โซ่รักอสูรร้อน (สนพ.ไลต์ออฟเลิฟ)

ตอนที่ 16 : บทที่ 5 - 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,350
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    23 ส.ค. 59




 

บทที่ 5 - 2




          “นั่งสิโอมาน”

          “มิได้ครับ ผมไม่กล้าตีตนเสมอนาย”

          “ฉันบอกให้นั่งก็นั่งเถอะ ไม่มีนายฉันก็เหงาแย่สิ กว่าคนของฉันจะมาถึงก็คงพรุ่งนี้”

          “คุณซาเชสต้องการติดต่อไหมครับ”

          “ไม่ต้องหรอก คนของฉันรู้ดีว่าตอนนี้ฉันอยู่จุดไหนในลีเซีย”

สัญญาณติดตามตัวมากประสิทธิ์ภาพ และตอนนี้ใครๆ คงพากันโจษจัน เพราะใบหน้าของเขาถูกเปิดเผย ระหว่างเดินทางกลับมาโรงแรมยังมีผู้คนมากหน้าหลายตาเข้ามาทักทาย

          “คุณเป็นคนดังจริงๆ”

          “ไม่หรอก ฉันก็ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด”

บิดามีเชื้อพระวงศ์ พ่อเป็นลูกของท่านชีคผู้เป็นปู่ แต่เพราะคุณย่าของเขาเป็นสตรีต่างชาติ สมัยนั้นจึงไม่เป็นที่ยอมรับ บิดาจึงออกจากฐานันดรเพื่อไม่ให้เกิดความระส่ำระสายในราชวงศ์ แต่ทุกครั้งที่เขาไปพบปู่ ท่านปู่จะพูดถึงความรักที่มีต่อท่านย่าและพ่อของเขา ในขณะที่ท่านย่าภรรยาคนที่สองดำรงตำแหน่งราชินีท่านก็มีพระเมตตาต่อบิดาและเขามากมาย ท่านไม่เคยแบ่งแยกแต่มีความเท่าเทียมแสดงออกชัดเจน

          “อยากกินอะไรสั่งได้เลย”

          “ครับ”

โอมานตอบรับเสียงเบา พออาหารเสิร์ฟขึ้นโต๊ะ ซึ่งเป็นโต๊ะไม้ปูทับด้วยผ้าลวดลายสวยงามสีแดง บนพื้นมีเบาะลองนั่งเพื่อไม่ให้เจ็บ และระหว่างรับประทานอาหารมีการแสดงโชว์ระบำหน้าท้อง สร้างความคึกครืนให้กับนักท่องเที่ยวพอสมควร

         

          อัญมณีแยกกับหมอสตีฟเวลาสามทุ่มตรง หญิงสาวคลายความหงุดหงิดโมโหซาเชสลงไปได้เยอะ สตีฟเล่าเรื่องหลากหลายที่พบเจอระหว่างออกท่องเที่ยว ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเขาจึงโสด เพราะเขารักธรรมชาติ รักความเป็นวิถีชีวิต สตีฟไม่เที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวที่เจริญ แต่เขาชอบไปยังสถานที่ที่ไม่ค่อยมีใครไป หรือเป็นประเทศที่เพิ่งเปิดใหม่เพราะจะได้เห็นอารยธรรมที่หลากหลายในท้องถิ่น

          “อุ๊ย! พี่ซาเชส เข้ามาในห้องอันย่าตอนไหนคะ”

          สะดุ้งถามด้วยความตกใจ เพราะเพียงไขประตูห้องเปิดเข้ามา ก็เห็นร่างใหญ่ยืนกอดอกพิงกับขอบหน้าต่างกระจก มองมาด้วยสายตาที่เรียกได้ว่าน่าสะพรึงกลัว ดวงตาสีน้ำเงินคู่นั้นไม่บ่งบอกอารมณ์แต่มันมากพอทำให้อัญมณีรู้สึกขนลุก

          “สนุกไหม ไปกับไอ้หมอต่างชาตินั่นมา”

ถามเสียงเย็น ยังคงยืนอยู่ที่เดิม มีเพียงสายตาแข็งกระด้างวาววับไม่คลาดเคลื่อนจากร่างเล็ก

