โซ่รักอสูรร้อน (สนพ.ไลต์ออฟเลิฟ)

ตอนที่ 30 : บทที่ 9 - 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,309
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    6 ก.ย. 59

 



บทที่ 9 - 2


        “ไง ไอ้ซาเชส ฉันจะนับแค่สามเท่านั้น ถ้าแกไม่ออกมา ไอ้ฝรั่งนี่จะต้องโดนยิงขา แขน และสุดท้ายคือหัวสมอง”

        ยอซุปข่มขู่กดดัน ร่างใหญ่ที่หลบอยู่หลังพุ่มไม้ห่างไปราวสี่สิบเมตรเดินออกมา พร้อมกับคนของตัวเองสองคนที่ก้าวมายืนอย่างระมัดระวัง

        “พวกนายออกมาทำไม”

        “เราห่วงคุณซาเชสครับ”

        “มันต้องการแค่ฉันคนเดียว รักษาชีวิตของตัวเองไว้สิ”

        หันมาตำหนิ แต่ชายชุดดำด้านหลังยังคงมุ่งมั่น ปืนในมือครบเตรียมพร้อมหากเกิดอะไรขึ้น

        “ออกมาได้แล้วหรือ กลัวไอ้ฝรั่งนี่ตายใช่ไหม”

        “ใช่ เพราะเขาคือนักท่องเที่ยว คือคนที่ไว้วางใจต่อประเทศนี้ ฉันไม่อาจปล่อยให้เขาได้รับอันตราย แกล่ะ ปิดหน้าปิดตา กลัวฉันรู้หรือว่าเป็นใคร”

        ถามกลับเสียงเหี้ยมดุดัน ส่งสายตาให้คนของตัวเอง โอนอฟส่งเสียงมาตามหูฟังว่าตอนนี้ทีมเสริมใกล้เข้ามาแล้ว ฉะนั้นสิ่งที่เขาต้องทำคือการแลกตัวเองกับตัวประกัน

        “ทำไมต้องกลัววะ ออกมาก็ดี สั่งคนของแกให้วางอาวุธ”

        “ไม่นะครับ พวกเราไม่”

        “ทำตามที่มันต้องการ เราต้องช่วยหมอสตีฟ เขาไม่ควรได้รับบาดเจ็บ”

        คำพูดของผู้เป็นนายทำให้ทั้งสองยอมวางอาวุธในมือ เช่นเดียวกันที่ซาเชสก็ยอมวางอาวุธของตัวเอง หมอสตีฟไม่ตกใจแต่เขารู้สึกว่าตัวเองคือตัวถ่วง ทำให้ทุกคนในที่นี้ต้องยอมทำตามคนร้าย

        “ผมขอโทษที่ทำให้คุณเดือดร้อนนะครับ”

        “คุณไม่ผิดหรอก ผมต่างหากที่ดูแลความปลอดภัยให้นักท่องเที่ยวอย่างคุณได้ไม่ดีพอ”

        ซาเชสตะโกนตอบ ตวัดสายตามองคนร้าย มั่นใจว่าเขาไม่เคยรู้จักมันมาก่อนอย่างแน่นอน ซาเชสไม่มีศัตรูที่ไหน มันต้องเป็นคนที่ใครส่งมาเพื่อกำจัดเขา

        “อย่ามัวสั่งเสีย แกก้าวออกมาข้างหน้า”

        “แกคิดจะยิงฉันทิ้งงั้นเหรอ”

        “ใช่ เพราะค่าหัวของแกมันมากมายให้ฉันกับลูกน้องกินอยู่สบายไปตลอดชาติ”

        มันหงายหน้าหัวเราะลั่น การมีตัวประกันมันเป็นต่อหลายขุมอย่างนี้นี่เอง พยักหน้าให้คนของตัวเองเข้าไปพาตัวซาเชสมา

        “ต้องแลก แกปล่อยตัวประกันก่อน”

        “แกไม่มีสิทธิ์ต่อรองอะไรทั้งนั้น แล้วกระสุนมันก็ไม่เข้าใครออกใครด้วย ไป เข้าไปเอาตัวมันมา”

        สั่งลูกน้องเสียงเหี้ยม ซาเชสพยายามระงับความโมโห เขาจะทำให้เสียแผนไม่ได้เด็ดขาด ชีวิตทุกชีวิตมีค่า ทุกคนไม่ควรมีใครได้รับบาดเจ็บไปมากกว่านี้

        “ทุกคนไม่ต้องตามมา”

        “แต่ว่า...”

