โซ่รักอสูรร้อน (สนพ.ไลต์ออฟเลิฟ)

ตอนที่ 11 : บทที่ 3 - 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,959
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    18 ส.ค. 59

 


 

บทที่ 3 - 3


       “คุณหนูครับ”

       “ว่าไงโอมาน”

       “บางที... ผมคิดว่าคุณซาเชสอาจรู้ตัวก็ได้นะครับ เขาพูดจาแปลกๆ สายตาของเขาก็ด้วย”

       “คงไม่หรอก เขาอาจแค่วัดใจเลยพูดออกมา เพื่อให้เราเป็นฝ่ายเผยความลับมากกว่า จับตาดูไว้ก็แล้วกัน”

       “ครับคุณหนู”

       โอมานโค้งศีรษะแล้วแยกตัวออกไป อัญมณีจึงเดินเข้ากระโจมของตัวเอง วันนี้เดินทางเหนื่อยมาทั้งวัน สาวเจ้าเปิดเครื่องมือสื่อสาร ต่อสายหาใครคนหนึ่งมีสายเรียกเข้าอยู่นานทีเดียว

       “ว่าไงน้องรัก”

       “พี่อัสวาน”

       “พี่โทรหาตั้งหลายครั้งตั้งแต่เมื่อวาน”

       อัญมณียิ้มแห้งๆ เมื่อวานวุ่นวายเลยไม่ได้เปิดเครื่อง

       “ขอโทษทีค่ะ ว่าแต่ ไม่มีใครทราบเรื่องใช่ไหมคะ”

       เจ้าชายอัสวานส่ายหน้าเล็กน้อยๆ เขาเลยกลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดไปโดยปริยาย ยังจำสีหน้ากับดวงตาแบ๊วๆ คลอหยดน้ำได้ดี อัญมณีแวะมาหาลูกของเขา และขอให้เขาช่วยดำเนินการตามแผน เจ้าตัวออกเดินทางไปลีเซียด้วยเครื่องบินส่วนตัวของเขาโดยนั่งอยู่ในห้องพักของลูกเรือที่เป็นพนักงาน จึงไม่มีใครรู้ว่าอัญมณีโดยสารไปด้วย ส่วนผู้ติดตามทั้งหมดนั้นก็คือทหารของเขานั่นเอง

       “ไม่มี แต่พี่คิดว่าไม่ช้าก็เร็ว ความลับไม่เคยมีในโลก”

       “อันย่าทราบค่ะ แต่ทำไงได้ อันย่าไม่อยากเสียพี่ซาเชสให้คนอื่น”

       “พี่เข้าใจ ว่าแต่เราเถอะ อย่าตัดการสื่อสาร พี่เป็นห่วง เป็นผู้หญิงกลางทะเลทรายแม้เติบโตมาแต่เด็ก แต่ก็มีอันตรายแฝงอยู่ รีบแสดงตัวเถอะ ซาเชสไม่โกรธหรอก”

       ไม่โกรธจริงๆ เหรอ ใบหน้าเย็นชาอย่างนั้นจะรีบต่อว่ากันมากกว่า

       “แล้ว... งานแต่งเป็นไงบ้างคะ ล้มเลิกหรือเปล่า” ดีใจที่พาตัวเจ้าบ่าวหนีมา แต่ก็อดสงสารเจ้าสาวไม่ได้

       “ไม่เลย คนที่เข้าพิธีแทนซาเชสก็คือซาอิด” คนฟังเบิกตากว้าง

       “ว่าไงนะคะ เป็นพี่ซาอิด แล้ว...”

