❍ Into the moonlight #ณพระจันทร์ |Yaoi| [สนพ.Rose]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 24,972 Views

  • 752 Comments

  • 2,554 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    485

    Overall
    24,972

ตอนที่ 35 : Into the moonlight - END

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2229
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 162 ครั้ง
    31 ก.ค. 61

Into the moonlight


Moon says


ลัลกับคุณพากันไปยังร้านประจำยามค่ำคืน คนแก่กว่าเป็นสารถีขับรถให้ตามเคย ยางล้อหมุนตามเส้นทางเดิมๆ ที่จดจำได้ขึ้นใจ ไม่นานก็พากันมาถึงปลายทาง


วันนี้เจ้าจิ้งจอกอยู่ เจ้าวัวคงไม่มา


พวกเขาพากันไปยังที่นั่งประจำ โต๊ะเล็กที่บรรจุคนได้มากสุดสองคนถูกตั้งอยู่ทางขวาของร้าน ห่างจากเวทีแต่ก็ไม่ได้ไกลเกินไป เจ้าของร้านเมื่อเห็นขาประจำมาถึงก็รีบมาต้อนรับทันที เบียร์สองแก้วใหญ่ถูกวางลงบนโต๊ะเพื่อต้อนรับ ก่อนที่จ๊ากจะขอตัวไปทำงานต่อ


คุณเห็นลูกค้าคนเดิมกับที่เคยตื๊อลัลเมื่อคราวก่อนเดินวนเวียนอยู่ข้างจ๊าก เขายกยิ้ม หมอนั่นคงเปลี่ยนเป้าหมายแล้ว ในใจลึกๆ เขาสงสารจ๊ากอยู่ไม่น้อยที่ต้องรับมือกับคนแบบนี้ แต่อีกใจก็คิดว่าดีแล้วที่หมอนั่นจะได้ไม่ต้องมายุ่งกับลัลอีก


ส่วนลัล...เขาจำหน้าคนๆ นั้นไม่ได้ด้วยซ้ำ


ร้านของจ๊ากยังคงเหมือนเดิม ที่เปลี่ยนไปคงมีแต่มาสคอตร้านที่ตอนนี้ไม่มีแล้ว ถึงอย่างนั้นผู้คนก็ยังคงเข้าร้านหมุนเวียนไหลเปลี่ยนกันเหมือนเคย


ลัลซัดเบียร์จนหมดแก้วแล้ว และทำท่าจะแย่งอีกแก้วในมือคุณ คนแก่กว่าตีมือคนซนดังเพี๊ยะ


“ไม่ต้องกินแล้ว”


คนถูกดุเบ้หน้า ยอมหดมือกลับมานั่งนิ่งๆ เช่นเคย


วงดนตรีสดของร้านขึ้นเล่น ทำให้ค่ำคืนมีเพลงบรรเลงเป็นเพื่อนคลายเหงา หนุ่มสาวในร้านต่างพากันจับกลุ่มพากันมาทิ้งความวุ่นวายไว้เบื้องหลัง ผ่อนคลายดื่มด่ำไปกับค่ำคืนใต้แสงจันทร์ หวังให้ฤทธิ์สุราและเพลงบรรเลงช่วยขับกล่อมให้ลืมความเจ็บปวด


น่าแปลกที่วันนี้ดันเห็นเจ้าวัว


ลัลมองแมวสีขาวแต้มสีดำที่เดินนวยนาดมาหาเขา เขาแปลกใจ วันนี้มีจิ้งจอกเฝ้าอยู่ ไม่คิดว่าวัวจะมาได้ ลัลอุ้มแมวลายวัวขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน จนคุณเอ่ยเตือน


“เล่นเสร็จแล้วไปล้างมือด้วย”


