END [fic]Conan - Silver x Mystery

ตอนที่ 44 : กระสุนที่ 37 หลบหนี [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 938
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 179 ครั้ง
    9 ม.ค. 62

                      
                                                                                T
                        B


กระสุนที่ 37 หลบหนี

 


ใช้เวลาไม่ถึง 15 นาที พวกเราก็มาหยุดอยู่หน้าคริสตัลทาวเวอร์ที่มีการวางกำลังตำรวจและมีกองทัพนักข่าวกำลังทำข่าวกันอยู่ พวกเราใช้บัตรเจ้าพนักงานฝ่าเข้าไปข้างใน ซึ่งบอกตรงๆ เลยว่าง่ายมาก ดีที่ฉันกับอากาอิเคยดูผังของทาวเวอน์นี้ไว้แล้ว ไหนจะเคยเข้ามาสำรวจจากเรื่องของจอมโจรคิดจนรู้ที่ตั้งของกล้องวงจรปิดดี นั่นทำให้พวกเราสามารถหลบหลีกกล้องวงจรปิดได้ ป้องกันพวกมันที่ดูผ่านกล้องอีกที แต่ตามที่ได้รับรายงานมา พวกนี้คือกลุ่มคนที่มีความแค้นกับซึซึกิ ฉันจึงคิดว่าน่าจะอยู่กันไม่เกิน 10 คน


แล้วก็ระหว่างทางที่มาดูเหมือนว่าหนึ่งในตัวประกันจะมีครอบครัวของเหยื่อรายแรกอยู่ด้วย เหมือนจะรู้ก็เลยลงมือวันนี้เลยนะ


แสงอาทิตย์เริ่มถดถอยหายไป ฉันกังวลว่าถ้ามันมืดเจ้าหน้าที่กู้ระเบิดจะทำงานกันลำบาก แต่ในทางกลับกัน จะแฝงตัวแอบกู้ระเบิดในจังหวะที่พวกมันไม่รู้ตัวได้ มันก็มีข้อดีข้อเสียแตกต่างกันไปอ่ะนะ


แยกกันทำงานเธอจัดการฝั่งขวา ฉันฝั่งซ้ายอากาอิสั่งทันทีเมื่อพวกเราใกล้ถึงชั้นชมวิวซึ่งเป็นชั้นที่รวบรวมตัวประกันเอาไว้ ฉันมองไปยังกลุ่มคนร้ายที่สวมโหม่งและอาวุธครบมือรอยยิ้ม อาวุธครบมือแต่ไม่ค่อยใช้งานกับคนที่มีฝีมือแต่อาวุธน้อย ยังไงๆ ผลมันก็ออกมาตั้งแต่ไม่เริ่มแล้ว


รับทราบ


ทันทีที่พวกเรามาถึงก็วิ่งแยกกันไปโดยไม่ให้ผู้ร้ายตั้งตัว ผลของการบุกแบบฉับพลันทำให้พวกมันคนหนึ่งยิงปืนมาที่พวกเราแบบไม่เล็ง ทำให้ตัวประกันกรีดร้องและก้มหัวหลบกันจ้าละหวั่น ฉันใช้ปืนพกที่เอามาด้วยเสริมแรงในการโจมตีแต่ไม่ยิงเด็ดขาด เอาด้ามปืนตบหัวตบหน้าจนหมอบไปทีละราย อากาอิที่มีความชำนาญมากเป็นพิเศษอยู่แล้วจึงไม่แปลกใจเลยที่จะจัดการได้เร็วกว่าฉันแม้จะใช้มือเปล่าก็ตามที


จนในที่สุดฉันเองก็จัดการฝั่งตัวเองเสร็จหมดแล้ว ฉันจึงเข้าไปช่วยแก้มัดตัวประกันทีละคน


