเล็กๆนั่น

 

...มันนานมากแค่ไหน

 

ผมรู้แค่ว่าตลอดเวลาที่ต้องอยู่ในนั้นผมต้องเจอกับอะไรบ้าง ต่อให้อยากลืมสมองมันกลับยิ่งจำและสะท้อนภาพเลวร้ายพวกนั้นให้ผมต้องหวาดกลัว

 

“ฮึก...”ผมสะอื้นและขดตัวอยู่ในมุมหนึ่งของห้อง ผมอยากจะลืมมันแต่สุดท้ายผมก็รู้ดี

...ไม่มีใครสามารถลืมว่าเคยถูกข่มขืนและถูกทำร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่าได้หรอก

 

ความเจ็บปวดยังคงอยู่ ร่องรอยที่ถูกจูบและถูกกัดไม่จางหายยิ่งลบก็มีแต่จะย้ำเตือนว่าผมได้มันมายังไง

 

ก๊อก ก๊อก

 

ผมสะดุ้งเฮือกเมื่อเสียงเคาะจากหน้าประตูดังขึ้น จู่ๆก็รู้สึกหวาดกลัวว่าจะเป็นใครที่มาในเวลานี้ ผมไม่มีเพื่อนและแน่นอนว่าผมไม่ไว้ใจใครทั้งนั้นที่กำลังอยู่หลังประตูบานนั้น

 

ก๊อก ก๊อก

 

ผมถดตัวหนีมากกว่าเก่าแม้ว่ามันจะสุดมุมแล้วก็ตาม

 

“ซองอู ผมเองดานีค”

 

คุณดานีค...

แน่นอนว่าความหวาดกลัวของผมลดน้อยลงไปกว่าครึ่งทันทีที่รู้ว่าเจ้าของเสียงนั่นคือใคร...เขาเป็นคนเดียวที่ดีกับผมและใจดีกับผม

 

เขาเป็นคนที่ผมแอบมีใจมาโดยตลอด..

 

ผมลุกขึ้นแต่ทว่าก็ต้องทรุดลงอีกครั้งเมื่อผมเห็นร่างกายของตัวเอง...ผมสกปรก...ร่องรอยมลทินพวกนี้ต่อให้เด็กเห็นก็คงมองออก ผมไม่อยากให้เขารู้ เพราะถ้าเขารู้คงจะรังเกียจผม

 

เหมือนที่ผมเองก็ยังรังเกียจ

 

ผมกลับมานั่งนิ่งพยายามเงียบเสียงสะอื้นของตัวเองเพื่อทำให้คนอีกฟากไม่รับรู้ถึงการมีตัวตนของผม ผมได้ยินเสียงเคาะประตูอีกครั้งแต่เพียงแค่อีกครั้งเดียวก่อนที่เสียงนั้นจะเงียบลง

 

ไปแล้ว...คุณดานีคไปแล้ว

 

ทั้งๆที่เขากำลังไปอย่างที่ผมหวังแต่หัวใจผมกลับรู้สึกวูบโหวงและเจ็บ

นั่นก็อาจจะเพราะเสี้ยวนึงผมกำลังหวังให้เขาเข้ามา หวังให้เขากอดผมไว้และบอกว่าไม่เป็นอะไรนั่นก็แค่ความฝัน

 

แต่สุดท้ายผมก็รู้ดีว่าไม่ได้ มันจะเป็นแบบนั้นไม่ได้

ที่เป็นตอนนี้ก็ดีอยู่แล้ว เป็นเจ้านายกับลูกน้องที่ไม่สมควรจะมีความรู้สึกแบบนั้นต่อกัน

 

กึกๆ

ผมสะดุ้งเฮือกถดถอยหลังทันทีที่รู้สึกว่าประตูกำลังถูกไขจากด้านนอก

หรือว่าคุณดานิค?

 

ผมยืนขึ้นมาอีกครั้งหวังจะเดินหนีเข้าห้องนอนแต่ก็ช้ากว่าบานประตูนั้นที่ถูกเปิดออกมาเสียก่อน

และ...

