นางร้ายROV

ตอนที่ 11 : SS. 2 เกมที่ 11 อาณาจักรปีศาจ 30+70=100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,945
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    20 ส.ค. 60

ณ อาณาจักรปีศาจ

หลังจากที่ท่านพ่อบอกธุระเสร็จ ก็เดินกลับเข้าไปทันทีส่วนฉันที่กำลังเพลิดเพลินอยู่ในจินตนาการนั้นก็ต้องหลุดออกมาเพราะ
"สวัสดีครับ เฟียร์"
อีตาเซฟิวจอมตื้อมันมาอีกแล้ว. เฮ้ออออ ช่างเป็นคนที่น่ารำคาญจริงๆ
"โอเฟียร์ร่า ต่างหากเพคะโปรดเรียกให้ถูกต้องด้วยเพคะ"
ฉันตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงธรรมดาเหมือนไม่ได้รู้สึกอะไร
หลังจากทักตอบเสร็จฉันก็ลุกขึ้นและเดินเข้าบ้านไปแบบไม่มีลาส่งหรือพูดอะไรอีกเป็นการตัดการสนทนาและบอกอ้อมๆว่า ไม่อยากพูดด้วย
ฉันเดินกลับเข้ามาภายในตัวบ้านด้วยอารมณ์ขุ่นๆเล็กน้อยเพราะรำคาญอีตาบ้านั้น คนอะไรรู้ก็รู้ว่าฉันไม่เอาก็ยังจะตื้ออีก
น่ารำคาญเป็นที่สุด

3 วันผ่านไป

และแล้วก็ถึงวันออกเดินทางสักที ฉันตื่นมาเช้าสุดๆเพื่อเตรียมตัวไปเที่ย-  อะแฮ่ม ไปดูงานกับท่านพ่อ
ฉันใช้เวลาทำธุรส่วนตัวในห้องน้ำไม่นานเท่าไหร่แค่ 1 ชม.กว่าๆเองนะ
ในตอนนี้ฉันกำลังเลือกชุดที่จะใส่อยู่หน้าตู้เสื้อผ้า ฉันเลือกออกมาหนึ่งชุดจากในนั้นมันเป็นชุดกระโปรงสีดำที่ไม่มีลูกไม้ลูกระบายอะไรมากนัก แต่ก่อนจะใส่ชุดนี้ฉันได้ใส่ชุดแบบกระชับไว้ก่อนแล้วเพื่อป้องกันเหตุการณ์ไม่คาดฝันไงละ
เมื่อฉันเช็คความเรียบร้อยของสิ่งต่างๆเสร็จ. ก็เดินออกไปหาท่านพ่อที่ตอนนี้น่าจะรอฉันอยู่หน้าบ้านเรียบร้อยแล้ว
"อรุณสวัสดิ์ คะท่านพ่อ"
ฉันกล่าวทักทายท่านพ่อที่ยืนยิ้มอยู่ตรงห้องโถ่งใหญ่
"อรุณสวัสดิ์ ลูกรัก เจ้าช่างสวยเหมือนแม่จริงๆ"
ท่านพ่อกล่าวทักตอบฉันก่อนจะชมว่าฉันสวยเหมือนผู้ให้กำเนิด
"ขอบคุณค่ะ งั้นเราไปกันเลยเถอะค่ะ"
ฉันพูดพร้อมรอยยิ้มแพรวพราวจะไปเที่ยวๆๆ อะแฮ่มๆ เอิ่มเอาใหม่ๆ จะไปดูงาน จะไปดูเมือง จะไปดูตลาดปีศาจอิอิอิ
ท่านพ่อที่เห็นท่าทางของฉันก็หัวเราะเล็กน้อยก่อนจะยืนแขนให้ฉันคล้อง ฉันรีบคล้องแขนท่านพ่ออย่างรวดเร็วแล้งอ้อนนิดๆ

  2 ชม.  ผ่านไป
 
มันน่าเบื่อมากกกกก!!!! ฉันเบื่อรถม้าาาาาา!!!!

