❍ Into the moonlight #ณพระจันทร์ |Yaoi| [สนพ.Rose]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 24,966 Views

  • 752 Comments

  • 2,555 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    479

    Overall
    24,966

ตอนที่ 18 : 1.09 am.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1655
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 158 ครั้ง
    15 มิ.ย. 61

T
B

1.09 am.


เพื่อนผมบอกว่าโยธาป่วย


ราวกับเป็นโอกาสที่ดีของผมหลังจากที่เขาพยายามหลบหน้าตลอดเวลาหลายอาทิตย์ ช่วงนี้เด็กปีสองใกล้ส่งงานแล้ว พวกเพื่อนๆ คงไม่ว่างไปเยี่ยมน้องมันแน่ ถ้าผมไม่รีบคว้าโอกาสนี้ไว้ก็คงไม่มีโอกาสไหนอีก เด็กดื้อของผมดันมาป่วยวันใกล้ส่งงานนี่โคตรซวย เขาต้องหงุดหงิดแน่ๆ และเป็นตาผมได้ออกโรงเป็นฮีโร่ ช่วยเจ้าเด็กปั่นงานและเฝ้าไข้


เขายังคงหงุดหงิดใส่ผมทุกครั้งเวลาผมเข้าหา ตอนแรกมันก็อึดอัด แต่หลังๆ ผมคิดว่าใบหน้านั่นตอนทำหน้ายุ่งๆ ก็น่ารักดี เลยช่วยคลายความเครียดไปได้เยอะ


ต่อให้เขาจะทำให้ผมไม่มีความหวัง แต่เพราะได้เห็นหน้าเขาทุกวันผมเลยมีหวัง


หนำซ้ำ แม้โยจะทำหน้ารำคาญแต่กลับไม่แข็งข้อเหมือนที่แล้วมา ยิ่งทำให้ผมได้ใจ


และเมื่อการจีบแบบเดิมๆ เริ่มไม่ได้ผล โยธาก็ป่วยพอดี ราวกับเป็นอีเว้นท์ในเกมเพื่อให้ผู้เล่นรีบทำแต้ม ทันทีที่ได้ข่าว ผมรีบรุดตรงไปคอนโดเขาตั้งแต่ยังไม่เที่ยงวัน ผมมีเรียนแค่วันพุธ เป็นการตรวจวิทยานิพนธ์  ทำให้มีเวลาว่างพอสมควร และวันนี้เป็นวันจันทร์ อย่างน้อยผมก็ทำงานไว้บ้างแล้วเลยไม่เป็นปัญหาในการดูแลหนูตัวหนึ่ง


ความโชคดีคือช่วงก่อนหน้านี้ที่เราทำตัวติดกันตลอดเวลา ทำให้ยามที่คอนโดเขาจำหน้าผมได้ และเมื่อผมอ้างกับยามและเคาท์เตอร์บริการว่าแฟนป่วยหนักอยู่บนห้อง คงไม่มีแรงลุกมาเปิดประตู ทำให้ผมได้คีย์การ์ดสำรองมาอย่างง่ายดาย


ถ้ารู้ว่าบุกรังหนูมันจะง่ายขนาดนี้ น่าจะทำมาตั้งนานแล้ว


แต่คิดดูอีกทีก็ไม่น่าได้...หนูจี๊ดคงเตลิดถ้าจู่ๆ ผมไปบุกรัง


ห้องของเขายังคงเหมือนเดิมกับวันที่ผมจากมา ห้องรับแขกเงียบสงบ เขาคงนอนอยู่ในห้องนอน ผมซื้อโจ๊กแถวหลังม.มาให้เพราะเขาว่ากันว่าอร่อย ซื้อยาจากเภสัชมาเผื่อไว้เยอะแยะไปหมด เตรียมตัวพร้อมมาดูแลหนูป่วย


ผมเห็นสมุดโน้ตที่ผมเอาให้เขาวางอยู่บนโต๊ะรับแขก พลันหัวใจก็พองโตอย่างบอกไม่ถูก ผมดีใจที่เขายังเก็บมันไว้ ไม่ได้เอาไปทิ้งหรือทำลายอย่างที่คาด เมื่อวางของไว้ที่เคาท์เตอร์ในโซนครัวเสร็จ ผมก็เปิดประตูห้องนอนอย่างเงียบๆ อย่างแรกที่สัมผัสได้คือความเย็นของเครื่องปรับอากาศ


ผมสบถ ให้ตายเถอะ เขาเปิดไว้ที่อุณหภูมิเท่าไหร่กันแน่ อย่างกับอยู่ขั้วโลกใต้ แล้วอย่างนี้มันจะหายป่วยหรือไง ผมหารีโมทเพื่อปรับอุณหภูมิให้อุ่นขึ้นอย่างรวดเร็ว