 

“ว่าไง

คิดถึงผัวมึงบ้างมั้ย

...อง ซอง อู”

 

 

Danic part

ซองอูไม่มาทำงานเป็นอาทิตย์และผมคิดว่ามันน่าแปลกมากที่คนขยันทำงานแบบนั้นจะมาทิ้งงานไปง่ายๆโดยไร้การติดต่อแบบนี้

 

“คุณซูยองเข้ามาหาผมหน่อย”ผมกดเรียกเลขาให้เขามา ภาพในเวลาไม่ถึงนาทีก็เจอเธอยืนอยู่ด้านหน้า

“คุณช่วยเอาแฟ้มประวัติคุณองซองอูมาให้ผมหน่อย ขอตอนนี้เลย”

“ได้ค่ะบอส”

 

เพียงแค่ไม่กี่นาทีแฟ้มก็ถูกวางลงที่โต๊ะทำงานของผม เลขาสาวไม่ได้ยึกยักจะอยู่รอเธอแค่มาส่งและกลับไปทำงานของเธอต่อ

ผมแค่อยากรู้ว่าบ้านของซองอูอยู่ที่ไหน อย่างน้อยก็อยากไปดูให้แน่ใจว่าอีกคนอาจจะแค่เป็นหวัดไม่สบายอะไรเทือกนั้นเลยไม่ได้ติดต่อมาที่บริษัท

 

 

ผมใช้เวลาช่วงเที่ยงในการออกไปหาซองอู สถานที่ที่เขาอาศัยค่อนข้างไกลจากบริษัทมากพอสมควร แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังมาทำงานได้ตรงเวลาเสมอ ไม่เสียใจเลยที่ผมรู้สึกชอบเขา

...และใช่ ผมชอบองซองอู ตอนแรกอาจจะหลงกับรูปลักษณ์ภายนอก แต่พอยิ่งได้รู้จักและได้เห็นการทำงานของเขายิ่งทำให้ความรู้สึกถลำลึก

ความเป็นไปได้ที่เราสองคนจะได้คบกันคงติดลบเพราะทั้งฐานะและเพศสภาพที่เป็นอยู่ครอบครัวผมคงไม่พิสมัยนัก เพราะฉะนั้นผมจึงตั้งใจทำงานและบริหารงานให้เป็นอันดับหนึ่งเพื่อที่จะพอเป็นข้อแลกเปลี่ยนกับพ่อได้บ้าง

 

แต่ช่างเรื่องนั้นก่อนเถอะ เพราะเอาเข้าจริงการจะเข้าหาซองอูโดยที่อีกฝ่ายไม่เกร็งบ้างก็เห็นทีจะยากเหมือนกัน

 

รถส่วนตัวจอดเทียบลงที่หน้า อพาร์ตเมนท์แห่งหนึ่ง ดูจากภายนอกแม้มันจะมีความทรุดโทรมบ้างตามกาลเวลาแต่ก็ไม่ถึงกับแย่อะไร ผมบอกให้คนขับรถรออยู่แถวนี้เผื่อมีอะไรเกิดขึ้นจะได้มารับทัน

ผมแยกตัวออกมาก่อนจะเดินเข้าไปด้านใน  จากภูมิฐานของผมแน่นอนว่าเจ้าของที่แห่งนี้ออกมาต้อนรับอย่างดิบดี ผมยื่นเอกสารที่มีในมือเอ่ยถามเธอก่อนที่จะมีรปภ.คนหนึ่งมานำทางผมไปที่ห้องของซองอู

 

ผมขึ้นลิฟท์มาถึงชั้นและเดินตามหลังชายวัยกลางคนไป ผมมองไปเรื่อยๆอย่างสนใจจนกระทั่งผมและเขาเดินมาจนหยุดที่หน้าห้องด้านในสุดของโถงทางเดิน

 

“ห้องนี้ล่ะครับ”

 

...1025...

 

ผมพยักหน้าก่อนจะยื่นเงินเป็นสินน้ำใจให้กับเขาจำนวนหนึ่ง ชายตรงหน้ายื่นกุญแจมาให้ ผมยื่นมือรับมาไว้  แต่ถึงยังไงก็คงต้องเคาะเรียกเป็นมารยาทเสียก่อนหากเปิดไปโต้งๆคงไม่ดีนัก

 

ก๊อก ก๊อก

 

ไม่มีเสียงใดๆเลยนอกจากความเงียบ

 

ผมลงมืออีกครั้งแต่คราวนี้เคาะไปได้แค่หนึ่งครั้งแรงสะกิดจากด้านหลังก็ทำให้ผมต้องหันไปมองอย่างสนใจ

 

