❍ Into the moonlight #ณพระจันทร์ |Yaoi| [สนพ.Rose]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 25,045 Views

  • 752 Comments

  • 2,562 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    558

    Overall
    25,045

ตอนที่ 11 : 00.06 am.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2069
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 178 ครั้ง
    2 ก.ย. 61

00.06 am.


ซินเดอเรลล่าไม่ยอมกลับบ้าน


“คุณมีหนังยางอีกมั้ย”


“ไม่มี”


“บนหัวคุณอ่ะ”


“ฉันใช้อยู่”


ลัลทำหน้าไม่พอใจเมื่อผมไม่ยอมยกหนังยางรัดผมของตัวเองให้ ช่วยไม่ได้ ผมมีอยู่เส้นเดียว และถ้าไม่มัดผมหน้าม้าของตัวเองไว้ เส้นผมมันก็ตกมาปรกหน้าจนทำงานไม่ได้


“ที่บ้านนายไม่มีหรือไง”


“คิดว่ามี...แต่ผมขี้เกียจออกไปนี่”


เขาว่า เฉลยความจริง


ลัลมาสิงอยู่กับผมได้อาทิตย์นึงแล้ว เขากลับบ้านแค่ตอนที่จะอาบน้ำเปลี่ยนชุดเท่านั้น ช่วงเวลาที่เหลือก็มาเขย่ารั้วบ้านผม ขอมาอยู่อาศัยด้วยอย่างหน้าด้านๆ ให้ตายเหอะ ใครสั่งใครสอนให้เป็นคนแบบนี้วะ


เด็กหนุ่มออกไปทำงานช่วงหัวค่ำ และกลับมาช่วงเวลาประมาณตีสองตีสาม เด็กขี้เมาไม่ต้องให้เพื่อนตัวเองคอยไปรับไปส่งแล้ว เพราะเขาเล่นมาเมาที่บ้านผมแทน...


ใช่ เด็กเวรนี่มันหอบเบียร์จากที่ร้านเหล้ามานั่งซดในบ้านผม


ลัลไม่ดื่มเบียร์ที่ร้านเพราะผมเคยบอกว่าถ้าเมาจะไม่ให้เข้าบ้าน เขาเลยมาดื่มในบ้านผมแทน...เชื่อเลย


แม้ว่าเวลาเขาเมาจะไม่ได้ลำบากอะไร ลัลไม่เอะอะโวยวาย ไม่ทำลายข้าวของ ไม่เสียงดัง แต่ชอบมานัวเนียใส่ผมตลอด เคยคิดเหมือนกันว่าอยากจะเรียกหาเด็กขายสักคนมาช่วยระงับฮอร์โมนพลุ่งพล่านของเขา แต่ก็ไม่ทำ...เป็นตัวผมเองนี่แหละที่คอยจับเขายัดเข้าห้องนอน แต่นั่นก็ช่วยอะไรได้ไม่มากอยู่เพราะเมื่อผมเข้านอน เขาก็จะมานอนกอด เลื้อยๆ อยู่บนตัวจนน่าจับตีให้ก้นลาย


นอกเหนือจากอาการดังกล่าวแล้ว เขาก็ไม่รบกวนอะไร กระป๋องเบียร์ที่ดื่มจนหมดในแต่ละคืนเขาก็ตื่นมาเก็บกวาดให้ ไม่เคยทำบ้านรก ไม่เคยอ้วกหรือทำสกปรกอะไร


เพียงแต่เหนื่อยใจชิบหาย


ระหว่างการจับกดเขาให้มันสิ้นเรื่องสิ้นราวกับการข่มใจไม่ทำอะไรเนี่ย อย่างแรกดูง่ายกว่าเป็นไหนๆ ลัลดึงดูดเกินไป น่าหลงใหลเกินไป มีเสน่ห์เกินไปจนอันตราย เหมือนดอกไม้พิษล่อแมลงมาติดกับก่อนจะจับแมลงโง่กินเป็นอาหาร