==========30%========
ต่อๆ    (โปรดอ่าน talk ด้านล่างด้วย)
==========70%========
 
3 ชม. ต่อมา

(ในที่สุดฉันก็มาถึงแล้ววววว อณาจักรปีศาจ เอ็นเดอร์!!!!)
ฉันตะโกรก้องในความคิดของตัวเองเพราะ ในที่สุดหลังจากนั่งเครื่องทรมาณ(รถม้า)ตั้ง 5 ชม. ฉันก็มาถึงแล้วววว
ในความคิดหลายๆคนอาณาจักรปีศาจคุณคงคิดว่าเป็นที่มืดๆชื้นๆแฉะๆขาดความอุดมสมบูรณ์ มีแต่อะไรน่าหยะแหยง บรรยากาศเป็นพิษ มีตัวประหลาดจ้องจะทำร้ายคุณเสมอหากคุณคิดแบบนี้ขอบอกว่าาาาา
มันผิดอย่างแรงงงงง!!!!
เพราะอาณาจักรปีศาจก็เหมือนอาณาจักมนุษย์นั้นแหละเพียงแต่จะครึ้มๆแต่ไม่ถึงกับมืด แถมที่นี้ยังอุดมสมบูรณ์ยิ่งกว่าอาณาจักรมนุษย์อีกตังหากคงเพราะมนุษย์เรามีความโลภที่ไม่สิ้นสุดละมั้งถึงได้ไม่เหมือนที่นี้ ด้านการดำเนินชีวิตก็เหมือนอาณาจักรมนุษย์ทุกประการ แต่ผู้คนที่นี้มักจะมีอวัยวะ 33 ชิ้นขึ้นไปเช่น มีเขางอก มีหางงอก มีปีกกลางหลังหรือแม้แต่มี 4 มือก็มี
พอๆออกทะเลมาไกลเหมือเกินๆ
ตอนนี้ฉันกับท่านพ่อได้มานั่งอยู่บนรถของราชวงปีศาจเรียบร้อยแล้วเหตุที่ไม่นั่งรถของตัวเองเข้ามาเพราะรถของพวกเราต้องเอาของไปตรวจก่อนจึงทำให้เสียเวลาจึงนั่งรถราชวงเข้ามาเลยส่วนรถส่วนตัวของตระกูลค่อยขนของตามมาที่หลัง
ตอนนี้ฉันกำลังเดินอยู่ภายในราชวังเพื่อไปยังห้องประชุม ที่จะประชุมเรื่องธุระของท่านพ่อ
ภายในห้องประชุม
ตอนนี้ฉันรู้สึกกดดันมากๆ มั้ง(?) ฉันคิดว่าคนอื่นๆคงจะกดดันยกเว้นฉันนะส่วนเหตุผลนะหรอ
...ฉันไม่รู้เรื่องการเมืองนะสิ555 ดังนั้นดาเมจด้านสมองจึงไม่มีผลกับฉันไงละ
10 นาทีผ่านไป
เบื่อโว้ยยยยยยย!! เมื่อไหร่ไอ้การประชุมบ้าๆนี้มันจะจบสักทีเนี้ยอยากเที่ยวโว้ยยยยยย!!!
1 ชม.ผ่านไป
ในที่สุดมันก็จบแล้วววห้องทรมาณทางสมองและตู.. 
ในที่สุดเวลาแห่งการเที่ยวก็มาถึงแล้ว
ฉันที่เดินออกมาจากห้องประชุมพร้อมท่านพ่อฉันก็ขออณุญาติกลับไปห้องพักที่ทางรางวงศ์โดยบอกว่าอยากไปพักผ่อนแต่คุณคงจะรู้นะว่าการพักผ่อนของฉันคืออะไรอิอิอิอิ

