[ FIC Assassination Classroom ; AC ] Errorist

ตอนที่ 8 : บทลงโทษที่ 08 : ทัศนศึกษา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,680
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 131 ครั้ง
    2 เม.ย. 60


"ทัศนศึกษา"

-     -     -     -     -     -     -     -     -

          "กลุ่มทัศนศึกษางั้นหรอ? คารุมะคุงมาร่วมกลุ่มกับเราไหม?" นางิสะถามคารุมะ
          "หืม? โอเค" เขาตอบตกลง
          "เห? แน่ใจนะคารุมะ นายจะไม่ไปทะเลาะกับคนอื่นระหว่างเราไปทัศนศึกษาแน่นะ?" สึกิโนะเหงื่อตก ไม่แปลกหรอกก็ไอ้โรคจิตหัวแดงนี่มันชอบหาเรื่องชาวบ้านเขาไปทั่วจริงๆนั่นแหละ
          "สบายมากๆ เวลาไปถิ่นอื่น ฉันจะปิดปากพยานเรียบร้อย" พร้อมแนบรูปของนักเรียนที่เป็นพยานหน้าปูดๆบวมๆสองคนในรูปถ่าย
          "เฮ้ย! คิดแล้วอย่าเอามันเข้ากลุ่มได้ไหม!"
          "อ่ะ!" นางิสะเริ่มคิดอะไรออก
          "งั้นให้เรนซังไปด้วยสิ ถ้าเป็นอย่างนั้นคารุมะคุงก็ไม่ทำอะไรแล้ว" นางิสะหันมาหาฉันที่กำลังนั่งเหม่ออยู่หลังห้อง
          "ได้รึเปล่าครับเรนซัง" นางิสะขอ
          ไม่ให้ไม่ได้แล้วแหละ..
          "อืม.." ฉันพยักหน้าแต่ฉันเกี่ยวอะไรกับคารุมะ? ดูเหมือนนางิสะจะอ่านสีหน้าฉันออกก็เลยตอบแทน
          "ก็เวลาเรนซังอยู่ด้วยคารุมะคุงเขาจะไม่ออกนอกลู่นอกทางไง" นางิสะอธิบายจริงๆเขาอยากจะบอกว่าพอมีเรนซังอยู่ด้วยแล้วคารุมะคุงจะไม่ไปวุ่นวายที่ไหนแต่จะอยู่รอบๆตัวเรนซังซะมากกว่า รวมถึงคอยกวนประสาทเธอด้วย..
          ชิ้ง!
          "..." คารุมะส่งสายตามาให้นางิสะ
          'Good job...นางิสะคุง'
          'ไม่เป็นไรครับ แฮะๆ'
          "..." เรนที่มองดูนางิสะอยู่ห่างๆเห็นภาพเป็นคารุมะกำลังส่งสายตาลวนลาม(?)ไปทางนางิสะ
          อย่ามาแทะโลมลูกสาวฉันนะ!
          "แล้วกลุ่มมีใครบ้างล่ะ นางิสะคุง สึกิโนะ คายาโนะจัง คุณหนูแล้วก็..."
          "อ่ะ! ฉันเชิญโอคุดะซังมาด้วยนะ!"
          "หาเพิ่มอีกสักคนดีกว่านะ.."
          "ฮี่ๆ จริงๆฉันเชิญเอาไว้คนนึงแล้วล่ะ!" สึกิโนะเดินไปหาผู้หญิงคนหนึ่งพร้อมผายมือเป็นการให้เกียรติ
          "ไอดอลของห้อง..คันซากิซังเป็นไง!"
          "ฝากตัวด้วยนะ นางิสะคุง!" เธอก้มหัวลงเป็นการฝากตัว
          "คะ ครับ"
          ครืด..
          โคโระเซนเซย์เดินเข้ามา ในมือถือหนังสือที่หนาพอๆกับการเอาพจนานุกรมประมาณสองเล่มมาวางทับกัน
          "หยิบไปคนละเล่มนะครับ คู่มือสำหรับทัศนศึกษา" ถึงพี่แกจะบอกให้หยิบเองก็เถอะแต่เขาก็ใช้ความเร็วยี่สิบมัคเอามาใส่ในมือพวกเราทีละคนอย่างรวดเร็วอยู่ดี
          ยัดเยียดสินะ - -"
          "หนัก..."
          "จุดชมวิวทุกซอกทุกมือ สุดยอดร้านของฝากกว่าร้อยแห่ง และคู่มือป้องกันตัว...เมื่อคืนผมใช้เวลากับการทำสิ่งนี้ครับ! รุ่นแรกจะแถมโมเดลกระดาษคินคาคุจิด้วยนะครับ!" แล้วเขาก็บรรยายสรรพคุณไปเรื่อยๆส่วนฉันน่ะวาง(โยน)ตั้งแต่ที่เขาบอกคำแรกแล้ว จริงจังอะไรขนาดนั้นเซนเซย์
          อ่านจบนี่คงไม่ต้องทำไรกินแล้ว..





