❍ Into the moonlight #ณพระจันทร์ |Yaoi| [สนพ.Rose]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 24,961 Views

  • 752 Comments

  • 2,555 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    474

    Overall
    24,961

ตอนที่ 8 : 1.04 am.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2029
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 191 ครั้ง
    20 พ.ค. 61

1.04 am.


เขาแทบจะตีผมให้ตาย


จบจากประโยคนั้น เจ้าหนูตัวจิ๋วก็ปฏิเสธเสียงดังลั่น ด่าทอต่อว่าผมอีกสารพัด ผมรอให้เขาโวยวายให้จบก่อนบอกเหตุผลดีๆ ใหม่ โยยังคงไม่เลิกโกรธผม เขาจ้องผมด้วยสีหน้าอาฆาตเป็นหนูผี


“ไม่ได้หมายถึงต้องมาอ้าขาให้กูจริงๆ สักหน่อย ก็แค่เปลี่ยนให้คนอื่นเข้าใจว่ามึงเป็นเด็กกูแค่คนเดียว คนอื่นจะได้ไม่ต้องมายุ่งไง”


“แล้วแบบนี้มันจะต่างจากเดิมตรงไหน”


“ตรงที่จะไม่มีใครมายุ่งกับมึงแล้วไง”


“...” เขาทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ “ผมไม่อยากให้มันเป็นอย่างนี้สักหน่อย”


และเขาก็ร้องไห้ออกมาจริงๆ


โยธารีบปาดน้ำตาให้พ้นออกจากแก้มตัวเอง เขาไม่ได้สะอึกสะอื้นฟูมฟาย แต่กลับดูบอบบางกว่าการร้องไห้สะอื้นตัวโยนเสียอีก การที่เห็นคนอย่างเขาพยายามทำตัวเข้มแข็งแบบนี้แล้วทำให้ผมรู้สึกอยากช่วยเหลือยังไงไม่รู้


ผิดวิสัยตัวเองสุดๆ


“เอาเป็นว่าผมขอบคุณพี่นะ แต่ไม่เป็นไร ผมจัดการเองได้”


“ก็เห็นอยู่ว่าไม่ได้”


“...”


“เมื่อกี้ถ้ากูมาไม่ทันจะเป็นไงนะ”


“...”


เจ้าหนูขาวเซื่องซึมกว่าเดิมอีก ดูท่าเขาก็คงจนปัญญาแล้วเหมือนกัน


“ไปคุยที่อื่นเถอะ” ผมว่า ก่อนสตาร์ทรถของเขา ขับออกไปโดยไม่สนว่าเจ้าของจะว่ายังไง


ผมปล่อยให้เขาได้คิดอะไรกับตัวเองโดยไม่ไปขัดจังหวะความเงียบ ได้แต่ขับรถวนไปเรื่อยๆ ผมก็ไม่รู้จะไปไหนเหมือนกัน ครั้นจะไปคอนโดเขา เดี๋ยวเขาก็ระแวงผมอีก สุดท้ายก็เป็นตัวเองที่ขี้เกียจขับต่อ เลยสุ่มเลือกร้านอาหารแถวนั้นสักร้าน ก่อนจอดรถพาเขาลงไปทานข้าวเย็น


โดยไม่ลืมตอบกลับข้อความของเพื่อนสนิทที่ผมทิ้งไว้ที่คณะ อันที่จริงก็เกือบลืมมันไปแล้ว


ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีเข้ม พระอาทิตย์ไปนอนพักแล้ว และเจ้าหนูตัวขาวนี่ก็กำลังเคี้ยวอาหารตุ้ยๆ เขาไม่พูดอะไรกับผมเลย และผมก็ไม่ไปเร่งเร้าให้เขารีบตอบ เพราะผมก็ตอบตัวเองไม่ได้ว่าทำไมถึงอยากจะเสนอตัวเข้าไปช่วยเขาเสียเหลือเกิน


กระทั่งอาหารหมดโต๊ะนั่นแหละ ผมถึงได้เป็นฝ่ายเอ่ยออกมาก่อน


“ตกลงเอาไง”


เขาไม่ตอบ คงยังคิดไม่ตก


“เดี๋ยวไปส่ง” ผมถึงต้องพูดคนเดียวต่อ จากนั้นเราก็ออกจากร้านอาหาร ขึ้นรถของเขาอีกครั้ง โยธาปล่อยให้ผมนั่งที่นั่งคนขับโดยไม่ว่าอะไร และผมก็ได้ขับไปยังคอนโดของเขาอีกครั้ง


“พี่เอารถผมไปใช้ก่อนก็ได้ ขอบคุณสำหรับวันนี้นะครับ”


เขาบอก เมื่อผมจอดรถและดับเครื่องเรียบร้อยแล้ว... คำพูดของเขาทำให้ผมไม่สบอารมณ์นิดหน่อย ทำไมต้องไล่ผมซ้ำแล้วซ้ำเล่า