ผมไม่ใช่แมลง และจะไม่ถูกดอกไม้ป่าจับกิน


แม้จะไม่รู้ว่าเขาอันตรายยังไง แต่สัญชาตญานผมมันร้องบอกว่าไม่ทำอะไรเขาจะดีที่สุด


แต่วันๆ เล่นมานอนเลื้อยๆ ยั่วๆ แบบนี้ก็ลำบากใจอยู่ไม่น้อย ผมไล่เขากลับบ้านไปไม่รู้กี่รอบ เด็กเลวก็ทำเพียงกลับไปอาบน้ำแล้วกลับมาใหม่ จนเหนื่อยใจจะไล่แล้ว เขาอยู่ในบ้านก็ไม่ทำตัววุ่นวายอยู่หรอก แต่พอเมาทีไรก็ได้เรื่องตลอด ห้ามไม่ให้ดื่มก็ไม่ได้ แอบเอาเบียร์ไปซ่อนก็ยังรู้ที่อีก


“คุณมียางรัดแกงมั้ย”


“มันไม่เจ็บเอาเหรอ” พลันหลุดจากห้วงความคิด เจ้าเด็กนี่ก็เอ่ยถาม ไม่ยอมแพ้ต่อการหาหนังยาง ผมมียางรัดแกงอยู่ เอาไว้มัดพวกอุปกรณ์หรือถุงขยะ แต่เพราะเคยเอาไปมัดผมแล้วถึงรู้ว่ามันไม่ได้ออกแบบมาเพื่อการนั้น


“ก็ผมรำคาญผมตัวเอง อยากมัด” เขางอแง


ผมกะความยาวของเส้นผมเขา คิดว่าน่าจะพอเกล้าได้ เลยเรียกเขามา


“เอาพู่กันแทนได้มั้ย”


“หือ”


“มานี่”


เด็กดียอมเดินเข้ามาหาผมอย่างว่าง่าย ผมหยิบพู่กันสำหรับลงสีอะคริลิกมาแท่งหนึ่ง เลือกแท่งที่ด้ามสะอาดหน่อยเขาจะได้ไม่รังเกียจ ก่อนจับเส้นผมทั้งหมดรวบไว้ในมือ ใช้ด้ามพู่กันตวัดเกี่ยวเส้นผมนุ่มไว้เป็นม้วน และเสียบลงรัดไม่ให้เส้นผมที่ถูกเกล้าแล้วร่วงหล่น


ใช่ ผมใช้พู่กันเกล้าผมเขาแทนปิ่นปักผม


“อย่างนี้ได้ไหม”


“ผมไม่เห็นรู้เลยว่าพู่กันเอาไว้ใช้เกล้าผม”


“เรียกว่าประยุกต์”


“คุณเคยทำให้ใครหรือ”


“เปล่า...เมื่อกอนฉันก็เคยไว้ผมยาว” ผมตอบส่งๆ หมุนตัวหนีเขากลับมาจดจ่อที่งานตัวเอง พอลัลเห็นว่าผมตั้งใจจะทำงานแล้ว เขาก็ผละออกไป


แล้วไม่กี่นาทีต่อมาเขาก็กลับเข้ามา


“คุณ มันหลุดอ่ะ”


ผมเกล้าให้เขาใหม่ รัดให้แน่นกว่าเดิม


แต่เขาก็ยังกลับมาพร้อมเส้นผมที่หลุดลุ่ย สามครั้งแรกก็ยังยินดีจะเกล้าผมให้เขาใหม่อยู่หรอก แต่พอมันมีรอบสี่ห้าหกก็คิดว่าชักจะมากไปแล้ว


“ลัล ฉันจะทำงาน”


“รอบสุดท้ายแล้ว”


ผมถอนหายใจ รวบผมเกล้าให้เขาใหม่ และลัลก็ไม่เข้ามากวนอีก


จวบจนได้เวลาอาหารเย็น ผมเดินออกไปเห็นเด็กข้างบ้านนอกผมสยายอยู่ที่โซฟารับแขกตัวเดิม ทำหลุดอีกแล้ว


“มันไม่แน่นหรือไง”


ผมถาม มั่นใจว่าตอนเกล้าให้เขาครั้งสุดท้ายน่าจะแน่นพอที่จะไม่หลุดออกง่ายๆ


“ผมนอนพลิกไปพลิกมามันเลยหลุด” เขาตอบ และนี่คงเป็นสาเหตุที่ทำให้ก่อนหน้านี้มันหลุดบ่อยด้วย ผมเดินเข้าไปนั่งข้างๆ เขา รวบเส้นผมยาวสีดำในมือขึ้นมาอีกครั้ง


คราวนี้ มือขาวๆ ของลัลจับมือผมไว้ไม่ให้ทำต่อ


“ไม่ต้องแล้ว”


“ทำไม ไม่ร้อนแล้วหรือไง”


“อือ ไม่ร้อนแล้ว”


ว่าจบ เขาเลื่อนมือผมไปไว้บนศีรษะ จับมือผมให้อยู่ตำแหน่งกลางศีรษะตัวเองแน่น เจ้าตัวก้มหน้าไม่พูดอะไรต่อ


“ทำไม”


“...”


