loading | ChanBaek ft.kaido hunhan #ภาระชบ

ตอนที่ 23 : END

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,773
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    19 ก.ย. 60





**** อ่านtalkหน่อยน้าาาา ****








-END-









          " ซึลกิออกมาเจอกันหน่อยสิครับ "



          ณ ร้านกาแฟที่ถูกประดับตกแต่งให้สวยงามในคืนเคาท์ดาวน์  ภายในร้านมีคู่รักมากมายที่ออกมาเที่ยวกัน  เหมือนกับชานยอลและซึลกิที่ตอนนี้ทั้งคู่กำลังนั่งจิบกาแฟภายในร้าน  

          " คงไม่ได้เรียกกิมาจิบกาแฟเล่นใช่มั้ยคะ " ซึลกืพูดขึ้นหลังจากที่เราทั้งสองนั่งเงียบมาสักพัก  

          " ครับ "

          " ยอลมีอะไรรึป่าว "

          " กิ "

          " คะ "

          "..."

          "..."

          " ขอโทษ "

          "..."

          " ยอลผิดเอง "

          "..."

          "..."

          " ยอลคะ "

          "..."

          " ไม่เป็นไร "

          " กิรู้? " 

          " กิคิดว่ามันต้องเป็นเรื่องเดียวกัน " ซึลกิพูดเสียงเรียบ  ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าชานยอลกำลังคิดอะไรอยู่ 

          " ขอโทษ " ร่างสูงไม่รู้จะพูดคำไหน  เขาเคยคิดอยู่บ้างว่าซึลกิน่าจะรู้เรื่องระหว่างเขาและแบคฮยอน  เพราะที่ผ่านมาเขาเองก็แสดงอาการค่อนข้างชัดเจน  แต่วันนี้เขาจะมาเคลียทุกอย่างให้มันจบ

          " กิรักยอลนะคะ " ซึลกิว่าแล้วก็ยิ้มให้ร่างสูง

          " ยอลก็รักกิครับ " ร่างสูงว่าพร้อมกลับยิ้มให้คนรักเช่นเดียวกัน




          ภายคอนโดหรูมีสิ่งมีชีวิตตัวน้อยกำลังนั่งเหม่อลลอยอยู่  เวลาผ่านไปหลายชั่วโมงจนจะเริ่มวันใหม่ในอีกปี  แต่ร่างบางก็ยังคงรอ  รอชานยอล  รอคำตอบจากชานยอล  รออย่างมีความหวังพร้อมกับหัวใจด้วยน้อยที่เต้นอย่างช้าๆ

          แบคฮยอนหันไปมองนาฬิกาแทบจะทุกนาที  จนตอนนี้เหลือเวลาอีก2ชั่วโมงจะหมดวันของปีเก่าแล้ว  เขาก็ยังจะรอร่างสูงกลับมา  หันกลับไปมองดาวบนฟ้าที่เปล่งแสงสวยในยามราตรี  พร้อมกับหยดน้ำตาใสที่ไหลออกมา

          " กลับมาหาแบคเถอะนะฮะ "




          ก็อก ก็อก ก็อก 

          เสียงแคะประตูดังขึ้น พร้อมกับหัวใจของแบคฮยอนที่กลับมาเต้นแรงอีกครั้ง  ร่างบางรีบลุกขึ้นแล้ววิ่งไปเปิดประตู  มือบางที่จับลูกบิดนั้นสั่นด้วยความตื่นเต้น  

          " พี่ช.. "

          " แบคฮยอน "

          " จงอิน "

          " แบคฮยอน! " จงอินตกใจรีบเข้าไปประคองร่างบางเอาไว้  แบคฮยอนเปิดประตูออกมาแล้วเจอเขาร่างบางก็ทรุดลงไปกับพื้น

          " ฮืออ อึก  "

          " ใจเย็นๆ ปะไปนั่งก่อน " จงอินว่าแล้วก็อุ้มร่างบางไปนั่งบนโซฟา  แบคฮยอนเอาแต่ร้องไห้ไม่หยุด  จงอินรู้สึกสงสารแต่เขาไม่รู้จะทำยังไงในเมื่อใจของแบคฮยอนตอนนี้ไม่ได้ต้องการเขา

