`뱀 MB9397 .♡ VAMPS

ตอนที่ 10 : `뱀 MB9397 .♡ EP-Tell me how you feel?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2137
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    23 ต.ค. 58





{markbam} ✙ VAMPS ✙..O9-Tell me how you feel?
ทายาทหมายเลข 7








 

ผมเองก็ไม่รู้ว่าที่ตัดสินใจไปมันผิดหรือว่าถูก แต่รู้แค่ว่าสิ่งที่ผมกำลังจะทำอยู่คอนนี้มันบ้าเอามากๆ ท่านลอร์ดไม่ใช่แวมไพร์ที่จะเข้าถึงได้ง่ายๆ แม้แต่การไปหาก็ยังคงเป็นเรื่องที่ยาก หากผมเอาตัวเองเข้าล่อพวกเคสทูนั่น มันก็อาจจะทำให้ผมได้เจอกับเขา มันเป็นแค่ความคิดโง่ๆ แต่ห้ามตอนนี้ก็คงไม่ทันซะแล้ว




เฮ้!” ผมตะโกนลั่นเพื่อท้าทาย โชคดีที่ยังไม่มีคนพลุกพล่านเหมือนในเมืองสักเท่าไหร่ แต่มันก็หวิวๆที่ใจเหมือนกันว่าถ้าหากพวกมันโผล่มาจริงๆ แล้วผมจะหนีเงื้อมมือพวกมันยังไง





เสียงขู่คำรามของพวกแวมไพร์ค่อยๆดังลอยมาตามลมอย่างเบาๆ สองเท้าถอยกรูดและออกตัววิ่งให้เร็วที่สุด ผมว่ามันเริ่มดูเป็นความคิดที่โง่มากๆเข้าแล้วล่ะ





หมับ!

ฟึ่บ!

ฝ่ามือหนาของใครบางคนตรงเข้าปิดปากผมและกระชากเข้าหลบในมุมอับของตึกทรงสูงเก่าๆ เสียงหายใจของผมเต้นรัวกลัวว่าสิ่งที่ผมท้าทายออกไปจะกลายเป็นจริงขึ้นมา





ฉันเอง เสียงของเขาเป็นเสียงที่ผมเฝ้ารอจะได้ยินมาหนึ่งอาทิตย์เต็มๆ พอได้ยินดังนั้นผมเลยรีบแกะมือเขาออกจากริมฝีปากและหันหน้าไปเผชิญ





คุณ....




วิ่งหนีอะไรมา?





พวกมัน... ผมแค่อยากกลับไปหาคุณ แต่ทุกครั้งที่ไปผมต้องหมดสติก่อน” ผมตอบออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือจากความเหนื่อยหอบ




เพราะงั้นก็เลยไปยืนล่อพวกเคสทูกลางที่มืด? แล้วคิดว่าถ้าพวกมันออกมาแล้วนายจะไปหาฉันได้ยังไงกัน?





บอกตรงๆข้อนั้นผมยังไม่ได้คิด





“……….”

เขาเงียบลงและดึงผมไปกอดเอาไว้ราวกับกลัวสูญเสีย ถ้าไม่คิดเข้าข้างตัวเองจนเกินไป ผมกับเขาเราอาจจะต้องมีเรื่องให้สารภาพกันยาว...





นายมาช้าไปครึ่งชั่วโมง.. เสียงอู้อี้ดังขึ้นเบาๆในลำคอ





หิวมากเลยล่ะสิ




นิดหน่อย




แม้ว่าอ้อมกอดอันเย็นยะเยือกของแวมไพร์คนนี้จะทำให้ผมไม่ค่อยสบายตัวสักเท่าไหร่ แต่น่าแปลกที่ผมกลับยิ้มออกมาและกอดตอบเขาอย่างไม่รู้สึกถึงอันตรายใดใดซะได้ มันแค่รู้สึกว่าปลอดภัย ... คงจะมีแค่เขาคนเดียวที่สามารถปกป้องผมได้ในตอนนี้




ขอบคุณนะครับ เจ้านายของผม

 




 

ปราสาทคิงส์คราวน์

แน่ใจแล้วนะ ผมและทาสอาหารข้างกายยืนมองทั้งปราสาทที่ดูเงียบสงบอยู่ทางด้านหน้าและเอ่ยถามขึ้นเพื่อความแน่ใจ





ผมแน่ใจ





แล้วจะมาอยู่กับฉันในฐานะอะไร?





