โซ่รักอสูรร้อน (สนพ.ไลต์ออฟเลิฟ)

ตอนที่ 5 : บทที่ 1 - 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,687
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    12 ส.ค. 59






 

บทที่ 1 - 3



      

       เสียงรถยนต์ที่แล่นเข้ามาในตอนบ่าย เรียกให้ผู้เป็นแม่ที่กำลังจัดแจกันดอกไม้รีบเดินออกมาจากตัวบ้าน อ้าแขนรับร่างหนาที่เดินทางมาหา พร้อมกับหลานตัวเล็กที่ลูกสะใภ้อุ้มอยู่ พอละจากอ้อมกอดบุตรชายจึงเข้ามาอุ้มหลานตัวน้อยในวัยที่เริ่มคลานได้แล้ว

       “ไงจ้ะหลานรัก มาหาย่าใช่ไหม ดูสิโตขึ้นเยอะเชียว”

       “ผมว่าจะมาค้างที่นี่ แล้วค่อยเดินทางไปลีเซียพร้อมท่านพ่อท่านแม่ครับ”

       “ดีเหมือนกัน ไปกันทั้งครอบครัว”

       ปีนังบอกสีหน้ายิ้มแย้ม พาหลานชายตัวน้อยเดินเข้าไปด้านใน เอเดนเดินโอบเอวภรรยาเข้าในบ้าน

       “ไม่ได้เห็นหน้ากันเลย ไปอยู่เหมืองตั้งหลายเดือน รู้ไหมย่าคิดถึงเรามาก”

       บอกพลางหอมแก้มหลานชายหลายฟอด เจ้าตัวหัวเราะด้วยความชอบใจ ทำตาแบ๊วมองผู้เป็นย่า

       “เลี้ยงง่ายไหมลูก”

       “ค่ะท่านแม่ ไม่ค่อยโยเย แต่กลางคืนช่วงนี้ชอบเล่นบ่อยค่ะ บางวันกว่าจะยอมนอนก็ดึกค่ะ”

       จินตญาบอกแม่สามี ปีนังยิ้มบางๆ วางหลานให้นั่งบนตัก แต่เหมือนเจ้าตัวจะไม่ยอม พยายามดันจะลงข้างล่างจึงต้องปล่อย เจ้าตัวจึงค่อยคลานไป จินตญารีบไปคอยดูลูกพร้อมกับสาวใช้คนอื่น

       “ท่านพ่อไปประชุมหรือครับ”

       “ใช่ พ่อกับอาเซมมีประชุมจนถึงเย็นจ้ะ เรื่องที่จะเปิดโรงแรมใหม่ที่สิงคโปร์ ที่เราร่วมลงทุนกับเจ้าชาย”

       ชายหนุ่มพยักหน้าเข้าใจ เพราะโปรเจคนี้พูดคุยตั้งแต่ก่อนอัสวานจะแต่งงาน

       “แล้วอันย่าล่ะครับ”

       “ไม่อยู่จ้ะ ออกไปข้างนอก”

       “ไหนท่านแม่ว่ายายตัวแสบเก็บตัวอยู่ในห้องมาสองสามวันแล้ว”

       น้องก็คือน้อง เขารู้ว่าเจ้าตัวเสียใจแค่ไหนที่ซาเชสประกาศแต่งงาน แต่ความจริงก็คือความจริง

       “เมื่อคืนแม่ไปคุยกับน้อง อันย่าเป็นคนเข้มแข็ง แม่เชื่อว่าน้องต้องผ่านเหตุการณ์นี้ไปได้ เวลาจะทำให้อะไรดีขึ้น”

       คนฟังถอนหายใจ เขาเองก็มีความรัก เป็นรักแรก รักเดียว และรักสุดท้าย แต่สำหรับน้องเล็ก คงหนักหนาสาหัส งานจะมีพรุ่งนี้แล้วสินะ สิ่งที่เขาอยากให้เปลี่ยนแปลงมันคงไม่เกิดขึ้น เอเดนโทรคุยกับซาเชสเจ้าตัวก็ยืนยันหนักแน่นว่าไม่ยกเลิกงานแต่ง

