#Student Number#

ตอนที่ 14 : เทศกาลมรณะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 175
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 มิ.ย. 51

                   เอโนโมโต้และยูมิไปถึงหน้างานเทศกาล เอมม่ากำลังจะเดินเข้าไปพอดี

 

                   เดี๋ยวก่อน เอโนโมโต้คว้าแขนเอมม่าไว้ เธอใช่มั้ย...เธอเป็นคนฆ่าโจใช่มั้ย

 

                   ถ้าใช่แล้วจะทำไม เขาอยากทำตัวเด่นเกินไปเอง เอมม่าทำท่าไม่สะทกสะท้าน

 

                   ว่าแล้ว...เธอก็ฆ่าไอโกะด้วยใช่มั้ย วันนั้น...เธอตีหน้าเศร้า แต่...ทำไม...

 

                   ก็ฉันกลัวว่าเธอจะบอกคนอื่น เพราะวันนั้นเธอก็อยู่ด้วย...

 

                   งั้นเธอก็ฆ่าคิระด้วย...

 

                   ดะ...เดี๋ยวก่อน

 

                   หยุด !!! เธอฆ่าคิระ เธอฆ่าไทกิ ทั้งหมดที่เกิดขึ้น...คงเป็นฝีมือเธอ...

 

                   นี่ฟังก่อน...

 

                   ทำไมฉันต้องฟังคำพูดจากคนลวงโลกด้วยล่ะ ! เธอมันก็แค่ฆาตกร ! ยูกิ ซาดาโกะ เธอก็คงกุเรื่องนี้ขึ้น !!! ”

 

                   มะ...ไม่นะ ! ” เอมม่าเริ่มร้องไห้ ฉะ...ฉันไม่ได้ฆ่าคนอื่นเลยนะ...ซาดาโกะก็...

 

                   อย่ามาพูดเลย เธอมันแค่คนไร้ค่า ทำไมเธอต้องฆ่าไทกิด้วย !!! ”

 

                   ฉันไม่ได้ฆ่าไทกิ !!!!! ”

 

                   แล้วแม่ฉันล่ะ !!!!! ”

 

                   ฉันไม่ได้ฆ่าใครทั้งสิ้น !!! ” เอมม่าร้องไห้แล้ววิ่งหนีราวกับคนเสียสติเข้างานเทศกาลไป

 

                   เอมม่า !!! ” ยูมิตะโกนเรียกเอมม่าแล้ววิ่งตามไป เอโนโมโต้ก็วิ่งตามยูมิไป

 

                   เอมม่าวิ่งไปเช็ดน้ำตาไป เอโนโมโต้พูดแรงเกินไป เธอรู้สึกเหมือนตนเองเป็นคนลงมือทำมันทั้งหมด เธอกำลังเสียสติ เธอหยุดวิ่งแล้วมองไปรอบๆ เสียงรอบๆกายเปรียบดังเสียงเย้ยหยันตัวเอมม่า นี่คือผลตอบแทนของฆาตกรใช่ไหม แล้วจู่ๆเครื่องม้วนสลิงยึดสิ่งของในเทศกาลเกิดขัดข้องเจ้าหน้าที่เฝ้าเครื่องพยายามดึงคันโยกกลับแต่มันติด หวือ... สายสลิงบริเวณรอบๆเอมม่าถูกกรอไปอย่างรวดเร็วผ่านที่ยึดกับกำแพงและเสาตั้ง มีสะเก็ดไฟวูบวาบ จากนั้นก็มีเสียงดัง ตุ้บๆๆๆ และ ฉับ ! หลังสิ้นเสียงนั้นคันโยกก็สามารถดึงกลับได้เหมือนเดิม เอมม่านิ่งไปชั่วขณะ จังหวะเดียวกันยูมิและเอโนโมโต้วิ่งมาถึงพอดี

 

                   เอมม่า ยูมิมองเอมม่าซึ่งกำลังหันหลังอยู่

 

                   ตุ้บ ! หัวของเอมม่ากลิ้งตกลงบนพื้น

 

                   กรี๊ดดดด !!!!! ” ยูมิร้องลั่น

 

                   เอโนโมโต้ตะลึงไปชั่วขณะ เขาพูดกับตัวเอง ไม่ใช่ฝีมือของเธอ

 

                   เอโนโมโต้รีบจูงมือยูมิออกจากงานเทศกาล ยูมิยังคงมองร่างของเอมม่าซึ่งค่อยๆล้มลงช้าๆ

 

                   เธอจะไปไหน ยูมิตั้งสติได้

 

                   ไปตามหาอันโดะล่ะสิ เอโนโมโต้รีบเดินอย่างไม่รีรอ จนเกือบออกประตูหน้างาน

 

                   ฉันว่าทุกคนน่าจะอยู่ที่นี่กันหมดแล้วนะ

 

                   เอี๊ยดดดดด !!!!! โครม !!! ถนนหน้างานเทศกาลเกิดอุบัติเหตุ

 

