วิกฤตรักCEO

ตอนที่ 3 : ปฐมบท - 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,719
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 354 ครั้ง
    13 พ.ค. 61




ปฐมบท – 2

 

        “สาแค่ไม่อยาก เอ่อ... ทำตัวตีสนิทเท่านั้นค่ะ”


        ตอบอ้อมแอ้ม ให้ตายสิ อยู่ใกล้ผู้ชายคนนี้ทีไรหัวใจของเธอมันเต้นรัวทุกครั้ง และหวังว่าเขาจะไม่รับรู้


        “ทำไม”


        “ก็คุณกรณ์เป็นเจ้านาย เป็นบอส พนักงานคนอื่นจะไม่ชอบใจ”


        “เรื่องของคนอื่น ไม่เกี่ยวกับเรา”


        อืม... คำว่าเราเมื่อครู่มันทำให้ระสารู้สึกแปลกๆ หากพอเลื่อนสายตามองสบกับเจ้านาย แววตาของเขาก็ยังนิ่งเหมือนเดิม และเขาชอบจุดรอยยิ้มเล็กๆ บนมุมปาก เธอไม่ชอบใจสักนิด แต่จะทำสีหน้ากระเง้ากระงอดก็ใช่ที่ เขาเป็นเจ้านายนี่นา ยังไงเขาก็ถูกเสมอแหละ


        “ว่าแต่คุณกรณ์ทราบได้อย่างไรคะว่าสาอยู่ในห้องนี้”


        “ผมรู้ก็แล้วกัน”


        เป็นคำตอบสั้นๆ ปิดประตูความสงสัยหมดสิ้น ระสาไม่กล้าซักไซ้ต่อเกิดโดนดุขึ้นมาจะกลายเป็นหาเรื่องใส่ตัวเสียเปล่าๆ เธอเองก็ยังไม่อยากตกงานแล้วไปวิ่งรอกหางานใหม่ในเวลานี้หรอกนะ เพราะงานที่ทำตอนนี้บอกเลยว่าได้เงินเดือนเยอะกว่าที่เดิมเกือบเท่าตัวทั้งที่เธอเป็นเพียงพนักงานใหม่


        “ค่ะ แล้ว...”


        “กำลังย้ายของไม่ใช่หรือ”


        “ค่ะ เกือบเสร็จแล้ว ส่วนที่เหลือในห้องเก่าสาว่าจะไปเอาพรุ่งนี้ค่ะ วันนี้เหนื่อย”


        ดวงตาคู่คมมองหญิงสาวตรงหน้า พิจารณาใบหน้าเนียนรูปไข่จืดๆ เห็นเม็ดเหงื่อเล็กๆ ซึมอยู่บริเวณไรผมก็พอเข้าใจว่าเจ้าหล่อนทำอะไรคนเดียวคงเหนื่อยน่าดู ตัวก็เล็กแค่นี้แทบจะปลิวลมอยู่แล้ว


        ปกรณ์ยิ้มเล็กน้อยในแบบที่ชอบทำ เขามักยิ้มแบบนี้เสมอ หากเพียงเท่านั้นก็สามารถสะกดสายตาเก้งกวางบ่างชะนีน้อยชะนีแก่ชะนีเด็กให้หยุดสายตาไว้ที่เขา ไม่เว้นแม้แต่ชะนี้จืดอย่างระสาที่ต้องรีบเบือนหน้าหนีความทรงเสน่ห์อย่างร้ายกาจของซีอีโอสุดหล่อขวัญใจมหาชน


        “งั้นผมช่วย”


        “อย่าเลยค่ะ ไม่ได้มีอะไรมาก แค่เสื้อผ้าไม่กี่กระเป๋ากับพัดลมเก่าๆ แล้วก็พวกของใช้เล็กๆ น้อยๆ ขอบคุณคุณกรณ์นะคะที่มีน้ำใจ แต่ อุ้ย”


        ยังไม่ทันพูดจบมือหนาก็คว้าแขนของเธอแล้วดึงออกจากห้อง สาวเจ้าหน้าเหลอหลาพยายามดึงแขนตัวเองกลับด้วยหัวใจเต้นรัว


        “คุณกรณ์จะไปไหนคะ”


        “ไปช่วยเธอขนของ”