คนรักแมวพยักหน้า จับอุ้มแมวอ้วนไปมา เกาคางเจ้าวัวจนพอใจก็ปล่อยมันไป เจ้าวัวออกเดินเล่นเพ่นพ่านส่วนลัลเดินออกไปล้างมือตามคำสั่งคนแพ้ขนสัตว์ ระหว่างทางไปห้องน้ำ ลัลเห็นจ๊ากยืนเถียงกับชายหนุ่มร่างสูงคนหนึ่ง เขาคือคนเดียวกับที่เข้าหาลัลเมื่อวันก่อน เสียแต่เจ้าตัวไม่ได้คิดว่าคนๆ นั้นสำคัญมากพอจะจดจำใบหน้าได้


เขาเพียงหันหน้าไปมองเพื่อนของตนที่มีท่าทีหงุดหงิดอย่างผิดปกติ จ๊ากเป็นคนอารมณ์ดี โมโหยาก แต่คนแปลกหน้าคนนี้กลับทำให้เพื่อนของเขาหลุดอารมณ์ออกมาได้เสียอย่างนั้น


เขาเพียงแปลกใจ ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้สนใจ สองขาเรียวเดินเข้าห้องน้ำไปล้างมือ และกลับมานั่งที่โต๊ะตัวเดิม


เบียร์ในแก้วของคุณหมดลงแล้ว และเจ้าตัวไม่คิดจะสั่งเพิ่ม พวกเขาไม่ได้มาเพื่อร่ำสุรา แค่จิบเพื่อบรรยากาศเท่านั้น


ลัลเหม่อมองออกไปท่ามกลางผู้คน น่าแปลกที่ท่ามกลางฝูงคนมากมาย เขากลับสะดุดตากับสองร่างที่นั่งไม่ไกลโต๊ะเขามากนัก ลัลจำได้ทันทีว่าอีกฝ่ายคือใคร


ร่างคุ้นตาร่างหนึ่งปรากฏเป็นเพื่อนสนิท และอีกร่างเป็นหัวใจของคนข้างๆ


คุณเองก็สังเกตเห็นฮิมและโยเหมือนกัน เขาแม้ในใจอยากจะไปคุยกับโยให้หายกังวลใจ แต่เขาก็ไม่ได้ทำ คุณเพียงจับจ้องไปยังคนข้างกาย เพื่อเฝ้ามองอารมณ์ของอีกฝ่าย ห่วงความรู้สึกของลัลมากกว่าเรื่องของตนเอง ลัลไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่าจ้องมอง ใบหน้าเรียบเฉยไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ออกมา


กระทั่งทั้งสองคนรับรู้ว่ามีคนจ้องมอง พวกเขาหันไปหาที่มา และก็พบกับสายตาสองคู่ที่จ้องมาอยู่ก่อนแล้ว


หัวใจของโยเต้นระรัวเมื่อเห็นสองคนตรงหน้า ในใจมีคำพูดมากมายที่อยากจะบอกออกไป ทั้งกับคุณและกับลัล สมองพยายามเรียบเรียงคำพูด จนกระทั่งมีมือหนึ่งจับมือเขาไปกุม ความอุ่นจากผิวเนื้ออีกฝ่ายส่งมา ทำให้โยได้สติอีกครั้ง บางที ตอนนี้อาจจะยังไม่ใช่โอกาสที่ดี


พวกเขาได้แต่จ้องกันไปมา ภายใต้แสงจันทร์


ดวงตากลมใต้เปลือกตาชั้นเดียวหันไปมองคนข้างตัว ฮิมยกยิ้มบาง จับมือเขาไว้ใต้โต๊ะ หันหน้ามองออกไปยังทิศทางที่คุณกับลัลจ้องมา เขารู้จากจ๊ากว่าวันนี้ลัลจะมา แม้จ๊ากจะบอกเป็นนัยว่าวันนี้อาจจะไม่เหมาะนัก แต่ก็ไม่ได้หลบเลี่ยงเหมือนทุกทีและตัดสินใจมานั่งตรงนี้อยู่ดี เขาสัญญากับจ๊ากว่าจะไม่ไปยุ่งเกี่ยวให้ลัลสับสนอีก


