❍ Into the moonlight #ณพระจันทร์ |Yaoi| [สนพ.Rose]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 24,941 Views

  • 752 Comments

  • 2,558 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    454

    Overall
    24,941

ตอนที่ 4 : 1.02 am.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2686
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 207 ครั้ง
    13 พ.ค. 61

1.02 am.


เขาราคาแพงกว่าที่ผมคาด


โยธาในตอนแรกนั้นเป็นเด็กหน้าจืดที่ไม่ได้เป็นที่รู้จักเท่าไหร่นัก จนกระทั่งเขาขึ้นปีสอง เขาเริ่มเป็นที่รู้จักเพราะใบหน้าน่ารักขึ้นและมาพร้อมกับข่าวลือแย่ๆ เรื่องของเขาแพร่สะบัดไปทั่ว ไม่ใช่แค่รู้จักในหมู่ผมที่เป็นพวกเที่ยวกลางคืนอยู่แล้ว แต่กลับไปถึงหูเด็กเนิร์ดบางคนด้วยซ้ำ


โดยปกติแล้ว เรื่องแบบนี้จะรู้จักกันแค่ในกลุ่มนักเที่ยว บอกเล่ากันปากต่อปาก ให้รู้กันแค่ภายใน แต่เรื่องของเขา... ข่าวของโยธาโด่งดังไปทั่วจนผมนึกแปลกใจ แม้จะสงสัยว่าใครเป็นคนปล่อยข่าว แต่ที่น่าสงสัยกว่าก็คือ...เขาเป็นอย่างนั้นจริงๆ หรือไม่


ถ้าเป็นจริงก็ดี เพราะผมก็ชักจะเบื่อคนที่ผมเคยนอนด้วยแล้วเหมือนกัน


แต่ถ้าไม่จริง...ก็ไม่รู้สินะ


ถึงอย่างไร โยธาก็เป็นคนแรกที่ผมพยายามเข้าหา และเป็นคนแรกที่ผมอยากต้องการพิสูจน์ข่าวลือนั่น


“ฮึก ปล่อย...”


“เมาแล้ว”


“...ปล่อย”


ผมโอบเอวคอดนั่นให้เข้ามาชิดตัวก่อนที่เขาจะเซจนทรงตัวไม่ไหว ล้มพับลงไปเสียก่อน แต่คนเมาก็ยังพยายามดิ้นหนี


“เดี๋ยวไปส่ง”


“ไม่เอา อือ”


เด็กน้อยร้องงอแงอยู่ในอ้อมกอด ทว่าในตอนนี้เขาไม่สามารถทำอะไรเองได้เลยด้วยซ้ำ แม้กระทั่งยืนให้ตรงยังเป็นเรื่องยากสำหรับเขาเลย


ผมจ้องมองดวงตาเฉี่ยวที่ตอนนี้ฉาบไปด้วยหยาดน้ำใส หน้าเขาแต้มสีแดง ลมหายใจมีกลิ่นของแอลกอฮอล์คละคลุ้ง บ่งบอกถึงอาการเมาน้ำสุราถึงขีดสุด


เขาปรือตาจ้องผมกลับ ตาชั้นเดียวของเขาดึงดูดให้ใครต่อใครต้องจ้องมองอย่างห้ามไม่ได้ ผมถือโอกาสนี้ยื่นหน้าเข้าใกล้ หวังฉกชิมริมฝีปากสีแดง ทว่าคนตรงหน้ากลับรีบเบนหน้าหนีสัมผัสทันทีเมื่อรู้ว่าผมต้องการอะไร


“ทำไม?”


“อือ ปล่อย”


“เดินเองก็แทบจะไม่ไหวอยู่แล้ว ปล่อยไปก็ร่วงสิ”


“ปล่อย ไหว...ปล่อย”


เขาร้องงอแงอีกครั้ง พยายามใช้สองมือเล็กๆ นั่นดันตัวผมออกอย่างดื้อรั้น


“อย่าดื้อ ไม่ไหวซะขนาดนี้แล้ว เดี๋ยวพากลับ”


“ไหว”


เขายังพยายามเถียงผมทั้งๆ ที่ยืนตัวโยน จนผมต้องล้วงหากุญแจรถในกระเป๋ากางเกงเขา โยธาร้องลั่น แต่พื้นที่ตรงนี้ไม่มีใครมาเดินผ่าน รวมถึงความมืดยามค่ำคืนยิ่งช่วยพรางตัวให้พวกผมกลมกลืนไปกับพุ่มไม้ตรงนี้ ทำให้การหวีดร้องของเขาช่างไร้ความหมาย และเมื่อได้กุญแจรถมา ผมก็พยุงตัวเขาออกจากพื้นที่ลับตาคน เดินไปยังโต๊ะที่เต็มไปด้วยเพื่อนของเขาและเพื่อนของผม