เขาไม่ตอบ แต่ขยับศีรษะไปมา ราวกับว่าเหมือนผมกำลังลูบหัวเขาอยู่ ท่าทางประหลาดของเขาไม่ได้มีแค่ครั้งนี้ครั้งแรก หลายต่อหลายครั้งที่เจ้าตัวแสดงอาการเหมือนคนขาดความรัก


“ถามจริงเถอะ ที่ทำทุกวันนี่ต้องการอะไร” จนผมทนไม่ไหว เป็นฝ่ายพูดออกมาก่อน


“เปล่านี่”


“แล้วมาอยู่บ้านฉันทำไม”


“บ้านผมไม่มีคนอยู่ น่าเบื่อ”


“แน่หรือ”


“อือ”


“เงยหน้าสิ” ผมสั่ง เขาไม่ทำตาม ยังคงก้มหน้าอยู่อย่างนั้น ความเงียบระหว่างเราชวนให้อึดอัดจนผมต้องพูดต่อ “ต้องการอะไร รู้ไหมว่ามาอยู่กับฉันแบบนี้ตลอดไม่ได้”


“ทำไมไม่ได้ล่ะ”


“แล้วทำไมถึงคิดว่าได้ บ้านนายก็มี ไม่คิดว่ามันแปลกหรือไง”


ครานี้เขายอมเงยหน้า ยอมปล่อยมือตัวเองจากมือผม ดวงตาสีฟ้าสวยจับจ้องมา ดึงให้ผมเอาแต่มองดวงตาที่สะท้อนแสงอาทิตย์ยามเย็นจนลืมคำพูด


“ผม...ไม่อยากอยู่คนเดียว ไม่อยาก...นอนคนเดียว” และเป็นเขาที่เอ่ยเรียกสติ


“ทำไมล่ะ”


“...”


“หน้าอย่างนายไปหาใครมานอนด้วยก็น่าจะได้นี่ มาขลุกอยู่กับฉันทำไม”


“...เพราะคุณ...ไม่ทำอะไรผม”


“...” ผมสับสนในคำพูดของเขา การที่ผมไม่ทำอะไรเขาไปมากกว่าที่ควรไม่ใช่เพราะไม่อยาก ผมใช้ความอดทนอย่างมากในการไม่คล้อยตามแรงยั่วยวนของเขา แล้วถ้าเขาไม่อยากให้ผมทำอะไร ทำไมต้องมายั่วใส่กัน


“แล้วที่มาบด มาเบียดนี่ไม่ใช่ว่าอยากให้ฉันทำอะไรหรือไง”


“ก็ใช่...แต่คุณก็ไม่ทำ”


“แล้วสรุปอยากให้ทำหรือไม่ทำ”


“ทั้งสอง”


อะไรของมันวะ ผมขมวดคิ้วมองคนตรงหน้าที่ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ คล้ายสับสนหาทางออกไม่เจอ ผมไม่เคยเขาทำสีหน้าแบบนี้มาก่อน ปกติเขาทำหน้าเฉื่อยชา ไม่ก็ฉายแววตาที่เจือความโศกเศร้าให้เห็นเป็นพักๆ


ไม่เคยเห็นสีหน้าที่ราวกับจะแตกสลายเช่นนี้


“ผม...ผมไม่รู้เหมือนกัน ผมไม่รู้”


“ไม่เป็นไร” และก่อนที่เขาจะแตกสลายจริงๆ ผมจึงรีบเอ่ยปลอบพร้อมเอื้อมมือไปสัมผัสใบหน้าสวย ค่อยๆ ดันมันให้เข้ามาซบที่อกตัวเอง เขาทิ้งน้ำหนักตัว ซุกลงอกผมอย่างหมดแรง


“ผมไม่รู้...อยู่กับคุณ ผมคิดว่าอาจจะเป็นไปได้ก็ได้”