          ใบหน้าเนียนเชิดขึ้น ถึงจะรักจนเรียกได้ว่าหัวปักหัวปำ แต่เธอก็ยังโมโหเขาอยู่ และเขาไม่มีสิทธิ์เข้ามาในห้องพัก ร่างเล็กเดินผ่านร่างหนาตรงไปยังประตูตู้เสื้อผ้า หยิบออกมาหนึ่งชุดสำหรับเปลี่ยนในคืนนี้

          “พี่ถาม ไม่ได้ยินหรือไง”

          “ได้ยินค่ะ แต่ไม่อยากตอบ สีหน้าของอันย่าน่าจะบอกได้ดีว่ามีความสุขมากแค่ไหน สตีฟเขาคุยเก่ง เขาเป็นหมอ นิสัยก็ดี น่าสนทนากว่าใครบางคนที่ชอบทำตัวเป็นน้ำแข็ง”

แล้วสาวเจ้าก็ต้องสะดุ้งอีกรอบ ไม่รู้เขาเคลื่อนกายมาตอนไหน กระชากแขนเรียวจนร่างบางถลามาตามแรงดึง

          “อย่ามาประชดประชัน”

          “ปล่อยนะ เจ็บ”

          “ก็อยากให้เจ็บถึงได้บีบแรงๆ เป็นผู้หญิงหัดรักนวลสงวนตัวเสียบ้าง ไปให้ท่า ไปหัวเราะ ไปยิ้มกับมันแบบนั้น มันจะคิดว่าทอดสะพานให้”

ต่อว่าเสียงเข้ม ซาเชสเห็นสายตาของไอ้หมอนั่น มันทอดมองแวววาวไม่ปิดบัง แถมยังอาลัยอาวรณ์ในบางครั้ง

          “มันเรื่องของอันย่า สาวโสดทำอะไรไม่ผิด”

          “แต่ที่นี่คือลีเซีย สตรีไม่ควรทอดสะพานให้ผู้ชาย”

          “สิทธิผู้หญิงกับผู้ชายเกือบเท่าเทียมกันแล้วค่ะ อีกอย่างอันย่าโตแล้ว ทำงานแล้ว และอันย่าเป็นคนของประเทศซาลัส อย่ามาอ้างโน้นนี่นั่น มันน่าเบื่อ! เข้าใจไหมตาแก่!

          คนถูกตะโกนใส่หน้าว่าตาแก่ขบกรามแน่น ออกแรงบีบข้อมือบางจนสาวเจ้านิ่วหน้ามากกว่าเดิม ซาเชสไม่คิดจะคลายแรงบีบ อยากรู้ว่าเจ้าหล่อนจะเก่งกาจสักแค่ไหน อ่อยเขาไม่สำเร็จก็ไปทำกับคนอื่น มันใช้ได้ที่ไหน

          “ปากดีนักนะเรา”

          “ค่ะ ก็ดีกว่าบางคน มีปาก บ่นมาก จุกจิก ขี้เก๊ก เย็นชา”

          “พรุ่งนี้พี่จะพาเรากลับ พอถึงเมืองหลวงพี่จะให้ท่านพ่อส่งเรากลับซาลัสทันที หรือไม่ก็บอกให้เอเดนมารับ จะได้ไม่หนีไปไหนอีก”

ดวงตากลมโตเบิกกว้างก่อนจะกลายเป็นขุ่นมัว คนตรงหน้าไม่เคยพยายามเข้าใจเลยว่าเธอต้องการอะไร เอะอะก็ให้กลับ

          “ไม่ค่ะ อันย่าไม่กลับ อันย่าโตแล้ว อันย่าจะอยู่เที่ยวต่อ”

          “ไม่ได้! คุณน้าทั้งสองเป็นห่วงเรามาก เราเป็นผู้หญิง ควรกลับไปหาท่าน ไปขอโทษด้วยที่ก่อเรื่อง ไปขอโทษที่หนีออกจากบ้าน ท่านจะได้ไม่โกรธ”

หรือแท้จริงเขาเองที่ไม่อยากให้คนตัวเล็กใกล้ชิดกับอดีตเพื่อนร่วมงาน เห็นแล้วรำคาญลูกตา มันแปลบปลาบในหัวใจ

          “เรื่องพ่อกับแม่ของอันย่า พี่ซาเชสไม่ต้องกังวลหรอกค่ะ อันย่าจัดการได้” เชิดตอบด้วยความถือดี