ก็..ทาสอาหารไงครับ ผมมีสิทธิ์ในฐานะอื่นด้วยงั้นเหรอครับ





จะขยับขึ้นมาเป็นพ่อบ้านฉันก็ไม่ว่าหรอกนะ





แต่ผมไม่อยากแย่งงานใครนี่หน่า





ฉันล้อเล่น





นี่ถ้าไม่บอกว่าล้อเล่นผมก็ไม่รู้นะครับเนี่ย หน้าคุณ...แบบว่า มีอารมณ์เดียวงั้นเหรอ ยิ้มเป็นมั้ย หัวเราะได้หรือเปล่า ไม่ว่าเปล่าแต่ยังเอามือเล็กๆนั่นมาดึงมุมปากของผมให้ยิ้มขึ้นอีก





เด็กมือไว..

กล้าแบบนี้ หายกลัวฉันแล้วใช่มั้ย




อยู่ไปด้วยสักพักก็ชินไปเองนี่ครับ แต่คุณยังเป็นเจ้านายผม ผมยังไม่ลืมข้อนั้นหรอกนะ




รู้แล้วก็ดี ผมออกเดินนำเข้าไปยังตัวปราสาทพร้อมด้วยรอยยิ้มเล็กๆ

 




 














 

-Jinyoung Part-



ว่าที่เลดี้ของคิงส์คราวน์....

คำๆนี้มันเพราะมากสำหรับผม เพราะมาร์คเองเป็นแวมไพร์ที่ดีที่สุดเท่าที่เคยรู้จักมาเชียวล่ะ แต่น่าเสียดายที่ผมทำตำแหน่งนั้นหลุดลอยไป ใครจะเป็นผู้โชคดีรายต่อไปนะ.... มันก็ดีแล้วที่เป็นแบบนี้ คนอย่างมาร์คไม่ควรมาจมปรักกับรักที่ไม่มีตัวตนอย่างเช่นผม เพราะหัวใจทั้งหมดมันยกให้ฟอลคัสไปหมดแล้ว ถ้าขอพรได้ ผมอยากจะเห็นหน้าเขาอีกสักครั้ง ขอแค่ครั้งเดียวเท่านั้น...





แกร๊ก

แอด....

หายไปไหนทุกคืน อย่าบอกนะว่านายแอบไปหามนุษย์คนนั้นน่ะยองแจผมเอ่ยถามด้วยสีหน้าเรียบนิ่งกับน้องชายตัวดีที่เอาแต่เที่ยวเตร่ไปวันๆ





พี่ห้ามผมไม่ได้หรอกครับ




งั้นก็ตอบพี่มาว่านายรักเด็กคนนั้นงั้นเหรอ? รักจริงๆน่ะเหรอ?




แล้วทำไมผมจะรักไม่ได้




พี่เห็นนายแอบเจอกับพวกเคสทู อย่าให้มันเป็นอย่างที่พี่คิดเลยนะยองแจ แม้ว่าผมจะไม่สามารถอ่านใจใครออกได้เหมือนพวกโรมาเนียและคิงส์คราวน์ แต่พฤติกรรมของยองแจนั้นดูแปลกไป มันทำให้ผมอดสะกดรอยตามน้องชายตัวเองไม่ได้




และแล้วผมก็แอบเห็นว่าเขากับพวกเคสทูงี่เง่านั่นแอบติดต่อกัน




ถ้างั้นก็ตอบผมมาสิว่าพี่เลิกรักฟอลคัสไปแล้ว ลืมผู้ชายคนนั้นจนหมดสิ้น แม้แต่ความคิดถึงก็ไม่หลงเหลือ




....คือพี่...พี่..





