คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย Ѻ..... () กลับมา..... (เอมน้ำ) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้














สวัสดีเราชื่อน้ำเราเป็นนักร้องวันนี้เป็นคอนเสิร์ตใหญ่ที่เราจะได้รวมตัวกันอีกครั้ง ใจฉันมันสั่นๆยังไงไม่รู้เเต่ไม่ใช่เรื่องร้องเพลงนะ เเต่ฉันจะได้เห็นอดีตเพื่อน หรือคู่จิ้นของฉันยังไงล่ะ เพื่อนที่ไม่ได้คุยกันนานเเสนนานไม่เเม้เเต่จะมองน่ากันมานานเเล้วอะ ว่าเเล้วก็ขับรถไปที่งานเลยดีกว่าจะได้ไปเเต่งตัว




ร่างสูงก็ขับรถออกไป







เฮ้อ เราชื่อเอมนะเป็นเราก็นักร้องวันนี้มีคอนเสิร์ตใหญ่มันก็ดีใจมากนะที่จะได้พบเพื่อนๆเเต่จะไม่ดีใจเพราะเจอคัยบางคนนี่เเหละ ชื่อน้ำบอกให้รู้เลยล่ะกัน พูดปุ๊บก็มาปั๊บ ตายยากจริงๆ ที่ฉันโกรธเพราะอะไรหน่ะเหรอเพราะน้ำเป็นคนที่ไม่รู้จักพอยังไงล่ะ ใจโลเลเลือกคัยไม่ได้ ฉันก็เป็นคนหนึ่งที่ติดกับเค้าเหมือนกัน ฉันชอบเค้ามาตั้งนานเเล้วตั้งเเต่วันที่เราเเข็งร้องเพลงด้วยกัน ตอนที่เป็นคู่จิ้นกันมันก็เหมือนจะไปได้สวยอะนะเเต่น้ำดันเลือกคนอื่นที่ไม่ใช่ฉัน ฉันจึงอยากจะตัดใจเเละเดินออกมาเเค่นั้นเอง





"พี่พูม สวัสดีค่ะ"





"อะสวัสดีน้ำมาๆนั่งทำผม"





"กว่าจะมาได้นะเรา"





"เงียบไปเลยคิว... อยากเล่นไง"





น้ำก็จะควักน้ำมูกใส่คิว






"มีเหมือนกันเอาดิ้มาๆ"






"พอๆเลิกเล่นได้เเล้วเสียงดังคนอื่นเค้า"






"เห็นไมคิวพี่หมวยด่าเลย"






"หมวยไม่ได้ด่าคิวสักหน่อย"






"ไอ้พี่คิว!!! "





"พอๆเลย. "





น้ำก็ยอมสงบศึกเเล้วก็เดินไปที่หน้ากระจกเพื่อนั่งเเต่งหน้า เเละเป็นจังหวะที่เอมกำลังจะลุกออกจึงทำให้ทั้งสองประจันหน้ากันเพื่อนทั้งเก้าคนถึงกับมองน่ากัน จะดีหรือจะร้าย




"ขอโทษคะ/ขอโทษคะ"





ทั้งสองก็พูดขึ้นพร้อมกันเเละเป็นเอมที่รีบหลบให้





น้ำ ทำไมนะทำไมใจมันถึงกระวนกระวายเเบบนี้ไม่นะน้ำเเกจะต้องไม่กลับไปอีก



เอม อร้ายยไอ้หมีบ้าเดินไม่หลบยังจะกล้ามาทำหน้ามึนๆใส่ฉันอีก





งานทุกอย่างก็เริ่มขึ้นเเฟนคลับก็ทะยอยกันเข้ามานั่งพร้อมความหวังที่อยากจะให้เอมน้ำกลับมา มีทั้งป้ายไฟเอมน้ำ รูปเเหวนคู่ที่ทุกคนตั้งใจเเละรอคอยมานาน ชุดเเรกก็เริ่มขึ้นเป็นคู่ คิวหมวย ตามด้วย พูมเมย์ ตามด้วย เวย์ปูน ตามด้วย จั่นเเม็ค เเละเพลงคู่สุดท้าย ก็เป็นของเอมน้ำ ระหว่างที่ขึ้นเวที น้ำก็เดินขึ้นก่อน เเต่ด้วยความเคยชินมันจึงลืมตัวยื้นมือไปให้อีกคนได้จับ เเต่เอมกลับตอบว่า