และคนตรงหน้าก็ทำให้ผมรู้สึกแปลกใจมากที่เดียวที่ได้มาเจอเขาที่นี่

 

โอ้! ไม่คิดว่าจะเจอแกที่นี่นะ”ผมเป็นฝ่ายทักไปก่อน คังแดเนียลหัวเราะขึ้นจมูกมองผมด้วยสายตาไม่เป็นมิตรเท่าไหร่นัก

“มาหาใคร? มาหาเมียกูรึไง?”คำพูดของมันทำให้คิ้วผมกระตุกนิดหน่อย

“แกหมายถึงน้องสาวของเจ้าของห้องงั้นหรอ ถ้าใช่คงตอบว่าไม่...ฉันมาหาพี่ชายของเธอ”

“อ๋ออออ...งั้นเหรออออ?”แดเนียลลากเสียงยาว “น่าเสียดายนะเพราะเมียกูไม่ใช่คนน้องแต่เป็นคนพี่ตางหากล่ะ”

“อะไรนะ!?”

แน่นอนว่าผมไม่อยากจะเชื่อหูในสิ่งที่อีกฝ่ายพูดแน่นอน ต่อให้ผมไม่สนิทกับมันแต่ผมรู้ดีว่าแดเนียลไม่ได้ชอบผู้ชาย

และผู้ชายอย่างองซองอูยิ่งเป็นไปไม่ได้เลย

 

“สงสัยจะไม่เชื่อ งั้นก็หลบ...กูจะเข้าไปแสดงให้ดู”

ผมไม่ได้หลีกทางแต่เด็กที่อายุห่างกันเป็นสิบปีพลักผมออกอย่างไม่ไว้หน้า แดเนียลไขประตูเข้าไป ผมไม่รู้ว่าอีกฝ่ายทำสีหน้าแบบไหนแต่ในทันทีที่ประตูถูกเปิดออกคนที่กำลังยืนอยู่ด้านในทำให้ผมรู้สึกเหมือนลมหายใจกำลังหยุดชะงัก

 

องซองอูอยู่ตรงนั้น

 

ผมแทบจะไม่เชื่อสายตาตัวเองว่าคนตรงหน้าคือผู้ชายที่ผมหลงรักมานาน เขาที่ต่อให้เปราะบางแต่ก็ไม่ได้ดูเหมือนจะแตกสลายแบบนี้ ผมแทบไม่เชื่อด้วยซ้ำว่าในสิ่งที่น้องชายแท้ๆผมพูดมันจะเป็นความจริง จะมีคนรักกันที่ไหนที่จะทำร้ายอีกคนได้อย่างเลือดเย็นแบบนี้

 

นี่ไม่ใช่ความรัก ...เพราะมันเหมือนคนบ้าที่กำลังทำร้ายคนๆนึงตางหาก

 

“คุณดานีค!!ซองอูร้องเสียงหลงเมื่อผมเข้าไปตะบันหน้าน้องชายอย่างเหลืออด ผมไม่เชื่อและต่อให้มันเป็นจริงแต่การที่มันทำร้ายซองอูแบบนี้ผมไม่มีทางยอม

 

ไม่มีแน่

 

“หยุด!!ฮึก...หยุดเถอะ อย่า คุณดานีค”ผมหยุดชะงักเมื่อซองอูใช่ร่างที่สั่นเทามาขวางเอาไว้ก่อนที่ผมจะลงมือทำร้ายน้องชายผมอีกครั้ง ผมมองอีกฝ่ายอย่างไม่เข้าใจ แน่นอนว่าผมไม่เข้าใจเลยว่าซองอูทำแบบนี้ทำไม มันทำร้ายซองอูแท้ๆ ทำไมถึงมาห้าม

 

ทำไมต้องห้ามทั้งๆน้ำตาและแววตาที่กำลังหวาดกลัวแบบนั้น

 

“อย่าทำนะครับ ฮึก...คุณดานีคมาตามผมกลับไปทำงานใช่มั้ยครับ เดี๋ยวผมกลับ พรุ่งนี้ผมจะไปทำงาน... ไปทำงาน ...ต้องเตรียมตัว ผมจะไปทำงาน อึก...”ผมมองคนตัวผอมที่พูดร้อนลนและเดินไปมาเหมือนหนูติดจั่น ท่าทางแปลกๆของเขาทำให้ผมทำตัวไม่ถูก

