โซ่รักอสูรร้อน (สนพ.ไลต์ออฟเลิฟ)

ตอนที่ 13 : บทที่ 4 - 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,248
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    20 ส.ค. 59

 



บทที่ 4 - 2


       “ทุกคนไปเตรียมตัว”

       “ห้ามนะ ต้องฟังคำสั่งฉัน ไม่อย่างนั้นจะให้เจ้าชายลงโทษ”

       ทหารทุกคนมีสีหน้าลำบากใจ สองหนุ่มสาวสบตาไม่มีใครยอมใคร

       “ก็ได้ ไปเที่ยวก็ไปเที่ยว แต่ถ้าเกิดอะไรขึ้นนับจากนี้ก็ทำใจด้วย”

       พูดเพียงนั้นก็กระแทกเท้าเดินแยกออกไป อัญมณีสาวเท้าเร็วๆ มาดักหน้า ดวงตาสีน้ำเงินดุกร้าว

       “โกรธอันย่าเหรอคะ”

       “เปล่า แต่พี่เตือนเราแล้วนะอันย่า”

       “เตือนอะไร แค่เที่ยว ใช้เวลาเดินทางครึ่งวันก็ถึง ที่นั่นเป็นตลาดค้าส่งใหญ่ก่อนถึงชายแดน อันย่าไม่เคยไปเลย ได้แต่อ่านเจอ ขอแค่นี้ทำไมต้องทำท่าโมโหมากมายด้วยล่ะคะ”

       ไม่พูดเปล่าร่างเล็กยังเดินเข้ามาหา แล้วถือวิสาสะสวมกอด คนตัวใหญ่ขบกรามแน่น

       “ทำอะไร ไม่อายคนอื่นหรือไง”

       “มีอะไรต้องอาย ในเมื่ออันย่าเป็นคนฉุดพี่ซาเชสมาเองกับมือ ด้านค่ะด้าน”

       หมดยุคของสตรีที่ต้องสงบเสงี่ยมรอให้ผู้ชายไปขอ มันผิด แต่อันย่าเลือกแล้ว เธอต้องเดินหน้า

       “ปล่อยได้แล้วอันย่า”                    

       “ไม่ปล่อย จนกว่าพี่ซาเชสจะหายโกรธ รู้ไหมว่าอันย่าคิดถึงพี่มาก คิดถึงทุกวัน ไม่มีวันไหนที่หัวใจดวงน้อยไม่เคยไม่คิดถึง แต่พี่กลับนอกใจจะแต่งงานกับคนอื่น”

       ใบหน้าเรียบนิ่งของซาเชสอมยิ้มเล็กน้อย แต่ก็เพียงแค่นั้น สุดท้ายก็เคลื่อนอ้อมแขนโอบกอดร่างเล็ก เหมือนกับเมื่อตอนเด็กที่เขาเคยโอบกอดเจ้าหล่อนบ่อยๆ แต่พอแตกเนื้อสาวเขาก็ไม่เข้าใกล้อัญมณีอีกเลย

       “พี่แก่ลงทุกวัน จำเป็นต้องมีคู่”

       “แล้วทำไมเป็นอันย่าไม่ได้ล่ะคะ”

       “พ่อของเราไม่ชอบพ่อของพี่ เดี๋ยวมีปัญหา”

       “แล้วทำไมต้องให้ผู้ใหญ่มากะเกนชีวิตด้วย ชีวิตเรา หัวใจของเรา พี่ซาเชสชอบเย็นชากับอันย่า”

       “เราก็เลยวางแผนฉุดพี่”

       “ใช่ค่ะ อันย่าเคยบอกพี่แล้วตอนงานแต่งพี่เอเดน ว่าถ้าพี่จะแต่งงานกับใครอื่น อันย่าจะพังงานแต่งของพี่ให้ล่มไม่เป็นท่า อันย่าทำสำเร็จ”

       สาวเจ้าบอกเสียงมาดมั่น ยังแนบใบหน้ากับอกกว้างไม่ถอยห่าง คนตัวใหญ่ถอนหายใจ จอมแสบก็ยังคงแสบไม่เปลี่ยน

       “แต่ไม่เป็นผลดีกับอันย่า เราเป็นผู้หญิง ทำแบบนี้ใครรู้เข้าเราเสียหาย”

