the lucky one : ลิขิตฟ้า  [AIMNAM]  [เอมน้ำ]

ตอนที่ 24 : ขอบคุณป๊า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,732
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    9 ต.ค. 60










"สวัสดีค่ะไม่ทราบว่าจะมาจองห้องให้ค่ะ.. "




"พวกเราต้องการพบคนที่ควบคุมกล้องวงจรปิดค่ะ"



"เอ่อ.. เอ่อ.. ทำไมหรอค่ะ.... "



"เอ่อ... พอดีเพื่อนผมที่มาพักที่นี้จองหายหน่ะครับเลยอยากดู"



"จริงเหรอค่ะ... ได้ค่ะๆสักครู่นะค่ะ"



พนักงานก็รีบโทรตามทันทีเพราะถ้าเป็นข่าวโรงเเรมอาจจะเสียหายได้ว่าดูเเลลูกค้าไม่ดี สักพักก็มา




"เชิญทางนี้เลยครับ.... "



เเล้วทั้งหมดก็เดินไปที่ห้องตรวจสอบกล้องวงจรปิด



"ไม่ทราบว่าของหายวันที่เท่าไหร่ เวลาไหนครับ"



เเล้วน้ำก็บอกวันเเละเวลาที่ไกล้เคียงที่สุดไป พนักงานชายก็เริ่มดูไปเรื่อยๆจนพูมสังเกตเห็นคนกลุ่มหนึ่ง



"หยุดก่อนครับ... ขยายให้ดูตรงนี้หน่อยครับ. "



"ดะ.. ดะ..ได้ครับ... "



"เฮ้ย... นี่มันคุณเเอนดรูว์คุณมิ้นท์คุณหยกนิ"




"เป็นอย่างที่พี่คิดจริงๆด้วย... ดูจากลักษณ์น้ำเเล้ว คงจะโดนพวกนี้วางยานอนหลับ ดูสิเพราะว่าน้ำหลับไปเลย "



"ร้ายมากนะ... "



ร่างสูงที่ยืนฟังออกมาก็พูดขึ้น







ติ๊งด๋อง ติ๊งด๋อง



"คัยมา เเนน ไปดูสิ้... "


"ค่ะคุณนาย.... "




คุณณภาก็บอกให้คนรับใช้ไปดู



"เอ่อสวัสดีค่ะไม่ทราบว่ามีอะไรหรือเปล่าค่ะ"



"ชัเนมาหาน้ำ... น้ำอยู่ไม...เปิดประตูให้ชั้นสิ!  "



"เอ่อ.. ดะ.. ดะ.. ได้ค่ะ"



เเล้วมิ้นท์ก็ขับเข้าบ้านทันที



"สวัสดีค่ะคุณเเม่... "



"สวัสดี... เธอเป็นคัย"



"ก็เป็นสะใภ้เเม่ไงค่ะ"



อย่าบอกนะว่าผู้หญิงคนนี้ที่ทำให้ครอบลูกชั้นเเตกเเยก คุณณภาคิดในใจ



"กลับไปซ่ะเถอะ... หนู... "



"ไม่ค่ะ.. น้ำอยู่ไหนค่ะ หนูบนห้องหรือป่าวงั้นมิ้นท์ขึ้นไปดีกว่า.... "



"น้ำไม่อยู่.... กลับไปซ่ะเถอะ"



"ไม่อยู่.. ไปไหน... "



"ไม่รู้.... "



"ไม่เป็นไรค่ะ มิ้นท์จะนั่งรอตรงนี่เเหละ"





"เชิญ.... "





"คุณนายค่ะเอาไงดี"




"ปล่อยไปก่อน.... "










"เอาไงต่อไอ้น้ำ.... "




"เดี๋ยววันนี้ชั้นจะเข้าบริษัทไปฟังยอดขายก่อน เเล้วเราค่อยมาว่ากันอีกที"



"เอางั้นก็ได้... "



เเล้วร่างสูงก็ขับรถเข้าบริษัท



เอม.. ยังไงน้ำก้รักเอมนะเราจะได้กลับมาอยู่ด้วยกันเเล้วนะเอม ร่างสูงคิดในใจก่อนจะค่อยๆยิ้ม




"เอาล่ะครับวันนี้เราก็จะได้รู้กันเเล้วว่าประธานที่พวกเราหรือบ้างคนมองว่าเค้าทำอะไรไม่ได้ วันนี้เราก็จะรู้ผลกันเเล้วนะ"



คุณพาคินที่นั่งอยู่ข้างน้ำก็พูดขึ้น เเละฝ่ายสรุปผลก็ยืนขึ้นรายงานผล



"ตลาดรถยนต์เดือนที่เเล้ว ปริมาณการขาย เพิ่มขึ้น 7.5% เมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันของปีที่ผ่านมา ส่วนตลาดรถยนต์ของเดือนนี้เพิ่มขึ้น 20.0% ครับทานประธาน" 



หลังจากที่ฝ่ายสรุปผลออกมาทำเอาฝ่ายเเต่ล่ะฝ่ายถึงกับนั่งอึ่งกันเป็นเเถว ก่อนจะมีคนปรบมือขึ้นด้วยรอยยิ้ม



"ผมมองท่านประธานผิดไปจริงๆ ผมนี่มันตาไม่ถึงเอาซ้ะเลยนะครับ"



พนักงานคนหนึ่งก็พูดขึ้น



"เอาล่ะครับในที่สุดลูกของผมก็ได้พิสูจท์ให้ทุกท่านเห็นเเล้วว่าเค้าสามารถเป็นประธานที่ดีได้ ผมหวังว่าทุกคนจะเคารพเเละช่วยกันร่วมมือทำให้บริษัทกิตตินันท์กรุ๊ปของเราให้ตลอดไปด้วยนะครับ"