        ปกรณ์เอ่ยยิ้มๆ เป็นวันหยุดเขาว่างพอดี การที่มีใครบางคนโทรทางไกลมาฝากฝังชะนีหน้าจืดให้ดูแล เขาก็รับปากทันทีโดยไม่ต้องเสียเวลาคิด มันยากที่จะหาเหตุผลมาอธิบาย รู้เพียงว่าปกรณ์โคตรรู้สึกเต็มใจเป็นอย่างยิ่ง ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่รับยายหน้าจืดเข้ามาทำงานในตำแหน่งผู้ช่วยเลขาซึ่งแน่นอนว่าขึ้นตรงต่อเขาเพียงคนเดียว นั่นจึงเป็นเหตุว่าทำไมพนักงานหลายคนจึงเริ่มซุบซิบว่าระสาเป็นเด็กเส้น


        “แต่ว่า...”


        “อย่าดื้อ ผมไม่ชอบให้ใครขัดใจ”


        “แต่มันไม่เหมาะนะคะ สาบอกแล้วไงคะว่าจะไปเอาเอง คุณกรณ์ไม่ต้อง...”


        สาวเจ้าหุบปากเมื่อใบหน้าหล่อเหลาหันมาคลายจะบอกว่าไม่สบอารมณ์กับการขัดขืนของเธอ เขาจะรู้บ้างไหมว่ามือที่จับมือของเธออยู่ตอนนี้มันเหมือนกับเหล็กร้อนทำเอาวูบๆ วาบๆ


        “ผมเต็มใจช่วย จบนะ”


        “ค่ะ จบก็จบ”


        ใครจะกล้าเถียง แล้วพอระสายอมตกลงง่ายๆ ใบหน้าที่ดุจะไม่สบอารมณ์เมื่อครู่ก็คลี่ยิ้มออกมาด้วยความพอใจ ให้ตายดับ หัวใจสั่นไหวร้อยริกเตอร์เห็นจะได้ มายิ้มทำไมเนี่ยไม่รู้หรือว่าไงแม้เธอจะเป็นคนหน้าจืดแต่ก็แพ้ทางเขามาก สาวเจ้าต้องรีบก้มหน้างุดปิดบัง


        “อะ เอ่อ เราจะไปกันเลยเหรอคะ”


        “ครับ ทำไมเหรอ”


        “คือสาขอไปเอากระเป๋ากับกุญแจรถก่อนได้ไหมคะ”


        “ไปรถผม”


        รถเขามีหลายคั้นข้าวของเธอไม่มาก คิดว่าน่าจะเลือกคันที่เหมาะสมสำหรับใช้บรรทุกใส่สิ่งของ


        “สาเกรงใจคุณกรณ์จริงๆ”   


        “ตั้งแต่เราเจอกัน นับได้ไหมว่าพูดคำว่าเกรงใจมากี่ครั้งแล้วระสา”


        เขาเรียกเธอเต็มยศ ผู้หญิงคนนี้พิลึกคนดีเหลือเกิน หรือเพราะเจ้าหล่อนไม่พุ่งตัวเข้าหาเขาหรือเปล่า ปกรณ์เลยเลือกเป็นฝ่ายเข้าหาเธอเองในแบบฉบับของเขา ชายหนุ่มหัวเราะหึๆ ออกมาอย่างไร้สาเหตุ


       

        ระสาก้าวมาเข้ามานั่งในรถยนต์บีเอ็มดับเบิลยูเอ็กซ์สามรุ่นใหม่ เหมาะแก่การวิ่งทางไกลหรือใส่ของที่จำเป็น จำได้ว่าระหว่างลงจากลิฟต์เจ้านายเพลย์บอยของเธอหัวเราะหึๆ เหมือนกำลังขบขันอะไรบางอย่าง มันทำให้เธอไม่ชอบใจ แต่ก็นะ พูดอะไรได้ล่ะนอกจากตีหน้านิ่งเป็นยายจืด


        “ถามจริง”


        “คะ?”


        เธอหันหน้ามามองคนขับรูปหล่อ ซึ่งเขายังคงมองการจราจรบนท้องถนนโดยไม่ได้หันมาทางตนเองแม้แต่น้อย


        “เคยมีแฟนมาก่อนหรือเปล่า”


        คำถามนี้ทำเอาสาวเจ้าหน้าแดงก่ำ มันเป็นเรื่องน่าอายเหลือเกินหากจะพูดออกไปว่า จนอายุขนาดนี้แล้วระสายังไม่เคยรู้จักกับคำว่ารัก มีแต่เคยแอบปลื้มรุ่นพี่สมัยมัธยมปลายเท่านั้นละ นอกนั้นก็ไม่มีความรู้สึกกับใคร ด้วยสมองของเธอห่วงแต่เรื่องเรียนเท่านั้น โฟกัสเพียงผลการเรียน


        “เงียบนี่คือ?”