“โยเมาแล้ว เดี๋ยวกูพากลับ”


คนในโต๊ะมองมาที่ผม เพื่อนของเขาพยักหน้ารับ เพราะตัวเองก็ดูท่าจะรับผิดชอบเขาไม่ไหว ไร้สติกันแทบทุกคน ส่วนผมก็ควักกุญแจรถตัวเอง ส่งให้เพื่อนผมที่นั่งอยู่ข้างๆ โดยไม่ต้องเอ่ยบอกอะไร หมอนั่นรู้อยู่แล้วถึงความต้องการของผม เสร็จสิ้นภารกิจ ผมเอ่ยลาทุกคนบนโต๊ะ พยุงคนตัวเล็กออกจากร้านไป


โยธาพยายามขืนตัวสุดฤทธิ์ แต่ผมจับเขาเข้าไปในรถ คนน่ารักก็หลับปุ๋ย


ก่อนที่จะได้ออกรถ พลันมีรุ่นน้องคนหนึ่งวิ่งเข้ามาหาผม เขาเป็นเพื่อนของเด็กนี่ ชื่อโฟม ผมเลิกคิ้วเป็นคำถามเมื่อเจ้าตัววิ่งมาถึง


“พี่...พี่ฮิม ผมขอนะ อย่าทำอะไรเพื่อนผมเลยนะ”


ผมกระตุกยิ้มมุมปาก ชื่อเสียงแย่ๆ ของผมคงเลื่องลือไม่แพ้กัน โฟมถึงรู้ว่าผมต้องการเพื่อนเขาไปทำอะไร


“พี่ฮิม คนนี้ผมขอนะ ไหว้เลยนะพี่” รุ่นน้องคนเดิมว่า พร้อมยกมือไหว้อย่างที่เจ้าตัวบอก ยืนโอนเอนไปมา “พวกผมขับรถกันกลับไม่ไหวก็จริง แต่พี่อย่าทำอะไรมันเลยนะ คนนี้แค่พากลับห้องเฉยๆ ได้มั้ยพี่”


ผมยิ้มรับ เอ่ยบอกรุ่นน้อง “ได้ ถ้าเพื่อนมึงไม่อยากกูก็จะไม่ทำ”


“ขอบคุณนะพี่ สัญญานะ”


“เออ”


ว่าจบ ผมก็ขึ้นรถอีกฝั่งที่เป็นส่วนของคนขับ คาดเข็มขัดนิรภัยให้เจ้าหญิงนิทรา เหลือบมองรุ่นน้องคนเดิมพร้อมพยักหน้าให้เขารับรู้ว่าผมทำตามคำสัตย์ ก่อนแล่นรถออกจากร้านสุราไปท่ามกลางพระจันทร์ที่ลอยอวดตัวเด่นอยู่บนท้องฟ้า โดยไม่ต้องถามหาที่อยู่ของเจ้าตัวเล็ก


เพราะผมรู้ดีอยู่แล้ว


 


เขาพยายามระวังตัวแล้ว แต่ไม่มากพอ...


ทันทีที่ผมรู้ว่ากลุ่มเพื่อนของเขามีนัดไปสังสรรค์กันที่ร้านเหล้าแห่งหนึ่ง ผมตามไปอย่างไม่รอช้า หอบเพื่อนซี้คนหนึ่งไปด้วยเพราะมีแผนการในใจ และเมื่อเห็นเขานั่งล้อมวงอยู่กับเพื่อนๆ ที่เด็กกว่าผมสองปี ผมก็ทำเป็นบังเอิญเจอ และขอร่วมวงด้วยทันที


ในคณะผม เราสนิทกันแทบจะทุกคนอยู่แล้ว และนั่นกลายเป็นเรื่องปกติเมื่อผมที่เป็นรุ่นพี่พวกเขาได้มาร่วมนั่งวงกับพวกปีสอง แม้จะถูกโยธาเหลือบมองด้วยหางตา แสดงสีหน้าไม่ไว้วางใจอยู่หน่อยๆ ก็ตาม


เขาปฏิเสธแอลกอฮอล์ทุกชนิด เพราะเป็นถูกเพื่อนหิ้วและบังคับให้เป็นสารถีของทุกคน เขาไม่โต้แย้งใดๆ ปล่อยให้เพื่อนๆ ตัวเองได้เมามายปลดปล่อยความเครียดกันตามสบาย ส่วนตัวเองก็นั่งจิบน้ำอัดลมอยู่อย่างเดียว


