[Fic Harry Potter]ทะลุมิติรัก เมื่อสาววายกลายเป็นหนุ่ม (Yaoi)

ตอนที่ 34 : ตอนที่30

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,014
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 130 ครั้ง
    11 ธ.ค. 60

 #อย่าลืมอ่านtalkด้วยนะค่ะ จะอธิบายข้อสงสัยนิดหน่อยค่ะ


ตอนที่30
     แวบ!!
     ผมและทอมหายตัวมาที่หน้าบ้านเลขที่4 ซอยพรีเวต ในตอนเย็น โชคดีที่ตอนนั้นไม่มีพวกมักเกิ้ลอยู่ไม่เช่นนั้นคงจะยุ่งยากน่าดูที่ต้องตามร่ายคาถาลบความจำ
     ผมกับทอมอยู่ในชุดลำลองสบายตัวแต่ก็ไม่ได้เหมือนกับชุดไปเที่ยวหรือชุดอยู่บ้าน ทอมใส่เป็นเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีน้ำเงินผับแขนถึงศอกแล้วสวมเสื้อนอกสีครีมทับอีกทีกับกางเกงสีครีมดูเหมือนชายหนุ่มอายุประมาน20กลางๆ จากที่หน้าตาก็โกงอายุมามากอยู่แล้ว ส่วนผมก็ใส่เสื้อยืดคอกลมสีดำสวมทับด้วยเสื้อโค้ทสีน้ำตาอ่อนกับกางเกนยืนส์ขายาวสีน้ำเงินซึ่งทำให้ดูเท่ผิดกับใบหน้าหวานราวเด็กผู้หญิงของผม จึงเหมือนเอาเด็กผู้หญิงมาจับแต่งตัวเป็นผู้ชาย
     แค่อยากจะเท่บ้างก็ไม่ได้เลยใช่ไหม กระซิกๆ
     ทอมเคาะประตูเรียกเจ้าของบ้านเบาๆก็จะยืนรอ สักพักหญิงสาวผมสั้นตัวผอมยาวก็เปิดประตูออกมา เธอทำตาโตเล็กน้อยที่เห็นพวกเราก่อนจะรีบเชิญพวกเราเข้าบ้าน
     “สวัสดีค่ะคุณริ้ดเดิ้ล สามีของดิฉันบอกแล้วว่าคุณจะมาในวันนี้ พวกเราจัดเตรียมอาหารสำหรับมื้อเย็นเสร็จพอดีค่ะ”เพ็ตทูเนีย เดอร์สลีย์ พี่สาวของแม่แฮร์รี่พูด
     “เป็นเกียรติมากที่คุณเดอร์สลีย์ชวนเรามาทานมื้อเย็นในวันนี้”ทอมกล่าวเสียงเรียบ
     “ทางเราต่างหากละค่ะที่คุณริ้ดเดิ้ลสนใจจะมาร่วมธุรกิจกับเราแบบนี้ ว่าแต่หนูน้อยคนนั้นคือใครหรือค่ะ”เพ็ตทูเนียว่าทางมองมาที่ผม ผมยิ้มให้อีกฝ่ายก่อนจะแนะนำตัว
     “ผมเป็นเด็กในอุปถัมภ์ของคุณริ้ดเดิ้ลครับ ชื่ออาร์เนลสเนป”
     “โอ้หรอจ้ะ ดูแล้วเธอน่าจะอายุประมาณลูกชายฉันหวังว่าเธอจะเป็นเพื่อนกันได้นะจ้ะ”คุณนายเดอร์สลีย์ฟังผมแล้วทำตาโตก่อนจะมองมาแบบเหยียดๆผมเล็กน้อยแล้วพูดประจบ
     “ครับคุณนายเดอร์สลีย์”
     คุณนายเดอร์สลีย์พาผมและทอมมานั่งที่โต๊ะที่มีเวอร์นอน เดอร์สลีย์ ดัดลีย์ เดอร์สลีย์ และมาร์ชเดอร์สลีย์นั่งอยู่ ทอมกับคุณเดอร์สลีย์พูดคุยกันเกี่ยวกับธุรกิจระหว่างทานอาหารบางส่วนที่ยกมาเสริฟแล้ว ส่วนดัดลีย์ก็กินอาหารของตัวเองอย่างมูมมาม ส่วนมาร์ชและเพ็ตทูเนียก็ส่วนผมคุยด้วยเล็กน้อย
     “โอ้ เธอจะบอกว่าเธอเรียนได้ที่สองของชั้นเรียนงั้นหรอจ้ะ”เพ็ตทูเนียอุทาน
     “ครับ”
    “เธอเรียนเก่งเหมือนดัดดัดน้อยเลยนะจ้ะ ว่าแต่… เธอมาอยู่กับคุณริ้ดเดิ้ลนานเท่าไหร่แล้วจ้ะ”เพ็ตทูเนียพูดอวดลูกชายแล้วถามคำถามตามประสาคนอยากรู้อยากเห็น
     “ตั้งแต่เกิดแล้วน่ะครับ”ผมว่าเสียงเรียบ เพ็ตทูเนียเริ่มละลาบละล้วงผมมากเกินพอดีแล้วแล้ว
     “ตายจริง! ฉันขอโทษนะจ้ะ”เพ็ตทูเนียว่าพรางเอามือปิดปากทำตาโตราวกับเสียใจอย่างสุดซึ้ง ทั้งที่ในใจไม่ใช่แบบที่แสดงออกมา
