มนตรารักกลางทราย - ตีพิมพ์กับ สนพ.Simply Book Love & Desire

ตอนที่ 13 : บทที่ 13 ความจริงของใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,609
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    30 ต.ค. 52

บทที่ 13 ความจริงของใจ

เมื่อคืนกว่าจะข่มตาหลับลงได้ก็ล่วงเลยเวลาจนดึกมาก เพราะในหัวสมองใบชาเฝ้าคิดเวียนวนถึงเหตุการณ์ที่เกิดโดยเฉพาะเรื่องในอุทยานสวนดอกไม้...ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันมีอิทธิพลรบกวนจิตใจเธอพอสมควร...คำกล่าวของเจ้าชายราฟาเอลตัวร้ายกำลังตามหลอกหลอนเธอ

          วันนี้เธอตื่นแต่เช้าเตรียมตัวออกไปทำงานไวกว่าปกติ หากออกช้าลีย่าคงได้เข้ามาลากตัวถึงในห้องเป็นแน่ เธอไม่อยากไปเผชิญหน้ากับเจ้าชายราฟาเอล เพื่อนสาวจะต้องมาลากเธอไปคุยกับพี่ชายด้วยแน่นอน แม้เท้าจะเจ็บแต่อาการบวมมันลดลงแล้วเธอประคบไว้เมื่อคืนเช้านี้จึงเบาเจ็บลงเธอสวมใส่ร้องเท้าแบบสบายๆ ไม่ใส่หุ้มบู้ทเหมือนวันอื่น ใบชารวบรวมอุปกรณ์ต่างๆ ลงกะเป๋าสะพายเรียบร้อยก่อนหันไปหยิบโน๊ตบุ๊คคู่ใจถือไว้แอบคิดเล่นๆ ว่าถ้าวันนี้งานไม่ยุ่งมากเธอจะส่งเมลล์หาพ่อกับแม่สักหน่อย

ว่าแล้วเธอก็เดินย่องเบาไปที่ลิฟต์ทันที...ก่อนจะเลียบเคียงเร้นหลบกายไปตามตนไม้กว่าจะถึงโรงเก็บรถเล่นเอาหอบไปเหมือนกันก็เธอเดินบ้างหลบบ้างอย่างกับพวกตีนแมวขโมย เพราะถ้าปล่อยให้พวกนางกำนัลเห็นเป็นได้ฟ้องลีย่าแน่ หากขืนอยู่คงได้ร่วมวงสนทนาด้วย จะชักช้าอยู่ไยตัดไฟแต่ต้นลมเผ่นไปทำงานก่อนดีกว่า...

 

อะไรนะ! ใบชาไม่อยู่ที่ห้อง

เสียงถามที่เกือบเป็นตะโกนของลีย่า เล่นเอานางกำนัลที่สั่งให้ไปตามเพื่อนก้มหน้าหลบตาตัวลีบสั่นไปตามๆ กัน ก่อนจะละล่ำละลักตอบออกมาเสียงสั่น

พะ...เพคะเจ้าหญิง...

แล้วรู้หรือไม่ ว่าอยู่ที่ไหน?

คนรถบอกว่าคุณใบชาออกไปทำงานแต่เช้าตรู่แล้วเพคะ...เหมือนคนตอบจะโลงใจที่ได้กล่าวออกไป อิทธิฤทธิ์ของเจ้าหญิงลีย่ายามเมื่อไม่พอใจสิ่งใดเป็นที่เลื่องลือนักหนา ซึ่งพวกเธอก็ไม่อยากเห็นเช่นกัน

เจ้าหญิงองค์น้อยถอนหายใจยาวโล่งอก เธอกลัวจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับใบชา บางทีเธอน่าจะนึกรู้ว่าเพื่อนสาวตัวดีคงต้องหาทางหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับพี่ชายเธอ คงจะอายขนาดเมื่อคืนตอนพาใบชากลับมาที่ห้องยังตอบคำถามเธออ๋อมแอ่มไม่เต็มเสียง เช้านี้ถึงได้หนีไปทำงานเหมือนเด็กหลบพ่อแม่เวลาทำความผิด