          " ฮืออ จงอิน "

          " ไม่ต้องร้องแล้วไม่ปวดตารึไง " จงอินดึงแบคฮยอนเข้ามากอด

          " พี่ชานยอล อึก ฮือ  "

          แบคฮยอนร้องไห้อยู่นานกว่าจะหยุด  จงอินมองแบคฮยอนที่นั่งข้างๆตอนนี้  จงอินยกมือขึ้นไปลูบหัวแบคฮยอนอย่างอ่อนโยน  ก่อนร่างบางจะหันมาเขาก็ยิ้มให้แต่แบคฮยอนก็ยังคงเศร้าเหมือนเดิม

          " ง่วงรึป่าว "

          " ไม่ " ร่างบางตอบเสียงเบา

          " ดึกแล้วนะ "

          " ไม่ง่วง "

          " ไปนอ... "

          " เราอยากรอพี่ชานยอล "  ร่างบางตอบก่อนจะก้มหน้าลง  จงอินพอได้ยินคำตอบก็ยิ่งสงสารร่างบาง  

          " งั้นไปนอนรอก็ได้นิเดี๋ยวพี่เขาก็กลับมาหา " จงอินบอกเขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเรื่องจะเป็นยังไง  แต่ตอนนี้เขาอยากจะให้ร่างบางสบายใจขึ้นมาบ้าง

          " พี่ชานยอลจะกลับมาหาเรามั้ย "

          " แบคฮยอน "

          "..."

          " กูก็ไม่รู้เหมือนกัน "

          "..."

          " แต่มีงเชื่อในตัวเขามั้ย "

          " อืม เราเชื่อในตัวพี่ชานยอล  แต่เรากลัว...กลัวใจพี่เขา "

          " มานี่มะ " ว่าแล้วก็ดึงร่างบางมากอด

          " จงอิน "

          " เดี๋ยวเขาก็กลับมา " จงอินว่าพร้อมลูบหัวแบคฮยอน  เขาก็หวังว่าชานยอลจะกลับมาหาเพื่อนเขาอย่างที่เขาพูดเหมือนกัน  จงอินไม่อยากจะเห็นน้ำตาของแบคฮยอนอีกแล้ว

          " เราก็อยากให้เป็นแบบนั้น "

          " ปะ ไปนอนรอเถอะ " ครั้งนี้ร่างบางยอมเดินเข้าไปนอนอย่างง่ายดาย  จงอินก็ค่อยๆล้มตัวนอนลงข้างๆ  ก่อนจะดึงร่างบางมาอยู่ในอ้อมกอด

          " จะปีใหม่แล้วขอพรหน่อยสิ " จงอินพูดขึ้น

          " ไม่รู้สิ เราไม่รู้จะขออะไร "

          " ลองคิดดู "

          " งั้นเราขอให้ตื่นมาแล้วคนที่เรากอดเป็นพี่ชานยอลได้มั้ย "



          เช้าวันต่อมาวันแรกของปีใหม่   ร่างบางที่นอนอยู่ก็ค่อยๆขยับตัว  ลืมตาได้ยากเพราะแบคฮยอนผ่านการร้องไห้มาหนักพอสมควร  เหงยหน้าขึ้นไปมองคนที่กอดกันทั้งคืนก็ต้องใจเต้นแรงขึ้น  

          " จงอินน่าา อึก "

          "..."

          " จงอิน คำอธิฐานเป็นจริงด้วย "

          "..."

          " เรา อึก  "

          "..."

          " เราได้กอดพี่ชานยอลด้วยแหละ "  

          "..."

          " ฮืออ อื้มม "

          กลับปากบางถูกช่วงชิงไปด้วยริมฝีปากหนา  จูบที่ละเมียดละไมอ่อนหวาน  ยิ่งทำให้แบคฮยอนใจเต้นแรงพร้อมน้ำตาที่ไหลออกมา  แบคฮยอนผละออกจากจูบก่อนจะโผล่เข้าไปกอด  ร่างบางกอดแน่นเหมือนกลัวว่าจะหายไปอีก

          " อึก ฮืออ "

          "..."