แต่ว่าดูท่าจะไม่ต้องเป็นห่วงอย่างที่คิด ลัลไม่ได้มีสีหน้าสับสนหรือเจ็บปวดเหมือนครั้งนั้นอีกแล้ว ดวงตาสีฟ้าที่จ้องมาไม่ได้หม่นแสงอีกต่อไป ทว่าฮิมกลับไม่อาจรู้ความคิดของเพื่อนตนได้อยู่ดี


ลัลยกยิ้มมุมปาก แทบดูไม่แตกต่างจากตอนที่ไม่ยิ้ม แต่มีหรือที่ฮิมจะไม่สังเกตเห็น


ฮิมยกยิ้มตอบ และตอนนั้นเองที่ลัลโยกหัวฉีกยิ้มกว้างคล้ายจะหัวเราะ


“มีอะไรรึเปล่า” จนคุณที่นั่งข้างๆ เอ่ยถาม


คนยิ้มร่าถอนหายใจก่อนเอ่ย “ดีใจน่ะ...” เขาหันมาทางคุณ ยกยิ้มให้ “ผมไม่ได้รู้สึกเหมือนเดิมกับฮิมแล้ว”


ลัลเอ่ยตามความในใจ เขาไม่ได้อึดอัดหรือเจ็บปวดยามที่เห็นฮิมอยู่ข้างกายโยอีกแล้ว ในเมื่อเขามีคนข้างๆ นั่งอยู่ตรงนี้ด้วยกัน เป็นหัวใจอีกดวงที่เต้นคู่กัน เป็นโลกใบข้างๆ ที่ลอยอยู่ข้างกัน


จบประโยค คุณเองก็ยกยิ้มให้เช่นกัน


เขาหันไปจับจ้องโต๊ะที่มีฮิมอยู่ ขยับหัวผงกให้ทีนึงเป็นการทักทาย


ฮิมพยักหน้ากลับ ส่วนโยได้แต่แย้มยิ้มบางเบา


ทุกคนล้วนมีเรื่องราวของตัวเองด้วยกันทั้งนั้น


หลายเรื่องราวถูกส่งผ่านมายังดวงจันทร์จากหลายมุมหลายด้าน


เรื่องราวทั้งดีและร้าย สุขและทุกข์ วุ่นวายสับสน เรียบง่ายและเรื่อยเปื่อย ความรักและความลับ มีเพียงพระจันทร์เท่านั้นที่รับรู้


และหากว่าเมื่อใดที่ท้อแท้หมดหวัง เวลาในช่วงกลางคืนเปลี่ยวเหงาและเดียวดาย จงอย่าลืมแหงนหน้ามองหาแสงสว่างเดียวในท้องฟ้าที่มืดมิด


ความสุขไม่ได้หายากเสมอไป ที่ตรงนี้...


...ณ พระจันทร์



จบ



ขอบคุณทุกคนที่ร่วมเดินทางมาจนถึงตอนสุดท้ายนะคะ

เป็นอีกเรื่องที่เขียนตอนอารมณ์ไม่คงที่เท่าไหร่ ถ้าออกมาไม่ถูกใจยังไงก็ขออภัยด้วยจริงๆ


ขอบคุณทุกคอมเม้นท์ที่ทำให้เราได้เห็นหลายๆ มุมมองนะคะ ดีใจที่ได้อ่านทุกเม้นท์เลยย


เรื่องนี้เริ่มจากช่วงที่เราทำงานกลางคืนแล้วตื่นตอนเย็น เวลาทำงานเลยมีพระจันทร์เป็นเพื่อน

ระหว่างทางขับรถกลับบ้านเหนื่อยๆ พอมองพระจันทร์แล้วมันสบายใจแปลกๆ 5555

เลยกำเนิดมาเป็นน้องลัลแบบงงๆ

เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่อยากลองลำดับเหตุการณ์การเล่าเรื่องให้แปลกใหม่แตกต่างจากที่เคยเขียนดูบ้าง

