โซ่รักอสูรร้อน (สนพ.ไลต์ออฟเลิฟ)

ตอนที่ 28 : บทที่ 8 - 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,909
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    4 ก.ย. 59





บทที่ 8 - 3



“คราวนี้คงนอนได้แล้วใช่ไหม”
          “ค่ะ”

คนตัวเล็กยิ้มกว้าง เอนกายลงนอน กระโจมของโอนอฟไม่ใหญ่นัก ฟูกก็ผืนเล็กแต่ไม่ใช่ปัญหา เพราะอัญมณีเบียดเสียดร่างกายกับคนตัวใหญ่จนอยู่ผืนเดียวกัน

“ทำแบบนี้เดี๋ยวจะไม่ได้นอน”

“พี่ซาเชสน่าจะเรียนรู้ได้แล้วนะคะ ว่าไม่ควรคิดปล้ำอันย่า ไม่งั้นไฟไหม้รอบสองเราคงต้องไปนอนกลางทรายกันแล้วละค่ะ”

คนตัวใหญ่ส่ายหน้าปรามตัวเอง ดึงร่างบางเข้าหาอก อัญมณียิ้มแก้มแทบแตก ชอบจังยามมีอ้อมแขนแกร่งกับอกอุ่นๆ ให้อิงแอบแนบซบ

“ออ เกือบลืมแน่ะ พี่ซาเชสเรียกโอนอฟ กับโอมานไปคุยอะไรคะ สีหน้าเคร่งเครียดสุดๆ”

“นอนได้แล้ว อย่าถามมาก”

“อยากรู้ไม่ได้เหรอคะ ข้องใจมาก สงสัย ถ้าพี่ไม่อธิบายคงนอนไม่หลับ”

เขาต่างหากที่จะนอนไม่หลับ จากแรงเสียดทาน ความปรารถนาในกาย และภัยร้ายที่คืบคลานเข้ามาทีละน้อย หากไม่มีอัญมณีอยู่ด้วยเขาคงเป็นฝ่ายรุกคืบเข้าหาพวกมันก่อน

“พี่บอกให้นอน”

“โห คนอะไรใจร้ายจัง บอกหน่อยก็ไม่ได้เหรอคะ”

ออดอ้อนเสียงอู้อี้กับอกกว้าง คนตัวใหญ่ขยับใบหน้าเข้าใกล้ ทาบทับไว้ครึ่งๆ

“ถ้ายังถามอีกคำเดียว พี่จะจับเรากดเดี๋ยวนี้” คนตัวเล็กยิ้มแห้ง ทำหน้าเศร้าสลดตัดพ้อน้อยๆ

“แค่นี้ก็ต้องดุด้วย”

อุบอิบเบาๆ หลับตาลงทันควัน จึงเป็นโอกาสให้คนตัวใหญ่มองใบหน้าเนียนที่สะท้อนกับแสงตะเกียงซึ่งหรี่ไฟลงเล็กน้อย ยิ้มแต้มบนใบหน้าหล่อเหลาก่อนโน้มต่ำลงประทับปากจมูกบนแก้มนุ่มแผ่วๆ

“ว่าง่ายแบบนี้ค่อยน่ารัก”

“ไม่อยากเป็นแค่คนน่ารัก แต่อยากเป็นคนที่ถูกรัก ได้ไหมคะ ไม่อยากโลภหรอก แต่ต้องการแบบนั้นจริงๆ”

“หลับตาซะ”

“พี่ยังไม่บอกเรื่องที่ถามเลย”

“ไม่อยากนอนดีๆ ใช่ไหมเรา”

เท่านั้นเองปากอิ่มก็หุบฉับปิดลง คนอะไรถามนิดเดียวต้องข่มขู่กันด้วย แบบนี้ยิ่งน่าสงสัยว่าคงมีบางอย่างไม่ปกติ ถึงพยายามกลบเกลื่อนแต่อัญมณีคิดว่าตัวเองมองออก พี่ซาเชสกำลังไม่สบายใจ

