โซ่รักอสูรร้อน (สนพ.ไลต์ออฟเลิฟ)

ตอนที่ 31 : บทที่ 9 - 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,450
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    7 ก.ย. 59


 


บทที่ 9 - 3



“คนพวกนี้ล่ะครับ”

“พามันไปด้วย ฉันจะสอบสวนด้วยตัวเอง”

น้ำเสียงเหี้ยมเกรียมดุดัน โอนอฟโค้งคำนับรับคำสั่ง หันไปบอกหน่วยพิเศษและคนของตัวเองให้จัดการมัดคนร้ายเข้าด้วยกัน ไม่ให้พวกนี้ตุกติกหนี

“ขอบใจนะหมอ”

เอ่ยอย่างเสียไม่ได้ หมอสตีฟพยักหน้าเบาๆ ก้าวขึ้นไปนั่งด้านหลังคู่กับโอมาน ส่วนด้านหลังเป็นอัญมณีกับคนเจ็บ สาวเจ้าใช้ผ้าผืนเล็กเช็ดใบหน้าคนตัวใหญ่ตลอดเวลา มองแผลที่มีเลือดซึมออกมาเล็กน้อย

“โอมาน เดี๋ยวนายพาคนของตัวเองกลับซาลัสได้เลย”

“ครับคุณซาเชส”

 

อโนมาใจคอไม่ดีรีบเดินเร็วๆ เข้ามาสวมกอดบุตรชายตัวเอง และหันไปสวมกอดลูกสาวของเพื่อนรักด้วยความโล่งอก เพราะทันทีที่ได้รับรายงานจากโอนอฟ เธอกับสามีก็แทบไม่เป็นอันทำอะไร เดินพล่านวนไปเวียนมาเฝ้ารอการมาของเฮลิคอปเตอร์ที่ส่งไปรับ

เซลิคเดินไปกอดบ่าบุตรชาย มองดูแผลบริเวณชายโครงก็ค่อยเบาใจ ว่าอีกฝ่ายไม่ได้รับอันตรายอะไรมากนัก พยักหน้าให้ทุกคนแยกย้ายไปพักผ่อน คงเหลือเพียงโอนอฟกับโอมานที่ตามเข้ามาในคฤหาสน์หลังใหญ่ อโนมาโอบบ่าลูกสาวของเพื่อนรักเข้าข้างใน

“โอนอฟ หมอมารอแล้ว พาเจ้านายของเจ้าไปเย็บแผลในห้องปฐมพยาบาลเลย”

“ครับท่าน”

โค้งคำนับก่อนประคองผู้เป็นนายไปยังห้องปลอดเชื้อซึ่งอยู่ปีกขวาของคฤหาสน์ชั้นล่าง

อโนมานั่งบนโซฟาตัวยาว มีร่างบางของอัญมณีนั่งข้างๆ มือบางข้างหนึ่งบีบมือของลูกสาวเพื่อนไว้แน่น มองใบหน้าสวยหวานที่ถอดแบบมาจากเพื่อนไม่มีผิดเพี้ยน

“โชคดีที่หนูไม่ได้รับอันตรายอะไร หากต้องเลือดตกยางออกน้าคงรู้สึกผิด และคงเข้าหน้าพ่อกับแม่ของหนูไม่ติด”

ยกมือลูบไล้โครงหน้าเรียวที่มอมแมมด้วยสายตาอาทรห่วงใย เห็นอัญมณีมาตั้งแต่เด็ก เอ็นดูดุจลูกสาวของตัวเองมาแต่อ้อนแต่ออก

“ท่านพ่อกับท่านแม่ไม่ว่าอะไรคุณน้าหรอกค่ะ อันย่าผิดเอง อันย่าก่อเรื่องทั้งหมด”