อยากนำเสนอเรื่องราวผ่านคนละมุมมอง ที่ท้ายสุดแล้วก็ไม่มีใครดีใครเลวไปกว่ากัน

อยากนำเสนอเรื่องราวที่เป็นอีกด้านของคนๆ หนึ่ง ที่พยายามไม่แสดงให้ใครเห็น


สุดท้ายลัลก็หลุดพ้นจากบ่วงอดีตที่ตัวเองผูกมัดไว้ คุณที่ยอมรับเรื่องราวที่แล้วมาพร้อมกับเดินหน้าก้าวต่อไป

โยที่กลับมาเข้มแข็งได้อีกครั้ง และฮิมที่ได้รู้จักความรัก

(พี่ฮิมอาจจะดูไม่ผ่านอะไรมามากมายเท่าไหร่ แต่เราคิดว่าชีวิตคนมันก็ไม่เท่าเทียวกันอย่างนี้ล่ะ5555

และถึงพี่จะดูลอยตัว แต่ก็โดนลงโทษอยู่เหมือนกันเพราะจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้กินหนูน้อยสักทีนะ >.<)


ทีแรกอยากเขียนเรื่องราวเรื่อยๆ สบายๆ ไหงออกมาเป็นปมโยงกันไปทั่วแบบนี้ก็ไม่รู้555

ถึงอย่างนั้นก็อยากขอบคุณทุกคนที่ติดตามเรื่องราวเรื่องนี้มากจริงๆ ค่ะ

ขอบคุณที่ให้เรื่องนี้เป็นส่วนหนึ่งของความทรงจำ


#ณพระจันทร์


T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 162 ครั้ง

37 ความคิดเห็น

  1. #739 Ice_atchariya (@Ice_atchariya) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:09
    ดีใจที่จบแบบhappyแต่ก็ยังไม่ชอบฮิมอยู่ดี
    #739
    0
  2. #730 Smuffy (@armymnn01) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 14:57
    เขียนดีมากๆเลยค่ะ
    #730
    0
  3. #726 G_D_G_errard (@G_D_G_errard) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 10:02
    ตัวละครทุกตัว มีเหตุผลในการดำเนินชีวิตของตัวเอง แต่ด้วยจังหวะหรืออะไรหลายๆอย่างมันทำให้เราหลงน้องลัล ทำให้เวลาอ่านคู่คุณลัลจะคอยลุ้นให้คู่นี้มีความสุขเสมอและอินมากเวลาลัลเจ็บปวด (อินมากจนร้องไห้ตามอ่ะ55555) ส่วนคู่ฮิมโยคือเข้าใจนะที่ฮิมต้องใจร้ายกะลัล เพราะถ้าไม่หักดิบทุกฝ่ายจะยิ่งเจ็บและไม่มีวันจบ แต่ถามว่าฮิมกะลัลใครผิด ก็ผิดทั้งคู่ สำหรับเซ็กส์เฟรนด์ เราว่ามันไม่มีหรอกคนที่ไม่เจ็บเพราะอย่างน้อยต้องมีสักคนที่ชอบแต่ไม่กล้ายอมรับเพราะกลัวการสูญเสียและนี่คือวิธีที่ทำให้รั้งความสัมพันธ์ได้หรือบางคู่อาจชอบกันทั้ง2ฝ่ายแต่กลัวการสูญเสียจึงไม่กล้ายอมรับความจริง สำหรับเราเซ็กส์เฟรนด์มันคือความสัมพันธ์จอมปลอม โยกับคุณก็ได้รับผลจากการกระทำของทั้งคู่ คุณคือเจ็บที่ต้องเสียเพื่อนและเสียคนที่เพิ่งรู้ว่าต่างแอบรักกันโดยไม่มีโอกาสอะไรต่อเลย โยก็โดนอดีตตามทำลายความสุข เป็นเรื่องที่อ่านสนุก หน่วง ลุ้น จะฟินก็เหมือนมีความหน่วงถ่วงไว้ แต่ยอมรับเลยว่าเวลาอ่านคู่ฮิมโยแล้วเราเจ็บหน่วงๆเพราะห่วงความรู้สึกลัล แบบแกมาจีบกันแล้วลูกลัลของชั้นล่ะ 55555 สุดท้ายคือไม่ผิดหวังทุกครั้งที่อ่านผลงานของไรท์สักครั้ง เพราะภาษาสวยมากค่ะ เยิ้ฟฟฟฟฟฟฟฟ
    #726
    0
  4. #720 nu_uu61 (@Parinda_) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 22:45
    เป็นเรื่องที่ดีมากๆเรื่องนึงเลยค่ะ ชอบตัวละครทุกตัว รู้สึกว่าทุกคนต่างมีเหตุผลของตัวเอง ชอบการบรรยาย ภาษาไรท์คือดีมาก แต่เราอ่านแล้วเหงากับเศร้ามาก โดยเฉพาะพาร์ทน้องลัล ไรท์บรรยายดีจริงๆนะ เราอินมาก ทั้งสองคู่เลย ต่างคนก็ต่างได้รับบทเรียนไม่ได้มีใครดีไปกว่าใครหรือใครเลวไปกว่ากัน ต่างคนต่างมีความเทาๆอยู่ในตัว /ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะค้าาา
    #720
    0
  5. #713 ziaaa (@ziaaa) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 00:23
    ชอบเรื่องนี้จริงๆเลยค่ะ ไม่ว่าจะใครก็มีเรื่องราวของตัวเองทั้งดีและไม่ดีแหละเนอะ ไรท์ทำให้อ่านแล้วรู้สึกแบบนี้ได้โดยที่ไม่ทำให้เรารู้สึกอยากไปตัดสินว่าอะไรถูกหรือผิดเลยล่ะค่ะ

