END [fic]Conan - Silver x Mystery

ตอนที่ 40 : กระสุนที่ 34 เด็ดปีกปักษา [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,084
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 216 ครั้ง
    20 ธ.ค. 61

                      
                                                                                T
                        B


กระสุนที่ 34 เด็ดปีกปักษา

 


ใช้เวลาไม่นานฉันก็สามารถเข้าใจแผงวงจรไฟฟ้าทั้งหมด แล้วก็ให้อากาอิฟัง รายนี้เขาก็หัวไว เพราะเพียงแค่ฟังเขาก็สามารถรู้แล้วว่าระเบิดจะวางตรงไหนเพื่อให้เกิดผลกระทบต่อทาวเวอร์นี้ที่สุด จริงๆ เขาก็เคยสอนเมื่อนานมาแล้ว แต่ฉันถนัดจับไรเฟิลมากกว่าก็เลยลืมๆ ไปบ้างแล้ว


“(หาเจอรึยัง)”เขาถามออกมา ได้ยินเสียงพ่นลมเบาๆ เจ้าตัวคงกำลังสูบบุหรี่อยู่ สบายใจจริงๆ นะ


“เจอแล้ว อันนี้เหมือนจะเป็นแบบสั่งการจากที่ไกลๆ น่ะ แต่ไม่ซับซ้อนเท่าไหร่ ฉันแก้ได้”


“(โอเค แต่รีบก่อนที่คนร้ายจะรู้ตัวละ มันเองก็คงเล็งระเบิดพร้อมๆ กับที่จอมโจรคิดมานั่นแหละ)”


“รับทราบ”


ระเบิดแบบที่คนร้ายใช้เป็นแบบที่ทำมือ อาจจะมีเพี้ยนๆ ไปบ้างจากแบบแบบที่ฉันเคยเรียนรู้มา แต่ก็ไม่มีทางที่ฉันจะแก้ไม่ได้หรอก นี่มีแค่ลูกเดียวตรงตู้ที่เป็นแผงวงจรไฟฟ้าควบคุมหลัก ก็เลยไม่ต้องกังวลจะต้องแบ่งเวลากู้ระเบิด


“เส้นสุดท้าย...”


ฉับ


“เรียบร้อยแล้ว ฮู้ว รอดแล้ว”


“(เก่งมาก ทีนี่ก็กลับไปข้างบนได้แล้ว หายไปนานแบบนี้คนจะสงสัยเอา)”


“เดี๋ยวแถเอาละกัน นายเองก็ตั้งใจสืบเข้าละ เดี๋ยวงานเบื้องหน้าฉันรับแทนให้ทั้งหมดเอง”


“(ต้องพึ่งเธอเสมอเลย ขอบใจนะ)”


แล้วสายก็ตัดไป ฉันเลยดึงเครื่องสื่อสารออกเก็บใส่กระเป๋ากางเกง จากนั้นก็เก็บซากระเบิดและอุปกรณ์ของตัวเอง แล้วจึงออกไปจากที่นี่


ทันทีที่เปิดลิฟต์ชั้นจัดแสดงอัญมณีห้องทั้งห้องก็ถูกทำให้มืดลง แต่ฉันกลับรู้ว่ามีคนเข้ามาในลิฟต์และกดให้มันปิด


“...นายไม่ได้ตัดไฟลิฟต์อย่างนั้นเหรอ”


“เปล่าครับ ตอนแรกผมตั้งใจจะออกทางด้านบนแต่คุณก็ขึ้นลิฟต์มาพอดี เป็นโชคของผมเลยละครับ คุณหนู”จอมโจรคิดที่อยู่ในชุดสูทสีขาวว่ายิ้มๆ ฉันขยับเข้าไปยืนข้างเขาแล้วว่าต่อ


“รู้งี้ฉันตัดไฟให้หมดเลยก็ดี ฉันรู้หรอกนะว่านายเองก็ไปติดตั้งกับดักที่ห้องควบคุมไฟฟ้ามา”


