โซ่รักอสูรร้อน (สนพ.ไลต์ออฟเลิฟ)

ตอนที่ 14 : บทที่ 4 - 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,864
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    21 ส.ค. 59


 


บทที่ 4 - 3



       “ไม่ค่ะ อยากชวนคุย อยากอยู่ใกล้”

       “อันย่า...”

       คนถูกเรียกชื่อยิ้มแก้มปริ จะยั่วให้ขาดใจตายไปเลย ดูสิพี่ซาเชสจะใจอ่อนเมื่อไร เพราะหมดจากที่นี่ กลับไปเมืองหลวง เธอคงยั่วยวนพี่ซาเชสไม่ได้แล้ว

       “ตั้งใจกินไป จะได้ออกเดินทางต่อ ถึงเร็วจะได้หาที่พัก ในตัวเมืองมีโรงแรมเล็กๆ อยู่บ้าง ไปช้าเดี๋ยวไม่มีห้องพัก”

       บอกเสียงเรียบ แต่แววตาตำหนิติติง คนอะไรยิ้มให้เราสักนิดก็ไม่ได้ ชอบทำหน้าตาแบบนี้เรื่อยเลย สาวเจ้าจึงก้มหน้าก้มตามกินอาหารของตัวเองจนหมดเกลี้ยง

       เดินทางกลางทะเลทรายต่อเนื่องทำให้ร่างกายรู้สึกล้า แสงแดดยามบ่ายแผดเผาร้อนระอุจนเหงื่อกาฬซึมทั่วกาย แต่สุดท้ายทั้งหมดก็มาถึงที่หมาย เป็นเมืองขนาดย่อมระดับกลางไม่ใหญ่ไม่เล็ก กว้างขวางมีความเจริญเข้าถึง ทั้งโรงพยาบาลขนาดสี่สิบเตียง มีถนนตัดผ่านไปยังสายใหญ่ และมีเฮลิคอปเตอร์ประจำการสำหรับลำเลียงผู้ป่วยฉุกเฉินไปยังตัวเมือง

       “ว้าว ที่นี่กว้างใหญ่จริงๆ ค่ะ”

       “เป็นเมืองอีกเมืองหนึ่ง มีความเจริญเข้าถึง เพราะติดกับภูเขา มีแม่น้ำสายเล็กๆ ไหลผ่าน แต่เพียงพอสำหรับหล่อเลี้ยงชีวิตชาวทะเลทราย”

       ซาเชสอธิบาย ทอดสายตามองเมืองภายใต้การปกครองของท่านชีคผู้เป็นอาด้วยความพอใจ แม้มีความเจริญเข้าถึง แต่ทุกคนก็ยังใช้วิถีชีวิตแบบดั่งเดิมไม่เร่งรีบ มีความเป็นตัวของตัวเอง นักท่องเที่ยวหลายคนจึงชอบแวะเวียนมาที่นี่

       “มีโรงแรมอยู่สามแห่ง น่าจะพอมีห้องว่างเหลือ”

       “เดี๋ยวผมจัดการให้ครับ”

       โอมานโค้งคำนับแล้วแยกตัวออกไป โรงแรมที่มีป้ายบอกเป็นโรงแรมระดับสามดาวของที่นี่ หลังเข้าไปติดต่อราวสิบนาทีเจ้าตัวก็เดินออกมา

       “มีห้องครับ แต่เหลือเพียงสามห้อง ที่เหลือมีทัวร์ต่างชาติจองไว้ ผมจึงจองไปทั้งหมดสามห้องครับ ให้คุณซาเชสกับคุณอันย่าคนละห้อง ส่วนอีกห้องผมกับคนสนิทจะนอน ส่วนทหารที่เหลือให้ตั้งกระโจมบริเวณโอเอซิสใกล้ๆ ครับ”

       “ลองไปถามโรงแรมอื่นสิ”

       “ไม่เป็นไรครับคุณซาเชส พวกเราทุกคนเป็นทหาร พักที่โอเอซิสได้ครับ จะได้ดูแลอูฐกับม้าด้วย”

       “เอาแบบนั้นรึ”

       “บ่ายสามพอดี ผมว่าคุณซาเชสกับคุณหนูอันย่าเข้าไปพักผ่อนเถอะครับ ผมสามคนจะพักห้องข้างๆ ส่วนที่เหลือแยกย้ายไปได้เลย”

