กิเลสไม่ปราณีใคร

คำว่า " พอ " หายากนะที่ใครๆจะรู้จักได้ มีแตความอยากได้ไม่มีที่สิ้นสุด
เรามองคน มองแล้วก็มอง คนเราที่แท้จริงมีแค่นี้เองนะ มีแต่ความอยากได้ ไม่มีที่สิ้นสุด

สภาวะเบื่อหน่ายยังคงเป็นหายๆ แต่สภาวะสุขภายในยังคงมีอยู่ตลอด
บางทีเราเบื่อมากๆ เราจะใช้วิธีไปรู้อยู่กับรูปนามซะ นั่งดูการทำงานของจิตไปอย่างนั้น
เดี๋ยวนี้ จิตไม่ค่อยหนีเข้าสมาธิเหมือนเมื่อก่อน ถ้าเป็นเมื่อก่อน เกิดสภาวะเบื่อแบบนี้
จิตเขาจะหลบเข้าสมาธิทันที แต่ตอนนี้ไม่ เขาหันไปอยู่กับกายแทน

วันนี้เราทำได้รอบเดียว ทีเหลือนั่งดูการทำงานของกาย นั่งดูอยู่อย่างนั้น
สมาธิเกิดต่อเนื่อง โอภาสเกิดตลอด ตอนนี้เฉยๆกับโอภาสแล้ว ไม่ลงไปเล่นเหมือนเมื่อก่อน

มองเห็นแต่เหตุของคนแต่ละคน ว่าชีวิตเขาทำไมต้องเป็นแบบนั้นกัน
เขาหาทุกข์มาใส่ตัวด้วยความไม่รู้ เพราะความไม่รู้ตัวเดียวแท้ๆเลย ถึงทำให้เขามีชีวิตแบบนั้นกัน
ไม่รู้จักควบคุมความอยากของตัวเอง ความอยากไม่มีสิ้นสุด อยากได้โน่นได้นี่ มีแต่อยากๆๆๆๆ
แต่ลืมมองที่องค์ประกอบของตัวเองกันว่า ทำแบบนั้น มันไม่ใช่ในฐานนะที่ควรทำ มันมีแต่เสียๆๆ

เราเห็นสามีช่างเสริมสวย คนที่เรากำลังให้ความช่วยเหลืออยู่
สอนให้เขาฝึกเจริญสติ ซึ่งเขาก็ทำ ไม่ใช่ไม่ทำ แต่ความอยากนี่มันห้ามยากจริงๆ
พอเริ่มมีเงินขึ้นมาหน่อย เราเห็นนะ สามีเขาซื้อเบียร์กิน พอเขาเห็นเรา เขาหน้าเสีย
เราน่ะไม่บอกกับเมียเขาหรอก เหตุมี ผลย่อมมี ไม่มีเหตุ ย่อมไม่มีผล เขาสร้างเหตุเอาไว้เอง
การเงินเขาถึงได้เป็นแบบนั้นกัน ถ้าเขาไม่สร้างเหตุเอาไว้ ผลจะมาจากไหนกันล่ะ

เราถึงบอกไง เริ่มเบื่อ แต่พยายามตั้งสติรู้อยู่กับปัจจุบัน นั่นเหตุของเขา
เราทำผิดพลาดตั้งแต่แรกแล้ว ที่เอาเงินไปช่วยเขา แทนที่จะแนะนำให้เขามีปัญญาอย่างเดียว
มันมีเหตุนะ พอสภาวะเขามาทบทวนให้เห็น เราล่ะอึ้ง กับหลายๆสิ่งที่ได้ยินมา อึ้งจริงๆ

เห็นคนแล้วเหนื่อยใจ แบบนี้น่ะหรือสิ่งที่จะให้เราเห็น มีแต่กิเลสทั้งนั้น
คนนี่มันเลวได้ใจเลยนะ พอขุดๆกิเลสแต่ละคนขึ้นมาน่ะ เราเองก็เคยผ่านมาแล้ว
ไม่ใช่ไปเพ่งโทษใครๆ คนล้วนแต่มีความเลวซ่อนงำเอาไว้ มีแต่ตัณหาความทะยานอยาก
มีเท่าไหร่ก็ไม่พอ พอเริ่มมี เริ่มหาหนี้ใส่ตัวเองใหม่ กิเลสนี่มันร้ายจริงๆ

บุญหัวจริงๆที่เราผ่านตรงนั้นมาได้ ไม่งั้นชีวิตจะเป็นยังไงก็ไม่รู้ หรือจะเป็นแบบคนอื่นๆก็ไม่รู้
ไม่อยากเกิดอีกเลยนะ ตั้งใจทำความเพียรต่อเนื่อง บางวันมันห่วยแตกจริงๆ ถึงห่วยก็ทำ
เพราะรอบแรกส่วนมากจะดี รอบต่อๆไปบางทีก็ดี บางทีก็ห่วย บางวันดีทั้งวัน เราแค่รู้มันไป
ทำตามสภาวะอย่างเดียว เบื่อนักก็ไปนั่งโซฟาเอาจิตรู้อยู่กับรูปนามแทน บางทีสติไม่ทัน
มันก็ดับนะ รู้ตัวมั่ง ไม่รู้ตัวมั่ง ช่างหัวมัน เพราะมันไม่เที่ยง รู้อยู่แล้ว ดีหรือไม่ดีก็ทำ
ยังมีนะให้ค่าแบบที่บอก ให้ค่าว่าดีหรือไม่ดี แต่ไม่ไปทุกข์หรือหาทางแก้ไขหรือหาต้นเหตุ
แค่รู้ไปตลอด เพราะรู้อยู่แล้วว่าไม่เที่ยง แล้วจะไปเอาอะไรกับสภาวะ

กิเลสไม่ปราณีใคร

ความคิดเห็น