เซ็ต จอมยุทธ์ป่วนรัก

ตอนที่ 36 : มายาคู่นางเคียง ตอนที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 124
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    6 พ.ค. 62

ตอนที่ 2


เฟิ่งเสียงปลอมตัวไปเป็นคนส่งของที่ตลาดเพื่อหาข่าวของอี้ตาน จนได้ทราบว่านางยังคงพักอยู่ที่เดิมไม่ได้เปลี่ยนเรือนพักวันถัดไปคือวันที่จะโยนลูกแพรแล้วเขาจะต้องไปพบนางก่อนให้ได้


หากนางลืมเขาแล้วเขาก็คงไม่ว่าอะไร


แต่หากนางยังรักเขาอยู่เขาจะชวนนางฝ่าฟันอุปสรรคด้วยกัน


เงาร่างสำดำลอยวูบผ่านเข้าไปในเขตเรือนพักด้านในความความว่องไวยิ่ง ฝีมือของเขาร้ายกาจมากขึ้นยิ่งในยามกลางคืนเขาเคลื่อนไหวได้ว่องไวจนยากจะสังเกตได้ทัน


เขาลอบสังเกตเรือนชั้นในพบว่ามันเปลี่ยนการตกแต่งไปบ้างบางส่วนแต่ทิศทางที่เป็นห้องของนางน่าจะอยู่ที่เดิม ร่างสูงใหญ่ของเขายืนหลบมุมรอให้ยามที่เฝ้าอยู่หายไปจนหมดแล้วจึงลอบเข้าไปในห้องที่เขาคุ้นเคย


ก่อนหน้านี้เขาชอบท่องเที่ยวเป็นชีวิตจิตใจพอได้รับอนุญาตจากท่านอาจารย์ก็มักจะเดินทางไปที่โน่นที่นี่เป็นประจำ จนกระทั่งมาถึงเมืองฝูหรงได้ยินว่าธิดาใต้เท้าฉินงดงามเขาเลยอยากพบนางถึงขั้นยอมเป็นคนหามเกี้ยวเลยทีเดียว


แล้วเขาก็ได้พบนาง


ฉินอี้ตานงดงามตามคำเล่าลือแต่นางไม่ได้อ่อนหวานอย่างที่ผู้อื่นคิด นางคือคุณหนูแสนสวยที่เอาแต่ใจตนเองเสมอ เขาพบนางตอนนางไปไหว้พระเลยได้ติดตามนางมาแล้วแอบใช้วิชาของสำนักสะกดคนอื่นเพื่อจะได้ไปพบนางอย่างง่ายดาย


ตอนนั้นเขาไม่ทันได้คิดว่าจะเกิดปัญหาเพราะเขาหวังเพียงได้พบกับนางชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น เขาอยากพบนางใกล้เลยแอบใช้วิชาสะกดวิญญาณแล้วมานั่งสนทนาเป็นเพื่อนนางในยามกลางคืน บ่อยเข้าเขาก็แอบมาตอนกลางวันด้วย 

แต่ใครจะไปรู้หลังจากที่นางถูกออกคำสั่งให้แต่งไปกับบุรุษสูงศักดิ์ผู้หนึ่งนางก็ออกไปไหว้พระที่นอกเมืองพอกลับมาก็พาเด็กเจ้าปัญหากลับมาด้วย หลิวไฉ่หงวางแผนจับตัวเขาซึ่งลำพังตัวหลิวไฉ่หงเองเขาไม่ได้เกรงกลัวนางหรอก แต่นางมีอู๋จื้อจวีตามมาด้วยนี่สิสองคนนั้นไม่สู้ด้วยวิชาหรอกส่วนมากเจ้าเล่ห์เสียมากกว่าเขาเกรงว่าจะพลาดเลยหลบไปก่อน



ท้ายที่สุดแล้วเขาก็ไม่รอดจนได้เพราะหลังจากที่ศิษย์น้องรองพาตัวศิษย์น้องสามจอมก่อเรื่องกลับไปเยี่ยนถงแล้วอาจารย์ของเขาก็มาตามตัวกลับเขาทันที วิธีการของท่านแยบคายเกินไปท่านมาดักรอเขาที่ห้องของฉินอี้ตาน ส่วนเขาที่หลงคิดว่าตนเองเก่งที่สุดในหมู่ศิษย์แล้วแต่กลับโดนท่านย้อนเกล็ดเข้าให้แล้วก็จำต้องเดินทางขึ้นเขาโดยไม่ทันได้บอกลานางเลย