...เหมือนกับผมไม่เคยรู้จักคนๆนี้มาก่อน

 

ดวงตาที่ใสเหมือนท้องฟ้ายามค่ำคืนมันว่างเปล่าและผิวขาวๆนั้นซีดเซียวอีกทั้งยังเต็มไปด้วยร่องรอยป่าเถื่อน ขอบตาก็ดำคล้ำ คนที่ติดผอมก็ดูเหมือนจะผอมลงไปอีก

 

“ผมไม่ได้มาตามกลับไปทำงาน ผมเป็นห่วงซองอู”ทันทีที่สิ้นประโยค ร่างที่เคยสั่นเทาและอากัปกริยาร้อนลนของซองอูก็หยุดลงเขามองมาทางผมและร้องไห้ออกมาจนตัวโยน

 

“ฮืออ....”ทำไมต้องร้องไห้เหมือนจะตายขนาดนั้น ผมไม่เข้าใจเลย แต่ทว่าทันทีที่ผมตั้งใจจะเข้าไปหา อยากจะสวมกอดอีกคนให้หายหวาดกลัวกับบางสิ่งที่ผมไม่รู้ และก่อนที่จะคว้าร่างของอีกฝ่ายได้ ผมก็ถูกฝ่ามือของน้องชายพลักเข้าเต็มอก

 

“ออกไปให้ห่างๆเมียกู !ผมโกรธจนเลือดขึ้นหน้า และส่ายหน้าไม่ยินยอมในสิ่งที่น้องชายกำลังเอ่ยปาก ผมเลือกที่จะเหลือบมองซองอูที่อยู่ด้านหลังคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นน้องชายแท้ๆด้วยความเป็นห่วงจับใจ

 

“ถ้าซองอูถูกมันบังคับอยู่ ขอแค่บอกผม ผมจะพาคุณหนี”

 

เพียงสิ้นคำพูดนัยน์ตาว่างเปล่าของซองอูก็เอ่อล้นด้วยน้ำตา ผมหวังจะได้ยินคำพูดของเขาที่พร้อมจะเอ่ยปากขอร้องให้ผมได้ช่วยเหลือ

...แต่ความหวังดีของผมคงจะไม่เป็นผลเมื่ออีกฝ่ายส่ายหน้าพร้อมกับที่ร่างบางของเขาถูกสวมกอดจากทางด้านหลังด้วยวงแขนของใครอีกคน

 

“จะเลิกเพ้อเจ้อได้ยัง ผัวเมียเขาเล่นกันมึงจะแส่ทำไม”

“ซองอูขอแค่พยักหน้าก็ได้ คุณกลัวมันใช่มั้ย คุณบอกผมสิผมช่วยคุณได้..คุณก็รู้”ผมไม่ฟังคำพูดของแดเนียลแม้แต่นิดเดียวแต่กลับยังคงเว้าวอนให้ซองอูยอมบอกความจริงออกมา

 

คราวนี้ซองอูมองหน้าผมอย่างมีความหวัง ดวงตาของเขาจดจ้องมาที่ผมเหมือนกับต้องการจะสื่ออะไรบางอย่าง แต่ทว่าในจังหวะนั้นเองที่แดเนียลกระซิบอะไรบางอย่างที่ข้างหู  อีกฝ่ายก็นิ่งงันในทันทีมีเพียงน้ำตาที่ยังไหลออกมาให้ผมได้รับรู้ว่าอีกฝ่ายยังหลงเหลือความรู้สึก

 

“ไม่มี...ผมโอเค เดี๋ยวจะกลับไปทำงานครับ ขอบคุณที่มาหา แล้วผมจะกลับไปทำงานนะครับ”

ผมมองอีกฝ่ายอย่างไม่เข้าใจ โอเคหรอ...ทั้งๆที่ปากบอกแบบนั้นแต่ทำไมแววตาของซองอูไม่ได้มีความสุขเลย

แต่เอาเถอะ ผมยอมแพ้

 

“ได้ยินแล้วนะครับคุณพี่ชาย ได้ยินแล้วก็ไสหัวกลับวังมึงไปได้ละ ...นี่มันเวลาของผัวเมีย”ผมมองซองอูด้วยสายตาตัดพ้อ ผมอยากได้ยินเสียงของเขาที่กำลังเอ่ยปากขอร้องแต่ทว่ามันกลับไม่มี นอกจากร่องรอยน้ำตาที่เอาแต่ไหลซองอูก็แทบไม่หลงเหลือแววตาใดๆให้ผมอีกเลย

 

หรือนี่จะเป็นคำตอบของผมกัน....

