การกำเนิด(มโน)พวกเราเพื่อนยูทูป

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 75 Views

  • 1 Comments

  • 1 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    5

    Overall
    75

ตอนที่ 7 : ท่าสุดพิเศษ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    10 มี.ค. 62

 [  พลู  ]
 วันนี้พวกเราตัดสินใจเดินทางต่อ
"เฮ้ออออ กว่าจะถึง"วินบ่น
"เหนื่อยโว้ยยยยย"ต้า
"เกือบพิการ"เต้
"..."ออม//คนไร้_ตัวตน(TT)
"ถึงแล้ว ป้ะ ตามมา!"ฉันพูด
ก๊อกๆๆ
ฉันเคราะประตู จากนั้นก็...รอ...
"..."ฉันเงียบ
"อ...เอ่อออ..."ออม
"เคร เคราะใหม่"ฉันพูดแล้วเคราะต่อ
ก๊อกๆๆ
...
....
.....
นึกว่าป่าช้า=_=
ก๊อกๆๆ!!!!!!!! 
ครั้งนี้ฉันเอาจริง
...ถีบประตู...
"เฮ้ อย่างน้อยก็บ้านคนอื่นน้ะ"ออมบอก
"ก็เคราะหลายรอบแล้วอะ"
"อย่าง-น้อย-ก็-บ้าน-คน-อื่น!!"
"งับ=_="
"อ่าๆ แล้วไงต่อ?"ต้าถาม
"ไม่รู้อะ คงต้องรอ"วินบอก
"แต่ว่าน้ะ...ใช่! เต้! นายหนะ"ฉันพูดแล้วชี้นิ้วไปที่เต้อย่างมั่นใจแล้วพูดต่อ"นายก็แปลงตัวเองเป็นนกแล้วเข้าไปสิ!"
 //หน้าทุกคนในตอนนี้??‘?
"=_=;;;"ออม//ผัวกุเอง
"-∆-"ต้า
"=>="วิน
"อะไร พูดไรผิด"ฉันพูดหลังจากที่ทุกคนมองฉัน ฉันว่าน้ะ ทุกคนน่าจะมองฉันเพราะสวยอะ อะฮี่ๆๆๆๆๆๆ
"คุณครับ ถึงผมจะแปลงกายได้แต่ก็ไม่ใข่ สัตว์ น้ะครับ"เต้พูด
"อ่าวหรอ!! ออ ลืมๆ"
"=_="
"อ่า...แล้วไงต่อ"
"ก็ต้องรอไง"
 ในเวลาต่อมาาาา~~
เฮ้อออ ทุกคนค้ะ นี่รอมาจะ30นาทีแล้วอะ
มา!! เราจะพาไปทัวร์ว่าเพื่อนๆทำอะไรกันบ้างระหว่างที่รอมา
คู่แรก เต้กับต้า
"ฉันนนนน~~~ ชอบกินแมงสาปปปปปปปปปป หรืออออออจะตะขาบบบบ..."เอ่ออ....วัดเดอะ...=_= คือพวกนี้เล่นTikTokกัน
ต่อออออออปายยยย~~~ วิน
"เฮ้ยๆ! เออๆ ฆ่ามันๆ ฆ่ามานนนน!!! เฮ้ยยย!!! ล้มทำไมมม!!! โอ้ยยยย แล้วเหลือฉันคนเดียวเนี่ยน้ะ????!!!???"เอ่อ .. มันเล่นฟรีฟายยุ อย่าไปกวนเป็นอันดีที่สุด
ส่วนออมมัน...
"อุฮุอิฮิ ฮี่ๆๆ อุ๊บซ์"เอ่ออ...นายเป็นผู้ชายเต็มตัวรึเปล่าออม=_= คือมันเล่นเกมส์แต่งตัวผู้หญิงอะ มันใส่สีผมตัวล้ะครเป็นสีฟ้าๆน้ำเงินๆเขียวๆ อ..อ่าว ชัดเจนคะ ชัดเจน!!! เกมส์นี้มันแต่งชื่อตัวล้ะครได้ด้วย ซึ่งมันตั้งว่า...'พลู' ไอ้ชิปผาย ไอ้@#*_+#€£ฯฯฯฯ
 ฉันหมั่นใส้เลยไปหาออมแล้วดึงโทรศัพท์ของอิหน้าตัวเมียออกมา
"นี่!!!นายเป็นผู้ชายป้ะเนี่ยยยย!!"