       “ผมหวังให้เป็นเช่นนั้น ว่าแต่น้องออกไปไหนหรือครับ หรือว่าไปช็อปปิ้ง”

       “เปล่าจ้ะ ไปตำหนักเจ้าชายบอกว่าจะไปเยี่ยมหลาน”

       “ไปเยี่ยมลูกอัสวานหรือครับ”

       “เห็นว่าจะแวะซื้อของเล่นไปให้หลานด้วย เพราะตั้งแต่มาถึงอันย่ายังไม่ได้ไปหาหลานเลย แม่ก็เห็นด้วย เพราะดีกว่าเจ้าตัวจับเจ่าอยู่ในห้อง แบบนั้นแม่ใจคอไม่ดี”

       เอเดนเข้าใจว่ามารดารู้สึกเช่นไร เรื่องของอัยย่ากับซาเชส เป็นข้อตกลงที่มีมาตั้งแต่พวกเขายังไม่เกิดด้วยซ้ำ ว่าถ้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมีลูกสาวหรือลูกชายก็ขอให้ได้แต่งงานกัน ทว่าพรุ่งนี้ ข้อผูกพันธุ์ตามสัญญานั้นก็จะเป็นโมฆะ

       “น้องคงไม่อยากอยู่คนเดียวเหมือนกัน อันย่าเป็นคนสนุกสนาน เดี๋ยวน้องก็หายครับ น้องยังเด็กมีเวลาถมเถในการเลือกคู่ครอง” ปีนังพยักหน้าเบาๆ

       “ขอให้เวลานั้นมาถึงโดยเร็ว เห็นหน้าน้องเศร้าหมองแม่ไม่สบายใจ แม่กลัวว่าน้องจะกลับไปค่ายอาสาผู้อพยพอีกรอบ หากเป็นแบบนั้นแม่คงยิ่งทุกข์หนัก”

       นี่คือสิ่งที่เอเดนเองก็เป็นกังวล เจ้าตัวอาจบ้างานหนักขึ้น หากอีกใจเขาก็เชื่อว่าน้องต้องมีสติและจัดการกับความรู้สึกได้ ไม่ช้าก็เร็วน้องคงกลับมาเป็นน้องคนเดิม

       “เดี๋ยวน้องกลับมาตอนค่ำ เอเดนลองคุยกับน้องสักนิดนะ ลูกสนิทกับน้อง”

       “ครับ แล้วอาเซมล่ะครับ”

       “รายนั้นมาคุยตั้งแต่วันแรกๆ ที่น้องกลับมาแล้ว”

       “ครับ ผมจะให้กำลังใจน้อง”

       “ดีจ้ะลูก น้องเป็นผู้หญิง ต้องการกำลังใจ โดยเฉพาะกำลังใจจากคนในครอบครัว”

       นายเหมืองหนุ่มพยักหน้า ไม่ว่าร้ายหรือดีเวลาสามารถเยียวยาหัวใจคนได้ เขาเชื่อเช่นนั้น

 

       เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นหลายครั้ง เรียกให้ร่างบอบบางของสาวสวยที่เพิ่งจะเอนกายลงนอนต้องลุกจากเตียง คว้ามือถือขึ้นมาเห็นว่าเป็นชื่อใคร หัวใจก็เต้นรัวตุบๆ ต่อมๆ น้ำตาคลอสองดวงตา อีกไม่กี่ชั่วโมงนับจากนี้นีล่าก็จะกลายเป็นเจ้าสาวของซาเชส ชายหนุ่มตระกูลดังซึ่งเป็นที่หมายปองของสาวๆ ทั้งประเทศ แต่... หัวใจของเธอกลับมอบให้กับใครอีกคน เขาเงียบหายตั้งแต่รู้ว่าเธอจะแต่งงานกับพี่ชายของเขา

