โซ่รักอสูรร้อน (สนพ.ไลต์ออฟเลิฟ)

ตอนที่ 37 : บทที่ 11 - 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,128
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    16 ก.ย. 59

 


 

บทที่ 11 - 3            

 

          รถยนต์คันหรูแล่นมาจอดเทียบหน้าคฤหาสน์สุดหรูของตระกูลอาราฟัส รถผู้ติดตามรักษาความปลอดภัยห้าคันจอดนิ่งเรียงกัน การมาครั้งนี้เป็นการมาอย่างเป็นทางการ เซลิคกับอโนมาต้องการมาพูดคุยเรื่องของเด็กสองคน ประตูรถเปิดออกทั้งสองก้าวลงจากรถ พ่อบ้านเข้ามาโค้งคำนับ สาวใช้โค้งคำนับเช่นกัน ก่อนผายมือให้ทั้งสองไปยังห้องรับรอง

          ทันทีที่แขกคนสำคัญมาถึง ฮาคานและปีนังก็ลุกจากโซฟาเดินมาต้อนรับ สองคุณแม่สวมกอดซึ่งกันและกันด้วยความคิดถึง แต่สองคุณพ่อนี่สิ จับมือกันแน่นเสียจนหวั่นเกรงจะมีเรื่อง ดวงตาสองคู่สบกันนิ่งนานเหมือนวัดใจ หากสุดท้ายก็ยอมคลายมือแล้วแยกย้ายนั่งยังโซฟา

          “คิดถึงเธอมากแอนนี่”

          “ฉันเหมือนกันปิ่น ดีใจที่วันนี้มาถึง”

เพราะไม่ว่าอย่างไร เด็กทั้งคู่ก็ต้องลงเอยกัน อโนเห็นรอยยิ้มของเพื่อนก็มั่นใจเกินครึ่ง

          “ปิ่นก็เหมือนกัน” สองคุณแม่จับไม้จับมือ เพราะนั่งโซฟาตัวเดียวกัน

          “วันนี้ฉันมาในฐานะผู้ใหญ่ของเจ้าบ่าว มาเจรจาเรื่องของหนูอันย่ากับซาเชส ซึ่งนายก็คงทราบเรื่องทั้งหมดแล้วใช่ไหมฮาคาน”

ผู้มาเยือนเปิดประเด็นก่อน อีกฝ่ายไม่ชอบหน้าตนแค่ไหน แต่ก็ต้องทำทุกอย่างให้ถูกต้อง ส่วนคนถูกถามวางหน้าเรียบนิ่ง หันมาสบตากับภรรยาคนสวย ปีนังส่งสายตาบางอย่างให้สามี เพราะได้พูดคุยกันก่อนแขกทั้งสองจะเดินทางมาถึง

          “อืม ฉันทราบแล้ว”

          “ถ้าอย่างนั้นฉันไม่อ้อมค้อม คุณปิ่นด้วยนะครับ ผมกับแอนนี่ต้องการสู่ขอหนูอันย่าให้มาเป็นภรรยาของซาเชส” ปีนังพยักหน้ายิ้มกว้าง

          “ค่ะ ดิฉันไม่ขัดข้อง”

          “แล้วคุณฮาคานล่ะคะ” อโนมาเป็นฝ่ายถามสามีเพื่อน

          “ผมไม่ยินดีสักนิด ที่จะร่วมเกี่ยวดองกับเซลิค จนวันนี้ก็ยังไม่ชอบหน้ามัน”

พูดตามตรงจากใจคนเป็นพ่อ เซลิคผู้ถูกพาดพิงขยับกายเล็กน้อย

          “แต่เด็กสองคนรักกัน นายไม่ควรคัดค้านต่อต้านความสุขของลูก เรื่องระหว่างเรามันนานมาแล้ว ทั้งที่มันไม่มีอะไร นายก็ยังเฝ้าหึงหวงตะพึดตะพือ”

เซลิคเอ่ยอย่างเสียไม่ได้ ดวงตาสองคู่สบกันอีกครั้ง เหมือนปะจุไฟฟ้าสองขั้วมาเจอกัน และมันอาจทำให้เกิดประกายไฟ อโนมาหันมองปีนัง ส่วนปีนั่งบีบมือเพื่อนให้กำลังใจ เชื่อว่าทุกอย่างต้องเรียบร้อย

          “ก็เพราะนายมันก่อเรื่อง”

          “แต่มันแล้วไปแล้ว นายไม่ควรฟื้นฝอยหาตะเข็บ”

          “เพราะนึกถึงทีไร ฉันก็โมโห”

          “โอเค งั้นฉันขอโทษ ขอโทษที่ทำให้นายโมโหมาตลอดกว่าสามสิบปี และหวังว่านายจะใจกว้างมากพอลดทิฐิในหัวใจ แล้วเดินหน้าต่อไปเรื่องลูกของเราสองคน ถึงนายไม่อยากยอมรับ นายก็ต้องทำใจให้ได้ เพราะซาเชสคือคนเดียวที่จะมาเป็นเขยของนาย”