“หวังดีขนาดนี้แล้วยังไม่เชื่อใจกันอีกหรือไง”


ผมคล้ายจะต่อว่า จ้องหน้าเขาเพื่อเค้นเอาคำตอบ โยนิ่งเงียบไปพักนึงอ้ำอึ้งเหมือนไม่แน่ใจว่าจะพูดออกไปดีไหม แต่สุดท้ายเขาก็พูดออกมา


“เอาจริงๆ นะ...คือพี่ไม่น่าไว้ใจเลยอ่ะ”


“ยังไง”


“เรื่องแย่ๆ ของพี่ผมก็ได้ยินมาเยอะ”


“แล้วกูทำอย่างนั้นกับมึงหรือไง”


“...แต่ก็เกือบทำไม่ใช่เหรอ” จบประโยค หนูจ้อยเงยหน้าขึ้นมาสบตาผม และใช่...ในตอนนั้นผมตั้งใจจะทำอะไรเขาจริงๆ


“แต่ก็ไม่ได้ทำไง”


“...”


“คงเชื่อยากใช่มั้ย ถ้ากูบอกว่าจะไม่ทำอะไรมึง”


โยพยักหน้า “เอาจริงๆ คือผมไม่ได้อยากไปยุ่งกับอะไรพวกนี้เลย แต่ยิ่งแก้เหมือนจะยิ่งแย่ ผมขอบคุณที่พี่มาช่วยนะ แต่ผมว่าผมยังรับมือไหว พี่ไปเถอะ อย่ามายุ่งกับผมอีกเลย”


“แล้วถ้ามีแบบวันนี้อีกจะทำไง”


“ผมมีเพื่อน วันนี้แค่จังหวะไม่ดีนิดหน่อย ถ้าอยู่กับเพื่อนคงไม่เกิดเรื่องอะไรหรอกมั้ง”


“แน่ใจเหรอ วันนั้นที่กูหิ้วมึงกลับคอนโดมึงก็อยู่กับเพื่อน”


“...”


“เชื่อกูเหอะ คนเหี้ยๆ อย่างกูมีอีกเยอะ”


“แล้วทำไมผมต้องไปพึ่งคนเหี้ยๆ อย่างพี่ด้วยอ่ะ”


อ้าว ไอ้เด็กนี่ แต่ที่มันพูดก็จริง...แล้วทำไมผมต้องเสนอตัวเป็นที่พึ่งให้มันด้วยล่ะ ผมไม่ชอบยุ่งกับปัญหาชาวบ้าน แต่ทำไมต้องกลัวว่าไอ้เด็กนี่จะเป็นอะไรถ้าอยู่ห่างจากมือผม


“เพราะกูจะไม่ทำอะไรมึง”


“แล้วพี่ต้องการอะไร มาทำดีกับผมทำไม”


ไอ้หนูนี่เอาแต่เถียงจี๊ดๆ ทำไมไม่เป็นเด็กดีเชื่อฟังผู้ใหญ่ให้มันจบๆ ไปนะ บอกว่าจะช่วยก็คือจะช่วยดิ จะหาข้ออ้างไปทำไม คนเขาอุตสาห์มีจิตอาสา แต่ก็นั่นแหละ เพราะผมก็หาคำตอบให้เขาไม่ได้เหมือนกัน ถึงได้หงุดหงิดอยู่คนเดียว รู้แค่อยากให้โยไม่ต้องเถียง ยอมตกลงข้อเสนอ ปล่อยให้คนอื่นคิดว่าเป็นเด็กของผม จะได้ไม่ต้องมีใครมายุ่ง...


แต่นั่นสิ เพื่ออะไรกันล่ะ


“ไม่รู้เหมือนกัน”



 

จากที่คิดว่าแผนต่อรองคงล้มเหลว แต่ผิดคาด โยธายอมรับข้อตกลงของผมเสียอย่างนั้น ข้อแม้คือห้ามให้ผมทำอะไรเขาจริงๆ อย่างที่พูด ผมพยายามหาเหตุผลให้ตัวเองว่าทำไมตัวเองถึงยอมช่วยเขาทั้งวัน สุดท้ายก็ตกลงกับความคิดที่ว่า ในตอนนี้อาจจะไม่ทำ แต่ในวันข้างหน้าก็ไม่แน่ อย่างน้อยผมก็มีโอกาสมากกว่าคนอื่นก็แล้วกัน


เมื่อได้ข้อสรุปกับตัวเอง ผมปล่อยข่าวเรื่องโยธาออกไปในกลุ่มเพื่อนเที่ยว ทุกคนเชื่ออย่างไม่กังขาว่าโยเป็นของผมแล้วและรู้จากนิสัยผมว่าไม่ชอบแชร์ของตัวเองกับใคร ทำให้ผมถือสิทธิ์เป็นเจ้าของโยธาได้เพียงคนเดียว คำบอกเล่าจากปากต่อปากแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว ช่วยกลบข่าวลือของเขา มันทั้งดีขึ้นทั้งแย่ลง แต่ดูเหมือนเขาจะยอมรับกับข่าวแย่ๆ ได้เก่งแล้ว ถึงได้ทำตัวไม่รู้ร้อนรู้หนาวถึงสายตาที่มองมาจากทุกสารทิศ