ถ้ายังตอบอะไรไม่ได้ ก็อย่ามาห้ามผมหน่อยเลยอ้อ อีกอย่างนะครับ พี่เองก็เลวไม่ต่างจากผมนักหรอก ที่มาอยู่กับท่านลอร์ดที่นี่ก็เพื่อสืบเรื่องของคนรักที่ตายจากพี่ไปแล้วก็เท่านั้น ผมรู้นะว่าพี่เองก็ตั้งใจจะแก้แค้นท่านลอร์ดเหมือนกัน แต่พี่มันเป็นพวกหัวอ่อน ใจอ่อน ทำอะไรไม่เคยสำเร็จสักที





หยุดเดี๋ยวนี้นะยองแจ! พี่ไม่เคยเกลียดมาร์คจนถึงขั้นอยากให้เขาตาย คิงส์คราวน์เหลือเพียงเขาคนเดียวเท่านั้น และพี่จะไม่ยอมให้นายทำอะไรเขาเป็นอันขาด





J ผมไม่ลงมือให้มือตัวเองต้องแปดเปื้อนความสกปรกหรอกนะครับ ทำไมไม่ลองไปขอร้องแจ็คสันเอาเองล่ะ ก็รู้จักกันนี่





นายเป็นคนยังไงกันแน่นะ




อย่ามาขอบคุณผมตอนหลังก็แล้วกัน ... ผมแค่อยากให้พี่มีความสุข  ครั้งสุดท้ายพี่ยิ้มจากใจจริงตอนไหน ครั้งสุดท้ายที่พี่มีความสุข มันผ่านมานานมากแค่ไหน พี่จำได้หรือเปล่า .. ผมอยากได้จินยองคนนั้นกลับคืนมา  ผมอยากได้พี่ชายคนที่ผมรักกลับคืนมา




ปึ้ง!

จนถึงตอนนี้ผมมั่นใจแล้วว่ายองแจเองคงกำลังวางแผนทำอะไรสักอย่าง แต่หากผมโพล่งออกไป แล้วน้องชายของผมจะเป็นยังไง และถ้าหากผมยังเงียบกุมความลับของยองแจเอาไว้แบบนี้ แล้วมาร์คจะเป็นยังไง....





เสียงปิดประตูไม้บานใหญ่ดังสนั่นไปทั่วจากความโมโหของยองแจ และตามมาด้วยเสียงเปิดประตูอีกครั้ง แต่ทว่ากลับไม่ใช่น้องชายของผม สีหน้าที่ดูกังวลจึงค่อยๆเปลี่ยนเป็นเรียบนิ่งดุจนางพญาอีกครั้ง





แอดด...

ว่าไงพ่อบ้าน มีอะไรหรือเปล่า




แค่เห็นคุณจินยองเครียดๆ ผมเลยเอาไวน์แดงมาให้ครับ




เอาวางไว้ที่โต๊ะนั่นแหละ




ครับ





ตึก ตึก

เดี๋ยวก่อนสิ...




“……”




อยู่เป็นเพื่อนฉันหน่อยได้มั้ย





ได้ครับ




มันคงจะดีกว่านี้ถ้าเราสามารถพูดคุยกันซึ่งๆหน้าได้ ไม่ใช่อีกฝ่ายเอาแต่ก้มหน้าแบบนี้




เป็นหน้าที่ครับ คุณจินยอง แต่ผมจะไม่ไปไหน..จนกว่าคุณจะไล่ผมไป

 


 

เชื่อฉันสิ ฉันจะไม่หนีนายไปไหนเพียงเพราะนายคือแวมไพร์ จนกว่านายจะไล่ฉันไป เข้าใจมั้ยจินยองที่รัก..

 



 

คำพูดของพ่อบ้านมันทำเอาผมอดคิดถึงฟอลคัสไม่ได้ ฉันยังไม่ได้ไล่นายไปสักหน่อย มีสิทธิ์อะไรมาทิ้งฉันไว้แบบนี้กันล่ะ นายมันคนใจร้าย มนุษย์ทำไมต้องใจร้ายขนาดนี้ด้วยนะ....