        เขายังตั้งคำถามต่อไปโดยไม่หันมามอง เป็นระสาเสียอีกที่เป็นฝ่ายมองเขา และจ้องอยู่อย่างนั้นแบบไม่รู้ตัวจนกระทั่งคนตัวใหญ่หันใบหน้าหล่อเหลามามองเมื่อรถติดสัญญาณไฟจราจร


        “จ้องนานๆ แบบนี้จะคิดค่าเสียหายนะ”


        “คุณกรณ์ คือสาขอโทษค่ะ มาถามแปลกๆ แบบนี้สาตั้งตัวไม่ทัน”


        และไม่ใช่แค่ตั้งตัว แต่ใบหน้าของเธอยังเห่อแดงระเรื่อจนต้องเบือนหนีเมื่ออีกฝ่ายหันกลับมาจ้องอีกแล้ว“หน้าแดง”


        “ก็มันร้อนนี่คะ”


        พูดออกไปแล้วก็อยากจะกัดลิ้น ร้อนบ้าอะไรล่ะ แอร์ในรถเย็นฉ่ำขนาดนี้ รถเขาไม่ใช่เจ้ากระป๋องของเธอจะได้ร้อน


        คนฟังจุดรอยยิ้มพร้อมหัวเราะหึๆ หัวเราะเหมือนปิศาจเลยแฮะ เหมือนตัวร้ายในละครทีวีขัดกับใบหน้าหล่อเหลาแบบที่สาวๆ คลั่งไคล้  ระสาหน้ามุ่ยที่กลายเป็นตัวตลก แต่จะว่าไปตั้งแต่วันแรกที่เจอจนถึงวันนี้เธอก็ถูกอีกฝ่ายหัวเราะบ่อยๆ และน่าจะกลายเป็นความเคยชินไปแล้ว

 

……………………………….

 

คริๆ งานนี้บอสของเราเขามีน้ำใจมาช่วยเลขาหน้าจืดขนของนะคะ เพื่อนบ้านกันก็แบบนี้ละค่ะ ฝากติดตาม เอาใจลุ้นช่วยระสาของเราด้วยนะคะ บอสคอยแต่จะไล่ต้อนตลอดเลย จะรอดไหมเนี่ย

 

ขอบคุณจากใจ

กานต์มณี


 

เขย่ารักนายหัวเถื่อน
กานต์มณี
www.mebmarket.com
          พาฝัน  พกความมั่นใจมั่นหน้ามาเต็มร้อย เพื่อสอย นายหัวดาม  เดชพงษ์ คาร์เตอร์  ลงจากคานอีกครั้ง อายุที่ห่างกันถึงสิบหกปีไม่เป็นอุปสรรคทำให้เธอนึกกลัว เพราะรักที่ฝังใจมาตั้งแต่วัยเด็ก พาฝันจึงกล้าที่จะเสี่ยงเพื่อหัวใจตัวเอง          แน่ละ! การมาของเธอคงจะทำให้นายหัวสุดเคร่งขรึมผู้มีอดีตต้องปั่นป่วน มันก็ยิ่งเข้าทางให้หญิงสาวค่อยๆ ลดระยะห่างแล้วสร้างแรงดึงดูดต่อหัวใจของผู้ชายมาดดุผู้นี้!           “เด็กนี่ อยากโดนหักคอหรือไง อย่าทำให้ฉันโมโห”          “ก็เอาสิคะ จะหักคอฝันเพราะความหวังดีลุงดามก็ทำเลย” สาวเจ้ายืดคอให้อีก แต่เจ็บแขนนี่สิร้าวระบมเพราะแรงบีบยังคงเน้นหนัก          “อย่าท้าทายฉันจะดีกว่า”          “ไม่ได้ท้าทายค่ะ ฝันแค่อยากให้ลุงดามทำตามใจ เอาสิคะ หักคอเลย โมโหนักก็ทำสิ” ร้องเย้วๆ เสียงเหมือนแมวท้าทาย           “พาฝัน” เรียกชื่อหญิงสาวเสียงต่ำลอดไรฟัน          “หรือว่าไม่กล้าคะ อย่าดีแต่ขู่หน่อยเลย หึ คนแก่ ตาแก่คิดมากคิดเยอะ คิดอยู่นั่น    คิดๆๆ  ผู้ชายอะไรงี่เง่าที่สุด อื้อ....”


