คุณชอบหน้าอ่านนิยายแบบใหม่มั้ย
ช่วยบอกเราหน่อย
คัดลอกลิงก์เเล้ว
เรื่องยาว : ฟรีสไตล์ > อื่น ๆ

เรื่องสั้น ที่ไม่มีแม้รางวัลปลอบใจ

ไม่มีอะไรพิเศษไปกว่า การเป็นเรื่องสั้น ที่ใช้อ่านแก้เบื่อระหว่างรอเรื่องยาว เหมือนที่คนเขียนเขียนมันขั้นเวลา

#เรื่องสั้น #winterandwhite


ยอดวิวรวม

1,223

ยอดวิวเดือนนี้

26

ยอดวิวรวม


1,223

ความคิดเห็น


13

คนติดตาม


24
จำนวนโหวต : 0

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

ตามคำโปรยเลยนะคะ ^^ นอกจากเขียนฟิค เขียนนิยายเรื่องยาวเป็นตอน ๆ   ไรท์ก็จะมีเขียนเรื่องสั้นบ้าง  บางครั้งก็เขียนส่งประกวด (แล้วมันก็ตกรอบ 5555 ) หรือบางครั้งก็ไม่ได้ส่งประกวด แต่เขียน เพราะรู้สึกว่า อยากจะเขียน ณ ตอนนั้นไม่สามารถทำอย่างอื่นได้ นอกจากเขียนเรื่อง ๆ นั้น ขึ้นมา  ซึ่งปัจจุบันมันก็กระจัดกระจาย เก็บไว้ตรงนู้นบ้าง ตรงนี้บ้าง   ก็รู้สึกเสียดาย คิดว่าเอามารวบรวมไว้ รีไรท์ให้นัวมากขึ้น เผื่อว่าจะมีประโยชน์ หรือ สร้างความบันเทิงใจให้กับใครสักคนที่ผ่านเข้ามาอ่าน  ไม่มาก ก็น้อย หรือไม่ ก็  น้อยมากๆ ^^  แต่ก็คงจะดีกว่าซ่อนมั้นไว้ แล้วรอการถูกลืม

ติชม และให้คำแนะนำสำหรับงานเขียนเรื่องสั้นได้นะคะ  ไรท์ยังเป็นมือสมัครเล่นมาก ๆ  เพราะมันยาก มากๆ แต่ก็อยู่ในความสนใจมาก ๆ  

ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้

winterandwhite
ส่วนนามปากกาที่ใช้ประกวดคือ ชัดคราม  หากพบว่าปรากฎอยู่ที่ไหน ก็ขอให้รู้ว่า คือคนเดียวกัน 
^^ 
รักรีดเดอร์เหมือนที่รักตัวหนังสือนะคะ

สารบัญ อัพเดท 7 เม.ย. 62 / 22:18

บันทึกเป็น Favorite

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ winterandwhite จากทั้งหมด 9 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

13 ความคิดเห็น

  1. #13 มาโมรุ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 10:52

    รุสนุกดีนะเหมือน อ่านนิยายกำลังภายในเลยภาพอาจารย์ผู้เฒ่า นั่งกรรมฐาน ฝึกลมปราณ

    ลอยมา มีศิษย์นั่งคุกเข่า ข้างๆ แต่ที่ไม่เข้าใจและไม่สามารถตีโจทย์ได้ คือคำพูดสุดท้าย

    ของอาจารย์ จะหมายถึงการปล่อยเวลาให้มันว่างเปล่าเสียไป โดยไม่ทำอะไรเลย สู้ไป

    ค้นหา ในโลกกว้างจะดีกว่า หรือการพบเจอคนโง่เช่น อาเฟย มันคือการเสียเวลา เหมือน

    ที่อาเฟย รอความรักจากหญิงสาว โดยที่ไม่รู้ว่าเขาคิดอย่างไร กับตัวเอง แทนที่จะไปถาม

    ให้รู้เรื่อง ก็ดันมานั่งรอ มันเป็นการ ปล่อยเวลาให้เปล่าประโยชน์ แต่ถ้าคิดแบบใจร้าย แล้ว

    พูดเป็นภาษาหนังจีน “บัดซบ ข้านี่ไม่น่าเสียเวลารับ คนโง่เช่นเจ้ามาเป็นศิษย์เลย” พูดเสร็จ