          “ก็เป็นเสียแบบนี้ เอาลูกอ้อนเข้าประจบ คุณน้าทั้งสองถึงไม่เคยลงโทษเราเลย”

เป็นความจริงที่อัญมณีถูกตามใจมาแต่เด็ก ต่อให้ทำผิดแค่ไหนโทษที่โดนก็เบาๆ เจ้าตัวจึงได้ใจ

          “อย่ามาว่ากันนะ วันนี้พี่ว่าอันย่าหลายครั้งแล้วนะคะ”

          “มันคือความจริง” คนตัวใหญ่เสียงเข้ม

          “ไม่ต้องมายุ่ง มันเรื่องของอันย่า”

          “ตกลงเราจะไม่ฟังคำพี่เตือนเลยใช่ไหมยายคนดื้อ”

คนถูกว่าเป็นคนดื้อใบหน้าบูดบึ้งงอง้ำมากขึ้นไปอีก เชิดหน้าถือดีอย่างไม่ยอมเกรงกลัว เสื้อผ้าในมือหลุดร่วงเมื่ออีกฝ่ายกระชากเข้าหาลำตัว

          “ตัวเองดีตายเลย ก็มัวเย็นชาไร้ความรู้สึก ทำเป็นน้ำแข็งขั้วโลก ไร้หัวใจ แบบนี้อันย่าอาจเปลี่ยนความคิดใหม่ บางทีกับหมอสตีฟเราคงเหมาะสมกันมากกว่า เขาเองก็ไม่ใช่คนจนจรหมอนหมิ่น ไลฟต์สไตล์เราเหมือนกัน อันย่าควรพิจารณาเขาอีกสักครั้ง”

          อัญมณีกระหยิ่มยิ้มย่องในใจเพราะการโยนไพ่ใบสุดท้ายได้ผล เมื่อเห็นดวงตาสีน้ำเงินขุ่นขวางไม่พอใจ ตาของพี่ซาเชสน่ามองอะไรแบบนี้ ถึงดุแต่ก็ยังคงหล่อเถื่อนๆ ได้ใจเธอเหลือเกิน

          “ตามใจ! อยากทำอะไรก็เชิญ”

พูดเพียงนั้นก็ปล่อยแขนอัญมณี หมุนกายหันหลังเดินไปยังประตู คนเก่งหน้าเสียยามเขาผละห่าง ให้ตายเถอะ ทำไมพี่ซาเชสถึงไม่จูบเธอเหมือนกับนิยายหรือละครที่เคยอ่าน ที่พอนางเอกยั่วก็จูบๆ นี่อะไร เขาไร้ความรู้สึกเพียงนี้เลยหรือ

          “อันย่า ทำอะไร”

ชายหนุ่มถาม เมื่อแขนเรียวสองข้างขยับเข้าสวมกอดจากทางด้านหลัง ก่อนร่างใหญ่จะทันเปิดประตูห้องพัก

          “อยากทำแบบนี้นานแล้ว อยากกอด อยากซบแผ่นหลังกว้างๆ ของพี่ซาเชส ทำไมพี่ถึงเย็นชาแบบนี้คะ”

ถามเสียงอ่อน ซบหน้านิ่งแนบแผ่นหลัง แน่นอนว่าอกอวบอิ่มคู่งามมันก็เบียดชิดแนบสนิทจนคนตัวใหญ่รับรู้ ต้องขบกรามปรามตัวเองให้อดทนและอดทน

          “ปล่อยพี่”

          “ไม่ปล่อย อันย่าจะกอดอยู่แบบนี้ พี่จะไร้หัวใจ พี่จะเย็นชา พี่จะไม่รู้สึก อันย่าไม่สนใจหรอก เพราะพี่เกิดมาเพื่อเป็นของอันย่าคนเดียวเท่านั้น! ไม่ว่าชาตินี้ หรือชาติไหน พี่ก็ต้องเป็นของอันย่า”

          หญิงสาวตะโกนบอกความเป็นเจ้าของเสียงดังฟังชัด คนตัวใหญ่โมโหเกินระงับขยับหันหน้ามาสบตา จับไหล่เนียนสองข้างบีบแน่น ดวงตาสีน้ำเงินดุดันแข็งกร้าวไม่ใช่แค่โมโหจอมยั่ว แต่โมโหตัวเองที่กำลังจะระเบิดเพราะควบคุมอารมณ์ฝ่ายต่ำไม่อยู่