       โอเอซิสอยู่ละแวกใกล้ๆ พ่อค้าแม่ค้านิยมไปตั้งกระโจมพักผ่อนที่นั่น จึงไม่เป็นปัญหาสำหรับทหารของเจ้าชายอัสวานที่ถูกฝึกมาอย่างดี

       “พวกเราแยกตัวเลยนะครับ”

       “พักผ่อนกันให้เต็มที่ ทุกคนมีอิสระจะซื้อของหรือสังสรรค์ก็ตามสบาย ฉันอนุญาต เอาเสื้อผ้ากับของที่จำเป็นมาให้ฉันกับอันย่าก็พอ”

       กระเป๋าเป้ใบใหญ่ถูกส่งให้ซาเชส ซึ่งมีเสื้อผ้าของอัญมณีรวมอยู่ด้วย ส่วนชายหนุ่มไม่มีอะไรมาก มีแค่เสื้อผ้าที่ทหารนำมาให้ ทั้งหมดจึงแยกย้าย และจะมารวมตัวกันเวลาพรุ่งนี้เช้า อัญมณีเดินเข้าไปด้านใน พักห้องติดกับซาเชส ห้องพักขนาดเพียงสามสิบตารางเมตรไม่ใหญ่แต่ก็ไม่เล็ก ความสะอาดใช้ได้ เป็นห้องพักสไตล์คล้ายบาหลีสร้างด้วยปูนใช้สีโทนเบาสีชาทาเคลือบทั้งห้อง

       อัญมณีเดินไปเปิดกระเป๋านำเสื้อผ้าเข้าไปแขวนไว้ในตู้เสื้อผ้าขนาดเล็ก ลำบากกว่านี้เธอยังเคยอาศัยมาแล้วเลย จะอะไรกับแค่ต้องมารอนแรมกลางทะเลทราย เสื้อผ้าที่นำมาเป็นแบบชุดกางเกงรัดกุม และผ้าคลุมสีดำเพื่ออำพราง หากเวลานี้อัญมณีคิดว่าคงไม่จำเป็นแล้วเมื่อความลับเปิดเผย

       หญิงสาวเอนกายทิ้งตัวจนระหว่างเคลิ้มหลับเคลิ้มตื่น สาวเจ้าต้องสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงเคาะหน้าประตู เสียงห้าวทุ้มตะโกนอยู่ด้านหน้า

       “เปิดแล้วค่ะ เปิดแล้ว”

       ถลาไปเปิดประตู คนตัวใหญ่เจ้าของหัวใจยืนใบหน้านิ่ง

       “หลับหรือ”

       “ค่ะ คงเพราะล้าจากการเดินทาง”

       “เขาห้ามนอนหลับตอนนี้ จะห้าโมงเย็นแล้ว จัดของเรียบร้อยแล้วใช่ไหม”

       “ค่ะ พี่ซาเชสจะชวนอันย่าไปไหนหรือคะ” ยิ้มแก้มแทบแตก ชายหนุ่มส่ายหน้าน้อยๆ

       “ออกไปหาอะไรกินข้างนอก ทหารคงรออยู่ มีร้านอาหารใหญ่ๆ แถวนี้พี่จะพาไป”

       บอกเสียงเรียบ อัญมณีรีบถลาไปคว้าผ้าคลุมผมเพื่อมาคลุมผมของตัวเอง แล้วเดินตามร่างใหญ่ออกไป

       ตลาดช่วงเย็นผู้คนเยอะแยะคึกคักมากกว่าช่วงบ่าย ชาวบ้านและนักท่องเที่ยวทั้งจากฝั่งเอเชียและยุโรป จับจ่ายซื้อของต่อราคาด้วยความสนุกสนาน คนแถวนี้ดูเป็นมิตรทำให้คลายความกังวลเรื่องความไม่ปลอดภัยไปได้ ก็อย่างที่รู้กันว่ากลุ่มโจรต่างๆ ถูกปราบปรามอย่างหนัก ด้วยกฎหมายที่มีบทลงโทษสถานหนัก จึงไม่มีใครกล้ากระทำผิด หรือถ้ามีก็น้อยมาก