    พร้อมลูบเครายาว

    นานเลยที่ไม่ได้เรื่องสั้นของไรท์ สนุก และภาษาเขียนดีเหมือน มันพริ้วไหวดี

    ไม่รู้สึก ว่าล้นด้วย แต่ยากตรงการตีความหมายที่ไรท์ จะสื่อถึง ว่าจะสื่ออะไร

    เราก็ใช้จินตนาการ ของเราแปลแบบที่เราคิด เพราะประโยชน์ของการอ่าน

    หนังสือ ก็คือ สอนให้คนรู้จักคิด อย่างการบรรยาย ลักษณะตัวละคร เราก็

    จินตนาการว่าแบบนี้ หน้าตาแบบนี้ อีกคนอ่านก็อาจคิดเป็นอีกแบบก็ได้

    อย่าคิดมาก ถ้าเราจะคิดไม่เหมือนกัน แต่ ขอบอกว่าเราชอบเสพ งานของไรท์นะ

    เป็นกำลังใจให้เสมอนะ รอคอย และยินดีทุกครั้งที่ได้อ่าน

    #13
    1
    • #13-1 winterandwhite (@winterandwhite) (จากตอนที่ 13)
      10 เมษายน 2562 / 18:47
      งื้อออออออ >< ดีใจที่คุณมาโมรุไม่ย่อท้อที่จะอ่านเรื่องสั้นของเค้า
      ขอบคุณมากๆ จริงๆ นะคะ ทำให้เค้ารู้สึกว่า จะต้องพัฒนา ต้องตั้งใจ และอย่าย่อท้อ
      ไม่รู้จะพูดยังไงดี นอกจาก ขอบคุณ ขอบคุณมากๆ จริงๆ
      #13-1
  2. #12 มาโมรุ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 19:02

    คนที่ผ่านมาก็มีทั้งดีทั้งไม่มี แต่เราก็มักจะเก็บส่วนดี

    ไว้เป็นความประทับใจ ในใจไม่ได้ลืมแต่ไม่แสดง

    และก็มีบางทีที่นึกถึงเวลาเจออะไรที่กระตุ้น ถึงคน

    คนนั้น เก็บทุกอย่างมาเป็นประสบการณ์ในการใช้ชีวิต

    ต่อไป อยู่กับปัจจุบัน จากการที่มีความรักมาหลายครั้ง

    ทั้งจากตายและจากเป็น ทำให้ความรักในปัจจุบันของ

    ตัวละครกลายเป็นความรักแบบผู้ใหญ่ ที่ดำรงอยู่แค่

    ตอนนี้ ทำใจเมื่อวันหนึ่งต้องจากลา ถึงจะลาแต่ก็ยัง

    ดีที่ได้เคยรัก เคยรู้จักคนดีๆคนหนึ่ง

    ไรท์เขียนได้ดี ตามโจทย์ที่ตั้งมา เรื่องสั้นเนี่ย เค้าห้าม

    เรื่องการพูดหรอ การกล่าวถึงอดีต หรือผู้คนที่ผ่านไปจำเป็น

    ต้องดาร์กต้องดร่าม่าเสมอหรอ คนสมัยนี้เสพติดดราม่ามากไปแล้ว

    เรื่องนี้ของไรท์ เราว่าหน่วง แต่อบอุ่นกำลังดี แต่เค้าคงชอบ

    อะไรที่มันเศร้าๆหนักกว่านี้

    เป็นกำลังใจให้อีกครั้งนะ

    #12
    1
    • #12-1 winterandwhite (@winterandwhite) (จากตอนที่ 12)
      23 ธันวาคม 2561 / 11:18
      เคยโดนคณะกรรมการคอมเมนต์มา แต่เป็นเรื่องอื่นนะคะ ว่าเรื่องไม่เข้มข้น เนื้อหายังอ่อนอยู่มาก ทำนองนี้ จนตอนนี้ก็ยังตีโจทย์ไม่ออกว่า แบบไหนถึงเรียกว่า เข้มข้น แต่คงต้องพยายามหาคำตอบต่อไป ด้วยการเขียนส่งไปเยอะๆ ส่งไปหลายๆ รูปแบบ แต่บางทีก็แอบนั่งคิดว่า หรือเรื่องของเราไม่เข้มข้นพอที่จะส่งประกวด มันยากที่จะถูกใจกรรมการ แต่มันอาจจะดีพอสำหรับให้คนธรรมดาทั่วไปอ่าน แบบอ่านเพลินๆ ได้ข้อคิดพอประมาณ แบบควรจะเขียน แล้วรวบรวมส่งสำนักพิมพ์ไปเลยงี้ ^^!

