`뱀 MB9397 .♡ VAMPS

ตอนที่ 20 : `뱀 MB9397 .♡ EP-Meeting between VAMPS

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1880
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    23 ต.ค. 58

 

 

{markbam} ✙ VAMPS ✙..19-Meeting between VAMPS [60%]

 

ทายาทหมายเลข 7

 

 

 

 

 

เพล้ง

เสียงกระจกแตกจากหน้าต่างบานใหญ่ยังคงดังอยู่เนือยๆ ทั้งในนอนใหญ่และในส่วนอื่นๆของปราสาทคิงส์คราวน์ ทันทีที่ผมละสายตาไปจากลูกกวางน้อยเพียงแค่เสี้ยววินาที ข้อมือเล็กที่ถูกจับกุมก็สะบัดออก ประตูบานหนากลับถูกเปิดออกอย่างแรงก่อนจะมีใครบางคนวิ่งออกไป ซึ่งนั่นคงเป็นใครไปไม่ได้นอกจากแบมแบม

 

 

ผมรีบวิ่งตามออกไปในทันทีพร้อมกับจินยองด้วยท่าทีที่วิตกกังวล

 

 

ความตายน่ะเหรอ..ผมไม่เคยกลัวสักนิด แทบจะไม่รู้จักด้วยซ้ำ ช่างน่าสงสารตัวเองซะเหลือเกิน

 

 

ตึก ตึก

แบม! หยุดเดี๋ยวนี้!”

คนตัวเล็กหยุดเผชิญหน้ากับเหล่าเคสทูอย่างไม่หวั่นเกรง แต่ทว่าเขากลับยืนนิ่งงันอยู่อย่างนั้นเป็นเวลาครู่ใหญ่ก่อนที่ด้านหลังของเหล่าเคสทูจะปรากฏตัวของใครบางคน และสาวเท้าก้าวอาดๆมาหยุดตรงหน้าลูกกวางน้อยของผม

 

 

 

กลับเข้าไปข้างในเถอะแบม เรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับมนุษย์..เอ่อ ครึ่งโลกันต์อย่างนาย กองไฟของพวกฉันกำลังจะทำลายพวกมัน

 

 

ไฟ...ทำลายพวกแวมไพร์ได้จริงๆสินะ แต่ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น

 

 

อย่าดื้อได้มั้ย? ตาสว่างสักทีเถอะว่านายรับมือกับเรื่องพวกนี้ไม่ไหวแน่ๆ!”

 

 

แล้วนายล่ะยองแจ เมื่อไหร่จะตาสว่างสักที

 

 

ฉัน..ตาสว่างในเรื่องที่ฉันอยากจะตาสว่าง นายไม่มีสิทธิ์มาสั่งฉัน

 

 

นายก็ไม่มีสิทธิ์มาสั่งฉันเหมือนกัน แบมแบมโต้ตอบกับยองแจได้ไม่นานนัก ตัวเล็กๆนั่นกลับเบี่ยงตัวออกและก้าวขยับไปข้างหน้าพลางเอ่ยประโยคถัดมา นัยน์ตาแข็งกร้าว น้ำเสียงที่ดุดัน เปลี่ยนเป้าหมายจากท่านลอร์ดเป็นฉันแทน

 

 

เหอะ รักสามเศร้าเรื่องนี้มันน่าสนใจจริงๆ ไม่ต้องห่วงหรอกนะ ได้ตายกันหมดทั้งโคตรเหง้าพวกแกนั่นล่ะ แจ็คสันแสยะยิ้มออกมา

 

 

กรรรซ์

ผมชักจะทนไม่ไหวแล้วสิ สองเขี้ยวคมเผยให้เห็นช้าๆพร้อมกับแววตาที่แดงก่ำ แม้ว่าสมองจะรู้สถานการณ์ตรงหน้านี้ดีว่าเป็นเพียงการยั่วยุอารมณ์ให้เกิดการต่อสู้ แต่ที่ยองแจพูดก็ถูก มนุษย์ครึ่งแวมไพร์อย่างเด็กนั่นไม่ควรเข้ามาเกี่ยวกับเรื่องแบบนี้ แวมไพร์โลกันต์ต้องเป็นฝ่ายล่า ไม่ใช่ถูกล่าซะเอง