“ครับ ผมยังกลัวเลยว่าคุณหนูจะไปปลดกับดักผมรึเปล่า”


“ไม่หรอก ถึงเด็กคนนั้นจะบอกให้ทำ แต่ฉันว่าแบบนี้ก็สนุกดี”


“คุณหนูนี่ร้ายเอาเรื่องนะครับ โอ๊ะ ถึงเวลาต้องไปแล้วล่ะครับ ผมคงต้องขอตัวตรงนี้”


ติ๊ง


“จอมโจรคิด หยุดเดี๋ยวนี้!!!”ตำรวจที่คอยเฝ้าระวังในชั้นรองๆ ลงมาเองก็เหมือนว่าจะกดลิฟต์ทำให้พวกเราหยุดที่ชั้นนี้ จากนั้นจอมโจรคิดก็สะบัดชายผ้าคลุมแล้ววิ่งออกไป


“เธอไม่เป็นไรใช่มั้ยครับ”คุณตำรวจที่เห็นฉันอยู่ในลิฟต์ด้วยก็ถามอย่างเป็นห่วง


“ไม่เป็นไรค่ะ อ๊ะ”ฉันร้องออกมาเมื่อลิฟต์ปิดและขึ้นไปชั้นบน คงถูกกดเรียกล่ะสิ


คราวนี้พอฉันกลับที่ที่ชั้นจัดแสดง ทุกคนต่างมีสีหน้าตกใจ แต่สารวัตรนากาโมริดูเหมือนจะหัวเสียมากเป็นพิเศษ ซึ่งฉันก็รีบออกจากลิฟต์ให้สารวัตรนากาโมริได้ใช้


“ไม่เป็นไรอะไรใช่มั้ย”รันเข้ามาถามฉันอย่างเป็นห่วง ส่วนฉันก็แค่ส่ายหน้าเท่านั้น ฉันยื่นถุงชิ้นส่วนของระเบิดให้ตำรวจที่เป็นผู้ช่วยของสารวัตรนากาโมริ ฝ่ายนั้นเหมือนจะได้รับคำสั่งมาก่อนอยู่แล้วเลยรู้ดีว่าของข้างในคืออะไรและไม่ได้ถามอะไรออกมา


“ฉันไม่เป็นไร ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกนะ”


“หนอย หมอนั่นเอาอัญมณีไปแล้ว”ได้ยินเสียงโคนันว่าออกมา ฉันมองไปที่ตู้จัดแสดงซึ่งตอนนี้ว่างเปล่าไปแล้ว


“เหรอ แต่ฉันก็ได้คืนมาแล้วเหมือนกันนะ”ฉันล้วงหยิบของที่เพิ่งฉกมาจากจอมโจรอีกทีตอนอยู่ในลิฟต์ด้วยกัน ทุกคนที่อยู่ในที่นี่ต่างตาโตด้วยความตกใจ แม้แต่คุณลุงจิโร่คิจิก็ตาม


“โอ้ แม่หนูนี่เก่งนักที่เอากลับคืนมาได้ แต่ยังไงเราก็ต้องตามจับจอมโจรคิดให้ได้”คุณลุงจิโร่คิจิยังไม่ยอมแพ้ แต่ฉันนี่ดูทรงก็รู้เลยว่าไม่มีทางจับได้


จอมโจรคิดเป็นผู้ชายประเภทที่ดูออกว่าน่าจะไหลไปเรื่อยได้ดีเชียวละ


พวกผู้ชายที่อยากจับตัวจอมโจรคิดก็รีบตามไปทันที


“สุดยอดไปเลย เอากลับคืนมาได้ยังไงกันน่ะ”รันกับโซโนโกะที่เหมือนจะสนใจเรื่องของฉันมากกว่าจึงไม่ได้ตามพวกผู้ชายออกไป ยิ่งกับโซโนโกะที่เหมือนจะหลงใหลในความสามารถของจอมโจรคิดถึงขั้นตาค้างเลยก็ว่าได้