      ขอบคุณนะคะ ที่อ่านแล้วคอมเม้นให้ทุกเรื่องเลยคุณมาโมรุ ทำให้ไรท์ได้เห็นมุมมองของรีดเดอร์ในอีกแง่มุม ทำให้คิดอะไรได้มากทีเดียว ^____^
      #12-1
  3. #11 มาโมรุ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 17:38

    จะว่ามั้ยถ้าบอกว่าอ่านแล้วเวียนหัวมาก วกวนไปหมด

    แต่ก็มีดีที่แสดงว่าเป็นทราย การกำเนิดของเม็ดทราย

    เกิดจากการย่อยสลายของสิ่งที่ใหญ่ แล้วกลายเป็น

    สิ่งที่เล็กที่เรียกว่าทราย เราไม่ค่อยได้อ่านความเรียง

    ไม่รู้ว่าเขาให้เขียนประมาณไหน แต่เราขอเอาความคิด

    เราบอกนะ เขียนออกมาแล้วให้ถอดความออกมาได้

    เข้าใจความหมายที่จะสื่อ แต่เราก็เข้าใจที่ไรท์เขียน

    คือทรายไม่ใช่ของใคร แต่เป็นของทุกคน แต่ต้อง

    อ่านตั้งสองรอบ5555

    ยังไงก็พยามเข้านะ


    #11
    1
    • #11-1 winterandwhite (@winterandwhite) (จากตอนที่ 11)
      23 ธันวาคม 2561 / 11:11
      ไม่ว่าอะไรเลยค่ะ ก่อนไรท์จะลงเด็กดี ไรท์อ่านอีกรอบ ก็ปวดหัวเหมือนกัน ^^! ไรท์อ่านวนอยู่หลายรอบ กว่าจะนึกออกว่า ตอนนั้นเราจะสื่ออะไร เป็นครั้งแรกที่เขียนความเรียง คิดว่าต้องไปอ่านความเรียงเยอะๆ หลายๆ รูปแบบ แล้วหัดเขียนบ่อยๆ น่าจะดีขึ้น แฮร่ ^^!
      ขอบคุณน้าคะที่พยายามอ่าน ไม่รู้ว่าจะทำให้ปวดหัวหรือเปล่า แง๊ ขอบคุณมากๆ น้าคะ
      #11-1
  4. #10 มาโมรุ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 17:03

    สนุกดี ได้แง่คิด ว่าเราคนเดียวจะไปจัดการกับคนหมู่มากได้ไง

    ก็มันมีท้ังคนปลิ้นปล้อนอย่างมนุษย์ คนที่มักง่ายอย่างลิง และ

    คนที่ไม่ออกหน้า แต่ชวนเราไปเผือกอย่างงู ประมาณอยู่เฉยๆ

    ดีกว่า แต่เราว่าที่มันไม่โดน เพราะมันไม่เข้ากับเหตุการณ์

    ปัจจุบัน เนี่ย ถ้าไรท์แต่งเกี่ยวกับพลาสติก ขยะพลาสติกที่เขา

    กับรณรงค์กันอยู่ เหมือนเป็นเรื่องที่ฮิตมากขณะนี้ ขยะกำลัง

    เป็นปัญหาใหญ่กำจัดยาก มีนวัตกรรมใหม่ ภาชนะที่ย่อย

    สลายได้ หลอดกินได้ ถุงพลาสติก ละลายน้ำ อะไรไม่รู้เยอะ

    แยะ อะไรที่กำลังอยู่ในความสนใจของสังคม มันก็น่าสนใจ

    สู้ต่อไปนะ


    #10
    1
    • #10-1 winterandwhite (@winterandwhite) (จากตอนที่ 10)
      23 ธันวาคม 2561 / 11:07
      จริงด้วยเนอะคุณมาโมรุ ^^ ไรท์ลืมคิดถึงจุดนี้ไปเลย การเอาเรื่องที่กำลังเป็นประเด็นในสังคมมาเขียน ใส่จินตนาการของเราลงไปเพื่อให้ได้มุมมองใหม่ๆ เป็นอะไรที่น่าสนกว่าเนอะ คราวหน้าไรท์ต้องจะคิดตรงจุดนี้ให้เยอะๆ ขอบคุณมากๆ น้าคะ
      #10-1
  5. #9 มาโมรุ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 15:05