 

กลุ่มฝูงม้าราวสามสิบตัวยืนนิ่งสงบบริเวณกลางทะเลทราย ห่างจากโอเอซิสเป้าหมายมาราวสามกิโลเมตร หลังจากเฝ้าติดตามกลุ่มคนเป้าหมายมาสองวัน จนแน่ใจว่าพวกมันอยู่ห่างจากความเจริญมาพอสมควร คืนนี้ได้รับมอบหมายให้ลงมือในตอนตีสอง

“ทำไมเราไม่บุกเลยล่ะลูกพี่ นี่ก็เที่ยงคืนแล้ว”

          “ให้พวกมันหลับกันสนิท ให้พวกมันหมดความหวาดระแวง จากนั้นค่อยลงมือ” เสียงห้าวทุ้มเหี้ยมเกรียมดุดัน เห็นโอเอซิสอยู่ไกลลิบๆ

          “แบบนั้นก็ดีเหมือนกัน”

          “งานนี้พวกเราจะได้ค่าตอบแทนอย่างงาม” 

          “ตั้งตัวได้เลยไหมหัวหน้า”

          “ใช่ ตั้งตัวทีเดียว งานเสร็จเงินจะถูกโอนเข้าบัญชีทันที”

ดวงตาสีดำเหี้ยมเกรียมดุดัน ยอซุปเป็นคนของประเทศอิสราเบล เจ้าตัวแฝงการค้าขายกับชายแดนระหว่างลีเซียกับอิสราเบล เข้านอกออกในประเทศนี้จนคุ้นเคยกับภูมิประเทศ ทันทีที่ได้รับการติดต่อจากผู้เป็นนายซึ่งเคยสนิทสนม เพราะอีกฝ่ายคือเจ้านายเก่าที่เคยให้ความเมตตา ก่อนเขาจะเปลี่ยนชื่อใหม่และหันมาทำการค้า เพื่อหลบหนีความผิดคดีร้ายแรงในอิสราเบล

          “ไว้ใจได้แน่หรือ”

          “เขาเป็นเจ้านายเก่าของข้า ทำงานกันมานาน ก็เพราะเขานี่แหละ ข้าจึงตั้งตัวได้ ร้างรามานานคราวนี้จะได้จับเงินก้อนใหญ่ พวกแกไม่อยากได้หรือไงวะ”

หันมากระชากเสียงถาม ทุกคนมีใบหน้าฮึกเหิม

          “อยากได้สิหัวหน้า ไม่ต้องเหนื่อยกระเตงขายของไปวันๆ”

          “ใช่ มันเป็นโอกาสทองของพวกเราทุกคน”

          เป็นพ่อค้าก็สนุกดี แต่มันรวยช้า และมันไม่ได้จับเงินก้อน นักฆ่าที่ทางการอิสราเบลต้องการตัวคนเก่ามันตายไปแล้ว หลังเจ้าตัวไปศัลยกรรมที่เมืองนอกโดยความช่วยเหลือของผู้เป็นนาย เจ้านายของตนรับงานมาจากนักธุรกิจชื่อดังของอิสราเบล และตอนนี้เจ้าตัวกำลังงัดข้อช่วงชิงสัมปทานก๊าซธรรมชาติ ศัตรูไม่ใช่ใครที่ไหนอื่นไกล แต่เป็นเจ้าพ่อค้าน้ำมันอันดับสามของโลกอย่างซาเชส

          “จำแผนที่ที่ให้ดูได้ใช่ไหม”

          “ครับ”
          “เราจะกระจายกำลังออกเป็นสามกลุ่ม โอบเข้าโจมตีมันทุกทิศทาง ฉะนั้นต้องเข้าไปให้เงียบที่สุด เข้าใกล้ตัวการใหญ่อย่างซาเชสให้ได้มาก ฆ่าได้ก็ฆ่า ฆ่าไม่ได้ก็จัดการทำให้มันพิกลพิการหรืออะไรก็ว่ากัน”

ไมมีความปรานี นอกจากผลประโยชน์ที่ตัวเองจะได้รับ นักฆ่า! ก็คือคนไร้ความเมตตา ไร้หัวใจ!

