ตอนที่ 3 : ตอนที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 99
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    27 ธ.ค. 58



ตอนที่ 2

 

ฉันชื่อ ชาฮักยอนฉันถูกส่งมาเพื่อให้อยู่กับนายที่บ้านหลังนี้จนกว่านายจะพบเจอ ความสุขที่แท้จริง!!!!

                พูดเสร็จฮักยอนก็ก้มลงไปดูดนมกล้วยในมือต่อปล่อยให้คนฉลาดน้อยอย่างจองแทคอุนยืนเอ๋อต่อไป นานเกือบ5นาที กว่าชายหนุ่มผิวขาวจะได้สติ จึงรีบวิ่งไปเปิดไฟในห้องครัว ทันทีที่แสงไฟสว่างขึ้นเขาได้เห็นหน้าตาของผู้มาเยือนอย่างชัดเจน ใบหน้าที่เรียวได้รูป ดวงตาสวยคมที่คอยเหลือบมองคนตรงหน้าเรื่อยๆ ริมฝีปากบางที่กำลังเม้มหลอดดูดนมกล้วยที่อยู่ในมือ คอยาวระหงส์ และผิวสีน้ำผึ้งเนียน ทำให้แทคอุนละสายตาไม่ได้เลยโดยรวมแล้วชาฮักยอนเป็นคนหน้าตาดีเลยแหละ

“อูฐ นายอูฐ เฮลโล่ววววววว”ฮักยอนโบกมือไปมาเพื่อให้คนตรงหน้าได้ตื่นจากภวังค์ “จองแทคอุน!!!!!

“นายจะตะโกนทำไม อยู่กันใกล้แค่นี้”ร่างโปร่งตอบเสียงหงุดหงิด

“ก็เรียกธรรมดาแล้วนายไม่ได้ยิน ก็ต้องตะโกนสิ”

“ก็ฉันไม่ได้ชื่ออูฐนี่!!!”แทคอุนตอบเสียงเขียว “ว่าแต่นายรู้จักชื่อฉันได้ยังไง”เขาถามคนตรงหน้ากลับอีกครั้ง

“เรื่องมันยาวหน่ะเอาไว้มีเวลาจะเล่าให้ฟังแล้วกันแต่ตอนนี้ง่วงและ ฉันเดินทางมาไกลอยากพักผ่อน ไปนอนกัน”ฮักยอนกระโดดลงจากโต๊ะกำลังจะเดินออกจากห้องครัวแต่แทคอุนมาขวางทางเสียก่อน

“อยากนอนก็ไปนอนที่อื่นซิ มานอนอะไรที่บ้านฉัน”

“นี่นายอูฐ กว่าฉันจะหาบ้านนายเจอเนี่ยมันยากลำบากมากเลยนะ ฉันต้องเดินเร่ร่อนไปตามถนนที่หนาวเย็นเก็บเศษอาหารที่ตกหล่นข้างถังขยะกินต้องนอนตามสวนสาธารณะ ฉันต้อง-........”

“ไม่ต้องมาพูดมากเลย ออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้!!!!”แทคอุนเริ่มโมโหจึงตะโกนใส่ฮักยอน

“ไม่!!!!

“ฉันบอกให้ออกไปเดี๋ยวนี้!!!!!