       “โรงแรมนี้ใกล้ตลาดจังเลยนะคะ เดินไม่ถึงสามร้อยเมตรก็ถึง”

       “โรงแรมนี้ตั้งมาเพื่ออำนวยความสะดวกให้นักท่องเที่ยว”
       “แหม พี่ซาเชสข้อมูลแน่นจังเลย

       “ที่นี่คือลีเซีย หลับตาเดินพี่ก็รู้ว่าอยู่ส่วนไหนของประเทศ”

       เหอะ แล้วมาทำตีเนียนให้เธอจับตัวไว้ตั้งนาน ทำแสดงตัวแต่แรกก็ไม่รู้

       “อยากได้อะไรก็ซื้อเลย พรุ่งนี้เราอาจต้องออกแต่เช้า หากคนของพี่เดินทางมาถึง”

       ใบหน้าเนียนหันขวับมามอง อะไรกันเล่า อัญมณีวางแผนไว้ว่าจะสวีตหวานอยู่ที่นี่หลายๆ วัน พี่ซาเชสเองก็บอกจะอยู่สักสองวัน แล้วไอ้ที่บอกว่าต้องออกเดินทางแต่เช้ามันหมายความว่าไง

       “ต้องเร็วขนาดนั้นเลยเหรอคะ ท่องเที่ยวอีกสักวันสองวันก็ได้”

       “อย่าได้คืบจะเอาศอก”

       “นานๆ อันย่าจะมีเวลาท่องเที่ยว พี่ไม่รู้หรอกว่าอยู่ท่ามกลางกลุ่มคนอพยพอันย่ามีความเป็นอยู่อย่างไร”

       “แล้วใครใช้ให้ไป”

       ถามกลับเสียงขรึมจัด ดวงตาสีน้ำเงินวาววับ คนตัวเล็กเมินหน้าไปทางอื่น

       “พี่จะบอกว่าอันย่าหาเรื่องใส่ตัวเองใช่ไหมคะ”

       “ไปแล้วเป็นอย่างไรก็รู้ดี แต่ก็ยังไป คุณพ่อคุณแม่เป็นห่วงขนาดไหนก็ไม่สน เรียกตัวกลับหลายครั้งก็บ่ายเบี่ยงจนใครๆ พากันเป็นห่วงกังวลพี่ควรเปรียบเรากับอะไรดี ดื้อด้านไม่เคยหาย ไม่รู้จักห่วงใยคนในครอบครัว ไม่รู้จักใส่ใจคนที่เขารักเรา”

       ซาเชสร่ายยาวเป็นชุด ตำหนิตรงๆ ไม่อ้อมค้อม คนที่ไม่ค่อยพูด บทจะพูดขึ้นมาอัญมณีถึงกับอ้าปากค้าง ฮึดฮัดขัดใจที่โดนต่อว่า

       “พี่ว่าอันย่าเหรอคะ”
       “ใช่ ตั้งใจว่าด้วย เพราะเราทำให้ทุกคนต้องเป็นห่วง”

       ใบหน้าเนียนบูดบึ้ง ทุกคนคงเป็นห่วงจะยกเว้นก็แต่คนตรงหน้านี้ละที่ไม่เคยรู้สึกอะไรเลย ว่าที่เธอต้องไปอยู่ห่างไกลขนาดนั้น เพราะไม่อยากให้หัวใจว้าวุ่นหากกลับมาอยู่บ้าน เธอต้องหาประสบการณ์ทำตัวเองให้ยุ่งเข้าไว้ ก่อนจะกลับมาอยู่ซาลัสเป็นการถาวร แต่อีกฝ่ายกลับประกาศแต่งงานดับฝันของเธอเสียอย่างนั้น

       “ไม่ต้องมาต่อว่า เพราะพี่ซาเชสนั่นละเป็นต้นเหตุ”

       “หัดโทษตัวเอง และหัดยอมรับ กลับไปคราวนี้พี่หวังว่าเราจะไม่ก่อปัญหาให้พ่อกับแม่เหมือนที่ผ่านมา เป็นผู้หญิงอย่างไรก็เป็นหญิงวันยังค่ำ” ปากอิ่มเม้มแน่นด้วยความไม่พอใจ

       “ไม่คุยด้วยแล้ว คนอะไรไร้หัวใจ เลือดเย็น!

