(Yaoi)รักมึงสุดหัวใจ นายจอมโหด...

ตอนที่ 1 : ตอนที่ 1 จุดเริ่มต้น...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    11 พ.ค. 57

ตอนที่ 1 จุดเริ่มต้น...
 
"ไอ้แดน เดินห่างๆกูได้ไหมว่ะ"
 
คนตัวเล็กหน้าหงิกทันทีเมื่อได้ยินเพื่อนรักอย่างวิทย์ที่คบหากันมาตั้งแต่เด็กไล่ให้เดินออกห่าง ร่างสูงอารมณ์เสียที่โดนมองมายังพวกเขาทั้งสองคนต่างกระซิบกันอย่างสนุกปาก แดนส่ายหน้าอย่างระอากับคนพวกนี้จริงๆทำอย่างไงได้ในเมื่อเขาห้ามสายตาคนอื่นไม่ได้นี่
 
"ไอ้วิทย์มึงเป็นเหี้ยไรเนี่ย..."
 
ร่างบางพูดออกมาอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไรนัก รู้ทั้งรู้ว่าคนรอบข้างมองพวกเขาเช่นไรแต่ที่แดนโกรธก็คือวิทย์ต่างหากถึงจะรู้ว่าวิทย์ไม่ได้ตั้งใจก็เถอะ ใช่ตัวเขาเล็กเหมือนผู้หญิงแล้วไง ถึงจะไม่ถึงมาตรฐานชายไทย แต่เขาก็แมนเต็มร้อยและที่สำคัญแดนก็ไม่เคยแคร์สายตาคนรอบข้างเท่าไรอยู่แล้วนี่แหละคือข้อดีของเจ้าตัว
 
"กูรู้ว่ามึงไม่แคร์นะไอ้แดน แต่ขอวันนึงเหอะว่ะ...มึงดูดิ น้องอิงฟ้าเขามองมาทางนี้ด้วยว่ะ"
แดนมองตามสายตาแพรวพราวที่เปร่งประกายของเพื่อนสนิท เมื่อเห็นน้องอิงฟ้าดาวคณะกำลังมาที่พวกเขาสองคน แดนถึงกับบางอ้อเลยทีเดียว ก่อนที่จะหัวเราะออกมา
เพี๊ยะ
 
"ไอ้วิทย์ไอ้เหี้ยมึงตบหัวกู...เพราะผู้หญิงหรอว่ะ"
แดนลูบหัวของตนที่โดนฝ่ามือที่ทั้งใหญ่และหนาเข้าอย่างจัง ก่อนร่างเล็กตวัดสายตามองร่างสูงอย่างเคืองๆ แดนคิดจะเอาคืนแต่ก็คงเป็นไปไม่ได้หรอกเพราะแดนสูงเท่าไหล่ของวิทย์แค่นั้นเองแล้วที่สำคัญวิทย์เป็นคนสูงใหญ่เกินขนาดแดนยกมือขึ้นจนสุดมันก็แค่ใบหูของวิทย์เท่านั้น
 
'จำไว้ก่อนเหอะไอ้วิทย์ แม้งเดี๋ยวมีเอาคืน ไอ้เหี้ย'
ร่างเล็กหัวเราะกับความคิดของตน
 
"กูรู้นะว่ามึงคิดอะไรอยู่นะโว๊ยไอ้แดน...มึงคิดจะเอาคืนใช่ไหมไอ้เตี้ย"
วิทย์ถามอย่างรู้ทัน จนแดนเองได้แต่อ้าปากพะงาบๆ
 
"ไอ้เหี้ยวิทย์มึงว่าใครเตี้ยว่ะ...เดี๋ยวนี้แสนรู้ขึ้นเยอะเลยนะมึง อ่านใจกูออกซะด้วย"แดนพูดประขด
 
"กูไม่ใช่หมานะไอ้เตี้ย แสนรู้อะไรมึง แล้วมึงก็ไม่น่าถามนะไอ้แดน...กูกับมึงคบกันมานานเท่าไรแล้วว่ะไอ้สันดารที่เจ้าคิดเจ้าแค้นแบบมึงเนี่ยไม่เลิกสักที"
วิทย์ขำที่แดนถามมาได้ยังไง ก่อนที่เจ้าตัวจะนึกถึงเรื่องที่คราวก่อนคนตัวเล็กมีเรื่องจนต้องขึ้นโรงพักดูจากภายนอกแดนเหมือนคนอ่อนแอน่าทะนุถนอมแต่ที่จริงมันตรงกันข้ามกับบุคคลิกที่เห็น เขาสองคนอารมณ์ร้อนด้วยกันทั้งคู่แต่ถ้าฝ่ายใดฝ่ายร้อนขึ้นมาอีกฝ่ายหนึ่งต้องเย็นไม่เช่นนั้นต้องพากันบรรลัยอย่างแน่แท้นี่แหละนิสัยของทั้งสองที่เห็นกันมาตั้งแต่เด็ก
 
