❍ Into the moonlight #ณพระจันทร์ |Yaoi| [สนพ.Rose]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 25,015 Views

  • 752 Comments

  • 2,558 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    528

    Overall
    25,015

ตอนที่ 13 : 00.07 am.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1882
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 175 ครั้ง
    2 มิ.ย. 61

00.07 am.


ผมไม่ได้ทำอะไรให้เขาพอใจอย่างที่เขาต้องการหรอก


ยังไงก็ไม่ ผมไม่อยากให้ความต้องการของตัวเองทำให้เกิดความผิดพลาดซ้ำๆ อีก ถึงอย่างนั้นก็เกลียดการกระทำครึ่งๆ กลางๆ ของตัวเองเหลือเกิน


ไม่รู้ทำไม กับลัลแล้ว ผมห้ามตัวเองไม่ได้เลยสักครั้ง


ลัลยังคงมานอนเบียดเหมือนทุกทีและผมก็ไม่ทำอะไรเขาเหมือนทุกที เพียงแต่พอรู้ว่าตัวเองเริ่มทำอะไรเกินเลย แทนที่ผมจะถอยห่างออกมา ผมกลับปล่อยให้ทุกอย่างให้ดำเนินไปเป็นเหมือนเดิม เด็กนี่ก็เหมือนกัน ทำตัวปกติจนนึกหมั่นไส้ ผมเคยอยากรู้ว่าเขาทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร เคยคิดจะถามอยู่หลายครั้งแต่สุดท้ายก็จบลงที่ลูบหัวเส้นผมเขาเบาๆ อย่างนี้


เขายังไม่หลับ ส่งเสียงพูดคุยออกมาในความมืด “ผมคิดว่าคุณไม่ชอบผู้ชาย”


“เคยพูดไว้หรือ”


“คุ้นๆ ว่าเคย”


“ตอนนั้นก็ไม่ได้ปฏิเสธจริงจังเสียหน่อย”


“...แสดงว่าเคยกับผู้ชาย?”


“คิดว่าไงล่ะ”


“คิดว่าเคย...”


“ก็คงตามนั้น”


เขาไม่ตอบอะไรกลับมา ส่วนผมก็ลูบหัวเขาต่อไป ไหนๆ ก็ปล่อยเลยตามเลยมาตั้งขนาดนี้แล้ว ปล่อยให้มันเป็นอย่างนี้ต่อไปคงไม่เป็นไรมั้ง


ผมบอกกับตัวเองอย่างนั้น ก่อนขยับตัวลุกขึ้นมาในตอนเที่ยงวัน


เมื่อคืนก่อนจะเข้านอน ลัลชวนผมไปร้านเหล้าที่ทำงานของเขา ทีแรกผมปฏิเสธเพราะขี้คร้านจะเจอคน แต่เพราะเขารบเร้าด้วยการออดอ้อนเดิมๆ ทำให้ผมเผลอตกลงรับปากไป เหนื่อยจะเถียงเด็ก แถมงานเดือนนี้ไม่เร่ง ผมพอมีเวลาเถลไถลอยู่ อันที่จริงตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่นี่ผมก็แทบไม่ออกไปไหน ไกลสุดก็แกลอรี่ที่ต้องไปส่งงาน แถมเรียกแกร๊บอีก ไม่เคยได้ออกไปเที่ยวจริงจังเลย


ผมคิดว่ามันไม่ได้สำคัญอะไร ผมย้ายมาอยู่ที่นี่ไม่ใช่เพราะอยากเที่ยว ผมแค่...อยากมาอยู่ที่ๆ ทำให้ผมสงบจิตสงบใจได้เฉยๆ


แต่ลัลก็ทำให้สติผมกระเจิงอยูดี...