 

 

ไม่รอช้า ร่างกายของผมกลับพุ่งกระโจนใส่เหล่าเคสทูทันที โดยมีจินยองและฟอลคัสจัดการกับส่วนที่เหลือ แน่นอน...เหยื่อของผมในคืนนี้ต้องเป็นแจ็คสันเท่านั้น และคืนนี้มันจะได้รับรู้ถึงความเจ็บปวดที่แม้แต่เสียงขอความช่วยเหลือยังเบากว่าเสียงลมพัดที่ผ่าน

 

 

 

กรรรซ์ กรรรรรรรรซ์

หมับ!

สองมือหนาพร้อมด้วยกรงเล็บตรงเข้าจิกไปที่ต้นแขนของอีกฝ่ายอย่างรุนแรง เสียงขู่ที่อยู่ในลำคอดังระงมไปทั่ว ต่างฝ่ายต่างออกกำลังกันอย่างสุดตัว ปลายเขี้ยวแหลมพร้อมจะขย้ำกัดและฉีกเนื้อนุ่มออกเป็นชิ้นๆ แต่ทว่านัยน์ตาของมันกลับไม่ได้สนใจที่ผมแม้แต่น้อย

 

 

ออกไปจากตรงนี้!” ผมหันไปตามสายตาของมันและเอ่ยบอกกับคนตัวเล็กที่ยังยืนนิ่งด้วยความหวาดผวา

 

 

ผ..ผม

 

 

ระวัง!”

 

 

ปั้ก! ตุ้บ!

ลูกน้องของไอ้แจ็คสันตรงเข้าทำร้ายลูกกวางน้อยของผมทันทีโดยที่เขาไม่ทันได้ระวังตัว ท่อนไม้ขนาดพอเหมาะถูกฟาดลงไปที่ท้ายทอยคนตัวเล็กอย่างจัง ร่างเล็กๆนั่นล้มลงกับพื้นจนแน่นิ่ง

 

 

พลั่ก!

ผมผลักไอ้แจ็คสันออกไปไกลและผละเดินดุ่มๆด้วยความโกรธ โดยไม่สนใจว่ามันจะย้อนกลับมาทำร้ายผมจากด้านหลังหรือไม่ แต่ในตอนนี้ผมต้องฉีกร่างไอ้สวะตัวนั้นเสียก่อน

กรงเล็บทั้งสองข้างที่แหลมคมตรงเข้ากรีดที่อกแกร่งก่อนจะกระชากแหวกเนื้อแยกออกจากกันด้วยอารมณ์ที่โกรธจัดก่อนจะล้มลงใช้เขี้ยวกัดฉีกเนื้อเหม็นสาปของลูกน้องไอ้แจ็คสันจนทั่วลำตัวพลางเหวี่ยงร่างแหลกนั่นเข้ากองไฟที่กำลังโหม ลิ้นหนาตวัดเลียริมฝีปากตัวเองก่อนจะไล้ปลายนิ้วเกลี่ยรอยเลือดที่เกรอะกรังน่าสมเพช

 

 

 

ตึก ตึก

ผมหันหลังเดินตรงไปยังเคสทูตัวพ่อและจัดการกระชากมันเหวี่ยงลงกับพื้น ปลายเท้าเหยียบอัดเข้าข้างลำคอจนมันหายใจกระท่อนกระแท่น แต่ทว่ามันกลับหัวเราะในลำคอออกมาเบาๆอย่างน่ารำคาญ

 

 

หากแกยอมแพ้ซะตอนนี้ แกจะมีชีวิตรอดกลับไป เพราะร่างกายของฉันตอนนี้ไม่มีแม้แต่ความปราณี

 

 

ถุย!”

สิ้นประโยค เท้าหนักๆของผมกลับออกแรงเหยียบอัดแรงลงไปอีกครั้ง มือสากของมันตวัดจับขาของผมไว้ก่อนจะใช้กรงเล็บกรีดเป็นทางยาว รู้สึกได้ถึงเลือดข้นสีแดงเข้มค่อยๆไหลออกมาไม่มากก็น้อย

 

 

 

 

Jinyoung part

 

กรรรรซ์!