ผ่านไปไม่นาน

จอแจๆๆๆๆ*
เสียงผู้คนเดินมาจับจ่ายซื่อของดังเซ็งแซ้ โอ้ะพูดว่าผู้คนคงไม่ได้สินะเพราะที่นี้มันเมืองปีศาจต้องเรียกว่า เหล่าปีศาจ ถึงจะถูก
ส่วนว่าทำไมฉันถึงมาโผล่ที่ตลาดก็ง่ายๆเลย แค่แว๊บออกมาตามแบบฉบับนางเอกทั่วๆไป ไม่สิต้องพูดว่าตามบับ นางร้าย ทั่วไปถึงจะถูก แต่ตอนออกมาก็แย่เหมือนกันนะพวกทหารปีศาจนี้ประสาทสัมผัสไวมากๆเลยกว่าจะออกมาได้นี้ก็ใช้เวลานานหน่อยละนะ เสียพลังไปตรงที่ต้องมาใช้ DIAO CHAN เลยนะเพื่อที่จะได้ออกมาง่ายๆไง555
*หวังว่าเหล่าองค์รักจะไม่แข็งตายนะ55(กระซิบ)
(ด้านราชวังปีศาจ)
นี้มันเกิดอะไรขึ้นเนี้ยยยยยย ทำไมทหารของเราถึงกลายเป็นน้ำแข็งแบบนี้เนี้ยยยยย!!!!!
(กลับมาหาคุณเฟียโอร่า) (บทโอเฟียร่า)
"มีแต่อะไรที่น่าสนใจทั้งนั้นเลยแหะ"
ฉันบ่นกับตัวเองขณะที่เดินอยู่ในตลาดของเผ่าปีศาจ ก่อนจะเหลือบมองไปเจอกับของที่น่าสนใจสุดๆไปเลยละนะ....
*ร้านของหวาน RIPPER*
กรี๊ดดดดดด!! ของหวานเผ่าปีศาจจจจจฉันต้องไปลองให้ได้
(ราชวังปีศาจ ห้องรับแขกส่วนตัวของราชาปีศาจ)(บทไวท์พูด)
หลังจากที่การประชุมเพิ่งจะยกเลิกไปได้ไม่นาน พ่อของโอเฟียร่า หรืออาร์มันโด้ นั้นขณะนี้กำลังพักผ่อนอยู่ในห้องนั้นเอง แต่แล้วการผักผ่อนก็ต้องหยุดลง
"ก๊อกๆ ก๊อก* อาร์ม เราขอเข้าไปได้รึเปล่า"
ผู้ที่มาหาอาร์มันโด้นั้นคือ ราชาปีศาจ โดโนแวน นิคาซิโอ้ ดีมาน นั้นเองราชาปีศาจผู้ได้ชื่อว่าไม่เคยให้เกียรติหรือเคารพใครบัดนี้กำลังรอการอณุญาติจากผู้ที่อยู่ภายในห้องที่อยู่เบื้องหน้าตนนั้นเอง
"เข้ามาสิ นิค"
หลังจากคนภายในอนุญาติราชาปีศาจจึงได้เดินเข้าไปพร้อมกับปิดประตูทันที
(ภายในห้อง)
ความเงียบเข้าปกคลุมทันทีที่เสียงของประตูปิดลงความอึดอัดเริ่มแผ่ซ่านไปเรื่อยๆจนกระทั้งคนที่ใจเย็นสุดๆแบบอาร์มันโด้ต้องเอ่ยปากขึ้น
"ท่านราชา มีอะไรให้กระหม่อมช่วยหรือขอรับ"
อาร์มันโด้เมื่อตั้งสติได้ก็เอ่ยถามด้วยความมีมารยาทเนื่องจากพึงระลึกได้ว่าตนเผลอเรียกคนตรงหน้าเหมือนยามกาลก่อน
"คุยกับเราเหมือนเดิมเถอะ อาร์ม เราไม่ว่าอะไรหรอก"
"งั้นนิค นายต้องการให้ฉันช่วยอะไรละ"