ฝีมือน่ากลัวอย่างที่คิดจริงๆ ตกลงว่าเธอไม่ใช่เด็กธรรมดาสินะ


คุณอามุโร่หึๆ เอาไว้เป็นปริศนาให้คุณลองทายดูนะ แล้วคุณผู้หญิงคนนั้นแฟนเหรอคะ?”ฉันถามเปลี่ยนเรื่องเมื่อช่วยแก้มัดมือคุณอามุโร่ได้แล้ว ข้างเขาเป็นผู้หญิงหน้าตาสวยมากคนหนึ่ง


เพื่อนน่ะ เธอเพิ่งกลับมาจากต่างจังหวัดเลยพาเที่ยว ไม่คิดเหมือนกันว่าต้องเจออะไรแบบนี้


ไม่เป็นอะไรใช่มั้ยคะฉันถามเธออย่างนึกเป็นห่วง ใบหน้าสวยส่ายเล็กน้อยและพยายามยิ้มให้ฉัน


ไม่จ้ะ ขอบใจที่ช่วยนะ


ฉันขมวดคิ้วเมื่อได้ฟังเสียงของเธอชัดๆ จะว่าฉันหูดีหรือเพราะอยู่กับคนที่ต้องใช้เครื่องเปลี่ยนเสียงมานานแล้วก็ได้ มันทำให้ฉันสามารถแยกออกว่าใครใช้เสียงจริงเสียงแต่ง


และเธอคนนี้ใช้เสียงแต่ง


ซากิอากาอิที่แก้มัดคนบางส่วนไปแล้วเข้ามาทักฉัน พร้อมทั้งโยนเทปกาวออกมาให้ช่วยกันหน่อยสิ


จัดให้ฉันลุกไปช่วยอากาอิมัดมือพวกมัน และติดต่อข้างนอกว่าดูแลตัวประกันเรียบร้อย เหลือแต่ให้ทีมกู้ระเบิดจัดการเท่านั้นแหละ


เธออยู่กับคนอื่นที่นี่แหละ เผื่อพวกมันคนอื่นย้อนกลับมาเธอจะได้อยู่จัดการอากาอิได้ทีก็สั่งฉันเลย ฉันขมวดคิ้ว สั่งแบบนี้คิดจะไปสำรวจที่นี่เล่นรึไง


อย่าด่าฉันด้วยสายตาเขาชี้นิ้วคาดโทษฉัน ฉันเลยเบ้ปากเบาๆ แต่ก็ยอมพยักหน้ารับ


ฉันจะเฝ้าที่นี่รอทีมช่วยเหลือเอง แล้วก็เผื่อว่าพวกมันกลับมาด้วย


ดีมาก


เขายิ้มอย่างพอใจแล้วทิ้งไรเฟิลไว้กับฉัน แล้วเอาปืนฉันไปกระบอกหนึ่ง อากาอิในคราบคุโรยะเดินออกไปจากห้องนี้ ฉันเข้าไปคุยกับตัวประกันเพื่อย้ำให้มั่นใจว่าทีมช่วยเหลือใกล้มาถึงแล้ว เอียร์ที่ฉันใส่อยู่มีคนติดต่อเข้ามาฉันเลยกดรับสายทำให้ได้ยินเสียงของหมวดทาคางิที่พูดด้วยเสียงร้อนรน


(ทีมกู้ระเบิดบอกว่าจัดการกู้ระเบิดข้างนอกได้หมดแล้ว ตอนนี้ทั้งทีมกู้ระเบิดและทีมช่วยเหลือกำลังเข้าไปในข้างในนะ ยังไงก็ช่วยรออีกหน่อย)”


“ได้ค่ะ ตอนนี้ฉันอยู่กับตัวประกันและจับคนร้ายมัดเอาไว้แล้ว น่าจะไม่มีปัญหาอะไรแล้วค่ะ”


“(ช่วยรออีกหน่อยนะ พวกเรากำลังรีบแล้ว)”


หมวดทาคางิย้ำอีกครั้งเพื่อให้ฉันมั่นใจ แต่ฉันคิดว่าตรงนี้ฉันน่าจะควบคุมสถานการณ์ได้ ก็เลยไม่ได้เร่งทางนั้นแต่อย่างไร