ในคืนต่อมาผมก็ยัดตัวเองไปอยู่ในรถมินิคูเปอร์สีดำของเขา และพาตัวเองไปสู่ร้านที่ลัลทำงาน ผมไม่ได้ต้องการแอลกอฮอล์ แต่ตอบตัวเองไม่ได้ว่ามาที่นี่ทำไม อาจจะแค่อยากเปลี่ยนบรรยากาศดูบ้างล่ะมั้ง ผมคงขดคู้อยู่ในบ้านนานไปหน่อย ผมครุ่นคิดระหว่างเดินทาง ระยะทางไม่ไกลนัก เมื่อมาถึงจุดหมาย เขาพาเข้าลานจอดรถหลังร้าน มีสุนัขสีน้ำตาลนอนเด่นเฝ้าพื้นที่ตรงนี้อยู่ พอจอดรถเสร็จสรรพก็พาผมเข้าสู่ตัวร้าน


พื้นที่ร้านค่อนข้างกว้าง เฟอร์นิเจอร์ทำจากไม้เป็นส่วนใหญ่ โต๊ะไม้ เก้าอี้ไม้ บาร์ไม้ รวมไปถึงฝาผนังและประตูบางแห่งด้วย ประดับด้วยแสงไฟสีส้มและพวกของโบราณเก่าๆ ชวนให้คิดถึงสมัยก่อน บรรยากาศดูอบอุ่นเป็นกันเองเหมือนอยู่ในบ้านสักหลัง ลัลพาผมไปหาเพื่อนของเขาที่เป็นเจ้าของร้าน ชื่อจ๊าก และผมก็ได้รู้ว่าร้านนี้แท้จริงแล้วเป็นบ้านเก่าของไอ้เด็กเจ้าของร้าน มีบ้านที่ไว้อยู่อาศัยจริงๆ หลบอยู่ข้างหลังร้าน อารมณ์เปิดร้านเหล้าหน้าบ้านตัวเอง และคงเพราะบรรยากาศที่ดูอบอุ่นและเหมือนได้ย้อนยุคแบบนี้ทำให้ลูกค้าชอบใจ


จ๊ากเล่าว่าเขาสืบทอดกิจการต่อมาจากลุงตัวเอง เดิมทีร้านนี้ค้าขายไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่พอเขาจบก็ใช้ความรู้ทางวิชาชีพออกแบบร้านช่วยเรียกลูกค้าวัยรุ่นได้มากกว่าเมื่อก่อน และที่ขาดไม่ได้เลยคือตัวเรียกลูกค้าอย่างลัล


“เมื่อก่อนสมัยเรียนผมก็พาลัลมาที่นี่บ่อยๆ จนคนจำได้ เลยได้ลูกค้าประจำเพิ่มด้วยเลย”


ผมเชื่อแล้วว่าเขาฮ็อตจริงอย่างที่เคยว่า


“ร้านสวยดี”


“ขอบคุณครับ แล้วนี่ไม่รู้จักไอ้ลัลมันได้ไงเหรอ ปกติมันเก็บตัวจะตาย” อ้อ เด็กเก็บตัวปกติแล้วมาเขย่ารั้วหน้าบ้านคนอื่นงั้นเหรอ ผมหันไปมองตัวต้นเหตุที่ทำเป็นลอยหน้าลอยตา


“บ้านอยู่ตรงข้ามกันน่ะ”


“อ้อ...” ไอ้จ๊ากตอบแค่นั้น ก่อนที่พนักงานในร้านจะเรียกตัวมันไป “ตามสบายเลยนะพี่ ผมไปดูร้านแป๊บ มีอะไรก็บอกไอ้ลัลมันนะ”


ผมมองซินเดอเรลล่าหน้าง่วง เขาเดินไปหยิบเบียร์ในเคาท์เตอร์มาสองกระป๋อง เดินไปยังที่นั่งที่นึงอย่างคุ้นเคย คิดว่าคงเป็นที่ประจำของเขา ผมนั่งลงฝั่งตรงข้าม เจ้าแมวหง่าวก็ส่งเบียร์อีกกระป๋องมาให้ผมพร้อมยักคิ้วหนึ่งทีแทนคำพูด


“ไม่กินดีกว่า เผื่อมีคนเมา” ผมบอกเขา เน้นคำว่าคนเมาท้ายประโยคให้ใครบางคนฟัง ลัลทำเพียงเลิกคิ้ว


“แน่ใจนะ”


ผมพยักหน้า มองเขากินเบียร์ไป และระหว่างนี้ก็เริ่มมีลูกค้าทยอยเข้ามาแล้ว


ผมนั่งมองบรรยากาศยามค่ำคืน มองผู้คนมากมาย มองวงดนตรีที่บรรเลงเพลงเพราะ รู้สึกประหลาดนิดหน่อยที่พาตัวเองมาอยู่ท่ามกลางฝูงชนอีกครั้ง แต่ผมก็ได้แต่นั่งมองพวกเขาเฉยๆ ไม่ได้ไปมีปฏิสัมพันธ์กับใคร โอเค...นั่งมองลัลด้วยก็ได้ พร้อมกับสั่งเครื่องดื่มแค่ไม่กี่อย่างให้พอเป็นมารยาทเท่านั้น


จนเวลาร้านปิด สุดท้ายผมก็ได้ทำหน้าที่รับคนเมากลับจริงๆ...