          " พี่ชานยอล "

          ใช่แล้ว  นี่ไม่ใช่จงอินอย่างที่เขาคิด  นี่คือ ปาร์ค ชานยอล ผู้ชายที่เขารอมาทั้งคืน  เพราะรสจูบที่อ่อนหวานนี้ไม่มีใครอีกแล้วนอกจากชานยอล  แบคฮยอนไม่รออะไรอีกแล้วโผลเข้ากอดร่างสูงอย่างแน่น  เขาไม่อยากจะออกจากกอดนี้อีกแล้ว


          " ไม่ใช่จงอินละหรอ ฮื้มม "  ชานยอลว่าพร้อมลูบหัวแบคฮยอนอย่างอ่อนโยน  ก่อนที่เขาจะยกร่างบางมานอนบนตัวเขา

          " อึก ไม่ฮะ  " 

          " ไม่ต้องร้องแล้ว " มือหนาไล่ซับน้ำตาบนใบหน้าหวาน

          " มันหยุด อึก ไม่ได้ ฮืออ " แบคฮยอนพยายามจะหยุดร้องแล้วแต่มันกลั้นน้ำตาไม่ได้

          " หึ เด็กน้อย " หัวเราะให้กับความน่ารักของร่างบางพร้อมกับซับน้ำตาจนหมด  

          แบคฮยอนที่ตอนนี้ดูเหมือนจะหยุดร้องไห้ได้แล้วก็ลุกขึ้นนั่งพร้อมกับดึงร่างสูงให้นั่งตาม  ชานยอลกลับมาก็จริงแต่เขายังไม่ได้คำตอบจากร่างสูงเลย  ทั้งสองมองหน้ากันอยู่อย่างนั้น  สายตาของร่างสูงแบคฮยอนไม่สามารถจะเดาคำตอบได้เลย

          " อยากถามอะไรก็ถามมาเหอะ " ชานยอลพูดขึ้น  ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าแบคฮยอนอยากรู้เรื่องอะไร  เขาแค่อยากให้ร่างบางเป็นคนถาม

          " อะ เอ่อคือ พี่ชานยอลกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ฮะ " 

          " ถามแค่นี้ " 

          " อา ฮะ " ไม่ใช่เขาไม่อยากถามเรื่องนั้น  แต่ตอนนี้เขายังไม่ได้เตรียมใจที่จะได้คำตอบ  แบคฮยอนกลัวเสียใจ 

          " ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว "

          " ทำไมไม่เรียกแบคฮะ "

          " สาบานว่าจะรู้ตัว "

          "..."

          " หึ หลับขนาดนั้น จะโดนปล้ำยังไม่รู้ตัวเลย "

          " พี่ชานยอล! " แบคฮอยนหน้าแดงหลังจากที่ร่างสูงพูดประโยคนั้นออกมา  ร่างบางหยิบหมอนมาตีชานยอลแก้เขิน

          " ฮ่าๆ ก็จริงนิ "

          " พอแล้วว "

          " อะพอๆ มีไรถามมารู้ว่ายังไม่หมด "

          " เออ คือ เมื่อคืนสนุกมั้ยฮะ "

          "..."

          " ไปเที่ยวที่ไหนมาบ้าง "

          "..."

          " ข้างนอกหนาวมั้ยฮะ "

          "..."

          " แล้ว.. "

          " พอ "

          "..."

          " อยากรู้อะไรก็ถามมาดีๆ "

          " แบค อึก ไม่อยากเสียใจ "

          " ร้องไห้อีกละ "

          " ฮืออ มันมาเอง " 

          " มานี่มะ " ว่าแล้วก็อุ้มร่างบางมานั้งบนตัก  พร้อมกับกอดเอวบางเอาคางวางไว้บนไหล่

          " ฮืออ "

          " หยุดร้องแล้วจะเล่าให้ฟัง "

          " อึก ฮะ "

          " คือเรื่องมัน.... "










          " กิรักยอลนะคะ "

          " ยอลก็รักกิครับ " 

          " คำว่ารักของเรามันดูไม่เหมือนเดิมเลยนะคะ " 

          " ครับ "

          " ยอล "

          " กิ มีอะไรจะบอกผมรึป่าว "

          " ยอล "

          "..."

