โซ่รักอสูรร้อน (สนพ.ไลต์ออฟเลิฟ)

ตอนที่ 17 : บทที่ 5 - 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,029
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    24 ส.ค. 59




 


บทที่ 5 - 3



ซาเชสอยากจะบ้าตาย ยิ่งห้ามยิ่งต่อว่ากลับกลายเป็นยิ่งยุให้ยายเด็กแสบหัวดื้อยั่วยวนท้าทาย หล่อนไม่ได้ท้าทายหัวใจของเขาหรอก แต่หล่อนท้าทายร่างกายของเขา ที่มันกำลังใกล้จุดเดือดเข้าไปทุกที บางอย่างมันตื่นตัวและไม่สามารถควบคุมได้เหมือนที่ผ่านมา

          จริงอยู่ซาเชสมีสตรีมากมายมอบความสุขให้ แต่มันคือความสุขตามธรรมชาติของบุรุษทั่วไป ต่างกับอัญมณีมันมากกว่านั้น เพราะเจ้าหล่อนคือน้อง เปรียบเสมือนญาติคนหนึ่ง จะให้รวบรัดตัดความเอาแต่ใจเขาทำไม่ได้ มันไม่ถูกต้อง แบบนั้นมันเหมือนไม่ให้เกียรติ แต่ดูเอาเถอะ จอมแสบจะรู้ตัวสักนิดก็หาไม่

          “ปล่อยพี่อันย่า ดึกแล้ว”

          “ไม่ปล่อยค่ะ อันย่าจะกอดไว้แบบนี้ กอดให้หายคิดถึงกันไปข้าง”

          “ใครคิดถึงเรากัน”

          “ไม่รู้ละ อันย่าไม่ยอม”

          “อย่ามาลองดีเด็กน้อย มันไม่น่าพิสมัยยามพี่ควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ อย่ายั่ว!

คนถูกห้ามเงยหน้าฉีกยิ้มกว้าง ยื่นหน้ายื่นตาเข้าใกล้ เขาห้ามอะไร อัญมณีจะทำในสิ่งตรงกันข้าม

          “อยากยั่ว อยากทอดสะพาน ทนได้ก็ทนไป”

สาวเจ้าขยับมาซุกหน้ากับอกแกร่ง อกที่สร้างขึ้นมาเพื่อให้เธออิงแอบแนบชิด หญิงอื่นไม่มีสิทธิ์ เธอหวง! โอเคว่าก่อนหน้าจะมีใครผ่านมาก็ช่าง แต่ปัจจุบันนี้ยาวนานถึงอนาคตตลอดจนไปถึงชาติหน้า มีแต่ผู้หญิงที่ชื่ออัญมณีเท่านั้นที่เป็นเจ้าของ

          “บอกให้ปล่อย” บอกเสียงดัง

          “ไม่ค่ะ จะผลักกันออกก็ทำเลย แต่อันย่าไม่ปล่อย”

          “ใครมาเห็นจะคิดยังไง”

          “ก็ช่างคนอื่น วันนี้ยังไม่ใช่ วันหน้าพี่ก็เป็นของอันย่าอยู่ดี ต่อให้พี่ประกาศแต่งงานกับใครสักร้อยรอบ อันย่าก็จะทำแบบเดิม ฉุดไม่ได้ก็พังงานให้ล่ม เอาซี้ พี่ซาเชสจะเย็นชาไม่ใส่ใจก็แล้วแต่ อันย่าเตือนแล้วนะคะ”

ซาเชสอยากจับคนในอ้อมแขนมาตีก้นหลายๆ ครั้ง ไม่อยากเชื่อว่าเรียนจบเภสัชฯมาแล้ว ทำไมนิสัยจึงไม่เคยโตขึ้นเลย

          ความเงียบที่แสนจะอึมครึม แขนแกร่งที่ยังคงนิ่งสนิทอยู่ข้างลำตัว เรียกให้ใบหน้าเนียนต้องผละห่างเงยมอง ดวงตาสีน้ำเงินคู่คมกร้าวกระด้างอย่างเห็นได้ชัด กรามสองข้างขบเข้าหากันแน่นคล้ายโมโห ไม่สิ พี่ซาเชสคงโมโหมาก แต่เรื่องอะไรต้องกลัว สาวเจ้ายังถือดีเชิดหน้ายิ้มท้าทาย