    เพิ่มเติมคือชอบวิธีเล่าเรื่องมาก คิดได้ไงเขียนตอนเว้นตอนเล่าทีละช่วงเวลาไม่พอ เล่าที่ละคู่อีก แต่อ่านแล้วไม่สะดุดเลย สุดยอดมากค่ะ

    ท้ายนี้ไม่แน่ใจว่าไรท์จงใจรึเปล่า แต่เจ้าจิ้งจอกกับวัวนี่เหมือนเป็นตัวแทนของทั้ง 2 คู่รึเปล่าน้า~ ตอนแรกถ้ามีใครมา อีกคนต้องไป แต่ตอนสุดท้ายกลับอยู่ด้วยกันได้แล้ว เป็นตอนจบที่ทำให้ยิ้มอุ่นๆได้ดีจริงๆค่ะ

    ขอบคุณสำหรับนิยายเรื่องนี้นะคะ
    #713
    0
  6. #712 winterwinddd (@bo1360) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 09:47
    จบแบบนี้ดีที่สุดแล้วค่ะ ชอบการดำเนินเรื่องมากๆ ตั้งแต่ต้นจนถึงตอนจบเลย มันดีมาก ทำให้เห็นชัดเลยทุกคนต่างมีข้อผิดพลาดในอดีต มีความสีเทาอยู่ในตัวเราทุกคน ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆแบบนี้นะคะ เป็นกำลังใจให้ในเรื่องต่อๆไปค่ะ ปล.ชอบคู่พี่คุณกับน้องลัลมากก หลงรักคู่นี้มากๆค่ะ แงงง
    #712
    0
  7. #707 Linlin-Wang (@Linlin-Wang) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 01:49
    เราทนอ่านตอนแรกไม่ได้เพราะอยากรู้ว่าจบยังไงเลยต้องมาดูตอนจบแล้วก็งง...เออโง่เอง55555
    #707
    0
  8. #706 NamKudos (@namkudos) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 07:27
    สงสารลัลที่สุด&#8203; รองลงมาก็คุณ&#8203;
    #706
    0
  9. วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 22:52
    จบได้ดีค่ะ ในเเง่ที่ไม่ต้องเกี่ยวข้องกันอีก อยากชมไรท์จากใจจริงๆ เราอินมาก แต่เป็นอารมณ์ของลัล..... สารภาพว่าหลายตอนเราทนอ่านพาร์ทของโยไม่ได้ แต่เราเข้าใจในจุดที่ไรท์จะสื่อ ขอบคุณมากจริงๆค่ะ สำหรับนิยายสื่ออารมณ์แบบนี้
    #704
    0
  10. #703 earnnaruk (@earnzuza) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 23:45
    ดีแล้ว มีความสุขก็ดีแล้ว
    #703
    0
  11. #679 pppeachhh2 (@pppeachhh) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 16:06
    อย่าไปข้องแวะกันเลย ไม่ดีหรอก ต่างคนต่างมีความสุขในที่ของตัวเองกฺ็พอละเนอะ สำหรับนิยายเรื่องนี้เราชอบภาษามากๆเลย