ไม่เป็นไร...เจ้าทุกข์ไม่อยู่อัยการจำเป็นย่างเธอจะไปขึ้นศาลพิพากษาคดีละเมิดสิทธิหัวใจที่ตำหนักใหญ่เพียงลำพังก็ได้

อยากรู้นักจำเลยของเธอจะแก้ตัวเช่นไร

ลีย่าสาวเท้าออกจากห้องส่วนพระองค์ทันทีเมื่อหันไปสั่งนางกำนัลในตำหนักว่าเธอจะไปตำหนักใหญ่ และหากแม่นมอิช่ามาให้บอกว่าเธอไปคุยงานที่ห้องทรงงานตำหนักเจ้าพี่

หญิงสาวเดินผ่านมาจนถึงหน้าตึกก่อนเดินไปโรงเก็บรถ ประทับนั่งรถไฟฟ้าคันเล็กที่ส่วนมากมักใช้ในสนามกอล์ฟตามรีสอร์ท หรือบ้านคนระดับเศรษฐีทั่วไปที่มีอาณาเขตบริเวณกว้างใหญ่ รวมทั้งในวังหลวงด้วยเพราะหากใช้การเดินเท้าจะเสียเวลาเปล่าโดยใช่เหตุ

รถไฟฟ้าคันเล็กแล่นมาจนถึงหน้าตึกก่อนจะจอดสนิท เจ้าหญิงลีย่าทรงดำเนินลงจากรถแล้วเดินตรงมายังประตูทางเข้าด้านหน้าทหารยามและมหาดเล็กประจำตำหนักโค้งทำความเคารพอย่างรู้หน้าที่

ไปบอกเจ้าพี่ราฟาเอลว่าเรามาเข้าเฝ้า

ลีย่ากล่าวก่อนจะเดินไปประทับนั่งรอในห้องรับรองภายในตำหนัก

          พะยะค่ะ

          มหาดเล็กรับคำทำความเคารพและเคลื่อนถอยไปทางด้านหลัง แล้วจึงก้าวพ้นประตูบานใหญ่ตรงไปยังห้องเสวยเพราะเจ้าชายราฟาเอลพึ่งจะเสด็จลงมาประทับและเสวยอาหารได้สักพักใหญ่ก่อนเจ้าหญิงลีย่าเสด็จมาถึงไม่นาน

          ชายหนุ่มเสวยอาหารเสร็จพอดำกำลังจะออกจากห้อง พลันมหาดเล็กได้เข้ามารายงานว่าเจ้าหญิงลีย่าขอเข้าเฝ้า น้องสาวเขาช่างใจร้อนเสียจริง กลัวเขาจะหลบไปไหนกันนั่นแสงอาทิตย์พึ่งจะสาดส่องขึ้นบนท้องฟ้าไม่ทันไร ใจร้อนน่าดูเชียว เขาคิดอย่างขำๆ ในพฤติกรรมของน้องสาว

          ไปรายงานเจ้าหญิงลีย่า ว่าเรารออยู่ห้องทรงงาน

          กล่าวจบร่างสูงสง่าสมชายชาตรีในชุดพื้นเมืองสีน้ำตาลเข้มเดินนำออกจากห้องทันที โดยมีองครักษ์คู่กายอย่างการิมและเซเลปสาวเท้าตามหลังไปติดๆ

 

          ร่างบางแทบปลิวลมของเจ้าหญิงลีย่าในชุดพื้นเมืองสีสันแสบทรวง เธอไม่ชอบฉลองพระองค์สีดำเท่าใดหนัก จะมีบ้างหากจำเป็นสวมคลุมทับยามออกนอกวังหรือยามเสด็จในถิ่นกันดารเพื่อกันฝุ่นทราย แต่หากอยู่ในวังหลวงจะทรงแต่งกายหลากสีสันสวยงาม แม้เป็นผ้าพื้นเมืองแต่ก็ให้ช่างเสื้อฝีมือดีออกแบบและตัดเย็บได้สวยงามหลากหลายรูปแบบ จนเป็นที่ชินตา...อย่างน้อยผ้าทอลายจากเผ่าต่างๆ เมื่อนำมาประยุกต์ให้เป็นสากลจะมีราคา เพิ่มรายได้ให้ชาวบ้านอีกหนึ่งหนทาง นั่นคือสิ่งที่เจ้าหญิงพระองค์น้อยทรงคิดและลงมือปฏิบัติเพื่อบ้านเมืองของเธอ

          เมื่อก้าวพ้นทวารบานใหญ่ลวดลายสวยงาม เจ้าของร่างเดินตรงมายังจำเลยตัวร้าย ที่ตอนนี้นั่งเด่นเป็นสง่ารอเธอมาเยือนอย่างสบายใจเฉิบ...