"เอ่อๆๆช่างเหอะ เดี๋ยวกูต้องไปเรียนแล้วว่ะ ขืนกูไปไม่ทันโดนอาจารย์วิชาทำโทษกูจะมาเตะมึงเป็นคนแรก เชิญมึงกับน้องอิงฟ้ามึงเถอะ"
แดนประชดเพื่อนรัก เขาอยากให้วิทย์มีแฟนสักทีเผื่อคนรอบข้างจะได้รู้ว่าพวกเขาสองคนไม่ได้กินกันเองอย่างที่ถูกนินทา วิทย์เองก็จัดเป็นหนุ่มหล่อประจำคณะถ้าไม่ติดว่ามีโชอยู่ วิทย์คงได้เป็นเดือนของคณะไปแล้ว
 
"มึงเป็นอะไรว่ะไอ้วิทย์....จ้องน้องอิงฟ้าอย่างกับจะแดกหัว"
 
"มันกล้าดียังไงว่ะ..."
คนที่วิทย์หมายถึงคือเดือนประจำคณะนั้นเองโชเข้ามาคุยกับอิงฟ้า โดยไม่ได้สังเกตุว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังจับจ้องตนเองอยู่ แดนมองหน้าเพื่อนสนิทด้วยความระอาอีกใจนึงก็สงสารโชว่าไปทำเวรกรรมอะไรกับวิทย์ทำไมเพื่อนสนิทของตนต้องหาเรื่องแกล้งร่างเพรียวบางได้ตลอดเวลา
 
'ร่านนักนะ'
 
"มึงว่าอะไรนะ"
 
"ปล่าว"
 
"ทำไมมึงมองหน้าไอ้โชแบบนั้นว่ะ บอกไว้ก่อนนะไอ้โชก็เพื่อนกู ขืนมึงมีเรื่องกับมันล่ะน่าดู"
 
"ไอ้แดน มึงเพื่อนกูจริงหรือปล่าวว่ะ"
 
"กูไม่รู้นะว่าไอ้โชมันทำอะไรมึงไว้ ตั้งแต่กูคบกับมันมา...ถึงจะไม่นานเท่ามึง กูก็รู้ว่ามันคงไม่มีปัญญาทำอะไรใครได้หรอก ตัวเล็กขนาดนั้นคงไม่มาหาเรื่องพ่อหมีควายแบบมึงได้หรอกนะ"
 
"หึ...กูแค่ไม่ชอบคนที่เอาแต่เรียกร้องความสนใจตลอดเวลาแบบมันเท่านั้นเอง"
โชเหมือนเริ่มสัมผัสได้แล้วว่าว่ามีสายตาคมดุจ้องอาฆาตรมาดร้ายมาทางตน ร่างบางสะดุ้งก่อนที่จะก้มหน้าเดินหนีไป
 
"เห็นไหม...มึงทำให้มันกลัวแล้วไอ้หมีควาย มึงต้องรับผิดชอบ"แดนหันมาด่าวิทย์ก่อนที่จะเริ่มคิดแผนดีๆได้ในนาทีนั้นเองแดนขำกับึวามคิดของตนทั้งๆที่น่าจะคิดได้ตั้งนานแล้ว
 
"รับผิดชอบอะไรมึงว่ะเตี้ย"
วิทย์เริ่มลำคาญกับความคิดเด็กๆปัญญาอ่อนของแดน ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าเพื่อนจะทำอะไรแต่ก็นะแสร้งทำเป็นไม่รู้จะดีกว่าเพราะยังไงเขาก็ต้องการแบบนั้นอยู่แล้ว นึกขำกับหน้าตาของคนๆนึงถ้าได้แกล้งคงจะสนุกน่าดู 
 
"วันเนี่ยกูจะชวนไอ้โชไปกินเหล้าเพื่อสมานฉันกับมึง โอเคไหม"
 
"ถุ๊ย...กูนึกว่าจะรับผิดชอบอะไร แผนมึงเนี่ยเด็กโครตๆเลยไอ้เตี้ย"
 
"เอ่อ!!! แต่มึงต้องไปไม่งั้นกูจะฟ้องเจ๊หมวย ถ้ามึงไม่อยากโดนสวดยาววันนี้สองทุ่มเจอกันที่ผับ xxx แล้วกัน"แดนบังคับแกลมขู่ เลยเอาพี่สาวสุดเฮี้ยวของวิทย์มาอ้าง 
 
"ก็ได้ กูจะไปก็ได้ ถือว่าไปแดกเหล้าฟรี"ทันทีที่พูดจบฝ่ามือเล็กๆก็ตบไปหัวเพื่อนเลิฟเข้าให้แต่ไม่ได้แรงอะไรมาก
 