          " กิขอโทษคะ " 

          "..."  ชานยอลเงียบไม่ได้ตอบอะไร  เพียงแค่รอฟังคำตอบที่เขารู้อยู่แล้ว

          " กิลืมเขาไม่ได้ "

          " ครับ "

          " ยอล " ซึลกิมองหน้าชานยอลที่ไม่ได้เสียใจเรื่องที่เกิดขึ้น  หรือบางทีชานยอลอาจจะรู้เรื่องนี้แล้ว

          " พอจะรู้บ้างแล้วละ " 

          " กิขอโทษ "

          " ขอโทษเหมือนกัน "

          ต่างคนต่างขอโทษกันอยู่อย่างนั้น  เรื่องของซึลกิที่ลืมแฟนเก่าไม่ได้ชานยอลเองพอจะรู้บ้างแล้ว  ไม่ใช่ว่าตลอดเวลาที่ผ่านที่เขาตัวติดกับแบคฮยอนเขาจะไม่สนใจซึลกืเลย  เขามีเพื่อนตั้งหลายคนที่คอยส่งข่าวมาให้ตลอด 

           ช่วงที่เขารู้ว่าซึลกิเริ่มเจอและไปไหนมาไหกับแฟนเก่ารู้สึกเจ็บอยู่เหมือนกัน   เพราะเขาก็รักซึลกิเหมือนเดิม  แต่พอมีแบคฮยอนเข้ามาเขาไม่ได้มองว่าร่างบางเป็นตัวแทนหรืออะไรทั้งสิ้น  ชานยอลรู้สึกดีกับแบคฮยอนมาเรื่อยๆส่วนซึลกกิเองก็รู้สึกเปลี่ยนไปเหมือนกัน  ทำให้ความรู้สึกของชานยอลและซึลกิค่อยๆห่างกันออกไป

          จนมาถึงตอนนี้ที่เราทั้งสองออกมาคุยกันเปิดใจพูดความจริง  เพื่อที่จะได้ปล่อยให้แต่ละคนไปมีความสุข  ไม่ใช่มาติดกับสถานะที่เหมือนแขวนอยู่บนเส้นด้ายแบบนี้  ไปรักกับคนที่เรารักและเขาก็รักเราไม่ดีกว่าหรอ






          " พี่ชานยอล " แบคฮยอนว่าแล้วก็หันหน้ามาสบตากับร่างสูง  ชานยอลเองก็มีเรื่องเสียใจเหมือนกัน มือบางยกขึ้นลูบแก้มร่างสูง  ชานยอลที่มองการกระทำที่อ่อนโยนของร่างบางก็อดคิดไม่ได้  ทั้งที่ตัวเองก็ไม่ได้เข้มแข็งอะไรแต่ก็ยังจะมาปลอบคนอื่นอีก 

          " แบคฮยอน "  

          " ฮะ "

          "..."

          "..." 

          ทั้งสองเงียบมองหน้ากัน  ก่อนที่รอยยิ้มจะปรากฎบนหน้าร่างสูง

          " คำตอบพี่คือแบคฮยอน "

          " พี่ชานยอล "

          " รักนะครับ "


          






          kaido part



          สวนสาธาระณะแห่งหนึ่งในยามค่ำคืนของเทศกาลปีใหม่  ผู้คนมากมายที่ออกมาเที่ยวกันดูจะมีความสุข  แต่ต่างคนตัวเล็กที่นั่งอยู่คนเดียว  คยองซูไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมจะต้องมาที่นี้ตามที่ตงอินบอกด้วย  ทำไมต้องมานั่งรอเป็นชั่วโมงๆเพียงแค่รอเขามา  