 




 



 

ห้องโถงใหญ่ฝั่งเหนือ

ผมปล่อยให้อีกฝ่ายนั่งทำงานของตัวเองไปอย่างเงียบๆ ตลกดีที่ตอนนี้ผมเอาแต่นั่งจ้องเขาอย่างไม่วางตา ไม่ว่าจะทำอะไรกลับดูเพลิดเพลินไปซะหมด แต่ก็ดูเหมือนว่าผมจะโดนจับได้ในไม่กี่วินาทีต่อมา




มองอะไรอยู่เหรอครับคุณ .. ผมทำวิทยานิพนธ์ที่นี่ไม่ได้เหรอ





สิบห้านาทีที่ฉันนั่งมองนาย ไหนบอกฉันหน่อยว่ามันคืบหน้าไปถึงไหนแล้ว




ก็...สองสามบรรทัด




จดตามที่ฉันพูด ... มีอะไรอยากถามก็ถามมา เอาล่ะ ก่อนอื่นแวมไพร์แต่ละสายพันธ์มีความสามารถพิเศษต่างกันผมเอ่ยขึ้นอย่างรวดเร็วโดยไม่ให้อีกฝ่ายได้ทันตั้งตัว ปลายปากกาหัวแหลมจรดลบนกระดาษพร้อมด้วยลายมือหวัดที่ตั้งใจเขียนลงไป




แล้วพวกมัน...




พวกเคสทูสามารถปลุกคนตายให้ฟื้นคืนชีพจากศพมาเป็นแวมไพร์ และคนๆนั้นจะต้องเป็นทาสรับใช้มันไปตลอด หากใครอยากจะมีชีวิตที่อมตะแต่ต้องแลกวิญญาณให้กับเคสทู ก็แค่เดินเข้าไปในดงของพวกมันแล้วเอ่ยคำปรารถนาได้ทันที




ของคุณล่ะ?




ฉัน...อ่านใจคนออก




แค่นั้นน่ะเหรอครับ แล้วเปลี่ยนคนตายให้กลายเป็นแบบคุณไม่ได้เลยเหรอ




ไม่ได้ เว้นเสียแต่ว่า...




“……..?”




มันยังไม่ถึงเวลาที่ควรจะบอก ...




แล้วคนที่อยู่ในปราสาทแห่งนี้อีกคน เขาเป็นใครงั้นเหรอครับ? ทาสอาหารสำรองหรือเปล่า?




ผมอดขำไม่ได้กับสิ่งที่ลูกกวางน้อยคนนี้คิด ทาสอาหารสำรองงั้นเหรอ ...

ปาร์ค จินยอง เมื่อหลายวันก่อนเขาเคยเป็นคู่หมั้นของฉัน หรือจะเรียกว่า ว่าทีเลดี้ของคิงส์คราวน์ เรื่องยศถาบรรดาศักดิ์สำหรับโลกของแวมไพร์ มนุษย์เองคงจะไม่เข้าใจสักเท่าไหร่ แต่เอาเป็นว่ายศลอร์ด คือใหญ่ที่สุดและไม่มีใครสามารถแย่งไปได้ นั่นก็คือฉัน..





งั้นตอนนี้เขาเป็นอะไรกับคุณ?




