IT
เขียนโดย
xiaoyuan
ไม่มีสัญญาณแห่งรัก หรือ สัญญาณแห่งความเศร้า
ไม่มีสักอย่าง
มันไม่เห็นจะมีอะไรคืบหน้า
รัก หรือ ไม่รัก ไม่พูด ไม่บอก
พอเฉยๆ ปล่อยตามกาลเวลา เขาก็เฉยกว่า
พอจะไป ก็รั้งไว้ทั้งตัวทั้งใจ
เรารู้จักกันก่อนหน้าจะตกลงคบกันครึ่งปี นึกถึงตอนนั้นกับตอนนี้ มันช่างเหมือนกันไม่มีผิด
มองในแง่ดี เขาเป็นคนเสมอต้นเสมอปลาย
แต่มองกลับกัน เราก็ต้องการให้เขาแสดงออกบ้าง ว่ารัก
หลายอย่างที่เขาไม่พอใจ อะไรๆ ก็ขู่จะเลิก
แต่พอเราบอกเลิกเขา เขากลับไม่ยอม
คงจะคิดได้ว่าไม่มีใครที่จะเข้าใจเขา และทนเขาได้อีกแล้ว
ด้วยนิสัยที่เป็นผู้ชายจริงๆ ไม่มีอ่อนหวาน ไม่มีคำหวาน
ไม่มีเอาอกเอาใจ ก่อนหน้านี้เลยไม่มีผู้หญิงคนไหนยอมใช้คำว่าแฟนกับเขา
แม้หลายคนจะรู้สึกดีๆ ด้วย แต่เธอๆเหล่านั้นก็พูดเหมือนกันว่า
เขามีโลกส่วนตัวสูงเกินไป เข้าไม่ถึง
แต่เรากลับเข้าถึงอย่างง่ายดาย เพราะเราเองก็ไม่ต่างกัน
ผู้ชายหลายคนเข้ามาจีบก็ถอยกลับไป เพราะคำว่า โลกส่วนตัวสูง
แต่ตอนนี้เขาก้าวเข้ามาวุ่นวายเรื่องส่วนตัวของเราเกือบทั้งหมด
ในขณะที่เราไม่เคยยุ่งวุ่นวายเขาเลย
----------
แต่ฉันก็คือฉัน อยากให้เปลี่ยนเป็นแบบนู่นี่นั้นที่เธอต้องการคงไม่ไหว
นี่เราไม่ได้เพิ่งคบกันนะ 3 ปีแล้ว ก้าวเข้าปีที่ 4
ยังไม่เข้าใจอีกหรือว่า ฉันเป็นยังไง
ถึงอยากให้ทำอย่างที่เธอต้องการเรื่อยไป
มีเวลาอีก 2 วัน สำหรับคิด หาเหตุผล และทางออกที่ดีกว่า
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
28 ก.ย. 52
304
0
ความคิดเห็น