ยองแจ! หยุดเดี๋ยวนี้!” กรรรรรซ์

 

 

พลั่ก!

 

 

อั่ก

 

 

บอกให้หยุด!”

 

 

มันน่าตลกที่ต้องคอยยั้งมือและแรงตัวเอง นายมันช่างโง่เขลาจริงๆยองแจ โง่ทั้งเรื่องความรัก มิตรภาพดีๆ และครอบครัว นายมันบ้าที่สุด .. ฉันจะไปฆ่าน้องชายตัวเองลงได้ยังไง

 

 

ฟึ่บ! อั่ก!

แต่ทว่าแรงของยองแจตอนนี้กำลังเพิ่มมากขึ้นในทุกขณะ แรงผลักของเขาทำเอาผมล้มลงจนเสียหลัก กลางหน้าอกเต็มไปด้วยรอยตวัดข่วนจนเลือดอาบ นายกล้าฆ่าฉันจริงๆน่ะเหรอ

 

 

ยองแจ

 

 

คิดอยู่สินะว่าผมจะกล้าทำร้ายพี่ชายตัวเองได้ยังไงกัน บอกตรงๆนะ ผมซาบซึ้งใจมาตลอดกับการดูแลของพี่ วันนี้ขอผมตอบแทนบ้างก็แล้วกัน

 

 

ฉันยั้งมือเพื่อไม่ให้นายต้องเจ็บตัว! หากท่านลอร์ดเป็นคนลงมือเอง นายอาจจะตายไปแล้ว อย่าลืมสิ..ถึงแม้ว่าแวมไพร์จะไม่มีวันตาย แต่หากร่างกายถูกเผาแล้วล่ะก็...

 

 

แล้วใครว่าผมจะปล่อยให้ตัวเองถูกเผาล่ะ ฉลาดหน่อยสิพี่ชาย เขาแสยะยิ้มก่อนจะหันหลังกลับไป สองขายาวก้าวฉับๆตรงไปที่คบไฟก่อนจะหยิบมันติดมือกลับมา นัยน์ตาคมดุสีแดงก่ำจดจ้องไปที่ท่านลอร์ดอย่างเอาเป็นเอาตาย

 

 

ใบหน้าที่ยังคงแสยะยิ้มนั่น ผมไม่อากจะเชื่อเลยว่านั่นคือ...ยองแจ

 

 

ท่านลอร์ดระวัง!”

 

 

หวืด!

คบไฟนั่นเฉียดแผ่นหลังกว้างไปนิดเดียวเท่านั้น ท่านลอร์ดหันกลับมาเผชิญหน้าก่อนที่ฉันจะฉุดแรงตัวเองที่มีทั้งหมดวิ่งเข้าไปยังด้านหลังของน้องชาย แต่ทันทีที่สายตาของยองแจหันกลับมาจ้อง ฉันกลับลงไปนอนดิ้นทุรนทุรายอยู่กับพื้นราวกับมีใครกำลังสุมไฟเผาตัวเพื่อให้มอดไหม้

 

 

 

จินยอง!”

 

ช่วยด้วย ร่างกายฉันเหมือนจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ

ใครก็ได้ ได้โปรด

 

เสียงกรีดร้องอย่างโหยหวนเป็นเสียงสุดท้ายที่ฉันจำได้ก่อนจะหมดสติลงในที่สุด ว่าแต่..นั่นเสียงฟอลคัสหรือเปล่านะ

.

.

.

.

.

.

- - - - - - - LOADING 60% - - - - - - - -
 

Lord Mark

ผมหันมาต่อสู้กับยองแจโดยที่ต้องยอมผละออกจากบุคคลที่กำลังนอนหมดแรงอยู่กับพื้นดิน ทั้งจินยองและฟอลคัสเองต่างก็บาดเจ็บสาหัสไม่แพ้กัน เอาล่ะ..หากมองเป็นศัตรูกันแล้วล่ะก็ จะไม่ขอไว้ชีวิตยองแจไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม



หมับ

ตุ้บ

มือหยาบพุ่งตรงคว้าคบไฟยื้อแย่งกับอีกฝ่ายอย่างไม่เกรงกลัวก่อนที่ทั้งคู่จะล้มลุกคลุกคลานแลกหมัดกันด้วยอารมณ์ที่แสนจะรุนแรง




