โซ่รักอสูรร้อน (สนพ.ไลต์ออฟเลิฟ)

ตอนที่ 10 : บทที่ 3 - 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,147
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    17 ส.ค. 59

 

 


บทที่ 3 - 2



       ฮาคานนำโน้ตใบเล็กของธิดาสาวมานั่งอ่าน เจ้าตัวให้คนของตัวเองสืบจนหมดแล้ว ไม่ว่าจะกล้องวงจรปิดหรือแม้แต่เที่ยวบินขาออกจากประเทศ แต่ก็ไม่ปรากฏว่าลูกสาวสุดที่รักเดินทางไปกับสายการบินไหน เรื่องนี้มีพิรุธไม่น่าจะเป็นการหนีออกไปเฉยๆ ติดต่อไปหาเพื่อนสนิทของลูก ก็ได้ความว่าตัวแสบไม่ได้ไปหาเพื่อน

       “พ่อว่ามีข้อน่าสังเกตหลายข้อนะเอเดน”

       “ผมก็คิดเหมือนกันครับ อันย่าไม่ได้ออกนอกประเทศแน่นอน”

       “นั่นสิครับ กล้องวงจรปิดในบ้านเห็นครั้งสุดท้ายตอนตีสี่เจ้าตัวเดินออกไปทางด้านนอก แล้วขึ้นรถยนต์คันหนึ่งออกไป”

       แถมรถคันนั้นไม่ติดป้ายทะเบียน วิ่งฝ่าความมืดออกไป ไม่ได้วิ่งถนนหลัก กล้องวงจรปิดรายทางจึงจับไม่ได้ว่ารถคันนั้นไปทางไหน และอัญมณีไม่ได้อยู่ในห้องตั้งแต่ก่อนพวกตนเดินทางไปลีเซีย

       “หรือว่ามีคนช่วยอันย่าครับ”

       นายเหมืองหนุ่มอดคิดไม่ได้ เพราะน้องสาวคนเดียวไม่มีทางรอดพ้นสายตาไปได้ แต่นี่ทุกอย่างเหมือนถูกวางแผนไว้อย่างดี เขาจะตามตัวยังไม่รู้จะเริ่มจากทางไหน

       “ผมเห็นด้วยกับพี่”

       อาเซมพยักหน้าหนักแน่น น้องน้อยต้องมีตัวช่วยในการหนี ว่าแต่กับแค่จะหนีออกจากบ้านทำไมเจ้าตัวต้องทำเหมือนหลบหนีความผิด

       “พ่อก็คิด การกระทำของอันย่าบอกชัดเจนว่าต้องการหลบหนี และต้องการหนีแบบไม่ให้เราทุกคนตามตัวได้”

       “ปัญหามีว่าน้องหายไปไหน”

       “ผมว่าอาจอยู่ในประเทศ”
       “แต่พี่ว่าไม่อยู่ น้องน่าจะออกไปแล้ว”

       “ออกไปทางไหนครับ ในเมื่อน้องไม่ได้ขึ้นเครื่องบินออกไป”

       คำตอบนี้แหละที่เอเดนต้องค้นหา ดวงตาคู่คมหรี่ลงอย่างใช้ความคิด ใครคือตัวแปรที่จะช่วย ใครคือคนสุดท้ายที่น้องอยู่ด้วย ใคร?

       “ท่านพ่อ น้องอยู่กับใครคนสุดท้ายครับ”

       “ก็... น่าจะเป็นแม่ของเรานะ”

       ตอบสีหน้าสงสัย สบตากับบุตรชายคนโตที่มีสีหน้าครุ่นคิด เหมือนเจ้าตัวพยายามปะติดปะต่อเรื่องราว

       “ทำไมหรือเอเดน”

       “แล้วก่อนหน้าท่านแม่ล่ะครับ น้องอยู่กับใคร”

       “ก็อยู่คนเดียว ออ ก่อนวันแต่งงานน้องไปที่วัง ไปเยี่ยมลูกชายของอัสวาน ไปทั้งวันเหมือนกัน กว่าจะกลับมาก็ค่ำแล้ว”