"อ...เอาโทรศัพท์ฉันคืนมา"ออมเริ่มทำเสียงหงุดหงิด ถามว่าให้คืนใหม ฮึ! ให้ก็โง่ล้ะ
อออมลุกขึ้นแล้วใช้มือหยิบโทรศัพท์กลับ แต่ฉันเร็วกว่า(ก็พลังสปีดอะน้ะ อะฮี่ๆๆ)ฉันชูโทรศัพท์ขึ้น ซึ่งออมก็ชูมือหยิบกลับ ซึ่งตอนนั้นออมเกือบหยิบได้ ฉันเลยเอนโทรศัพท์ไปด้านหลัง เอิ่ม...คือฉันพลาดท่าไปนิดนึงอะน้ะ=_= ฉันเลยหงายหลังล้มลง(อุ้ย ทุกคน ลืมบอก ตอนที่ฉันชูโทรศัพท์ขึ้นออมใช้มือข้างหนึ่งรั่งเอวฉันไว้เพื่อไม่ให้หนี ส่วนอีกข้างก็พยายามแย่งโทรศัพท์)ซึ่ง...อึ้ยยยยย~~คือตอนนนี้ฉันหงายหลัวล้มใช่ใหมหละ ใช่! ซึ่งออมก็ล้มลงมาด้วย แล้วท่าที่ล้มก็แบบ...แบบ...เขา...เขาคร่อมฉันอะ กรี๊ดดดดด คือมันเกิดขึ้นแล้วอะ-///- ฆ่าฉันเถอะ
( =°=)ต้า
(  -[]-)เต้
( +.+)วิน
ใช่คะ ทุกคนหันขวับมาหาเราหมดเลย=_=
...
....
.....
ทุกคนเงียบมาเกือบ5นาทีแล้วอะ แล้วทำไมพวกเรายังอยู่ท่านี้หละ ฮืออออออ
ตึกๆๆ
"ว้าวววว มีแขกรับเชิ----"นั่นไง เมย์เดินมาพอดี แล้วคือเธอร่วมกับเราด้วย เธอเงียบอ่าาาา
"เอ่อออ...เป็นอะไรรึเปล่า"เป็นดิ จะตายล้ะ ฮืออออ(เมย์ เธอขี้เกียจรอชิมิ๊ถึงพูดอะ แต่ก็ดีล้ะ ช่วยชีวิตฉันไว้มาก)
"เอ่อออ... ไม่เป็นไรคะ"เก็กไปก่อนแล้วกัน ฉันพูดพลางดันหน้าอิออมออกไป
"งั้นเชิญเข้ามาด้านในก่อนน้ะค้ะ"เมย์พูด
 หลังจากนั้นเราก็เข้ามาในบ้านของเมย์
ณ ห้องรับเเขก
"อ่า...อย่างนี้นี่เอง อยากมาดูพลังสิน้ะ"
"ใช่คะ ถ้างั้น .."ต้ากำลังจะพูด แต่โดนเมย์แย่งซีน(ต้าคงพูดในใจ : กล้าดียังไงมาแย้งซีนนนน=_=)
"แต่ว่า..."
...
....
.....
เมย์ยังพูดไม่จบ แต่ทุกคนก็เงียบมากๆเหมือนป่าช้าเพื่อรอให้เมย์พูด
"คือ...ลูกแก้วพยากรณ์ฉันหาย...หนะ"
...
....
.....
ตกมาอยู่ในความเงียบอีกครั้ง
"ง...งั้นหรอ"ต้าพูดแล้วเดินไปหาเมย์
"แต่ก็...ไม่เป็นไรน้ะ?"
"อืม แล้วเธอหละ เป็นไรใหม คือมาแลคือมาแล้วเสียเวลา--"
"ไม่เป็นไรเเน่นอน! อย่างน้อยฉันก็ได้เพื่อนดีๆมาแหละน้ะ^_^"
"อ...อืม"
"แล้วทำไงต่อหละต้า กลับบ้านเลยหรอ?"วินถามแทรกเข้ามา
"อืม คงงั้น"
"ต...แต่ว่า มาที่นี่ทั้งที จะพักที่นี่กันก็ได้น้ะ"เมย์พูดขึ้นมา
"อยากน่ะ แต่เกรงใจอะ"ต้าพูด
"ม...ไม่ คือฉันเหงาอยากได้เพื่อน"
"ได้หรอออออ งั้น...ทุกคนนอนใหม"ฉันพูดขึ้น
"อื้มมมมม"ทุกคนประสานเสียงกัน
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

0 ความคิดเห็น