แต่ทว่าด้านหลังของร่างสูงกลับมีเงาดำของใครบางคนกำลังย่างก้าวเข้ามาในระยะประชิด เล่มมีดคู่ที่ถือเอาไว้ในมือกำลังง้างขึ้นเพื่อจะปักไปที่ต้นคอของท่านลอร์ดมาร์คโดยที่อีกฝ่ายไม่ทันได้ระวังตัว




คิดว่าจะทำอะไรฉันได้งั้นเหรอ!” เขาเอ่ยขึ้นทั้งๆที่ใบหน้ากำลังชุ่มไปด้วยเลือด น้ำเสียงที่ดูเย้ยหยันคล้ายกำลังยั่วยุอารมณ์ของผมให้หนักขึ้น




ยองแจ ฉันไม่ได้อยากจะฆ่านาย แต่หากมันไม่มีทางเลือกล่ะก็..




ยังไม่ทันสิ้นประโยค นัยน์ตาของคนตรงหน้าที่เคยเป็นสีแดงน้ำตาลเข้มกลับเปลี่ยนเป็นสีแดงเลือดในเวลาอันรวดเร็ว สองมือหนายกขึ้นจับล็อกต้นแขนผมเอาไว้ด้วยพละกำลังมหาศาลก่อนจะลากเบนมองไปยังด้านหลังของผมและเอ่ยขึ้น




จัดการมันซะ....




กรรรรรรซ์

ฉึก!

ปลายมีดแหลมเจาะเข้าที่เนื้อคอขาวก่อนที่มันจะอาบไปด้วยเลือดสีดำเข้มและใบมีดที่เริ่มตวัดเข้าหาตัวอีกคนเพื่อตัดบางสิ่งจนหลุดร่วงกับพื้น



ไม่ได้ออกแรงมานานแค่ไหนแล้วนะ.. นึกว่าจะไม่ตื่นเต้นซะแล้วชีวิตนี้ J




วินเซนต์




แบม..




เสียงครางเรียกชื่อคนตัวเล็กเบาหวิวราวกับเสียงลมพัดผ่าน แต่ทว่าริมฝีปากบางๆนั้นกลับเผยอยิ้มออกมาด้วยความสนุกก่อนจะควงใบมีดในมือเล่น มือเรียวกระชากร่างที่ไร้หัวนั้นโยนเหวี่ยงเข้าไปในกองไฟพลางค่อยๆใช้เท้าเขี่ยส่วนหัวของเคสทูตามเข้าไปในกองไฟอย่างไร้ความรู้สึก




..มองอะไรกัน นายอยู่ฝ่ายไหนนะ?..เสียงอันเยือกเย็นของเขาเอ่ยถามยองแจ




แบม..




อ่าช่างเถอะ J ฝ่ายไหนก็สนุกหมดแหละ ฉันชอบได้กลิ่นเลือด




พลั่ก!

ผมผละลุกขึ้นยืนคร่อมร่างของยองแจเอาไว้ด้วยความเหนื่อยล้า สองขาก้าวลากไปหาลูกกวางน้อยที่อยู่ในคราบโลกันต์ก่อนจะยิ้มออกมาด้วยความโล่งใจ แต่ทว่านัยน์ตาของคนตัวเล็กกลับดูเย็นชาและเหี้ยมโหดมากกว่าที่เคยได้เห็น ใบหน้าเล็กเอี้ยวมองไปยังกองไฟพลางดูดวิญญาณจากพวกเคสทูเข้าสู่ร่างกาย ก่อนจะปรายนัยน์ตานั้นจ้องมายังผม




“อะไรกัน อยากฆ่าฉัน..อีกคนแล้วสินะ




วินเซนต์ไม่ตอบอะไร มุมปากขยับยิ้มน้อยๆ มือเรียวกำด้ามมีดแน่นค่อยๆง้างมือขึ้นก่อนจะปักมีดลงอย่างรวดเร็ว




ฉึก!