       บอกไปตามที่ภรรยาเล่าให้ฟัง ดวงตาคู่คมของนายเหมืองหนุ่มหรี่ลง บางที... น้องสาวคงมีตัวช่วยจริงๆ และคนที่สามารถช่วยโดยไร้ข้อแม้ใดก็คงมีอยู่คนเดียวเท่านั้น เป็นคนเดียวที่ยอมช่วยปกปิดทุกอย่าง ให้ตายสิ แนบเนียนมาก คงไม่มีอะไรประจวบเหมาะเท่านี้อีกแล้ว

       “มีอะไรหรือเอเดน” ถามย้ำอีกครั้ง

       “เปล่าครับ เดี๋ยวผมขอตัวไปหาอัสวานก่อนนะครับ”

       “แต่นี่มันทุ่มกว่าแล้วนะลูก”

       “นั่นสิพี่ รบกวนพี่อัสวานเปล่าๆ” อาเซมเห็นด้วยกับบิดา

       “ผมแค่จะแวะไปแปบเดียว ถ้าเป็นเรื่องอันย่า ผมคิดว่าอัสวานน่าจะช่วยได้ หมอนั่นดูแลด้านการทหารนะครับ”

       นายเหมืองหนุ่มตอบไปอีกเรื่อง ซึ่งสวนทางกับความสงสัยของตัวเอง เขาจะบอกทั้งหมดก็ต่อเมื่อมั่นใจ

       “งั้นก็แล้วแต่ลูก”

       “ผมขอตัวนะครับ พี่ไปก่อนนะอาเซม”

       พูดจบก็ลุกขึ้นเดินออกจากห้อง ทิ้งให้น้องชายสบตากับบิดา แน่นอนว่ารีบร้อนออกไปแบบนี้ เจ้าตัวต้องมีอะไรในใจอย่างแน่นอน ไว้กลับมาฮาคานคนตังเรียกสอบถาม

 

       หมดไปอีกหนึ่งวันพร้อมระยะเวลาที่เหลืออีกครึ่งทาง พรุ่งนี้คงต้องเหน็ดเหนื่อยอีกหนึ่งวัน การเดินทางด้วยความเร่งรีบมันจะทำให้เธอได้เปรียบ สีหน้าลูกน้องฝีมือดีทุกคนเข้มแข็งไม่มีใครบ่น แม้แต่ตัวนักโทษสุดหล่อก็ไม่บ่นนอกจากพูดจาเสียงแข็งๆ กวนประสาทเธอในบางช่วงของการเดินทาง

       “หอมจริง ค่ำนี้มีอะไรกินบ้าง”

       “เนื้อย่าง ไก่ย่าง ครับนาย”

       “ออ เดี๋ยวจัดไว้ให้เขาด้วยนะ”

       “รับทราบครับ”

       เขาที่หญิงสาวว่าก็คือร่างใหญ่ที่นั่งนิ่งไม่ไหวติ่ง อัญมณีมองมือสองข้างที่มัดไพล่หลังแล้วก็รู้สึกเห็นใจ พยักหน้าให้สมุนของตัวเองปลดกุญแจมือ ให้อีกฝ่ายเป็นอิสระ

       “อย่าได้ใจไป ข้าแค่ต้องการให้เจ้าได้กินอาหารด้วยตัวเอง ขี้เกียจป้อนแล้ว”

       “เหนื่อยแล้วรึ หรือว่าถอดใจ” นักโทษหนุ่มหล่อเอ่ยขึ้น เหยียดยิ้มมุมปาก

       ดูสิ พอให้อิสระก็ปากดีเชียว คนอะไรเย็นชาไร้ความรู้สึก เย็นเป็นน้ำแข็งทั้งที่อยู่กลางทะเลทราย อยากรู้จริงๆ ว่าภายในใจลึกๆ ของพี่ซาเชสเคยนึกถึงอันย่าคนนี้บ้างหรือไม่ เขาจะรู้ไหมว่าเป็นต้นเหตุทำคนที่แทบไม่เคยร้องไห้ต้องเสียน้ำตาตั้งหลายวันกว่าจะตั้งหลักวางแผนทั้งหมด

       “จะไม่เปิดตาให้หน่อยหรือ”

       อัญมณีจึงพยักหน้าให้ลูกน้องปลดผ้าปิดตา แต่ให้สวมกุญแจมือด้านหน้าแทน ส่วนเธอรีบดึงผ้าโพกหน้าขึ้น