"ข้ามีเรื่องต้องการขอให้ลูกสาวเจ้าช่วยจริงๆแล้วที่ข้าขอความช่วยเหลือเรื่องน้ำท่วมมันก็แค่เรื่องบังหน้า  เรื่องที่ข้าต้องการขอให้เจ้าช่วยจริงๆ แล้วข้าได้ยินมาว่าลูกสาวของเจ้ามีพลังที่แสนแข็งแกร่ง ดังนั้นข้าจึงอยากให้นางช่วยหาขุนนางที่เป็นหนอนบ่อนไส้ภายในอาณาจักรของข้าให้ที" 'และอยากให้เจ้ากลับมาอยู่กับข้า'
ราชาปีศาจต่อคำพูดที่ไม่อาจเอ่ยออกไปได้ในใจ
"หากเป็นเรื่องนั้นฉันจะลองถามให้ เอาละถ้ามีเรื่องแค่นี้ก็ออกไปได้แล้วหละนายเป็นราชานะทำตัวให้สมเป็นราชาหน่อยสิ"
เมื่อพูดจบอาร์มันโด้กลับรู้สึกแปลกๆในใจ ก่อนมันจะหายไปพร้อมกับที่เข้าลุกขึ้นยื่นเพื่อส่งแขก แต่ก่อนจากไปราชาปีศาจกลับกล่าวบางสิ่งออกมา
"ข้าขอโทษ"
จากนั้นราชาปีศาจก็เดินจากไป  อาร์มันโด้หันกลับเข้ามาในห้องพร้อมกับปล่อยน้ำตาที่กลั้นไว้ให้ไหลออกมา และกล่าวกับตัวเองเบาๆเหมือนปลอบประโลม
"เรื่องผ่านไปแล้วแท้ๆเจ้าจะรื้อฟื้นมันขึ้นมาอีกทำไม นิค"
อาร์มันโด้นั่งร้องไห้อยู่สักพักก่อนจะพาตัวเองที่ทรุดอยู่ตรงประตูห้องลุกขึ้นไปนอนบนเตียงและหลับไหลไปทั้งที่ยังมีคราบน้ำตา
'แกร๊ก* เสียงประตูห้องเปิดออกช้าๆ พร้อมกับร่างของคนที่เพิ่งจะเดินจากไปไม่นานเดินกลับเข้ามาอีกครั้ง ราชาปีศาจยื่นจ้องหน้าของคนที่นอนอยู่บนที่นอนด้วยสายตาเศร้าสร้อยพลางค่อยๆใช้มือของตนเช็ดคราบน้ำตาออกและเอ่ยอย่างแผวเบาอีกครั้ง
"ข้าขอโทษจริงๆ อาร์ม"
เมื่อพูดจบราชาปีศาจก็กลับมายืนตรงอีกครั้งพร้อมมองไปยังคนที่นอนอยู่บนเตียงสักพักก่อนจะเดินออกไป
(เช้าวันใหม่)
โอเฟียร์ร่าหลังจากที่ไปทำการชิม(เหมา)ร้านค้าของหวานของอาณาจักรปีศาจมาเรียบร้อยแล้วก็กลับมานอนพักพร้อมตื่นขึ้นมาในตอนปัจจุบัน โอเฟียร่าลุกจากเตียงนอนเดินไปยังห้องน้ำเพื่อทำธุระส่วนตัวของตนราวๆ 40 นาทีโอเฟียร่าก็เดินออกมาพร้อมกับชุดที่เพิ่งซื้อมาจากอาณาจักรปีศาจตอนที่ไปเที่ยว(เหมา)ร้านค้าต่างๆมา มันเป็นชุดเดรสสีดำประดับไปด้วยไข่มุกสีขาวที่ไม่มากเกินไป มีลูกปัดต่างๆเล็กน้อยที่เธอต้องแต่งตัวให้ดีดี ก็ไม่ใช้เพราะอะไรหรอกแต่วันนี้ท่านพ่อได้สั่งให้คนมาบอกกับข้าว่าราชาปีศาจอยากคุยด้วยเป็นการส่วนตัวแค่นั้นแหละ       