    ชอบการดำเนินความสัมพันธฺ์ที่ไม่หวือหวาและไม่เร่งรัดมากจนเกินไปของตัวละคร ชอบบรรยากาศของเรื่องโดยเฉพาะคู่พี่คุณกับลัล อบอุ่น ละมุน เอื่อยๆแต่สบายใจดี รักลัลมากๆ แต่กับอีกคู่ เรารู้สึกเฉยๆ ไม่ได้ไม่ชอบแต่เราแค่อยากให้ฮิมเจ็บปวดบ้าง คนอื่นๆเรารู้สึกว่าสมเหตุสมผลนะ มีแค่ฮิมนี่แหละที่ไม่ได้รับอะไรเลย เราเลยไม่ค่อยโอเค แต่ก็อย่างที่ไรเตอร์ว่าแหละค่ะ เราไม่อินคู่นี้เราเลยไม่รู้จะพูดอะไร แต่เรารู้ว่า่ไรเตอร์ทำดีที่สุดแล้ว ขอบคุณมากๆนะคะที่แต่งนิยายเรื่องนี้ขึ้นมา ขอบคุณที่สร้างตัวละคร ลัล ให้เราได้รักและก้าวผ่านความเจ็บปวดไปกับเค้า ขอบคุณมากจริงๆค่ะ ขอเป็นกำลังใจให้ไรเตอร์สำหรับผลงานต่อๆไปนะคะ,ขอบคุณอีกครั้งค่ะ่
    #679
    0
  12. #642 Oshfly (@4goming) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 16:02
    พึ่งมีโอกาสได้แวะเข้ามาอ่านรวดเดียวจบ ชอบการเล่าเรื่องของไรท์จังค่ะ แต่ที่ชอบมากๆคือคือตอนจบ ไม่หวือหวา แต่ทุกอย่างคือเคลีย ขอบคุณสำหรับเรื่องรวมดีๆนะคะ
    #642
    0
  13. #640 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 23:24
    ดีละที่ไม่ทักกันอะค่ะ เรื่องที่ผ่านมาแล้วก็ขอให้ผ่านไป ขอให้เป็นเพียงคนเคยรู้จัก ดีแล้วค่ะ ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆนะคะ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 6 กันยายน 2561 / 23:31
    #640
    0
  14. #598 rarakaem (@nonggam888) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 19:45

    ชอบพี่ฮิมกับลัลแต่ไม่ชอบฮิมกับโย55555 แต่ว่าแต่งดีมากๆเลยค่า
    #598
    0
  15. #595 Pang_rum999 (@loveinthewind945) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 23:50
    จบดีอ่ะ แต่เราไม่ชอบฮิมเลย
    น่าจะเจอความเจ็ดปวดบ้าง
    จิ!!! ลอยตัวยุคนเดียว
    #595
    0
  16. #592 mayaangel (@kanyadevil) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 11:40
    ลัลคงแบบไม่ได้รู้สึกแบบเดิมกับฮิมแล้ว แต่เกลียดโยเหมือนเดิม
    #592
    0
  17. #591 mayaangel (@kanyadevil) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 11:40
    ลัลคงแบบไม่ได้รู้สึกแบบเดิมกับฮิมแล้ว แต่เกลียดโยเหมือนเดิม
    #591
    0
  18. #588 __mmint (@SutitaPutkeaw) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 01:14
    อยากให้ไรต์มีตอนพิเศษของคุณกับลัลจังเลยค่ะ รู้สึกชอบและหลงคู่นี้มาก ขอบคุณที่แต่งเรื่องดีๆแบบนี้นะคะ
    #588
    0
  19. #584 liarguy (@liarguy) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 20:40