        “เตรียมตัวให้พร้อม อีกอึดใจเดียว ทุกอย่างก็จะจบ”

        เอ่ยเสียงลอดไรฟันเบาๆ กับคนของตัวเอง ชายหนุ่มสะบัดแขนจากการเกาะกุม ยินดีเดินเข้าไปหาไอ้ตัวหัวหน้าด้วยมาทงามสง่า คนอย่างซาเชสคุมคนงานเป็นพันเป็นหมื่นคน จะอะไรกับแค่สวะสังคมไม่กี่คนที่มันบังอาจมาต่อกร เขาจะทำให้รู้ว่ามันเล่นผิดคน

        ข้างฝ่ายอัญมณีใจคอไม่ดี กัดปากแน่นหลายครั้งที่จะขยับตัวออกไป แต่โอมานก็ดึงแขนหญิงสาวไว้ ใช้สายตาเป็นเชิงห้ามปราม เขาต้องทำตามคำสั่งของคุณซาเชสอย่างเคร่งครัด ยามนี้หน้าสิ่วหน้าขวานเกิดพรวดพราดออกไป อาจทำให้เสียแผน

        “ฉันห่วงพี่ซาเชส”

        “นายท่านไม่เป็นไรหรอกครับคุณหนู”

        “แต่พวกมันมีอาวุธ ดวงตาของพวกมันกระหายอยากฆ่าพี่ซาเชสมากเลย ฉัน...”

        “อย่ากังวลครับ บุรุษแดนทรายทุกคนถูกฝึกมาอย่างดี หากได้รับบาดเจ็บก็ไม่เป็นไร แต่เรื่องถึงชีวิตนั้นนายท่านไม่เคยพลาด”

        แม้ไม่ได้รับใช้ส่วนตัว แต่โอมานเคยได้ยินฝีไม้ลายมือของอสูรน้ำแข็งเจ้าของบ่อน้ำมันรายใหญ่อันดับสามของโลก เขาเก่งรอบด้าน ทุกการกระทำคงไตร่ตรองโดยรอบคอบแล้ว

        “ฉันคงทำได้แค่ภาวนา”

        อัญมณีเป็นสตรีหนึ่งเดียวในขบวน หากพวกมันรู้ว่าเธอเป็นใครทุกอย่างคงยุ่งยาก พี่ซาเชสของอันย่าอย่าเป็นอะไรนะคะ สาวเจ้าพร่ำพรรณาในใจยกมือกุมระหว่างอกขอร้องสิ่งศักดิ์สิทธิ์

        “ฉันมาแล้ว ปล่อยตัวประกันได้หรือยัง หวังว่าแกจะรักษาคำพูด”

        เอ่ยเสียงเย็นเยียบ สบตากับหัวหน้าโจรอย่างไม่ยอมแพ้ ไม่ว่ามันเป็นใครเขาจะกระชากหน้ากากมันออกมา

        “โทษทีว่ะ เพราะสัจจะไม่เคยมีในหมู่โจร”

        ปัง! ปัง! ปัง!

        ปืนในมือของนักฆ่าผู้ไร้ปรานีที่ว่าแน่ ก็ยังแพ้และช้ากว่าปืนในมือของคนที่ผ่านการฝึกอย่างหนักจากหน่วยรบพิเศษ สไนเปอร์สองคนเล็งที่มือของไอ้ตัวหัวหน้าทันทีที่มันยกปืนจะยิงใส่ซาเชส ชายหนุ่มกระแทกตัวกับคนของมันแล้วกลิ้งม้วนหลบ ดึงปืนอีกอันที่อยู่ในตัวเสื้อออกมาต่อสู้กับคนร้าย การปะทะย่อมๆ เกิดขึ้นอีกครั้งเสียงปืนดังระงมทั่วท้องทะเลทราย หมอสตีฟถูกดึงไปอีกด้าน และพาตัวออกไปจากบริเวณนี้

        “เสียงอะไร”

        “มันเหมือน เฮลิคอปเตอร์ ใช่ ต้องใช่แน่”

        เสียงใบพัดของเฮลิคอปเตอร์ไม่ต่ำกว่าสามลำกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ เปิดฉายไฟมาแต่ไกล พร้อมกับรัวปืนกลเข้าหากลุ่มคนร้าย ซาเชสสั่งคนของตัวเองให้โอบล้อม เฮลิคอปเตอร์อีกลำบรรทุกคนมากว่าสิบ ทั้งหมดโรยตัวลงมา และใช้อาวุธสงครามหนักต่อกร

        “บ้าชิบ พวกเราระวังตัว”

“หัวหน้า เราจะต้านไม่อยู่มีคนมาเพิ่ม”

ไอ้ตัวลูกน้องตะโกนบอก บางคนเห็นท่าไม่ดี รีบวิ่งไปยังม้าของตัวเองและบังคับออกไป หวาดกลัวความตาย และถึงโดนจับได้มันก็คงตายทั้งเป็น ชื่อเสียงของซาเชสเป็นที่กล่าวขานถึงความเด็ดขาดโหดเหี้ยม!