“มองปากฮักยอนนะครับ ฉัน-จะ-ไม่-ไป-ไหน-ทั้ง-นั้น!!!!!!”ฮักยอนเชิดหน้าอย่างอวดดี

“นายบีบให้ฉันทำอย่างนี้เองนะชาฮักยอน!!!” แทคอุนจับแขนเรียวของร่างบางก่อนจะออกแรงลากอีกคนไปที่ประตูบ้าน มืออีกข้างของฮักยอนเหนี่ยวขอบประตูไว้ไม่ให้คนตัวโตลากไปได้แต่แล้วก็ถูมือหนาเอื้อมมาเกะออก แทคอุนต้องใช้แรงลากคนตัวบางอย่างมหาศาล เพราะไม่ว่าจะผ่านอะไร ตรงไหน ฮักยอนจะเหนี่ยวหรือเกาะไว้ตลอดกว่าจะมาถึงประตูหน้าบ้านได้เล่นเอาคนตัวโตเหงื่อตกเลยทีเดียว เขาใช้มือข้างที่ไม่ได้จับฮักยอนปลดล็อคกลอนก่อนจะใช้เท้าถีบประตูออกไป แทคอุนใช้แรงเฮือกสุดท้ายเหวี่ยงคนตัวเล็กกว่าออกนอกประตู แล้วพูดเสียงดังใส่

“แล้วไม่ต้องกลับเข้ามาอีกนะ!!!!”พูดจบชายหนุ่มก็ปิดประตูดังปัง และยังไม่ลืมที่จะลงกลอนประตูอย่างแน่นหนา ก่อนจะเดินขึ้นห้องไปโดยไม่หันหลังกลับมามองที่ประตูอีกเลย

                อีกฝั่งนึงของบานประตูฮักยอนนั่งอยู่ท่าเดิมท่ามกลางหิมะที่โปรยปรายลงมา ดวงตาเรียวคมจ้องเขม้งไปยังบานประตูที่เพิ่งปิดลง

“ฉันไม่ใช้นางเอกละครไทยที่โดนพระเอกไล่ออกจากบ้านแล้วมานั่งร้องไห้รอให้คนมาช่วยหรอกนะ!!!!!”ฮักยอนพูดกับตัวเองเสียงเบา “เล่นอย่างนี้ใช่มั้ยจองแทคอุน!!! ด๊ายยยย เดี๋ยวรู้เลย!!!!หึ!!!

                ฮักยอนลุกขึ้นยืนเต็มความสูงมือบางเอื้อมไปปัดหิมะที่ติดอยู่ตามตัว แหงนหน้าขึ้นมองห้องนอนบนชั้นสองของตัวบ้าน แล้วขาเรียวยาวก้าวเดินสำรวจไปรอบๆบ้านเมื่อเห็นถังน้ำร่างบางใช้ถังน้ำที่อยู่ข้างบ้านเป็นฐานเหยียบปีนขึ้นไปบนกำแพงที่ไม่สูงมากนัก

“อ่อยๆๆๆอย่าเพิ่งตกสิยังไม่ถึงจุดสุดยอดเลย(ดูใช้คำ......)”

                ต้องใช้ความพยายามเป็นอย่างมากกว่าจะขึ้นมายืนบนขอบกำแพงได้ ยังไม่ทันหายเหนื่อยดีฮักยอนรวบรวมสมาธิทั้งหมดก่อนจะกระโดดออกจากขอบกำแพงบ้าน อย่าลืมสิเขามีพลังพิเศษ(พิสดาร)นะ แต่ด้วยสมาธิที่มีมากจนเกินไปทำให้ฮักยอนกะพลาดกระโดดเลยหลังคาบ้านของแทคอุนไปเกาะอยู่กิ่งไม้ซึ่งข้างล่างนั่นเต็มไปด้วยขยะ กิ่งไม้ขนาดเล็กไม่สามารถรับน้ำหนักที่เกิน50กิโลได้ จึงหักดัง “เป๊าะ” ร่างทั้งร่างของฮักยอนร่วงลงไปยังกองขยะแมลงวันแตกฮือกันเลยทีเดียว

“กรรมอะไรของกูวะเนี่ย!!!!!!”คนตัวเล็กบ่นอุบกับตัวเองพร้อมทั้งเบะปากจะร้องไห้ “จองแทคอุนนะจองแทคอุน!!!!!เข้าบ้านได้เมื่อไรจะแดกของให้หมดทั้งตู้เย็นเลย ตะแกรงก็จะไม่เหลือเอาไว้ ฮึยยยยย!!!!