       “สวัสดีค่ะ”

       “นีล่า ผมคิดว่าคุณจะไม่รับโทรศัพท์ของผมเสียแล้ว”

       “ซาอิด ทำไมคุณเพิ่งโทรมาคะ”  

       “เพราะผมเจ็บปวดหัวใจ เจ็บมาก จนตอนนี้ผมก็ยังทำใจเรื่องที่คุณจะแต่งงานกับพี่ซาเชสไม่ได้ พรุ่งนี้แล้วสินะ พรุ่งนี้ที่คุณจะเป็นของคนอื่น”

       ต้นสายน้ำเสียงเจ็บปวด นีล่าก็เจ็บไม่ต่างกัน แต่ในเมื่อพ่อแม่ตกปากรับคำยินดี เธอเป็นเพียงลูกจะทำอะไรได้ นอกจากทำตามคำสั่งของท่าน

       “หากเป็นไปได้ ผมอยากเปลี่ยนทุกอย่าง ให้เราได้แต่งงานกัน”

       “มันคงเป็นแค่ความฝัน พรุ่งนี้ฉันจะเปลี่ยนสถานะเป็นพี่สะใภ้ของคุณแล้ว โปรดอย่าโทรมาอีกเลยนะคะ หากใครรู้เข้าคงไม่ดีแน่”

       บอกเสียเครือ พร้อมๆ กับน้ำตาที่ร่วงเผาะอาบแก้ม พยายามกลั้นเสียงสะอื้นไม่ให้อีกฝ่ายได้ยิน

       “ผมขอโทษ ผมคงทำได้แค่อวยพรให้คุณโชคดี”

       “ซาอิด...”

       “ยังไม่รู้เลยว่าพรุ่งนี้ ผมจะทนอยู่ร่วมพิธีได้หรือเปล่า”

       จากนี้ซาอิดต้องทำงานให้หนักขึ้น เพื่อจะได้ตัดใจจากนีล่า

       “ซาอิด คุณต้องรักตัวเองให้มากๆ นะคะ ฉัน...”

       “อย่าพูดอะไรทำให้ผมต้องเจ็บปวดเลย ผมผิดเอง ผิดที่ชะล่าใจ ผิดที่ไม่ยอมสารภาพ ผิดที่ไม่ยอมทำให้มันถูกต้อง นีล่า โชคดีนะ ขอให้โชคดี”

       พูดเพียงนั้นซาอิดก็ตัดสายไป หัวใจตรอมตรมจมอยู่ในความรู้สึกที่เรียกได้ว่าอกหัก มันเจ็บร้าวกลัดหนอง และมันคงเป็นเช่นนี้อีกนานกว่าจะตัดใจจากสตรีที่ตัวเองรัก

 

       แม้ดีใจที่ลูกสาวไม่ต้องเกี่ยวดองกับลูกชายของเซลิค ศัตรูหัวใจในวัยหนุ่ม พันธะสัญญาระหว่างมันกับภรรยาของเขายุติลง แต่ทำไม ในฐานะความเป็นพ่อ ฮาคานจึงรู้สึกไม่สบายใจ โดยเฉพาะเมื่อเห็นใบหน้าฝืนยิ้มมีความสุขกลบเกลื่อนความเศร้าในหัวใจของธิดาสาว ใบหน้าเปื้อนยิ้มแต่แววตาหมองหม่นคู่นั้นมันทำให้เขาพลอยรู้สึกเจ็บไปด้วย

       “มายืนอะไรตรงนี้คะ ทำไมยังไม่เข้านอน พรุ่งนี้เราต้องออกเดินทางแต่เช้ามืดไปลีเซียนะคะ”

       ปีนังเดินออกมาริมระเบียง มองสามีที่ยืนกอดอกด้วยสีหน้าครุ่นคิด

       “ฉันรู้ทูนหัว แต่...”