“โชคดีที่ฉันมือเบาน่ะ อีกอย่างจอมโจรคิดคงคิดไม่ถึงว่าฉันเองก็มีของเหมือนกันน่ะนะ”ฉันว่าพลางพลิกเจ้าอัญมณีในมือก่อนจะคือให้กับโซโนะโกะ


“คราวนี้ก็ต้องรอดูว่าจอมโจรจะเอาตัวรอดยังไงอ่ะนะ”


“แต่แน่ใจนะว่าอันนี้เป็นของจริงน่ะ ไม่ใช่ว่าจอมโจรคิดวางแผนซ้อนเอาไว้แล้ว”


“พิสูจน์ยังไงละ”ฉันถามกลับ รันจึงบอกว่าให้มองผ่านแสงจันทร์ถ้าเป็นของจริงจะมีประกายเหลือบสีฟ้าจางๆ พอฉันลองส่องดูก็เป็นอย่างที่รันว่าจริงๆ


“ก็นับว่าฉันยังมีโชคอยู่บ้าง เอาละ ฉันเองก็ไปเล่นบ้างดีกว่า”


“เล่น?”รันกับโซโนโกะทวนคำอย่างไม่เข้าใจ แต่ไม่ทันฉันที่กลับเข้าไปในลิฟต์แล้ว


“(จอมโจรคิดขึ้นไปบนดาดฟ้ากำลังจะร่อนแล้ว)”เสียงอากาอิดังขึ้นอีกครั้งเมื่อฉันกลับมาใส่เครื่องสื่อสารไร้สาย ฉันมาถึงที่ชั้นล่างซึ่งตำรวจเองก็เตรียมตัวจะออกรถเช่นเดียวกัน


“รับทราบ”ฉันวิ่งไปที่ลานจอดรถ เพื่อไปหาลูกรักของตัวเองแล้วขับวนมาจอดที่หน้าทวเวอร์ซึ่งโคนันลงมาพอดี


“ซากิ!!”เด็กมันร้องเสียงหลง ฉันเลยยักคิ้วให้


“ขึ้นมาสิ เอาของฉันไปใส่แล้วกัน”ฉันโยนหมวกกันน็อคของตัวเองให้เด็กมันใส่ เหมือนจะหลวมไปหน่อยแต่ช่างมันเถอะ พอโคนันขึ้นมาซ้อนท้ายและจับฉันแน่นดีแล้วฉันจึงออกซิ่งทันที

-------------------------------------------------------------

ต่อค่ะ


“แน่ใจนะว่าที่กำลังบินอยู่นั่นไม่ใช่ตัวหลอก”ฉันถามท่ามกลางสายลมที่พัดตีหน้าจนแสบ แว่นกันลมก็ไม่ได้ติดมา แย่จริง


“อือ ตัวหลอกที่หมอนั่นทำเอาไว้ ฉันไปทำลายทิ้งก่อนหน้านี้แล้ว”


“ไม่เลวนี่”


ฉันเลียริมฝีปากอย่างนึกสนุก จากนั้นก็ซิ่งไปตามทางที่จอมโจรคิดร่อนไป แต่ด้วยความที่ถนนกับลอยบนฟ้ามันต่างกัน ฉันเลยลำบากในการขับตามอยู่พอตัว สายตาฉันเห็นว่าไม่ไกลจากนี่จะเป็นสะพานข้ามแม่น้ำพอดี และความคิดพิเรนท์แสนอันตรายก็ผุดมาในหัวทันที


“ฉันยิงมั้ย”


“ห๊ะ ไม่สิ เอาจริงเหรอ”โคนันเองก็รู้ดีว่าฉันไม่มีทางยิงจอมโจรคิดหรอก แต่ไอ้ที่ใช้ร่อนน่ะไม่แน่


เรียกว่าเป็นแผนการเด็ดปีกปักษาน่าจะดี


“ที่เอวฉันด้านหลังมีปืนกับที่เก็บเสียง ใส่เป็นใช่มั้ย”