บอกเสียงอ่อย เพราะเป็นต้นเรื่องทำให้เกิดเหตุแย่ๆ หากเธอไม่พาตัวพี่ซาเชสไป พวกคนร้ายคงทำอันตรายพี่ซาเชสไม่ได้ ใบหน้าเนียนสลดลงด้วยความสำนึกผิด

“หนูไม่ผิดหรอกลูก คนชั่วพวกนั้นต่างหาก เดี๋ยวสืบสาวราวเรื่องคงได้รู้กันว่าใครเป็นผู้บงการ”

ประมุขของบ้านเอ่ยเสียงเย็น หันมาสบตากับภรรยา อโนมาพยักหน้าเบาๆ อยากจะรู้นักว่าคนร้ายตัวจริงคือใคร ลอบฆ่ากันแบบนี้ไม่น่าใช่คนธรรมดาสามัญ

“ลูกเราไม่ได้มีศัตรูที่ไหนใช่ไหมคะเซลิค”

“ซาเชสไม่มีศัตรู แต่... เรื่องธุรกิจก็มีบ้าง”

“จะเป็นไปได้ไหมคะ ว่ามีคนต้องการกำจัดให้ลูกเราพ้นทาง”

“เรื่องนี้คงต้องรอถามเจ้าตัว สักพักเย็บแผลเสร็จซาเชสคงออกมาเล่าให้ฟัง”

สองสามีภรรยาพยักหน้าให้แก่กัน อัญมณีหันมองผู้ใหญ่ทั้งสองด้วยความสงสัยใคร่รู้

“ใครอยู่ข้างนอกบ้าง เข้ามาข้างในหน่อย” อโนมาเอ่ยปากเรียก สาวใช้สองคนรีบเดินเข้ามาด้านใน

“จัดห้องพักให้หนูอันย่าแล้วใช่ไหม”

“เรียบร้อยแล้วค่ะนายหญิง อยู่ปีกซ้ายชั้นสอง ห้องรับรองแขกเจ้าค่ะ”

“ไปลูกไป เดี๋ยวน้าไปส่งที่ห้อง จะได้อาบน้ำอาบท่าพักผ่อนสักงีบ อีกไม่นานก็เช้าแล้ว ควรหลับสักหน่อย ร่างกายของหนูอ่อนเพลียใบหน้าก็ดูอิดโรยมาก”

ผู้สูงวัยยังคงไล้โครงหน้าลูกสาวของเพื่อน จับมืออีกข้างแล้วพาขึ้นไปจนถึงห้องพัก ภายในตกแต่งสวยงามหรูหราสมกับเป็นเศรษฐีบ่อน้ำมัน ม่านสีฟ้าอ่อนปลิวไสว ห้องเย็นฉ่ำเพราะเปิดแอร์คอนดิชั่นไว้

“เตรียมน้ำไว้หรือยัง”

“เรียบร้อยค่ะนายหญิง”

“หนูอันย่า อาบน้ำนะลูก เดี๋ยวพอเช้าน้าจะให้เด็กมาตามไปทานอาหารด้วยกัน”

หญิงสาวพยักหน้าเบาๆ ยกมือกราบบนอกของท่าน เลือดในกายครึ่งหนึ่งของเธอเป็นไทย คนตรงหน้าก็เป็นคนไทย จึงเลือกทำความเคารพด้วยวัฒนธรรมแบบไทย

“ทำตัวตามสบาย ถือเสียว่าที่นี่เป็นบ้านของหนูนะจ๊ะ เรียกใช้ทั้งสองคนนี้ได้เลย เขาจะคอยอำนวยความสะดวกต่างๆ ภายในบ้านให้หนู”

อโนมาโอบกอดลูกสาวเพื่อนอีกครั้ง ปลอบโยนลูบหลังลูบไหลแล้วจึงเดินออกจากห้อง

 

พอส่งสาวน้อยเข้าห้อง นายหญิงของบ้านจึงลงมาด้านล่าง เห็นสามีเดินกลับเข้ามาในห้องนั่งเล่นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เข้าใจว่าเจ้าตัวคงไปหาบุตรชายยังห้องปฐมพยาบาล