เซลิคน้ำเสียงจริงจัง เอ่ยเสียงดังฟังชัด ใบหน้านิ่งเฉยสบตากับประมุขของบ้านไม่ยอมหลบ มาถึงขนาดนี้แล้ว อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด

          ส่วนอโนมาพูดไม่ออก เซลิคไม่ใช่คนยอมใคร ทว่าเพื่อลูกแล้วสามีของตนกลับยอมเอ่ยปากขอโทษทั้งที่เรื่องราวผ่านมานาน นี่ละที่เรียกว่าความรักของคนเป็นพ่อ ส่วนปีนังยิ้มด้วยความขอบคุณ สบตาสามีที่ยังวางหน้าเรียบนิ่งเสมือนเจ้าตัวกำลังขบคิดบางอย่าง

          “ว่าไง ไอ้คนเจ้าคิดเจ้าแค้น” เซลิคเลิกคิ้วเล็กน้อยย้อนถามกลับ

          “ฉันใจกว้างพอเสมอเซลิค และฉันยอมรับคำขอโทษนี้ แต่อยากให้นายรู้ไว้ ว่าฉันไม่เคยรังเกียจซาเชส เจ้าหนุ่มนั้นมีความเป็นสุภาพบุรุษ เปรียบเสมือนลูกของฉันอีกคน ฉันยินดีฝากชีวิตอันย่าไว้ในมือของซาเชส”

สองคุณแม่ยกมือประสานกันด้วยความดีใจ ถ้ารู้ว่าทุกอย่างจะลงเอยง่ายดายแบบนี้ คงให้เด็กทั้งสองแต่งงานกันนานแล้ว

          “แต่นายทำเหมือนไม่อยากรับซาเชส”

          “เป็นเพราะฉันไม่ชอบนายต่างหาก และอยากรู้ว่าถ้าลูกของเรารักกันจริงๆ นายจะหาทางออกอย่างไร เพื่อให้ได้อันย่าเป็นสะใภ้”

รอยยิ้มร้ายกาจปรากฏบนมุมปากของฮาคาน เซลิคส่ายหน้าเล็กน้อย ยอมรับว่าตัวเองตกหลุมพรางอีกฝ่ายอย่างจัง

          “ฉันควรสู่ขออันย่าให้ซาเชสนานแล้ว”

          “แต่นายไม่คิดทำ”

          “ก็นายกันท่า อยากให้อันย่าแต่งกับลูกของเจ้าชายอัสลาน”

          “ฉันเป็นพ่อ ฉันไม่เคยบังคับ ฉันแค่มองดูทุกการกระทำ ว่าความรักของทั้งคู่จะลงเอยแบบไหน การมองดูเงียบๆ การบอกปฏิเสธ การคัดค้าน ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันจะไม่ยอมรับ”

          บทจะง่ายอะไรๆ มันก็ง่ายไปเสียหมด ก่อนหน้านี้เจอกันทีไรปะทะทุกรอบ ทว่าวันนี้ทางออกที่ได้รับ มันทำให้เซลิคสบายใจ เรื่องยุ่งๆ คงไม่เกิดขึ้นหากซาเชสมีความกล้ากว่านี้ แต่ก็นั่นละ ถ้ามันง่ายมันคงไม่ใช่รสชาติของความรัก ไม่ใช่รสชาติของชีวิต อุปสรรคที่เรามองว่าใหญ่ แท้จริงแล้วมันเล็กเท่าเส้นผมบังตา

                            

          อโนมาดึงแขนเพื่อนรักออกมาคุยกันบริเวณสระน้ำขนาดใหญ่ มีน้ำพุสวยเต้นระบำอย่างเป็นจังหวะอยู่กลางน้ำ หงส์สามคู่คลอเคลียไม่ห่าง สาวใช้นำของว่างมาเสิร์ฟที่โต๊ะก่อนขยับไปยืนห่างๆ ให้ความเป็นส่วนตัวกับนายหญิงและเพื่อนสนิท

          “สามีของปิ่นสุดยอดเลย เล่นเอาเราขบคิดมาตลอดว่าจะหาทางออกอย่างไร”

          “ใช่แต่ฮาคาน คุณเซลิคก็ทำในสิ่งที่เราคาดไม่ถึง”

          “ผู้ชายมีโมเม้นที่ทำให้เรารู้สึกตื่นเต้นตลอด”

          อโนมาป้องปากหัวเราะ กว่าจะปรับความเข้าใจกันแบบลดทิฐิก็ต้องรอเวลากว่าสามสิบปีเท่าอายุของลูกๆ เลยทีเดียว

          “หวังว่าจากนี้คงจะคุยกันถูกคอ”

          “คงไม่มีปัญหาอะไร เพราะเด็กสองคนรักกัน”

          “แบบนี้โล่งอก ว่าแต่ฉันอยากให้จัดงานแต่งโดยเร็วที่สุด คิดว่าจะมาจัดที่ซาลัสคงเหมาะ เพราะเพิ่งจัดงานแต่งของซาอิดไปหมาดๆ” ปีนังพยักหน้าเบาๆ