เขาเมาอ้อแอ้ และเวลาผมลุกไปเข้าห้องน้ำก็มักจะมีคนไม่รู้จักมาเนียนนั่งด้วยบ่อยๆ แม้กระทั่งตอนผมจะพาเขากลับก็ยังมีคนเสนอตัวมาขอช่วยอีก เสน่ห์เหลือล้นจริงๆ


“ขอบคุณพี่มากนะ ช่วยผมได้เยอะเลย”


“หืม” ผมส่งเสียงพร้อมทำหน้าไม่เข้าใจเป็นคำถามให้เจ้าของร้าน เพราะผมไม่ได้ทำอะไรเลย


“ขอบคุณที่ช่วยดูแลไอ้ลัลไง” จ๊ากเฉลย


“อ้อ...”


“ไอ้ลัลเรียกแขกก็จริง แต่ผมต้องกันไม่ให้ใครเข้าไปยุ่งมันด้วย แม่งโคตรเหนื่อยเลยพี่”


“ทำไมล่ะ”


“มันเพื่อนผม ขี้เมาแบบนี้ใครชวนไปไหนก็ไปหมดอ่ะ ผมไม่อยากเห็นเพื่อนติดเอดส์”


“แล้วให้เขาเมาทำไมล่ะ”


“ก็...ผมไม่อยากให้มันอยู่คนเดียวอ่ะ มันอกหักแล้วควบคุมตัวเองไม่ได้ อย่างน้อยมาเมาที่ๆ ผมพอดูแลได้ ดีกว่าไปเมาที่อื่น เหนื่อยใจกับมันเหมือนกัน อกหักมาเป็นปีแล้ว ทำใจไม่ได้สักที”


“...”


“ลัลมันดื้อ ถ้าจะดื่มก็คือจะดื่มให้ได้ เคยลองไม่ให้มันดื่มเหล้าเบียร์อยู่เหมือนกัน ปรากฏว่ามันก็ไปหาของมันกินได้อยู่ดี คราวนั้นเกือบถูกใครไม่รู้หิ้วไป ดีนะที่ผมมีสายเยอะ ช่วยได้ทัน”


อา เรื่องดื้อนี่ผมรู้ดีเลยล่ะ


“เนี่ย พอมีพี่มาด้วยก็ไม่ค่อยมีคนเข้าหามันเท่าไหร่ ผมก็ทำงานของผมได้ ไม่ต้องแวะมาปัดแมลงวันให้เพื่อน”


“ฉันไม่ได้ทำอะไรหรอก” ผมตอบเขาไป พลางนึกในใจว่านี่ขนาดเข้าหาไม่เยอะแล้วนะ ผมยังเห็นคนมาแวะเวียนที่โต๊ะเขาแทบทุกสิบห้านาที ปกติแล้วต้องมีตั้งกี่คนที่พยายามเข้าหาเขากัน


“แค่นั่งเฉยๆ ก็กันหมาได้แล้วพี่” เจ้าของร้านอารมณ์ดีว่า “แล้วพี่กลับได้มั้ยอ่ะ”


“ได้ๆ ไม่เป็นไร”


ผมขับรถเป็น มาอยู่ที่นี่แค่ไม่มีรถให้ขับเฉยๆ ขับมินิคูเปอร์ไม่เหนือบ่ากว่าแรงนักหรอก


ผมกับเจ้าจ๊ากพยายามยัดลัลเข้ารถ ผมบอกลาเจ้าของร้านอีกครั้งพร้อมยืนยันว่าจะมาอีก ก่อนขับรถออกไป สายตาผมจ้องมาถนนตรงหน้า สองมือจับพวงมาลัย เท้าขวาคอยเหยียบคันเร่งสลับกับเบรก ทว่าสมองผมกลับไม่ได้จดจ่ออยู่ที่ท้องถนน


แต่เป็นคำพูดของเพื่อนลัล ที่บอกว่าเขาอกหักมานานแล้ว...