       ถูกปิดตามาตลอดสองวัน ซาเชสขยับเปลือกตาหลายครั้งเพื่อรับกับแสงตะเกียงและกองไฟ นี่ไม่ใช่ปัญหาเพราะชีวิตเคยฝึกหนักแบบสะเทิ้นน้ำสะเทิ้นบก ชายหนุ่มไล่มองทุกคนซึ่งก็ดึงผ้าปิดหน้ากันหมด ใบหน้าหล่อเหลามีไรเครายาวขึ้นเพราะไม่ได้ผ่านกันตัดและโกน

       “วันนี้ข้าจะให้เจ้าอาบน้ำ รีบๆ กินซะ”

       “ทำไม ฉันเหม็นหรือ”

       ถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่แววตายียวนสุด พี่ซาเชสช่างเป็นผู้ชายที่ร้ายลึก เหมือนกำลังเยาะเย้ยทางสายตา แน่ละ ซาเชสไม่ใช่คนโง่ ต่อให้ไม่เห็นหน้าแต่กลิ่นกายหอมฟุ้ง ดวงตากลมโตสีดำก็บ่งบอกได้ดีว่าหล่อนคือใคร เขาซึ่งคลุกคลีมาแต่เด็ก มีหรือจะจำจอมแสบไม่ได้ หล่อช่างอ่อนหัดนักอันย่า

       “ใช่ เหม็นมาก เหม็นสาบ”

       แต่ความจริงก็คือ กลิ่นเหงื่อไคลของพี่ซาเชสไม่เหม็นเลย มิไยยังทำให้อันย่าคนนี้ใจสั่นอีกแน่ะ ตายๆ นี่เราเป็นอะไร เป็นผู้หญิงแท้ๆ แต่แอบหื่น ใบหน้าเนียนสะบัดไปมา รีบคว้าเนื้อย่างและข้าวส่วนของตัวเองแยกออกไป นั่งกินตรงนี้ไม่ได้ เพราะต้องเปิดผ้าโพกหน้าออก

       “แล้วนั่นจะไปไหน”

       “ไปนั่งตรงโน้น”
       “กลัวว่าฉันจะเห็นหน้าแล้วรู้ว่าเป็นใครงั้นหรือ”

       ซาเชสถามเสียงเรียบ เป็นอีกครั้งที่สบกับดวงตาแสนดื้อรั้นของคนเอาแต่ใจ อยากรู้นักว่าหล่อนจะทนกับสถานการณ์อันน่าอึดอัดที่ต้องปิดบังตัวเองไปได้สักกี่วัน ปกติคนอย่างอันย่าไม่ชอบอะไรคาราคาซัง

       “ไม่ได้กลัว”

       “ไม่ได้กลัวก็เปิดหน้าออกสิ มั่นใจในตัวเองหน่อย ในเมื่อริจะเป็นโจรก็ต้องกล้าเปิดเผยตัวจริง”

       คนถูกกล่าวหาว่าเป็นโจรดวงตาขุ่นมัวไม่พอใจ อยากตะโกนใส่หน้าอีกฝ่ายนัก ว่ามันเพราะใครกันล่ะที่ทำให้คุณหนูสุดสวยและรวยมากอย่างอัญมณีต้องวางแผนจัดฉากชุดกระชากลากถูผู้ชายคนหนึ่งมากลางทะเลทราย ทั้งที่มันแสนจะร้อนแผดเผา เพราะคำว่ารักคำเดียว หญิงสาวจึงยอมทำทุกอย่าง

       “ทุกคนดูแลนักโทษให้ดี อย่าให้หนีไปไหนได้”

       พูดจบก็ลุกยืนเดินแยกไป ขืนคุยต่อมีหวังอารมณ์ขึ้นมากกว่าเดิม

       “ทำไมนะ ทำไมพี่ซาเชสไม่เคยนึกถึงอันย่าเลย”

       สาวเจ้าบ่นพึมพำระหว่างนั่งตักอาหารคนเดียวทานเงียบๆ เขาจะรู้ไหมว่าเป็นเรา และถ้ารู้เขาจะยังไง ดีใจ เสียใจ หรือเย็นชายิ่งกว่าเดิม นี่ต่างหากคือผลลัพธ์ที่อัญมณีรู้สึกกลัว เธอไม่อยากถูกเกลียด ไม่อยากถูกผลักไส ไม่อยากผิดหวังเสียใจ