หลังจากนั้นไม่นานนโอเฟียร่าก็เดินมาถึงห้องขององค์ราชาก็เปิดประตูเข้าไปภายในตอนนี้มีเพียงท่านพ่อและองค์ราชาปีศาจอยู่ภายในเท่านั้นเมื่อโอเฟียร่าไปถึงก็ทำความเคารพด้วยการถอนสายบัวสวยๆก่อนจะทักทาย
"อรุณสวัสดิ์เพคะ องค์ราชา ท่านเรียกดิฉันมามีเรื่องอะไรหรือเพคะ"
หลังจากที่โอเฟียร่าพูดจบไปองค์ราชาก็พูดขึ้นบ้าง
"พูดกับเราแบบธรรมดาเถิดโอเฟียร่า แล้วก็เรียกเราว่าลุง นิค ก็ได้นะเราไม่ถือ"
"ได้ค่ะ ลุงนิค....ถ้างั้นลุงนิคเรียกหนูมาทำไมหรอค่ะ"
"ลุงมีเรื่องอยากให้หนูช่วยนะ"
เมื่อกล่าวจบองค์ราชาก็รายยาวถึงเรื่องต่างๆให้โอเฟียร์ร่าฟังทันที โอเฟียร่าได้ยิน ภายในใจอยู่ๆก็เกิดความรู้สึกต้องการช่วยขึ้นมาซะงั้นทั้งๆที่แทบจะไม่สนใจเรื่องนี้เลยแต่ภายในใจตอนนี้มันกลับ
เป็นห่วงคนตรงหน้า
เหมือนกับว่าคนที่ตัวเธอเรียว่าลุงนิคนั้นมีความสำคัญต่อเธอ
เธอรู้สึกผูกพันกับคนตรงหน้าแต่ไม่ใช่ในเชิงชู้สาวมันเป็นความรู้สึกอีกแบบที่เธอไม่สามารถอธิบายได้
เมื่อเห็นโอเฟียร่านิ่งเงียบไป ราชาปีศาจจึงเอ่ยขึ้นเพื่อเรียกสติของโอเฟียร่ากลับมา
"โอเฟียร่า"
เมื่อได้ยินเสียงของราชาปีศาจโอเฟียร่าก็หลุดออกจากผวังทันที
"ค ค่ะ มะ มีอะไรหรอค่ะลุงนิค"
โอเฟียร่าเสียงสั่นเล็กน้อยเพราะเพิ่งหลุดออกมาจากผวังความคิดของตน
"เรื่องที่ข้าขอให้ช่วยเจ้าพอจะช่วยข้าได้หรือไม่"
องค์ราชาถามเรื่องนี้อีกครั้ง
"คิดว่า....ได้นะค่ะ"
เสียงของโอเฟียร่าช่วงแรกๆแผวมากเนื่องจากกำลังคิดว่าจะทำอย่างไรแต่แล้วเสียงก็กลับมากระจ่างชัดในช่วงท้ายเพราะเธอก็คิดขึ้นได้ว่าเธอมีความสามารถที่พิเศษสุดๆ แถมตัวที่เธอคิดจะใช้ยังเป็นเมจ/ซัพพอร์ต ที่แสนจะกวนตีนอีกต่างหาก
"งั้นก่อนอื่นเลยลุงนิคค่ะช่วยเรียกขุนนางทุกคนให้มารวมที่โถงใหญ่ของราชวังด้วยค่ะ"
"ได้สิ"
เมื่อราชาตอบรับโอเฟียร่า เสร็จก็ลุกขึ้นยืนจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่และเดินออกไปพร้อมเรียกให้โอเฟียร่าและอาร์มันโด้ตามไปด้วย โดยโอเฟียร่าเองก็ได้ลืมข้องสงสัยของตนไปเรียบร้อยแล้ว
(พระราชวัง ห้องโถงกลาง)
พูดคุยๆๆๆๆๆ(ไม่รู้จะพิมว่ารัยดีอะ555)
ขณะนี้ห้องโถงที่มีขนาดใหญ่มากๆกำลังจุขุนนางชาวปีศาจมากกว่า 500 ชีวิตไว้ภายในโดยมีเสียงการคุยกันของขุนนางปีศาจที่ถูกเรียกมาถึงเหตุผลที่องค์ราชาเรียกมารวมกันในครั้งนี้