"ไม่เป็นไรเราขึ้นเองได้เธอขึ้นก่อนเถอะ"






น้ำก็พยักหน้าเเละเดินขึ้นไป เมื่อทั้งสองขึ้นมาบนเวทีเเฟนคลับที่รอมานานก็ต่างพากันกรี๊ดด้วยความดีใจพร้อมส่งเสียงว่าเอมน้ำสุดเสียง






น้ำกับเอมมองไปที่เเฟนคลับมันดูใจหายเเต่ก็ทำได้เเค่ยิ้ม 





เพลงก็เริ่มขึ้น





น้ำ: ถ้าคิดว่าเธอเองเหมาะกับเขา
ถ้าคิดว่าเราควรจบกันแล้ว

เอม : ถ้าเห็นว่ารักเราเก่าไป
ถ้าคิดว่าเธอยังไม่พอ
งั้นก็แล้วแต่เธอแล้วกัน

น้ำ : ก็แค่หัวใจที่ถูกโยนทิ้ง
ก็แค่บางคนที่หมดความหมาย

เอม: แค่ฝันที่มันต้องแหลกไป
แค่ฉันต้องทนความปวดใจ
คงไม่เป็นอะไรมากมาย

เอมน้ำ : ก็เอาที่คิดว่าดีที่คิดว่าทำแล้วสบายใจ


น้ำก็เดินเข้าไปใกล้ๆเอมเหมือนมันเป็นเเรงดึงดูด



เอม : ถ้าเห็นว่าดีก็ทิ้งฉันเลยเดินจากกันไป
ต่อให้วันนี้ต้องตายฉันขอยืนยัน
ไม่คิดยับยั้งดึงรั้งอะไร
ก็เอาที่เธอสบายใจไว้
ใครจะตายก็ปล่อยให้ตาย

น้ำ: ถ้าคิดว่ารักที่บอกออกมา
ก็แค่น้ำลายที่ถ่มลงพื้น


เอม : ถ้าเห็นว่าคนเคยผูกพัน
ก็แค่ถ้วยชามที่เก่าเกิน
เธอต้องการเปลี่ยนก็แล้วไป

น้ำ : ก็แค่หัวใจที่ถูกโยนทิ้ง
ก็แค่บางคนที่หมดความหมาย

เอม : แค่ฝันที่มันต้องแหลกไป
แค่ฉันต้องทนความปวดใจ
คงไม่เป็นอะไรมากมาย

เอมน้ำ : ก็เอาที่คิดว่าดีที่คิดว่าทำแล้วสบายใจ
ถ้าเห็นว่าดีก็ทิ้งฉันเลยเดินจากกันไป

เอม : ต่อให้วันนี้ต้องตายฉันขอยืนยัน
ไม่คิดยับยั้งดึงรั้งอะไร
ก็เอาที่เธอสบายใจไว้
ใครจะตายก็ปล่อยให้ตาย

เอมน้ำ : ก็เอาที่คิดว่าดีที่สบายใจ
ถ้าเห็นว่าดีก็เดินจากกันไป
ต่อให้วันนี้ต้องตายฉันขอยืนยัน
ไม่คิดยับยั้งดึงรั้งอะไร
ก็เอาที่เธอสบายใจไว้
ใครจะตายก็ปล่อยให้ตาย
ก็เอาที่เธอสบายใจไว้
ใครจะตายก็ปล่อยให้ตาย... 


