โซ่รักอสูรร้อน (สนพ.ไลต์ออฟเลิฟ)

ตอนที่ 23 : บทที่ 7 - 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,846
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    30 ส.ค. 59


 


บทที่ 7 - 2



          ชั่งใจอยู่นานว่าจะบอกสามีดีหรือไม่ ปีนังก็ตัดสินใจเดินเข้ามาในห้องทำงาน หลังอีกฝ่ายกลับมาจากประชุมพร้อมบุตรชายคนโต ช้าหรือเร็วสามีก็ต้องรู้ ความลับไม่เคยมีในโลก และถ้าเจ้าตัวทราบเรื่องทีหลังคนอื่น ฮาคานคงไม่ยอมรับและโมโหมากกว่าเดิม

          “ปิ่นมีอะไรหรือเปล่า ยังไม่ได้เวลาอาหารค่ำนี่ที่รัก”

ผ่านมานานแล้ว จนผมสองสี แต่คำพูดเอื้อนเอ่ยของสามีก็ยังคงหวานไม่เสื่อมคลาย

          “ค่ะ ฉันมีเรื่องสำคัญ ซึ่งมันสำคัญมาก”

บอกพลางถอนหายใจ อาการถอนหายใจเคร่งเครียดแบบนี้ ไม่ได้เกิดกับภรรยาบ่อยๆ คงเป็นเรื่องที่อาจแย่มากก็ได้

          “มานั่งนี่สิ” มือหนาประคองร่างบางมานั่งโซฟาตัวเดียวกัน

          “เอเดนบอกว่าจะกลับเหมืองศุกร์นี้ใช่ไหมคะ”
          “เห็นลูกว่างั้น คงพาเจ้าตัวเล็กกับเมียไปด้วย ฉันคงคิดถึงหลานน่าดู เห็นหน้าหลานก็พลอยนึกถึงลูก เวลาผ่านไปเร็วนัก ไม่นานเราสองคนก็เป็นปู่ย่ากันแล้ว”

และอีกหน่อยก็คงต้องเป็นตาเป็นยาย ปีนังต่อประโยคนี้ในใจ สบตากับสามีด้วยความรู้สึกหลากหลาย

          “ว่าแต่ จะบอกได้หรือยังที่รัก ว่ามีเรื่องอะไรถึงมาหาที่นี่”

          “คุณรับปากฉันได้หรือเปล่าคะฮาคาน ว่าจะไม่โมโห ไม่โกรธ และไม่...” นิ้วแกร่งแตะปากภรรยา

          “ไม่สัญญา หากไม่มั่นใจว่าจะทำได้ แต่ปิ่นเล่ามาเถอะที่รัก เพราะต่อให้รู้สึกแย่แค่ไหน เราก็จะผ่านมันไปด้วยกันเหมือนทุกครั้ง”

ปีนังยิ้มอ่อนโยน ฮาคานดีและมีเหตุผลแบบนี้ไง เธอจึงห่วงความรู้สึกของเขา การกระทำของธิดาสาวในครั้งนี้แม้เธอเองก็ยังรับแทบไม่ได้ แต่ในฐานะแม่ก็คงต้องทำใจ

          “ขอบคุณนะคะ”

          “ฉันรอฟังอยู่”

          ปีนังกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ กลั้นใจพูดออกไปตามคำธิดาสาว แม้ไม่บอกเรื่องเด็กทั้งสองมีอะไรกันตามคำพูดของลูก แต่เธอเชื่อว่า ในความเป็นพ่อย่อมเข้าใจได้ไม่ยาก ผู้หญิงกับผู้ชายเปรียบเสมือนน้ำมันกับไฟ ใกล้กันก็มีแต่เปลวเพลิงแห่งปรารถนาลุกโชน

          ฮาคานกำมือแน่น ขบกรามจนขึ้นสัน อย่าถามเลยว่าหัวอกคนเป็นพ่อรู้สึกอย่างไรกับการกระทำของลูกสาว หากเจ้าตัวก็ควบคุมอารมณ์นิ่งฟังภรรยาเล่าจนจบ การไม่พูด การไม่ออกความเห็น หากแววตาและสีหน้าก็แสดงออกชัดเจนว่าคนข้างกายรู้สึกอย่างไร มือบางแตะแขนสามีเบาๆ

          “ฮาคาน คุณ... จะไม่พูดอะไรบ้างหรือคะ”

          “อยากพูด อยากต่อว่า อยากทำอะไรก็ได้ให้ลูกสาวของเรากลับมาโดยเร็ว ปิ่น ฉัน...”