เสียงพูดคุยค่อยๆเงียบลงเรือยๆเมื่อองค์ราชาเดินออกมาโดยมีโอเฟียร่าและอาร์มันโด้เดินตามมา
"ทุกท่านที่เราเรียกเจ้ามาในวันนี้เนื่องจาก ข้านั้นต้องการหาหนอนบ่อนไส้ที่อยู่ในประเทศของข้า โดยข้าจะให้โอเฟียร่า คลาวด์เดียร์ เป็นผู้หาตัวให้"
เมื่อคำกล่าวขององค์ราชาพูดจบเสียงพูดคุยก็ดังขึ้นอีกระลอกก่อนจะเงียบลงเมื่อสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของมานาในอากาศเมื่อหันไปหาจุดต้นเหตุซึ่งก็คือโอเฟียร่านั้นเองที่ตอนนี้รอบๆตัวของเธอกำลังมีมานาไหลไปหาเรื่อยๆก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผวเบา
"MGANGA"
สิ้นคำพูดก็เกิดควันสีดำลอยออกมาจากร่างของโอเฟียร่า แล้วไม่นานควันก็จางหายไปพร้อมกับ ตัวตลกที่ใส่หน้ากากยิ้มถือคฑาที่ด้านหลังมีขวดยาสีแดงห้อยอยู่ใส่ชุดสีเขียวสลับม่วง พร้อมหมวกตัวตลกที่มีคริสตัลสีเขียวเข้มติดอยู่การปรากฎตัวของบุคคลลึกลับทำให้ผู้คนแตกตื่นและเตรียมพร้อมต่อสู้ทันทีแม้แต่องค์ราชา
"เจ้าเป็นใครเจ้าตัวตลก แล้วเจ้าเอา โอเฟียร่า ไปไว้ไหน!!"
องค์ราชาถามขึ้นดดยมือก็เลือนไปจับดาบที่เอวไว้แล้วเรียบร้อย
"องค์ราชาตัวตลกนั้นคือดอเฟียร่าขอรับ พลังของนางคือสายอินซ์เทอร์นอล"
คนที่พูดไม่ใช้ใครเขาคืออาร์มันโด้ นั้นเอง
"ฮิฮิ องงงงงค์ ราาาาาชะ ท่านนนน ต้องการ ให้ ผรู้น้อยยยย เด็ดหัวพวกมัน เลยยยย รึ ม่ายยยย ขอราบบบบ ฮิฮิฮิ"
เสียงที่พูดออกมาดูดัดจริตมากและพูดแบบแปลกๆทั้งยานคางทั้งรวบรัดสลับไปมา แถมยังมีเสียงหัวเราะของโรคจิตอีกด้วยนั้นทำให้ขุนนางที่เป็นกบฎถึงกับลอบเหงือตก
"ได้ข้าอนุญาติ"
สิ้นคำอนุญาติโอเฟียร่าหับกลับมาแสยะยิ้มให้แขกทันที
"เอาาาาล้าาาเอาละ นายยยยยเมื่อ องค์ระชะ ด้ายยยอนุญัติ แล้ววววว งั้นก่อนนนนจะดะเริ่มตรวจสอบ หักครายยยยยอมราบบบบ ผิดตอนนี้ จะไม่โดนนนนฆ่าหลอกน้าาาาา แต่ถ้าโดนจับได้เมื่อไหร่ ฮิฮิฮิ"
คำพูดหายไปแบบขาดห้วงก่อนตัวตลกจะปล่อยกลิ่นอายแห่งความตายออกมาและพูด
"รับรองงงงเลยยยยว่ะ ศพม่ายยยยสวยนแน่ๆเรยยยย ฮิฮิฮิ"
สิ้งคำกล่าวทั้งห้องเงียบไปทันทีไม่มีการกระทำอะไรเกิดขึ้นเลยจนผ่านไป 5 นาที โอเฟียร่าจึงไม่อยากรออีกต่อไป