          ปี๊ดๆๆ!
          "เหวอ! รถไฟจะออกแล้วเรนซังหายไปไหนเนี่ย!" เสียงรถไฟเป็นการเตือนนางิสะหาเธอไม่เจอและไม่เห็นตั้งแต่เช้าแล้วด้วย
          "นั่นไง!"
          "เรนซังเร็วเข้า!" นางิสะตะโกนเมื่อประตูกำลังจะปิด
          พึบ!
          "...หาววววว" เรนเข้ามาอยู่บนรถไฟเรียบร้อยด้วยความเร็ว นางิสะตกใจแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรแต่ที่แน่ๆคือทำไมเธอดูง่วงมากจนผิดปกติ
          "เป็นอะไรหรือเปล่าครับ"
          "เมื่อคืน..ฉันไม่ได้นอนเลยน่ะ ขอโทษด้วย" ฉันเอ่ยขอโทษไปนางิสะจังไม่ถามอะไรต่อ เขาพาฉันมานั่งที่เบาะรถไฟที่มันเป็นที่นอนจำเป็นของฉันแล้วตอนนี้
          "งั้นก็หลับจนกว่าจะถึงที่หมายแล้วกันนะครับ" ก่อนเขาจะลุกออกไปแล้วมีคนมานั่งแทน แต่ใครสนตอนนี้ขอหลับก่อนล่ะ
          "Zzzzzz"
          "เห~" เป็นคารุมะเองที่มานั่งที่แทน เขาพยายามย่องมาเบาๆแล้วนะแต่เรนก็รู้ตัวอยู่ดีแต่เธอแค่ขี้เกียจลืมตามาดูเท่านั้นแหละ
          "คร่อกฟี้~~~"
          "หลับสนิทเลยแฮะ" คารุมะลองเอามือไปวางไว้บนหัวของเด็กสาวแต่ก็พบว่าเธอไม่มีท่าทีว่าจะตื่นขึ้นมาโวยเลย เป็นอีกข้อที่เขาเพิ่งรู้ว่าเด็กสาวเป็นคนที่ขี้เซาและหลับลึกมาก
          "งืมๆ" เมื่อคารุมะเอามือออกจากหัวทุย เรนเริ่มละเมอ
          นี่เขาไม่ได้คิดเข้าข้างตัวเองใช่ไหมว่าเธออยากให้ลูบหัว..
          พึบ..
          "..." เรนเริ่มเงียบไปหลังจากที่เขาลูบหัวเธอไปมาเบาๆ
          "...ฮึ่ม ขี้โกงชะมัด //// " คารุมะยังคงลูบหัวเธอไปมาโดยหันหน้าตัวเองไปอีกทาง ใช้มืออีกข้างที่ยังว่างปิดหน้าตัวเองอย่างช่วยไม่ได้ หูของเขาออกแดงๆ เขาจะให้คนอื่นมาเห็นเขาในสภาพแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด!
          นี่มันเข้าข่ายโรคจิตแล้วนะ! ตั้งสติไว้!
          "งืม.." เจ้าตัวที่ถูกเขาเรียกว่าคุณหนูยังคงหลับแบบไม่รู้ตัวต่อไปจนถึงที่หมาย
          ...
          "นางิสะ ตรงนี้อาจจะใช้ลอบสังหารได้นะ" สึกิโนะเอ่ย หลังจาที่ลงจากรถไฟฉันก็ถูกปลุกโดยนางิสะจัง แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังง่วงอยู่ดี
          กลับไปนอนที่บ้านพักดีไหมนะ..
          พึบๆ
          แปะ!
          ไม่ได้ๆ! ต้องอยู่กับนางิ อุตส่าห์มาเที่ยวด้วยกันทั้งที!
          ฉันส่ายหัวไปมาพร้อมตบหน้าตัวเองเบาๆเป็นการเรียกสติ