       พูดจบก็กระแทกเท้าเร็วๆ เดินเข้าไปในตลาดขนาดใหญ่ ซึ่งทอดยาวขายของมากมาย ตั้งแต่อาหารการกินไปจนถึงของแฮนด์เมด กำไล สร้อย แหวน เสื้อผ้า หรือของที่ระลึกต่างๆ ส่วนคนเลือดเย็นถอนหายใจหลายครั้ง สาวเท้าตามไปห่างๆ โดยมีโอมานและทหารอีกสองคนอยู่ด้านหลัง

       เมื่อไรนะ เมื่อไรพี่ซาเชสจะเข้าใจถึงวัตถุประสงค์ของเรา ต้องให้ยั่วไปถึงเมื่อไร อยากยั่วหนักๆ แต่ก็ไม่มีอารมณ์เอาเสียเลย เขาต่อว่ากันอยู่แบบนี้ หงุดหงิดๆ สาวเจ้าร่ำร้องในหัวใจไม่มีอารมณ์เดินดูของรายทาง จังหวะหนึ่งผู้คนพลุกพล่านสาวเจ้าก็ชนเข้ากับร่างหนาใหญ่

       “โอ๊ะ ขอโทษค่ะ”

       เอ่ยปากขอโทษ ก้มศีรษะหลายครั้ง หมุนกายจะเดินต่อแต่ก็ถูกคว้าท่อนแขนหมับอย่างถือวิสาสะ

       “นี่คุณ... หมอสตีฟ!

       ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความดีใจเมื่อได้พบเพื่อนร่วมงานเก่าโดยไม่คาดฝัน

       “อันย่า ให้ตาย ผมไม่คิดจริงๆ ว่าจะมาเจอคุณที่นี่นะครับคุณเภสัชฯ จอมเฮี้ยว”

       ใบหน้าหล่อเหลาของหนุ่มตาน้ำข้าวยิ้มกว้าง อัญมณีที่ตั้งใจจะหันมาโวยวายจับแขนอีกฝ่ายเขย่าๆ หลายครั้ง เพราะไม่คิดว่าจะได้เจอคนรู้จักที่นี่

       “คุณหมอมาทำอะไรที่นี่คะ”

       “มาพักผ่อน คุณก็รู้ว่าผมเป็นพวกชอบผจญภัย เที่ยวในที่ที่คนอื่นไม่ค่อยเที่ยว แต่เห็นว่าประเทศนี้ปลอดภัยผมเลยมา ตั้งแต่ออกจากศูนย์อพยพ ผมไปประจำการที่โรงพยาบาลสองเดือน แล้วจึงลามาเที่ยวหนึ่งเดือน”

       คุณหมอผมทองตาน้ำข้าวเล่าด้วยความดีใจ คนฟังพยักหน้าหงึกหงัก ก่อนดึงร่างใหญ่ให้มาหลบข้างทาง จะได้ไม่เป็นการขวางทางจราจรของนักท่องเที่ยวท่านอื่นที่เดินสวนขวักไขว่ไปมา

       “ไปทางโน้นกันค่ะ มีม้านั่งพักระหว่างเดิน ตรงนี้เกะกะคนอื่น”

       “โอเค”

       สองหนุ่มสาวเดินตามกันไป ทำให้ร่างใหญ่ที่เดินมาห่างๆ หันมาเห็นพอดีออกอาการไม่พอใจ ดวงตาสีน้ำเงินวาววับ เดินเร็วๆ ตามไปสังเกตการณ์ห่างๆ ด้วยหัวใจไม่เป็นสุข

…………………………………..

 

สวัสดีจ้า มาอัพให้อ่านกันแล้ว พี่ก็ยังคงเป็นพี่เหมือนเดิม แต่เพิ่มเติมคือความหวั่นไหวในหัวใจของพี่ ตบะใกล้แตกแล้ว อิอิ เตรียมตัวเตรียมใจพบรูปเล่มของพี่ปลายเดือนนี้ได้เลยนะจ้าแม่ยกทั้งหลาย

ปล. ฝากแม่ยกผู้ใจดีน่ารัก เอ็นดู เซเกร คาริโน ผู้ชายคนใหม่ที่อัพให้อ่านกันในเดือน กย. นี้นะคะ แอดติดตามเฮียได้เลย ผลงานร่วมกับนักเขียนอีกสองท่าน คือ อรอร และ สุนิตย์  คลิกเลยจ้า

 http://my.dek-d.com/yiumarin/writer/view.php?id=1506213

 

