วันนี้เป็นวันแรกที่เราได้ลงมีดผ่าอาจารย์ใหญ่
อาจารย์ใหญ่ของกลุ่มเราเป็นผู้ชาย ร่างไม่หนาไม่บาง ผิวค่อนข้างคล้ำ หรืออาจเป็นพราะถูกดองก็ไม่รู้
การผ่าครั้งนี้เพื่อเรียนระบบหายใจ จึงผ่าตั้งแต่อกลงมา
มีดเล่มแรกกรีดลงบนกระดูก sternum
ก็ลากยาวตั้งแต่กลางไหปลาร้าลงมาจนสุดลิ้นปี่ แล้วก็ผ่าตามแนวไหปลาร้าด้วย
ครั้งแรกที่ต้องลอกผิวหนังออกมา มือสั่น...
ไม่กล้าลงมีดแรง กลัวจะตัดเอากล้ามเนื้อจนเสีย กลัวอาจารย์เสียหาย
กลุ่มเรา ผู้หญิง 5 ชาย(รึเปล่า) 1 เพื่อนในกลุ่มเก่งๆทั้งนั้น เหลือเราคนเดียวที่ขี้เกียจ แหะๆ
แต่บางคนกลัว
กว่าจะเลาะผิวหนังออกมาหมด ลอกไขมันออกจนถึง deep fascia
ลอกออกอีกจนถึงกล้ามเนื้อ pectural
กลุ่มเราอาจารย์ว่าทำสวย แต่ช้า ฮะๆ ก็ช้าจริงนั่นแหละ เสร็จเกือบสุดท้าย - -''
เห็น nerve หลายเส้นเลย แต่สุดท้ายก็ตัดอยู่ดี ชิ...
พอตัด pectural ก็จะเห็นเป็น rib
หลังจากนี้ก็ต้องเปิดซี่โครง ต้องให้เจ้าหน้าที่แล็บมาตัดให้ เพื่อจะดูปอด
หัวใจอาจารย์ใหญ่เราโตมว๊ากกกกก
ถึงกับเบียดปอดซ้ายซะเล็กเลย ="=
ปอดขวายังตัดออกมาได้ง่ายหน่อย แต่ปอดซ้ายนอกจากจะเล็กแล้วยังหลบไปอยู่ด้านหลังหัวใจ
อื้อหือ กว่าจะเอาออกมาได้ ดึงกันไม่รู้กี่คน เกรงใจก็เกรงใจ แต่เอาไม่ออกก็ไม่ได้
น้ำยาดอง ปนเลือดงี้ชุ่มแอ่งอก แล้วยังชุ่มแขนคนผ่าด้วย
ถุงมือน่ะใส่นะ แต่มันปิดได้เลยข้อมานิดๆ นี่ตอนล้วงปอดเปียกไปถึงศอก
TT____TT
เหอ ถึงตอนนี้มือยังติดกลิ่นฟอร์มาลีน อาบน้ำสระผม ล้างมือไปอย่างน้อยก็ห้ารอบแล้วยังไม่ออกเลย
นี่ถ้าไม่กินข้าวไปตอนเช้า มีหวังเป็นลมกันไปข้างนึงแหละ เหนื่อยโคตรๆ
แถมผ่าเสร็จ แทบไม่อยากกินเนื้อ เพื่อนบางคนบอกตอนเลาะไขมันออกว่าจะไม่กินไข่เจียวไปอีกพักใหญ่เลย เราเองก็กินเนื้อไม่ลง วันนี้กินข้าวยำ เหอะๆ
เหนื่อย แต่ก็รู้ว่าเราต้องพยายามมากขึ้น
คนๆหนึ่งสละร่างเพื่อหวังให้เราเป็นแพทย์ที่ดี เหมือนกับที่ผู้บริจาคร่างท่านหนึ่งได้พูดไว้
ลงมีดบนร่างท่านผิดกี่ครั้งก็ได้ แต่อย่าลงผิดบนร่างคนไข้แม้แต่ครั้งเดียว
ความคิดเห็น