          ผ่านไปหลายชั่วโมงแล้วที่คยองซูยังนั่งรออยู่แบบนี้  จนตอนนี้ใกล้เวลาจะปีใหม่แล้ว  มองไปทางไหนก็ไร้เงาของคนนั้นคนที่บอกให้มาเจอกัน  ความพยายามอดทนในการรอถึงที่สิ้นสุดแล้ว  ไม่อีกกี่นาทีจะปีหใม่แล้วเขาไม่น่ามาที่นี่เลย  ไม่ใช่ว่าขี้เกียจรอแต่รอไปแล้วเขาจะได้อะไรนอกจากความว่างเปล่าแบบนี้

          คยองซูคิดไปคิดมาก็ลุกขึ้นเต็มความสูงก่อนจะ  ค่อยๆก้มหน้าเดินออกไป

          ปึก

          " โอ้ยย ทำไมไม่ดู.. "

          " ตัวเล็ก

          "..."

          " คิดว่าจะไม่มาแล้ว "

          " หลีกดิ จะกลับ "

          " นี่ คยองซู "

          " ปล่อย "

          " ไม่ เราจะไม่ปล่อยคยองซูอีกแล้ว

          " อีกแล้ว? " คยองซูพูดขึ้นพร้อมขมวดคิ้ว

          " คิดว่าเราจำไม่ได้รึไง "

          " จงอิน "



          ย้อนไปหลายปีก่อน

          " ไอ้เหี้ยจงอินพอละแม่งเดี๋ยวก็เมาหรอก " เสียงจงแดพูดขึ้นเตือนสติ

          " ไม่เมา "

          " เดี๋ยวกูฟ้องไอ้แบคเลย "

          " อย่านะมึง "

          จงอินที่วันนี้ออกมาดื่มเหล้ากับเพื่อนก็ดื่มหนักพอสมควร  เพราะตั้งแต่ที่เขาขอแบคฮยอนเพื่อนสนิทเขาเป็นแฟนก็ต้องดูแลมากขึ้น  นานๆทีเขาจะออกมาดื่มถึงแม้ว่าร่างบางจะไม่ได้ว่าอะไรก็ตาม  


          นั่งไปสักพักก็มองเห็นคนตัวเล็กหน้าตาน่ารักอยู่อีกฟากของบาร์  แม้จะไม่เห็นหน้าชัดเพราะไปในร้านมือแต่แค่นี้มันก็ทำให้หัวใจเขาเต้นแรง  แรงกว่าตอนอยู่กับแบคฮยอน  จิตใจข้างในรู้ว่าตัวเองกำลังคิดอะไรอยู่แต่ด้วยแอลกอลฮอร์ที่อยู่ในร่างกายตอนนี้มันบังคับให่เขาเดินไปหาอย่างไม่รอช้า


          คยองซูที่วันนี้อารมณ์เสียมาทั้งวันเลยเลือกที่จะมาดื่ม  เข้ามาในร้านก็มองหาโต๊ะที่จะนั่ง  พลันสายตาก็ไปเห็นผู้ชายคนหนึ่งของอีกฟากร้าน  แปลกที่แค่เห็นเขาก็อารมณ์ดีขึ้นซะอย่างงั้น  แถมยังใจเต้นแรงไปอีก  คยองซูเรียกสติกลับก่อนจะเดินไปนั่ง  ก้มหน้าก้มตาดื่มสักพักก่็มคนเดินมาที่โต๊ะ  แถมยังเป็นผู้ชายคนเมื่อกี้อีก


          " หวัดดี "

          " อะ อื้ม "

          " มาคนเดียวหรอ "

          " ใช่ "

          " น่ารักจัง " คำพูดของจงอิน  ทำเอาใจของคนตัวเล็กเต้นแทบจะหลุดออกมาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

          " ขอบใจ "

          " ไอ้จงอินไปจะกลับละ " จงแดที่เดินตามหาจงอินก็มาเจออยู่โต๊ะเดียวกับผู้ชายตัวเล็กคนนึง  ก่อนจะเดินไปหาจงแดก็หยิบโทรศัพท์หวังจะถ่ายรูปไว้

          " จิ๊ เออๆ " จงอินตอบอย่างขัดใจ

          " งั้นเราไปก่อนนะ " จงอินว่าพร้อมลุก

          " อื้ม "