                ฮักยอนเดินออกมาจากกองขยะดอกชบาที่เคยทัดหูติดตัวมาหล่นหายกลายเป็นกาบผักกาดแทน แต่เขาไม่สนใจสิ่งที่สนใจอยู่ตอนนี้คือต้องเข้าบ้านให้ได้ ร่างเล็กรวบรวมสมาธิอีกครั้งหนึ่งก่อนที่จะกระโดดขึ้นไปเกาะบนหลังคาได้อย่างแม่นยำไม่มีพลาด ฮักยอนหยิบค้อนขนาดเล็กที่พก(พกมาทำไม?)ออกมาจากกระเป๋าสะพาย งัดเข้าที่หลังคาหลังจนเกิดเสียงดัง “ปังงงงงงงงง” ทำให้ชายหนุ่มที่กำลังหลับฝันดีสะดุ้งตื่นสุดตัว แทคอุนรีบวิ่งออกมาจากห้องนอนทันที

“ชาฮักยอน!!!!!

“ก็บอกแล้วไงว่าฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น!!!!

                แทคอุนตีหน้าผากตัวเองเสียงดังทำไมเขาต้องเจอเรื่องวุ่นวายแบบนี้ด้วยเนี่ย

“แล้วนายเข้ามาได้ยังไง ฉันล็อคประตูทั้งหน้าและหลังบ้านหมดแล้ว นายเขามาได้ยังไงห๊ะ!!!!

“จองแทคอุนนนนนถึงนายจะล็อคประตูบ้านทั้งหมด แต่นายไม่ได้ล็อคหลังคานี่ ฉันก็เลยงัดหลังคาบ้านนายเข้ามายังไงหล่ะ 5555555555

                แทคอุนหมดหนทางที่จะปกป้องตัวเองจากคนพิสดารอย่างชาฮักยอนแล้ว ถ้าเขาไล่คนตรงหน้าให้ออกไปจากบ้านอีกเขาคงไม่เหลือหลังคาบ้านแน่ๆ ชายหนุ่มจึงจำใจต้องให้ร่างบางอยู่แต่แค่คืนเดียวเท่านั้นแหละ

“ก็ได้ ถ้านายอยากจะอยู่ก็อยู่ไปแต่แค่คืนนี้คืนเดียวเท่านั้นนะ!!!!”แทคอุนบอกเสียงเขียว

“โอเค๊~~~~

“ห้ามทำข้าวของเสียหายหล่ะ แล้วก็อย่าลืมซ่อมหลังคาบ้านให้ด้วย เข้าใจมั้ย!!!!

“คร๊าบบบบบบคุณชายจอง”

                วันนี้เป็นวันที่วุ่นวายที่สุดของจองแทคอุนเลยจริงๆ

 

                เช้าวันรุ่งขึ้นแทคอุนตื่นขึ้นมาด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิดกว่าเดิม เสียงตอกตะปูดังไปทั่วบ้านทำให้ชายหนุ่มนอนไม่ได้อีกแล้วเขาจึงตัดสินใจอาบน้ำแต่งตัวเพื่อเตรียมออกไปทำงาน

“อรุณสวัสดิ์นะจองแทคอุน”เสียงใสเอ่ยทักเมื่อเห็นคนตัวโตเดินลงมาจากชั้น2ของตัวบ้าน

“เมื่อคืนหลับสบายดีมั้ย ฉันหลับสบายมากเลย แต่มันหนาวไปนิด นึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้ซ่อมหลังคาฉันก็เลยลุกขึ้นมาซ่อมแต่ซ่อมไปซ่อมมาก็เช้าซะและ ก็เลยว่าจะมาหาอะไรให้นายกิน เปิดตัวเย็นไม่มีอะไร ก็เลย-.......”