          “ค่ะ ฉันเข้าใจ ฉันรู้สึกไม่ต่างกัน โมโหมาก อยากจับลูกมาตีเสียเดี๋ยวนี้ถ้าทำได้ อันย่าก่อเรื่องใหญ่ พังงานแต่งของซาเชส ลักพาตัวไปแบบนั้นมันไม่ใช่เรื่องถูกต้อง ผู้หญิงยิงเรือที่ไหนเขาทำกัน”

ปีนังพูดสิ่งที่อัดอั้นออกมาจนหมด ฮาคานหลับตาลง พูดอะไรไม่ออกเป็นนาน

          “ขอร้องนะคะ อย่าทำโทษลูกจนต้อง...”

          “ที่รัก ไม่ ฉันจะไม่ทำแบบนั้น แต่... เซลิคมันต้องรับผิดชอบ”

          “ฮาคาน!

          “มันเป็นพ่อ มันต้องรับผิดชอบในสิ่งที่เกิดขึ้น ลูกเราเป็นผู้หญิง”

          “แต่ลูกเราเป็นฝ่ายก่อเรื่องนะคะ แล้วตอนนี้ก็ยังอยู่กลางทะเลทราย”

บอกน้ำเสียงเหนื่อยใจ มองใบหน้าดุดันของสามีที่ไม่ได้เห็นมานาน เขาคงโมโหหัวฟัดหัวเหวี่ยง แต่เพราะเป็นบุรุษจึงต้องกล้ำกลืนความผิดหวังเสียใจ ตลอดจนความโมโหไว้ในอก

          “ทางโน้นทราบเรื่องหรือยัง”
          “ค่ะ ฉันโทรบอกแอนนี่แล้ว แอนนี่จะจัดการให้ค่ะ เด็กสองคนคงต้อง...”

          “แต่งงานกัน” คนฟังเบิกตาด้วยความประหลาดใจ

          “คุณไม่รังเกียจซาเชสหรือคะ”

          “ปิ่น ผมไม่เคยเกลียดซาเชสนะ แต่ผมเหม็นขี้หน้าพ่อของมันต่างหาก”

แม้ชื่อยังไม่เคยเอ่ยถึง และครั้งนี้เขาพ่ายแพ้ราบคาบ จะโทษใครไม่ได้เลย เพราะเป็นฝีมือของลูกสาวสุดที่รัก เจ้าตัวก่อเรื่องด้วยตนเอง ใบหน้าของผู้เป็นพ่อส่ายไปมาด้วยความโมโห หากก็ทำอะไรไม่ได้ ในเมื่อเด็กสองคนอยู่ด้วยกันแล้ว

          “ฉันดีใจนะคะที่คุณยอมรับ”

          “ถึงไม่อยากยอมรับ ถึงอยากจะจับลูกสาวมาชุบตัวใหม่ ฉันก็ทำไม่ได้หรอกปิ่น ความจริงก็คือความจริงวันยังค่ำ เราเปลี่ยนอะไรไม่ได้ ส่วนหนึ่งก็คง...เพราะฉันเองที่ตามใจเจ้าตัวมาตลอด อันย่าถูกตามใจมาตั้งแต่เด็ก เราไม่ควรโทษลูกฝ่ายเดียว”

ผู้เป็นพ่อถอนหายใจ นึกถึงใบหน้าหม่นเศร้าของธิดาสาวก่อนงานแต่งของซาเชสก็ทำให้เจ้าตัวคิดอะไรได้มากขึ้น ว่าที่สุดแล้วความสุขของลูกต้องมาเป็นที่หนึ่ง