          " บาย ตัวเล็ก จุ้บ " จงอินก้มลงไปจูบกลีบปากบางนั้นก่อนจะเดินไป  จงแดที่ถ่ายรูปได้ก็หวังจะส่งเข้าไลน์จงอินเอาไว้ขู่เลนแต่กลับส่งผิดให้แบคฮยอน  จงแดรีบวิ่งตามจงอินไป  เหลือไว้แค่คยองซูที่ยังคงนิ่งพร้อมกับใจที่ยังคงเต้นแรง






          " จำได้เมื่อไหร่ "

          " ตอนแรกก็ไม่แน่ใจ แต่พอจูบกันวันนั้นก็แน่ใจเลย " 

          จงอินพูดจบคยองซูก็เงียบก้มหน้าลง  เขาไม่คิดว่าจงอินจะจำเรื่องเมื่อหลายปีก่อนได้  คงจะเป็นวันนั้นที่เราสองคนจูบกันที่นี้  คยองซูที่เอาแต่ก้มหน้าแบบนั้นจงอินเห็นจึงดันหน้าขึ้น

          " นี่ "

          "..."

          " ขอโทษนะ ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม "

          "..."

          " อยากจะบอกว่าเรารู้สึกดีแค่คยองซูคนเดียวนะ " จงอินพูดเพราะเขารู้ว่าคยองซูต้องคิดเรื่องระหว่างเขาและแบคฮยอน

          "..."

          " รักตัวเล็กนะ "

          " อึก จงอิน " 

          " ร้องไห้หรอ "

          " ร้องห่าไรวะ "

          " เนี่ยเขินละเป็นแบบนี้ตลอด "

          " ไม่ต้องเลย "

          " น่ารักจัง "

          " หยุดได้แล้ว "

          " ตัวเล็กน่ารัก "

          " บอกว่าพอ "

          " อยากให้เงียบงั้นขอจูบแทนได้ปะ "

          " ไอ้ อื้มมม "













...END...














          จบแล้ววววว 

          จบกากมาก555 ถ้าจบไม่สวยยังไงไม่ได้ดีอย่างที่คิดไว้ก็ขอโทษด้วยนะคะ  ก่อนอื่นต้องขอบคุณทุกๆคนเลยที่เข้ามาอ่าน กดfav. คอมเม้นท์ คือมันเกินคาดมากเราแค่อยากจะลองแต่งไม่คิดว่าจะมีคนมาอ่านด้วยซ้ำ  เพราะเราก็ยังแต่ไม่ดีภาษาก็ยังไม่โอ  ยังไงก็ขอบคุณนะคะที่อยู่ด้วยกันจนจบเลยยย ร้ากก

          ***ที่ให้อ่านtalkเพราะเราจะถาม  คือ  เรื่องจบแล้วแต่ยังไม่มีโมเม้นแบบเป็นแฟนกันเลย  เราจะถามว่าอยากอ่านกันมั้ย  คือพอดีอาทิตย์เราสอบเสร็จแล้วเราว่างเลยคิดว่าจะมาแต่ง  แต่ไม่รู้จะมีคนอยากอ่านรึป่าว555  ตอนแรกก็คิดว่าจะเป็นss.2ดีมั้ย  แต่ก็กลัวไม่มีคนอ่าน  และก็กลัวอะไรอีกหลายอย่าง  อยากจะถามว่าจะมีคนอ่านอยู่มั้ย  ยังไงมาตอบกันหน่อยน้าาา เราอยากรู้ เพราะถ้าไม่มีเราก็จะหยุดจบตรงนี้เลย  แล้วไว้โอกาสหน้ายังไงก็เจอกันใหม่นะคะ  ขอบคุณอีกครั้งนะคะ บายยยย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