ซากิจังใช่มั้ย ขอคุยด้วยแป๊บนึงสิคุณอามุโร่คว้าต้นแขนฉันลากไปที่อื่นเพื่อไม่ให้คนอื่นเห็นหรือได้ยิน


ขากอดอกนิ่งเงียบเหมือนไม่รู้ว่าควรถามอะไร เขาเคยเห็นฉันในชุดนักเรียนและโผล่ออกมาอีกทีในเหตุการณ์อย่างนี้ ไหนจะตอนเกิดระเบิดที่ร้านปัวโรต์ ก็เลยคงจะสับสนกับตัวตนฉันมากพอดู


ถามมาเลยค่ะ ฉันรู้ว่ามีคำถามเยอะ


เธอเป็น FBI. เหรอ ผู้ชายคนนั้นคงเป็นเหมือนกันสินะ


ฉันไม่เชิงเป็นเจ้าหน้าที่หรอกค่ะ เป็นเจ้าหน้าที่พิเศษที่ไม่มีตราบัตรค่ะ


แล้วเธอรู้จักกับอากาอิใช่มั้ย ท่าทางเธอเหมือนกับหมอนั่นมากจนฉันแปลกใจน่ะว่าแล้วว่าเขาจะต้องสังเกตได้ แต่เพราะอากาอิเคยเล่าเรื่องของคุณอามุโร่มาบ้างเลยไม่นึกตกใจเท่าที่ควรแต่แสร้งตกใจหน่อยก็ได้


คุณอามุโร่รู้จักอากาอิด้วยเหรอคะ เขาเป็นคนเลี้ยงฉันมาน่ะค่ะ ก็เลยได้เขาสอนอะไรหลายๆ อย่างมา ว่าแต่คุณอามุโร่ละคะ มาทำอะไรที่นี่ แล้วก็ผู้หญิงคนนั้นปลอมตัวมาใช่มั้ยคะ เสียงนั่นก็ดัดเอา


ตอนแรกฉันก็ออกจะชอบที่เธอดูโตกว่าวัยแล้วนะ พอตอนนี้เธอดันเหมือนหมอนั่นจนน่าหงุดหงิดเลยฉันยิ้มตอบนิ่งๆ คุณอามุโร่ถอนหายใจก่อนจะพูดต่อ


เธอคงรู้เรื่ององค์กรมาจากหมอนั่นบ้างแล้ว และเธอคนนั้นคือเบลม็อธ


เอ๊ะ เดี๋ยว ถามจริง เธอคนนั้นอยู่ด้วยเหรอฉันเคยได้ยินรู้เรื่องโค้ดเนมมาบ้าง แต่ไม่คิดว่าตัวเองจะได้เจอสมาชิกองค์กรจริงๆ


ใช่ มีงานเข้ามาให้เบลม็อธมาตามข้อมูลขององค์กรที่พวกไม่มีโค้ดเนมขโมยไปน่ะ ได้ยินว่าจะไอ้นั่นจะขายข้อมูลที่นี่เลยมาดักน่ะ


เข้าใจละ ฉันจะไม่ยุ่งแล้วกัน ทางนี้ก็มีงานยุ่งอยู่แล้วเหมือนกัน


พวกเรากลับเข้าไปข้างในที่พวกคนร้ายมันฟื้นแล้วและถูกมัดเอาไว้เริ่มโวยวาย ตอนแรกฉันทนได้นะ แต่พอเริ่มโวยวายกันเป็นหมู่คณะก็เริ่มทำให้ฉันอารมณ์เสียจนต้องชักปืนออกมาขู่


ฉันก็ไม่ใช่คนใจดีมีความอดทนขนาดนั้น มีคำสั่งห้ามฆ่าแต่ไม่ได้ห้ามให้ยิงทำร้ายนะพอฉันว่าอย่างนั้นพวกมันก็เงียบแถมเหงื่อตกด้วย พวกคนอื่นก็มีอาการเกรงๆ ฉัน ฉันเลยต้องแยกตัวออกไปเพราะไม่อยากให้เด็กๆ หวาดกลัวไปมากกว่านี้ นี่ถ้ารู้ว่ามีระเบิดคงสติแตกมากกว่านี้