“เฮ้ย พวกแกจะไปไหน”

“ต้องรีบถอยแล้วหัวหน้า พวกมันมากันเต็มขนาดนั้น หน่วยพิเศษแน่ๆ”

ลูกน้องคนหนึ่งตะโกนบอก หันมองเพื่อนร่วมชะตากรรมที่เริ่มจะหันกลับถอยหลัง

“ไอ้พวกขี้ขลาด จ้างเปลืองเงินเปลืองทอง ฉันจะให้แกสองเท่าถ้างานสำเร็จ”

“พวกเราก็รักตัวกลัวตาย ขอโทษหัวหน้า เฮ้ย...”

ปัง ปัง เสียงปืนดังสะนั่น เมื่อลูกน้องที่เหลือสิบกว่าคนกำลังจะหนี แต่ถูกหน่วยพิเศษตีวงล้อมเข้ามา อาวุธในมือนั้นล้ำสมัย สามารถล็อกเป้ายิงได้ แสงเลเซอร์สีแดงที่พุ่งมายังพวกตนทำให้สมุนของยอซุปถึงกับก้าวขาไม่ออก ยิงต่อสู้ตัวเองก็แพ้เต็มประตู

“ฉันจะให้โอกาสพวกแกเลือก”

“อย่าไปฟังมัน แกต้องฆ่าไอ้ซาเชสให้ได้”

ยอซุปพยายามปลุกระดมคนของตัวเอง แต่หน่วยพิเศษที่ดาหน้ามาพร้อมชุดกันกระสุนก็ทำให้ทุกคนไม่กล้าทำตาม จำต้องวางอาวุธในมือลงโดยไม่มีทางเลือก สู้ไปก็ตายเปล่า ส่วนคนที่ควบม้าหนีไปเฮลิคอปเตอร์สองลำก็ขับตามและยิงสกัดโดยไม่ปรานี

“สมุนของแกวางอาวุธแล้ว แกล่ะ จะยอมไหม”

“จำไว้ ว่าคนอย่างข้า ไม่เคยแพ้ใคร” บอกเสียงเหี้ยมเกรียม นักฆ่าก็คือนักฆ่า

“แต่แกก็แพ้แล้ว สมุนขี้ขลาดตาขาวของแกมีใครช่วยแกได้บ้าง วางอาวุธถ้าไม่อยากให้ฉันต้องใช้วิธีรุนแรง”

นี่คือคำเตือนของคนที่กำลังโมโหสุดขีด ซาเชสจะยิงมันทิ้งเสียตอนนี้ก็ยังได้ แต่... เขาต้องการสาวถึงตัวผู้บงการ และคนที่จะให้คำตอบได้ก็มีแค่คนตรงหน้านี้เท่านั้น     

“ว่าไง จะยอมวางอาวุธไหม”

“พี่ซาเชสระวังนะคะ”

“ไม่ต้องห่วงอันย่า โอมาน พาคุณอันย่าออกไปก่อน เฮลิคอปเตอร์จอดรออยู่”

ชายหนุ่มสั่งคนของเจ้าชายอัสวาน อัญมณีพยักหน้าเบาๆ ไม่อยากทำตัววุ่นวายในเมื่อสถานการณ์ก็ดีขึ้นแล้ว จึงเดินนำโอมานไปยังเฮลิคอปเตอร์สองลำที่จอดรอยู่ห่างจากบริเวณนี้ราวร้อยเมตร

“จับมันมัดมือเท้า แล้วพามันขึ้นเฮเลคิคอปเตอร์ลำใหญ่ ไปขังทีเซฟเฮ้าส์”

“ครับคุณซาเชส”

อสูรเลือดร้อนมองไอ้ตัวหัวหน้าด้วยสายตาดุดัน พอคนของตัวเองเข้าประชิดจะจับมัด ร่างหนาจึงหมุดกายเดินแยกตัว จังหวะนั้นยอซุปดึงมีดพกออกจากเอว แล้วกระโจนเข้าหาซาเชสรวดเร็ว ลูกน้องตะโกนบอกให้ระวัง เจ้าตัวเบนหลบแต่ก็ยังไม่พ้น โดนมีดปาดเข้าตัวเสื้อและสีข้างเลือดไหลออกมาแดงฉาน