วัยรุ่นอกหักมันก็ต้องดื่มเหล้าย้อมใจสินะ... แล้วไอ้การอกหักมานานแล้วเนี่ย แสดงว่าเขาดื่มเหล้าเบียร์มาเป็นปีแล้วเหรอ ตับแข็งพอดีแล้วมั้งนั่น


ผมมองคนอกหักมาเป็นปีที่นอนคอพับไม่รู้เรื่องราวอยู่ข้างๆ เรื่องราวที่เคยคาดคิดไว้มีมูลความจริงมากกว่าเดิม ลัลอกหัก เสียใจ อยากได้คนดามใจ แต่เพื่อนเขากันไว้ไม่ให้ไปเอากับใครมั่ว พอได้จังหวะที่เพื่อนไม่อยู่ก็เจอกับผม การที่เขามาทำตัวอย่างนี้ก็คงเพราะต้องการใช้ผมเป็นเครื่องมือเยียวยาจิตใจ...


ใช่มั้ยนะ


แม้จะพอเดาได้มาตั้งแต่ต้นๆ แต่พอคิดว่ามันจะเป็นจริงแล้วผมกลับรู้สึกโหวงเหวงในอก ไอ้เด็กนี่คงเห็นผมเป็นแค่เซ็กซ์เฟรนด์ ไม่ก็แค่เพื่อนคลายเหงา


ผมมองคนใจร้ายที่เริ่มขยับตัวยุกยิกลืมตาตื่น เขาร้องครางเสียงเบาเมื่อเห็นว่าตัวเองอยู่ในรถ


“เดี๋ยวก็ถึงบ้านแล้ว หลับไปเถอะ”


ลัลพยักหน้า และเอียงคอหลับไปราวกับแมวเชื่องๆ เชื่อฟังคำสั่ง


ระยะทางจากร้านนั้นถึงหมู่บ้านผมไม่ไกลมาก ดีที่ขามาผมพยายามจำเส้นทางไว้เลยไม่หลง ไม่นานนักผมก็มาจอดหน้าบ้านของลัล พร้อมกับปลุกเจ้าของรถให้ตื่น


“ลัล ถึงบ้านแล้ว”


เขาสะลึมสะลือตื่นขึ้นมา เมื่อเห็นหน้าบ้านตัวเองก็หันมาทางผมที่กำลังจะดับเครื่องยนต์


“เข้าบ้านไป”


เขาขมวดคิ้ว “เข้าบ้านคุณสิ”


“บ้านนายก็มี จะไปบ้านฉันทำไม”


ผมเปิดประตู เดินลงจากรถอ้อมไปยังอีกฝั่ง เปิดประตูให้ลัลก่อนดึงเขาออกมา


“ไป เข้าบ้าน”


“ไม่เอา”


“วันนี้เมานะ ลืมแล้วหรือ”


ผมหาข้ออ้าง เขายอมออกมาจากรถดีๆ ทว่าพอยืนกลับเซโงนเงน ผมจับเขาไว้ไม่ให้ล้ม และลัลก็ฉวยโอกาสทิ้งน้ำหนักตัวใส่ผม แขนยาวเกาะรอบคอผมแน่น พันแข้งพันขา ช้อนหน้าขึ้นมาสบตา ผมรู้...เขากำลังจะอ้อนอีกแล้ว


“เข้าบ้านคุณนะ”


นั่นไง... ผมกลอกตา มองไปบนท้องฟ้าที่มีพระจันทร์ครึ่งดวงลอยอยู่


“นะ...”


ไม่รู้ทำไม นี่เป็นอีกครั้งที่ผมปฏิเสธเขาไม่ได้ ผมยอมเปิดประตูบ้านตัวเอง หนีบเขาเข้าบ้านไปด้วย พอเข้าไปยังตัวบ้าน ลัลก็ผละออกจากผม เดินโอนเอนเข้าห้องน้ำไป และผมไม่รู้จะเรียกความรู้สึกที่ตัวเองเป็นอยู่ตอนนี้ว่ายังไง