       “คุณหนูครับทานอาหารแล้วไปอาบน้ำนะครับ ผมให้คนตักน้ำไว้ให้แล้ว”

       “ขอบใจ แต่บอกแล้วไงว่าอย่าเรียกแบบนี้”

       “ผมพูดเบาๆ แล้วนะครับ”

       ร่างใหญ่โตโค้งคำนับแล้วแยกตัวออกไป ขืนเรียกคุณหนูบ่อยๆ คนประสาทสัมผัสดีอย่างพี่ซาเชสรู้หมด

       ร่างบอบบางลุกจากบริเวณนี้เดินผ่านหน้ากองไฟที่มีนักโทษนั่งอยู่ หญิงสาวคว้าเสื้อผ้า แล้วตรงไปยังฉากกั้นใกล้ๆ กับโอเอซิสด้านหลังเพื่ออาบน้ำชำระร่างกาย นักโทษหนุ่มใหญ่จุดรอยยิ้มบนมุมปาก โจรอะไรต้องอาบน้ำในที่กั้นทั้งที่ผู้ชายทั้งหมดก็ลงเล่นน้ำในโอเอซิสกัน

       “เหนื่อยไหม ที่ต้องลงทุนกันขนาดนี้”

       เสียงห้าวทุ้มเอ่ยขึ้นลอยๆ สบกับดวงตากลุ่มคนตรงหน้า ก่อนทั้งหมดจะก้มหน้ากินอาหารกันต่อโดยไม่ยอมปริปาก

       “คิดว่าจะไปกันได้ไกลแค่ไหน” นักโทษรูปหล่อยังตั้งคำถาม

       “กินต่อเถอะครับ”

       “หากฉันเป็นเพียงนักโทษ ทำไมต้องพูดครับกับฉันตลอดการเดินทาง แถมยังนอบน้อมผิดวิสัยโจรร้ายทั่วไป แค่นี้คิดว่าคนอย่างซาเชสดูไม่ออกรึไง”

       ชายชุดดำหันมองหน้ากันเลิกลั่ก ก่อนจ้องมองนักโทษตรงหน้าที่ตักอาหารเข้าปากเรื่อยๆ

       “ที่นี่คือผืนทรายของลีเซีย ทุกตารางนิ้วต่อให้มองไม่เห็นฉันก็รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน คนที่ร่วมกันวางแผนกับเจ้านายของพวกเจ้าก็ช่างกระไรเลย เห็นฉันเป็นตัวตลก”

       ทั้งหมดลอบกลืนน้ำลาย ยังคงไม่กล้าปริปากหากไม่จำเป็น คนตรงหน้าฉลาด และสิ่งที่เขาพูดมันก็ชัดเจนโดยไม่ต้องเดา เขารู้ตัว!

       “เรียบร้อยหรือยัง”

       เสียงคนที่หายตัวไปอาบน้ำราวสิบนาทีเดินกลับมา บรรยากาศอึมครึมจึงคลายตัวลง นักโทษหนุ่มหล่อลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้ามาหาร่างเล็กใกล้ๆ สาวเจ้าถอยไปด้านหลังอัตโนมัติ

       “จะทำอะไร ถอยไป”

       “หัวหน้าโจรนี่ยังไง กลิ่นกายหอมยังกับผู้หญิง หรือว่าเป็นพวกรักร่วมเพศ” คำถามแบบยียวนทำเอาสาวเจ้าใบหน้างอง้ำ สายตาจิกไม่พอใจ

       “กินอิ่มคงมีแรงหาเรื่อง ไปอาบน้ำได้แล้ว ทางโน้น” นิ้วเรียวชี้ไปทางโอเอซิส

       “เรื่องอาบน้ำก็เหมือนกัน เป็นผู้ชายทำไมอาบรวมกับคนอื่นไม่ได้ หรือว่าอะไรๆ มันเล็ก หรืออีกทีก็ไม่มีอะไรๆ เหมือนผู้ชายคนอื่น”

       คนพูดตวัดสายตาไล่ตั้งตั้งศีรษะจรดปลายเท้า อัญมณีรีบหันหลัง ใช่แล้วเธอรัดหน้าอกด้วยสเตย์แต่รูปร่างเล็กๆ มันก็ยังเตะตา

       “แบ่งกำลังไปดูเจ้านักโทษจอมยโสคนนี้ด้วย”

       พูดจบก็เลี่ยงหลบ อัญมณีถอนหายใจโล่งอกหันกลับไปมองอีกฝ่ายที่เดินตามคนของตัวเองไปยังโอเอซิส

 

……………………………………….