ทุกอย่างเงียบสงบจนแทบจะไม่ได้ยินเสียงอะไรแม้แต่น้อย นัยน์ตาเบิกโพลงขึ้นด้วยความตกใจ




แขกไม่ได้รับเชิญหรือไงกันคนตัวเล็กขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง




แต่ทว่า มีดเล่มนั้นกลับไม่ได้ปักที่กลางอกของผม

หญิงสาวที่ถลามาขวางทางใบมีดจนตัวเองทรุดตัวลงกองกับพื้นโดยมีผมคอยประคองเอาไว้หายใจรวยรินจนแทบไร้เรี่ยวแรง ใบหน้าสวยเอี้ยวหันพร้อมกุมมือหยาบเอาไว้เอ่ยขึ้นด้วยเสียงอันเบาหวิว




ท่าน....ช่างเหมือนมาเชล...ยิ่งนัก.. ท..ท่านลอร์ด



คุณคืออลิซาเบธ ....แอสตันงั้นเหรอ?!”



ริมฝีปากได้รูปหยักยิ้มขึ้นเล็กน้อยพลางหลุบตาต่ำลง




เขา...เป็นคนเดียว..ท..ที่ฉันรัก




หมายความว่ายังไงกัน




โลกันต์อย่างฉัน..ทายาทหมายเลข7ที่โดนคำสาปอย่างฉัน..คงไม่สามารถรักใครได้อย่างหมดหัวใจ แต่มาเชล...คือข้อยกเว้น




“……”




เขา..ทิ้งฉันไป ตั้งแต่รู้ว่าฉัน..ค..คือโลกันต์...




ผมจะไม่มีวันทิ้งลูกของคุณเหมือนอย่างที่พ่อผมทำกับคุณเด็ดขาด



 

ฝ..ฝากดูแล..เขา..โลกันต์ต้องมีเพียงหนึ่งเดียว ฉัน..ฉันฝืนกฎมานานพอแล้ว




          “ผมสัญญา




ช่วย...ช่วยทำ..ให้เขาลืมแม่คนนี้..ท..ที....ฮึก

 


 


 

CASE II PART

ตึก ตึก

โลกันต์ที่สามารถทำลายได้ทุกอย่าง ทำเอาเหล่าเคสทูอย่างแจ็คสันและลูกสมุนที่เหลือรอดเพียงหนึ่งต้องระเห็ดหนีหัวซุกหัวซุน ... รวมไปถึงยองแจ



ฉัน..ฉันไม่อยากหนีสองขายาวหยุดกึกและเอ่ยขึ้นทันทีอย่างหมดความอดทน




เหอะ กลับไปยังไงก็ต้องตาย คิดว่าพวกมันจะไว้ชีวิตเพียงเพราะพี่ของนายคือเลดี้งั้นเหรอ เด็กซะจริงนะ




ถ้าพวกแกไม่ขู่ฉันแบบนั้น ฉันก็คงไม่ต้องตกอยู่ในสภาพนี้!”




คิดดูให้ดีนะ ใครกันแน่ที่เป็นคนเริ่มเรื่องทั้งหมดนี้ คิดให้ดี ฉันก็แค่ช่วยต่อให้มันจบต่างหากล่ะ




แต่ถึงยังไงพวกแกก็ขู่ฉัน เพราะแกรู้ว่าฉันรักใครมากที่สุด ไอ้แจ็คสัน!”




ชู่ววเด็กน้อย ... ฉันช่วยให้นายตัดสินใจได้เร็วขึ้นต่างหาก ระหว่างฉันเป็นคนฆ่าจินยอง กับนายเป็นคนฆ่าจินยอง อันไหนเจ็บปวดมากกว่ากัน และนายเลือกที่จะฆ่าจินยองเองเพราะคงเจ็บปวดมาก.....หากว่ามันต้องตายด้วยน้ำมือของฉัน




“…….”