“เป็นไปได้อะไร”


“เป็นไปได้ที่จะเริ่มใหม่”


“...บ้าหรือไง”


“ผมไม่รู้”


ผมถอนหายใจ คาดเดาเรื่องราวจากเบาะแสที่เจ้าตัวแสดงออกมา ทำให้พอจะรับรู้ถึงเรื่องราวของเด็กขี้เมา เขาคงผิดหวังจากอะไรสักอย่างและมันคงสำคัญมากถึงขั้นต้องเสียใจเป็นบ้าเป็นหลัง ลูบหัวคนในอ้อมอก “นายแค่ผิดหวัง”


“ผมรู้”


“เดี๋ยวมันก็หาย”


“ตอนแรกผมก็คิดอย่างนั้น แต่ผ่านมาเป็นปีแล้วมันก็ยังไม่หาย”


“...”


“ผมต้องทำยังไง...” เขาร้อง น้ำเสียงแหบพร่า และไม่นานนักผมก็สัมผัสได้ถึงความเปียกชื้นที่เสื้อตัวเอง


“...การนอนกับคนอื่นไม่ได้ช่วยให้นายดีขึ้นหรอกนะ”


“ผมรู้ แต่นอนกับคุณ เหมือนกับว่ามันอาจจะช่วยได้”


“ไม่ได้หรอก”


“จริงหรือ” เขาเงยหน้ามาสบตาผม ดวงตาสีสวยคล้ายจะสวยกว่าเดิมเมื่อเคลือบน้ำตา


ลัลเช็ดน้ำตาที่เปื้อนบนใบหน้าตัวเองออก ชันตัวลุกขึ้นมาคร่อมตัวผมไว้ เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน “สักนิดก็ไม่ได้เหรอ”


ผมไม่ตอบ ดวงตาสีฟ้าเจือแววเศร้าโศกกว่าเดิม เขาขยับตัวจากที่นั่งทับท้องผมไปนั่งทับตรงส่วนกลางลำตัว ทำเรื่องที่เขาถนัดที่สุด ...ยั่วยวน


“ไม่ได้เหรอครับ” เอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า พลางไล่นิ้วเรียววนอยู่ตรงหน้าอกผม ลากไปจนถึงส่วนที่เขานั่งทับ


“ผมรู้ว่าคุณก็รู้สึก...หลายครั้งด้วย” ผมปล่อยให้เขาลงมือแกะกระดุมกางเกงตัวเอง “ทำไมถึงไม่ยอมทำอะไรผมล่ะ”


“มันไม่ควร” ผมตอบ พลางรวบฝ่ามือซนๆ ของเขาไว้ ไม่ให้เขาได้ทำอย่างใจ


“ไม่ควรอะไร”


“หลายอย่าง นายเป็นเด็กข้างบ้าน เป็นคนไม่รู้จัก ไม่สนิท”


“นั่นสำคัญด้วยเหรอ” เขาแกะมือตัวเองให้ออกจากการจับกุมของผม “การที่คุณจะนอนกับใครนั่นสำคัญด้วยเหรอว่าต้องรู้จักกัน หรือเป็นคนสนิท”


ใช่ว่าผมจะไม่เคยนอนกับใครเลย และใช่ตามที่เขาบอก ผมไม่จำเป็นต้องรู้จักคู่นอนทุกคน ดวงตาสีฟ้ายังคงพิศวงน่าหลงใหลเหมือนทุกครั้ง เขาจับจ้องด้วยแววตาออดอ้อนเหมือนทุกที แต่ที่จะเปลี่ยนไปก็คือผมเองที่ปล่อยให้ตัวเองโดนดวงตาของเขาดูดเข้าไป


“ช่วยผมหน่อยไม่ได้เหรอ”


และก่อนที่เขาจะเอ่ยประโยคถัดไป ผมก็บรรจงจุมพิตแนบลงริมฝีปากเขา


ลัลวาดแขนโอบรอบคอผม ริมฝีปากนุ่มเผยอออกก่อนเป็นฝ่ายรุกล้ำเข้ามา ผมปล่อยให้ปลายลิ้นเล็กแหย่เย้าตัวเองไปสักพักก่อนรุกเขากลับบ้าง เราโรมรันจูบกันอยู่บนโซฟาแคบ และเป็นผมที่ผลักเขาให้นอนแนบกับโซฟา ถอดกางเกงวอร์มยางยืดของคนใต้ร่างให้ลงไปกองอยู่ที่เข่าอย่างง่ายดาย


“คุณ...”