แค่คนรู้จัก เพราะฉันไม่สามารถคว้าหัวใจของเขาเอาไว้ได้ ความรักและจงรักภักดีของจินยอง มอบให้ฟอลคัสไปหมด อธิบายไปนายก็คงไม่เข้าใจ




คุณคงรักเขามาก




ฉันไม่รู้ว่าความรักคืออะไร คนอย่างฉัน..ไม่เหมาะที่จะมีใครคอยอยู่เคียงข้างล่ะมั้ง





สักวันคุณก็จะรู้..ถ้างั้นผมถามเกี่ยวกับเรื่องทาสอาหารบ้างได้มั้ยครับ ผมเองก็ยังไม่เข้าใจเกี่ยวกับมันอยู่ดี




อีกฝ่ายวางปากกาแท่งเรียวลงบนโต๊ะก่อนจะเงยใบหน้าเล็กขึ้นมองผมด้วยนัยน์ตากลมโตที่แฝงไปด้วยความสงสัย สองมือหนาของผมล้วงสอดลงใต้กระเป๋ากางเกงเข้ารูปสีดำขลิบก่อนจะจ้องมองกลับไปอย่างเงียบๆ




ว่ามา .. ฉันให้อีกแค่คำถามเดียวเท่านั้น วันนี้นายได้ข้อมูลไปเยอะพอแล้ว ฉันหิวจะแย่




ถ้างั้นผมอยากรู้ว่าใครที่สามารถมีทาสอาหารไว้ครอบครองได้บ้าง แล้วคนๆนั้นมีทาสอาหารกี่คนก็ได้ใช่มั้ยครับ




ผมเงียบไปครู่ใหญ่

สองเท้าสาวเข้าไปหาทาสอาหารตัวเล็กช้าๆก่อนจะใช้ปลายนิ้วดันเชยคางอีกฝ่ายขึ้นเผยให้เห็นเส้นเลือดปูดโปนบนต้นคอขาว เสียงหัวใจของเขาเต้นเป็นจังหวะไร้ความเกรงกลัว ไม่เหมือนเมื่อก่อน ... ผมก้มใบหน้าลงพร้อมจ่อเขี้ยวแหลมคมไปที่ผิวหนังเนียนตรงหน้าและเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ





ฉันเป็นคนเดียวที่มีสิทธิ์ได้ครอบครอง และทาสอาหารของฉันมีได้เพียงคนเดียวเท่านั้น..นั่นก็คือนาย แบมแบม




“…….”

ทันทีที่ของเหลวข้นสีแดงสดจากอีกคนไหลเข้าสู่ร่างกายของผมได้เพียงชั่วครู่ ผมยิ่งมั่นใจแล้วว่าไม่มีใครบนโลกนี้จะมีเลือดที่รสชาติอร่อยได้เท่ากับคนๆนี้อีกแล้ว ผมผละริมฝีปากออกจากต้นคอขาวแล้วใช้ปลายนิ้วไล้เกลี่ยรอยเขี้ยวจนมันจางหายไป สีหน้าทาสอาหารของผมค่อยๆดีขึ้นตามลำดับ




เอ่อ..ถ้านายสงสัยอะไรเพิ่มเติม ชั้นหนังสือตรงกลางนั่นน่าจะช่วยนายได้นะ เล่มที่สีน้ำเงินเข้มสันปกทอง คือเรื่องราวของแวมไพร์




อ๋า เล่มนั้น




ตึก ตึก

เขาลุกจากโซฟาตัวยาวภายในห้องโถงและก้าวตรงไปยังชั้นหนังสือนั่น แต่ทว่าหนังสือสันปกสีทองเล่มสีน้ำเงินเข้มที่บอกเล่าถึงความเป็นแวมไพร์นั้นอยู่สูงเกินกว่าที่คนอย่างเด็กนี่จะหยิบถึง




ตึก ตึก

ครืดด

ผมเอื้อมมือขึ้นหยิบหนังสือเล่มหนาสันปกสีทองให้กับอีกฝ่ายตามที่ต้องการ คางของผมเกยอยู่บนไหล่ของทาสอาหารตัวเล็กในเวลาไม่นานพร้อมกับเลื่อนตัวออกและยื่นหนังสือให้ มือเรียวเล็กคว้าจับเอาวพลางหมุนตัวหันกลับมาทางผม




กลับมาหาฉันได้ แสดงว่าหายสับสนแล้วงั้นสิไม่รู้อะไรดลใจให้ผมเอ่ยถามไปแบบนั้น




ถ้าผมบอกว่าใช่..