ลงเรือลำเดียวกันแล้ว นายยังมีประโยชน์อีกเยอะ แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้แน่ๆ




พวกแกฆ่าฉันให้ตายยังดีซะกว่า




บ่นไปก็เท่านั้น ไม่ว่าตอนนี้จะเลือกกลับไปหรือหนี ก็ค่าเท่ากัน




ร่างหนาของยองแจค่อยๆขยับเล็กน้อย นัยน์ตาผลุบต่ำลงในความมืดก่อนจะเอี้ยวใบหน้ากลับไปยังปราสาทคิงส์คราวน์และเอ่ยถ้อยคำออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ




ผมขอโทษ.....ฉันขอโทษนะแบม




เหล่าเคสทูและยองแจตัดสินใจที่จะถอยกลับไปตั้งหลักอีกครั้งในที่ไกลแสนไกล แม้ว่าจะต้องรอเวลาอีกนานแค่ไหน สงครามมันก็ยังไม่จบสิ้นไปซะทีเดียว หากแต่ความแค้นที่ยองแจมีนั้นกลับจางลงเพราะมนุษย์คนหนึ่งที่แปรเปลี่ยนความคิดของเขา รักแท้ที่ในโลกของแวมไพร์ไม่เคยมีอยู่จริง กลับเกิดขึ้นกับพวกเขาซะได้

ลอร์ดมาร์ค ลูซเวลตัน คิงส์คราวน์

และ....

ยองแจ (เซป) ไบโอคาร์ล ลูซิส



 



ว้าย กว่าชื่อจริงของยองแจจะปรากฎ เล่นเอาเกือบจบ...อิอิ
ตอนแรกว่าจะไม่ลงตอนจบ (CHAPTER หน้า) ในเว็บ
แต่เกิดเปลี่ยนใจขึ้นมา ไม่ลงสเปเชียลบทส่งท้ายดีกว่า
#อ้าวเลวกว่าเดิม
เล่ม 1 มี 20 ตอนนะคะ สเปบทส่งท้ายในเล่ม หน้าปกเป็นปกแข็ง
ตัวพิมพ์นูนสีทอง ราคาว่ากันอีกที จุ้บๆ เก็บตังค์รอเล้ย!



ปล. ฝากเจิมฟิคเรื่องใหม่ DIFFERENT 18+

ยังคง MARKBAM เช่นเดิม จิ้มจ้า!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