          “ฉันเห็นด้วยแอนนี่ เด็กทั้งสองจะได้ครองรักสมใจ อีกอย่าง ถ้ามีซาเชสคอยดูแล จอมแสบของฉันจะได้ไม่คิดไปค่ายผู้อพยพอีก หลายเดือนที่ผ่านมาบอกตามตรงว่าฉันไม่เคยนอนหลับสนิทเลย”

          อโนมาบีบมือเพื่อนด้วยความเข้าใจ หัวอกคนเป็นแม่รู้ว่าลูกอยู่ในอันตราย ใครเลยจะไม่เป็นห่วง

          “หากหนูอันย่าออกเรือน เวลาจะทำให้เจ้าตัวเข้าใจและเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น เหมือนกับที่เราสองคนผ่านความรู้สึกแบบนั้นมาแล้วไงปิ่น”

          “ตอนเป็นวัยรุ่น พวกเราเอาแต่ใจ เชื่อมั่นตัวเอง แต่พอตอนนี้ ในฐานะแม่ทำให้เราต้องเปลี่ยนมุมมอง คิดและไตร่ตรองรอบด้าน ไม่เอาตัวเองเป็นศูนย์กลางเหมือนสมัยก่อน”

          สองสาวพยักหน้าให้แก่กัน แม้อยู่คนละประเทศ แต่อโนมากับปีนังก็โทรหากันสม่ำเสมอ ความเป็นเพื่อนจึงแน่นแฟ้นไม่เสื่อมคลายไปกับการเวลา

          “กินขนมสิ ไม่ได้กินแบบนี้นาน รู้ว่าเธอจะมาก็เลยรีบทำ”

          “ขนมจีบกุ้ง”

          “ใช่ ส่วนอันนี้ของหวานแบบไทยๆ ลอดช่อง”

          สองสาวหัวเราะคิก ถึงมาอยู่ต่างบ้านต่างเมือง สองคุณแม่ก็ยังไม่ลืมรากเง้าของความเป็นไทย ที่คงฝังอยู่ในสายเลือด

          “ทำให้คิดถึงเมืองไทย นี่ก็ไม่ได้กลับมาหลายเดือนแล้ว”

          “ฉันก็เหมือนกัน สงสัยต้องจัดทริปยาวๆ ไปพักผ่อนกันสักหน่อย”

          “เราไปสองคนดีไหม ให้เหล่าคุณพ่อเขาอยู่ที่นี่”

          อโนมาต้นคิดหัวเราะเบาๆ ปีนังพยักหน้าเห็นด้วย ทำให้นึกถึงสมัยยังสาวขึ้นมาทันที

          “งั้นหลังงานแต่งซาเชสเป็นไง”

          “ได้สิ”

          ปีนังไม่ปฏิเสธ อยากเที่ยวแบบผู้หญิงๆ บ้าง งานนี้ต้องบอกสามีเนิ่นๆ ไม่อย่างนั้นเจ้าตัวอาจมีงอนหากรู้ว่าตนกับเพื่อนจะขอหนีเทียวแบบคนโสด

 

…………………………………………

 

สวัสดีจ้า วันนี้พี่ซาเชสก็มานะคะ อัพให้อ่านกันต่อแล้ว ขอบคุณที่เป็นกำลังใจกันด้วยดีตลอด ฝากรูปเล่มเฮียด้วย โซ่รักอสูรร้อนวางแผงแล้วทั่วประเทศค่ะ

 

ปล. ฝากผู้ชายคนใหม่ใน มารร้ายคุกคามรัก แอดลิงค์เป็นแฟนฮีได้เลยค่ะ รับรอง ใครสายเถื่อน สายโหด สายหื่น ไปชมกันค่ะ ใกล้ฟินแล้วนะเออ เดี๋ยวจะหาว่าไม่บอก เพราะถ้าลงก็จะรีบลบทันทีจ้า จุ๊บๆ

http://my.dek-d.com/yiumarin/writer/view.php?id=1506213

 

กานต์มณี

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

558 ความคิดเห็น

  1. #547 ผีน้อยชิชา (@maydoku) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 09:24
    ว้าว อยากอ่านตอนที่สองสาวหนีเที่ยว อิอิ
    #547
    0
  2. #546 pa kae (@aphadsara) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 07:51
    อยากให้มีตอนพิเศษ ปีนังกะอโนมาไปเที่ยวแล้วมีหนุ่มมาตามจีบให้ท่านอาคานกะเซลิคออกอาการหึงจัง .....มโนมากไปป่าวเนี่ยยยเรา
    #546
    0
  3. #545 Pla Ruengurai (@khunpla) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 16 กันยายน 2559 / 19:45
    อยากรู้ว่าถ้าแม่ๆๆกะลูกสะใภ้หนีเที่ยวจะเกิดอะไรขึ้น อิอิ น่าจะสนุกนะคะ 5555
    #545
    0
  4. #544 pookpook502 (@pookpook502) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 16 กันยายน 2559 / 18:37
    คุณแม่ๆๆๆแอบแซ่บ จะหนีสามีเที่ยว555 สนุกแน่
    #544
    0
  5. #542 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 16 กันยายน 2559 / 14:56
    สนุกคร้า
    #542
    0