       “เรื่องอันย่าใช่ไหมคะ คุณควรดีใจไม่ใช่หรือ ที่ตัวแสบของเราไม่ต้องแต่งงานกับซาเชส”

       ถามน้ำเสียงราบเรียบ ฮาคานถอนหายใจยกแขนโอบกอดไหล่บางของคู่ชีวิต

       “นั่นสิ ฉันควรดีใจ แต่ทำไมลึกๆ กลับเจ็บปวด เมื่อเห็นสีหน้าของอันย่าตัวแสบ อันย่าพยายามยิ้ม พยายามหัวเราะ พยายามคุยเรื่องอื่น พยายามทำตัวมีความสุขเมื่อบ้านเราได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตา แต่... ฉันแอบเห็นความร้าวรานในใจของลูก”

       ปีนังพยักหนาเล็กน้อย ตนก็รู้สึกไม่ต่างจากสามี อันย่าปักใจกับซาเชสมาก ขนาดไปเรียนเมืองนอกหลายปี เจ้าตัวก็ไม่เคยชายตาแลคนอื่น ไม่อยากเห็นลูกอมทุกข์แบบนี้เลย

       “อันย่ารักซาเชสนะคะ”

       “ฉันไม่อยากยอมรับความจริงข้อนี้”

       “แต่มันเป็นความจริง ฉันถามลูกแล้ว อันย่าบอกว่าจะไม่ไปร่วมงานแต่งของซาเชสค่ะ คงมีแค่คุณกับฉัน เอเดนกับหนูจิน แล้วก็อาเซม ส่วนภรรยาอาเซมกำลังแพ้ท้องหนัก ตอนแรกว่าจะไปแต่คงไม่ไปแล้ว”

       ฮาคานถอนหายใจอีกครั้ง ทุกคนมีความสุข ยกเว้นจอมแสบของเขาคนเดียวที่ตกอยู่ในห้วงแห่งความเศร้า

       “หากเวลาผ่านไป ลูกเราคงเรียนรู้และเข้มแข็งขึ้น”

       “คงต้องใช้เวลานานสักหน่อย อันย่าไม่ได้รักซาเชสแค่ปีสองปี  แต่ลูกสาวเรารักมานาน คุณเป็นผู้ชายคงมองออก”

       นี่แหละ ฮาคานจึงพยายามกันท่าไม่อยากเกี่ยวดองกับเซลิค เพราะจะทำให้มันชนะเขา และเขาไม่อยากเสียเปรียบ ทว่าตอนนี้เขาเป็นฝ่ายชนะ แต่กลับต้องทุกข์ใจ

       “ปิ่นได้ถามลูกบ้างไหม”

       “ถามค่ะ เจ้าตัวเสียใจ แต่พยายามเข้มแข็ง ตอนนี้ฉันไม่อยากถามกลัวลูกร้องไห้ขึ้นมาอีก พรุ่งนี้ไม่ไปก็ดีแล้ว เห็นภาพบาดตาบาดใจจะยิ่งเสียใจหนัก”

       หากไม่ใช่ลูกของเพื่อนสนิท ปีนังคงอยู่เป็นเพื่อนลูกมากกว่าจะเดินทางไกลไปงานแต่ง

       “ลูกเราต้องผ่านช่วงเวลานี้ไปได้”

       “ค่ะ ไปนอนนะคะ พรุ่งนี้เราต้องออกแต่เช้า”

       “บางที...ฉันคิดว่า ตัวเองมีส่วนผิดหรือเปล่า ฉันไม่เคยรังเกียจซาเชส เด็กคนนี้นิสัยดี ที่ซาเชสประกาศแต่งงานอาจเพราะไม่อยากให้เราลำบากใจ”

       “อย่าคิดมากเลยค่ะ ซาเชสตัดสินใจเลือกแล้ว เขาเลือกทางเดินของตนเอง ไม่มีใครเปลี่ยนแปลงอะไรได้นะคะ”