  


เพลง เอาที่สบายใจ





เเละเเล้วเพลงก็จบทั้งสองก็ก้มตัวลงพร้อมกัน





"สวัสดีค่าาา"




เพื่อทำลายความเงียบน้ำจึงพูดตามด้วยเสียงกรี๊ดก็ดังขึ้น





"วันนี้เป็นวันดีนะค่ะที่เราทั้งหมดได้มารวมตัวกันเนาะ"




น้ำก็หันไปหาเอม สวนเอมก็ได้เเต่พยักหน้า





"ค่ะ.. "





เงียบจนเเฟนคลับเริ่มเงียบเช่นกัน






"ถ้าอย่างงั้นเชิญชมโชร์ต่อไปเลยนะค่ะ"






เป็นเอมที่พูดขึ้นก่อนยกมือบ้ายบายเเล้วเดินลงเวทีไปเเละเป็นน้ำที่ยังยืนดูป้ายไฟที่เเฟนคลับตั้งใจเอามาในวันนี้พอดูเเล้วมันก็รู้สึกคิดถึงยืนมองด้วยความดีใจเเละผิดหวังที่กล้าทิ้งทุกคนไป ยืนดูสักพักน้ำก็เดินลงไป





ผ่านไป 2 ชั่วโมงที่ทำการเเสดงจนจบลง ทุกคนทั้งสิบสองคนก็เดินขึ้นเวทีมาเพื่อขอบคุณทุกคน เเละก็เริ่มขอบคุณมาทีล่ะคนน้ำเป็นคนสุดท้ายที่เดินขึ้นเวทีมาจึงพูดขึ้นก่อนพูดน้ำก็นิ่งเเละมองไปที่ป้ายไฟสูดลมหายใจเข้าลึกๆเเละพูด





"ก็ขอบคุณมากๆ... ขอบคุณจริงๆ... ที่ทุกคนมาในวันนี้.............  น้ำมีบางอย่างอยู่ในใจที่อยากจะบอกทุกคน คือน้ำต้องขอโทษเเฟนคลับเอมน้ำทุกคนที่ทิ้งทุกคนไป จริงๆมันก็ผิดที่น้ำเองวันนั้นน้ำยังเด็กเกินไปจนอาจทำให้คนที่รักน้ำคนที่อยู่ข้างๆน้ำในวันนั้นน้ำทำให้เค้าผิดหวังเสียใจ ขอโทษจริงๆค่ะ"





พูดจบน้ำก็เดินลงจากเวทีไปทันที เเละเป็นเอมที่เดินตามไป









ห้องเเต่งตัว





"เธอหยุดเธอ...น้ำหยุด "





น้ำก็หยุด





"เอม??   ตามมาทำไม.. ไม่อยู่บนเวทีล่ะ"





"ก็ตามมาดูคนปากดีไง"





"มันปากดีจนไม่มีที่ไปเเล้วล่ะเอม"





เอมก็เดินเข้าไปหาน้ำช้าๆ






"ไม่มีที่ไปก็อย่าไปสิ"







"เอมไม่เกลียดน้ำเเล้วเหรอ"





"เกลียดที่น้ำยังใจโลเลเเบบตอนนั้น เเต่ตอนนี้น้ำโตเป็นผู้ใหญ่กว่าเเต่ก่อนมากรู้ไมเเต่ก็ไม่วายขี้ร้อง"






เอมก็เอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาให้น้ำ






"เอมกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไม"






"ไม่ดีกว่า... "





น้ำถึงกับพูดไม่ออก





"จะไม่กลับไปเเต่อยากจะเริ่มใหม่มากกว่านะไอ้หมี"





รอยยิ้มของน้ำก็ปรากฎขึ้น





"จริงๆนะไอ้เขียว.. "





"ตอนนีัไม่ดำเเล้วนะขาวขึ้นตั้งเยอะ"






"โอ๋ขาวก็ขาว"






น้ำถึงกลับรีบเดินเข้าไปกอดเอมไว้เเน่นนานเเค่ไหนเเล้วนะที่ไม่ได้กอดกันเเบบนี้ ความรู้สึกว่ามันดีมันอุ่นใจนานเเค่ไหนที่ไม่ได้รับมัน กอดกันอยู่นานกอดด้วยความคิดถึง จะไม่ไปไหนเเล้วจริงๆ







"ปะกลับไปขึ้นเวทีคู่กันนะ"