    การเล่าเรื่อง การแอบรักที่สบายๆ ของนายมหรรณพ

    การพยายามที่จะเขาไปอยู่ใกล้ๆขวัญทัพสาวสวย

    แม้บางครั้งการคาดการณ์ในความคิดอีกคนจะ

    คาดเคลื่อนไป แต่ก็ถือว่าได้พยายามแล้ว

    แต่สุดท้ายความพยายามนั้นก็ไม่ได้

    สูญเปล่าถึงไม่ได้ความรักกลับมา

    แต่หมอขวัญทัพก็ไม่เคยลืมนายมหรร

    เพื่อนที่ดีคนนี้ มิตรภาพนั้นมีความนิรันดร์

    เป็นเรื่องราวตลกๆแต่เป็นตลกร้าย ที่อ่านแล้วก็อาจขำ

    อ่านไปอ่านมาก็เศร้า ที่มันเป็นรักที่ไม่สมหวัง

    เนื้อเรื่องสบายๆ อ่านได้ลื่นไหล สนุกดี ชอบนะ

    สุดท้าย ยินดีกับไร้ท์ด้วยที่ได้พิมพ์หนังสือเป็นเล่มแล้ว

    แล้วเราก็อุดหนุนเรียบร้อยแล้วเช่นกัน แล้วอีกเรื่องคือ

    เธอทำเพ้ออยากให้ทำเป็นเล่ม แต่ไม่รู้จะได้หรือเปล่า

    เคยอ่านว่ามันผิดจรรยแพทย์ ที่หมอรักกับคนไข้ แต่เรื่อง

    ราวมันน่ารักดีเราชอบมาก เรื่องอื่นก็ชอบนะ ชอบหมดแหละ

    สุดท้าย ขอเป็นกำลังใจให้นะ


    #9
    1
    • #9-1 winterandwhite (@winterandwhite) (จากตอนที่ 9)
      24 ตุลาคม 2561 / 19:56
      ขอบคุณมากๆๆๆๆๆนะคะ ^^ ขอบคุณที่เป็นกำลังใจ สนับสนุนไรท์ตัวน้อยคนนี้นะคะ ไม่รู้ว่าจะตอบแทนด้วยอะไรดี สิ่งที่ไรท์พอจะทำได้ คือเขียนหนังสือ ซึ่งเป็นสิ่งที่ไรท์รักและทำให้ไรท์มีความสุข ออกมาให้ดีที่สุด เพื่อมอบความสุขให้กับคนอ่าน ซึ่งมีคุณมาโมรุอยู่ในนั้นด้วย ^____^ ไรท์จะไม่ลืมเลย
      #9-1
  6. #8 มาโมรุ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 11:48

    เสียดายที่คลินิกโดนปิดเสียก่อนที่เต้าหู้จะทำการรักษา น่าจะได้ลองเข้ารักษาว่า

    หมอเขามีวิธีการรักษาโรคประหลาดๆนั้นยังไง แล้วไม่หาย จนนายเต้าหู้ค้นพบ

    ว่าต้องรักษาด้วยตัวเองเพราะตัวเองรู้จักตัวเองดีที่สุด อย่างที่ไร้ท์เขียน 

    สนุกเหมือนเดิม แต่แอบเครียดนะ เหมือนเขียนระบายเกี่ยวกับที่ทำงาน หัวหน้างาน 

    เพื่อนร่วมงานที่แท็คทีมรวมตัวกัน เป็นจระเข้บก ประเภทฝนตกขี้หมูไหล คนจัญไรมาเจอกัน

    มีเราคนเดียวที่เห็นต่าง กลายเป็นตัวประหลาดไป ไม่มีใครอยากเสียประโยชน์

    ขออยู่ในเซฟโซน สบายตัว แถมมีแต่ได้ ใครๆก็ชอบ คนส่วนใหญ่สมัยนี้ เริ่ม

    เป็นแบบนี้เยอะ แต่อย่าเพิ่งหมดกำลังใจ หมดหวังกับสังคม เมื่อสภาพตรงที่เห็น

    มันแย่ อย่าไปโฟกัสที่มัน ลองมองไปไกล ถึงสังคมภายนอกที่ไกลตัวเราออกไป

    เราเองก็เคยหมดหวังเหมือนกันเวลาเจอคนแล้งน้ำใจ คิดว่าทำไมบ้านเมืองมัน

    ถึงเป็นแบบนี้วะ แต่พอได้ดูข่าวเด็กติดถ้ำแล้วก็คิดว่าคนดีๆมันยังมีอยู่ แถมทั่วโลกด้วย