          แต่วันนี้คงมีอุกกาบาตพุ่งชนโลกหรืออะไรสักอย่างเพราะคารุมะไม่มาก่อกวนหรือกวนประสาทฉันเลยแถมยังไม่ไปหาเรื่องที่ไหนด้วย ยอมเดินเที่ยวแบบดีๆแฮะ
          แปลกมาก..
          จ้อง..
          "อะ อะไร" คารุมะหันมาเมื่อถูกเรนจ้อง เขาเริ่มรู้สึกแปลกๆ
          "เปล่านี่"
          "..////.."
          ตึกตึก
          "เห? พอเข้ากิองมาคนก็ไม่ค่อยมีเลยแฮะ" พวกเราเดินเขามาในซอยเล็กๆมืดๆ
          "อื้ม! ก็ที่นี่มีแต่ร้านที่ปฏิเสธลูกค้าหน้าใหม่ ก็เลยไม่ค่อยมีคนมาเดินอยู่แถวนี้กัน"
          "นี่เธอมาเที่ยวจริงๆหรือเปล่าเนี่ย มิยาโนะ" สึกิโนะเอ่ยเมื่อเห็นเด็กสาวที่ตอนนี้กำลังจะหลับทั้งๆที่ยืนอยู่
          "งืมๆ คร่อกฟี้~"
          "โฮ้ย---"
          "เหมาะจริงๆ ทำไมถึงมาเดินในที่เปลี่ยวแบบนี้ด้วยวะ?" อันธพาลตัวใหญ๋เดินออกมาจากที่ซ่อนพร้อมกับเพื่อนของมันอีกสองคน และอีกกลุ่มที่ตามมาประกบพวกนางิสะจากข้างหลัง
          "หึหึ"
          "มันมีอะไรกระตุกสายตาฉันว่าพวกพี่ไม่ใช่คนดีวะ.." คารุมะอยู่หน้าสุดเริ่มพูดจากวนประสาท
          "พวกเราไม่ได้มาที่นี่เพราะพวกแก ส่งตัวผู้หญิงมาซะแล้วไสหัว--"
          พึบ! ผวัะ!
          "เห็นไหมนางิสะคุง ถ้าไม่มีพยานก็สู้ได้โดยไม่มีปัญหา" คารุมะใช้มือเพียงข้างเดียวกดหัวพวกนักเลงลงกับพื้นจนมันสลบไป
          ผวัะ!
          "เห็นไหม---"
          "อะไรเนี่ย!"
          "ปล่อยนะ" คารุมะหันมาตามเสียง เพื่อนของเขาถูกจับตัวไว้ ทำให้เขาเผลอจนโดนรุมทุบตีอย่างสาหัสจนเขาเกือบสลบ ในระหว่างที่เขายังมีสติเขามองหาเรน
          "พาขึ้นรถไป!" เรนถูกหิ้วพาดบ่าไปพร้อมกับคายาโนะและคันซากิ พวกมันเอาตัวเธอไปแล้ว คาดว่ามันทำให้เธอสลบและก่อนหน้านี้เธอไม่ได้นอนมาอยู่แล้วเป็นทุนเดิม ทำให้สลบและหลับไปอย่างง่ายดาย
          ...
          "...ยาโนะซัง"
          "มิยาโนะซัง"
          "มิยาโนะซัง!" ฉันลืมตาขึ้น รู้สึกไม่มีเรี่ยวแรงไม่แปลกใจเลยว่าทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่โดนจับมา เมื่อก่อนฉันเคยเป็นแบบนี้มาก่อน การนอนพักผ่อนเป็นพลังงานของฉันมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ถึงไม่กินข้าวก็ไม่หนักเท่าไม่ได้นอนเพราะอย่างนั้นตอนนี้ฉันเลยทำอะไรไม่ได้มากไง