 CUT


ลัลหอบกระเส่า ใบหน้าแดงเถือก ดวงตาเคลือบไปด้วยหยาดน้ำใส ดูแล้วน่าเอ็นดู ผมยกยิ้ม เช็ดมุมปากตัวเองที่เปื้อนไปด้วยของเหลวของเขา


“คิดว่าช่วยได้ไหมล่ะ”


“...”


เขาไม่ตอบ ผมลุกขึ้นผละออกมา


“คุณ...ให้ผมช่วยไหม”


“ไม่ต้อง” ผมเอ่ยปฏิเสธ “พอใจแล้วก็กลับบ้านไป”


พลันเดินเข้าห้องน้ำไปจัดการตัวเอง


ผมไม่แน่ใจว่าอะไรทำให้ผมทำแบบนั้นลงไป อาจเพราะเขายั่วยวนมากเกินไป หรือเพราะผมเสียสติ อย่างไรเสียผมก็ทำเกินเลยกับเขาไปมากกว่าที่ตั้งใจเสียแล้ว ให้ตายเถอะ ใครบ้างจะทนต่อการอ้อนวอนของเขาแบบนั้นไหว ผมทำไปไม่สุดนี่ก็คิดว่าตัวเองเก่งมากๆ แล้ว


ผมใช้เวลาสักพักในการจัดการตัวเอง พอคิดว่าออกจากห้องน้ำไปคงจะไม่เจอเขา ทว่าเด็กดื้อยังคงนั่งอยู่ที่เดิม ในมือถือถ้วยอะไรบางอย่าง


“ทำไมยังไม่ไปอีก”


เขาหันมาหาต้นเสียง มองหน้าผมก่อนเอ่ย “ก็ไม่ได้บอกว่าพอใจนี่”


ผมคิ้วกระตุก อยากฟาดไอ้เด็กขี้เถียงนี่สักที


“ผมต้มมาม่าให้แล้ว อยู่ในห้องครัวนะ”


แต่สุดท้ายที่ทำได้ก็มีแค่ถอนหายใจ และเดินไปหยิบถ้วยมาม่าที่เขาตักให้มากิน


ระหว่างผมกับเขาไม่ได้มีคำพูดอะไรต่อกัน หลายสิ่งหลายอย่างวนเวียนอยู่ในหัว ความสัมพันธ์ของเรากำลังจะเปลี่ยนไปเพราะผมเริ่มล้ำขอบเขต และเขาก็ไม่ว่าอะไร ยินยอมให้คนแปลกหน้าอย่างผมรุกล้ำ ผมไม่แน่ใจในความรู้สึกตัวเองที่มีต่อเขาด้วยซ้ำ แต่ดันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ทำให้ผมปวดหัวต้องเรียบเรียงความคิดตัวเองใหม่อยู่พอควร 


ในระหว่างที่นั่งเล่นคิดไม่ตกอยู่นั้นมีสิ่งหนึ่งที่แปลกไป ตอนนี้สามทุ่มแล้วผมยังไม่เห็นเขาออกไปไหน ปกติเจ้าตัวจะออกไปทำงานช่วงทุ่มหรือสองทุ่ม แต่นี่อะไร ยังนอนเฉื่อยแฉะอยู่บนโซฟาอยู่เลย


“ไม่ไปทำงานหรือไง”


“วันนี้ขอลา”


“ทำไมล่ะ”


เขาหยุดอ่านหนังสือในมือ พลิกตัวหันมาจ้องผมอีกครั้ง


“อยากอยู่จนกว่าคุณจะทำให้ผมพอใจ”