 

คำตอบที่ว่าคนรักของซองอูก็คือคังแดเนียลจริงๆ

 

 

 

 

DANIEL PART

 

ดานีคมันกลับไปแล้ว...

ผมโคตรสะใจกับแววตาของมันที่เหมือนกับกำลังจะตายที่เห็นซองอูไม่โต้ตอบกับสิ่งที่มันเอ่ยปากจะช่วยเหลือ

ใครจะไปกล้าขอร้องมันล่ะ ในเมื่อน้องสาวสุดที่รักของซองอูมันอยู่ในมือของผม

 

จากตอนแรกก็คิดแค่ว่าได้มาครั้งนึงก็จบๆเพราะยังไงก็เหมือนได้แก้แค้นพี่ชายสุดที่รักไปแล้ว แต่ทว่าช่วงเวลาที่ไม่ได้ดอมดมคนตัวหอมบอกตรงๆว่าเหมือนจะขาดใจ ผมคิดถึงเสียงกรีดร้องเสียงร้องไห้และรอยน้ำตาบนใบหน้าสวยๆจนแทบบ้า นึกถึงจนสมองเริ่มคิดแผนการเลวๆบางอย่างที่จะทำให้ได้ร่างกายที่ผมคิดถึงมาอยู่ใต้เท้าของผมอีกครั้ง

 

แผนการก็ง่ายดายเพราะผมรู้จุดอ่อนของมันดี ซองอูน่ะรักน้อง รักมากจนบางทีผมก็คิดว่าความรักของอีกฝ่ายมันดูจะน่าสมเพชชะมัด เพราะเด็กผู้หญิงคนนั้นดูจะไม่แยแสเท่าไหร่นักที่รู้ว่าพี่ตัวเองโดนอะไรบ้าง

 

เธอรู้ว่าซองอูโดนผมทำร้ายยังไงบ้างเพราะผมอัดคลิปเอาไว้ อ้อ และคลิปนั้นผมว่าจะส่งให้พี่ชายผมเร็วๆนี้แหล่ะ เธอดูไม่หึงหวงหรืออะไร เราสองคนน่ะอยู่แค่ในสถานะเพื่อนรักกันตามเดิม และแน่นอนเพื่อนรักก็ต้องช่วยเพื่อนในยามจำเป็น

 

ผมให้ซองอาสร้างเหตุการณ์เสมือนเธอกำลังถูกทำร้ายจนปางตาย ผมถ่ายรูปพวกนั้นและกดส่งเข้าเบอร์ซองอู มันไม่มีข้อความตอบกลับแต่ผมรู้ดีว่าซองอูกำลังคิดมากอยู่แน่ๆแต่ร่างกายบอบช้ำแบบนั้นคงจะไม่มีปัญญาออกมาตามหาน้องได้แน่ๆ  และเสียงตอนที่คุยโทรฯกันยิ่งแน่ชัดถึงความยินยอมและหวาดกลัวของซองอู

 

‘อย่าทำซองอา อย่าทำเธอเลย...ผมขอร้อง’

 

นั่นแหล่ะ ผมก็ไม่ได้ทำตามที่ขอนะ อีกอย่างถ้าได้ซองอูมาอยู่ในกำมือมันก็ง่ายที่ผมจะใช้งาน ตอนเช้าก็ปล่อยให้มันไปทำงานจะได้มีเงินมาให้ผมใช้ ตกดึกก็ค่อยเอามันเพื่อตอบแทนที่มันทำงานหาเงินเลี้ยงผม

 

เจ๊ากันดีออก

 

“นี่ถ้ากูมาช้ากว่านี้มึงคงขอร้องให้พี่ชายกูช่วยมึงแล้วสินะ”ผมแกล้งพูดเสียงนิ่งให้อีกคนได้กลัว ซองอูที่ยังอยู่ในอ้อมแขนสั่นหน้าทั้งๆน้ำตา

“ไม่ครับ ผมไม่บอก ผมไม่ได้คิดจะบอกด้วย”