แต่เขาไม่รู้ว่าผมแอบผสมสุราลงไปในนั้นทีละนิดยามเจ้าตัวเผลอ โยเป็นคนคออ่อนทำให้แม้จะดื่มไปไม่กี่แก้วแต่ก็เริ่มไม่มีสติ จนผมหลอกให้เขาดื่มสุราชุดใหญ่ได้อย่างง่ายดาย


สุดท้ายก็จบที่สภาพอย่างที่เห็น


เพราะเพื่อนๆ ของเขาตั้งใจมาเมา ดังนั้นคราวนี้จึงไร้ซึ่งไม้กันหมาเหมือนวันก่อน ไม้กันหมากลายเป็นไม้เมากันหมดสิ้นจนเปิดโอกาสดีๆ ให้กับผม


ยังไรเสียก็ไม่ได้ใจจืดใจดำเกินไป การที่ผมพกเพื่อนตัวเองมาด้วยก็เพราะให้มันเป็นคนพาน้องๆ ในคณะกลับไปส่งแทนโยธา



 

ผมขับรถมาถึงคอนโดเขาในไม่ช้า พยุงร่างเล็กขึ้นห้องอย่างง่ายดาย ผมรู้จักที่อยู่เขาจากที่ตามสืบมา และไม่ยากเลยที่จะบอกยามว่าเป็นรุ่นพี่เขาโดยที่ยามไร้ซึ่งความระแวงสงสัยในตัวผม


ก็เจ้าของห้องเล่นเมาไร้สติขนาดนี้


ผมรูดคีย์การ์ด เปิดประตูเข้าไป อุ้มเขาพร้อมกับเดินหาห้องนอนที่อยู่ติดกับห้องรับแขก  และทันทีที่วางเขาลงบนเตียงนุ่ม เจ้าตัวก็รู้สึกตัวแทบจะทันที


“ออกไปนะ!


คนตัวเล็กพลิกตัวก่อนพยายามลุกขึ้นมาจ้องตาเขม็งใส่ผม ราวกับเพิ่งรู้ตัวว่ามีคนแปลกหน้าอยู่ในห้อง ไม่สิ...อันที่จริงก็ไม่ได้แปลกหน้า แค่ไม่สนิท...


“อะไร คนเขาอุตสาห์มาส่ง มาถึงก็ไล่กันเลยหรือไง”


“ออกไป”


“อย่างน้อยก็เชิญดื่มน้ำพักผ่อนหน่อยมั้ย”


“ไม่”


ผมจ้องเขา ตาชั้นเดียวของเขาแทบจะปิดดวงตากลมมิดด้วยฤทธิ์เหล้า ตาแดงๆ นั่นพยายามปรือตาขึ้นเพื่อแข่งจ้องตาสู้กับผม และเมื่อผมขยับตัวเข้าหาเขา กระต่ายน้อยก็รีบถดตัวหนีไปขอบเตียงอีกฝั่ง ระยะทางจากร้านเหล้ามาถึงคอนโดของเขา คงจะทำให้คนเมาเริ่มสร่างเมาบ้างแล้ว


ถึงอย่างนั้นผมก็ไม่คิดว่าเขาจะมีสติครบ ถึงได้เอ่ยยั่วยุใส่คนเมาไป


“จะเล่นตัวไปทำไม”


ตุ้บ


จบประโยค เขาคว้าหมอนใบโตมาขว้างใส่ผม เสียแต่มันไม่โดน หมอนใหญ่เลยลอยไปหล่นอยู่บนพื้นห้อง


“ออกไป”


“จะเกินไปหน่อยมั้ย คนเขามาส่ง แล้วทำกันอย่างนี้หรือไง”


“...ขอบคุณ แล้วก็ออกไปได้แล้ว”


“แค่นี้หรือไง”


“จะเอาอะไรอีก ถ้าพี่ต้องการอะไรจากผม ผมไม่มีให้หรอก”


“แน่ใจหรือ”


“...” เขาเงียบไปพักหนึ่ง ใช้ดวงตาเฉี่ยวนั่นจ้องมาที่ผม ริมฝีปากแดงถูกฟันขบแผ่วเบา ราวกับคนไม่มั่นใจในตัวเอง “ออกไปได้แล้ว”


เขากล่าวเสียงสั่น เสียแต่ผมยังไม่ได้คำตอบอย่างที่หวัง จึงเอ่ยถาม


“เท่าไหร่”


เขาเบิกตาโพลง โยนหมอนเล็กๆ สองใบมาทางผมอย่างคนมีน้ำโห


“ผมไม่ขาย!


“ให้ฟรี?”


“ออกไป!!” เขาตอบด้วยการตวาดเสียงดังสนั่นไล่ผม


 “ออกไปก็ได้ แต่ขอถามอะไรหน่อย”


“...”