          “ฮาคาน”
          “มันคือความจริงที่ฉันต้องยอมรับไม่ใช่หรือปิ่น”

          “จะโทษคุณฝ่ายเดียวไม่ได้นะคะ ฉันด้วยเหมือนกัน ไม่เคยเด็ดขาด อันย่าจึงได้ใจลำพองตน ลูกสาวเราก๋ากั่นเกินตัว เราต่างมีส่วนผิดในการเลี้ยงดูนะคะ”

เอ่ยเสียงเหนื่อยใจ ฮาคานโอบกอดภรรยา ถอนหายใจเช่นกัน

          “ฉันคงต้องยอมรับ”

          “ค่ะ เป็นทางออกเดียว”  

          “ไม่รู้เอานิสัยไวไฟแบบนี้มาจากใคร”

ผู้เป็นพ่อบ่นน้ำเสียงหงุดหงิด หากพอนึกอะไรขึ้นมาได้ เจ้าตัวก็สบตากับภรรยา

          “นั่นสิคะ เหตุการณ์จำพวกลักพาตัว คุณว่ามันคุ้นๆ ไหมคะ”

เจอคำถามแบบนี้คนที่กำลังโมโหลูกสาวอยู่ถึงกับไปไม่เป็น ฮาคานคงโทษใครไม่ได้ เพราะเชื้อพ่อนั้นแรงมาก ถ่ายทอดพันธุกรรมต่อลูกสาวเต็มๆ

          “โอเค ฉันรู้แล้วที่รัก ว่าเวรกรรมมันมีจริง”

          “สมัยยังหนุ่ม คุณเองก็ไวไฟ เพราะฉะนั้นเราสองคนต้องเข้าใจลูกให้มากนะคะ”

          “แน่นอนที่รัก”

          สองสามีภรรยายิ้มให้กัน เสมือนยกภูเขาออกจากอกเมื่อได้พูดคุย ไม่ว่าเรื่องเล็กน้อย หรือใหญ่แค่ไหน ปีนังกับฮาคานตกลงว่าต้องคุยกัน เพราะสามีภรรยาเปรียบเสมือนคนคนเดียวกัน ทั้งคู่เดินออกจากห้อง ไปหาบุตรชายคนโต คาดว่างานนี้เอเดนน่าจะพอทราบเรื่องบ้าง

                  

          ข้างฝ่ายเซลิคถึงกับพูดอะไรไม่ออกเมื่อทราบความจริงจากภรรยา ซึ่งอโนมาโทรหาบุตรชายตั้งแต่เช้าของวันนี้ ในขณะที่เขาแวะไปเยี่ยมบิดาซึ่งชราภาพมาแล้วที่วังหลวง เพิ่งกลับถึงบ้านเมื่อสักครู่ บอกตามตรงว่าเซลิคดีใจมากกว่าเสียใจหรือรู้สึกผิด ที่ดีใจเพราะฝ่ายนั้นรู้เรื่องแล้ว ส่วนตัวเขานั้นรู้คร่าวๆ ตั้งแต่วันที่ได้คุยกับโอนอฟ

          “ดูทำหน้าเข้าสิคะ ฉันซีเรียสนะคะเซลิค”

          “โธ่แอนนี่ จะคิดมากไปไย ฉันพร้อมยิ่งกว่าพร้อมในการจัดงานแต่งให้กับลูกชายคนโต”

ผู้เป็นสามีโอบกอดภรรยาที่นั่งส่ายหน้าด้วยความเคร่งเครียด งานนี้ต้องโทษบุตรชายคนเดียวที่ก่อเรื่องราวมากมายจนบานปลาย รู้ทั้งรู้ก็ยังเล่นตามเกมของหนูอันย่า

          “พูดง่ายนะคะ คุณฮาคานจะยกหนูอันย่าให้หรือเปล่ายังไม่รู้เลย”

          “ยกไม่ยกก็ต้องยก หนูอันย่าฉุดลูกชายเราไปนะแอนนี่ ยังไงฝ่ายนั้นก็ต้องรับผิดชอบลูกชายเรา”