     “ไม่เป็นไรครับ”บทสนทนาหยุดลงเมื่อแฮร์รี่ยกอาหารมาเสริฟเพิ่ม เขาเบิกตากว้างตอนที่มองผม เขาคงจะไม่คิดว่าผมจะมาจริงๆสินะ ผมส่งยิ้มให้แฮร์รี่เล็กน้อยก่อนจะรู้สึกขนลุกกับรังสีบางอย่างที่แผ่ออกมา ผมมองไปทางต้นเหตุซึ่งทอมเองก็กำลังมองผมอยู่เหมือนกัน ผมยิ้มให้ก่อนหันไปมองแฮร์รี่วางอาหารเตรียมจะเดินออก
     “แฮร์รี่ไม่มาทานอาหารกับพวกเราล่ะ”ผมเอ่ยชวนอีกฝ่าย ครอบครัวเพอร์สลีย์ทั้งหมดต่างหันมามองที่ผมเป็นตาเดียวกันแม้แต่ดัดลีย์ที่มีน่องไก่ยัดอยู่เต็มปาก
     “คุณสเนปรู้จักแฮร์รี่ด้วยงั้นหรอจ้ะ”เพ็ตทูเนียถาม
     “รู้จักสิครับ ก็เราเป็นเพื่อนกันนิครับ”ผมบอก แล้วเฝ้าดูปฏิกิริยาของแต่ล่ะคน เวอร์นอน เพ็ทูเนีย และดัดลีย์ต่างมองผมอย่างหวาดระแวงระคนรังเกียจส่วนมาร์ช…
     “นี่แกไปทำตัวน่าสมเพชแบบไหนลูกคุณหนูแบบนี้เค้าถึงยอมเป็นเพื่อนแกได้กัน”มาร์ชพูดว่าแฮร์รี่ เธอร้ายกาจจริงๆ
      “อย่างแกน่ะคงไม่มีใครอยากจะเป็นเพื่อนหรอก เขาคงจะสมเพชแกเสียมากกว่าถึงได้ยอมเป็นเพื่อนด้วย แกมันน่าสมเพชเหมือนแม่แก…”
      “อย่ามาว่าแม่ผมนะ!!”ยังไม่ทันที่มาร์ชจะพูดจบ แฮร์รี่ก็โผล่งขึ้นมา เขารักพ่อกับแม่ของเขามากและการที่มีคนมาพูดดูถูกพ่อแม่ของเขาแบบนี้ แฮร์รี่ก็ไม่ยอมเหมือนกัน
      “ผมไม่คิดว่าครอบครัวของคุณจะร้ายแบบนี้เลยนะครับคุณเดอร์สลีย์”ทอมว่าเสียงเรียบ
      “อะ… เอ่อ คือวะ…”ยังไม่ทันที่เวอร์นอนจะอธิบายอะไรผมก็พูดขัด
     “ของแบบนี้นอกจากจะอยู่ที่การอบรมแล้วมันยังอยู่ที่สภาพแวดล้อมกับกรรมพันธุ์ด้วยครับ คนพี่เป็นแบบไหน คนน้องก็แบบนั้น ลูกไม้มันหล่นไม่ไกลต้นหรอกครับทอม”
     “นั้นสินะ การเจรจาธุรกิจของเราก็คงจะต้องยุติลงเพียงเท่านี้”ทอมว่าพรางลุกขึ้นยืนเต็มความสูง
     “แฮร์รี่ รีบไปเก็บของสิ ฉันบอกแล้วนิว่าจะมารับ”ผมบอกแฮร์รี่ที่ยืนเถียงกับป้าของเขาอยู่ แฮร์รี่พยักหน้าให้ผมก่อนจะเดินขึ้นไปชั้นสองที่ห้องของเขา สักพักเขาก็เก็บของลงมาพร้อมกับกระเป๋าเสื้อผ้าของเขาและกรงของเฮ็ดวิกที่ว่างเปล่า
     “หึ! ไปทำตัวยังไงให้เขาพาไปอยู่ด้วยล่ะ เอาตัวเข้าแลกเหมือนแม่แกงั้นหรอ”มาร์ช เดอร์สลีย์ยังคงไม่หยุดความปากร้ายของตนเองพูดขึ้นมาอีก
     “แฮร์รี่ขอไม้นายหน่อย”ผมบอกแฮร์รี่
    “นายจะเอาไปทำมะ…”แฮร์รี่ถามผมอย่างงุนงง แต่ผมก็คว้าไม้กายสิทธิ์ของเขาไปแล้วทำให้มาร์ช เดอร์สลีย์ตัวพองโตและลอยตัวสูงขึ้นทำให้เวอร์นอนและเพ็ตทูเนียต่างรีบช่วยพี่สาวของตน แต่สุดท้ายมาร์ชก็ลอยออกจากบ้านไป
      พวกแก!! พวกแกมันน่ารังเกียจ!! ตัวประหลาด!! แฮร์รี่แกจะต้องถูกไล่ออก!! และอย่าได้คิดจะกลับมาที่นี่อีก!!”เวอร์นอนตะโกนว่าผมกับแฮร์รี่อีกอย่างโกรธเคือง
      ผมพาแฮร์รี่ออกมาและอธิบายว่าเขาจะไม่มีทางถูกไล่ออก เพราะทางกระทรวงต้องการป้องกันไม่ให้ซิเรียส แบล็คทำร้าย รวมทั้งบอกให้เขาไปพักที่ร้านหม้อใหญ่รั่วก่อนด้วย ส่วนเรื่องอื่นผมจะอธิบายที่โรงเรียนเอง
     “อาร์เนลนายรู้อยู่แล้วใช่ไหม?”แฮร์รี่ถาม ผมยิ้มให้เขาแล้วตอบ
     “มันคือสิ่งที่ควรจะเกิดขึ้น ฉันแค่เปลี่ยนมันเล็กน้อยเท่านั้น”



