วันนี้เจออารมณ์นอยด์ๆ ไม่ค่อยดีเลยแฮะ ทำอะไรไม่ได้เท่าไหร่เลย
ศักดิ์ศรีของปัญญาชน เท่าเทียมกันจริงเหรอ
ศักดิ์ศรีของมนุษย์แต่ละคน เท่าเทียมกันจริงเหรอ
อาชีพทุกอาชีพ สำคัญเท่าเทียมกันจริงเหรอ
คนทุกคน สำคัญเท่าเทียมกันจริงเหรอ
เราไม่เห็นความเท่าเทียมกันเหล่านั้นบนโลกนี้เลยสักนิด
ถ้าแค่"มีปัญญา"ก็เท่าเทียมกัน คงไม่มีนักเรียนหัวกะทิ กับหางกะทิ
คงไม่มีตำนาน ขงเบ้ง สุมาอี้ ฮกหลง ให้คนได้เล่าลือกันตราบนานแสนนาน
ปริญญาเอก ปริญญาโท ปริญญาตรี ก็ปัญญาชน แล้วพวกเขาเท่ากันเหรอ
ศักดิ์ศรีของปัญญาชน เท่าเทียมกันจริงเหรอ
คนบางคนแค่มองหน้าก็ถือว่าหมิ่นเกียรติ โมโหโกรธากันแทบตาย
คนบางคนเดินชนไหล่กันก็ยังยิ้มสบาย ขอโทษกันง่าายดาย
คนบางคน เก้าสิบแปดในร้อยคนก้มหัวเคารพให้
คนบางคน เก้าสิบแปดในร้อยคนเหยียบย่ำบนหัว
แต่คนทุกคนก็ยังอยู่ได้สบายดี ไม่ว่าจะสบายใจหรือไม่ก็ตาม
ศักดิ์ศรีของคนเหล่านี้ เท่าเทียมกันจริงเหรอ
ตำรวจ ทหาร ยาม พนักงานรถไฟ ครู พยาบาล หรือแม้แต่คนกวาดถนน
ทุกคนสำคัญต่อสังคม ดั่งฟันเฟืองที่ต้องมีครบทุกตัว เครื่องจักรจึงเดินได้
แต่ในเฟืองแต่ละตัว ก็ยังมีเฟืองตัวสำคัญ เฟืองตัวประกอบ
เฟืองบางตัว ขาดไปจักรกลยังฝืนทำงานได้แม้จะเสียหาย และไม่สมบูรณ์
แต่เฟืองบางตัว ขาดไปจักรกลก็คงจบสิ้น หยุดทำงาน พังทลายลง
กระทั่งอวัยวะในร่างกายก็ไม่ต่างกัน
เราถอดเล็บ ตัดแขนทิ้ง คนก็ยังอยู่รอดแม้ไม่สบายนัก
แต่หากตัดหัวใจ สมอง ตับ ทิ้งไป ไม่มีคนใดอยู่รอดต่อไปได้เลย
เฟืองบางตัว สามารถเจียระไนเพื่อไปแทนที่เฟืองอีกตัวหนึ่งได้
แต่เฟืองบางตัว ต้องเอาไปหลอมใหม่เท่านั้น จึงแทนที่เฟืองอีกตัวหนึ่งได้
ก็เหมือนอาชีพ ที่บางอย่างทำอย่างไรก็แทนกันไม่ได้เลย
อาชีพทุกอาชีพ เท่าเทียมกันจริงหรอ
คนมักพยายามทำให้สังคมดูเท่าเทียม อย่างน้อย...ก็เริ่มต้นที่ศูนย์เหมือนกัน
ที่จุดศูนย์ เด็กคนหนึ่งเกิดมาพร้อมสติปัญญาเกินกว่าใคร
ที่จุดศูนย์ เด็กคนหนึ่งเกิดมาพร้อมทรัพย์สมบัติเกินกว่าใคร