       ไม่มีอะไรน่าตกใจไปมากกว่านี้ คนเข้าพิธีคือน้องชาย แล้วแบบนี้พี่ซาเชสก็ไม่ต้องเข้าพิธีแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้นแล้วสิ ใบหน้าเนียนเผลอฉีกยิ้มกว้าง เพราะสิ่งที่กลัวก็คือหากยกเลิกงานแต่งแล้วจะจัดใหม่เมื่อพี่ซาเชสกลับไป

       “อันย่าไม่ต้องกังวลแล้วนะ”

       “แต่ก็อดไม่ได้ พี่ซาเชสจะว่ายังไงบ้างก็ไม่รู้”

       “ห้ามตีตนก่อนไข้ อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด จำคำพูดไม่ได้หรือ อันย่าบอกพี่เองว่าพร้อมยอมรับไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น แต่พี่เชื่ออย่างหนึ่ง ซาเชสเป็นลูกผู้ชายพอ”

       “พี่อัสวาน อันย่าไม่ได้มีอะไรกับพี่ซาเชสนะคะ แค่ไม่อยากให้งานแต่งเกิดขึ้นเท่านั้นเอง”

       “แต่ก็เกิดขึ้นแล้ว หมดห่วงว่าซาเชสจะไปแต่งงานกับนีล่าได้เลย”

       คนตัวเล็กยิ้มกว้าง ไม่เสียแรงจริงๆ ที่ยอมลงทุนมากมายขนาดนี้

       “ขอบคุณนะคะ ส่วนหนึ่งเพราะพี่อัสวานช่วยไว้แท้ๆ”

       คนมีความดียิ้มไม่ออก เมื่อทหารองครักษ์เข้ามาเคาะประตูห้องแล้วรายงานว่า เอเดนเพื่อนรักเดินทางมาหาตอนสองทุ่ม

       “แค่นี้ก่อนนะพอดีพี่มีเรื่องด่วน”

       “ค่ะ แล้วอันย่าจะติดต่อไปนะคะ”

       หญิงสาวกดวางสาวแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ พี่ซาเชสเป็นอิสระแล้ว เขาไม่มีพันธะต้องรับผิดชอบใคร ไม่ต้องแต่งงานกับผู้หญิงที่ชื่อนีล่า โอ๊ยๆ จะมีอะไรน่าดีใจเท่านี้อีกเล่า เจ้าตัวจะรู้ไหมว่าตัวเองกลับไปก็ไม่สามารถแต่งงานได้

       ร่างบางเดินออกจากกระโจม ก็พบว่านักโทษชั้นดีกลับจากอาบน้ำที่โอเอซิส ทหารยืนเฝ้าอยู่ด้านหน้า มือบางโบกเบาๆ ให้ผู้ติดตามออกจากบริเวณนั้น รอจนกระทั่งสามทุ่มอัญมณีจึงเปิดผ้าหน้ากระโจมเข้าไป เป็นอีกครั้งที่พบว่านักโทษหนุ่มหล่อนอนหลับสนิทอีกแล้ว

       “นอนหลับง่ายเหลือเกินนะ”

       ปากอิ่มพึมพำ จ้องมองใบหน้าหล่อเหลามีไรเคราประดับ พี่ซาเชสทั้งหล่อ ทั้งดิบ ทั้งเถื่อน และสุดท้ายคือเย็นชา ข้อหลังนี่ละที่อัญมณีไม่ชอบ มันเหมือนว่าเขาไม่มีหัวใจ ไร้ความรู้สึก จึงไม่พยายามรับรู้ว่าน้องสาวนอกไส้คนนี้หลงรักมานานแล้ว

       “หนวดเครายาวแล้ว ยังกับมหาโจรแน่ะ”

       ไม่เพียงชมเปล่าแต่มือบางยังเอื้อมไปแตะไล้ไรเคราของอีกฝ่าย ฉับพลันอัญมณีก็ต้องตกใจเมื่อเปลือกตาที่หลับสนิทของอีกฝ่ายเปิดขึ้น สาวเจ้าดึงมือกลับแต่ก็ต้องตกใจมากไปอีกเมื่อเขาขยับตัวรวดเร็วและดึงแขนเธอไว้ ก่อนจะขยับกายทาบทับคร่อมแบบเบี่ยงๆ ไม่ให้โจรมือใหม่ดิ้นหนี

       “คุณ เอ่อ... เจ้า...”