       “ช่างปะไร ความรักมันทำให้เราตาบอด อันย่ายอมตาบอด ถ้าหากเป็นทางเดียวทำให้พี่ไม่ต้องตกไปเป็นของผู้หญิงคนอื่น”

       ซาเชสพูดอะไรไม่ออกแต่กอดร่างเล็กไว้เช่นนั้น เขาไม่คิดว่าความรู้สึกตลอดจนความมุ่งมั่นของคนในอ้อมแขนจะมีมากขนาดนี้

       ส่วนความรู้สึกของตัวเองนั้น ซาเชสรู้ดีว่ามันไม่เคยมีใครเข้ามา ไม่เคยมีสตรีคนไหนเปิดประตูหัวใจเขาสำเร็จ เขาทำงานทุกวัน ทำงานจนกลายเป็นคนบ้างาน เฝ้ารออย่างเงียบๆ ท่ามกลางความกังวลเรื่องผู้ใหญ่สองฝ่าย แต่ก็ยังรอ รอเสมอ รอด้วยความคิดถึง...

       “กอดพอใจหรือยัง”

       “ยังค่ะ ยังไม่จุใจ”

       ตอบเสียงรื่นเริง เงยหน้าตามองคนตัวใหญ่ ขยับถอยอีกนิดจ้องจริงจัง ซาเชสส่ายหน้าอีกรอบในความเอาแต่ใจ

       “ยิ้มหน้าระรื่นแบบนี้ คงพอใจที่เอาชนะพี่ได้”

       “แน่นอน ถ้าพี่ซาเชสไม่ตามใจ อันย่าจะงอแง”

       “เราโตเป็นสาว มากอดผู้ชายแบบนี้ไม่เหมาะ พี่ไม่ใช่พี่ซาเชสคนเดิมของเราอีกแล้ว”

       นั่นเพราะว่าพี่ชายคนนี้คิดลึกมากเกินกว่าความเป็นพี่น้อง เจ้าหล่อนเข้าใกล้มากเท่าไร กำแพงแห่งความเย็นชาก็ถูกกัดกร่อนมากขึ้นเท่านั้น น้ำแข็งที่ฉาบเคลือบไว้มันละลายลงทีละน้อย และเขาไม่อยากล่วงเกินให้เจ้าหล่อนเสียหาย ซาเชสต้องพยายามควบคุมความรู้สึก

       “ทำไมถึงไม่ใช่คนเดิมคะ”
       “ออกเดินทางต่อเถอะ” ตอบไปอีกเรื่อง

       “พี่ซาเชสพูดให้หมดสิคะ ทิ้งไว้ครึ่งๆ กลางๆ แบบนี้อันย่าสงสัย”

       “เก็บความสงสัยไว้เสียบ้าง ไม่ต้องรู้สักเรื่องคงไม่ขาดใจตายกระมัง”

       ใบหน้าเนียนงอง้ำ แอบย่นจมูกจำต้องยอมผละห่างแล้วเดินตามร่างใหญ่ไปยังฝูงอูฐ ทุกในขบวนเตรียมพร้อมอยู่แล้ว ร่างบางก้าวขึ้นไปนั่งบนหลังอูฐขยับผ้าคลุมศีรษะจนหมดพร้อมแว่นกันแดด

       “ทุกคนจงฟัง เราจะเดินทางไปยังตลาดซาบี ตลาดใหญ่ระหว่างชายแดนสองประเทศ และจะพักค้างคืนที่นั่นเป็นเวลาสองคืน แล้วจึงจะเดินทางกลับ คนของฉันกำลังมาสมทบ คิดว่าไม่เกินพรุ่งนี้คงมาถึง เราล่วงหน้ากันไปก่อน เพื่อท่องเที่ยวตามความต้องการของอัญมณี”

       น้ำเสียงในตอนท้ายติดจะไม่พอใจเสียมากกว่า ส่วนคนถูกพาดพิงยิ้มกว้างบอกความสุขในหัวใจ ที่จะได้มีเวลาใกล้ชิดพี่ซาเชสมากขึ้น

       “ครับ คุณซาเชส”