จากนั้นก็จ้องก้อนผ้าห่มที่ขดอยู่บนเตียง ข้างในผ้าห่มคงสอดไส้หนูขาวตัวหนึ่ง


ผมเดินเข้าไปใกล้ๆ แล้วจึงลองแตะผิวผ้าห่มดู ไม่มีการขยับตัว ผมเดาว่าเขาน่าจะหลับ เลยค่อยๆ แง้มผ้าห่มออก โยธานอนตัวซีดอยู่ข้างใน ใบหน้าน่ารักขมวดคิ้วยุ่ง พอสัมผัสหน้าผากเขาผมก็รับรู้ได้ถึงอุณหภูมิที่สูงจัด


ไม่ดีแล้วมั้ง ถ้าหนักขนาดนี้ควรไปโรงพยาบาลมากกว่าไหม


โยธาร้องครางก่อนพลิกตัว ทำให้ผมเห็นว่าเขาสวมเสื้อที่เหงื่อชุ่มขนาดไหน ดีที่ผมเคยดูแลคนป่วยมาก่อน เพื่อนสนิทผมเป็นรูมเมทร่วมห้องเคยล้มหมอนนอนเสื่อเช่นนี้เหมือนกัน ทำให้ผมพอรู้วิธีรับมือ


แต่ถ้าถอดเสื้อเขาแล้วโยรู้ตัว ผมจะต้องโดนไล่ไปตายแน่ๆ


ถึงอย่างนั้น ต่อให้เขาไล่ให้ผมไปตายก็น่าจะดีกว่าปล่อยให้เขานอนตัวเปียกเหงื่อจนสั่นแบบนี้


ผมใช้เวลาสักพักในการเปลี่ยนชุดหนูขาว โยธาตัวซีดไปหมด ร่างกายดูอ่อนแรงปวกเปียก และเป็นโชคดีที่เขาไม่ตื่นระหว่างเปลี่ยนชุดให้ ผมเปลื้องผ้าเขาหมดก็จริง แต่ไม่ได้มีอารมณ์อะไร ผมเคยเห็นเขามาทั้งตัวแล้วและคงจะไร้ยางอายเกินไปถ้าหากผมยังคิดไม่ดีกับคนป่วยได้อีก เมื่อภารกิจแรกเสร็จ ผมนำเสื้อเขาไปทิ้งไว้ในตะกร้าเตรียมซัก หาผ้าขนหนูในตู้เสื้อผ้าเขามาหนึ่งผืน เอาไปชุบน้ำแล้วบิดให้หมาดเพื่อจะทำการเช็ดตัวคนป่วยต่อ


โยส่งเสียงร้องอีกครั้งเมื่อผมเริ่มไล่เช็ดตัวเขาไปยังส่วนต่างๆ เขาร้องเสียงแผ่ว พยายามบิดตัวหนีต่อสัมผัสแปลกๆ และในที่สุด เปลือกตาชั้นเดียวนั่นก็เปิดออก


“อือ?”


“ตื่นแล้วเหรอ”


“...ใคร?”


“เดี๋ยวเช็ดตัวเสร็จแล้วกินยานะ”


“...พี่ฮิม?”


“อืม”


“ออกไป แค่กๆ”


พอโดนเขาจับได้ว่าเป็นใคร เจ้าหนูป่วยก็พยายามตะเบ็งเสียงไล่ผมทันทีจนต้องไอออกมา


“ตอนนี้อย่าเพิ่งดื้อได้ไหม กูไม่ทำอะไรมึงหรอก”


“ออกไปนะ”


ผมไม่สนใจคำร้องขอ ไล่เช็ดตามแขนสองข้างเสร็จเรียบร้อยก็เป็นอันเสร็จอีกภารกิจ ผมลุกไปตากผ้าขนหนู เดินออกจากห้องนอนไปอุ่นโจ๊กและเอายามาให้ ใช้เวลาไม่นาน พอกลับเข้ามาโยธาก็นั่งมึนอยู่บนเตียง


“พี่เข้ามาได้ไง”


“สนใจเรื่องตัวเองก่อนเถอะ”


“ผมไม่กิน”


“อย่าดื้อ ไม่กินแล้วจะหายมั้ย ส่งโปรเจคศุกร์นี้ไม่ใช่หรือไง”


พอถูกผมจี้จุดเขาก็ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้


ผมยื่นถ้วยโจ๊กไปให้ “กินข้าวก่อน”


มือซีดๆ รับถ้วยจากผมไป ผมคิดว่าเขาคงไม่อยากกินข้าวที่ผมป้อน แต่พอเห็นเขาถือถ้วยมือสั่นก็อดไม่ได้ที่จะแย่งคืนมา “เดี๋ยวป้อน”