          "นี่เธอใช่ไหม ไม่คิดว่าจะอยู่โรงเรียนดังนะเนี่ยเมื่อก่อนฉันคิดจะพาตัวมาอยู่แต่จู่ๆเธอก็หายตัวไปก่อน" พวกมันโชว์ภาพของเด็กสาวคนหนึ่งนั่นก็คือคันซากิซังที่แต่ตัวดูเป็นเด็กเกเรหน่อยๆ ดัดผมทำสีผม
          "แต่ฉันเข้าใจ ยิ่งอยู่สูงมาเท่าไหร่ก็ตกลึกมาเท่านั้น~"
          น่ารำคาญ..
          ถ้าฉันนอนมาเต็มที่ล่ะก็พวกนี้ไม่ได้เกิดแน่!
          ...
          "รูปเมื่อกี้ แม้แต่คันซากิซังที่เป็นคนเรียนเก่งก็มีช่วงเวลานั้นเหมือนกันเนอะ"
          "อื้ม.. พ่อฉันเป็นคนเข้มงวดมากถึงขนาดอยากให้คะแนนสูงขึ้นเพื่อเป็นหน้าให้กับตระกูลน่ะ ฉันเลยสลัดชุดนักเรียนออกเปลี่ยนบุคลิกและไปที่ที่ไม่มีใครรู้จักฉัน.."
          "..."
          "งี่เง่าเนอะว่าไหม.. ตอนนี้ฉันไม่รู้แล้วว่าตัวเองควรอยู่ที่ไหนกันแน่"
          "มาอยู่กับพวกเราซะสิ พวกเราก็เป็นพวกที่มีแต่ชื่อเสียงแย่ๆเหมือนกัน พวกเราชอบทำร้ายพวกผู้ดีอยู่แล้ว ฉุกพวกมันให้ต่ำลงเหมือนพวกเรา"
          "สารเล--" คายาโนะกำลังจะพูดออกมาแต่ฉันขัดขึ้นก่อน
          "พวกนายมันก็แค่เศษขยะที่อยากมีตัวตนอยู่บนสังคมแบบนี้แค่นั้นแหละ ไม่ได้มีอะไรไปมากกว่านั้น"
          "หา!!!" พวกมันจับคอเสื้อฉันและยกตัวฉันขึ้นสูงทำให้เริ่มหายใจไม่ออกแต่ฉันไม่คิดจะหยุดพูด
          "บอกไปแล้วไงไม่ได้ยินหรอ พวกไม่พยายามลองทำอะไรสักอย่างด้วยตัวเองดีแต่ฉุดคนอื่นให้ต่ำลงถ้าไม่เรียกว่า 'ขยะสังคม' แล้วจะให้เรียกว่าอะไร!!!"
          "แก!!!" มันจับฉันทุ่มลงพื้นอย่างไม่ใยดีพร้อมใช้เท้าเตะเข้ามาที่ท้องของฉันอย่างแรง อีกสองคนเริ่มเข้ามารุมกระทืบฉันเหมือนฉันเป็นผู้ชายคนหนึ่งไม่ใช่ผู้หญิง
          ผวัะ! ผวัะ!
          "มิยาโนะซัง!"
          "หึหึ..ฮ่าๆๆ!!!"
          "กล้าดียังไง! แต่เดี๋ยวฉันจะถ่ายรูปแกเป็นคนแรกเลยล่ะเป็นรางวัลไง หึหึ" ภาพตรงหน้าเริ่มเรือนลาง อ่า..นี่ฉันจะหลับอีกแล้วงั้นหรอ
          แอ๊ดดด..
          "นั่นไงๆช่างภาพของเรามา--" ภาพของนางิสะที่เดินเข้ามาพร้อมหนังสือสีแดงเล่มโตพร้อมสาธยายหลากหลายวิธีซึ่งมันไม่ได้เข้าหัวฉันเลยสักนิด ก่อนที่ฉันจะสลบไปในที่สุด ภาพสุดท้ายคือ 'เขา' สบตากับฉันที่นอนอยู่บนพื้นสภาพไม่น่ามองนัก สีหน้าของเขาเริ่มเปลี่ยนไปจากตอนแรกที่เหมือนเพิ่งหาของเล่นชิ้นโตเจอแต่ตอนนี้กลับเหมือนคนที่ถูกแย่งของเล่นสุดโปรดของเขาไป
          พวกนายมาแล้วค่อยวางใจหน่อย...
          ฝากด้วยนะคารุมะ..