          ราฟาเอลยิ้มมองน้องสาวอย่างขำๆ ในท่าที ยามน้องเขาทำหน้าจริงจังมันดูขัดตา เหมือนใครกัน...

          จะใครถ้าไม่ใช่ผู้หญิงหน้าหวานแต่ในตาดุ...อย่างใบชา...เหมือนกันทั้งคู่เลย สวยแต่ชอบทำหน้าดุ...

          นั่งก่อนสิน้องรักของพี่

          เขาแกล้งยั่ว...

          เธอกระแทกร่างนั่งลงตรงข้างเขา ก่อนหันหน้ามองสบตาพี่ชายที่เอาแต่ยิ้มอารมณ์ดี จนอดหมั่นไส้ไม่ได้ มีอย่างทำเรื่องงามหน้าเมื่อคืน ยังทำเป็นทองไม่รู้ร้อนอีก

          เจ้าพี่ยังยิ้มได้อยู่อีกรึเพคะ

          แล้วน้องจะให้พี่ร้องไห้แต่เช้าหรือไรลีย่า

          เขาตอบทีเล่นทีจริงในขณะที่สายตาสอดส่ายชะเง้อมองไปที่ประตูห้อง เหมือนหาใครอีกคน

          แล้วเจ้าทุกข์ไม่มาให้ปากคำด้วยหรืออดถามออกไปไม่ได้

          ใบชาหนีน้องไปทำงานแต่เช้าแล้ว เพราะเจ้าพี่คนเดียวเพคะ

          น้ำเสียงกระเง้ากระงอดมองหน้าอีกฝ่าย

          เรื่องอะไรโยนความผิดให้พี่

          เสียดายจริง เจ้าทุกข์ไม่มาให้ปากคำแล้วถ้าจำเลยอย่างพี่ให้การไปศาลจะตัดสินยังไงหน่อ

          ราฟาเอลยิ้มกริม

          ยังมีหน้ามาพูดเล่นอีกนะเพคะ

          เขาหัวเราะเสียงดังก่อนลุกขยับกายมานั่งข้างน้องสาว นึกขำในท่าทางซีเรียสของคนข้างๆ ก่อนสั่งเซเลปให้นางกำนัลหาของว่างมาให้เจ้าหญิงลีย่ารับประทาน เผื่อจะได้ใจเย็นลงมาบ้าง

          เซเลปให้คนหาของว่างอร่อยๆ มาให้น้องหญิงเราเสวยหน่อยสิจะได้ใจเย็นลง

          น้องเปล่าใจร้อนเสียหน่อย แค่มาหาความเป็นธรรมให้กับเพื่อน...เพื่อนรักด้วย...

          เธอสับทับเสียงเน้นหนัก

          ก่อนจะพูดจาเข้าเรื่องที่ค้างคาใจแต่เมื่อคืน

          เรื่องที่เกินขึ้นเมื่อคืน...เจ้าพี่ไม่ควรทำนะเพคะ ใบชาเป็นเพื่อนน้องเรารู้จักกันมานาน น้องไม่อยากจะมาเสียเพื่อนตอนนี้

          แล้วใบชาว่าอย่างไรบ้างกับเรื่องที่เกิด

          น้องถามหลายอย่างแต่เธอตอบน้องไม่เต็มเสียงนัก บอกจะมาคุยเช้านี้ก็มาหนีกันไปดื้อๆ เพราะเจ้าพี่คนเดียวเพคะทำให้เพื่อนน้องตกใจ

          ถ้าให้พี่ตอบอีกครั้ง คำตอบก็ยังเหมือนเดิมว่าพี่ตั้งใจจะไม่ขอโทษดวงตามาดมั่นวาววับจริงจังจนคนฟังใจหาย