น้ำก็พูดขึ้น





"อื้ม.... "






น้ำก็จับมือเอมเดินขึ้นเวทีด้วยรอยยิ้ม 







"อะๆๆยังไงๆสองคนนั้น"






พูมก็ทำการเเซวขึ้น ทำเอาเเฟนคลับที่ทั้งดีใจเเละตะลึงฟินกันไป การพูดคุยที่สนุกเเละไม่อึดอัดอย่างที่ผ่านมาสุขใจมาก พอจบคอนทุกคนก็เเยกย้ายกันกลับ น้ำก็เดอนมาพูดคุยกับเเฟนคลับเช่นเคย อยู่ๆเเฟนคลับคนหนึ่งก็พูดขึ้น






"น้ำๆมาช่วยเป็นเเบบถ่ายให้พี่ทางนี้หน่อย "







"อ่อ.. ได้ๆพี่"










น้ำก็เดินตามไป









พอมาถึงเเฟนคลับคนนั้นก็หายไปเหลือเเต่ความมืด 







"พี่ๆ.... "






เงียบ






น้ำก็เดินมาเรื่อยก่อนจะ







"เอม... /น้ำ.... "






ทั้งสองก็เดินมาประจันหน้ากัน ก่อนจะมีเเสงสว่างขึ้น พร้อมเพลงเเละภาพเก่าๆที่ฉายอยู่บนจอเเฟนคลับตั้งใจทำ เอมน้ำก็ยืนดู ก่อนน้ำตาของทั้งสองจะไหลออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่นานขนาดนี้ยังรอพวกเราอีกเหรอ น้ำก็พยายามเช็ดน้ำตาตัวเอง ทั้งสองก็มองตากันด้วยความหมาย ในที่สุดก็เป็นเอมที่เข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของน้ำ








"เค้าขอโทษนะเธอกลับมาเป็นโลมาขอเค้านะ เค้าจะเเคร์เธอใหัมากกว่านี้เค้าจะไม่ทำตัวเป็นเด็กอีกเเล้วนะ"






น้ำก็กอดเอมเอาไว้เเน่นไม่คนนี้คือที่สดเเล้วจริงไม่อยากเสียไปเเล้ว








"อื้ม.... เอมก็ขอโทษน้ำด้วยนะเอมจะไม่ขี้งอนเเล้ว"









"สัญญานะ"









น้ำก็ยกนิ้วก้อยขึ้นเอมก็เกี่ยวก้อยน้ำไว้









เเฟนคลับก็ทั้งร้องทัังดีใจต่อไปนี้เรือจะได้ออกจากฝั่งพร้อมกันเเล้ว เช็คสเปียร์ก็เริ่มต้นขึ้นอีกครั้งมันจะไม่ล้มลงอีก





































*****************







ความมโนของไรท์มันเเล่นในหัวเเต่ก็อยากให้เป็นเเบบนี้จริงๆนะ >_<







สารบัญ อัปเดต 25 พ.ค. 61 / 21:00

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ FT.ทานตะวัน จากทั้งหมด 13 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

7 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 19 กันยายน 2562 / 22:08
    รอเนอะ
    #7
    0
  2. #6 คุน
    วันที่ 4 มิถุนายน 2561 / 20:41

    อยากให้เป็นจิงจังเลย

    #6
    0
  3. วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 15:38
    ดีงามมาก อยากให้เป็นจริงจัง ไม่ให้เป็นแค่มโนเลยอ่ะ เน๊อะไรท์เน๊อะ
    #5
    1
  4. วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 01:31
    เตรียมเรือรอเลยค่ะ
    #4
    0
  5. วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 20:22
    ถ้าเรื่องจริงเป็นแบบนี้ก็คงดี
    #3
    0
  6. #2 nong
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 00:31

    รอเหมือนกัน

    #2
    0
  7. วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 21:50
    อยากให้เป็นแบบนี้จริงๆ รวมมโนด้วยไรท์
    วันคอนลวมอยากให้มีแบบนี้จัง อยากให้กลับมาเป็นเหมือนเดิม
    รอค่าาาาา
    #1
    0