“ทำไมทำหน้าแบบนั้นคะเซลิค”

“ลูกชายหัวดื้อของเราน่ะสิ ฉันบอกให้พักผ่อนก่อน เพราะตอนนี้ยังดึก เจ้าตัวไม่ยอม เดินทางไปเซฟเฮ้าแล้ว บอกจะไปสอบสวนคนร้าย”

ผู้เป็นแม่ถอนหายใจ นี่ละน้า เลือดความใจร้อนแก้ไม่เคยหาย อะไรที่เจ้าตัวต้องการรู้ ก็ต้องรู้เดี๋ยวนี้ ทั้งที่สภาพบาดเจ็บอย่างนั้น

“มีใครเคยห้ามซาเชสได้บ้างล่ะคะ”

“ไม่รู้เอานิสัยแบบนี้มาจากใครกัน” ประโยคนี้ของสามีทำเอาอโนมาต้องอมยิ้ม

“นั่นสิคะ ใจร้อนที่สุดและก็เจ้าแผนการ” คำพูดนั้นทำเอาผู้เป็นสามีต้องหันมาสบตาภรรยา

“ให้ตายสิ แอนนี่อย่ามองกันด้วยสายตาแบบนี้”

“หรือไม่จริง นี่คุณนึกไม่ออกหรือคะ ว่าลูกของเราใจร้อนและเจ้าแผนการเหมือนใคร ฉันรู้นะคะว่าเหมือนหนูอันย่าจะเป็นคนผิด แต่เชื่อได้เลยว่าลูกชายของเราน่ะแผนการร้ายยิ่งกว่า”

เจ้าตัวกลับจากสอบสวนคนร้าย คงต้องเรียกคุยกันให้รู้เรื่อง

“ที่รัก แอนนี่ยังจำไม่ลืมอีกนะ”

“ใครจะลืมลงคะ ฉันเองก็ถูกจับมาเหมือนกัน”

“แต่รักของเราก็มั่นคงมาจนทุกวันนี้ และฉันมั่นใจว่าความรักของลูกเราทั้งสองคนก็ไม่ต่างกัน พวกเขาคือบุรุษแดนทราย ซาอิดหมดห่วง คราวนี้คงเหลือแต่ซาเชส เพราะว่าที่พ่อตาของซาเชสน่ะมันเรื่องเยอะ” อโนมาส่งค้อนให้สามียามเอ่ยถึงสามีของเพื่อนรัก

“ความรักของลูก ความสุขของลูก ต่อให้คุณฮาคานไม่พอใจแค่ไหน ก็ต้องยอมรับค่ะ”

“คราวนี้มันคงปฏิเสธไม่ได้”

คนตัวใหญ่หัวเราะในลำคอ สัญญาของผู้ใหญ่ระกว่างกันมันไม่อาจหลีกเลี่ยง มะรืนนี้แล้วที่เขากับภรรยาจะเดินทางไปซาลัสเพื่อพูดคุยเรื่องของเด็กสองคน

 

อัญมณีตื่นมาในตอนสาย ไม่มีใครปลุกเธอเลย สาวเจ้ารีบเข้าห้องน้ำอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า พอเปิดประตูออกมาก็พบสาวใช้ทั้งสองคนยืนอยู่หน้าห้อง

“ทำไมไม่เข้าไปปลุกฉัน”

“นายหญิงห้ามไว้ค่ะ บอกว่าอยากให้คุณอันย่าพักผ่อนให้เต็มที่”

อ่อย แต่มันเป็นการเสียมารยาทอย่างมากมาย มานอนบ้านคนอื่นแต่ยังตื่นสายตะวันโด่งฟ้า ตายๆ น่าขายหน้าชะมัด ถึงผ่านเรื่องแย่ๆ มาเราก็ไม่ควรทำตัวเป็นผู้หญิงเกียจคร้านแบบนี้