มันใกล้เคียงกับคำว่าสับสน แต่ก็มีความรู้สึกอื่นปะปนอยู่เช่นกัน ผมบรรยายไม่ถูก แต่ถ้าจะให้อธิบายเป็นภาพความรู้สึกตอนนี้ผมคงใช้สีม่วงทาเป็นวงกลมหนึ่งชั้นก่อนตามด้วยสีน้ำเงิน Prussian Blue จุ่มสีจนชุ่ม วาดเป็นวงๆ สะเปะสะปะ ปล่อยให้หยดสีไหลย้อยออกมาตามแรงโน้มถ่วง จากนั้นก็สะบัดสีขาวและเหลืองเลม่อนลงไป...คงไม่เข้าใจสินะ ช่างมันเถอะ


เพราะสุดท้ายผมก็นอนกอดเขาไว้อยู่ดี ลัลอาบน้ำแล้ว แต่ก็ยังได้กลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ วันนี้ผมให้เขายืมชุดนอน คนตัวผอมสวมเสื้อยืดตัวหลวมโคร่ง คอเสื้อที่พอดีสำหรับผมพอไปอยู่บนตัวเขากลับกว้าง ขยับไม่ระวังทีก็เห็นอะไรต่อมิอะไร แม้จะเป็นผู้ชายเหมือนกัน รู้ว่ามีอะไรเหมือนกัน แต่แผ่นอกขาวๆ หน้าท้องแบนราบของเขาก็ทำให้สติเตลิดอยู่ดี


“คุณ...”


“อยู่นิ่งๆ” ผมดุ เมื่อเขาเริ่มขยับมือซุกซนไปจับอะไรที่ไม่ควรเข้า คิดว่าคงได้ใจหลังจากที่ผมยอมทำอะไรเขาไปนิดหน่อยแน่ๆ


เด็กดื้อไม่ยอมแพ้ เขาขยับตัวซุกหน้าลงซอกคอผมก่อนลงเขี้ยวกัดเบาๆ เด็กซนเงยหน้ามามองผมเพื่อดูผลงาน ผมจ้องเขาด้วยสายตาดุๆ แน่นอน ลัลไม่รู้ความหมายหรือไม่ก็ไม่ใส่ใจ เขาขยับตัวเลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้ผม ใช้ปลายจมูกตัวเองเขี่ยที่แก้ม ทำตัวเหมือนสัตว์เลี้ยงออดอ้อนเจ้าของ


“หยุดเลย”


“ทำไมอ่ะ”


“ถ้าอยากได้ที่ระบายอารมณ์ก็ไปทำกับคนอื่น”


“คุณก็รู้...จ๊ากไม่ยอม”


“ฉันก็ไม่ยอมเหมือนกัน”


“ทำไมล่ะ...ครั้งนั้นยังทำให้อยู่เลย...”


“...” ผมสูดลมหายใจเข้า นึกหาเหตุผลดีๆ เพื่อตอบเขา


“...ครั้งนี้ไม่ทำแล้ว” แต่หาไม่เจอ...


ผมบอกตัวเองไม่ได้ว่าทำไมถึงรู้สึกหงุดหงิดกับเขา คงเพราะเขาคิดกับผมแค่คนช่วยคลายเหงา แต่นั่นมันแปลว่าผมไม่พอใจที่เขาอกหักแล้วตัดใจไม่ได้สักทีอย่างงั้นหรอกหรือ


ระหว่างที่คิด ผมสัมผัสได้ถึงฝ่ามือร้อนๆ ที่ล้วงเข้ามาในสาบเสื้อ


ผมจับเขาล็อคตัวไว้เมื่อรู้สึกว่าลัลกำลังคิดจะทำอะไรบางอย่างที่อันตราย คนในอ้อมกอดร้องเสียงอู้อี้ที่โดนขัดใจ ลัลโดนฝังอยู่ในอกผม เขาพยายามมุดเอาหัวตัวเองออกมา และเมื่อทำสำเร็จ เด็กดื้อที่ขยับได้แค่ใบหน้าก็ขยับมางับหัวไหล่ผม


ฟันซี่เล็กๆ ในปากของเขากดลงบนผิวเนื้อของผมเบาๆ ทำให้รู้สึกจั๊กจี้มากกว่าเจ็บ เขางับอยู่อย่างนั้นเหมือนลูกหมาคันเขี้ยวที่ฟันเพิ่งขึ้น ผมเลยก้มลงไปกัดใบหูเขาเบาๆ บ้าง


“อื๊อ”

ลัลสะดุ้ง ร้องลั่น 

หลับตาเกร็งตัวแน่นไปหมด ผิดวิสัยจนน่าแปลกใจ ผมกัดใบหูเขาอีกที และลัลก็ร้องลั่นอีกครั้ง พร้อมกับมุดหน้าหนีไปในอกผม ไม่ให้ถูกโดนจุดอ่อนไหวอีก


