รอยตราสามีเถื่อน (สนพ.ไลต์ออฟเลิฟ)

ตอนที่ 52 : บทที่ 10 - 1 (อัพส่งท้ายจ้า)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,471
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    4 ก.พ. 60

 
 


 

บทที่ 10 – 1 บุคคลที่สาม

 

        เช้าวันนี้ไม่ได้เร่งรีบเหมือนเมื่อวาน เจ้าบุญทุ่มอย่างออสตินอยากใช้ทุกเวลานาทีกับหญิงสาวให้มีความสุขที่สุด จึงตั้งใจจะพาเธอไปชมวิวยอดเขาอีกยอดหนึ่ง ซึ่งก็คือยอดเขาชิลธอร์นตามที่ได้คุยกันเมื่อวาน เส้นทางหลักใช้เส้นเดียวกับไปยอดเขาจุงเฟราแต่จะไปแยกกันที่สถานีเลาเทอร์บรุนเน่นเพื่อขึ้นกระเช้าอีกหลายต่อไปจนถึงยอดเขาแต่ทว่าสิ่งที่ออสตินกังวลอยู่ก็เป็นจริง

        ตืด ตืด...

        เสียงออดหน้าประตูบ้านพักดังสองครั้ง แซมพยักหน้าให้การ์ดเป็นคนไปเปิด ซึ่งเช้านี้พวกเขาทานอเมริกันเบรคฟรัสแบบง่ายๆ ดวงตาของแซมจ้องเขม็งเมื่อเห็นร่างระหงของสาวลูกผสมเดินผ่านประตูบ้านเข้ามา เจ้าหล่อนยิ้มให้ทุกคน ก่อนมาหยุดที่เขาแล้วเดินก้าวมาประจันหน้า

        “คุณคาร่า”

        “สวีสดีแซม ไม่ได้เจอกันนานเลย คุณยังหล่อเหมือนเดิม” เจ้าหล่อจีบปากจีบคอ อมยิ้มส่งให้มือขวาของออสติน กวาดตามองบ้านพักหลังนี้ ที่เคยมาครั้งหนึ่งกับครอบครัว ซึ่งนานมาแล้ว

        “สวัสดีครับ ผมไม่คิดว่าคุณจะมาที่นี่”

        “เห็นคุณป้าบอกว่าโทรมาบอกพี่ออสตินแล้ว”

        “ครับ มาดามโทรมาแล้ว”

        “ออ ฉันจะพักที่นี่ด้วย หวังว่าจะมีห้องเหลือพอสำหรับฉัน”

        “มีครับ” แซมตอบเสียงเรียบ มองสตรีตรงหน้าด้วยสายตานิ่งๆ เหมือนที่เคยมอง เขาพบหล่อนหลายครั้ง และหลายครั้งเช่นกันที่หล่อนมักใช้สายตาดูแคลนตลอดจนคำพูดประชดประชันกับเขา

        “พี่ออสตินอยู่ไหนล่ะ”

        “อยู่ในห้องนั่งเล่นครับ”

        “ฉันจะไปหาเขา”

        “เดี๋ยวผมไปบอกให้ครับ”

        “ทำไมต้องไปบอก แค่ฉันอยากเจอพี่ออสติน มาหาถึงนี่แล้ว” ดวงตาสีน้ำตาดุกร้าวไม่พอใจ เมื่ออีกฝ่ายมาขวางไม่ยอมให้เดินเข้าไปด้านใน

        “กรุณานั่งรอในห้องนี้ครับ ผมจะไปเรียนคุณออสตินให้”

        “อย่ามาใช้อำนาจกับฉันนะ”

        “แต่ทุกคนที่นี่ต้องทำตามกฎครับ ซึ่งไม่มีข้อยกเว้นสำหรับอภิสิทธิ์ชนคนไหนทั้งสิ้น” น้ำเสียงของแซมทรงอำนาจพอๆ กับดวงตากร้าวกระด้างน่ากลัวของอีกฝ่าย คาร่าเม้มปากไม่พอใจถอยหลังไปกระแทกตัวนั่งบนโซฟาตัวยาว การ์ดจึงแยกย้ายไปอีกห้องเพื่อให้ความเป็นส่วนตัวกับหญิงสาว

        “ว่าไงแซม”

        “มีแขกครับ”

        “ใครมาที่นี่” ดวงตาสีน้ำเงินเข้มหรี่ลง โยสิตาซึ่งนั่งจิบกาแฟเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามมองเจ้านายกับลูกน้องสองคนสลับไปมาด้วยความสงสัย เพราะเมื่อครู่ก็ได้ยินเสียงออดเช่นกัน