----มุมบ่นของwriter----
     มาให้แล้วน้าาาา ไม่รู้ว่าจะมีคนเดาตอนนี้ออกหรือป่าว แต่ไรท์คิดว่าน่าจะมีนะ... มั้ง จะอธิบายเรื่องฮอครักซ์น้าพอดีมีคนถามว่าทำไปกี่ชิ้นแล้ว ไรท์ไม่แน่ใจสักเท่าไหร่ว่าในกรณีของแฮร์รี่จะเรียกว่าฮอครักซ์ไหม เพราะตอนนั้นทอมไม่ได้ไปด้วยตัวเอง แต่แบ่งเสี่ยววิญญาณเอากับคนที่ปลอมตัวด้วย พอถูกคาถาตีกลับมา เพื่อเอาตัวรอดเศษเสี่ยววิญญาณจึงแบ่งเป็นสองส่วนคือไผอยู่ที่ควึเวลกับอยู่กับแฮร์รี่ ตามเนื้อเรื่องคือแฮร์รี่จะกลายเป็นฮอครักซ์แต่ในเรื่องนี้ไม่ใช่ค่ะ เสี่ยววิญญาณที่อยู่กับแฮร์รึ่ไม่ใช่ฮอครักซ์แต่เป็นกาฝากเหมือนกับควีเวลแต่ไม่สามารถควบคุมร่างกายได้เท่านั้น และเป็นตัวที่ทำให้แฮร์รี่สามารถพูดภาษาพาร์เซลได้เหมือนเดิมค่ะ 
     อีกเรื่องเนอะ คือทำไมอาร์เนลไม่ไปตรวจสอบสายเลือดที่กริงก็อตส์ เพราะว่าอาร์เนลนั้นชอบอ่านชอบดูแฮร์รี่ก็จริง แต่เรื่องการทดสอบสายเลือดเป็นรายละเอียดปลีกย่อยที่ไม่มีอยู่ในภาพยนต์หรือหนังสือ อาร์เนลที่เน้นที่ตัวละครกับการดำเนินเรื่องจึงไม่ทราบในเรื่องนี้ ถ้าสังเกตอาร์เนลจะไม่ค่อยรู้เวลาในการดำเนินเรื่องสักเท่าไหร่ นอกจะเวลาหลักๆกับการสังเกตติดตามตัวละครต่างๆเอานะค่ะ อีกทั้งการตรวจสอบสายเลือกนั้นขนาดตระกูลเลือดบริสุทธิ์ยังไม่ค่อยรู้กันเลยรวมถึงลูเซียสด้วย จึงไม่มีใครมาบอกเรื่องนี้ค่ะ อาร์เนลก็เลยไม่ได้ไปตรวจ