ที่จุดศูนย์ เด็กคนหนึ่งเกิดมาพร้อมพื้นฐานอารมณ์ดีเลิศเกินกว่าใคร
ที่จุดศูนย์ เด็กคนหนึ่งเกิดมาพร้อมหน้าตางามเลิศเกินกว่าใคร
แค่จุดเริ่มต้น คนหลายคนก็ได้ค่าต่อเวลานำหน้าไปก่อนหลายก้าว
ไม่ว่าจะนับ ณ จุดใด คนทุกคนไม่มีทางยืนเท่ากันได้เลย โอกาสนั้นคงน้อยจนแทบเป็นไปไม่ได้
ขอแค่เป็นลูกชายนักการเมือง ก็เดินออกมาจากห้องขังได้สบาย
ขอแค่เป็นลูกสาวคนมีเงิน ก็เดินออกจากห้องขังได้สบาย
ขอแค่เป็นคนหน้าตาดีเล่นหูเล่นตาเป็น ก็เดินออกจากห้องขังได้สบาย
ขอแค่เป็นคนมีเส้นสายมากพอ ก็เดินออกจากห้องขังได้สบาย
ขอแค่เป็นคนธรรมดา ก็ต้องนอนรอประกันตัวไม่สบายนัก
ขอแค่เป็นคนไม่มีเงิน ไม่มีอำนาจ ไม่มีรูปโฉม ไม่มีอัธยาศัย
นอกจากรอประกันตัวธรรมดา คงได้ของฝากเพิ่มกลับไปอีกหลายเท่า
ไม่ว่าจะผ่านไปสักกี่ก้าว ไม่ว่าจะเพียรพยายามสักเท่าไหร่ ก็ไม่เคยมีความเท่าเทียมบนโลกใบนี้
หนึ่งเซนติเมตรของไม้บรรทัดสองอัน ก็ยังไม่เท่ากันเสมอไป แม้ในหน่วยเล็กเท่าไรก็ตาม
.....แล้วแบบนี้.....
คนทุกคน เท่าเทียมกันจริงเหรอ
ศักดิ์ศรีของปัญญาชน เท่าเทียมกันจริงเหรอ
ศักดิ์ศรีของมนุษย์แต่ละคน เท่าเทียมกันจริงเหรอ
อาชีพทุกอาชีพ สำคัญเท่าเทียมกันจริงเหรอ
คนทุกคน สำคัญเท่าเทียมกันจริงเหรอ
เราไม่เห็นความเท่าเทียมกันเหล่านั้นบนโลกนี้เลยสักนิด
ถ้าแค่"มีปัญญา"ก็เท่าเทียมกัน คงไม่มีนักเรียนหัวกะทิ กับหางกะทิ
คงไม่มีตำนาน ขงเบ้ง สุมาอี้ ฮกหลง ให้คนได้เล่าลือกันตราบนานแสนนาน
ปริญญาเอก ปริญญาโท ปริญญาตรี ก็ปัญญาชน แล้วพวกเขาเท่ากันเหรอ
ศักดิ์ศรีของปัญญาชน เท่าเทียมกันจริงเหรอ
คนบางคนแค่มองหน้าก็ถือว่าหมิ่นเกียรติ โมโหโกรธากันแทบตาย
คนบางคนเดินชนไหล่กันก็ยังยิ้มสบาย ขอโทษกันง่าายดาย
คนบางคน เก้าสิบแปดในร้อยคนก้มหัวเคารพให้
คนบางคน เก้าสิบแปดในร้อยคนเหยียบย่ำบนหัว
แต่คนทุกคนก็ยังอยู่ได้สบายดี ไม่ว่าจะสบายใจหรือไม่ก็ตาม
ศักดิ์ศรีของคนเหล่านี้ เท่าเทียมกันจริงเหรอ
ตำรวจ ทหาร ยาม พนักงานรถไฟ ครู พยาบาล หรือแม้แต่คนกวาดถนน