        “คุณคาร่าครับ”

        ชื่อของบุคคลที่สามไม่ได้อยู่เหนือความคาดหมายที่คิดไว้ มารดาหาเรื่องให้เขาจริงๆ ในช่วงเวลาที่ควรมีความสุขกับผู้หญิงที่ตัวเองมีใจ กลับมีใครอีกคนโผล่เข้ามา ออสตินเป็นคนชัดเจนเสมอ ไม่เคยยุ่งเกี่ยวหรือสานต่อกับสตรีที่มารดาพยายามหามาให้ ยิ่งเป็นคาร่าด้วยแล้ว เขารู้สึกกับเธอเหมือนเป็นน้องเป็นนุ่งคนหนึ่ง เพราะเห็นมาตั้งแต่เด็กๆ ไม่เคยมองเป็นอื่น

        “โอเค ฉันจะออกไปเดี๋ยวนี้”

        “ครับ” แซมเดินออกไป ชายหนุ่มลุกจากโซฟามานั่งข้างๆ หญิงสาว ที่เริ่มรู้สึกว่าวันนี้เธอกับเขาคงไม่สนุกเหมือนเมื่อวาน

        “ออกไปด้วยกันนะ”

        “คาร่าคือใครเหรอคะ” ถามด้วยความอยากรู้

        “ลูกของเพื่อนคุณแม่ เรารู้จักกันตั้งแต่เด็ก”

        “ออ แล้วเธอมาที่นี่ทำไมคะ”

        “ออกไปด้วยกันสิ ผมก็อยากแนะนำคุณให้คาร่ารู้จักคุณ” ไม่มีอะไรต้องปิดบัง วันนี้หรือวันหน้าเจ้าหล่อนก็ต้องรู้จักทุกคนรอบกายเขา

        “ฉันไม่ออกไปได้ไหม” ไม่รู้ทำไมจึงไม่อยากรู้จักผู้หญิงที่มาหาเขา หัวใจของโยสิตาที่เคยเข้มแข็งตอนนี้จู่ๆ ก็รู้สึกอ่อนแอไม่อยากพบเจอผู้คน ความสุขที่เกิดขึ้นมันกำลังจะหายไปสินะ เธอสัมผัสได้จากสีหน้าของแซมตอนเข้ามารายงาน เหมือนเขาไม่อยากพูดเท่าไร และดูเกรงใจเธอด้วย

        “ไม่ได้”

        “ทำไมต้องบังคับกันด้วย ฉันรู้สึกไม่สบายยังไงก็ไม่รู้” ความจริงแล้วสบายดี เพราะเมื่อคือก่อนนอนก็กินยาแก้แพ้เข้าไปจนหลับปุ๋ย มาตื่นอีกทีตอนแปดโมงเช้า

        “เราเป็นเจ้าบ้าน มีแขกมาก็ต้องออกไปต้อนรับทักทายตามมารยาท”

        “ฉันมันคนไม่มีมารยาท”

        “ไม่เอาสิหนูเล็ก เมื่อกี้ยาหยียังดีๆ อยู่เลย” โยสิตาถอนหายใจ สุดท้ายก็ลุกขึ้น คนตัวใหญ่ยิ้มกว้างเดินจูงมือเธอออกมาด้วยกัน

        การปรากฏตัวของออสตินและสตรีชาวเอเชีย ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของคาร่าหุบฉับ เจ้าหล่อนมองมือของทั้งสองที่จับกันไว้แน่นราวกลัวจะพรากจากกันเขม็ง ก่อนจะเดินเร็วๆ มาคว้ามือของออสตินทั้งสองข้างแล้วปัดมือของโยสิตาออกไปอย่างไม่สนใจ

        “พี่ออสติน ดีใจจังที่ได้เจอ คิดถึงมากๆ เลยค่ะ” เจ้าหล่อนโถมกายสวมกอดโดยไม่ทันทั้งตัว แถมยังหอมแก้มของออสตินโชว์โยสิตา ที่ยืนอยู่ด้านข้าง อาการของหญิงสาวนิ่งมาก มองทั้งคู่ด้วยความรู้สึกที่ยากจะบรรยายออกมาเป็นคำพูด บอกตัวเองให้เข้มแข็งเข้าไว้

        “สวัสดีคาร่า”