          “รู้ไหมว่าพูดอะไรออกมา” กระแทกเสียงถามดุดัน

          “รู้สิคะ อันย่ามีสติครบถ้วน”     

          “พูดเป็นเด็ก เราเป็นผู้หญิง มาประกาศปาวๆ แบบนี้ได้ยังไง”

เอ่ยเสียงเข้มจัด หัวคิ้วทั้งสองข้างจิกเข้าหากันด้วยความไม่พอใจ

          “อันย่าพูดในสิ่งที่ตัวเองรู้สึก ไม่ได้พูดเพราะอยากเอาชนะคะคาน แล้วก็ต้องเป็นแบบนั้นด้วย ชั่วนิรันดร์ พี่ไม่มีทางหนีอันย่าพ้น ทุกๆ ชาติ อันย่าจะตามป่วน ตามรบกวนหัวใจ ตามจิกไม่ให้พี่หนีไปไหน”

ปากบอกไม่อยากเอาชนะ แต่อัญมณีรู้ดีว่านอกจากอยากเอาชนะ ก็ต้องได้หัวใจของอีกฝ่ายด้วย แขนเรียวสองข้างสอดรัดร่างหนาเบียดเสียดร่างกาย

 

…………………………………………………………………………………

 

มาอัพให้อ่านกันแล้วจ้า ในวันฝนพรำ ที่บ้านผู้แต่งฝนตกหนักมากค่ะ  อย่าลืมดูแลรักษาสุขภาพกันด้วยนะคะ วันนี้นำปกของพี่ซาเชส กับ น้องอันย่า มาเผยตัว ชอบกันหรือเปล่า เก็บเงินไว้สู่ขอด้วยนะคะ ค่าตัว 289 ปลายเดือนนี้เจอกันแน่นอนจ้า คอนเฟิร์ม

 

กานต์มณี

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

558 ความคิดเห็น

  1. #275 Nortty (@Nortty) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 23:39
    เราเริ่มจะโกรธนายแล้วนะซาเชส
    #275
    0
  2. #274 Peechayarputh (@khimrueng) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 20:51
    รู้แค่ว่าตอนนี้สงสารหนูอันย่าสุดๆ.  อิพี่ซาเชสชักจะเย็นชาจนสุดจะทนแล้วนะ สู้ๆนะอันย่า. เอาให้รักหัวปักหัวปำกันไปข้างเลย 
    #274
    0
  3. #272 ผีน้อยชิชา (@maydoku) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 12:31
    เฮียทนได้ทนไปนะคะ ดูสิว่าจะทนได้สักเท่าไหร่
    #272
    0
  4. #271 drn_ptk (@drn_ptk) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 11:50
    เตรียมรอแล้วค่า สอบให้ครบเซ็ด
    #271
    0
  5. #270 ae65757 (@ae65757) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 11:00
    อันย่าสู้ๆๆ
    #270
    0
  6. #269 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 10:29
    หนูอันย่าไม่เก็บเลยนะ ลุยลูกเดียวเลย
    #269
    0
  7. #268 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 09:59
    ยังจะทนไหวอีกมั๋ยซาเซส
    #268
    0
  8. #265 Menajung09 (@Menajung09) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 09:49
    ละลายได้แล้ว เจอน้อง่อยเสียขนาด
    #265
    0
  9. วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 09:42
    เปลี่ยนใจเถอะ น่าจะมีความสุขกว่านี้
    #263
    1
  10. #262 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 09:20
    เอาใจช่วยพี่ซาเซส...ภูเขาน้ำแข็งจะระเบิดออกมาเป็นลาวาร้อนๆ แล้ว
    #262
    0
  11. #261 nittedujob (@nittedujob) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 08:59
    นั่นสินะ หนูอันย่า ถ้าเป็นพระเอกเรื่องอื่น หนูโดนปล้นจูบปากบวมไปแล้ว ยอมรับว่าอิพี่นี่เย็นชาสุดๆ หวังว่าเวลาหื่นคงชดเชยกันได้นะ อิอิอิ
    #261
    0
  12. #260 Bom (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 08:57
    รอรอ หิ้วอันยากลับบ้าน
    #260
    0
  13. #259 เบเบ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 08:56
    มาน้อยจัง ยังไม่หายคิดถึงพี่เลย เฮ้อ
    #259
    0