231 ความคิดเห็น

  1. #223 hyok_napts (@hyok_napts) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 09:06
    อ่านนนนนนนนนนนน
    #223
    0
  2. #214 Lusiafar (@Lusiafar) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 01:47
    เฮ้ออออ โล่งอก จบโอเค
    #214
    0
  3. #211 byun_Uracha (@byunaudchara) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 20:41
    จบแบบแฮปปี้กันทั้งหมดเลย ขอบคุณสำหรับฟิคหน่วงๆ อึดอัดๆ นะคะ ดีมากเลยค่ะ กว่าจะได้รักกันกว่าจะรู้ใจกัน ฮืออออออ ขอบคุณอีกคร้้งค่ะ
    #211
    1
    • #211-1 yPyR (@yPyR) (จากตอนที่ 23)
      20 มีนาคม 2561 / 21:12
      ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ
      #211-1
  4. #163 ❤ Little "B" ❤ (@khainoy) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:36
    คยองคือคนที่จงอินจูบนั้นเอง ในที่สุดพี่ชานก็เลือกแบค 
    #163
    0
  5. #138 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 มกราคม 2561 / 00:58
    แฮปปี้เอนดิ้งทั้งสองคู่ เย้ๆๆๆ
    #138
    0
  6. #108 bunthita94 (@bunthita94) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 12:48
    แงง อยากค่ะ อยากมากๆๆ
    #108
    1
    • #108-1 yPyR (@yPyR) (จากตอนที่ 23)
      22 ตุลาคม 2560 / 19:43
      งื้ออ อ่านต่อได้เลยจ้าา
      #108-1
  7. #92 sehunluhan1452 (@sehunluhan1452) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 11:29
    รออ่านนะครับ
    #92
    1
    • #92-1 yPyR (@yPyR) (จากตอนที่ 23)
      20 กันยายน 2560 / 17:00
      รอนะคะ
      #92-1
  8. #91 CBforever96 (@CBforever96) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 11:03
    อยากอ่านค่าา จัดมาโลดด
    #91
    1
    • #91-1 yPyR (@yPyR) (จากตอนที่ 23)
      20 กันยายน 2560 / 16:59
      รอน้าา
      #91-1
  9. #90 Real___Nokknwz (@nokknow) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 04:50
    อ่านค่าา ไรท์ รอเสมออ
    #90
    1
    • #90-1 yPyR (@yPyR) (จากตอนที่ 23)
      20 กันยายน 2560 / 07:07
      งืออ น่ารัก ขอบคุณน้าาา
      #90-1
  10. #89 อังคารอึ้ง (@chomfan) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 00:44
    ง่ะ ตอนจบรวบรัดมากเลยอ่า
    ปมทุกอย่างเฉลยออกมาในตอนเดียวเลย
    แถมยังเป็นทั้งสองคู่ด้วย
    คือ ตั้งแต่เริ่มทุกอย่างมันค่อยๆดำเนินเรื่องอ่ะเนอะ
    แต่พอจบ มันก็จบอ่ะ แบบ อ้าวเห้ย งงตัวเอง ทำไมอ่านแปปเดียว
    ส่วนเนื้อหาที่เค้่าเป็นแฟนกัน แน่นอน อยากอ่านคร๊าาาาา
    โดยเฉพาะไคโด้เลย ขัดใจฝุดๆ
    ลำไยจงอินเว่อร์ ทั้งที่รู้ตัวว่ารักโด้ แต่ก็ไม่เคยให้ความสำคัญ เป็นตัวสำรอง เป็นคนถัดไป โด้รอจงอินตลอดดดดดดดด
    เสียใจ เสียความรู้สึก เสียน้ำตา ให้กับจงอิน แล้วได้แค่คำว่าขอโทษ แต่ไม่เคยปรับปรุง ผิดกี่ครั้งก็ขอโทษ ลำไย!!!!
    #89
    1
    • #89-1 yPyR (@yPyR) (จากตอนที่ 23)
      20 กันยายน 2560 / 07:06
      งืออ ขอโทดน้าา จบไม่ค่อยดีเลย ไว้แก้ตัวแต่งน่ารักๆให้นะคะ
      #89-1
  11. #88 kedmanee_poo (@kedmanee_poo) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 23:27
    อ่านค่าาาของแบบอ้อนพี่ชานแบบหนักๆ555555