“ไม่เอา”


“บอกว่าอย่าดื้อไง แรงถือถ้วยแค่นี้ยังจะไม่มีเลย”


โยธาเบ้หน้าอีกครั้ง ครานี้ดวงตาเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดง หนูจี๊ดกำลังจะร้องไห้แล้ว


“ไม่ร้องสิ กินข้าวนะ”


เขาไม่ตอบ แต่อ้าปากรับช้อนที่ผมป้อนให้ แค่นี้ผมก็รู้สึกเหมือนตัวเองได้ขึ้นสวรรค์ มีความสุขจนตัวแทบลอยกับอะไรเล็กๆ แบบนี้ ใจผมพองฟูเมื่อโยไม่ปฏิเสธผมอีก ให้ตาย เขาจะทำให้ผมหลงไปถึงไหน


ผมค่อยๆ ป้อนเขาทีละคำจนหมดถ้วย นึกดีใจที่เขายอมทานจนหมด เพื่อนผมเวลาป่วยแล้วชอบกินเหลือ แล้วมันก็จะไม่แข็งแรงสักที


ผมส่งน้ำตามให้เขา ลุกเอาถ้วยไปเก็บก่อนเข้ามาใหม่


“มียามั้ย” เอ่ยถามเขาก่อนเผื่อว่าเขามียาประจำอยู่ติดห้อง แบบนั้นน่าจะรักษาได้ถูกจุดกว่ายาที่ผมขอเภสัชมาแบบสุ่มๆ แต่โยกลับส่ายหน้า ยาที่ผมซื้อมาจึงไม่เป็นหมัน ผมลงมือแกะยาแต่ละซองให้เขา


“เป็นอะไรบ้างหวัด ไข้ น้ำมูก ไอ...แล้วเจ็บคอไหม” เขาพยักหน้า เป็นหมดทุกอย่าง


เพราะตอนนั้นไม่รู้ว่าเขาเป็นอะไรบ้างเลยซื้อมาหมดทุกอย่าง ถือว่าเป็นโชคดี โยรับยาเม็ดหลากสีจากผมไปก่อนที่ผมจะนำเจลลดไข้แปะที่หน้าผากเขา นึกขอบคุณที่เขายอมกินยาง่ายๆ ทำตัวเชื่อฟังผิดกับคนที่ผมสนิทด้วย


เขากลืนยาทุกเม็ดลงคอเสร็จก็ไหลลงเตียง ยกผ้าห่มมาคลุมโปง “ออกไปได้แล้ว”


ถึงได้รู้เหตุผลที่เขายอมเป็นเด็กดี โยคงคิดว่ายิ่งเขาทำตามคำสั่งผมให้เสร็จไวๆ ผมจะได้หมดธุระกับเขาเสียที แต่เสียใจด้วยที่ผมไม่ทำตามคำสั่ง เพราะผมเลือกที่จะออกไปนั่งอยู่ที่ห้องรับแขก เปิดแล็ปท็อปทำงานของตัวเอง อยู่เฝ้าไข้เขาจนกว่าจะหาย


โยตื่นมาตอนเย็น ผมแอบเข้าไปเช็ดตัวเช็คไข้เขาอยู่เป็นพักๆ และพอเขาเห็นว่าผมยังไม่ไปไหนก็รีบแสดงสีหน้าหงุดหงิด


“ทำไมยังไม่ไปอีก”


“ยังไม่หายเลยนี่”


เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ “พี่ต้องการอะไรอีก ผมเหนื่อยแล้วนะ”


“ตอนนี้แค่อยากให้มึงหายป่วย”


“เดี๋ยวผมก็หาย”


“พอหายป่วยแล้วจะช่วยทำงาน ดีไหม” เขาเงียบ ใช้ดวงตากลมจ้องมองผมอย่างไม่เข้าใจ


“พี่จะทำดีกับผมไปทำไม” เขาบอก เสียงติดแหบนิดๆ ยกมือมาถูปลายจมูกตัวเอง “รู้ไหม ถึงแม้ที่ผ่านมาจะมีช่วงหนึ่งที่ผมคิดว่าพี่เป็นคนดีผมก็ชอบที่พี่ดูแลผมนะ แต่ผมไม่เคยเชื่อว่าพี่จะชอบผมจริงๆ ได้หรอก”


ผมขมวดคิ้ว เมื่อจู่ๆ เขาก็เอ่ยความในใจที่ผมไม่เคยรู้ออกมา และยังไม่ทันได้ถามถึงเหตุผล ประโยคถัดมาของเขาก็ทำให้ผมเงียบสนิท


“พี่ไปจัดการกับคนของตัวเองก่อนเถอะ เขารู้กันทั้งคณะแล้วว่าพี่กับเพื่อนพี่เป็นมากกว่าเพื่อนกัน”


“...”