ทุกคนสำคัญต่อสังคม ดั่งฟันเฟืองที่ต้องมีครบทุกตัว เครื่องจักรจึงเดินได้
แต่ในเฟืองแต่ละตัว ก็ยังมีเฟืองตัวสำคัญ เฟืองตัวประกอบ
เฟืองบางตัว ขาดไปจักรกลยังฝืนทำงานได้แม้จะเสียหาย และไม่สมบูรณ์
แต่เฟืองบางตัว ขาดไปจักรกลก็คงจบสิ้น หยุดทำงาน พังทลายลง
กระทั่งอวัยวะในร่างกายก็ไม่ต่างกัน
เราถอดเล็บ ตัดแขนทิ้ง คนก็ยังอยู่รอดแม้ไม่สบายนัก
แต่หากตัดหัวใจ สมอง ตับ ทิ้งไป ไม่มีคนใดอยู่รอดต่อไปได้เลย
เฟืองบางตัว สามารถเจียระไนเพื่อไปแทนที่เฟืองอีกตัวหนึ่งได้
แต่เฟืองบางตัว ต้องเอาไปหลอมใหม่เท่านั้น จึงแทนที่เฟืองอีกตัวหนึ่งได้
ก็เหมือนอาชีพ ที่บางอย่างทำอย่างไรก็แทนกันไม่ได้เลย
อาชีพทุกอาชีพ เท่าเทียมกันจริงหรอ
คนมักพยายามทำให้สังคมดูเท่าเทียม อย่างน้อย...ก็เริ่มต้นที่ศูนย์เหมือนกัน
ที่จุดศูนย์ เด็กคนหนึ่งเกิดมาพร้อมสติปัญญาเกินกว่าใคร
ที่จุดศูนย์ เด็กคนหนึ่งเกิดมาพร้อมทรัพย์สมบัติเกินกว่าใคร
ที่จุดศูนย์ เด็กคนหนึ่งเกิดมาพร้อมพื้นฐานอารมณ์ดีเลิศเกินกว่าใคร
ที่จุดศูนย์ เด็กคนหนึ่งเกิดมาพร้อมหน้าตางามเลิศเกินกว่าใคร
แค่จุดเริ่มต้น คนหลายคนก็ได้ค่าต่อเวลานำหน้าไปก่อนหลายก้าว
ไม่ว่าจะนับ ณ จุดใด คนทุกคนไม่มีทางยืนเท่ากันได้เลย โอกาสนั้นคงน้อยจนแทบเป็นไปไม่ได้
ขอแค่เป็นลูกชายนักการเมือง ก็เดินออกมาจากห้องขังได้สบาย
ขอแค่เป็นลูกสาวคนมีเงิน ก็เดินออกจากห้องขังได้สบาย
ขอแค่เป็นคนหน้าตาดีเล่นหูเล่นตาเป็น ก็เดินออกจากห้องขังได้สบาย
ขอแค่เป็นคนมีเส้นสายมากพอ ก็เดินออกจากห้องขังได้สบาย
ขอแค่เป็นคนธรรมดา ก็ต้องนอนรอประกันตัวไม่สบายนัก
ขอแค่เป็นคนไม่มีเงิน ไม่มีอำนาจ ไม่มีรูปโฉม ไม่มีอัธยาศัย
นอกจากรอประกันตัวธรรมดา คงได้ของฝากเพิ่มกลับไปอีกหลายเท่า
ไม่ว่าจะผ่านไปสักกี่ก้าว ไม่ว่าจะเพียรพยายามสักเท่าไหร่ ก็ไม่เคยมีความเท่าเทียมบนโลกใบนี้
หนึ่งเซนติเมตรของไม้บรรทัดสองอัน ก็ยังไม่เท่ากันเสมอไป แม้ในหน่วยเล็กเท่าไรก็ตาม
.....แล้วแบบนี้.....
คนทุกคน เท่าเทียมกันจริงเหรอ
ความคิดเห็น