        “สวัสดีอะไรกัน ทักทายเสียห่างเหิน เราสนิทกันขนาดไหนพี่ก็รู้ดี คิดถึงจริงๆ นะคะ” เจ้าหล่อนปรายตาบิดปากหันมาทางโยสิตา ซึ่งสาวน้อยชายไทยก็เชิดหน้าไม่ยอมแพ้ ความสนุกที่ผ่านมามันหายวับไปกับตาจริงๆ

        “ปล่อยพี่ก่อนคาร่า”

        “อยากกอดนี่คะ คนมันคิดถึง ไม่ได้เจอตั้งนานพอคุณป้าบอกให้คาร่ามาหาพี่ที่นี่ คาร่าก็รีบตกลง จากนี้เราจะได้เจอกันบ่อยๆ แล้วนะคะ คาร่าเป็นเลขาของพี่แล้ว”

        เจ้าหล่อนจีบปาจีบคอบอก ไม่สนใจมองโยสิตาทำประหนึ่งว่าอีกฝ่ายไม่มีตัวตน ทั้งที่รู้ดีจากภาพที่ฟ้องว่าทั้งคู่คงมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งต่อกัน แต่จะสนใจอะไร คนอย่างพี่ออสตินมีผู้หญิงมากมายเจ้าหล่อนก็แค่เป็นหนึ่งในนั้นเพื่อรอวันหมดโปรโมชั่น

        “ปล่อยได้แล้วคาร่า” เพลย์บอยขี้เล่นไม่สนุกด้วย เขาต้องคุยกับมารดาให้ท่านเข้าใจ ว่าตอนนี้หัวใจของตนไม่ว่างเหมือนเมื่อก่อน

        “ก็...”

        “คาร่า” น้ำเสียงห้าวทุ้มหนักขึ้นกว่าเดิม เจ้าหล่อนจึงยอมปล่อยแล้วถอย มองมาทางโยสติอย่างไม่เป็นมิตรเท่าใดนัก โยสิตาก็ใช่จะยอม ดีมาดีกลับ ร้ายมาร้ายกลับ ไม่โกงนะคะ

        “พี่จะแนะนำให้เรารู้จักใครคนหนึ่ง”

        “ใครคะ” ถามทั้งที่รู้แก่ใจ

        “ผู้หญิงคนนี้ เธอคือคนรักของพี่ ชื่อโยสิตา เรียกสั่นๆ ว่าหนูเล็ก” ในขณะที่แนะนำน้ำเสียงของออสตินอ่อนโยนอย่างไม่น่าเชื่อ มิไยยังขยับมาใกล้ๆ โอบเอวคอดไว้อย่างถือสิทธิ์ แสดงออกชัดเจนให้แขกสาวที่มารดาส่งมารู้ว่าเธอคนนี้มีความสำคัญมากแค่ไหน

        “ส่วนนี่คาร่า เธอจะมาเป็นเลขาของผม”

        “สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะคุณคาร่า”

        “เช่นกันค่ะ” คาร่ายื่นมือมาจับกับโยสิตา แล้วแอบบีบแน่นจนโยสิตาเจ็บ แต่เธอก็โต้ตอบทันควันด้วยการใช้เล็บจิกบนหลังมืออีกฝ่าย จนเจ้าตัวต้องสะบัดมือกลับไปนิ่วหน้าออกอาการไม่พอใจ แต่ก็ควบคุมอารมณ์ได้ดีไม่โวยวาย ซึ่งอาการนั้นอยู่ในสายตาของออสตินและแซม

        “คาร่าจะนอนที่นี่ด้วยนะคะ”

        “ได้สิ พี่จะให้แม่บ้านจัดห้องให้”

        “แล้วนี่กำลังจะไปไหนกันเหรอคะ”

        “ไปยอดเขาชิลธอร์น นี่ก็จวนได้เวลาแล้ว ไปสายเดี๋ยวมีเวลาเที่ยวน้อย” ออสตินวางตัวได้ดี คนที่เขาแคร์เป็นที่หนึ่งคือโยสิตา ฉะนั้นเขาจะไม่ให้ความสำคัญคนอื่นเทียบเท่า

        “งั้นคาร่าไปด้วยนะคะ”

        “เราเพิ่งมาถึง ไม่เหนื่อยหรือ”