       “ฉันขอเครื่องมือสื่อสารด้วย เปิดไว้ เผื่อมีใครติดต่อมา”

       “ได้ครับ”

       แล้วทั้งหมดจึงเคลื่อนตัวออกจากโอเอซิสแห่งนี้ ดวงตากลมโตเฝ้าแต่จ้องมองแผ่นหลังกว้างของคนที่ตัวเองมีใจ พี่ซาเชสดูดีทุกองศา ไม่ว่ามองมุมไหนก็หล่อเหลา ดิบเถื่อน และเซ็กซี่แบบดุดัน เขาเป็นผู้ชายที่สตรีทั้งประเทศอยากครอบครอง แต่คนที่จะได้เป็นเจ้าของมีเพียงอัญมณีเท่านั้น คนอื่นอย่าหวัง

       “คุณหนูครับ เจ้าชายทราบเรื่องหมดแล้วนะครับ”

       “อืม ฉันพอเข้าใจ พี่ซาเชสคุยแล้วใช่ไหม”

       “ครับ ทั้งสองคุยกันสักพัก”

       “เวลาแห่งความสุขของฉันคงนับถอยหลัง”

       เพราะทุกอย่างมันผิดแผนไปหมด เป็นคนลักพาตัวมาแท้ๆ แต่กลับต้องกลายมาเป็นคนติดตาม แต่ช่างเถอะ ระหว่างนี้มีเวลาถมเถเพื่อมัดใจผู้ชายเย็นชา

 

       อยากถามสามีตั้งแต่เมื่อคืน แต่เพราะเห็นว่าดึกมากแล้วกว่าเจ้าตัวจะกลับมา วันนี้ตอนส่ายเป็นวันหยุดพอดี กล่อมลูกชายหลับแล้ว จินตญาจึงมาพบสามียังห้องทำงานในบ้านใหญ่ ช่วงนี้งานลัดตัวจึงยังไม่กลับไปที่เหมือง คุณแม่กับคุณพ่อของสามีก็อยากเล่นกับหลานด้วย

       ก๊อกๆ

       “ใคร”

       “ฉันเองค่ะเอเดน”

       “เข้ามาสิจินนี่ ประตูไม่ได้ล็อกที่รัก”

       เสียงห้าวทุ้มนุ่มละมุน ตั้งแต่แต่งงานกันมาไม่มีวันไหนที่เขาจะพูดจาไม่ดีกับเธอ มิไยยังหวานจนน้ำตาลเรียกพี่ มือบางผลักประตูเบาๆ พร้อมแก้วน้ำผลไม้เดินไปวางลงบนโต๊ะ ใบหน้าหล่อเหลาเงยจากเอกสาร

       “อยู่คนเดียวหรือคะ”

       “วันนี้วันหยุด เลยให้ทุกคนกลับไปหาครอบครัว ลูกหลับแล้วหรือ”

       “ค่ะ หลับแล้ว อยู่กับท่านแม่ค่ะ ถ้าหลับตอนสายแกจะหลับยาว”

       คนฟังพยักหน้าเล็กน้อย ลุกจากเก้าอี้ทำงานเดินวนมาหาภรรยาสาว รั้งร่างบางให้เดินไปนั่งโซฟาตัวยาวด้วยกัน

       “มีเรื่องอยากถามใช่ไหม” นายเหมืองหนุ่มสังเกตเห็นว่าคนรักอยากถามตั้งแต่เมื่อคืน

       “ตอนค่ำๆ ที่ไปพบเจ้าชายอัสวาน เป็นไงบ้างคะ ได้เรื่องน้องสาวของคุณบ้างหรือเปล่า ฉันเองก็เป็นห่วง ผิดหวังเรื่องความรักตะเลิดออกไปแบบนั้น เกรงว่า...” นิ้วแกร่งยกขึ้นแตะปากอิ่ม

       “คนอย่างอันย่าไม่มีทางคิดสั้นหรือทำร้ายตัวเอง มีแต่จะทำร้ายคนอื่นมากกว่า”

       ไม่รู้ควรดีใจ หรือเสียใจต่อการกระทำของน้องสาว โดยมีแนวร่วมเป็นเจ้าชายอัสวานเพื่อนรักของตน แต่ก็นั่นแหละ อัสวานคงทนดูไม่ได้ต้องยื่นมือเข้าช่วยทั้งที่มันไม่ใช่เรื่องถูกต้อง