“อือ”โคนันเปิดเสื้อคลุมฉันเล็กน้อยแล้วหยิบสองสิ่งมาประกบกันก่อนที่จะส่งให้ฉัน


“ถ้าเป็น Mystery bullet ระยะนี้คงเล็งได้สินะ”โคนันพูดเหมือนท้าทายความสามารถฉัน เอาจริงๆ ถ้าเป็นตอนกลางวันนี้กล้าตอบแบบเต็มปากเต็มคำนะ แต่พอเป็นตอนกลางคืนและยิ่งเป็นตอนที่ฉันขับรถด้วยคงจะมีพลาดสักนัดละนะ


สายตามองไปยังถนนตรงหน้าสลับกับท้องฟ้าที่มีปักษาสีขาวกำลังบินอย่างผยองใจว่ารอดแน่ๆ เมื่อเห็นว่าถนนตรงหน้าโล่งได้ระยะหนึ่งฉันจึงเล็งปืนขึ้นบนฟ้า จัดการเล็งนิดแล้วเหนี่ยวไก


ฟุบ


กระสุนนัดแรกพลาดไปเพียงนิด จอมโจรคิดที่รู้แล้วว่างานนี้ไม่หมูอย่างที่ผ่านมาก็รีบเปลี่ยนทิศทางการบินตัวเองทันที แต่นั่นไม่มีทางเร็วไปว่ากระสุดนัดที่สองของฉันหรอก


ฟุบ ฟุบ ฟุบ


“โดนแล้ว!”ฉันร้องอย่างดีใจเมื่อกระสุนทั้งสามนัดที่ฉันยิงออกไปมันทะลุปีกของปักษาสีขาวพอดี แน่นอนว่าพอปีกทะลุก็มีแต่ต้องลงจอด


ฉันขับไปตามทิศทางที่เครื่องร่อนน่าจะลงจอดฉุกเฉินซึ่งก็คือแนวแม่น้ำที่ฉันเห็นเมื่อสักครู่นั่นแหละ โคนันที่เห็นว่าฉันทำได้จริงๆ ก็หัวเราะแห้งออกมา


“สมเป็นคนที่คุณอากาอิฝึกมาเองกับมือจริงๆ”


“ฉายาของอากาอิไม่ได้มาเพราะโชคช่วย ฉันเองก็เช่นเดียวกัน”ฉันยิ้มย่องอย่างพอใจ แล้วชะลอความเร็วลงนิดเมื่อมาถึงที่หมายเรียบร้อย


จอมโจรคิดที่ตกสู่พื้นแล้วก็สะบัดชายผ้าคลุมที่เป็นรูปโหว่ด้วยสีหน้าหงิกงออย่างเห็นได้ชัด


“เป็นคุณหนูที่รุนแรงจริงๆ ด้วย ได้อัญมณีคืนไปแล้วแต่กลับเจ้าคิดเจ้าแค้นเอาเรื่องเลยนะ”จอมโจรคิดเบ้ปากใส่ฉันแบบไม่คิดถึงภาพลักษณ์ตัวเอง


ก็ถ้านี่เป็นหน้าจริงของจอมโจรคิด วัยพวกเราก็ไม่ได้ห่างกันมากหรอก


“ได้คืนมาก็ดีใจอยู่หรอก แต่ก็อยากจับจอมโจรที่ไม่เคยมีใครจับได้เหมือนกันนะ”


“เอาจริงๆ คือเธอแค่สนุกใช่มั้ยละ”โคนันถามกลับอย่างรู้ทัน ฉันยักไหล่ไม่เถียงอะไรทั้งนั้น นั่นเลยทำให้จอมโจรยิ้มแหย


“เป็นการจับคู่ที่น่ากลัวจริงๆ นะเนี่ย แล้วยังไงต่อดีละ ปีกของฉันดันเป็นรูเพราะคุณหนูซะแล้ว แถมพ่อยอดนักสืบก็ดันอยู่ตรงนี้อีก ฉันคงหาทางกลับยากแล้วละนะ”จอมโจรคิดรีบยิ้มทรงเสน่ห์ทันที โคนันเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงเชิดหน้ายิ้มอย่างคนเหนือกว่า