          นี่เจ้าพี่เธอกำลังต้องการใบชาหรือไร กำลังจะทำร้ายเพื่อนเธอเหมือนผู้หญิงชั่วคราวที่ใช้เพียงข้ามคืน...ไม่ได้เธอต้องขัดขวาง...หรือถ้าหากจำเป็นก็จะส่งใบชากลับไทยไป...ไม่อยากให้เพื่อนรักมาเป็นของเล่นของพี่ชายเธอ

          ใบชาไม่ใช่ผู้หญิงข้างถนนเป็นลูกมีพ่อมีแม่ ไม่ใช่พวกสาวฟรีเซ็กซ์ที่เจ้าพี่จะมาทำเหมือนของเล่นชิ้นหนึ่งที่สนใจเพราะมันแปลกไม่ได้นะเพคะ

          เขารู้ว่าเธอไม่เหมือนใคร และคงจะไม่มีใครเหมือน...เขาไม่ชัดเจนที่จะพูดออกไป...แต่แน่ใจในความรู้สึก...

          พี่ตั้งใจทำ และไม่ได้หมายความว่าเห็นเพื่อนน้องเป็นของเล่นเลยลีย่า

          แล้วไยไม่ขอโทษ ใบชาไม่ใช่ผู้หญิงผ่านโลกมาเยอะนะเพคะ

          ท้ายน้ำเสียงเอื้ออาทรอย่างห่วงใย

          น้องสาวเขาพูดจาอย่างกับตัวเองผ่านอะไรมาเยอะอย่างนั้น ทั้งที่ไม่ได้ต่างจากเพื่อนสักนิด

          เมื่อคืนหากเจ้าพี่ไม่เริ่ม น้องเชื่อว่าใบชาคงไม่โอนอ่อนผ่อนตามหรอก

          กล่าวจบแล้วก้มหน้าทันที เพราะเธอเองยังมิเคยมีจูบ...เลยไม่รู้ว่าเป็นเช่นไร... พูดจาแก่แดดอีกแล้วเรา

          พี่ยอมรับว่าเริ่มก่อน แต่หากไม่มีใจไร้ความรู้สึกเพื่อนน้องก็คงจะมิยอมพี่ง่ายๆ เหมือนหนแรก

          คนฟังตาลุกเมื่อได้ยินกับหูเช่นนั้น

          ตายแล้วนี่หมายความว่าเหตุการณ์เมื่อคืนมิใช่ครั้งแรกเจ้าพี่ทำแบบนี้ได้ยังไงเพคะ

          จะตกใจไยกัน เพราะมันเกิดขึ้นแล้ว

          เธอหันมองการิมกับเซเลป ไม่รู้ว่ารู้เห็นเป็นใจกันหรือเปล่า

          แล้วสองคนละเพคะ รู้เรื่องด้วยหรือไม่

          ทราบครับเจ้าหญิง เซเลปจอมขี้เล่นรีบเสนอตนออกมาทันที จนการิมต้องหันหน้ามาปราบเพื่อนรักทางสายตา คำตอบอาจทำให้เจ้าหญิงลีย่าโกรธขึ้นมาได้

          รวมหัวกันทั้งเจ้านายลูกน้องเลยนะเพคะ

          นั่นปะไรน้องเขาเหมารวมหมด

          เปล่าสักหน่อยทั้งสองคนแค่ปล่อยให้เลยตามเลย เขาตอบดื้อๆ

          ตกลงมีน้องคนเดียวที่ตกข่าว

          แค่รู้ช้า จะแปลกอันใด

          กล่าวยิ้มๆ จนอีกฝ่ายส่งค้อนให้วงใหญ่

          บอกน้องได้ไหม...เจ้าพี่จะจัดการกับเรื่องนี้ยังไง...น้องไม่อยากเสียเพื่อน...หากเจ้าพี่ไม่ได้คิดจริงจังอะไรกับใบชา น้องขอ...อย่าทำร้ายคนดี...เธอดีเกินกว่าจะนำมาเป็นของเล่นยามเหงาของเจ้าพี่เพคะ…”

          ลีย่ากล่าวน้ำเสียงจริงจังในขณะที่มือเล็กๆ จับแขนพี่ชายไว้หมั่นขอร้องทางสายตา

          ลีย่าน้องเห็นพี่เป็นผู้ชายสำส่อนขนาดนั้นเลยหรือ

          ก็น้องมองไม่เห็นเป็นอื่น ว่าเจ้าพี่จะมีเหตุอะไรที่ล่วงเกินใบชาแบบนั้น

          หากเป็นเหตุผลของหัวใจ...น้องจะเชื่อไหม?”