          “เตรียมตัวกันให้พร้อม เราจะใช้ปืนเก็บเสียงเปิดทางก่อน”

          “ครับหัวหน้า”

          รอยยิ้มกดลึกบนมุมปากของนักฆ่ารับจ้าง แม้จะร้างราไปนาน แต่ประสบการณ์ที่เคยปลิดชีวิตคนดังมาหลายคนในอิสราเบล ก็ไม่ทำให้ตนรู้สึกกลัวแม้แต่น้อย

 

          ความเงียบเข้าปลกคุม คงมีแต่เสียงสัตว์ตัวเล็กตัวน้อยออกหากิน ซาเชสงีบหลับไปหนึ่งตื่น ก่อนจะมารู้สึกตัวเมื่อเปิดนาฬิกาข้อมือดูจึงเห็นเวลาว่าเป็นตีหนึ่งเศษ ชายหนุ่มคลายอ้อมแขนจากร่างเล็กด้วยความเบามือ ด้วยเกรงว่าจอมแสบจะรู้สึกตัวตื่น

          อสูรน้ำแข็งค่อยๆ ขยับกายลุกแย้มผ้าหน้ากระโจมออกไป อัญมณีเปิดเปลือกตาขึ้นทันที ความจริงแล้วเธอเพียงเคลิ้มหลับเคลิ้มตื่น อาจเพราะเคยออกค่ายอาสา เคยอยู่ในป่าดงกระสุนในค่ายอพยพ มีเคสฉุกเฉินเยอะมาก การพักผ่อนบางครั้งไม่เต็มที่นัก เธอต้องคอยตื่นตัวตลอดเวลา

          “พี่ซาเชสออกไปทำไมตอนนี้นะ”

สาวเจ้าพึมพำเบาๆ คลานไปยังหน้ากระโจมแย้มผ้าสังเกตการณ์ด้านนอกอย่างระมัดระวัง

          ร่างหนาใหญ่เดินออกจากกระโจมาเงียบๆ สมทบกับคนของตัวเองที่ยืนกระจายวางกำลังไว้ป้องกันการจู่โจมที่อาจเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ แต่ถ้าพวกมันไม่ลงมือก็แล้วไป ทว่าสัญชาตญาณบางอย่างเตือนให้ซาเชสระมัดระวัง โอนอฟให้สัญญามือคนของตัวเองแยกตัวออกไปล้อมรอบบริเวณนี้ไว้

          “ฉันได้ยินเสียงเจ้ากาแฟ”

          “ผมก็เช่นกันครับ เลยปลุกทุกคนให้ตื่น”

          “ทหารของผมพร้อมทุกนายครับ”

โอมานบอกซาเชส งานนี้คงได้มีการบู๊บ้าง

          “ขอบใจทุกคนมาก คืนนี้คงหลีกเลี่ยงไม่ได้แล้ว”

          ซาเชสขยับหูฟัง เมื่อแนวหน้าจำนวนสองคนที่ให้เฝ้าระวังบริเวณเนินทรายแรกติดต่อเข้ามา โอนอฟขยับหูฟังของตัวเอง โอมานด้วยเช่นกัน เพื่อจะได้ประสานงานกันอย่างลงตัว นี่เป็นข้อดีของเทคโนโลยีอันทันสมัยที่ซาเชสนำเข้ามา และใช้รหัสปฏิบัติการเป็นของตัวเอง โดยไม่มีใครสามารถซ้อนสัญญาณดักฟังได้

          “สถานการณ์เป็นไงบ้าง”

          “มีกลุ่มคนจำนวนหนึ่งแยกตัวออกจากกันครับ เหมือนพวกมันจะจู่โจมล้อมเข้ามา”