-     -     -     -     -     -     -     -     -

TALK
ยาว...ตอนนี้ยาวมากกกกกก นิ้วล๊อกเลยค่ะ5555 ...คนFav 200 คนแล้วจ้าาาาา เย้ๆๆๆ
เม้นก็จะร้อยแล้วโว้ยยยยยย เย้ๆๆๆๆ จุดพลุ ขอเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆได้ไหมอ่ะ5555

ปล. มีกิจกรรมคือให้คอมเม้นตามเดิมเลยนะคะเม้นอะไรก็ได้แต่เฉพาะตอนนี้ให้
#ขี้โกงชะมัด
ตามหลังด้วย ล้อเลียนคารุมะ5555555//โดนเตะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 131 ครั้ง

612 ความคิดเห็น

  1. #582 แอลซินอาร์ (@bennett13) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 22:38
    ถ้านักฆ่ามืออาชีพจริง ไม่ได้นอนคืนเดียวไม่ได้รับผลกระทำอะไรนะ อดนอนคืนสองคืนสบายอยู่แล้ว
    #582
    1
    • #582-1 Peerapatoog1 (@Peerapatoog1) (จากตอนที่ 8)
      24 กรกฎาคม 2562 / 20:56
      ผมคิดว่าคงเป็นเพราะร่างกายรึเปล่า
      #582-1
  2. #510 AeReNa•β (@YukiAsuna) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 16:50
    หลับขนาดนี้คงไม่ได้จะตายใช่ไหม 5555 
    #510
    1
    • #510-1 Peerapatoog1 (@Peerapatoog1) (จากตอนที่ 8)
      24 กรกฎาคม 2562 / 20:57
      .(●´з`)♡(●´з`)♡
      #510-1
  3. #424 Misaka Misaei (@misakmisaei124) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 16:22
    อวย55555
    #424
    0
  4. #133 vodka (@patcharapak) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 23:36
    คารุจังจัดการโลดด
    #133
    0
  5. #112 ซากิโตะ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 14:57
    ฆ่ามันเลยคารุมะ~อัพต่อไวๆน่ะฮะ~ชอบสนุกก
    #112
    0
  6. #111 คนชอบอ่าน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 14:39
    เรนรีบตื่นขึ้นมาแล้วกระทืบคืนเลย#ขี้โกงชะมััด
    #111
    0
  7. #110 tingtingg4213 (@tingtingg4213) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 01:07
    เรนจัง....หนูซ้อมตายเหรอลูก? ถ้าจะหลับลึกหลับทั้งตอนอย่างนี้ หนูนอนอยู่บ้านดีกว่านะ 55555
    ปล.หนูเรนไปทำอะไรมาถึงได้ง่วงปานนั้น คิดวิธีจับคุมะจังเป็นสามีเหรอ 55555
    #110
    0
  8. #109 nami5566 (@nami5566) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 23:29
    หลับลึกกันนะ ตอนนี้ง่วงทั้งตอนเลย
    #109
    0
  9. #108 ํYukari-chan (@Asusachan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 21:44
    มาต่อเร็วๆเถิดไรท์จ๋า หนูค้างมากมายกายกอง ต้องการต่อไป(อย่างด่วนๆ) รักนางิสะกับคารุมะจัง #ขี้โกงชะมัด
    #108
    0
  10. #107 pressure_lamp (@pressure_lamp) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 20:14
    ชอบค่ะคารุมะจะทำไงต่อกับพวกที่ทำร้ายเรนกันนะพวกนั้นคงไม่ตายดีแน่จะรออ่านตอนต่อไปเร็วๆนะค่ะ
    #107
    0
  11. #106 0954913902 (@0954913902) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 19:17
    ฮือ.. ชอบมาก ขออีกตอน~~~แง๊ เชียร์คารารุมะคุง~~~
    #106
    0
  12. #105 MIdnightKori (@CatsisTokyo) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 18:39
    ฆ่ามันเลยคารุม๊าาาาาา
    #105
    0
  13. #104 Sinsupa (@numeenaza) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 18:36
    ตื่นมาเคลียร์ก่อนเหอะเรน#ขี้โกงชะมัด
    #104
    0
  14. #103 Faii26120 (@Faii26120) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 18:23
    ฆ่ามานนนนนนนน!!! คารุมะจั๊ดการ!!!
    #103
    0
  15. #102 Kuizumi (@furnaunchanita) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 18:15
    คารุมะมาช่วยว่าที่ภรร-- เเค่กๆ เอ่อ แม่ของลู-- เเค่กๆ ไม่ใช่ละมาช่วยคุณหนูเเล้วเหรอ
    #ขี้โกงชะมัด
    #102
    0
  16. #101 marsmahik (@marsmahik) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 17:49
    สนุกมากค่ะ
    #101
    1
    • #101-1 marsmahik (@marsmahik) (จากตอนที่ 8)
      2 เมษายน 2560 / 18:13
      ถ้าขออีกตอนได้ป่ะ
      #101-1
  17. วันที่ 2 เมษายน 2560 / 17:35
    สนุก^^
    #100
    0