    ถึงมันจะปนๆกับไอ่คนชอบสร้างภาพก็เถอะ แล้วไวๆนี้ก็เจอกับตัวเองกับการไป

    หาหมอครั้งแรก ที่มะงุมมะงาหราทำอะไรไม่ถูก แล้วมีพี่คนนึงมาแนะนำโน่นนี่

    ทั้งที่ไม่รู้จักกันเลย รู้สึกดีเป็นบ้า ขอโทษนอกเรื่องไปหน่อย

    ข้อย้อนไปที่เรื่องสั้น มันยังไม่ครบวงจรนะเพราะยังไม่รักษา

    สุดท้ายก็ขอเป็นกำลังใจให้เหมือนเดิม ก็ต้องพยายามต่อไปนะ

    ต้องโดนใจคณะกรรมการสักวัน ถึงอะไรมันแย่ แต่ใจเราสู้

    มันไหว ใจเป็นนาย กายเป็นบ่าว ใจแพ้ร่างกายก็อ่อนแอตาม

    สู้ๆๆๆๆๆไฟล์ติ้ง



    #8
    2
    • #8-1 มาโมรุ (จากตอนที่ 8)
      1 กันยายน 2561 / 13:16
      ไฟท์ติ้ง แบบนี้
      #8-1
    • #8-2 winterandwhite (@winterandwhite) (จากตอนที่ 8)
      2 กันยายน 2561 / 10:43
      เป็นคอมเมนต์ที่พลิกความคิดของไรท์อย่างแรง!! ไม่น่าเชื่อว่า การเอางานเขียนมาลงให้คนอ่านเพลินๆ จะทำให้ได้อะไรมากมายขนาดนี้ แค่คุณมาโมรุเสียสละเวลามาอ่าน และคอมเม้นเกี่ยวกับงานเขียน ก็รู้สึกขอบคุณมากๆ แล้ว แต่ยังช่วยให้ข้อคิดดีๆ อีก ทุกอย่างที่คุณมาโมรุเข้าใจ คือถูกต้องทั้งหมด ไรท์กำลังประสบปัญหาแบบนั้นจริงๆ คงเพราะมัวแต่โฟกัสอะไรที่ใกล้ตัวมากๆ จนลืมออกไปเจอโลกภายนอก มันมีอะไรมากกว่านั้น คนดีๆ ยังมีอีกเยอะ คนดีๆ ที่เราควรจะออกเดินทางไปพบปะ พูดคุย หรือทำกิจกรรมดีๆ ร่วมกัน ส่วนเรื่องที่ทำงาน การปล่อยให้มันเป็นไปคงจะดีที่สุด ^_____^ ขอบคุณมากๆ นะคะ จากใจจริงๆ
      #8-2
  7. #7 มาโมรุ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 18:25

    เรื่องนี้ให้ข้อคิดที่การที่เราจะเรียนรู้อะไร รู้มากๆมันก็ดี

    แต่ถ้าเรารู้แค่เรื่องเดียว แต่เราชำนาญพอที่จะใช้มัน

    มันก็เกิดประโยชน์กับเราได้อย่างคุณยายที่ใช้เป็นแค่

    แอพเดียว การที่เราจะสอนให้คนรุ่นเก่า หรือพ่อแม่

    เกี่ยวกับโซเชียล การหลงเชื่ออะไรตามเพจ ที่ไม่คัด

    กรองอะไรเลย ขนาดกรณ์ที่คนรุ่นใหม่ก็ยังพลาด

    มันยากแต่ก็ไม่เกิน กำลังที่สอน เราก็เลือกที่จำเป็น

    แล้วใช้ให้เหมาะกับวัยของท่าน

    เราไม่รู้ว่าหัวข้อการประกวดเกี่ยวกับอะไรหรือแค่ให้

    เป็นเรื่องสั้นเฉยๆ ไรท์เขียนดีนะ แต่ถ้ามันตามวัตถุประสงค์

    ที่เขาตั้งไว้มันก็ดี ก็เคยเห็นมันมีหัวข้อในการเขียน

    แถมมีคำแปลก อย่างหรอยอีก เราเข้าใจความหมาย

    แต่ไม่รู้ว่าเขาห้ามศัพท์แสลงมั้ย ไม่ใช่นักเขียน เป็น

    แค่นักอ่าน ไม่รู้จริงๆ ยังไงก็เป็นกำลังใจให้

    เหมือนเดิม ท้อได้ แต่อย่า ถอย สู้ๆนะ

    #7
    1
    • #7-1 winterandwhite (@winterandwhite) (จากตอนที่ 7)
      23 กรกฎาคม 2561 / 18:56
      หัวข้อการประกวด คือให้เขียนเรื่องสั้นที่เกี่ยวกับ ความแตกต่างระหว่างคนต่างวัย ซึ่งจะนำเสนอในมุมใดก็ได้ ไรท์ก็คิดอยู่นาน ก็คิดไม่ออก^^! เลยเอาเรื่อง โซเชียล มาเขียนซะเลย ซึ่งมันก็เป็นปัญหาที่เกิดกับครอบครัวไรท์ด้วย แต่ก็ด้วยฝีมือที่ยังไม่ถึงขั้นและรีบเขียนมาก ก็เลยดูไม่เข้มข้นเท่าที่ควร ส่วนเรื่องคำแปลก อันนั้นก็ด้วยความคึกคะนองของตัวเอง 55555 เขียนไปด้วยอารมณ์จริงๆ ^^ ขอบคุณทุกคำติชมนะคะ ยังคงทำให้ไรท์มีกำลังใจเหมือนเดิมเลยค่ะ
      #7-1
  8. #6 มาโมรุ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 17:39