ปราบรักพ่อเลี้ยงเถื่อน
กานต์มณี
www.mebmarket.com
         ภาพลักษณ์บุรุษหนุ่มผู้เย่อหยิ่ง ดุดัน ของ   พ่อเลี้ยงดอม  ดนัยภัทร  คาร์เตอร์   ไม่ได้ทำให้ อารยา   หวั่นเกรงแต่อย่างไร สาวน้อยที่เพิ่งจะย้ายมาอยู่ไร่ข้างเคียงพยายามจะเข้ามาเปิดประตูหัวใจที่ปิดตายมานานด้วยมารยาร้อยเล่มเกวียน สิ่งที่เขาจะปฏิบัติต่อเธอจึงมีเพียงความเมินเฉย แต่...เจ้าหล่อนก็ท้าทายร่างกายและหัวใจของเขาโดยไม่คิดย่อท้อ เพราะอารยาวางเดิมพันไว้สูงมาก ถ้าเธอชนะ สิ่งที่ได้คือหัวใจของพ่อเลี้ยง!          “เด็กคนนี้ รู้จักคำว่ามารยาทไหม ที่นี่ไร่ของฉัน”          “อายบอกพ่อเลี้ยงแล้วไงคะ ว่าเตรียมรับมือให้ดี อารยาคนนี้ไม่ได้มาเล่นๆ”          “ฉันไม่สนุกกับสิ่งที่เธอทำ”          “ถ้าพ่อเลี้ยงไม่กลับไปกินข้าวเย็น อายก็จะนั่งสวยๆ ดูวิวลำธารนี้เป็นเพื่อน” เลิกคิ้วเล็กๆ ชอบใจที่ได้ทำให้อีกฝ่ายโมโหต่อการอยากเอาชนะ          “เธอมันนางมารร้ายชัดๆ”          “นางฟ้าต่างหากล่ะคะ สวยขนาดนี้ เอ...สงสัยพ่อเลี้ยงจะตาไม่ถึง จึงเห็นว่าคนสวยกลายเป็นนางมารไปเสียได้” ต่อว่าอย่างไรก็ไม่โกรธหรอก รู้ว่าหัวใจพ่อเลี้ยงคงกำลังแปรปรวนระส่ำระสายกับการมาของเธอ          “หลงตัวเอง”"





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 354 ครั้ง

1,096 ความคิดเห็น

  1. #52 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 07:05
    อ้ายยยยย คุณกรณ์อย่าแกล้งสา
    #52
    0
  2. #50 Pinkrabbit15 (@1975kanyabut) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 20:48
    <p>คู่นี้เอง ต้องติดตาม</p>
    #50
    0
  3. #48 amm amm (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 15:54
    <p>อิพี่ อย่าแกล้งน้องเซ่</p>
    #48
    0
  4. #42 K5599 (@K5599) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 09:42
    <p>บอสเขามีน้ำใจมากๆ</p>
    #42
    0
  5. #40 Rich99 (@Rich99) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 18:06
    <p>รุกหนักค่ะเจ้านาย</p>
    #40
    0
  6. #37 Chanidapop (@Chanidapop) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 12:48
    หลงยายหน้าจืดแล้วใช่ไหมล่ะ
    #37
    0
  7. #36 LuckyTarot (@LuckyTarot) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 11:22
    เมื่อไหร่เพื่อนบ้านจะเป็นคนร่วมเตียงนะ คุณปกรณ์สู้ๆนะ ค่อยเป็นค่อยไปรสายังไม่เคยรู้จักความรัก อิอิอิ
    #36
    0
  8. #35 ผีน้อยชิชา (@maydoku) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 11:14
    คุณกรณ์หลง สาจะรู้ตัวบ้างไหม อิอิ
    #35
    0
  9. #34 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 11:04
    หลงยายหน้าจืดไม่รู้ตัวแล้ว
    #34
    0
  10. #33 jindajin999 (@jindajin999) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 11:04
    <p>ขนของช่วย...แลกกับรางวัลไรดีน๊าาา....จับกดเลยดีไม๊น๊าาา...5555</p>
    #33
    0