          “มันไม่ได้ผลหรอกอันย่า ต่อให้เราพยายามยั่วยวนพี่ขนาดไหน พี่ก็ไม่มีทางตกบ่วง”

          พูดจบก็ผลักร่างสาวออกกระชากประตูแล้วปิดลงดังโครม สาวเท้ากลับห้องพักตัวเอง พอเข้าห้องพักซาเชสนอนราบกับพื้น ชายหนุ่มต้องหาทองออกระบายความอัดอั้นที่ปะทุหนัก ชายหนุ่มท้าวแขนสองข้างแล้วเริ่มวิดพื้น

 

          เมื่อการยั่วยวนแบบธรรมดาไม่ได้ผล อัญมณีจึงจำเป็นต้องใช้ไม้ตายสุดท้าย ทั้งที่ไม่อยากใช้ ดูเหมือนมันจะเป็นทางเดียวที่สามารถผูกมัดพี่ซาเชสคนไร้หัวใจให้เป็นของตนตลอดการ ใบหน้าเนียนยิ้มหมายมาด วางแผนมาถึงขนาดนี้แล้วอัญมณีไม่มีทางยอมปล่อยให้เขาหลุดมือ เช้านี้ร่างเล็กเดินเร็วๆไปเคาะประตูห้องพักของโอมาน เพื่อขอโทรศัพท์ติดต่อหามารดา และหวังว่าท่านจะให้อภัยลูกสาวแสนดื้อคนนี้

          “คุณหนูตื่นเช้ามากเลยครับ”

          “เจ็ดโมงแล้ว ว่าแต่มีคลื่นไหม”

          “มีครับ คุณหนูจะติดต่อหาใครหรือครับ”

          “หาครอบครัว นายคงไม่ว่าหรอกใช่ไหม”

          “ไม่ครับไม่ เชิญคุณหนูครับ”

อัญมณียิ้มกว้างด้วยความพอใจ รับโทรศัพท์มาแล้วเดินกลับเข้าห้องตัวเอง ชั่งใจเป็นพักว่าควรทำอย่างไร หากสุดท้ายสาวเจ้าก็กลั้นใจทำในสิ่งที่คิดว่ามันเป็นทางออกที่ดีที่สุดสำหรับตัวเอง

          เสียงโทรศัพท์เรียกเข้าหลายครั้งกว่าปีนังจะเดินมารับ เพราะเพิ่งอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ในขณะที่สามีออกไปประชุมกับลูกชายตั้งแต่เช้าตรู่ เพราะมีนักธุรกิจจากยุโรปมาด้วย เบอร์ไม่คุ้นตาทำให้หัวคิ้วเรียวต้องขมวดเข้าหากัน ปกติเบอร์นี้เป็นเบอร์ส่วนตัวนอกจากคนในครอบครัวและเพื่อนสนิทก็ไม่มีใครทราบ

          “เบอร์แปลกๆ ใครกัน” เจ้าตัวพึมพำ มีเสียงเรียกเข้ามาอีกครั้งจึงกดรับ

          “สวัสดีค่ะ ดิฉันปีนัง”

          “ท่านแม่ อันย่าเองค่ะ”

เสียงใสกรอกกลับมาทำให้หัวอกของคนเป็นแม่ชื้นขึ้น เพราะจนป่านนี้ก็ยังไม่ได้ข่าวคราวของลูกสาวคนเล็ก

          “อันย่า ลูกอยู่ไหน หนีไปทำไม รู้ไหมว่าพ่อกับแม่เป็นห่วงลูกมาก ถ้ากลับมานะแม่จะลงโทษเราให้หนักเลย”

ปากพูดไปแบบนั้น ทั้งที่ความจริงแล้วเธอแทบไม่เคยตีลูกน้อยเ จะมีก็ตีมือเป็นการลงโทษหากเจ้าตัวทำผิดสมัยเด็กๆ

          “พูดแบบนี้อันย่ากลัวนะคะ”
          “ไม่ต้องทำเสียงออดอ้อน รู้ไหมว่าเราก่อเรื่อง แม่กลับมาจากลีเซียด้วยใจกระวนกระวาย เราทำแบบนี้ได้ยังกันเด็กคนนี้ ถ้าเราเป็นอะไรไปแม่จะอยู่อย่างไรเคยคิดบ้างหรือเปล่า”

ต่อว่าด้วยความห่วงใย สั่งสอนให้รู้สำนึกมากกว่าจะดุด่าให้เจ้าตัวต้องเจ็บปวด

          “อันย่าขอโทษ คือ...”