        “แหม เยอรมันแค่นี้เองนะคะ คาร่าไม่ใช่คนแก่จะได้เหน็ดเหนื่อยจากการเดินทาง ขอไปด้วยนะคะ นะๆ” เจ้าหล่อนออดอ้อนเข้ามาควงแขนอีกด้านของชายหนุ่ม แม้อีกด้านเขาจะโอบผู้หญิงเอเชียคนนี้ไว้ก็ตาม บอกเลยว่าคาร่าอิจฉาที่เจ้าหล่อนได้รับสายตาเป็นห่วงเป็นใยจากพี่ออสติน ซึ่งไม่เคยแสดงออกกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน แม้แต่คู่ควงก็ควงกันแค่ออกงานและจบบนเตียง ไม่สานต่อ และไม่เคยพามาบ้านพักแห่งนี้ด้วย

        “โอเค ไปกันหมดนี่ละ”

        “ฉันรู้สึกไม่สบาย ไม่อยากไปเลยค่ะ” โยสิตาแทรกขึ้น

        “ทำไมล่ะ ผมอยากให้คุณไปด้วยกัน มันสวยไม่น้อยไปกว่าจุงเฟรา ไปนะที่รัก” คำว่าที่รักออดอ้อนพร้อมดวงตาพราวระยับของเขาทำให้โยสิตาใจชื้นขึ้นบ้าง อย่างน้อยเขาก็ยังเทคแคร์เธอเหมือนเดิมแม้จะมีใครเพิ่มเติมเข้ามาก็ตาม

        “ก็ได้ค่ะ”

        “ต้องแบบนี้สิ แซมคนของเราพร้อมหรือยัง”

        “ครับพร้อมหมดแล้ว”

        “เย็นนี้ทำอาหารให้ผมกินอีกนะ แต่เดียวค่อยแวะซื้อตอนเย็น หรือจะให้การ์ดไปซื้อไว้รอดี”

        “ฉันจดรายการไว้เรียบร้อยแล้วค่ะ” หญิงสาวสอดมือล้วงกระเป๋าหยิบกระดาษโน้ตเป็นรายการอาหาที่จะทำเย็นนี้ ส่งให้แซม แล้วแซมจึงส่งให้การ์ด

       

 

……………………………………………..

 

งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา อัพส่งท้ายแล้วนะคะ รอยตราสามีเถื่อน ฝากติดตามรูปเล่มด้วยนะคะ ค่าตัว 309 บาท ซื้อได้ที่นายอินทร์ ซีเอ็ด บีทูเอส ทุกสาขาจ้า หาไม่เจอจองกับพนักงานหน้าร้านได้เลยค่ะ

หรือสั่งซื้อที่เวป สนพ. ตามลิงค์ด้านล่างนี้นะคะ

 http://www.lightoflovebooknovel.com/showbest.php?bid=731

 

ขอบคุณด้วยใจ

กานต์มณี

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

801 ความคิดเห็น

  1. #801 Jessupa (@Jessupa) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2560 / 14:26
    มีebookไหมค่ะ
    #801
    0
  2. #798 Min-sumon (@Min-sumon) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 17:12
    ไรท์ไม่อัพต่อเเล้วหรอ
    #798
    0
  3. #796 mayumi_eiei (@mayumi_eiei) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:33
    ไปซื้อเลยค่ะพรุ่งนี้....อิอิ ^^..
    #796
    0
  4. #795 คนอ่าน (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:46
    คือเกลียดไม่ต้องมีได้มั้ยตัวอืจฉานิแล้วก็พระเอกที่เป็นสุภาพบุรุษกินหญ้าน่ะขอเหอะ
    #795
    0
  5. #794 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:40
    ให้มาพักด้วยทำไมอ่ะ ปัญหามาแน่นอน
    #794
    0
  6. #793 SirikulSrikham (@SirikulSrikham) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:04
    ไรท์จ๋าเอายัยคราร่ามาปล่อยไว้แบบนี้แล้วจากไปได้ไง!!มาจัดการก่อนนะๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #793
    0
  7. #792 pookpook502 (@pookpook502) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:15
    ขอเพิ่งอีกสักตอนได้ไหม
    #792
    0
  8. #791 S'mild (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:28
    ขอบคุณค่ะ ชอบมากเลย รอติดตามทุกผลงานนะค่ะ
    #791
    0
  9. #790 supgraysimon (@supgraysimon) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:21
    อีกสักตอนไม่ได้หรอ ลุ้นมากอะ
    #790
    0
  10. #789 Dekying_Totojung (@Dekying_Totojung) (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:18
    คาร่าแรงไม่เบาน่ะนาง ห้าๆๆ คงคิดถึงไรท์แย่เลย
    #789
    0