"ดีๆๆๆๆๆๆ หากม่ายมีครายยยยอมรับ เรากะจะ เริ่มทามมมมการรรร ตรวจจจจจสอบละนะ"
เมื่อพูดจบตัวตลก(โอเฟียร่า)ก็ได้หยิบตุ๊กตากระต่าย สีชมพูออกมาก่อนจะพึมพำเบาๆ
(สกิล 1 MN 5,000)
เมื่อพูดจบตุ๊กตาสีชมพูก็แผ่ไอสีม่วงแปลกๆออกมา โอฟเียร่าไม่รอให้เสียเวลาเธอขว้างตุ๊กตาไปกลางห้องทันทีท่านกลางความสงสัยของเหล่าขุนนางปีศาจว่า
'มันเล่นอะไรของมัน'
แต่แล้วสิ่งที่พวกเขาคิดก็หายไปทันทีเมื่อตุ๊กตาตกลงพื้นพร้อมกับแผ่เส้นสายออกไปจนครอบคลุมทั้งพื้นที่บรรยากาศสีม่วงแผ่ออกมาทันที
โอเฟียร่าแสยะยิ้มอีกครั้งก่อนจะพูดว่า
"It's show time ฮิฮิฮิ"
ขุนนางปีศาจ ทันทีที่ได้โดนไอสีม่วง ขุนนางปีศาจ 70% กว่าๆรอบๆตัวมีแสงสีเขียวแผ่ออกมาพร้อมความรู้สึกว่าร่างกายเบาสบาย และปรากฎเลข 1 ลอยตระหงานอยู่บนหัว ส่วนอีก 30% กว่าๆทันทีที่โดนเข้าไปร่างกายก็เปล่งแสงสีม่วงออกมาพร้อมกับสำลักเลือดออกมากองโตพร้อมกับเลข 1 ที่ลอยเด่นบนหัว
เมื่อผลลัพธ์ออกมาแล้วโอเฟียร่าจึงหังไปพูดกับองค์ราชา
"อาววววล้าาาา นะ ตอนนี้ หนอนนนบอนส้ายยยย ก็ โผล่ออกมาแล้ว คนที่กำลังสำลักเลือดนั้นหละ คือ ขุนนางงงงงงกาบดดดดด"
โอเฟียร่าฉีกยิ้มก่อนจะเอ่ยต่อ
"หนูขอฆ่าพวกมันนะค่ะ เพราะมันบังอาจคิดร้ายกับท่าลุง"
เมื่อพูดจบโอเฟียร่าก็รอไปจนพวกกบฎมีเลข 5 แสดงบนหัว
เมื่อเลข 5 ปรากฎ โอเฟียร่าก็แสยะยิ้มอีกครั้งและใช้พลังที่แสนอันตรายของ MGANGA ทันที
(สกิล 3 MN 5,000)
เมื่อพูดจบโอเฟียร่าก็กระโดดเอาไม้เท้าปักพื้นจากนั้น ก็มีสาฟ้าสีดำผ่าลงมาใส่เหล่ากบฎทันทีจนเมื่อสายฟ้าหายไปสิ่งที่พบเห็นมีเพียงพื้นดินที่กลายเป็นหลุมลึกราวๆ 5 ม. ได้  ส่วนร่างของเหลากบฎทั้งหลายก็
ไม่เหลือแม้แต่กระดูก
================================================
07/08/60
talk สวัสดีคราฟฟฟฟ ไวท์เจ้าเก่าเองอยากจะบอกว่าทอกนี้สำคัญมากหากไม่อ่านจะเสียใจ ไวท์จะมาบอกว่า อิอิอิ มันมีปมเด้อออออตอนนี้มีมาม่าด้วยหากพิมอะไรตรงไหรผิดหรือควรแก้ไขก็เม้นบอกด้วยน้าาา จะมาแจ้งข่าวด้วยว่าไวท์จะหายหัวไปกีฬาสีโรงเรียนก่อนน้าาาาดังนั้นอาจจะไม่ได้ลงซัก 5 วันน้าาาา ขออภัยด้วยครับ
ก่อนไปเอา  MGANGA มาฝากกกกกก