“ไอ้สารเลว แกไม่เข็ดใช่ไหม”

“กูจะฆ่ามึง กูจะฆ่ามึง”

มันง้างมีดเตรียมจ้วงแทงแทงซาเชสอีกครั้ง ชายหนุ่มยกปืนยิงเข้าหน้าท้องมันสามนัดซ้อน เสียงดังจนอัญมณีตกใจ เห็นคนร้ายทาบทับร่างหนาอยู่จึงวิ่งกลับมาอย่างไม่คิดชีวิต กระชากร่างอันไร้วิญญาณของคนร้ายออกไป มองมือหนาที่กุมสีข้างมีเลือดไหลออก

“พี่ซาเชสโดนแทง”

ตะโกนด้วยความตกใจ พยายามเรียกสติของตัวเอง หมอสตีฟลนลานวิ่งไปกระโจมของตัวเอง คว้าเป้ใบใหญ่มุ่งตรงมาทางนี้ เขามีอุปกรณ์การแพทย์ติดตัวมาพอสมควร จึงรีบเข้าทำการห้ามเลือดโดยมีอัญมณีเป็นลูกมือช่วยหยิบของ

“เสร็จแล้วครับ แต่ต้องรีบเย็บแผลและให้ยาสมานแผล”

“พี่เดินได้ แผลแค่นี้”

ซาเชสหันมาบอกอัญมณี เมื่อสาวเจ้าตะโกนเรียกให้นำเปลสนามมาช่วยพาตัวคนเจ็บไปขึ้นเฮลคอปเตอร์ ส่วนคนร้ายถูกนำศพไปทำพิธีต่อไป คงเหลือแต่สมุนของมันที่หน้าซีดเป็นไก่ต้มตามๆ กัน รู้ดีว่าความผิดกำลังรอการตัดสินและคงไม่อาจหนีโทษตายพ้น

“ไม่ได้ค่ะ เดี๋ยวกระทบกระเทือน”

บอกน้ำเสียงห่วงใย คนฟังส่ายหน้าขยับลุก มือหนากุมชายโครงของตัวเอง อัญมณีรีบเข้าประคอง

“บอกไม่ฟังกันบ้างเลย”

สาวเจ้าตำหนิเสียงขุ่น คนถูกตำหนิยิ้มมุมปากนิดๆ ตัวเขาใหญ่กว่าเกือบสองเท่า แต่เจ้าตัวก็ยังอุตส่าห์เข้ามาช่วย แผลแค่นี้มันทำอะไรคนอย่างซาเชสไม่ได้หรอก การปะทะวันนี้ยังไม่เท่าครึ่งที่เขาเคยเจอด้วยซ้ำ

 

…………………………………………………

 

สวัสดีค่ะ มาอัพให้อ่านกันต่อแล้วนะคะ ฝากอุดหนุนรูปเล่มเฮียด้วย วางแผงแล้วทั่วประเทศจ้า และตอนนี้อัพนิยายเรื่องใหม่แล้วนะคะ

มารร้ายคุกคามรัก  ชุดวิมานเถื่อน จะวางแผงในหนังสือเดือน ตุลาคม นี้นะคะ ฝากเป็นกำลังใจให้ด้วยค่ะ สายหื่น สายเถื่อน อย่าพลาด เพราะเรื่องนี้ร้อนแรงมากบอกเลย ไม่แอดไว้เดี่ยวพลาดเลิฟซีนไม่รู้นะคะ

http://my.dek-d.com/yiumarin/writer/view.php?id=1506213 

 

กานต์มณี

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

558 ความคิดเห็น

  1. #499 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 กันยายน 2559 / 23:47
    ยังน่ารักได้อีก อันย่า 
    #499
    0
  2. #485 ผีน้อยชิชา (@maydoku) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 12:37
    กำลังตื่นเต้น
    #485
    0
  3. #484 Pla Ruengurai (@khunpla) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 10:36
    สนุกคร่าาา ตื่นเต้นด้วย อิอิ
    #484
    0
  4. #483 yanwattana (@yanwattana) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 10:33
    มาเเล้วนะกำลังจะอ่านจร้า
    #483
    0
  5. #482 Tulip white (@orn260824) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 10:14
    โอยยย..สนุกตื่นเต้นมากค่ะไรท์
    #482
    0
  6. #481 mic_u_4 (@mic-u-4) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 10:13
    สนุกทากคะ
    #481
    0
  7. #480 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 09:38
    ติดตามค่ะไรท์
    #480
    0