“ใครๆ เขาก็รู้ว่าคนที่พี่ชอบคือพี่ลัล”




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 158 ครั้ง

23 ความคิดเห็น

  1. #747 maaminddd (@maaminddd) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 21:39
    เอาแล้ววว
    #747
    0
  2. #662 pppeachhh2 (@pppeachhh) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 13:30
    ดราม่ามาเต็มชามเลยย
    #662
    0
  3. #626 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 22:03
    อ่าาาาา ใครๆนั่นคือใครอะคะ มีใครเสี้ยมน้องโยป่าว
    #626
    0
  4. #603 scromz_ (@punch006) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 11:15
    เอ๊าาาา อะไรเนี่ยยย ฮิมม
    #603
    0
  5. #569 exoxoxo1122 (@exoxoxo1122) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 10:48
    เนี่ย!!โอ้ยยยยย คือบั่บ! ฮิมหักอกลัล แล้วคุณกับโยนีีไม่อยากจะคิดถ้าเป็นแบบนั้นจริงคงแบบ เฮ้อเจ็บ รักสี่เส้าเราสีคนงี้
    #569
    0
  6. #543 KYLM_ (@safeka) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 14:58
    ตรัยแล้วว มีแววมาม่ามาเลยยย
    #543
    0
  7. #497 summerbb (@reddddcrab) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 09:31
    ตอนที่แล้วว่าอึ้ง ตอนนี้อึ้งกว่า โอย
    #497
    0
  8. #273 Yuzhous12 (@Yuzhous12) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 15:28
    ตายแล้ว5555
    #273
    0
  9. #198 Extra Ordinary (@Orndinaryme) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 08:28
    โอวโหอิพี่ฮิมชอบทั้งแมวทั้งหนูไม่ได้นะ! แมวมีคนเลี้ยงแล้ว พี่ฮิมต้องชัดเจน!
    #198
    0
  10. #196 versense (@versense) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 22:31
    ขอบคุณพี่ฮิมที่ตัดสินใจชัดเจนกับหนูโย แม้น้องลัลจะเจ็บปวดใจมานานแต่ตอนนี้แกมีพี่คอยดูแลแล้ววว ฮือออออออสงสารหนูลัลและหนูโยของแม่
    #196
    0
  11. #195 Surawatari Komiko (@26pl42oy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 21:55
    ฮืออออ มือสั่น แงงงงง ตอนที่แล้วทิ้งปมว่าหนักแล้ว ตอนนี้หนักกว่าอี๊กกกก
    #195
    0
  12. #194 ttbluewp (@ttbluemtr) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 20:37
    ว่าแล้วว่าทั้งสองคู่มันต้องมีอะไรเกี่ยวข้องกัน แง้งๆ
    #194
    0
  13. #186 loveJKForever (@loveJKForever) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 09:14
    อย่างนี้สินะ
    #186
    0
  14. #185 typedef34 (@nattawika03) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 09:13
    ทำไมตอนที่แล้วเราไม่เอะใจจจจจจ
    #185
    0
  15. #184 tensita (@tensita) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 08:52
    เง้ย แบบนี้ถึงไปหาลัลสินะ
    #184
    0
  16. #183 Rung_moohham (@Rung_moohham) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 07:06
    นั่นไงๆๆๆๆๆๆ
    #183
    0
  17. #182 kingkarn (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 03:07

    มิน่าล่ะ โยถึงได้ใจแข็งนัก

    #182
    0
  18. #181 sun is shining so u r (@aiimmie) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 23:41
    งี้นี่เองงงงงงงงง
    #181
    0
  19. #180 Pimngaijakai (@Pimngaijakai) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 23:28
    เอ้าน้อง คิดไปเองงงง ฟังพิเขาก่อนนน
    #180
    0
  20. #179 nammon7811 (@nammon7811) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 23:13
    โอ๊ย อ้าวเห้ย คือลัลกับฮิมเคยคบกันมาก่อน แล้วลับก็รักฮิมมากหรือยัง หรือยางง๊ายยยยยย เสียงสูง ปรี๊ดๆ ปวดหัวแล้วปวดหัวอีก ฮืออออออ
    #179
    0
  21. #178 Soolll (@priew1919) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 23:12
    น้องโยมาโอ๋ๆกอดๆกันนะลูก
    #178
    0
  22. #177 Ben285-vip (@wannaporn-285) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 23:10
    อ้าวเห้ย!??? เดี๋ยววววว ลัลมาได้ไง
    #177
    0
  23. #176 nongyollada (@nongyollada) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 23:09
    ฮือออ เรื่องจะบรรจบกันแล้วสินะ ????????
    #176
    0