       ทั้งคู่กลับเข้าห้องนอน เป็นการนอนครั้งแรกที่ฮาคานนอนไม่ค่อยหลับ เขาห่วงใยความรู้สึกของลูกสาว ถึงไม่ได้แสดงออกมามาย แต่ในหัวใจห่วงใยจอมแสบไม่ต่างจากทุกคน

      

…………………………………

มาอัพให้อ่านกันต่อแล้วจ้าแม่ยกที่น่ารัก ฝากเป็นกำลังใจใหอันย่าด้วยนะคะ ฝากแอดแฟนพันแท้ติดตามด้วยจ้า

 

ปล. ตอนนี้เปิดเรื่องใหม่ที่จะอัพเดือน กย. แล้วนะคะ เป็นงานกลุ่มจึงโปรโมทแต่เนิ่นๆ แต่งร่วมกับ อรอร และ สุนิตย์ ค่ะ วางในงานหนังสือเดือน ตุลาคม

ซีรี่ย์ชุดวิมานเถื่อน ผู้แต่งรักผิดชอบเรื่องแรก “มารร้ายคุกคามรัก” โหด ดิบ เถื่อน จริงๆ ฝากไว้ด้วยจ้า กดลิงค์เลย
http://my.dek-d.com/yiumarin/writer/view.php?id=1506213


 

กานต์มณี

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

558 ความคิดเห็น

  1. #458 YulSica (@0mygirl0) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 กันยายน 2559 / 09:28
    หน่วงใจมาก
    #458
    0
  2. #242 npmonkey (@npbee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 22:46
    สงสารอันย่า แง้ๆๆน้ำตาพี่ไหล
    #242
    0
  3. #155 bkan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 19:53
    ประกาศแต่กับซาอิดเรยยย
    #155
    0
  4. #154 bkan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 19:53
    ประกาศแต่กับซาอิดเรยยย
    #154
    0
  5. #149 แอล (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 10:41
    อันย่าพังงานแต่งชัวร์ไม่ใช่ทำลายข้าวของนะแต่อาจมีการสร้างสถานการณ์ให้ทุกคนเข้าใจว่าตััวเองมีสัมพันลึกซึ่งกับซาเซสก่อนที่ซาเซสจะประกาศแต่งงานรึเปล่านะ
    #149
    0
  6. #92 ผีน้อยชิชา (@maydoku) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 09:15
    อันย่าจะทำไงต่อนะ
    #92
    0
  7. #87 Fah Pratumwan Ja (@farrsai25) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 17:42
    รอลุ้นว่าอันย่าจะทำยังไง
    #87
    0
  8. #85 mookjanny (@mkjanny) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 15:28
    รอๆนะคะ
    #85
    0
  9. #84 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 11:49
    อ่า น่าสงสารจัง
    แต่พรุ่งนี้ งานคงสนุกแน่ๆอยากรู้จังว่าอันย่านางจะทำอะไร หุหุหุ
    #84
    0
  10. #83 yanwattana (@yanwattana) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 10:36
    รอลุ้นว่าจะทำไงกันต่างคนต่างมีเเผย
    #83
    0
  11. #82 konie (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 09:52
    อันย่าจะทำอะไรอ่ะ รีบๆ ไปฉุดเลยสิเดี๋ยวไม่ทัน
    #82
    0
  12. #81 Pla Ruengurai (@khunpla) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 09:39
    สู้ๆอันย่าเข้มแข็งไว้จ้า ไม่ต้องสน อิอิ
    #81
    0
  13. #80 LuckyTarot (@LuckyTarot) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 09:28
    ถึง อันย่า ^^
    ต้องการทีมไปฉุดเฮียมั้ย? เจ้พร้อมไปช่วย.5555+
    #80
    0
  14. #79 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 08:57
    กำลังสนุกค่ะ รออออค่ะ
    #79
    0
  15. #78 โบแจจุง (@thark) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 08:47
    รอต่อน้าาาา
    #78
    0