    ชอบสไตล์การบรรยายของไรท์อยู่แล้ว แต่ความรู้สึกส่วนตัวสำหรับเรื่องนี้คือ ไม่ได้หน่วงจนปวดใจ แต่เข้าใจการกระทำของแต่ละตัวละครมากกว่า ชอบที่บรรยายว่าพระจันทร์ที่เห็นมันเป็นเพียงแค่เศษเสี้ยวด้านหนึ่งของพระจันทร์ คนเราล้วนมีอดีต ทั้งสุข ทั้งเศร้า แต่สุดท้ายคนเราก็ยังต้องดำเนินชีวิตต่อไปข้างหน้า ขอบคุณไรท์ที่แต่งเรื่องดีๆแบบนี้มาให้ค่ะ
    #584
    0
  20. #582 vwaraa (@xxxinng) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 18:50
    ขอบคุณที่แต่งเรื่องราวดีๆมาให้อ่านนะคะ ต่างคนต่างมีเรื่องราวของตัวเองจริงๆ น้องลัลจบไปแล้วว คงจะคิดถึงตาสีแปลกคู่นั้นน่าดู ชอบความเป็นพี่คุณ หนูขาวตัวน้อยและพี่ฮิม ตอนจบสื่ออารมณ์ได้ดีมากๆเลยค่ะ ทุกคนล้วนผ่านเรื่องราวหนักหน่วงมา เกินกว่าจะนั่งจับเข่าคุยกันได้เลย หากแต่พยักหน้ายิ้มทัก แค่นี้ก็เป็นนัยแล้วว่าทุกอย่างคลี่คลาย โล่งไปอีกเปราะนึง ต่อไปนี้ก็คงเดินในเส้นทางใครเส้นทางมันแหละเนอะ จะคิดถึงนะคะ ณพระจันทร์ // ขอบคุณไรท์อีกครั้ง รัก<3
    #582
    0
  21. #554 KYLM_ (@safeka) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 01:46
    ขอบคุณที่แต่งออกมาได้ดีขนาดนี้นะคะ รักน้องลัลมากๆ ไม่อยากให้จบเลย แต่จบแบบนี้ก็ดีแล้วเนอะ ดูสมเหตุสมผล จะให้เค้ามานั่งคุยกันมันคงแปลกๆ 5555
    #554
    0
  22. #549 chAnn1998 (@chAnn1998) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 18:07
    ตามอ่านตลอดอยู่หลายๆเรื่องนะคะ ชอบที่เรื่องไม่จำเจ มีมุมมองใหม่ๆตลอด สู้ๆนะคะ
    #549
    0
  23. #528 neko39 (@sineza123) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 21:42
    เป็นอีกเรื่องที่ประทับใจ คือเป็นเรื่องที่พีคในพีค การสื่ออารมณ์ออกมา มันดีมาก ลึกซึ้ง ขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆนะคะ
    #528
    0
  24. #527 Extra Ordinary (@Orndinaryme) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 17:46
    เวลาพาความทุกข์มาแล้วก็พาความทุกข์จากไป ความสุขก็เช่นกัน//นิยายก็เหมือนกัน จบล้าววว ขอบคุณมากค่ะ เรื่อยๆแต่ยังสนุกน่าติดตามเหมือนเดิมค่ะ ^^
    #527
    0
  25. #526 tensita (@tensita) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 00:15
    ขอบคุณที่เขียนนะ
    #526
    0