ขณะรายงานเจ้าตัวก็นอนแนบกับพื้นทรายเพื่อไม่ให้ฝ่ายตรงข้ามผิดสังเกต

          “ระวังตัวกันด้วย พวกเราแยกกันออกไป มันมาแน่”

ซาเชสเอ่ยเสียงเหี้ยมเกรียม เป่าปากเบาๆ เรียกนกเหยี่ยวตัวโปรด เจ้ากาแฟโฉบเข้ามาใกล้และเกาะบนหลังอูฐ

          “กาแฟ เจ้าอยู่เฉยๆ ห้ามส่งเสียงเด็ดขาด เดี๋ยวพวกมันจะรู้ว่าเจ้าเป็นสัตว์เลี้ยงของฉัน”

นกเหยี่ยวเอียงใบหน้าทำตาล่อกแล่ก โฉบขึ้นไปเกาะบนกิ่งไม้ขยับปีกสองครั้งและอยู่ในอาการสงบไม่ส่งเสียงร้องแบบเมื่อครู่

          ทุกคนแยกย้ายตามสัญญาณมือ ใช้คำพูดน้อยที่สุด เพื่อไม่ให้ฝ่ายตรงข้ามจับความเคลื่อนไหวได้ ซาเชส โอนอฟ โอมาน ไม่อยากประมาท พวกมันกล้าตามมาจนถึงที่นี่ แสดงว่ามันเก่งพอตัว

          ข้างฝ่ายอัญมณีเริ่มรู้สึกถึงความไม่ปกติมากขึ้นเรื่อยๆ อาวุธพร้อมมือขนาดนี้ แถมยังย่องเบาแยกตัวกันออกไปเป็นกลุ่ม มีการใช้ชุดหูฟังสากลด้วย นี่มันปฏิบัติการบราโวอะไรกันล่ะเนี่ย

 

……………………………………….

 

แวะมาส่งพี่ซาเชส กับ น้องอันย่าแล้วนะคะ ฝากติดตามรูปเล่มด้วย ตอนนี้วางแผงที่ร้านนายอินทร์ ซีเอ็ด บีทูเอส แล้วจ้า ที่นายอินทร์มีส่วนลดด้วย อย่าลืมอุดหนุนกันเยอะๆ นะคะ หาไม่เจอสั่งกับพนักงานหน้าร้านได้เลยจ้า

ปล. นิยายเรื่อง มารร้ายคุกคามรัก พรุ่งนี้จะอัพปฐมบท อย่าลืมแอดติดตามกันนะจ้าตามลิงค์เลยค่ะ รับรอง โหด ดิบ เถื่อน หื่น สุดๆ

http://my.dek-d.com/yiumarin/writer/view.php?id=1506213 

 

กานต์มณี

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

558 ความคิดเห็น

  1. #470 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 16:02
    อันย่า ห้ามทำเสียเรื่อง เชียว นะ 
    #470
    0
  2. #469 YulSica (@0mygirl0) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 11:30
    อันย่าอย่าดื้อนะหนู
    #469
    0
  3. #466 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 11:08
    ดื้ออีกแล้ว..เดี๋ยวโดนดี
    #466
    0
  4. #465 โอวหมวย (@varajung) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 11:04
    เหยี่ยวชื่อกาแฟน่ารักอ่ะ
    #465
    0
  5. #463 ผีน้อยชิชา (@maydoku) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 10:42
    อันย่าจะสร้างปัญหาให้เฮียไหมเนี่ย
    #463
    0
  6. #454 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 08:43
    อันย่าระวังตัวด้วยมัวแต่แอบดูอยู่นั่นแหละ 5555
    #454
    0
  7. #453 Pla Ruengurai (@khunpla) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 07:36
    อันย่าสู้ๆๆจ้าาา
    #453
    0
  8. #452 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 07:33
    อันย่าอยู่เฉยๆนะ มันอันตรายจะทำให้พี่ซาเชสลำบ่กด้วย
    #452
    0