ปึง

ผมขยับก้าวไปหาพร้อมใช้ฝ่ามือทั้งสองข้างขึงกั้นอีกฝ่ายไว้กับชั้นหนังสือทรงสูง ปลายจมูกห่างกับใบหน้าเล็กเพียงเสี้ยวพร้อมใช้นัยน์ตาที่คมดุจ้องลึกไปยังดวงตาคู่โตตรงหน้า




งั้นบอกความรู้สึกของนายมาสิ..




“……”




เผื่อจะตรงกับของฉัน




นัยน์ตากลมโตที่เหมือนลูกกวางจ้องกลับมายังผมพร้อมขยับใบหน้าเข้าหาใบหน้าผมราวกับมีแรงดึงดูด ตอนนี้ผมกับเขาเราอยู่ใกล้กันมาก มากเสียจนผมได้ยินเสียงหัวใจของอีกฝ่าย และถ้าเดาไม่ผิด




เขาก็คงได้ยินเสียงหัวใจผมเหมือนกัน...




 




เย้ๆ ฟิคVAMPS มีข่าวมาแจ้งค่ะ

เปลี่ยนจากอัพจันทร์-พุธ เป็นอัพทุกวัน วันละตอนนะคะ
ถ้ายังไงฝากติดตามกันต่อไปเรื่อยๆเลยเน้อ อยากสกรีมอยากเม้าท์มอย
ทักมาเลยจ้า @itzmekp_ เห้ยเราเฟรนลี่เฟ่อร์! อย่ากลัว เราแค่เกรียน...
ฝากแท็กฟิคด้วยฮับ อย่าลืมมมมเด็ดขาด 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

971 ความคิดเห็น

  1. #966 uromtbb (@uromtbb) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 12:32
    ><งืออออ
    #966
    0
  2. #939 Bam Yien (@aunjung14872) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 18:24
    เอาแล้วววว เขินนน ><
    #939
    0
  3. #884 ChayapornSs (@ChayapornSs) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 19:39
    หึ๋ยยย ท่านลอร์ดมาเเรงค่ะงานนี้
    //ปรบมือออ
    #884
    0
  4. #859 impp8cxpxc (@impp8cxpxc) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 08:24
    ค่ะ ใจเราตรงกันค่ะ //ท่ดนะเเบม
    #859
    0
  5. #830 TAnchi (@TAnchi) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มกราคม 2559 / 00:36
    ตั้ลร๊ากกก
    #830
    0
  6. #808 ไม่บอกกก1 (@30267) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มกราคม 2559 / 22:15
    เผื่อจะตรงกัน กรี๊ดดดดดดด
    #808
    0
  7. #785 secret secret (@sorrower-2542) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มกราคม 2559 / 00:39
    น่ารักอ่ะ แต่กะนะความสุขมักจะอยู่กับเราได้ไม่นาน
    ทำไรเจบีถึงเชื่อฟังมาร์ค แร้วไหนมาร์คบอกทำให้คนเป้นแวมไพร์ไม่ได้ แร้วกับเจบีคือร่ะ??? มีข้อสงสัยเยอะแยะเรย
    #785
    0
  8. #717 Boatbateau (@boatnp) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2558 / 18:18
    หูยยยยย ชอบจัง เริ่มจะหวานๆละ
    #717
    0
  9. #692 Mermaidtears (@scopianking) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 22:21
    หวานๆๆๆหวานเหลือเกิน แจจ๋ารักนยองมากเลยนะถึงทำแบบนี้น่ะ
    #692
    0
  10. #652 TBam_205 (@ttlovesu) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 กันยายน 2558 / 16:09
    แหมมมมม เค้าสวีทกันนะจ๊ะ 55555
    #652
    0
  11. #645 opel_zuza (@marang-zangkoong) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 กันยายน 2558 / 03:49
    แหม่ ลอร์ดไม่เบานะจ้ะ ><
    แบมแบมนี่ไม่กลัวแล้ววววววว
    ยองแจร้ายว่ะ วายยยย??
    ฟอลคัส เอ้ยยย แจบอมเอาไงต่อ
    #645
    0
  12. #574 (@turtletoey) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2558 / 22:08
    ลอร์ดมีโมเม้นท์แบบนี้ด้วยหรอคะเนี่ย เขินแรงเลยยย -/-
    #574
    0
  13. #545 namemy_jung (@namemejung) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2558 / 17:52
    ใจตรงกันยัง อิอิ
    #545
    0
  14. #508 BF'EYE (@pathanan12345678) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 11:40
    ยังไงเล่า เห้ออออออออออออ
    #508
    0
  15. #456 Mickeyfairy (@fairyyomii) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 09:23
    อย่างนี้มีลุ้นนนนนนน รักกันก็พูดไปเด้ >< 555555555
    #456
    0
  16. #443 Tumbmong (@tumbmong) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 01:23
    อร้ายยยยยยยยย ยังไงคะมันยังไง อย่ามัวแต่จ้องตากันละเงียบไปอย่างนั้นสิคะ อย่านู้เพียงแค่สองคน ให้เรารู้เรื่องด้วยเส่ๆๆๆ
    #443
    0
  17. #396 sonuknikss (@sonuknikss) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 เมษายน 2558 / 22:38
    ความรู้สึกตรงกันอยู่ล้าวว ><
    #396
    0
  18. #319 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 เมษายน 2558 / 15:20
    ง้อววววว ในที่สุดก็จะบอกความรู้สึกกันแล้วใช่ไหม น่ารักจังท่านลอร์ด
    #319
    0
  19. #302 Comboyaa (@aphaphat4131) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 เมษายน 2558 / 00:31
    ทะไมพี่มาร์คไม่แอบอ่านใจแบมให้รู้แล้วรู้รอดไปซะเลยนะ ฮึยยยย >< ละมุนไปอี๊กกกกกกกกกก พ่อบ้าน เงยหน้าบ้างก็ดีนะ เงยหน่อยสิ เงยนะ 5555 ยองแจไม่เอา ไม่ร้ายเยอะนะลูก TT
    #302
    0
  20. #246 namkhang (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 เมษายน 2558 / 23:45
    อ้ากกกกกกกกกกก เขินทำไมไม่รู้>///<