“ก็จับนายยังไงละ ฉันอาจจะจับนายไม่ได้ แต่ถ้าเป็นเธอคนนี้ก็ไม่แน่”


“นั่นสินะ จับตัวเลยแล้วกัน เผื่อว่าคุณลุงจิโร่คิจิจะมีเงินค่าขนมเป็นค่าตัวนายให้”


“มั่นใจจังนะว่าฉันจะไม่มีแผนสำรอง”


“ปีกนายก็เป็นรู ตรงนี้ก็ยากต่อการช่วยเหลือ”ฉันว่าต่อ ทางนั้นยกนิ้วชี้ขึ้นด้านบน มืออีกข้างจับปีกหมวกทรงสูงของตัวเองและกดลงเล็กน้อย


พั่บๆๆๆ


สียงใบพัดที่ดังอยู่เหนือหัวทำให้ฉันต้องรีบเงยหน้าไปมอง


“เฮลิคอปเตอร์!


ตกลงตัวจริงของจอมโจรคิดเป็นใครกันแน่ถึงได้มีเฮลิคอปเตอร์แบบนี้ได้ ผู้ช่วยของจอมโจรคิดหย่อนบันไดลิงลงมาให้ ซึ่งแน่นอนว่าจอมโจรคิดต้องขึ้นไปอยู่แล้วพอเฮลิคอปเตอร์ค่อยๆ บินลอยขึ้นไปจากบริเวณนี้แล้ว ฉันก็หยิบปีกขึ้นมา เล็งไปที่หางของเฮลิคอปเตอร์


“อย่านะ! ถ้าตกแถวนี้แย่แน่ๆ”ถ้าไม่ติดว่าโคนันห้ามขึ้นมาซะก่อน


“อีกนิดเดียวแท้ๆ รู้งี้ยิงให้บาดเจ็บก่อนก็ดี”


“วิธีไร้ความความปรานีจริงๆ นะ”โคนันยิ้มนิด แม้ว่าเป้าหมายในคืนนี้จะไม่อยู่แล้วก็ตาม


“ฉันเน้นเอาเพื่อความชัวร์น่ะ อาจจะโหดร้ายไปสักหน่อยแต่มันก็ได้ผล”


“เธอชักน่ากลัวขึ้นมาเลยนะ”


“ก็นิดหน่อย กลับกันเถอะ ออกมาไกลพอสมควรเลยนะ”


ฉันมองหลับไปยังทาวเวอร์ที่เปิดไฟสว่างทั้งคืนอย่างสวยงามเล็กน้อย ไอ้ตอนขี่ไล่ตามจอมโจรคิดก็ซิ่งมาอย่างเร็วเลยไม่รู้สึกว่าไกลเท่าไหร่ แต่พอลองหยุดมองจริงๆ ก็ไกลเอาเรื่องเลย


“แล้วเรื่องระเบิดเป็นยังไงบ้าง”โคนันใส่หมวกกันน็อคเองเหมือนเดิม ท่าทางดูสบายๆ เหมือนรู้คำตอบของฉันดีอยู่แล้ว


“มีคนคนวางระเบิดจริงๆ แต่ฉันก็กู้ระเบิดได้ทั้งหมดก่อนที่จอมโจรคิดจะมาซะอีก”


“เก่งสมที่คุณอากาอิว่าเอาไว้จริงๆ ด้วย”


“เขานินทาฉันว่าอะไรบ้างเนี่ย”ฉันว่าขำๆ จนโคนันที่ถึงแม้จอมโจรคิดจะหนีไปได้ก็ยังอารมณ์ดีอยู่ ดูท่าการหยอกฉันจะทำให้อารมณ์ดีนะ แต่โทษทีฉันไม่ดิ้นตามเท่าไหร่หรอก