          “ตอนนี้ลูกอยู่ที่ไหน”

          “ถ้าอันย่าบอกท่านแม่ ท่านแม่จะไม่โกรธใช่ไหมคะ”

น้ำเสียงแผ่วเบาต่อรอง กลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคออย่างลำบากยากเย็น สิ่งที่เธอทำมันผิดมาก ผิดจนไม่น่าให้อภัย

          “ลูกอยู่ที่ไหนกันแน่ และกำลังทำอะไรที่มันไม่ใช่เรื่องถูกต้องใช่หรือเปล่าอันย่า”

ปีนังถามน้ำเสียงเป็นงานเป็นการ ผ่อนลมหายใจเข้าออกระงับความโมโหที่อาจมีเพิ่มมากขึ้นหากธิดาสาวเปิดปากมากกว่านี้

          “ค่ะ มันผิด ผิดมากด้วย”

          “ผิด ทั้งๆ ที่รู้ แต่ก็ยังทำ พูดมาให้หมด แม่ต้องรู้ทุกเรื่องของลูก”

          มารดาเสียงแข็งมาแบบนี้ อัญมณีกลืนน้ำลายรอบสอง กลัวเหลือเกิน กลัวว่าท่านรับไม่ได้ ทั้งที่ทำใจล่วงหน้าแต่เธอก็หวาดหวั่น ทำไมเส้นทางความรักของเธอจึงไม่โรยด้วยกลีบกุหลาบ ทำไมต้องมีอุปสรรค ทั้งจากครอบครัวและกับคนรักที่ไม่รู้ว่าเขาคิดแบบเดียวกันหรือเปล่า

          “พูดมา แม่รอฟัง”

          “ท่านแม่ยังไม่รับปากอันย่าเลย”

          “เรานี่จริงๆ แม่จะไม่โทษใครหากลูกทำผิด แม่คงต้องโทษตัวเองที่เลี้ยงดูอบรมลูกได้ไม่ดีพอ”

อัญมณีใบหน้าสลดลง หากอยู่ใกล้ๆ คงคลานเข้าไปหาแล้วสวมกอดมารดาที่กระทำการลงไปโดยไม่ไตร่ตรองให้ดี แต่... ถึงย้อนเวลาได้ อัญมณีคิดว่าก็คงตัดสินใจแบบเดิม

          “อันย่าขอโทษนะคะ ท่านแม่อย่าโกรธลูกสาวหัวดื้อคนนี้เลยนะคะ”

          “งั้นก็เล่ามา อย่าให้แม่ต้องรอนาน”

          อัญมณีเปิดปากเล่าเสียงเบามาตามสาย เล่าว่าตัวเองหนีออกจากบ้านแล้วลักพาตัวพี่ซาเชสออกมาเพื่อให้งานแต่งล่ม และที่ร้ายกว่านั้นก็คือประโยคท้ายที่ลูกสาวสุดที่รักบอกว่า ตกเป็นของซาเชสแล้วเรียบร้อย ปีนังที่พยายามนิ่งฟังอย่างใจเย็นต้องอดทนอย่างที่สุด ยกมือทาบอกตัวเบาหวิว ทรุดนั่งข้างเตียง สาวใช้โวยวายรีบเดินมาประคองด้วยความห่วงใยนายหญิง

          “ท่านแม่ ท่านแม่ได้ยินอันย่าไหมคะ ท่านแม่ ท่านแม่”

          “ลูกนะลูก ทำไมถึงปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนี้”

ปีนังครวญเบาๆ ยกแขนข้างที่กำมือถือมาแนบหู ส่ายหน้าด้วยความเสียใจผิดหวังต่อการกระทำของธิดาสาว

          “อันย่า ลูกทำแบบนี้ได้ยังไง แค่หนีออกจากบ้านก็หนักหนาพอ นี่ยัง... ไปฉุดซาเชสมาอีกหรือ หากเรื่องนี้ใครรู้เข้ามันจะเป็นอย่างไรเคยคิดบ้างไหม”