“ทุกคนล่ะ”

“อยู่ด้านล่างค่ะ นายท่านออกไปข้างนอกไปที่วังท่านชีค ส่วนนายหญิงเตรียมอาหาร”

“ยังไม่มีใครทานอาหารหรือ”

“ทานหมดแล้วค่ะ แต่นายหญิงอยากเตรียมอาหารให้คุณอันย่าด้วยตัวเองค่ะ”

อัญมณีปั้นหน้าไม่ถูก น้าแอนนี่เหมือนแม่ของเธอเลย ชอบทำอาหารให้กิน

“แล้วพี่ซาเชสล่ะ”

“คุณซาเชสอยู่ในห้องพักค่ะ พอดีเมื่อคืนไปสอบสวนคนร้าย เพิ่งกลับมาตอนเจ็ดโมงเช้าค่ะ”

คนฟังพยักหน้าเบาๆ ตั้งใจอยากไปเยี่ยมคนเจ็บ แต่คิดว่าคงไม่เหมาะ ที่นี่คือบ้านของเขาเราไม่ควรจุ้นจ้าน

“ลงไปข้างล่างนะคะ”

“อืม”

ร่างบอบบางเดินตามสาวใช้ทั้งสองลงบันไดโค้งวน ที่ประดับด้วยคริสตัลบนราวบันไดระยิบระยับ ด้านบนเป็นโดมแก้วสวยงามประดับด้วยกระจกสามารถเปิดปิดได้ ใหญ่โตไม่ต่างจากคฤหาสน์ของเธอ พอถึงบริเวณโถงล้าง ก็เลี้ยวขวาไปยังห้องรับประทานอาหาร แต่...

“ทำไมไม่ไปห้องอาหาร”

“นายหญิงให้เสิร์ฟอาหารริมสระน้ำค่ะ”

สาวใช้รายงานไม่ทันจบ นายหญิงของบ้านก็เดินยิ้มแก้มปริมาพร้อมกับสาวใช้ห้องครัวที่ยกอาหารกลิ่นหอมยั่วใจมาเสิร์ฟถึงโต๊ะ

“ทานข้าวสิจ๊ะ จะได้มีแรง ตอนแรกน้าว่าจะทำโจ๊ก แต่คิดอีกทีทำกับข้าวดีกว่า มีปลา แกงส้ม และก็ผัดผัก ข้าวสวยร้อนๆ จากเมืองไทย”

อัญมณีลุกจากเก้าอี้สวมกอดมารดาของซาเชสด้วยความขอบคุณ ท่านดูแลเธอไม่ต่างจากลูกสาวอีกคน

“ขอบคุณน้าแอนนี่มากๆ นะคะ อันย่ามาเป็นภาระแท้ๆ เลย”

“ใครว่า น้ารักหนูมากนะจ๊ะ และดีใจมากด้วยที่เราจะได้เกี่ยวดองกัน มาเป็นลูกสาวของน้าอีกคน”

มือบางลูบไล้แผ่นหลังเนียนด้วยความอ่อนโยน

“คุณน้า...”

ใบหน้าเนียนเงยจากอกของท่าน ยิ้มแห้งๆ ไม่กล้าสบตา รู้ว่าวีรกรรมที่ตัวเองก่อเอาไว้นั้นมันช่างก๋ากั่นและไม่สมควรอย่างยิ่ง

“น้าดีใจจริงๆ มาๆ ทานอาหาร น้าตั้งใจทำเพื่อหนูเชียวนะ”

บอกสีหน้ายิ้มแย้ม กดไหล่บางให้นั่งบนเก้าอี้ตามเดิม ส่วนตัวเองเดินมานั่งฝั่งตรงข้าม

“กินเยอะๆ ถ้าไม่อิ่มมีอีกเพียบ”