(เก่า)
อ้อๆที่เปิดโหวตไว้ ไวท์จะประกาศผลแล้ววน้าาา
คนที่โหวตหมายเลข 1 มี 3 คน
คนที่โหวตหมายเลข 2 มี 8 คน
คนที่โหวตหมายเลข 3 มี 12 คน
ดังนั้นนนนน นางร้ายยยของเราจะ....
..
..
โสดแสบน้าคราฟฟฟฟฟ รอรับความแสบแซ่บของนางได้เรยอิอิอิอิ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

171 ความคิดเห็น

  1. #166 berfuk (@berfuk) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:43
    รีสกินของมาแกงก้าเท่สุด555
    #166
    0
  2. #147 KanyapatAutta (@KanyapatAutta) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2561 / 20:42
    องค์ราชาปีศาสกับดยุคต้องมี
    ซัมติ้งกันเเน่ๆ
    #147
    0
  3. #145 0987426045 (@0987426045) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 16:32

    โสดแล้วต่อไปก็ฮาเร็มนะคะ ต้องฮาเร็มค่ะ????เอาแบบผู้ชายแม่มเยอะๆแต่นางเอกไม่สนอะเออๆตามจบนางเอกไม่หยุดอะ เออๆดีๆแบบนี้5555

    #145
    0
  4. #127 38043804 (@38043804) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 08:18
    เราสัมพัสได้ถึง......ความวาย
    #127
    0
  5. #124 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 22:29
    ใช้วีร่า ก็ดีนะ จุ๊บส่งไปให้หลง แล้วสอบสวน

    วีร่า นี่ซัคคิวบัส รึเปล่า?

    ....ขอบคุณครับสนุกมาก....
    #124
    0
  6. #116 Widowmaker 999 (@924182435) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 21:59
    เขียนต่อๆนะ สนุกมาก
    #116
    0
  7. #115 br.straw (@mxooxm) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 23:26
    อยากจะบอกว่าหน่วยที่ใช้ในนิยายมันแปลกๆนา

    เช่น ซัดขุนนางที่เป็นหนอนแล้วอะไรพังไป5 กิโลเมตร

    คำว่า กิโลเมตร เนี่ยเรารู้สึกว่ามันเป็นไปไม่ได้ พระราชวังใหญ่ถึง 100 กิโลเมตรเลยเหรอ

    คือมันเป็นไปไม่ได้

    เราเริ่มเอะใจตั้งแต่แรกๆแล้วแต่คิดว่าคงแบบพิมพ์ผิด

    แต่ว่านี่ไม่ใช่แล้ววววว



    เอาง่ายๆนะ หน่วยวัดมันเวอร์เกินไปปรับลดๆหน่อยนะ (เป็น "เมตร" กำลังดี ดูจากภ่พรวมการต่อสู่้ที่ได้บรรยายไว้)



    สู้ๆนะไรต์ ที่พิมพ์เยอะเนี่ยเพื่อที่จะเตือนว่าการเขียนหน่วยวัดไม่สมเหตุสมผลก็อาจทำให้นิยายของเราดูดรอปลงไปได้นะ
    #115
    0
  8. #112 leaf111 (@leaf111) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 23:03
    เย้! ในที่สุดก็อัพพพ
    #112
    0
  9. #111 nanocon (@DrackMoon) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 22:51
    ยูริก็ดีนะ
    #111
    0
  10. #110 Inw_Short (@Inw_Short) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 16:41
    มีคู่เถอะๆ อยากเห็นฉากหวานๆมั่ง หรือไม่ก็ปลูกดอกลิลี่ไปเลย ยูริ
    #110
    0
  11. #109 vincentsnap (@zaynsnap) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 16:03
    ต่อต่อเลยได้มั้ยอะ5555
    #109
    0
  12. #108 leaf111 (@leaf111) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 15:45
    ค้างงงงงงงงงงง แงงง!!
    #108
    0