“เมื่อไรจะออกไปจากบ้านของฉันซักที”แทคอุนหันมาถามคนตัวเล็กที่ยังคงพล่ามไม่หยุด

“เดี๋ยวซิ ให้ฉันทำอะไรตอบแทนนายก่อนไม่ได้หรอ”ฮักยอนทำตาปริบๆใส่ “ฉันทำอาหารไว้ให้นายหน่ะ”

“อะไร”แทคอุนเอ่ยถามขึ้นเห็นไปเห็นก้อนดำๆที่ถูกไม้เสียบไว้ ชายหนุ่มเดินเข้าไปใกล้แล้วยกสิ่งนั้นขึ้นมาดม

“ก็ในตู้เย็นบ้านนายไม่มีอะไรเลย ฉันเลยจำเป็นต้องออกล่าสัตว์เพื่อมาปรุงอาหารให้นาย แต่ป่ามันอยู่ไกลเกินไปฉันเลยล่าแถวๆนี้แทน”ฮักยอนก้มหน้าจนคอติดอกเม้มปากตัวเอง

“แถวไหน”

“แถวๆนี้แหละ”

“แถวนี้ แล้วมันแถวไหน!!!!”แทคอุนตะคอกใส่คนตัวเล็ก

“แถวๆถังขยะหน่ะ”

“ห๊ะ!!!

“ก็แถวนี้มันไม่มีสัตว์อะไรแล้วนี่ ฉันเลยจับหนูตรงถังขยะมาถอนขน คลุกเกลือแล้วย่างด้วยไฟร้อนๆอ่ะ ฉันไม่รู้ว่านายกินเค็มหรือป่าวเลยทาเกลือไปนิดเดียว ก่อนกินก็ดึงหางมันทิ้งนะฉันลืมตัดออก”ฮักยอนยิ้มตาหยีให้แทคอุน แต่ชายหนุ่มนั้นสั่นไปหมดทั้งตัวแล้ว อารมณ์โมโหกำลังก่อตัวขึ้นอย่างกับพายุทอร์นาโดลูกใหญ่

“ชาฮักยอนนนนนน!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

               

                วันนี้ทั้งวันแทคอุนอารมณ์ไม่ดีขึ้นเลย เขามาถึงบริษัทเกือบแปดโมงครึ่งเพราะมัวแต่ทะเลาะกับผู้มาเยือนอย่างชาฮักยอนกว่าจะออกมาจากบ้านได้ก็ปาไปเกือบแปดโมง มาถึงก็โดนอีแจฮวานเพื่อนร่วมงานเซ้าซี้ชวนไปกินข้าวร้านที่เพิ่งเปิดใหม่แล้วไหนจะซองกยูหัวหน้าแผนกที่เอาแต่ชวนให้เขาไปร่วมงานปาร์ตี้ความอดทนของเขาให้จะหมดลงแล้วถ้ามีใครมาสะกิดอีกนิดเดียวมันคงระเบิดออกมาแน่ๆ

                หลังจากเลิกงานแทคอุนสแกนนิ้วออกทันที เขารีบวิ่งไปที่ลานจอดก่อนจะสตาร์ทรถออกไปให้เร็วที่สุด ออดี้คันหรูจอดติดไฟแดงอยู่กลางสี่แยกใหญ่รถยนต์นับร้อยคันจอดติดเรียงกันเวลานี้เป็นเวลาหลังเลิกงานไม่แปลกที่รถจะติดหนักขนาดนี้ นิ้วเรียวเคาะพวงมาลัยอย่างสบายอารมณ์ที่หนีเพื่อนร่วมงานกับหัวหน้าแผนกจอมเซ้าซี้มาได้ ดวงตาคู่สวยมองกระจกหลังอย่างเคยชินแต่แล้วก็ต้องตกใจเมื่อพบสิ่งที่ไม่คาดฝัน

“นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงชาฮักยอน!!!!”แทคอุนหันไปถามคนข้างหลังอย่างไม่เชื่อสายตา ก็เมื่อเช้าเขาไล่ให้ออกจากบ้านแล้วนี่ มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง

“ฉันอยู่มาตั้งแต่เช้าแล้วหล่ะ พอนายออกจากบ้านฉันก็กระโดดเกาะหลังคารถมาเลย”ฮักยอนยิ้มตาหยีเช่นเคย

                แทคอุนอยากจะเอาหัวตัวเองโขลกกับพวงมาลัยซักร้อยทีหนีเสียปะจระเข้จริงๆไม่สิหนีคนประหลาดมาปะกับประหลาดกว่าตะหาก อุนอยากร้องไห้~~~

“ออกไปจากรถฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ แล้วไม่ต้องกลับไปที่บ้านด้วย!!!!

“แทคอุนน่า”

“สนิทกันหรอ!!!

“ป่าว”คนตัวเล็กคว่ำปากทำท่าจะร้องไห้

                แทคอุนยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อสัญญาณไฟก็เปลี่ยนเป็นสีเขียว เขาล้มเลิกแผนการทั้งหมดแล้วกลับบ้านทันที ชายหนุ่มขับรถเข้ามาจอดตรงสวนสาธารณะกลางหมู่บ้านเขาเดินลงมาจากรถแล้วเดินไปเปิดประตูหลัง

“ลงมา”ฮักยอนเดินลงมาจากรถอย่างว่าง่าย

“จองแทคอุนให้ฉันอยู่กับนายนะ ฉันไม่มีที่ไป ฉันมาไกลมากเลย ฉันไม่มีญาติไม่มีบ้านอยู่อย่าไล่เลยนะ”ร่างบางทำตาปริบๆใส่คนตรงหน้าอีกครั้ง

“มาแล้วทำไม ถ้าลำบากมากแล้วมาทำไม”

“ฉันบอกแล้วไงว่าฉันถูกส่งมาให้อยู่กับนายจนกว่านายจะมีความสุข”

“ใครส่งนายมา!!

“บอกไม่ได้”เมื่อเห็นว่าร่างโปร่งไม่พูดอะไรฮักยอนจึงพูดต่อ “ให้ฉันอยู่กับนายนะ ฉันสัญญาว่าจะไม่ดื้อ ไม่ซน ไม่ทำของพัง ไม่งัดหลังคาบ้าน ไม่จับหนูของถังขยะมาย่างให้นายกินฉันจะทำทุกอย่างให้นายเลยนะแทคอุน จะให้ทำอะไรฉันก็ทำ แค่เลี้ยงด้วยนมกล้วยก็พอขออย่างเดียวอย่าไล่ฉันไปไหนเลย”ร่างบางทำหน้าจวนเจียนจะร้องไห้(จริงๆแล้วเส้แสร้ง)

                แทคอุนถอนหายใจอีกครั้งเขาไม่เคยคิดหนักขนาดนี้มาก่อน ถ้าให้อยู่แล้วบ้านพังใครจะรับผิดชอบลูกเต้าเหล่าใครมาจากไหนก็ไม่รู้ เขาคิดไม่ตกจริงๆแต่แล้วปากก็ดันพูดขึ้นมา

“ฉันให้นายอยู่ด้วยก็ได้”

“จริงดิ”ร่างบางดีใจจนตาลุกวาว

“แต่มีข้อแม้”

“ว่า......”

“ห้ามทำแบบเมื่อวานอีกนะ เข้าใจมั้ย!!!!

“แบบไหนหล่ะ เมื่อวานฉันทำไว้หลายอย่างเลย”

“ทุกอย่างนั่นและ!!!!แล้วอีกอย่างนมกล้วยนั่นฉันจะซื้อให้นายกินแต่นายจะกินได้แค่วันละ2ขวดเท่านั้น เกินนี้ อด!!!! เข้าใจใช่มั้ย”

“เข้าใจ แต่ไม่รับปากนะว่าจะอดใจได้หรือเปล่า”

“ชาฮักยอน!!!!!!!!!