    ละมุนขุ่นพระมาก0*0555555555555 โอ้ยยยยย บิดจนกระดูกจะพันกันอยู่ละ//เวอร์เกิ๊นนนนน^[+++]^
    #246
    0
  21. #243 lalissa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 เมษายน 2558 / 01:45
    ไรท์จะอัพทุกวันนน เย้ๆๆๆ

    น้องแบบนี่ข้อมูลล้นเลยสัมภาษณ์จากปากใกล้ชิดๆๆ

    อ๊ายยย

    ทาสอาหารมีคนเดียวคือน้องแบม

    อ๊ายยยย กัดสิค่ะ >///<
    #243
    0
  22. #240 yadara (@yadara) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 เมษายน 2558 / 18:50
    หะ ไรท์จะมาอัพทุกวันวันละตอนเหรอค่ะ พระเจ้า!!! รักไรท์จัง

    แบมแบมกลับมาหามาร์คแสดงว่ายอมรับแล้วใช่ป่าว คือแบมแบมชอบมาร์คใช่ป่าว
    แล้วจะใจตรงกันไหมน๊าาา >.<
    #240
    0
  23. #237 m.maprangt (@mmpgot7) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 เมษายน 2558 / 12:48
    โอ้ยยย กรี้ดแปปป เราจัดอันดับ(เอง)ให้ฟิคเรื่องนี้เปนฟิคที่เราช้อบชอบบบบบ สนุกอะะะ ชอบมั้กกก!
    #237
    0
  24. #226 popgirlza (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 14:55
    สนุกขัง

    คุ้มค่ากับการรอคอย

    รอตอนต่อไปนะคะไรค์
    #226
    0
  25. #225 nui (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 23:00
    มาต่ออีกเร็วๆนะไรท์
    #225
    0