“โกหก!พอผมตะคอกอีกฝ่ายก็สะดุ้งโหยง

“ผมเปล่า...ฮึก ผมไม่บอก ฮือออ...คุณพาผมไปหาซองอาได้มั้ย ผมห่วงน้องคุณทำร้ายเธอแบบนั้นทำไม”ผมเหยียดยิ้มมุมปาก ดูท่าว่าภาพที่ผมส่งให้ซองอู อีกฝ่ายคงเชื่อสนิทใจ

 

“ก็กูอยากเอามึงอีก อีกอย่างบางทีกูแค่คิดว่าวิธีที่ทำให้มึงยอมกูก็คือทำร้ายของรักมึงไง นี่กูยังใจดีนะเอาแค่เบาะๆ หรือมึงอยากให้น้องมึงมีผัวทีเดียวสิบคนดี?กูสนองให้ได้นะซองอู”

“ไม่ๆ...ผ...ผมยอมหมดแล้ว อึก อย่าทำซองอา”

ผมล่ะอยากหัวเราะ ร้องไห้สะอึกสะอื้นแต่ยังห่วงคนที่ไม่เคยดูดำดูดี

 

“งั้นก็ยอมกูสิซองอู ...ยอมเป็นของกู เป็นทาสกูกูอยากได้อะไรมึงต้องทำให้ กูอยากได้เงินมึงต้องหาให้กู กูอยากเอามึง...มึงก็ต้อง...ให้กู”

แน่นอนพอผมบอกไปแบบนั้นซองอูก็แทบเหมือนจะล้มทั้งยืน แต่ตัวเลือกอีกฝ่ายมีไม่เยอะหรอก ถ้าไม่ยอมดูท่าผมก็คงจะฆ่าน้องมันให้ตายโดยที่ไม่ต้องขู่

 

“ว่าไง...?”ผมเร่งเร้า ร่างบางสะอื้นจนน่าสงสารแต่ยังไม่ตอบในทันที แต่นั่นผมก็รู้คำตอบดีว่ามันคืออะไร

เพราะยังไงอีกฝ่ายก็ต้องยอม และต้องยอม...

 

ผมเหยียดยิ้ม ลอบมองอีกฝ่ายที่สวมชุดนอนโคร่งๆแต่บางจนเห็นสัดส่วนชัดเจน ผิวขาวยังเต็มไปต้องรอยฟันและรอยดูดของผมเต็มไปหมด รอยช้ำตรงคอก็ยังชัดเจน น่าแปลกที่ช้ำไปแทบทั้งดูแต่กลับดูยั่วยวนอย่างไรก็ไม่รู้

 

เห็นแล้วมัน....

 

ไหนๆกูก็มาแล้ว มาสนุกกันหน่อยดีกว่า

 

อง ซองอู...

 

“ไม่!!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 119 ครั้ง

2,053 ความคิดเห็น

  1. #2022 btdanik (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 08:34

    แง้ เรื่องนี้แดนเลวมากเลย TT แต่พ้มก็ยังอ่าน ถถถถถ

    #2022
    0
  2. #2003 mymaimai (@mamymaiii) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 18:32
    อ่านแล้วรู้สึกทรมานแทนซองอู หน่วงมากๆ สงสารซองอู
    #2003
    0
  3. #1791 running (@smileynann) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 09:14
    อ่านแล้วงงมากว่าจบแล้วเรอะ อ่อ เพิ่งเห็นว่ามีตอนพิเศษในเล่ม 555
    #1791
    0
  4. #1751 realdefongniel (@realdefongniel) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 15:56
    แงงงงงงง ซองอู ห่วงจังงงงง
    #1751
    0
  5. #1716 Kawaiimm (@panda1343) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 00:01
    โอ่ยยยยย จบได้แบบม่ายยยซองอู ชีวิตน่าสงสารมาก เสียทั้งเงินทั้งตัวอห น้องสาวไม่รักแถมอยากให้ตายอีก
    #1716
    0
  6. #1703 mellody04 (@Psi4) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 15:50
    เข้าใจนะซองอูที่จะห่วงน้องแต่เธอควรห่วงตัวเองด้วยมันมีคนห่วงเธออยู่ดานิคไง สงสารอ่ะน้องก็ไม่รักดียังมาเจอคนไม่ดีอีก
    #1703
    0
  7. #1702 inchx_ (@pfakame) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 09:48
    ถ้าซองอูเป็นบ้าเพราะแดเนียลจะไม่เเปลกใจเลย โดนกระทำซะขนาดนี้ อยากให้แดนได้รับการชดใช้ปางตายเหมือนกัน
    #1702
    0
  8. วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 14:35
    แล้วนี่จะรักกันยังไงนึกหนทางไม่ออก
    #1699
    0
  9. #1693 นพจ. (@Nattanan_a) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 13:53
    ㅠㅠโอ๊ยยยย ซองอาบ้าหรือเปล่านี่พี่ชายเลนนะ สงสารซองอู,_,
    #1693
    0
  10. #1646 ฺB_belibell (@lc9_junyoung) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 23:14
    สงสารน้วองงงง แล้วเมื่อไหร่เขาจะรักกัน
    #1646
    0
  11. #1631 ร้องแล้วนะ (@KaTai26721) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 21:29