ชูอิจิ ทำถึงไหนแล้วฉันไม่เรียกคุโรยะหรอกเพราะกลัวว่าจะหลุดอากาอิออกไป เรียกชื่อตรงๆ ไปเลยดีกว่า


“(ได้สองลูกแล้ว พวกมันก็สรรหาที่ติดดี ลำบากนิดหน่อย)


แต่ไม่เกินมือนายหรอกจริงมั้ย


“(รู้ดีเสมอเลยนะ เธอน่ะ...)”


“มีอะไรรึเปล่า”ฉันถามเมื่อทางนั้นเงียบเสียงไป แล้วฉันดันได้ยินเสียงเหมือนคนเดินอยู่ก็เลยพอเข้าใจว่าทางนั้นคงกำลังหลบพวกคนร้ายที่ไม่ได้อยู่ที่ตรงนี้


“...เดี๋ยวคนนี้ฉันจัดการเอง นายก็ดูเรื่องระเบิดไปเถอะ”ฉันพูดให้เขาสบายใจจะได้ไม่ต้องเป็นห่วงทางนี้มากนัก

--------------------------------------------------------------------

ต่อค่ะ


“ทุกคนคะ รบกวนช่วยหาที่หลบดีๆ นะคะ จะมีพวกมันมาที่นี่ค่ะ อ้อ รบกวนคุณผู้ชายช่วยลากพวกมันไปหลบด้วยนะคะ ฉันไม่อยากให้เกิดการนองเลือดค่ะ”อาจจะเพราะด้วยลุคและฝีมือที่พวกเขาเคยเห็นไปแล้วเลยปฏิบัติตามโดยที่ไม่แย้งโดยสักนิด คุณอามุโร่กับผู้ชายกลุ่มหนึ่งช่วยกันลากคนร้ายที่ถูกมัดไปหลบด้วย


ส่วนฉันก็หยิบปืนอีกหนึ่งกระบอกที่เหลือและแม็กกาซีนทั้งหมดที่มือเตรียมไว้


“ทำไมมันเงียบๆ วะ เฮ้ย!”มันที่เข้ามาด้วยความแปลกใจก็ต้องร้องออกมาเมื่อฉันจัดการยิงออกไปทันทีหนึ่งนัด


ปัง ปัง ปัง


เสียงปืนที่ยิงแลกกันกลับทำให้ฉันมีสมาธิมากกว่าเดิม พวกมันที่ไม่เคยเจอประสบการณ์จริงจะๆ กันแบบนี้เลยยิงไม่โดนฉันเลย มีแต่ฉันนี่แหละที่ตั้งใจเฉี่ยวแขนเฉี่ยวขา


จนในจังหวะที่ตั้งใจจะยิงขาพวกมัน สึกายะที่มีหน้าตาแตกต่างจากในรูป ก็เปิดเสื้อตัวเองออกทำให้เห็นว่าที่รอบเอวของมันมีระเบิดติดตัว ฉันถึงกับรีบหยุดยิงก่อนที่จะพลาดไปโดนแล้วบรรลัยกันหมด


“หึๆ พวกแกเข้ามาแล้วจริงๆ ด้วย แต่ข้อตกลงของฉันยังไม่ได้รับการยอมรับ เอาละ ในเมื่อพวกแกเล่นแบบนี้ฉันก็ไม่มีความจำเป็นจะต้องทำตามที่ตกลงกันแล้ว”


สึกายะที่เหมือนจะใจกล้า แต่พอเจอฉันที่เล็งปืนไปทางเขาก็ทำตัวไม่ถูกไปชั่วขณะก่อนที่มันจะเข้าไปคว้าคอผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งถ้าฉันจำไม่ผิดเป็นภรรยาของผู้ตายในคดีแรก พวกของมันเข้าไปแกะเทปให้พรรคพวกก่อนจะดึงตัวประกันไปสองสามคน ก็ยังพอมีจิตสำนึกอยู่บ้างที่เลือกคนที่เหมือนมาคนเดียวแบบนี้