       “ทำไมหรือ ตกใจอะไรกัน แล้วมาลอบมองผู้ชายถึงในกระโจมแบบนี้ มันน่าคิดนะ”

       “ปล่อยข้า ปล่อยสิ” 

       อัญมณีพยายามควบคุมน้ำเสียงให้อยู่ในโทนแหบแห้งแบบบุรุษ แต่สถานการณ์ตกเป็นรอง ดูเหมือนการประมวลผลในร่างกายจะรวนไปหมด หญิงสาวไม่ได้เตรียมใจตั้งรับกับการจู่โจม ใบหน้าหล่อเหลานิ่งเรียบแกมดุอยู่ห่างไม่ถึงคืบ แสงจากตะเกียงมันมากพอทำให้เห็นดวงตาสีน้ำเงินแวววาวคู่คมแบบระยะเผาขน

       “ทำไมต้องปล่อย”

       “เจ้าป็นนักโทษของข้า อยากตายใช่ไหม คนข้างนอกนั่นไม่ใช่น้อยๆ หากเจ้า...”

       “ถ้ากลัวคงไม่ทำ และเป็นเจ้าเองเด็กน้อยที่เข้ามาถึงในนี้”

       ใบหน้าเนียนส่ายดิกดิ้นรนเมื่อมืออีกข้างทำท่าจะกระชากผ้าโพกหน้าสีดำออก ไม่ได้เด็ดขาด มันเร็วเกินไป อัญมณีไม่อยากเผยตัวจนกว่าจะเข้าเขตแดนซาลัส

       “ไม่ อื้อ ใครอยู่ข้างนอก ใคร...”

       “ตะโกนสิ ตะโกนดังๆ ก็อยากรู้ว่าใครมันจะกล้าลงมือ”

       ใบหน้าดุดันน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม อัญมณีดิ้นรนขัดขืนแต่แรงของเธอมันนิดเดียวเมื่อเทียบกับเขา ศิลปะการต่อสู้ที่เคยเรียนมาใช้กับผู้ชายคนนี้ไม่ได้ และสุดท้ายผ้าผืนดำที่ปกปิดความงดงามก็ถูกกระชากออก ใบหน้าเนียนสะบัดไปด้านข้างผมยาวหยักศกสยายกระจัดกระจายส่งกลิ่นหอมยั่วใจ ผิวเนียนขาวละเอียดเผยสะท้อนกับแสงตะเกียง

       ซาเชสไม่ได้เจออัญมณีเกือบปี มาเจอกันครั้งนี้น้องน้อยของเขาโตเป็นสาวสะพรั่ง มือหนาดันปลายคางมนเรียวให้หันมาสบตา อัญมณีปั้นหน้าไม่ถูก เมื่อดวงตาสีน้ำเงินจ้องเขม็งด้วยความดุดัน กรามสองข้างขบเข้าหากัน ไม่ใช่เพราะโกรธเธอ แต่กำลังโมโหตัวเองที่บางอย่างมันไม่อาจควบคุม

       “อันย่า”

       “ใช่ อันย่าเอง แปลกใจอะไรคะ”

       เชิดหน้าน้อยๆ กลบเกลื่อนความรู้สึกตื่นเต้น

       “แล้วคิดว่าพี่โง่หรือไง รู้ตั้งนานแล้วว่าเป็นเรา”

       “พี่ซาเชส!

       “หมดเวลาเล่นสนุกแล้วสาวน้อย พรุ่งนี้พี่จะกลับบ้าน มีงานต้องทำมากมาย” ดวงตากลมโตทอประกายขุ่นมัว

       “จะกลับไปแต่งงานหรือไงคะ บอกไว้เลยว่าพี่เข้าพิธีไม่ได้แล้ว เพราะพี่ซาอิดเข้าพิธีแทนไปแล้ว กลับไปก็ไม่ได้แต่งงานอยู่ดี”

       ตะโกนใส่หน้าอย่างเหลืออด ซาเชสยังคงวางสีหน้าเรียบเฉยแกมดุ

       “ถึงอย่างไรพี่ก็ต้องกลับ” หัวคิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน

       “ไม่ให้กลับ พี่ซาเชสต้องไปกับอันย่า”

       “จะไปได้ยังไง พี่มีงานต้องทำ ไม่ใช่เด็กนึกสนุกที่เห็นอะไรเป็นเรื่องง่ายไปเสียหมด ทำเรื่องแบบนี้รู้ไหมว่ามันไม่ส่งผลดี พ่อกับแม่เราทราบจะทำยังไง คิดหาทางออกไว้หรือยัง”

       อัญมณีใบหน้าบูดมากกว่าเดิมยามถูกอีกฝ่ายตำหนิเสียงแข็ง ซึ่งทั้งหมดทั้งมวลซาเชสแค่ต้องการกลบเกลื่อนความรู้สึกของตัวเอง ร่างใหญ่ขยับออกห่าง ร่างเล็กลุกขึ้นตั้งหลักแต่ยังไม่ยอมออกไป

       “กลับไปได้แล้ว”

       “ไล่เหรอคะ”
       “ใช่ พี่ไล่เรา ส่วนคนสมรู้ร่วมคิดก็ต้องรับผิดชอบ”

       น้ำเสียงในตอนท้ายเหี้ยมเกรียมดุดัน อัญมณีเชิดใบหน้า ไม่มีความจำเป็นใดต้องกลัว งานนี้เธอเริ่มเธอก็ต้องจบ และเมื่อไม่ต้องการจบพี่ซาเชสก็ไม่มีสิทธิ์ออกคำสั่ง

 

………………………………………

สวัสดีจ้า มาอัพให้อ่านกันแล้ว โปรดอย่าโกรธพี่ โปรดอย่าเกลียดพี่ ถึงเวลาหื่น และหวานขึ้นมา จะหลงพี่หัวปักหัวปำไม่รู้ตัว อิอิ

 

กานต์มณี

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

558 ความคิดเห็น

  1. #189 Fah Pratumwan Ja (@farrsai25) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 19:08
    โดนจับได้แล้ว(ตั้งนานแล้ว)
    #189
    0
  2. #188 Sarun Yok (@yokandmom) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 15:31
    ไม่เชื่อออ เอาตอนนั้นมาให้ก่อนถึงจะเชื่อ ถถถถ
    #188
    0
  3. #187 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 15:30
    555555 โดนจับได้ซะแล้ว อันย่า 
    #187
    0
  4. #186 ผีน้อยชิชา (@maydoku) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 12:40
    อันย่าโดนจับจนได้ 555
    #186
    0
  5. #184 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 11:46
    มาต่อเร็วๆเลยค่ะ รออยู่ค่ะ
    #184
    0
  6. #183 id2554 (@id2554) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 11:37
    ปล้ำเลยจ๊ะหนูอันย่า รับรองตอนนี้พี่พร้อมจะสมยอมผุดๆ
    #183
    0
  7. #182 drn_ptk (@drn_ptk) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 10:50
    รอเล่มๆๆๆๆๆๆ
    #182
    0
  8. #181 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 10:36
    ทำเป็นเข้มให้มันตลอดนะซาเซส
    #181
    0
  9. #180 Pla Ruengurai (@khunpla) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 10:00
    55555 เกมพลิกแล้วจริงๆๆ อันย่าทำงัยต่อดีล่ะ
    #180
    0
  10. #179 AssasinX25 (@AssasinX25) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 09:49
    555555555555
    #179
    0
  11. #178 Peechayarputh (@khimrueng) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 09:47
    อันย่าจะเอาไงต่อนะ   ขอให้รอดนะคะ  หนูอันย่า สู้เขานะ...
    #178
    0
  12. #177 เบเบ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 09:46
    หุหุหุ น้องจะทำการใดอีกละ พี่ก็ยอมน้องไปเถอะ น้องน่ะรักพี่มากนะ
    #177
    0
  13. #176 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 09:11
    จะอดทนได้สักกี่น้ำพี่ซาเซส
    #176
    0