       “หมายความว่าไงคะ หรือว่าเจ้าชายอัสวานทรงทราบ”

       “สายสัมพันธ์อันแน่นแฟ้น อันย่าก็เหมือนน้องสาวของอัสวานอีกคน ไม่มีทางเลยจะปล่อยให้น้องต้องเสียใจผิดหวัง” ใบหน้าเนียนพยักเบาๆ

       “ว่าแต่ ตอนนี้คุณอันย่าอยู่ที่ไหนคะ”

       “กลางทะเลทราย งานแต่งไม่ล่ม แต่ซาอิดเข้าพิธีแทน ในขณะที่ซาเชสหายตัวไป ไม่มีอะไรประจวบเหมาะเท่านี้อีกแล้ว เพราะอันย่าพร้อมกำลังเสริมของอัสวาน ลักพาตัวซาเชสออกไปก่อนรุ่งสาง”

       คนฟังถึงกับยกมือทาบอก ถึงขั้นต้องลักพาตัว จินตญาพูดอะไรไม่ออก

       “แล้วจะเป็นอย่างไรบ้างคะ คือหมายถึงหากท่านพ่อท่านแม่ทราบเรื่อง”

       “นี่คือผลที่จะตามมา อันย่าก่อเรื่องจนได้”

       “อาจมีทางออกที่ดี ในเมื่อสองครอบครัวสนิทกัน”

       “ท่านแม่กับน้าแอนนี่น่ะใช่ แต่ท่านพ่อกับน้าเซลิคเป็นอะไรที่มึนตึงต่อกันมาก”

       สีหน้าของเอเดนแลเป็นกังวล ต้นเรื่องทั้งคู่ตอนนี้ก็อยู่กลางทะเลทราย

       “ไม่แน่นะคะ จากที่เรากังวลว่าร้ายอาจจะกลายเป็นดีก็ได้”

       “ก็อยากให้เป็นแบบนั้นเหมือนกัน”

       “อย่ากังวลเลยค่ะ เชื่อเถอะว่าทั้งสองคนต้องมีทางออกที่ดี”

       เอเดนยิ้มเล็กน้อย วาดวงแขนโอบกอดภรรยา หญิงสาวสวมกอดสามีเช่นกัน

       “ความรักต้องเอาชนะทุกสิ่ง ฉันเชื่อแบบนั้นค่ะเอเดน”

       “นั่นสิ ความรัก อุปสรรค มันคือบททดสอบ อันย่าเลือกแล้ว ส่วนซาเชสไม่เลือกก็เหมือนเลือก” รอยยิ้มปรากฏบนปากได้รูป

       “คุณซาเชสเก่งพอตัว บางที... นี่อาจเป็นการสมยอม”

       “จินนี่คิดแบบที่ฉันคิด”

       ใบหน้าเนียนพยักน้อยๆ คนเก่งแบบเพื่อนสามี เขาย่อมรู้ใจตัวเองดีกว่าใคร เมื่อลงเรือลำเดียวกัน จินตญาคิดว่าเขาต้องมีความเป็นลูกผู้ชายพอ

       “ขอให้สองคนเข้าใจกันโดยเร็ว”

       นายเหมือนหนุ่มเอ่ยเสียงเบา เขาคงทำได้แค่เป็นกำลังใจให้ทั้งสองคน ทั้งน้องสาว ทั้งเพื่อนรัก ให้ได้ลงเอ่ยกันสักที

                                              

       พักเที่ยงแล้วขบวนของซาเชสกับอัญมณีเดินทางมาเกินกว่าครึ่งทาง ไม่น่าเกินหนึ่งชั่วโมงคงถึงที่หมาย เป็นหัวเมืองขนาดใหญ่ และมีตลาดนัดข้าวของจากชาวบ้านมาขายให้กับพวกนักท่องเที่ยวและผู้คนที่แวะเวียนมาเปิดหูเปิดตา ตลาดแห่งนี้เป็นตลาดเก่าแก่มีชื่อเสียงมาก

       “พี่ซาเชสกินเยอะๆ นะคะ”