    ก็สนุกดีนะ แต่มันเป็นการประกวดเรื่อง เกี่ยวพระคุณแม่

    ซึ่งแม่ก็ต้องเป็นตัวละครหลักของเรื่อง แต่ไร้ท์ก็เลือกจะเล่า

    ผ่านตัวละครอื่นๆมันก็ดีแต่ถ้าเขียนความสัมพันธ์แม่กับลูก

    คุยกันตรงๆคงดีกว่า เรารู้สึกว่าถ้าเป็นละคร แม่ก็ออกมา

    แค่นิดเดียว เหมือนตัวประกอบเลย เป็นเรื่องของแม่

    แม่ก็ต้องเด่นที่สุด แต่เข้าใจว่าเป็นเรื่องของลูกชาย

    ซึ่งลูกชายส่วนใหญ่ก็จะเขินเวลาเข้าใกล้แม่ มัน

    ต้องผ่านคนอื่น รักตรงๆไม่ได้มันอาย

    ขอเป็นกำลังใจให้ไร้ท์นะ สู้ต่อไป

    #6
    1
    • #6-1 winterandwhite (@winterandwhite) (จากตอนที่ 6)
      23 กรกฎาคม 2561 / 18:44
      ^________^ ดีใจที่คุณมาโมรุยังเข้ามาอ่านนะคะ สนุกบ้าง ไม่สนุกบ้าง แอบเกรงใจเหมือนกัน ^^!
      ไรท์อ่านทุกคำแนะนำ และจะนำเอากลับไปคิด ไปแก้ไข้ให้งานเขียนดีขึ้นนะคะ ขอบคุณมากๆ นะคะ
      #6-1
  9. #5 มาโมรุ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 23:38

    เรื่องวิทยาศาสตร์ก็ยังมีเรื่องต้นวาสนา เรื่องโชคลางเนี่ยอยู่คู่คนไทยจริง

    ไม่ได้ไร้ท์นะเราก็เป็น อย่างเรื่องตากระตุกข้างขวาเนี่ยถ้าเป็นจะกังวลมาก

    กลัวมีเรื่องร้าย ทั้งที่ก็เคยอ่านว่ามันเป็นเพราะกล้ามเนื้อตามันผิดปกติก็ยัง

    ไม่วายกังวล ถ้าทุกอย่างเป็นอย่างในเรื่องที่ไร้ท์เขียนก็ดี อยากได้มากไอ่

    อาหารเม็ดเนี่ยกินแล้วอิ่มเลย สบายไม่ต้องทำกับข้าว แล้วก็เรื่องแอร์ถ้าใช้แล้ว

    จะโดนปรับเงิน มันสามารถ ปรับใช้กับตอนนี้ได้เลย กับเรื่องการใช้พลาสติก

    ทั้งถุงทั้งขวด ปรับให้หมดเลย หรือถ้าใช้ก็ต้องจ่ายแพงกว่าปกติ ขยะจะได้

    ลดสักที ประเทศไทยใจดีเกินไป อย่างมากก็ขอแค่ความร่วมมือ

    รณรงค์ก็เข้าไป การปลูกจิตสำนึกมันทำอยากจริงๆ

    เป็นกำลังใจให้ไร้ท์นะ สู้ต่อไป

    #5
    1
    • #5-1 winterandwhite (@winterandwhite) (จากตอนที่ 5)
      9 กรกฎาคม 2561 / 21:05
      ขอบคุณมากๆ น้าคะ ^^ อ่านคอมเม้นคุณมาโมรุทีไร ก็ยิ้มได้ทุกที อยากพัฒนาฝีมือไปเรื่อยๆ หวังว่าสักวันจะมีรวมเรื่องสั้นเด็ดๆ ของตัวเองสักเล่ม แล้วก็อยากให้คุณมาโมรุได้อ่านเป็นคนแรกๆ เลยค่ะ
      #5-1
  10. #4 มาโมรุ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 08:26

    ตอนต้นมันออกจะฮาไปหน่อย ถ้าจะผ่านงานประกวดรางวัลนี้ รอบลึกๆต้องเข้มกว่านี้ เพราะที่เคย

    ผ่านตาที่ชนะการประกวด เป็นเรื่องเสียดสี การเมือง การคอรัปชั่น สังคม อะไรประมาณนั้น ไม่ใช่