                   รถสามคันชนกัน คันตรงกลางถูกอัดด้วยรถข้างหน้าที่วิ่งสวนมาและคันข้างหลังที่วิ่งตามหลังแรงจนเห็ลกถูกบี้ยับประหนึ่งกระดาษถูกขยำ คนขับจากรถคันหน้าและคันหลังค่อยๆคลานออกมาด้วยความลำบาก ควันสีขาวคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ เจ้าของรถคันกลางหาใช่ใครอื่น อามาเนะ อันโดะ นั่นเอง เลือดอาบไปทั่วร่างที่นอนหงายหน้าอาบเลือดมองมาทางยูมิ

 

                   อันโดะ !!! ” ยูมิจะวิ่งไปดู แต่เอโนโมโต้ฉุดไว้

 

                   เธอพูดถูก ทุกคนอยู่ที่นี่ เอโนโมโต้เรียกยูมิให้ดู คนเกินครึ่งเมืองมารวมตัวในงานนี้แล้วเพื่อที่จะมาดูพลุกัน ยูมิและเอโนโมโต้ไม่รีรอ วิ่งกลับเข้างานเทศกาลไป

 

                   ฉันรู้ความจริงทุกอย่างแล้ว เอโนโมโต้เดินไปพูดไป

 

                   อะไรล่ะ

 

                   ไว้ค่อยคุยกันทีหลัง ยังมีคนที่เราต้องช่วย

 

                   มีอะไรหรอ เอโนโมโต้ ไคเดินมาแตะไหล่เอโนโมโต้

 

                   นายเดินไปทางนั้นนะ เราต้องช่วยกันตามหาเพื่อนๆของเราแล้ว

 

                   ก็ได้ เราจะช่วยอีกแรง ไคเดินฝ่าฝูงคนไปอีกทาง

 

                   เอโนโมโต้ตามหาเพื่อนๆอยู่ไม่นานก็พบคุมิโกะ

 

                   คุมิโกะ เอโนโมโต้พูดเสียงปนหอบ รายต่อไปคือเธอ

 

                   คุมิโกะสะดุ้งตาโต ทันใดนั้น...

 

                   บรื้น !!! โครม !!! รถแข่งพุ่งออกมาจากเต็นท์อย่างบ้าคลั่ง พร้อมด้วยเสียงตะโกนว่า หนี !!! รถไปเกี่ยวเชือกขึงเต็นท์ เชือกถูกสาวเข้าไปในแกนล้อรถ ควับ !!! รถแข่งคันนั้นพุ่งตรงมายังคุมิโกะ เชือกเส้นนั้นเกี่ยวคอของคุมิโกะ คุมิโกะถูกลากไปอย่างรวดเร็ว

 

                   กรี๊ดดดดดด !!!!!!!!!! คุมิโกะกรีดร้องเสียงดังสนั่น บรรดาผู้คนหลบกันแทบไม่ทัน คุมิโกะตะเกียกตะกายคว้าเชือกเส้นนั้น แต่มันกลับรัดแน่นยิ่งขึ้น คนขับรถดีดตัวออกมาทางด้านข้าง รถนี้ไม่มีคนขับแล้ว โชคดีที่คนขับลงตรงฟางนุ่มๆ มิเช่นนั้นเขาคงตายอย่างสยดสยอง คุมิโกะเริ่มร้องไห้ เธอทำอะไรไม่ได้ แล้วรถก็หักเลี้ยวเองเสียงดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วบริเวณที่คนจับจ้อง กรี๊ดดดดดด !!!!!!!!!! รถคันนั้นเหวี่ยงร่างของคุมิโกะสุดแรง

 

                   ปัก !!! ร่างของคุมิโกะถูกเหวี่ยงไปปักกับลวดหนาม คุมิโกะตายคาที่

 

                   แต่มันยังไม่จบ

 

                   ครืดดดดดด รถแข่งลากตัวคุมิโกะออกมาจากลวดหนามอย่างรวดเร็ว หนังที่เกี่ยวกับลวดหลุดเละไม่เป็นชิ้นดี ร่างของคุมิโกะไม่ต่างจากเนื้อวัวตามท้องตลาด รถแข่งลากศพของคุมิโกะไปตามทาง เลือดอาบไปทั่วอาณาบริเวณ เอโนโมโต้และยูมิหยุดตะลึงกับสภาพศพของคุมิโกะที่รถพยายามลากมันต่อไปด้วยความเร็วมาก แล้วรถก็ตรงดิ่งทะลุเต็นท์หนึ่งไป ผู้คนในงานเทศกาลหนีกันอย่างอุตลุด แล้วรถก็ตรงดิ่งไปยังรถชาวนาอย่างเร็ว

 

                   ตูมมม !!!!! รถแข่งและรถชาวนาระเบิด

 

                   กองท่อนไม้สำหรับทำรั้วก็อยู่ใกล้ตรงนั้น ด้วยแรงระเบิดท่อนไม้ปลายแหลมจึงกระเด็นไปคนละทิศละทาง