“เคยนอนกับใครรึเปล่า”


ตุ้บ


ครานี้เป็นหมอนอีกใบที่พุ่งใส่ตัวผม ผมหลบไม่ทัน แต่คว้าทันก่อนที่มันจะพุ่งใส่หน้า


อารมณ์คุกกรุ่นของผมในตอนนี้คงสามารถจับเขาขึงลงบนเตียงแล้วกระทำอะไรๆ ตามใจอยากได้ง่ายดาย เพียงแต่ได้ให้สัญญากับเพื่อนของเขาไว้แล้ว และผมไม่มีรสนิยมบังคับขืนใจใคร


แม้ว่าจะสงสัยที่ตัวเองยอมทำตามสัญญาลมปากของเพื่อนเขาอย่างง่ายดาย คาดคิดว่าถ้าเป็นคนอื่น ผมคงไม่รอช้าที่จะทำให้เขาเคลิบเคลิ้มคล้อยตาม ทว่าอะไรหลายๆ อย่างทำให้ผมต้องปล่อยมือจากเขาไปอีกครั้งอย่างน่าเสียดาย


ถึงอย่างไร...ก็ได้คำตอบแล้ว





#ณพระจันทร์

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 207 ครั้ง

15 ความคิดเห็น

  1. #732 Junery. (@Juneryu) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 15:54
    ตรงมาก -พี่เอ้ย
    #732
    0
  2. #684 earnnaruk (@earnzuza) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 21:56
    -พี่ถามงี้ได้หรอ
    #684
    0
  3. #646 pppeachhh2 (@pppeachhh) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 19:20
    น้องพยศขนาดนี้จะยอมใครง่ายๆได้ยังไงกันล่ะโอ่ยยย ใครสร้างข่าวให้น้องงง
    #646
    0
  4. #612 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 17:47
    ใครปล่อยข่าวเรื่องน้องโยอ่ะคะ???
    #612
    0
  5. #599 scromz_ (@punch006) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 10:47
    เราชอบคู่นี้ เราว่าน้องโยยังไม่เคย อาจมีข่าวไม่ดีเพื่อป้องกันตัวเองไม่ก็โดนคนอื่นไม่ชอบเลยปล่อยข่าวลือแย่ๆแน่ๆเลย
    #599
    0
  6. #558 exoxoxo1122 (@exoxoxo1122) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 00:20
    ลัล>>ฮิม ฮิม>>โย โย>>คุณ งี่ไหมอ่ะ ไม่รู้เดามั่วๆ
    #558
    0
  7. #304 MissbeeeBunnyfiy (@MissbeeeBunnyfiy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 12:53
    พี่ฮิมแบบ อมก จะเป็นคนดีหรือคนเลวนะ
    #304
    0
  8. #203 ppvs_ (@ppvs_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 11:16
    อหหหหหห อ่าน00.09จบแล้วละเจอฮิม ไปอ่านเม้นละนี่มาอ่านใหม่แบบ เห่ยยยยยยยย
    #203
    0
  9. #125 tensita (@tensita) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2561 / 08:35
    พี่ฮิมเว้ยยยยย ถูกใจเรามากเลยอ่ะ /ฮือออ จอง
    #125
    0
  10. #91 kikilululu (@captainnnnnnnnn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 00:03
    อิตาพี่ฮิมมีกลิ่นความเลวออกมาเบาๆอ่ะ น้องต้องหนีไปนะ หนีไปปปปปป อย่าไปยุ่งกับเค้า!!!
    #91
    0
  11. #84 versense (@versense) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 01:01
    น้องอาจจะโดนใส่ร้ายไงพี่ฮิม แต่ยังไงที่คนพี่ไม่ทำคนน้อง น้องเมาาาาอย่าถือสาน้องนะเลย
    #84
    1
    • #84-1 versense (@versense) (จากตอนที่ 4)
      30 พฤษภาคม 2561 / 01:02
      น้องเลยนะ* ดิ
      #84-1
  12. #28 Pimngaijakai (@Pimngaijakai) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 21:09
    น้องโยเมาแล้วน่ารักจังเลย ฮาา
    #28
    0
  13. #14 Extra Ordinary (@Orndinaryme) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 09:43
    พี่ฮิมอย่าผิดสัญญากับเพื่อนโย .. อยากรู้ที่มาที่ไปข่าวลือทำให้น้องเสียหาย ติดตามตอนต่อไปค่า
    #14
    0
  14. #13 typedef34 (@nattawika03) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 09:16
    น้องเมา อย่าทำน้อง55
    #13
    0
  15. #11 your peaches (@eveaaibb12422) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 01:20
    มันยังไงคะพี่ฮิมน้องอาจจะโดนใส่ร้ายตั่งต่าง คุณแม่น้องโยคือนี่เอง
    #11
    0