ฉันต้องยอมให้พวกมันหนีไปได้ เพราะระยะนี้ฉันมองไม่ออกหรอกว่ามันเป็นระเบิดพลีชีพจริงหรือปลอม แต่เพื่อความปลอดภัยของส่วนรวมมีแต่ต้องยอม แต่ฉันก็รีบตามออกไปทันที ในขณะที่ติดต่ออากาอิเพื่อรายงานสถานการณ์ไปด้วย


“(เข้าใจแล้ว พวกตำรวจเองก็เพิ่งมาถึงเหมือนกัน ไอ้เรื่องเมื่อตอนกลางวันใช้เวลาน่าดูกว่าจะคุมสถานการณ์กลับมาได้)”


“ขอโทษนะ เพราะฉันเลยจับไม่ได้ในทันเลย”


“(ไม่ต้องขอโทษ พวกมากันเป็นกลุ่ม เธออยู่คนเดียว ไม่มีใครบาดเจ็บก็ดีแล้ว เอาละ ตอนนี้เลิกคิดมากแล้วลงมาข้างล่างเร็วๆ ฉันใกล้ถึงลูกรักเธอแล้ว)”


“รับทราบ”


ฉันใช้เวลาเพียงอึดใจเพื่อลงไปข้างล่างซึ่งอากาอิก็ขับลูกรักฉันมาจอดรอ ฉันรีบขึ้นไปซ้อนแบบไม่ต้องคิดเลย ทางนั้นเองก็เหมือนว่าเพิ่งจะพาตัวประกันเข้ารถได้เลยเพิ่งออกไป อากาอิจึงไม่ลังเลที่จะบิดตามไปทันที


เส้นทางในเมืองนี้อากาอิก็เชี่ยวชาญเอาเรื่องเพราะสามารถบิดแหกโค้งได้โดยรถไม่ล้ม ทั้งยังตามตัวเกือบถึงรถของพวกมัน ถ้าไม่ติดว่าพวกมันกล้าหันปืนเล็งมาทางนี้ แม้จะไม่โดนพวกเราง่ายๆ แต่มันก็รบกวนการขับไม่น้อย ได้ยินอากาอิจิ๊ปากอย่างหงุดหงิดอ่ะคิดดู


ดูท่าฝีมือการขับของพวกมันเองก็ดีไม่น้อย เพราะมันสามารถหาทางหลบหลีกพวกได้จนสำเร็จ


นั่นคือเวลาที่ฉันหงุดหงิดพอๆ กับอากาอิเลย


“เอาไงต่อ”ฉันหันไปเขาถามในตอนที่จอดรถแล้ว


“รอพวกตำรวจอีกทีว่าจะเอายังไงต่อ ฉันว่าพวกมันน่าจะรอยืนข้อตกลงแลกตัวประกัน”


ไม่ทันขาดคำ มือถือของฉันก็สั่นเพราะสารวัตรเมงุเระเรียกให้เข้าไปที่สถานีตำรวจ เหมือนว่าพวกมันจะโทรเข้าไปบอกข้อเรียบร้องเพื่อแลกกับตัวประกันจริงๆ แล้วก็บอกอีกว่าตอนนี้ทำการช่วยเหลือคนที่อยู่ในทาวเวอร์เรียบร้อยแล้ว อย่างน้อยฉันก็พอโล่งใจได้อย่างหนึ่งละนะ


จังหวะที่อากาอิกลับรถเพื่อกลับไปยังสถานีตำรวจ ฉันเห็นรถสีขาวซึ่งคนขับเป็นอามุโร่และมีผู้หญิงนั่งข้างกัน ไม่ใช่ผู้หญิงคนที่เห็นที่ทาวเวอร์ แต่ถ้าสองคนนี้มาด้วยกันจริงๆ ก็ต้องแสดงว่านี่คือหน้าที่แท้จริงของเธออย่างแน่นอน แต่เพียงชั่วแวบเดียวแบบนี้ฉันไม่สามารถสังเกตและจดจำเอาไว้ได้เลย