 

                   ไคระวัง ! ” มิโยโกะคว้าตัวไคให้หมอบกับพื้น

 

                   ปัก !!! ทาเคชิที่เพิ่งยืนคุยกับไคเมื่อสักครู่ไม่ทันรู้ตัวโดนท่อนไม้ปลายแหลมปักตรงต้นคอ ทาเคชิส่งเสียงโอดครวญด้วยความเจ็บปวดร่างของเขาล้มพับลงนอนกับพื้น

 

                   มิโยโกะค่อยเงยหน้าขึ้น กรี๊ดดดด !!!!! ” เทเคชิตายอยู่หน้ามิโยโกะ มิโยโกะลุกขึ้นยืน เธอค่อยๆถอยหลังไปสองสามก้าวอย่างหวาดๆ

 

                   ทาเคชิตายแล้ว... มิโยโกะหน้าซีด

 

                   มิโยโกะ เอโนโมโต้วิ่งมาหามิโยโกะ

 

                   ต่อไปคงเป็นฉัน... มิโยโกะพูดด้วยเสียงแผ่วเบาปนสะอื้น

 

                   ไม่...เดี๋ยว ! ” เอโนโมโต้กล่าวก่อนที่มิโยโกะจะวิ่งหนีไป

 

                   ไฟสีแดงแผดเผาเต็นท์ทั่วงานราวกับสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง ประชากรที่มาร่วมงานวิ่งหนีแตกตื่นไปทางโน้นทางนี้ มิโยโกะหยุดแล้วมองไปรอบๆเธอกำลังหาทางออกไปจากสถานที่นี้

 

                   สายชนวนพลุมีไฟลุกขึ้นช้าๆเนื่องจากเต็นท์ข้างๆที่ลุกไหม้ ปล่องพลุซึ่งกำลังชี้ไปบนฟ้าเริ่มสั่น เหล็กยึดถูกปลดออกช้าๆ ปล่องพลุค่อยๆตกลงแล้วชี้มาทางมิโยโกะ

 

                   มิโยโกะ เอโนโมโต้วิ่งตามมิโยโกะมาจนได้ จะ...ใจเย็นๆก่อนนะ

 

                   ถอยไป !!! แกเป็นคนทำให้พวกเราทุกคนเดือดร้อน มิโยโกะชี้ด่าเอโนโมโต้

 

                   ถ้าเราช่วยกัน...เราจะผ่านมันไปได้นะ เอโนโมโต้พูดให้ความหวัง

 

                   มิโยโกะ หลบ !!! ซาคาโมโต้โผล่มาจากข้างหลัง

 

                   สายชนวนพลุเดินทางมาถึงที่สุด เปรี๊ยะๆๆ บึม !!!!! แสงไฟตรงดิ่งมาจากซ้ายมือของมิโยโกะ ตูมมมม !!!!! ร่างของมิโยโกะกระเด็นไปตามทิศทางที่พลุพุ่งตรงมา เอโนโมโต้ ไค ซาคาโมโต้ และยูมิเกือบหันหลังหลบสะเก็ดไฟไม่ทัน

 

                   มิโยโกะ !!!!! ” เอโนโมโต้ลุกขึ้นตะโกนเสียงกึกก้อง เขาร่ำไห้ด้วยความเสียใจ เขาไม่สามารถช่วยใครได้เลย...

 

                   เป็นเวลานานอยู่เหมือนกันกว่าพรรคพวกของเอโนโมโต้จะเสร็จเรื่องราวกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ คืนนี้เวลามันผ่านไปช้านัก ความทุกข์ระทมในจิตใจของเอโนโมโต้ค่อยๆจางหายไปตามกาลเวลา ชีวิตของเขาต้องเดินต่อ เขาทำใจได้ในช่วงเวลาคืนเดียว เพราะเขาคงจะคิดว่า หากเศร้าไป เขาก็ไม่กลับคืนมา และแล้ว แสงตะวันในยามเช้าค่อยๆสาดส่องมา รุ่งอรุณของวันใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว พวกเขาไม่ได้นอนกันทั้งคืน แต่กลับไม่ง่วงเลยสักนิด นี่คือสัญญาณของวันใหม่ที่ได้เริ่มต้น มันจบแล้ว จากบุคคล 30 คน บัดนี้เหลือแค่ 4 พวกเขาตะหนักได้แล้วว่า พวกเขายังโชคดีกว่าคนอื่นๆ

 

                   มันจบแล้วเอโนโมโต้ ยูมิโอบกอดเอโนโมโต้ไว้ นับตั้งแต่วันนี้ พวกเขาจะเริ่มต้นชีวิตใหม่อย่างมีความสุขตราบจนวันตาย

 

 

จบ

 

ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ติดตามมาจนถึงตอนนี้

อย่าลืมติดตามเรื่องต่อไปที่กระผมจะนำเสนอด้วยนะครับ

สวัสดีครับ

127 ความคิดเห็น