ในที่สุดเขาก็ได้กลับมาอีกครั้งแล้ว


เฟิ่งเสียงค่อยๆ แง้มประตูเข้าไปด้านในพบร่างหนึ่งนอนหันหลังอยู่ เขาดีใจเป็นอย่างมากเพราะคิดว่าจะได้พบนางอันเป็นที่รักแต่พอพลิกร่างนั้นกลับมากลับกลายเป็นเจียเอ๋อสาวใช้ของฉินอี้ตานแทน นางทำท่าให้เขาช่วยแก้มัดตนเอง เฟิ่งเสียงคิดหนักกลัวเป็นกลลวงแต่สุดท้ายด้วยความอยากรู้ว่าอี้ตานไปไหนเขาจึงยอมแก้มัดให้อีกฝ่าย



พอซักถามกันไปมานางก็จดจำได้ว่าเขาคือบุรุษในภาพวาดผู้นั้น แต่ว่าเขากลับมาช้าไปก้าวหนึ่งแล้วคุณหนูของนางไม่อยู่ที่นี่แล้ว


“อี้ตานไปไหน”


“คุณหนูไม่ได้กล่าวอันใดเจ้าค่ะ แต่พรุ่งนี้เป็นวันโยนลูกแพรนางจับข้ามัดแล้วก็หนีไปตั้งแต่หัวค่ำแล้ว”


“หนีออกจากจวนเนี่ยนะ”


“ใช่เจ้าค่ะ นางคงเตรียมการมาหลายวันแล้ว เลยอาศัยชุดของบ่าวไพร่มาสวมแล้วปะปนออกไปข้างนอก”


“แล้วจะนางไปไหนกัน”


“ข้าไม่ทราบเจ้าค่ะ คุณชายหากท่านพอมีฝีมืออยู่ก็รบกวนช่วยตามหานางด้วยนะเจ้าคะ นางไปเพียงลำพัง หากเดาไม่ผิดคงไปตามหาท่านแน่ๆ”


“ไปตามหาข้า??” เขาไม่เคยบอกว่ามาจากไหน พักที่ไหนแล้วนางจะไปรู้ได้อย่างไร


“นางเคยสนทนากับเสี่ยวยวี่ทราบว่าท่านมาจากเยี่ยนถง หากเดาไม่ผิดนางต้องไปที่นั่นแน่เลยเจ้าค่ะ” เฟิ่งเสียงถึงกับสบถออกมาอย่างไม่เกรงใจเขาสู้อุตสาห์มาตามหานางที่นี่แต่นางกลับหนีออกจากจวนไปเพียงลำพัง


หากไม่ใช่ฉินอี้ตานจะคิดออกไหมว่าควรทำเช่นนี้


“เช่นนั้นข้าจะลองไปหานางดูก่อน ทางนี้เจ้าก็ตอบไปตามตรงก็แล้วกัน” เขาจัดการมัดนางตามเดิมแล้วปล่อยให้คนเข้าใจว่าฉินอี้ตานหนีไปแล้ว ส่วนตัวของเขารีบเร่งทะยานออกไปติดตามหานางทันที


ฝ่ายฉินอี้ตานหลังจากที่ได้หลบหนีออกมาได้แล้วนางก็ปลอมตัวเป็นบุรุษสวมใส่เสื้อผ้าที่เหมือนชาวบ้านทั่วไปแล้วออกเดินทางไปยังเมืองเยี่ยนถงตั้งแต่หัวค่ำตอนนี้นางได้ออกจากเขตเมืองหลวงแล้วเข้าพักที่โรงเตี๊ยมของเมืองฝูหรง

แล้ว


กว่าที่คนบ้านนางจะทราบเรื่องกว่าจะกระจายตัวกันค้นหามาถึงที่นี่นางคงออกจากเขตเมืองนี้ไปแล้ว ต่อให้ไม่ทราบว่าเมืองเยี่ยนถงไปทางไหนแต่สิ่งที่นางมีคือเงิน นางสามารถจ้างคนนำทางได้ขอเพียงอาศัยในร่างบุรุษเช่นนี้ก็พอตบตาคนไปได้สักระยะและหวังว่าบิดานางคงไม่โมโหจนล้มป่วยไปเสียก่อนก็แล้วกัน


ในเมื่อท่านไม่ยอมรับฟังนาง


นางเลยจำต้องทำให้เห็นว่าการหลบหนีคือทางออกที่ดีที่สุดแล้ว


พอฟ้าใกล้สางนางก็ขึ้นรถม้าที่ว่าจ้างไว้เดินทางข้ามไปยังเมืองต่อไปทันที และนับว่าฉินอี้ตานคิดถูกที่ออกเดินทางตั้งแต่เช้ามืดเพราะหลังจากนั้นอีกไม่ถึงชั่วยามทหารก็มีตรวจค้นตามที่พักต่างๆ เพื่อตามหาคุณหนูฉินทันที แต่พวกเขาก็ไม่อาจหานางพบเพราะฉินอี้ตานได้เปลี่ยนเครื่องแต่งตัวใหม่ซ้ำยังพยายามพูดให้น้อยที่สุดและที่สำคัญนางเปลี่ยนชื่อแซ่อีกด้วย