กานต์มณี

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

558 ความคิดเห็น

  1. #462 YulSica (@0mygirl0) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 10:22
    หึงหนักๆๆๆ สมน้ำหน้า
    #462
    0
  2. #253 Fah Pratumwan Ja (@farrsai25) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 12:44
    หึๆๆๆ  มีคนแอบหึง
    #253
    0
  3. #243 Irish66 (@Irish66) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 00:32

    หมาหวงก้าง....ทำเป็นไม่ชอบอันย่าก็ไม่ต้องมาหึง

    #243
    0
  4. #241 Nortty (@Nortty) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 21:08
    หึงหราซาเซส อิ อิ
    #241
    0
  5. #240 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 15:32
    ของพี่จะขึ้นแลัวนะ...ยั้วอีกนิดหนูอันย่า
    #240
    0
  6. #239 ผีน้อยชิชา (@maydoku) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 14:15
    อันย่าคุยกับหมอเยอะๆ เอาให้เฮียทนไม่ไหวเลยนะ อิอิ
    #239
    0
  7. #237 yanwattana (@yanwattana) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 13:30
    งานนี้มีลุ้นพี่เริ่มโกรธเเล้ว
    #237
    0
  8. #236 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 13:21
    ลุ้นต่อปัยคร้าาา
    #236
    0
  9. #235 zengmaak (@zengmaak) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 12:40
    สมเฮียซาเชสมีคู่แข่งรึป่าวเอาให้เฮียหมดมาดเลยนะนุอันย่า>______<
    #235
    0
  10. #234 summer rain (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 11:59
    สงสัยพี่ซาเชสมีคู่แข่งแล้ว *0*&#128520;&#128520;
    #234
    0
  11. #233 Kwannaja_2529 (@kwannarak2529) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 11:24
    เย้ ๆ ๆ ดีใจจะได้เจอพี่ซาเซสตัวเป็น ๆ แล้ว
    #233
    0
  12. #232 รอสลิน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 10:58
    555 เปนไงล่ะ พีซาเชส
    #232
    0
  13. #231 โอวหมวย (@varajung) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 10:55
    สรุปว่าตาเซสก้ชอบหนูย่าด้วยใช่ป่าว. พอเห็นหนุ่มอื่นมาจีบก้หวง555
    #231
    0
  14. #230 Chom-pp (@Chom-pp) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 10:05
    ดีหึงซ่ะบ้างง 5555555
    #230
    0
  15. #228 Pla Ruengurai (@khunpla) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 09:47
    5555 รอเล่มนะคะ ลุ้นๆๆๆต่อ อิอิอิ
    #228
    0
  16. #227 palineecat (@palineecat) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 09:47
    หนุ่มตานำ้ข้าว ปลื้มอ่ะ
    #227
    0
  17. #226 SuriSukhakorn (@SuriSukhakorn) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 09:45
    อาการหึงมาแล้วววว อันย่าเตรียมตัวได้เลย
    #226
    0
  18. #225 ae65757 (@ae65757) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 09:34
    หึงบ้างก็ดีนะคะ
    #225
    0
  19. #224 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 09:33
    แอบยิ้มเลยเรา หนูอันย่าไม่ต้องอ่อยแล้ว มีตัวแปรมาช่วยแล้ว พี่ซาเชสเริ่มไม่นิ่งแล้ว
    #224
    0
  20. #222 LuckyTarot (@LuckyTarot) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 09:04
    ต้องอาศัยตัวเร่งปฏิกิริยาอย่างหมอสตีฟนี่ล่ะ คนเย็นชาจะได้กล้าแสดงออกเร็วๆ อิอิอิ
    #222
    0
  21. #221 LuckyTarot (@LuckyTarot) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 09:02
    ต้องอาศัยตัวเร่งปฏิกิริยาอย่างหมอสตีฟนี่ล่ะ คนเย็นชาจะได้กล้าแสดงออกเร็วๆ อิอิอิ
    #221
    0
  22. #220 pingpanter (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 08:56
    ตัวกระตุ้นมาแล้ว พี่ซาเชสมีออกอาการ หุหุ
    #220
    0