“คุณอากาอิมักจะบอกเสมอว่าเธอเก่ง เธอเอาตัวรอดได้ ไม่มีอะไรที่ต้องให้เป็นห่วงระหว่างที่เธอเชื่อว่าคุณอากาอิตายไปแล้ว แถมยังพอจะรู้ด้วยว่าถ้าเธอรู้ว่าคุณสึบารุคือใครจะต้องทำทุกทางเพื่อพิสูจน์ให้ได้”


“ยังเป็นผู้ชายที่อ่านฉันขาดเหมือนเดิมเลยนะ”


“แต่ผมว่าอ่านขาดเฉพาะเธอนะ”


“หมายความว่ายังไง”ฉันเลิกคิ้วเมื่อโคนันว่าอย่างนั้น


“เธอก็น่าจะรู้ว่าคุณอากาอิไม่ใช่คนช่างเอาใจใส่เท่าไหร่ แต่คุณอากาอิกลับสามารถรู้ใจเธอดีเสมอเลย แถมยังไว้ใจเธออีกว่าเธอไม่มีทางหลุดพูดเรื่องนี้กับใครแน่นอน”


“ถ้าพูดถึงเรื่องที่ฉันรู้ว่าคุณสึบารุคืออากาอิก็ไม่น่าแปลกใจเท่าไหร่นะ ก็หมอนั่นดูอยากให้ฉันรู้ตัวขนาดนั้น”


“นั่นก็เพราะวางใจให้เธอรู้ยังไงละ ขนาดคุณโจดี้ คุณอากาอิยังไม่กล้าเสี่ยงขนาดนี้เลยนะ”


“...คงอย่างนั้นละมั้ง”


คราวนี้ฉันเถียงไม่ออก เมื่อมาลองคิดๆ ดูแล้วก็จริงอย่างที่โคนันพูด


ฉายา Silver Bullet ที่อากาอิได้มาก็เพราะเจ้าตัวมันสายลุยเดี่ยว และแค่ทำงานคนเดียวก็สามารถจำกัดเป้าหมายได้อย่างง่ายดาย ส่วนหนึ่งเพราะเขารู้ดีว่างานไหนเขาทำคนเดียวแล้วเสร็จเร็วกกว่าและเขามั่นใจในฝีมือตัวเองมาก ดังนั้นการที่เขาพยายามบอกใบ้ให้ฉันรู้ตัวจริงของคุณสึบารุก็คงเพราะเขาไว้ใจฉันนั่นแหละ


“กลับกันเถอะ หายไปนานทางนั้นน่าจะเป็นห่วงแล้ว”ฉันเปลี่ยนเรื่อง ซึ่งโคนันก็ยักไหล่เล็กน้อยแล้วขึ้นมานั่งซ้อนหลังฉัน แล้วฉันจึงขับลูกรักของตัวเองกลับไปที่คริสตัลทาวเวอร์

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 216 ครั้ง

499 ความคิดเห็น

  1. #267 Bicerin (@peaberry) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 20:52

    รอนะคะ
    #267
    0
  2. #266 hoshijung (@fatin-creammy) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 18:22
    โหมีความหวานนิดๆ(๑>&#9697;<๑)
    #266
    0
  3. #265 titapa2545 (@titapa2545) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 16:36
    รอน้ารออ
    #265
    0
  4. #264 Yukari3120 (@3120-54-191144) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 11:46

    บ้าจริงทำไมเราถึงหยุดยิ้มไม่ได้นะ>[]<

    #264
    0
  5. #263 titapa2545 (@titapa2545) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 22:36
    มาต่อเร็วๆนะคะ
    #263
    0
  6. #262 yodtoey2 (@yodtoey2) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 20:23
    ค้างงงงงงง
    #262
    0
  7. #261 Bicerin (@peaberry) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 19:57
    ไม่ยักกะรู้ว่ามีลูกรักด้วย555
    #261
    0
  8. #260 Kurai-kun (@Kurai-kun) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 19:46
    ซิ่งโลดค่าาาซากิจัง
    ปล.เชียร์คู่ซากิจังให้มีโมเมเน้ท์แบบมุ้งมิ้ง(กว่าเดิม)อยู่น้าาา
    #260
    0