“อ่อย แค่นี้อันย่าก็จะอ้วนเป็นหมูแล้วค่ะ”

อัญมณีบอกน้ำเสียงติดตลก จับช้อนและส้อมตักอาหารเข้าปาก รสชาติอาหารไทยจัดจ้านและอร่อยถูกปากเสมอ เพราะมารดาก็ทำให้กินบ่อยๆ อโนมานั่งมองสาวน้อยตรงหน้าตักอาหารเข้าปากด้วยความเพลิดเพลินจนเจ้าตัวเริ่มอิ่ม คว้าแก้วน้ำเปล่ามาดื่ม

“กินนิดเดียวเองลูก”

“อันย่ากินไปเยอะแล้วค่ะ หมดนี้คงไม่ไหว”

“ไม่เป็นไร แค่ไหนก็แค่นั้น ทานน้ำผลไม้สักนิดนะจ๊ะ” มือบางเลื่อนแก้วน้ำผลไม้รวมมาวางตรงหน้าเด็กสาว

“ขอบคุณค่ะ ว่าแต่... พี่ซาเชสเป็นอย่างไรบ้างคะ”

“รายนั้นไม่ต้องห่วง เขาทำตัวปกติราวกับไม่เป็นอะไร เมื่อคืนก็ออกไปสอบสวนคนร้าย เพิ่งกลับมาได้สักสองชั่วโมง ตอนนี้คงหลับอยู่ น้าบอกเด็กต้นห้องแล้ว ว่าหากเจ้าตัวตื่นก็ยกอาหารไปให้บนห้อง เขาจะได้พักผ่อนต่อ มียาบางตัวต้องกิน” คนฟังพยักหน้าเบา

“ไปเดินเล่นกับน้าทางโน้นไหมจ้ะ จะได้ย่อยอาหารไปด้วย”

“ได้ค่ะ แต่... อันย่าขอโทรศัพท์หาแม่ก่อนนะคะ”

“จ้ะ ไปเอาโทรศัพท์มาให้คุณอันย่าทีสิ”

สาวใช้โค้งคำนับ เดินไปคว้าโทรศัพท์ไร้สายมาส่งให้อัญมณี เจ้าตัวลุกจากเก้าอี้หลังดื่มน้ำผลไม้จนหมดแก้ว ต่อสายหามารดาทันที

 

…………………………..

 

วันนี้อันย่ากับพี่ซาเชสก็มารายงานตัว ขอบคุณที่ติดตามกันมาจนถึงบทนี้นะคะ ขอบคุณมากๆ เลย รูปเล่มวางแผงแล้วอย่าลืมไปอุดหนุนค่ากับข้าวผู้แต่งกันนะคะ ค่าตัว 289  ได้ที่ร้านนายอินทร์ ซีเอ็ด บีทูเอส ตอนนี้นายอินทร์จัดโปรอยู๋ค่ะ มีส่วนลดด้วย

ปล. ฝากนิยายเรื่องใหม่ที่กำลังอัพอยู่ สายหื่นไม่ควรพลาด กินตับรวดเร้วมาก อัพเมื่อไรจะลบทันที คลิกโลดจ้า  มารร้ายคุกคามรัก

http://my.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1506213


 

กานต์มณี

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

558 ความคิดเห็น

  1. #500 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 กันยายน 2559 / 23:58
    แอนนี่ ยังน่ารักเหมือนเดิม
    #500
    0
  2. #493 YulSica (@0mygirl0) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 22:28
    พี่ซามาไหามาน้องบ้างสิ
    #493
    0
  3. #491 ผีน้อยชิชา (@maydoku) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 12:20
    อันย่าจะโดนไรไหม 555
    #491
    0
  4. #490 Pla Ruengurai (@khunpla) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 10:34
    สนุกมากๆๆคร่า
    #490
    0
  5. #489 ae65757 (@ae65757) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 กันยายน 2559 / 10:29
    สนุกมากคะไรท์
    #489
    0