    ไร้ท์เขียนไม่ดี กลางจนท้ายเรื่องนี่ แบบลื่นไหลมาก ตอนที่สมานโดนไล่ มีประโยคหนึ่ง โดนใจมาก

    "แล้วความจริงทุกอย่างก็กราดยิงออกไปยิ่งกว่าปืนกล" ถ้าเราเป็นสมาน คงเหมือนโดนน็อกกลางอากาศ

    ไร้ท์เขียนถึงระบบราชการ ที่จะทำอะไรก็ต้องผ่านหน่วยงาน ตัดสินใจคนเดียวไม่ได้ ถึงส่งเรื่องไป

    แล้วก็ต้องรออนุมัติโน่นนี่ ซึ่งช้ามาก และที่ชาวบ้านไม่เชื่อใจ เพราะคงเคยรับความช่วยเหลือแล้ว

    กลายเป็นเพียงแค่งานที่สร้างภาพ ไม่คิดจะช่วยเหลือแบบจริงจัง แค่สร้างภาพ แล้วทำข่าวออกสื่อ

    เสร็จแล้วก็จบ เขาไม่อยากให้ใครมาวุ่นวาย ถึงลำบากก็อยู่ได้ แค่อย่ามาหลอกกันอีก

    ไร้ท์เขียนดีสนุกและมีข้อคิด ติบ้างชมบ้างอย่าว่ากัน

    เพราะไม่ว่ายังไง ก็เป็นกำลังใจให้เสมอ สู้ๆๆ


    #4
    1
    • #4-1 winterandwhite (@winterandwhite) (จากตอนที่ 4)
      9 มิถุนายน 2561 / 22:30
      เป็นผลจากการที่ทำอะไรไม่ศึกษาค่ะ 555 คือไม่เคยได้อ่านงานประเภทนี้เลย เขียนอย่างที่อยากจะเขียนจริงๆ ซึ่งพอหลังจากที่ผลการประกวดออกมา ก็ได้อ่านเรื่องที่ชนะเลิศ คือยอมใจเลย เขียนดีมากๆๆๆ ลึกซึ้ง คมคาย ดุดันแต่ไม่รุนแรง เสียดสีแต่ไม่หยาบกระด้าง ยอมจำนน แล้วก็ยอมรับว่าเรายังเขียนไม่ถึงขั้นนั้นจริงๆ แฮร่ ^^ แต่คิดว่าน่าจะพอเอามาลงให้อ่านเพลินๆ ได้ ขอบคุณมากๆ นะคะ ที่ช่วยอ่าน ช่วยคอมเมนต์ตลอดเลย ล่าสุดก็ส่งเรื่องสั้นไปประกวดอีกเรื่องนึงแล้วค่ะ (ไม่เข็ด) รอลุ้นผล อิอิ
      #4-1
  11. #3 มาโมรุ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 14:29