“มีอะไร”อากาอิพูดเสียงดังผ่านสายลม เขาคงมองผ่านกระจกแล้วเห็นว่าฉันไม่ได้มองไปข้างหน้า


“เปล่าไม่มีอะไร”


ถึงฉันอยากจะบอกเรื่องที่เพิ่งคุยกับคุณอามุโร่ไป แต่เพราะสัญญากับอีกฝ่ายเอาไว้แล้วว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยว ฉันถึงได้ไม่บอกอากาอิทั้งที่มีความเป็นไปได้ว่าทางนั้นจะตามคนร้ายไปก็ตาม


พวกเรากลับไปที่สถานีตำรวจอีกครั้ง สารวัตรเมงุเระชมที่พวกเราสามารถช่วยตัวประกันได้จริงๆ แม้ว่าจะมีเหตุวิสัยที่สึกายะพกระเบิดพลีชีพติดตัวและชิงตัวประกันไปสองสามคนเพื่อหลบหนีก็ตาม


คุณชิโร่ พ่อของโซโนโกะที่ยังอยู่ที่นี่ตั้งแต่เกิดเรื่องมีสีหน้าที่เครียดลงเล็กน้อย แต่ยังคงมาดธุรกิจเอาไว้ได้อยู่ โซโนโกะเหมือนกลับไปกับรันแล้ว ส่วนโคนันที่เห็นเงียบๆ คือไม่สามารถปลีกตัวออกมาได้ อย่างมากก็โทรคุยกับอากาอิเพื่อฟังสถานการณ์และคอยให้ความช่วยเหลืออยู่ห่างๆ


ข้อเสนอที่พวกมันโทรมาบอกก็คือต้องการเงินมาแลกกับตัวประกัน โดยที่คุณชิโร่จะต้องมาคนเดียว ห้ามมีตำรวจตามไปด้วยเด็ดขาด พร้อมทั้งบอกสถานที่เรียบร้อย เป็นโกดังตรงท่าเรือ ตรงนั้นฉันรู้จักดี เวลาเบื่อๆ ก็ขับไปนั่งรับลมทะเล แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น ประเด็นคือเรื่องเงินไม่มีปัญหา แต่ที่เป็นปัญหาคือจะทำยังไงถึงจะช่วยตัวประกันพร้อมทั้งจับพวกมันไปด้วย


“ซากิ ยังไหวใช่มั้ย”อากาอิหันมาถามเหมือนว่ามีแผนและไว้ใจให้ฉันทำหน้าที่ตรงนี้


“ไหวอยู่แล้ว”ฉันตอบกลับอย่างมั่นใจ ซึ่งนั่นทำให้อากาอิบอกแผนการการล้อมจับให้กับพวกตำรวจฟัง ซึ่งพวกเขาก็ตกลงใช่แผนนี้เพราะไม่เห็นว่ามีจัดบอดและอีกอย่างคือถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดทุกอย่างจะจบลงด้วยดี

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 179 ครั้ง

499 ความคิดเห็น

  1. #309 Bicerin (@peaberry) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 19:50

    ไม่อยากให้จบเลยอ่าาา มีต่ออีกยาวๆก็ไม่ว่าน้าา
    #309
    0
  2. #307 YAMN (@machamon) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 00:20
    ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้นะคะ ;-;
    #307
    0
  3. #306 YAMN (@machamon) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 00:20
    มาแล้วว เบลม็อธสงสัยแน่เลยอ่ะ
    #306
    0
  4. #305 SParnzaza (@SParnzaza) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 20:38

    รอต่อปายยยย
    #305
    0
  5. #304 Bicerin (@peaberry) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 20:27

    มาแล้ววว เย้! รอจ้า
    #304
    0
  6. #303 nam7104 (@nam7104) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 20:21

    สนุกมากๆเลยคะรอต่อไปนะคะ^^
    #303
    0