แถมรูปชุดที่ทอมกับอาร์เนลใส่ค่าาา

 
ชุดนี้ของทอมแต่มีเสื้อนอกด้วยนะค่ะ



ชุดนี้ของอาร์เนลค่ะ แต่หนูเนลใส่แล้วไม่เท่เยี่ยงนี้





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 130 ครั้ง

315 ความคิดเห็น

  1. #204 shionkei (@shionkei) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 02:18
    รอๆ ข้ามปี 555
    มาต่อได้แล้วไรท์
    #204
    0
  2. #203 oONORTHOo (@KitKat-100842) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2560 / 00:33
    ไรท์มีเพจมั้ย
    #203
    0
  3. #202 O๐นุ่มนิ่มจัง๐O (@windyhot) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2560 / 10:16
    อ่อแต่เนลเอ๊ย ยากที่จะทำตัวหล่อนะ555
    #202
    0
  4. #201 NaySawit (@NaySawit) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 23:14
    สู้ๆนะเราต้องการนิยายด่วน
    #201
    0
  5. #200 Otaku_Chom_Hama (@chom-hama260144) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 14:08
    รอออออ
    #200
    0
  6. #196 Lolicon255 (@Lolicon255) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 11:35
    อั๋วชอบคอนนี้มากกก
    #196
    0
  7. #195 mon111 (@mon111) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 10:45
    กรี๊ดดดด มาต่อเร็วๆนะ ชุดทอมหล่อมากกกกกจิงๆ
    #195
    1
    • #195-1 w'wi (@winunda878) (จากตอนที่ 34)
      11 ธันวาคม 2560 / 17:39
      โฟกัสแค่ที่ชุดหรือหน้าคนใส่ด้วยค่ะ ฮิฮิ
      #195-1