    สนุกดีนะชอบความสัมพันธ์ของตัวละครทุกตัวมีความเกี่ยวข้องกัน

    แต่ที่เรารู้สึก เหมือนไร้ท์จะแซะการศึกษาไทย ที่ทุกอย่างขึ้นอยู่กับ

    คะแนน ความสำคัญที่ปริญญา คุณครูสอนวิทยาศาสตร์แต่ไม่รู้เรื่อง

    วิทยาศาสตร์ ทุกอย่างก้าวหน้า เรียนวิทย์กันมาแทบตายสุดท้ายก็

    ยังงมงายเหมือนเดิมอย่างซอ เรียนเยอะแต่ไม่เข้าใจอะไรเลย ยัง

    งมงายเหมือนเดิม ไม่ได้คิดแบบวิทยาศาสตร์ ซึ่งสมัยนี้ก็แบบนี้

    โลกก้าวไปไกลแต่คนก็ยังงมงายเชื่อไสยศาสตร์เหมือนเดิม

    เราไม่รู้ว่าไร้ท์คิดยังไงตอนเขียน แต่เราอ่านแล้วคิดยังไงเราก็บอก

    ถ้าไม่ถูกใจก็ขออภัยด้วย เวลาอ่านจินตนาการมันเป็นของเรา

    อาจจะรับรู้ได้ว่าไร้ท์สื่อถึงอะไร เราอาจจะคิดตรงกันไม่ตรงกัน

    อันนี้อย่าซีเรียส งานหนังสือเป็นเรื่องจินตนาการ ความคิด

    มันแตกไปได้หลายอย่าง

    สุดท้ายขอเป็นกำลังใจให้ไร้ท์ได้ทำงานที่รักอย่างมีความสุข

    และประสบความสำเร็จต่อไป

    #3
    1
    • #3-1 winterandwhite (@winterandwhite) (จากตอนที่ 3)
      6 มิถุนายน 2561 / 17:27
      หูยยยย คอมเมนต์ยาวเลย ขอบคุณมากๆ นะคะ ^^ แค่เห็นปริมาณการคอมเมนต์ก็ดีใจแล้วค่ะ เรื่องนี้ตั้งใจเขียนแบบไม่อธิบายเยอะ (อาจจะดูงงๆ ทำให้ไม่ผ่านเข้ารอบค่ะ 555 ) แต่ไรท์อยากให้ผู้อ่านตีความเอง ซึ่งอาจจะไม่ตรงกับผู้เขียนทั้งหมดก็ได้ ดังนั้นไม่เป็นไรเลยค่ะ ถ้าจะคิดออกมาไม่เหมือนกัน แต่โดยภาพรวมคือ อย่างที่คุณมาโมรุบอกเลย ไรท์คิดว่า การศึกษาไทย ยังไม่สามารถทำให้ประชาชนเข้าใจวิทยาศาสตร์พื้นฐานและไม่เห็นความสำคัญกับวิทยาศาสตร์เท่าที่ควร ทั้งๆที่มันก็อยู่ในชีวิตประจำวัน มีผลกระทบกับมนุษย์เราทั้งนั้น ^____^ ขอบคุณอีกทีนะคะ ที่เข้ามาอ่าน แถมให้กำลังด้วย
      #3-1
  12. #2 มาโมรุ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 23:10

    มีปมสืบสวนสอบสวนชวนให้ติดตาม แล้วก็มีความฮา

    ในแบบไร้ท์สไตล์ แล้วก็มีความซึ้ง ในบทความต่างๆ

    จุดจบของคดีที่ต้องมาตายเพราะความรัก ไม่มีใคร

    ผิดที่จะมีรักเดียว แต่อยากได้คำเฉลยของน้องขวัญ

    ว่าจะรับไม่รับ รักจากผู้กอง ไร้ท์คงอยากให้ไปคิด

    เอาเอง เราขอคิดเอาเองว่า รับนะ ชอบอะไรที่จบ

    แบบสมหวัง เป็นกำลังใจให้ไร้ท์นะ

    #2
    1
    • #2-1 winterandwhite (@winterandwhite) (จากตอนที่ 2)
      30 พฤษภาคม 2561 / 19:19
      ^______^ ฉากต่อจากนั้นคือ น้องขวัญวิ่งไปง้อค่ะ ไรท์คิดเอาไว้แบบนั้น
      #2-1
  13. #1 มาโมรุ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 22:35

    เริ่มต้นเหมือนอ่านนิทาน แต่อ่านไปก็เหมือนอ่านกวีอ่านกลอน

    ภาษาที่ใช้สละสลวย แต่ตัวละครก็น่ารักน่าเอ็นดูเป็นเรื่องราว

    น่ารัก ต้องค่อยๆอ่านแล้วทำความเข้าใจ รับรู้ได้ถึงความตั้งใจ

    ที่ไร้ท์ถ่ายทอดมันออกมา เป็นเรื่องราวน่ารักๆเรื่องหนึ่งชอบนะ

    เป็นกำลังใจให้ไร้ท์นะ คุณเป็นคนที่มีดีอยู่ในตัวเองขอให้

    ภูมิใจในตัวเองมากๆนะสักวันโอกาสต้องเป็นของคุณ

    #1
    2
    • #1-1 winterandwhite (@winterandwhite) (จากตอนที่ 1)
      30 พฤษภาคม 2561 / 19:17
      งื้อออออ >< ไม่คิดว่าจะมีคนเข้ามาอ่าน หรือจะมาให้คอมเมนต์ ไม่กล้าหวังไว้เลยตั้งแต่แรก ขอบคุณมากๆ จริงๆ นะคะ เป็นคอมเมนต์ที่ทำให้ไรท์น้ำตาคลอ แล้วก็รู้สึกมีกำลังใจมาก ๆ บางเวลาไม่สามารถเขียนหนังสือได้เลย ส่วนหนึ่งเพราะว่าแอบท้อ แต่ตอนนี้รู้สึกดีขึ้นมากๆ เลย จะจดจำคอมเมนต์ของคุณมาโมรุ ไว้เป็นกำลังใจ ขอบคุณมากๆ นะคะ ^^
      #1-1
    • #1-2 มาโมรุ (จากตอนที่ 1)
      31 พฤษภาคม 2561 / 23:26
      ยินดีจ้า
      #1-2