เฟิ่งเสียงเดินทางไปหาหลิวไฉ่หงเพื่อขอให้นางช่วยซึ่งหวงเซี่ยเทียนนั่นเองที่เป็นผู้จัดส่งทหารให้เข้าไปตรวจหาคุณหนูสกุลฉิน แต่พวกเขากลับล้มเหลวและหานางไม่พบ


“ข้าควรจะทำยังไงดี” ชายหนุ่มนั่งหมดอาลัยตายอยาก ทำไมชีวิตของเขาเป็นแบบนี้ กว่าจะลงจากเขาได้ก็ใช้เวลา

หลายเดือนอุตส่าห์จะมาหานางในดวงใจก็มาได้ข่าวว่านางจะแต่งงาน พอจะวางแผนพานางหนี นางก็ดันหนีไปก่อนแบบไม่บอกกล่าว


เฮ้อ!!!


“แล้วท่านจะทำอย่างไรต่อไปล่ะศิษย์พี่” หลิวไฉ่หงที่ท้องโตอุ้ยอ้ายนั่งเอนกายเอ่ยถามผู้ที่ยกมือกุมขมับใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล


“นางบอกว่าจะไปตามหาข้า ข้าไม่เคยบอกนางเลยว่าข้าอยู่ที่ไหน แล้วนางจะไปไหนได้”


“นางรู้ว่าข้ามาจากเยี่ยนถง ข้าว่านางต้องไปที่นั่นแน่” “มีเหตุผล ข้าจะลองย้อนกลับไปดูที่เยี่ยนถงสักหน่อยก็แล้วกัน” หวงเซี่ยเทียนให้คนไปเตรียมม้าฝีเท้าดีเอาไว้ให้เขาด้วยเพื่อใช้ในการเดินทางพร้อมกันนี้เขาก็ส่งคนไปติดตามข่าวที่จวนใต้เท้าฉินด้วยว่าพวกเขาจะจัดการปัญหาอย่างไรต่อไป


“ขอบใจพวกเจ้ามาก ข้าขอตัวก่อน” เฟิ่งเสียงไปแล้วทหารของเขาก็มารายงานข่าวจากเมืองหลวง ใต้เท้าฉินขอยกเลิกการเลือกคู่ไปแล้วเพราะธิดาของเขาป่วยหนักจึงขอเลื่อนไปแบบไม่มีกำหนด


“ข้าว่าลูกเขยของท่านฉินคงหนีไม่พ้นศิษย์พี่ข้าแน่ๆ อี้ตานจะแต่งออกเรือนทีไรมีเรื่องตลอด”


“วาสนาชะตาฟ้าลิขิต ขนาดพวกเราอยู่ตั้งไกลกันข้ายังหาเจ้าเจอเลย หากเป็นคู่กันจริงพวกเขาก็หากันเจอเองนั่นแหละ”


“จริง ขนาดข้าปลอมตัวแนบเนียนอย่างนั้นท่านยังเอามาลอกคราบได้เลย”


“ฮ่าๆ ๆ เขาเรียกว่าข้าสายตาแหลมคมต่างหาก ไม่ก็ต้องโทษหน้าอกเจ้าที่พุ่งมาชนข้าเอง” ใบหน้างามแดงก่ำขึ้นมาเมื่อเขาพูดถึงเรื่องหน้าอายที่นางเดินชนเขาในวนแรกแล้วคิดว่าเขาไม่รู้อะไรเลย แต่สุดท้ายหวงเซี่ยเทียนรู้ทันนางทุกอย่างแถมยังคอยปั่นหัวนางเล่นอีกด้วย เรื่องนี้ศิษย์พี่รองเคยบอกนางว่านิสัยอย่างนางต้องเจอแบบท่านอ๋องน้อยนี่แหละจึงจะเหมาะสมแล้วศิษย์พี่นางสิปากบ่นว่าชิวเยี่ยอย่างโน้น ชิวเยี่ยอย่างนี้


สุดท้ายพวกเขาก็ได้เป็นสามีภรรยากัน


ชะตาฟ้าลิขิต ชีวิตยากจะคาดเดาจริงๆ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

20 ความคิดเห็น