การกำเนิด(มโน)พวกเราเพื่อนยูทูป

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 75 Views

  • 1 Comments

  • 1 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    5

    Overall
    75

ตอนที่ 1 : นี่มันเรื่องอะไร?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    1 ม.ค. 62

 ตอนนี้ผมก็นั่งม้านั่งแถวๆโรงเรียนเพื่อรอคนบางคน และเมื่อผมกำลังนั่งตากแอร์(ลม)ผมก็ได้ยินเสียงคนที่ผมกำลังรออยู่
 "ว่าไง รอนานใหม!" และคนที่เรียก(ตะโกน)ผมก็คือต้านั่นเอง
"รอมาเป็นชาติแล้ว=_="ผมประชด
"อ่าว นานขนาดนี้เลยหรอ?"
"เออๆ กลับเถอะ คิดถึงบ้าน"
"ไม่ต้องเลย อย่าลืมคำสัญญาสิ(^^)" ใช่แล้ว ต้าไม่ลืม=_=และผมก็นึกว่าต้าจะลืม แต่ก็บ่ทันแล๊วววว และคำสัญญาที่หมายถึงหนะ คือสิ่งที่ผมไม่ชอบเลย นั่นก็คือ...
"สรุป นายต้องไปคาราโอเกะตามสัญญาน้าาา^_^"ต้าบอก
 ผมถอนหายใจและพยักหน้าโดยไม่มีข้อแม้ใดๆ=_=
"เออๆ ไปก็ไปวุ้ย"ผมบอก
ต้าดีใจมากกกก(ในล้านโลก)และพา(ลาก)ผมให้ตามไป(อยากจะบอกว่า...เกรงใจตรูหน่อย(TT))
 เอาหละ ผมชื่อวิน อายุบลาๆๆ โรงเรียนบลาๆๆ ชั้นบลาๆๆฯฯฯฯ และที่สำคัญคือ ผมไม่ได้ไม่อยากไปคาราโอเกะ แต่สิ่งที่ผมไม่ชอบคือ ถ้าผมไปคาราโอเกะ ต้าก็จะติดตาข่ายมาด้วยทุกครั้ง(เพราะต้าจะได้ไปฟรี ส่วนคนผู้น่าสงสารคนนี้ต้องจ่าย=_=)และที่ผมไม่อยากให้ต้าไปเพราะถ้าต้าไป ต้าก็จะร้องเพลง แล้วเมื่อต้าร้องเพลงแล้ว เพลงและและเสียงของต้ามัน...มัน!
 และแล้ว เราก็เข้ามาในคาราโอเกะเป็นที่เรียบร้อยแล้ว...
 "ใครจะร้องเพลงต่ออออ"คนที่ร้องเพลงเสร็จแล้วถาม(เรียกว่าตะโกนดีกว่า)คนในห้องที่จะร้องต่อ
 และแล้ว คนที่ผมไม่อยากให้ร้องเพลงเลยก็...
"เราเองๆ" ต้าพูดเอาแล้วไง จะทำไงดีคราวนี้อะ
 และแล้ว ต้าก็เริ่มร้องเพลง
"อาดู มาดู มาดี ต๊ะตุ่งตวงๆฯฯฯฯฯ"
และตอนนี้ผมก็รู้สึกรำคาญมากเลยหละ=_=
"เอ่อ...ต้า...คือว่า...ฉันขอไปสูตรอากาศก่อนน้ะ...พอดีว่า..ว่าฉัน ... ฉันร้อนจะเป็นลมอยู่แล้วอะ..."ผมพูด
"ได้สิ แต่อย่าหลงน้ะ ไม่งั้นฉันคงไม่ได้เข้าคาราโอเกะฟรีอีกแน่ๆเลยอะ"ต้าบอก
(สรุปน้ะ ต้าไม่ได้เป็นห่วงตรูเลย=_=)
 3ชั่วโมงผ่านไป ไวเหมือนโกหก(ความจริงก็โกหกนั่นแหละ=_=)
และตอนนี้ ผมก็มานั่งตบยุงที่ม้านั่งแถวๆหลังคาราโอเกะ ซึ่งจะเป็นป่าเล็กๆ ผมจะบอกไรให้น้ะ ตอนมืดๆอะใครมานั่งตรงนี้อะถือว่าโง่มากเลยน้ะ เพราะมียุงโคตรเยอะ(ไม่นับผมน้ะ เพราะที่ต้องมานั่งเป็นเหตุสุดวิสัย จริงๆน้าาา)
และหลังจากที่ผมตบยุงมาได้หลายตัวแล้ว มันก็ทำให้ผมได้ยินเสียงฝีเท้า เหมือนมีคนเดินมาอะ หรือเป็นบาปน้ะที่ตบยุง เลยทำให้ยมบาลมาจับตัวผมไปลงโทษ ม่ายยยยย
"แฮร่!!!!!"
"จ้ากกกกกกกกกก!!!!!!"
อ่าวเฮ้ย!! พอหันไปมองเจ้าของเสียงก็พบว่า...ว่า...
มันคือต้าาาา!!!
นี่เมื่อกี้ผมตกใจมากอะ ความจริงต้องโทรบอกล่วงหน้าก่อนไม่ใช่หรอ โถ่เอ็ยยย ขวัญผมเกือบลาจากโลกนี้ไปดาวอังคารแล้วน้ะ
"ว่าไง มานั่งตบยุงสนุกใหมเอ่ยยย"
"นี่ ตกใจหมดเลย!! นึกว่าผี(TT)"
"อิอิอิ"ต้าหัวเราะ"ผีไม่มีจริงหรอกน่าน้ะ"
 และเมื่อต้าพูดจบอยู่ดีๆก็มีแสงสว่างมากๆมากุมตัวเราประมาณ10วิฯ และมันก็ค่อยๆหายไป
แต่เมื่อมันหายไปแล้ว เราก็มาอยู่กันที่ใหนซักแห่งที่เราไม่รู่จัก และที่แปลกไปกว่านั้น ที่นั่นก็เช้าด้วย! ต้องมืดสิ มืดดดดด
เออ เรามาอยู่กันบนเขาด้วย แวริกุต=_=(ประชดทั้งเพ)
"นี่มันที่ใหนอะ?"ต้าพูด คือพูดเหมือนผมรู้จักอะ=_=
"อ่าว แล้วฉันจะไปรู้ใหมหละ!"ผมพูด
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #1 teen_666 (@teen_666) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 12:15
    เรื่องนี้มีแต่เจริญ😂
    #1
    1
    • #1-1 Teem_666 (@Fjgfnjf) (จากตอนที่ 1)
      9 มีนาคม 2562 / 18:56
      อะฮี่ๆๆ😂😂
      #1-1