    ฮือออ สงสารซองอูในใจคือลุ้นอยากให้ยอมรับว่าแดเนียลบังคับตัวเอง ค้างคามากค่ะไรท์ ขออีกสักตอน
    #1631
    0
  12. #1630 kringkaew2959 (@kringkaew2959) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 19:59
    หน่วงอ่ะ สงสารซองอู หนีไปนะ หนีไป ทิ้งซองอาอีผีนั้นไปเถอะ!!
    #1630
    0
  13. #1608 june2546 (@june2546) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 17:27
    พอเถอะ;-;
    #1608
    0
  14. #1602 Haruna5050 (@Haruna5050) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 01:51
    โอ๊ยยยยย อึดอัดดดดด อึดอัดๆๆๆ เหมือนมีอะไรมาจุกคอ พูดไม่ออกบอกไม่ถูก ฮือออออ ซองอูววววว
    #1602
    0
  15. #1601 uiuiuiuiuiuiuiui (@yyyyyyyyyy) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 01:25
    แดนเนียบไม่สงสารซองอูเลยหรอ ฮืออออ
    #1601
    0
  16. #1600 running (@smileynann) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 23:26
    ซองอาคือที่สุดของความเลว แกไม่ใช่คนแล้วอ่ะ คือแดนเลวจริง ใช่ แต่นี่พี่แกอ่ะ หลอกเค้าได้ขนาดนี้เลยอ่อ ห ว่ะ
    #1600
    0
  17. #1598 doctorfire (@doctorfire) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 22:53
    อยากให้ดานิคลักพาตัวซองอูไปเลย55+ แบบไม่ต้องเจอแดนกับน้องอีก
    #1598
    0
  18. #1597 backpackpear (@backpackpear) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 22:32
    หน่วงอะไรขนาดนี้ อืออออ อย่าทำซองอูดิ!!!!
    #1597
    0
  19. #1596 Canrango (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 21:44

    ไม่นะ!!!ดานิคกลับมาดานิค

    ซองอูลูกกกก

    #1596
    0
  20. #1595 marumaru. (@dorarasawan) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 21:29

    สงสารอะ ซองอูผิดอะไรทำไมต้องเจออะไรแบบนี้ ฮือออออ คุงดานีคไปง่ายๆงี้เรยอ่อ มาช่วยน้องหน่อยยย ㅠㅠ เจอแบบนี้เป็นเราเราตายดีกว่า โดนข่มขืนไม่พอยังโดนไถเงินอีก มีไรดีดีในชีวิตบั้งงง ㅠㅠ

    #1595
    0
  21. #1594 TAR_IGOT7 (@TAR_IGOT7) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 21:19
    แดเนียลนายมันใจร้าย!
    #1594
    0
  22. #1593 luvlemon (@noeiloveexo) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 21:18
    ฮืออออออดานีคอย่าพึ่งไปปปป กับมาช่วยซองอูก่อนนน ฮือออออ
    #1593
    0
  23. #1592 Galaxy_Pcy (@Id0983346609) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 21:09
    โอ๊ยฆ่าซองอาแม่งไปเลยแม่มสงสารลูก
    #1592
    0
  24. #1590 tomudanny (@tomudanny) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 20:24
    คุณแดนิคช่วยซองอูด้วยค่าาาา ฮือ สงสารน้อง
    #1590
    0
  25. #1588 swag&wildgirl'z (@sakubarbor) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 20:03
    แดเนียลมันเกินไปแล้ว ฉันจะแจ้งคุณตำรวจมาจับแก ซองอูลูกแม่หนีไปปป
    #1588
    0