"ช่วยกันออกโว๊ย...มึงก็รู้พ่อกับแม่กูทำสวนปีนี้ไม่ดี อะไรที่กูประหยัดได้กูก็ประหยัด อย่าให้กูฟ้องเจ๊นะ หึๆๆชอบเอาเปรียบเพื่อนจริงนะ คุณวรวิทย์"
แดนกอดอกมองคนตรงหน้าอย่างกวนๆ จนวิทย์เองก็มั่นไส้เพื่อนตัวเล็กเข้าให้ที่ชอบเอาพี่สาวจอมโหดของเขามาอ้าง จะว่าวิทย์กลัวไหม..ด้วยชื่อเสียงแชมคาราเต้ของจังหวับวกกับเป็นภรรยาของนักการเมืองชื่อดัง ขนาดสามียังต้องกราบเช้ากราบเย็นแบบนี้คิดว่าวิทย์จะไม่กลัวได้ยังไง
 
"เอ่อๆ ชอบเอาเจ๊มาอ้างจริงนะมึง กูไม่ได้กลัวเจ๊หรอกนะ กูแค่ไม่อยากเอาเปรียบเพื่อนรักอย่างมึงเท่านั้นเอง"
 
หมับ
 
"ไอ้หมีควายกอดมาได้ ถ้าคอกูหักตาย กูจะมาหลอกมึงเป็นคนแรก"
 
"ฮ่าๆๆๆๆ ตกลงเจอกัน สองทุ่มใช่ไหมกูจะได้เตรียมตัวให้หล่อหน่อยโว๊ย...สาวๆในนั้นแจ่มๆทั้งนั้น"
พูดจบเสยผมตัวเอง จนแดนเองคิดหมั่นไส้ จริงที่ว่าวิทย์ก็เป็นคนหน้าตาดีคนนึง ถึงไม่ขั้นว่าหล่อมากมายอะไรแต่ก็เป็นสเป็คของสาวๆหลายๆคน สูง ล่ำ คิวเข้ม จมูกโด่ง แต่เมื่อเปรียบกับแดนแล้วที่ดูตัวเล็กผิวค่อนข้างคล้ำหน้าตาจัดว่าธรรมดาสุดๆ ทำให้แดนต้องถอนหายใจออกมาเมื่อคิดแบบนั้น นี่ล่ะสาเหตุที่คนตัวเล็กไม่เคยมีแฟน
 
"หล่อแล้วมึง เดี๋ยวเจอกันกูมีนัดกับอาจารย์วิชาอีกกูไปก่อนล่ะกัน ห้ามเบี้ยวนะมึงไม่งั้นกูโกรธ"
 
เมื่อแยกตัวออกมาจากวิทย์แดนก็ทำตามแผนทันที ก่อนที่จะเข้าไปหาอาจารย์วิชาที่นัดกันไว้
 
(ฮัลโหล ว่าไงแดน)
 
"โช...วันนี้มึงว่างไหม"
 
(อืม...ที่จริงก็ไม่ค่อยว่าง ทำไมหรอ)
 
"อ้าวหรอ...กูว่าจะพามึงไปเปิดหูเปิดตาสักหน่อย ถ้าไม่ว่างก็ไม่เป็นไรว่ะ"
แดนไม่ทันนึกคิดว่าโชอาาจจะไม่ว่างก็ได้ แต่ทำไงได้นัดวิทย์ไว้แล้ว แดนคิดว่าถ้าโชไม่ได้ไปเขาคงได้นั่งกินคนเดียวแน่ ส่วนเพื่อนตัวดีคงจะโดนสาวๆลากตัวไปกลางคันเหมือนเดิม 
 
(งั้นเราไปก็ได้นะ...แต่เราพาเพื่อนไปด้วยได้ไหม?)
 
"เอ่อ...ได้ดิมึงคิดว่ากูเป็นผู้ปกครองมึงไงต้องขออนุญาตกูด้วย"
 
(ฮ่าๆๆๆ เราไม่ชินน่ะ) ขนาดเสียงยังน่ารักเลยแดนคิด
 
"งั้นเจอกันที่ xxx ตอน 2 ทุ่มนะ มึงรู้จักใช่ไหม"
 
(อืม 2 ทุ่มนะ โอเครเจอกันครับ)
 
 
 
 
 
 
 
***ตอนแรกมาแว้ว เป็นไงบ้างตอนนี้มันอาจจะไม่ได้หวือหวาอะไรมากมาย แต่ก็เป็นจุดเริ่มต้นที่หมูพยายามคิดอยู่นาน ถ้ามีคำผิดก็ช่วยบอกหน่อยนะ ภาษาอาจจะไม่ได้สวยงามอะไรมากนักแต่ก็จะพยายามให้ดีที่สุดนะค่ะ 
 

1 ความคิดเห็น