นอกจากไม่เดือดร้อน คนที่กำลังจะได้เกี่ยวกองกับตระกูลอาราฟัสยังยิ้มด้วยความพอใจ พิษรักของหนุ่มสาววัยรุ่นสมัยนี้ช่างแรงกล้า และก่อนเรื่องราวบานปลายเป็นวงกว้าง เซลิคต้องรีบให้สองคนแต่งงานกัน

          “ฟังพูดเข้า หนูอันย่าต่างหากคะที่เป็นฝ่ายเสียหาย”

          “ฉันรู้ เราต้องรีบบินไปซาลัส”

          “ฉันคิดแบบนั้นเหมือนกันค่ะ เราเป็นฝ่ายชาย ถ้าซาเชสไม่ประกาศแต่งงานกับนีล่า ก็คงไม่เกิดเรื่อง”

เซลิคหัวเราะชอบใจ ไม่มีอะไรถูกใจเขาเท่านี้เลย ซาเชสก็กระไรเลย รู้ทั้งรู้ก็ยังกระโจนเข้าไปในเกมของสาวน้อย แบบนี้สินะที่เรียกว่าแผนซ้อนแผน สุดท้ายก็ได้ลงเอย เข้าใจเลยว่าต่อให้โชคชะตาเล่นตลก ก็หนีพรหมลิขิตไม่พ้น

 

………………………………………….

สวัสดีจ้า มาอัพให้อ่านกันแล้ว วันนี้พาคุณพ่อคุณแม่มาส่งให้หายคิดถึงกัน ปล. ฝากรูปเล่มด้วยนะคะ ใกล้มาแล้วจ้า ค่าตัว 289 บาทนะคะ

 

กานต์มณี

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

558 ความคิดเห็น

  1. #464 YulSica (@0mygirl0) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 10:57
    สำเร็จไปแล้ว
    #464
    0
  2. #409 Pilin Pinit (@pilinpinit) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 20:35
    เข้าทางทั้งพ่อทั้งลูกชอบใจใหญ่เลยนะค่ะว่าที่พ่อสามี สำเสร็จอย่างใจอยากให้เป็นค่ะ
    #409
    0
  3. #408 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 18:38
    ลงตัว 5555
    #408
    0
  4. #407 Pla Ruengurai (@khunpla) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 12:35
    5555 เข้าทางทุกอย่างเลย อิอิ
    #407
    0
  5. #406 ผีน้อยชิชา (@maydoku) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 12:27
    เข้าทางทุกอย่าง
    #406
    0
  6. #405 LuckyTarot (@LuckyTarot) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 11:24
    คิดถึงสองคู่นี้ สงสัยต้องกลับไปอ่านคืนนี้ อิอิ 
    #405
    0
  7. #403 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 09:34
    พ่อแม่ที่น่ารักน่านับถือ
    #403
    0
  8. #402 yanwattana (@yanwattana) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 09:31
    สองคู่นี้ยังน่ารักเหมือนเดิมเลยอะ
    #402
    0
  9. #401 สมสุข (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 09:07
    คุณพ่อคุณแม่น่ารักมากๆเลยนะทั้ง 2 คู่เลยค่ะ
    #401
    0
  10. #400 Peechayarputh (@khimrueng) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 08:49
    ในที่สุดคุณพ่อเซลิคก็ชนะ  คุณพ่อฮาคานสมใจ  เพราะมีหมากสำคัญช่วยเดินเกมอย่างหนูอันย่านี่เอง...
    #400
    0
  11. #399 โอวหมวย (@varajung) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 08:48
    คิดถึงแอนนี่กับป๋าเซมาก
    #399
    0
  12. #398 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 08:48
    5555++++อันย่านางได้เชื้อพ่อมาเต็มๆ ส่วนพี่ซาเซสคิดว่าพ่อรู้ไม่ทันความคิดลูกชายเหรอ คริๆๆๆ
    #398
    0
  13. #397 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 08:43
    เป็นจัยกันทุกฝ่ายเลยสินะ
    #397
    0