    #88
    2
    • #88-1 yPyR (@yPyR) (จากตอนที่ 23)
      19 กันยายน 2560 / 23:37
      รอก่อนน้าา
      #88-1
    • #88-2 yPyR (@yPyR) (จากตอนที่ 23)
      19 กันยายน 2560 / 23:38
      รอก่อนน้าา
      #88-2
  12. #87 thick2 (@Thick) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 23:10
    อย่างน้อยกิก็ไม่โดนทิ้ง ต่างคนต่างก็มีคนของตัวเอง แฟร์ๆดี ชอบค่ะ ยังไม่อยากให้จบเลย
    #87
    1
    • #87-1 yPyR (@yPyR) (จากตอนที่ 23)
      19 กันยายน 2560 / 23:13
      ขอบคุณที่ชอบน้าา
      #87-1
  13. #86 min-cs (@min-cs) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 23:07
    อ่านค่ะ อยากอ่านโมเม้นตอนเป็นแฟนกัน ชอบชานยอลเวลาอ่อนโยนมากกก อยากกกอ่านค่าา
    #86
    1
    • #86-1 yPyR (@yPyR) (จากตอนที่ 23)
      19 กันยายน 2560 / 23:12
      ขอบคุณที่ชอบนะคะ
      #86-1
  14. #85 blackaieye'ㅅ' (@eye18454) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 23:04
    เดี๋ยวจบแล้ว?5555555 ต่อภาคแฟนเถอะ รอลุ้นจนตัวโก่ง555
    #85
    1
    • #85-1 yPyR (@yPyR) (จากตอนที่ 23)
      19 กันยายน 2560 / 23:06
      จบไม่ค่อยดีขอโทดน้าา งื้ออ
      #85-1
  15. #84 ploychanbaek (@0852356185) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 13:01
    ค้างหนักมากกกกกกกกกก
    #84
    1
    • #84-1 yPyR (@yPyR) (จากตอนที่ 23)
      19 กันยายน 2560 / 13:40
      รอหน่อยเน้ออ
      #84-1
  16. #83 ed_0128 (@ed_0128) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 18:47
    ค้างมากกกกกก
    #83
    1
    • #83-1 yPyR (@yPyR) (จากตอนที่ 23)
      19 กันยายน 2560 / 13:40
      รอเค้าหน่อยน้าา
      #83-1
  17. #81 PPSnook (@PPSnook) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 11:24
    ค้างอะ
    #81
    1
    • #81-1 yPyR (@yPyR) (จากตอนที่ 23)
      18 กันยายน 2560 / 17:01
      รอน้าา
      #81-1
  18. #77 PrissyFan (@PrissyFan) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 00:00
    ฮรื่อออ~~ค้างอ่าา????????????
    #77
    0
  19. #76 อังคารอึ้ง (@chomfan) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 00:00
    โอ๋ๆๆ แบคอย่าร้องไห้เลยเนอะ ยังไงพี่ชานมันก็เลือกแบคอ่ะ แต่แหม ทำแบคร้องไห้ตลอดเลย มันน่างอนจริงๆเล้ย
    ส่วนจงอิน นี่เคลียร์กับคยองเรียบร้อยยัง คือ ตอนที่แล้วทิ้งท้ายแค่ว่ารอที่เดิมนะ แต่ไม่เคลียร์เฟ้ยยยยย โกรธ!!!
    #76
    1
    • #76-1 yPyR (@yPyR) (จากตอนที่ 23)
      18 กันยายน 2560 / 06:58
      รอต่อน้าาา
      #76-1
  20. #75 BloodBeer (@cnbeer) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 23:57
    ใจคนรอคงทรมานมากอ่ะ
    #75
    0
  21. #74 บยอนของชาน (@noppaosn) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 23:06
    ชอบตอนจงอินปลอบเเบคแล้วเอาแบคนอนอะน่ารัก~
    #74
    1
    • #74-1 yPyR (@yPyR) (จากตอนที่ 23)
      18 กันยายน 2560 / 06:57
      งืออ น่าร้ากก
      #74-1
  22. #73 บยอนของชาน (@noppaosn) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 23:05
    ชอบตอนจงอินกล่อมเเบคอะ น่ารัก~
    #73
    0