          โดยเฉพาะสามี ฮาคานทราบเรื่องคงโมโหหัวฟัดหัวเหวี่ยงและอาจลามปามไปถึงเซลิค แต่เท่าที่ฟังดูความผิดเดียวที่ซาเชสมีก็คงหนีไม่พ้นการได้ครอบครองลูกสาวของเธอ ส่วนธิดาสาวนั้นผิดเต็มๆ เพราะทำให้งานแต่งของซาเชสต้องวุ่นวาย หากไม่ได้ซาอิดยังนึกไม่ออกเลยว่าจะเป็นอย่างไร

          “อันย่าทราบค่ะแต่อันย่ารักพี่ซาเชส รักมาก อันย่าทนเสียพี่เขาไปไม่ได้”

          อานุภาพของความรักช่างรุนแรงนัก ความจริงข้อนี้ปีนังประสบมากับตัวเอง เธอเคยถูกลักพาตัวพร้อมแผนจัดฉากจนต้องตกบ่วงมาอยู่กลางทะเลทรายทว่าความรักที่สามีมอบให้ด้วยความจริงใจก็สามารถทดแทนความผิดทั้งหมดที่เขาเคยกระทำต่อเธอ

 

 

………………………………………………………………….

 

สวัสดีค่ะ วันนี้มาอัพช้าขออภัยด้วยนะคะ พอดีพาแม่ไปหาหมอตามนัดที่โรงพยาบาลค่ะ วันนี้ค้นเยอะมาก กว่าจะถึงบ้านก็บ่ายเลย เพิ่งได้เข้ามาอัพค่ะ อย่างไรฝากพี่ซาเชสไว้ในอ้อมใจ เร็วๆ นี้พี่จะหื่นนะคะ  ปลายเดือนนี้เตรียมพบรูเล่มตัวเป็น ราคา 289 บาท จ้า

 

ปล. ฝากนิยายเรื่องใหม่ที่จะอัพวันที่ 5 กพ. นี้นะคะ เป็นงานซีรีย์กลุมแต่งกับนักเขียนอีกสองท่าน   อรอร และ สุนิตย์ วางในงานหนังสือเดือน ตุลาคม จ้า เรือง  มารร้ายคุกคามรัก รับรองหื่นแต่ต้นๆ เรื่องไม่ต้องรอคอยค้างเติ่งแน่นอน กดลิงค์โลด

http://my.dek-d.com/yiumarin/writer/view.php?id=1506213 

 


กานต์มณี

                    

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

558 ความคิดเห็น

  1. #310 Chileelita (@Chileelita) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2559 / 21:59
    อันย่าให้มันพอดีๆหน่อยเราเป็นผู้หญิงอะไรที่มันมากเกินไปอ่านแล้วก็รู้สึกรำคาญใจ
    #310
    0
  2. #289 Sarun Yok (@yokandmom) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2559 / 19:46
    ต้องบอกว่าพ่อกับลูกสาวนิสัยเหมือนกันเป๊ะ!!!
    #289
    0
  3. #288 เบเบ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2559 / 17:33
    อันย่าหนูทำถูกที่สุดเลย แต่ท่านพ่อหนูสิจะฆ่าพี่ซาเชสรึ้ปล่านะ
    #288
    0
  4. #286 โอวหมวย (@varajung) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2559 / 16:48
    อิเซสสงสัยชอบกินชาเย็น(เย็นชาาา)5555
    #286
    0
  5. #285 Pla Ruengurai (@khunpla) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2559 / 16:38
    น่าจะทำแบบนี้ตั้งนานหนูจ๋าา อันย่าสู้ๆๆจ้า
    #285
    0
  6. #284 LuckyTarot (@LuckyTarot) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2559 / 16:28
    แผนสุดท้ายนี่ยอมรับว่าเด็ดจริงๆจ้าหนูอันย่า ^___^
    #284
    0
  7. #283 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2559 / 16:07
    งานนี้ได้ตกเป็นของพี่จริงๆ แน่ๆ ถ้าพี่รู้ว่าบอกแม่ไปแบบนี้
    #283
    0
  8. #282 Kwannaja_2529 (@kwannarak2529) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2559 / 15:48
    อันย่าเล่นแบบนี้เลยหรือลูก555



    #282
    0
  9. #281 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2559 / 15:46
    อันย่านี่สุดยอดจริงๆเลยนะ ชอบๆๆ
    #281
    0
  10. #280 Bom (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2559 / 15:38
    อันยา สู้ๆๆๆ
    #280
    0