971 ความคิดเห็น

  1. #949 Bam Yien (@aunjung14872) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 14:24
    แม่แบมตายหรออ
    #949
    0
  2. #893 ChayapornSs (@ChayapornSs) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 17:30
    วินเซนต์น่ากลัววว
    #893
    0
  3. #866 impp8cxpxc (@impp8cxpxc) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 10:17
    สู้เเล้วๆๆๆ
    #866
    0
  4. #818 ไม่บอกกก1 (@30267) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 มกราคม 2559 / 00:07
    ดุเดือดมาก ตอนนี้
    #818
    0
  5. #795 secret secret (@sorrower-2542) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 มกราคม 2559 / 18:58
    มันงงไปหมด
    #795
    0
  6. #754 ____wpd (@-ben00-) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2558 / 01:15
    แบมจำได้ซะทีสิ้~
    #754
    0
  7. #702 Mermaidtears (@scopianking) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2558 / 09:35
    ง่า แม่แบมตายแล้วววววว!!
    #702
    0
  8. #677 K.K.G (@kantarat5) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2558 / 16:49
    ตอนจบในเล่มหรอ ไรท์??
    #677
    1
    • #677-1 5YELLUS (@yellus) (จากตอนที่ 20)
      27 ตุลาคม 2558 / 21:36
      ตอนจบลงพร้อมตัวอย่างหน้าปกฟิครวมเล่มจ้า
      #677-1
  9. #675 BF'EYE (@pathanan12345678) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2558 / 15:06
    เอ่าแม่แบมตายเลย นี่โลกันต์ออกไปยังเนี่ย แตงก็ไปฝั่งหวังล้ะป่ะ หรือไปเฉยๆ
    #675
    0
  10. #669 Love_Scam (@PKT-T) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2558 / 17:24
    อย่าบอกน้ะว่าตอนจบเจอกันในเล่ม.......คือ
    #669
    0
  11. #666 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2558 / 15:57
    ง่า แล้วโลกันต์ต้องมีแค่หนึ่งคนงั้นหรอ แล้วทำไมที่ผ่านมามีสองคนได้งะ งั้นก็หมายความว่าแบมๆแทงโดนแม่ตัวเองหรอ แง้งงง แต่เหตุการณ์แบบชลมุนมาก 5555555 ยองแจก็หนีไปกับแจ็คสัน เนียร์ก็ไปช่วยฟอลคัสใช่ไป แง้งงงงง
    #666
    0
  12. #659 mb_bb (@mb_bb) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 09:29
    สนุกมากเลยย ไม่อยากให้จบเลย ;__;
    #659
    0
  13. #658 apbp_ (@ppattraporn_hh) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 03:15
    กราบไรท์เตอร์3ที ติดงอมแงมแบบที่ไม่อาจจะไปอ่านฟิคเรื่องอื่นได้แล้วค่ะ วอนไรท์เตอร์เห็นใจรีดคนนี้ นั่งอ่านตั้งแต่เที่ยงคืนกว่าจนถึงตอนนี้ ตีสามสิบนาที ที่อยากคอมเม้นท์อีกอย่างหนึ่งคือ ไรท์เตอร์มีการพัฒนาขึ้นมากจากเรื่องท่านเจ้าคุณ เรานึกว่าคนละคนเลย แต่ที่บอกแบบนี้ไม่ใช่ว่าไรท์แต่งท่านเจ้าคุณไม่ดี คือดีทั้งสองเรื่อง แต่เรื่องนี้แบบดีมาก ภาษาสวยอ่านเข้าใจง่าย คือดี มันดีมาก ไม่เคยอ่านฟิคเรื่องไหนแล้วรู้สึกอยากได้เป็นเล่มมาเก็บไว้ที่บ้านมากมายขนาดนี้เลย ส่วนตอนนี้ แค่อยากให้ไรท์เตอร์มาต่อแช้ปนี้ให้จบค่ะ อารมณ์ประมาณกำลังฝันดีแต่โดนกระชากออกจากฝันด้วยนาฬิกาปลุก ขอบคุณค่ะ 55555555555555555555555555555555555 เป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์นะคะ สุ้ๆค่ะ สึดท้ายนี้ก็ กลับมาต่อไวๆนะคะ แค่นี้แหละค่ะ 5555555555
    #658
    0
  14. #657 TBam_205 (@ttlovesu) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 กันยายน 2558 / 19:17
    ค้างอย่างหาที่สุดมิได้
    #657
    0
  15. #633 Doraewan (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 กันยายน 2558 / 00:12
    อหหหหห วุ่นวายมากกกก แอบงงยองแจนิดหน่อยถึงปานกลาง คือยองแจอยากแก้แค้นมาร์ค แต่รักแบมเลยเลือกที่จะโกหกแบมเพื่อไม่ให้แบมเกลียด ? เริ่มงงมากล่ะ มาต่อเร็วๆนะไรท์
    #633
    0
  16. #632 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กันยายน 2558 / 17:32
    ไหนตอนนั้นยองแจกลับมาสำนึกผิดที่เจรจากับแจ็กสันแล้วไง ไหนว่ากลับมาเข้าข้างท่านเคาส์แล้วในเรื่องต่อสู้ นี่เริ่มงงแล้วนะ
    #632
    0
  17. #629 JKEve_ (@29333) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กันยายน 2558 / 01:16
    เฮ้ยยยย ยองแจทำไมทำแบบนี้!

    #629
    0
  18. #628 BF'EYE (@pathanan12345678) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 กันยายน 2558 / 22:24
    ฟอลคัสนี่บีช้ะ โอยยยยยย เหตุการณ์ชุลมุนมากอ่ะ งง @_@ 
    #628
    0
  19. #627 Chiaki04 (@Chiaki04) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 กันยายน 2558 / 19:32
    น้องแบมจะเป็นอะไรไหม
    #627
    0
  20. #626 yadara (@yadara) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 กันยายน 2558 / 13:12
    หืมมมมมม อะไรยังไงง จินยองโดนเผา????
    แบมแบมโดนตีหมดสติไป???
    ฮืออออ รอไรท์มาต่อนะคะ >.<
    #626
    0
  21. #625 G-Demon (@nutsuki1993) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 กันยายน 2558 / 06:17
    เจ้มจ้นจริงๆ แบมต้องลุกขึ้นมาฆ่าแน่ๆ แล้วจินยองจะเป็นไรมากมั้ยนะ จะรอนะคะ
    #625
    0