       “เราก็เหมือนกัน เดี๋ยวเป็นลมไป”

       “ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ ตราบใดมีพี่ซาเชสอยู่ข้าง อันย่าไม่เป็นอะไรแน่นอน”

       สาวเจ้าส่งสายตาหวานเยิ้มมาให้ แต่คนเย็นชาเพียงพยักหน้าเล็กน้อยแล้วตักอาหารเข้าปาก

       ให้ตายเถอะ จะอ่อยกันไปถึงเมื่อไร ตลอดทางมานี้บอกตามตรงเขาไม่ได้เงียบหูเลย เพราะจอมแสบเอาแต่ชวนคนนั้นคนนี้คุย หรือบางทีก็มาชวนเขาคุย

       “น้ำหน่อยนะคะ น้ำชา”

       “ขอบใจ”

       “พูดน้อยจัง ทำไมชอบทำตัวห่างเหิน”

       “เรานั่นละ พูดมาก พูดไม่หยุด ไม่เหนื่อยหรือไง”

       ซาเชสบอกน้ำเสียงระอา จะว่ารำคาญก็ไม่ใช่ แต่เขาไม่ชอบเลยยามเจ้าหล่อนขยันส่งยิ้มให้ รอยยิ้มจริงใจ รอยยิ้มหวานๆ มันทำให้หัวใจน้ำแข็งสั่นคลอน

 

……………………………………………….

สวัสดีจ้ามาอัพให้อ่านกันต่อแล้วนะคะ พี่ซาเชสยังคงทำเฉยเหมือนเดิม ยั่วความโมโหของอันย่า และยั่วความโมโหของแม่ยกทุกท่าน โมโหได้แต่ห้ามเกลียดเฮียนะคะ

 

กานต์มณี

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

558 ความคิดเห็น

  1. #461 YulSica (@0mygirl0) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 10:15
    ทนทำไมคะเฮียยย
    #461
    0
  2. #238 ผีน้อยชิชา (@maydoku) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 13:51
    เฮียจะทนได้สักเท่าไหร่
    #238
    0
  3. #218 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 17:59
    ชอบค่ะ อันย่าน่ารักมาก
    #218
    0
  4. #216 0831991056 (@0831991056) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 12:13
    น่าจะมีตัวกระตุ้นเนาะดูดิอิพี่เชสจะขรึมอีกนานปะ5555
    #216
    0
  5. #214 jumjim1964 (@jumjim1964) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 11:21
    เล่นตัวมากเลยนะซาเซส สู้ๆๆนะอันย่า
    #214
    0
  6. #212 nittedujob (@nittedujob) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 11:07
    พี่พาเที่ยวแล้ว น้องน้อยต้องโดนปรับรางวัลแน่ๆ อีพี่เตือนแล้วนะ ^______^ #รอลุ้นน้ำแข็งละลายกลางทะเลทราย 
    #212
    0
  7. #211 milufon (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 10:32
    อันย่านี่พูดตรงดีชอบ555
    #211
    0
  8. #210 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 10:24
    เย้ๆ เรามีอันย่าเปนไอดอลล่ะ ด้านได้คร้าาาา
    #210
    0
  9. #207 เบเบ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 09:47
    ด้านคะด้าน น้องน่ารักอ่ะรู้สึกอะไรน้องก้อบอกแต่อีพี่สิ เฉยชาสุดๆ เชื่อเถอะอีกไม่นานพี่เสร็จเอ้ยน้องโดนพี่กินตับแน่หุหุหุ มโนไป
    #207
    0
  10. #206 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 09:17
    อ่อยขนาดนี้ คุณชายยังไม่ใจอ่อนเลย
    #206
    0
  11. #205 id2554 (@id2554) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 08:55
    ฮึฮึเตรียมหมอนจิก
    #205
    0
  12. #204 Bom (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 08:39
    อันย่า เดี๋ยวเราค่อยไปเอาคืนเจ้าชายเย็นชาตอนท้ายๆ ให้นอนนอกห้องเลย
    #204
    0
  13. #203 Pla Ruengurai (@khunpla) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2559 / 08:35
    อีกแล้วนะคุณพี่ 555 เย็นชาสุดริด อันย่าสู้ๆๆ เอาแต่พองามนะ 5555
    #203
    0