แวะมาส่งซาเชสกับอันย่าแต่เช้าจ้า ฝากติดตามเป็นกำลังใจให้ทั้งสองด้วยนะคะ ส่วนรูปเล่มไม่นานเกินรอแน่นอน มีกำหนดจากสนพ.เมื่อไรจะรีบมาแจ้งทันทีนะคะ

ปล. ฝากแอดนิยายเรื่องใหม่ด้วยนะคะ เป็นงานกลุ่มแต่งร่วมกับ อรอร และ สุนิตย์ จะวางในงานหนังสือเดือน ตุลาคม นี้นะคะ เพราะเป็นงานทีมจึงโปรโมทแต่เนิ่นๆ จ้า คลิกลิงค์โลดดด  “มารร้ายคุกคามรัก”

http://my.dek-d.com/yiumarin/writer/view.php?id=1506213

 

 

กานต์มณี

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

558 ความคิดเห็น

  1. #174 Nortty (@Nortty) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 20:57
    รักเค้าแล้วทำปากดี ร้ายกาจจริงจาขี้เก๊ก
    #174
    0
  2. #173 Nortty (@Nortty) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 20:54
    ตาขี้เก๊กจอมกะล่อน แผนซ้อนแผนซะเนียนเลยนะ
    #173
    0
  3. #172 Sarun Yok (@yokandmom) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 18:48
    หมั่นไส้ซาเชสเเรงมาก อยากมห้อันย่าได้เอาคืนบ้าง ซาเชสนิสยไม่ดี!!!
    #172
    0
  4. #171 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 16:32
    ฉลาดจริงๆเลยซาเชส แล้วจะเอาไงต่อจ้ะพ่อคนเก่ง
    #171
    0
  5. #170 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 09:22
    ปากดีนะตาเชสเดี๋ยวให้อันย่ากินหัวซะเลย
    #170
    0
  6. #169 Peechayarputh (@khimrueng) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 09:12
    มีใครต้องโดนสอบสวนบ้างเนี่ยะ เจ้าชายอัสวาน กะน้องอันย่า....พี่ซาเชสอย่าใจร้ายกะน้องนะคะ 
    #169
    0
  7. #168 drn_ptk (@drn_ptk) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 09:02
    ไม่รักไม่ปล่อยเลยตามเลยใช่มั๋ยพี่เซเซส
    #168
    0
  8. #167 nittedujob (@nittedujob) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 08:53
    ขอบคุณนะคะที่มาส่งความสุขแต่เช้า  มีแรงทำงานแล้ว สู้ๆเช่นกันจ้าไรท์ที่รัก ^^
    #167
    0
  9. #166 เบเบ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 08:48
    พี่น่ะสวมรอยรู้ตัวตั้งแต่แรกแล้ว รักน้องหรอกจึงยอมน้องน่ะ อยากรู้จังเวลาพี่หวานน่ะจะมีปะ แล้วถ้ามีมันจะเป็นไงน้า
    #166
    0
  10. #165 Fah Pratumwan Ja (@farrsai25) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 08:47
    เริ่มพูดมากนะพ่อนักโทษ
    #165
    0
  11. #164 ผีน้อยชิชา (@maydoku) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 08:31
    เฮียกวนประสาทอันย่า
    #164
    0
  12. #163 papy12 (@papy12) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 08:23
    เดี๋ยวโดนเชลยจับตัวโจรกินลงท้องนะ..อันย่า
    #163
    0
  13. #161 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 07:43
    5555+++ อิหนูอันย่า..ระวังเจอโจรสอบสวนนะ
    #161
    0
  14. #159 Pla Ruengurai (@khunpla) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 07:35
    รอๆๆๆค่ะ
    #159
    0
  15. #157 Ratree Poonpipat (@ratreeza14) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 07:23
    โธ่...น่าสงสารอันย่า โดนจับได้ซะแระ
    #157
    0