รู้วิธีฝึกแมวให้เชื่องแล้วสิ





ฮาวทูฝึกแมว

#ณพระจันทร์

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 175 ครั้ง

22 ความคิดเห็น

  1. #735 Junery. (@Juneryu) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 16:31
    น้วยเก่ง
    #735
    0
  2. #692 earnnaruk (@earnzuza) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 22:40
    พี่น่ารักกก ฮือออ
    #692
    0
  3. #655 pppeachhh2 (@pppeachhh) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 20:21
    อ่ยยยยยยยย จริงๆเป็นห่วงความรู้สึกพี่คุณแต่เขินฉากนี้มากๆอ่ะ น้องโครตขี้อ้อนเลย ใจๆๆๆๆ พี่คุณทนได้ไงคะะะะ
    #655
    0
  4. #621 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 19:08
    ขี้อ้อนนนนนนนนนนนนนน
    #621
    0
  5. #565 exoxoxo1122 (@exoxoxo1122) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 02:03
    55555555แมวขี้ยั่วเอ้ย
    #565
    0
  6. #538 KYLM_ (@safeka) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 23:11
    น้องงงงงงง น่ารัก ฮืออ อ่อยเก่ง แต่หนูจะเอาพี่เค้ามาเป็นแค่คนแก่เหงาไม่ได้อะเนาะ พี่เค้าหวั่นไหวแล้ว ชอบพี่เค้าบางรึยังงง
    #538
    0
  7. #310 MissbeeeBunnyfiy (@MissbeeeBunnyfiy) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 13:53
    คนนึงไล่จับหนู คนนึงก็พบวิธีเลี้ยงแมว แต่ละคนน่าเอ็นดู้ว 55555555
    #310
    0
  8. #245 milddk (@mumimy) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 13:29

    แงงงง คนหัวใจจะวายคือชั้นเองง ไม่ใช่พี่เค้า น้องลัลลลลลลลลล

    #245
    0
  9. #199 ppvs_ (@ppvs_) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 10:46
    น่ารักกก
    #199
    0
  10. #135 tensita (@tensita) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2561 / 10:37
    กัดหูววววว
    #135
    0
  11. #111 versense (@versense) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 21:24
    น้องลัลลลลล ทำงี้กับพี่เค้าบ่อยๆไม่ดีนะพี่เค้าแก่แล้ว
    #111
    0
  12. #110 otiosesone (@otiosesone) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 10:02
    ฮืออออลัลน่ารักอีกแร้ววว
    #110
    0
  13. #108 Extra Ordinary (@Orndinaryme) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 09:24
    จุดอ่อนของน้องงงง ..
    #108
    0
  14. #107 loveJKForever (@loveJKForever) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 09:22
    งือออน้องแมว
    #107
    0
  15. #106 Madpinkie (@madpinkie) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 00:06
    แมวชอบให้เล่นหูสินะ เชื่องเลยย
    #106
    0
  16. #105 nammon7811 (@nammon7811) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 23:59
    หูของน้อง งับด้วยคนนะ 555 พี่จะทนน้องได้อีกกี่ครั้งเชียว
    #105
    0
  17. #104 mobemobee (@momaayty3986) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 23:58
    ยัยน้องลัลนังหลอกคุนพี่ให้ตายใจรึไหม 555555555555 สงสารพี่คุณเขา ฮือ พี่ไม่ได้มาเพื่อเยียวยาใครแต่พี่เคยเป็นใครในเวลาที่เขาไม่มีใครเท่านั้นเอง แงงงงงงงพุดเองเจ้บเอง
    #104
    0
  18. #103 sun is shining so u r (@aiimmie) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 23:57
    อยากเป็นแมวววว
    #103
    0
  19. #102 typedef34 (@nattawika03) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 23:48
    ขี้อ้อนจริง
    #102
    0
  20. #101 Pimngaijakai (@Pimngaijakai) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 23:44
    วงวารพี่
    #101
    0
  21. #100 ttbluewp (@ttbluemtr) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 23:38
    น้องเหมียวลัล
    #100
    0
  22. #99 Rung_moohham (@Rung_moohham) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 23:35
    ยัยน้องขี้อ้อน
    #99
    0