พี่เริ่มติดกับน้องแล้ว

#ณพระจันทร์



T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 178 ครั้ง

27 ความคิดเห็น

  1. #745 maaminddd (@maaminddd) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 20:23
    เอาให้คุณตบะแตกไปเล่ยย
    #745
    0
  2. #724 G_D_G_errard (@G_D_G_errard) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 00:13
    โอ้ยยยยยยยยยย ยัยน้อง ยังไม่หยุดยั่วอิ๊กกกกกก
    #724
    0
  3. #691 earnnaruk (@earnzuza) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 22:29
    น้อง.. ไม่ควรทำงี้นะเว้ย อย่าอ่อยพี่
    #691
    0
  4. #653 pppeachhh2 (@pppeachhh) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 20:02
    ความสัมพันธ์เริ่มใกล้กันเรื่อยๆแล้ว ใจบางกับพี่คุณมากๆ งุ้ย
    #653
    0
  5. #619 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 18:55
    พี่คุณอย่าคิดเยอะค่ะปล่อยตัวปล่อยใจบ้าง พี่ก็โสดลัลก็ใช่จะมีใคร ลองดูๆกันไหมล่ะ
    #619
    0
  6. #564 exoxoxo1122 (@exoxoxo1122) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 01:42
    เดาไม่ได้เลยอ่ะ ว่าตัวละครคิดอะไรยังไง ไม่รู้เลยจริงๆ ทันฟินนะแต่ฟินแบบห่วงหน้าพะวงหลังอ่ะ
    #564
    0
  7. #537 KYLM_ (@safeka) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 22:57
    น้องมันร้ายยย เอ็นดูวว คนพี่ก็ยอมน้องตล๊อดด
    #537
    0
  8. #317 zcincia (@zcincia) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 13:19
    น้องลัลลลลล แมวขี้ยั่ววว
    #317
    0
  9. #308 MissbeeeBunnyfiy (@MissbeeeBunnyfiy) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 13:44
    น้องมันร้ายอ่ะพี่ก็ยอมน้องตลอดเลยน้าาาาา
    #308
    0
  10. #243 milddk (@mumimy) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 13:17

    กีสสสสส น้องลัล น้องแมวขี้ยั่ววววว แง

    #243
    0
  11. #193 ppvs_ (@ppvs_) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 19:06
    น้องมาหลอกอะไรพี่รึเปล่าาา
    #193
    0
  12. #133 tensita (@tensita) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2561 / 10:15
    ร้ายกาจจ
    #133
    0
  13. #97 versense (@versense) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 22:27
    เป็นแบบนี้ทุกวันอีพี่หลงตบะแตกตายสักวัน ไม่รอดเงื้อมมือน้องแน่ๆ
    #97
    0
  14. #76 madampinkthawi (@madampinkthawi) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 10:27
    หื้มมมมม
    #76
    0
  15. #75 Pimngaijakai (@Pimngaijakai) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 18:21
    น้องงงงงงงงลัลลล
    #75
    0
  16. #74 Extra Ordinary (@Orndinaryme) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 18:10
    น้องงงงงงงงลัลลลลลู๊กกกก พี่จะยกรางวัลน้องยั่วอวอดด์แห่งปีให้ไปเลยนะคะ อิพี่หลงแน่ๆงานนี้
    #74
    0
  17. #72 SPwPS (@SPwPS) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 11:28
    น้องงงงงงงง รุกพี่ไปเลยลูกกกกก
    #72
    0
  18. #71 Soolll (@priew1919) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 08:06
    น้องอ่อยจริงจังมากลูก
    #71
    0
  19. #70 Music_Umi (@Music_Umi) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 05:13
    โอ้ยยยน้องงงง
    #70
    0
  20. #69 sun is shining so u r (@aiimmie) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 01:47
    ลัลเป็นแมวจริงๆด้วย แมวยั่วสวาท
    #69
    0
  21. #68 nammon7811 (@nammon7811) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 01:35
    ไม่รอดนะจ๊ะ ไม่รอด อีพี่เนี่ยแหละที่ไม่รอด 5555
    #68
    0
  22. #67 typedef34 (@nattawika03) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 01:05
    น้องงงง
    #67
    0
  23. #66 loveJKForever (@loveJKForever) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 00:50
    แหน่ะ555
    #66
    0
  24. #65 ttbluewp (@ttbluemtr) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 00:42
    ทำไมน้องลัลร้าย แต่เราชอบ ไม่เป็นไรให้อภัย555555
    #65
    0
  25. #64 mobemobee (@momaayty3986) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 00:32
    แงงงงยัยน้องลัลลนังคลร้ายย มายั่วยวนพี่คุณทำมายยยย น้องนุงมีอะไรในใจรึป่าวนะ เอ้ะหรือไม่มี55555 รอบหน้ากลัวพี่คุณโดนบด งื้ออออ
    #64
    0