คนตัวเล็กเดินมานั่งข้างๆ ผมราวกับมันเป็นเรื่องปกติ เขาคงไม่ยอมสมัครใจมาอยู่ใกล้ผมด้วยตัวเองหรอก ถ้าหากผมไม่ได้สั่งเขาไว้เช่นนั้น บอกให้เขาพยายามเกาะติดผมไว้ ไม่งั้นข่าวลือก็จะไม่มีมูล แล้วก็จะไม่เป็นที่น่าเชื่อถือ วนลูปกลับมาที่เดิมอีก โยธายอมทำตาม แม้ว่าจะมีสีหน้าเหม็นเบื่อทุกครั้งที่ต้องมานั่งข้างผม


เมื่อหลายๆ คนเริ่มเห็นว่าโยและผมตัวติดกัน เป็นหลักฐานให้ทุกคนยอมรับว่าเขากับผมคบกันแล้ว ผู้คนที่ผมไม่ได้รู้จักเริ่มนินทาเรื่องของผมมากขึ้น หาว่าเป็นคู่ผีเน่ากับโลงผุ


ซึ่งผมไม่ได้ใส่ใจ และเขาก็ไม่ได้ใส่ใจเช่นกัน เพราะอย่างน้อยมันก็ทำให้คนเข้าหาเขาน้อยลงอย่างที่เขาหวังจริงๆ




พี่เริ่มดักหนูแล้ว

#ณพระจันทร์

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 191 ครั้ง

12 ความคิดเห็น

  1. #688 earnnaruk (@earnzuza) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 22:13
    เอาจริงๆ การเชื่อพี่เขาอาจจะดูดีกว่าการเผชิญโลกที่เราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นอ่ะ
    #688
    0
  2. #650 pppeachhh2 (@pppeachhh) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 19:38
    พี่ฮิมอย่าทำไรน้องนะเว้ย รับปากน้องแล้วอ่ะ
    #650
    0
  3. #616 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 18:19
    สองคู่นี้มีความเกี่ยวข้องกันรึเปล่าอะคะ สงสัยเสยเสย555
    #616
    0
  4. #601 scromz_ (@punch006) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 11:00
    ชอบบอ่ะ คู่นี้น่าร๊ากกก น้องน่ารัก คนเป็นพี่ก็น่ารัก
    #601
    0
  5. #463 PeEarn (@PeEarn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 11:02
    ชอบบบบ
    #463
    0
  6. #130 tensita (@tensita) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2561 / 09:29
    เอาอีกกกกกก
    #130
    0
  7. #95 kikilululu (@captainnnnnnnnn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 00:28
    ไม่ไว้ใจอิพี่ฮิมเลยจริงๆนะ คือแบบเหมือนมีอะไรในใจตลอดเวลา คิดแผนดักหนูไว้กี่แผนแล้วตอบมาาาาา โอยเราก็เหมือนมาสแปมบทความอ่ะ ฮือ เพิ่งได้มาเจอแล้วอินตามทุกตอนเลย ยิ่งตอนสั้นแต่มันอิมแพคคือแทบไม่จำเป็นต้องบรรยายยางๆเลย เรื่องทุกอย่างก็ดำเนินได้โฟลวมากๆ เราชอบสไตล์นี้นะคะ อ่านแล้วอารมมันขึ้นลงไวดีค่ะ55555555
    #95
    0
  8. #88 versense (@versense) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 01:28
    อย่างน้อยอยู่กับพี่เค้าก็ดูปลอดภัยที่สุดแล้วอะ สงสารน้องใครทำได้ลงเนี่ย
    #88
    0
  9. #42 Pimngaijakai (@Pimngaijakai) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 19:15
    เป็นกำลังใจให้น้องโย อยากรู้ปมมากเลย เดาว่าโดนปล่อยข่าวจากคนใกล้ตัวนี่แหละ ไม่ก็คนที่น้องแคร์มากๆ ไม่งั้นคนปกติคงโวยวายเล่นกันให้ตายไปข้างนึงแล้ว ข่าวเสียขนาดเน้
    #42
    0
  10. #41 ttbluewp (@ttbluemtr) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 00:41
    นุ้งโยจะต้องอยู่รอดปลอดภัย55555
    #41
    0
  11. #40 Extra Ordinary (@Orndinaryme) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 22:24
    ขอให้หนูจี๊ดติดกับไวไว 555/ แอบส่งใจให้พี่ฮิม
    #40
    0
  12. #39 typedef34 (@nattawika03) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 22:07
    ร้ายกาจจจ//เสียงรอน วิสลีย์
    #39
    0