                แทคอุนทึ้งหัวแล้วเดินขึ้นรถและสตาร์ทรถออกไปอย่างรวดเร็วโดยไม่รออีกคนหนึ่ง ฮักยอนได้แต่ยืนกระโดดโหยงเหยงอยู่ข้างถนน

“เดี๋ยวก็งัดหลังคาบ้านฉลองมันซะเลยไอ้อูฐ!!!!!

                นับจากวันนี้เป็นต้นไปชีวิตของจองแทคอุนคงไม่สงบสุขอีกแล้วหล่ะ



...........................................................................................

กลับมาแล้วนะคะกับตอนที่ 2 พี่เลโอของเราคงปวดหัวตายแน่ๆ 555555555 ไรท์บอกแล้วนะคะว่าฟิคเรื่องนี้ไม่มีดราม่าอาจจะมีเล็กๆน้อยๆแต่ไม่หนักน้ำตาไหลแน่นอน ยังไงก็ฝากติดตามฟิคเรื่องนี้ด้วยมันอาจจะแหวกแนวไปบ้าง เพราะอยากให้อ่านอะไรที่มันใหม่ มันอาจจะทำลายภาพพจน์ที่สวยงามของเลโอเอ็นไปมาก เลยอยากจะบอกว่าขอโทษนะคะที่แต่งแบบนี้ออกมา ถ้าไม่ชอบก็บอกกันได้นะคะ เราจะได้ปิดเรื่อง แต่ถ้าชอบยังไงอย่าลืมคอมเม้นมานะคะ และขอบคุณทุกๆคอมเม้นเลย มันคือกำลังใจในการแต่งต่อ ขอบคุณอีกครั้งนะคะ อ่ออออย่าลืมช่วยกันสกรีมฟิคด้วยนะคะ ^^ ไปและเจอกันหลังปีใหม่นะคะ Happy New Year ล่วงหน้าค่าาาา

#เพื่อนรักเลเอ็น
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

11 ความคิดเห็น

  1. #10 Cha N'ny (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2559 / 09:50
    มาอัพต่อนะไรท์ มาอัพต่อนะไรท์ คือเพิ่งมาเจออ่ะ สนุกมากเลย แหวกแนวดี ชอบบบ



    พี่ชาอย่างฮาอ่ะ แต่ทำร้ายนางมากไปป่าว 5555
    #10
    0
  2. #9 Kamiminto (@Kamiminto) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:11
    รอออน้าาาา 5555 ตื้อจนแทคอุนให้อยู่บ้านได้แล้ววว 
    #9
    0
  3. #8 Thany Sirirak (@thany096) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 15:18
    อย่างฮาาาาาาา สนุกดีค๊าบบบบบ รออยู่นะค๊าบบบบบบ
    #8
    0
  4. #7 yay (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มกราคม 2559 / 20:37
    เอ่อ ชาฮัคยอนคะ ย่างหนูให้อูฐเลยนะ

    หนูธรรมดาก็เกินพอแระ นี่ยังจะจับมาแถวๆถังขยะอีก..

    นี่ถ้าเป็นอูฐเพ่คงโดนถีบนะ ฮาาาา

    งานนี้ ชีวิตพ่ออูฐของเรา คงหรรษามากๆเลยนะ 55555
    #7
    0
  5. #6 m0nox (@m0nox) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 00:03
    โอ่ยบันเทิง ฮาหนูย่าง5555555555555555555555555555แทคอุนงกอ่ะ ให้พี่เอ็นกินนมกล้วยแค่สองขวดต่อวัน55555555555555555555
    #6
    0
  6. #5 CHOESHIN (@choeshin) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2558 / 09:59
    ดีออกค่ะ แปลกดี อ่านแช้วอยากถีบพี่เอ็น คือนางดูเหมือนไม่ใช่คนทำดา 5555555555555 งี้ถ้าอิอูฐแฮปปี้พี่เอ็นก็ต้องไป โอวววว ท่าทางจะไม่มีวันนั้น 5555555
    #5
    0