พอคุณพาคินพูดจบเสียงปรบมือก็ดังขึ้น



"มีอะไรจะพูดไมลูก"



"น้ำก็ขอขอบคุณทุกคนที่ให้โอกาศน้ำ ให้น้ำเด็กคนที่ไม่เอาไหนคนนี้ได้มายืนอยู่ตรงที่น้ำไม่เคยคิดเลยว่าจะทำได้ เเละอีกหนึ่งคนที่น้ำต้องขอขอบคุณก็คือคุณซีผู้ช่วยของน้ำที่ค่อยช่วยทุกอย่างถ้าไม่มีเค้าน้ำก็อาจจะทำไม่ได้ขนาดนี้  น้ำในฐานะประธานบริษัทกิตตินันท์กรุ๊ปขอสัญญาว่าจะพัฒนา จะทำให้บริษัทของเรายอดพุ้งสูงมากกว่านี้เเละจะตั้งใจทำงานเป็นตัวอย่างให้พนักงานทุกคน ขอบคุณค่ะ. "



เเล้วเสียงปรมมือก็ดังขึ้นอีกครั้ง



"งั้นผมก็ขอปิดการประชุมเพียงเท่านี่เชิญทุกท่านครับ... "



เเล้วทุกคนก็เดินออกไปด้วยรอยยิ้มความภาคภูมิใจ



"ป๊าภูมิใจในตัวลูกมากนะ"



เเล้วคุณพาคินก็เดินเข้าไปกอดร่างสูง



"ขอบคุณมากนะค่ะป๊าที่ทำให้น้ำได้ดีขนาดนี้"



"ลูกป๊า.. ป๊าก็อยากจะม้อบสิ่งดีๆให้กับลูกป๊าสิจริงไม"



"ค่ะ...... "



พาคินก็สังเกตเห็นร่างสูงดูไม่ค่อยจะดีใจเลย




"คิดถึงเอมเหรอลูก..... "



"ค่ะป๊า... ถ้าเอมอยู่ข้างน้ำ เห็นความสำเร็จน้ำก็คงดีกว่านี้"



"ก็ไปตามเขากลับมาสิลูก"



"น้ำไม่กล้า.. "



"ลูกฟังป๊านะ ถ้ารักกันจริงมันไม่มีอะไรที่จะต้องกลัวเลยลูก ถ้าลูกมัวเเต่กลัววันหนึ่งหนูเอมเริ่มจะทำใจได้ สามารถอยู่คนเดียวได้วันนั้นมันจะสายเกินไปนะ มันจะมีกี่ครั้งในชีวิต ที่เราเกิดรู้สึกประทับใจใครสักคน ในเวลาที่เราไม่อาจจะทำอะไรได้ แม้มันเป็นเรื่องที่น่าเสียดาย…เพราะว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ที่เราจะพบใครคนหนึ่ง ที่สามารถตอบตัวเองได้ว่า เป็นคนที่ตามหามาตลอด และมันก็ยากพอ ๆ กับการตัดใจ ความรักนะลูก.. บางครั้ง ก็อยู่นอกเหนือการควบคุมของความคิด เราจึงสามารถรู้สึกได้ รักได้โดยใช้ หัวใจรัก เเละ สมอง ที่ต้องรับรู้เเละทำไปพร้อมกัน เพราะความรักไม่ใช่ต้องการครอบครองเเต่มันคือการที่เราอยู่กับเค้าเเล้วเค้าทำให้เรามีความสุขต่างหาก กลับไปเอาคนที่เรารักกลับมานะลูก"





"ค่ะป๊าพรุ่งนี้น้ำจะไปที่บ้านเอมค่ะ..... "





"ให้ได้อย่างนี้ลูกป๊า... มาป๊ากอดหน่อย"




"น้ำรักป๊านะ... "





"ป๊าก็รักน้ำนะไอ้เด็กดื้อ... "








"นายครับผมไปสืบมาคุณน้ำทำยอดขายบริษัทพุ้งสูงกว่าบริษัทเราอีกครับ"




ตุ้ม!!.. 



"เเกว่าอะไรนะ.... "





เเอนดรูว์ถึงกับทุบโต๊ะทำงาน 




"เเกชักจะมาเเย่งงเเกชักจะมาเเย้งงานชั้นเเล้วนะไอ้น้ำ"





"นายจะให้ผมทำยังไงดีครับ.... "





"เเกกลับไปก่อนพรุ่งนี้ชั้นจะโทรบอก"





"ครับ... "




เเล้วลูกน้องเเอนดรูว์ก็เดินออกไป




"เห็นที่เราจะใช้พื้นที่ร่วมหายใจด้วยกันไม่ได้เเล้วล่ะ"











**********************



มาต่อให้เเล้วน่าค่าบ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

106 ความคิดเห็น

  1. #84 kvane16 (@kvane16) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 19:04
    ค้างอ่ะไรท์ น้ำจะโดนเอมไล่ออกมาจากบ้านอีกไหม แล้ว แอนดรูว์จะทำอะไรน้ำอ่ะไรท
    #84
    0
  2. #83 Saraoriginal (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 18:59
    ไรท์จ้าต่อๆๆๆๆๆ อ้อนนนน
    #83
    0
  3. #82 มดน้อยย🐜 (@Puntareewan) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 18:57
    กำลังสนุกเลยยย น้ำเอาเอมกลับมาให้ได้นะ..
    #82
    0