          ลีย่าหันขวับไปมองพี่ชายตนเองทันที ไม่แม้แต่เธอ การิมและเซเลปสบตากันไม่แน่ใจว่าหูฝาดไปหรือเปล่า

          หมายความว่าเจ้าพี่ชอบใบชาหรือเพคะ

          โอ้...ฝันของเธอกำลังจะเป็นจริงแล้วลีย่า...

          เขายิ้มพยักหน้างามสง่าในท่าที...

          น้องไม่อยากเชื่อ...

          แต่ก็ต้องเชื่อ... ราฟาเอลกล่าวไม่มีแววขี้เล่นในสายตาและน้ำเสียง

          วันนี้พี่อาจตอบได้ไม่เต็มปากนัก แต่สักวันพี่จะตอบด้วยความมั่นใจมากกว่านี้

          แน่ใจว่าไม่ได้ล้อน้องเล่น

          เห็นพี่เป็นคนโกหกหรือ

          แล้วใบชาละเพคะเราจะทำยังไง

          พี่จะทำตามวิธีของพี่

          อย่างไร?...คือวิธีของเจ้าพี่เพคะ

          เพราะบางอย่างต้องใช้เวลา พี่เชื่อว่าเพื่อนน้องคงจะมีใจให้พี่ด้วยเช่นกันแม้จะไม่ยอมรับ แต่พี่จะทำให้จำยอมอย่างไม่มีเงื่อนไขและเต็มใจ

          ยิ้มแววตาเจ้าเล่ห์...

          ห้ามรุนแรงและใช้กำลังกับใบชานะเพคะ

          พี่ไม่ใช่พวกป่าเถื่อนหรอกน่า ไม่ต้องกลัวไป

          แต่น้องยังมองไม่ออกเจ้าพี่ยังมีแอนนา แล้วใครอีกหลายคนใบชาไม่ชอบผู้ชายหลายใจเผื่อเลือกหรอกนะน้องรู้ดีเพคะ

          รวมน้องด้วยหรือไม่ ที่ไม่ชอบผู้ชายแบบพี่

          เบื่อนักพี่ชายเธอรู้ดีเสียจริง

          ผู้หญิงดีๆ ที่ไหนก็ไม่ชอบทั้งนั้นผู้ชายหลายใจมากรัก...

          พี่จะจัดการด้วยวิธีของพี่เอง แค่อยากให้คนดื้อยโสอย่างใบชายอมรับใจตนเอง เลิกปากแข็งกับพี่เสียที

          แต่ว่าเวลาไม่นาน จะให้ใบชารักพี่ง่ายๆ คงไม่ใช่

          พี่ผ่านอะไรมามาก...ดูออกว่าเพื่อนน้องมีใจเหมือนกัน 

หลงตัวเองสุดๆ เลย...

          น้องพี่นี่ช่างดูถูกถากถางเก่งเสียจริง ว่าไหมการิมเซเลป

          ทั้งสองไม่ตอบ เพียงแต่อมยิ้มส่งมา

อีกอย่างพี่อยากให้น้องเข้าใจว่าเรื่องของหัวใจไม่มีเงื่อนไขของคำว่าเวลามาเกี่ยวข้องไม่อย่างนั้นโลกนี้...คงไม่มี...รักแรกเจอ...
แล้วน้องจะให้ความร่วมมือกับพี่ได้ไหม

          เจ้าพี่เก่งนักก็พิชิตใจใบชาให้ได้ด้วยตัวเองซิเพคะ

          ได้ซิ...แค่น้องอย่าขัดก็พอ ไม่พูดเปล่ายังเอามือมาลูบศีรษะเล็กๆ นั่นอย่างเอ็นดู

          เขาผ่านวัยรุ่นใช้ชีวิตเพลย์บอยเมื่อสมัยเรียน เจอผู้หญิงมากมายหลายสัญชาติเสพสุขในรสเสน่หานักต่อนัก สตรีหลายคนผ่านมาจนเกือบคิดว่าใช่...แต่แล้วก็ผ่านเลยไป...ไม่มีคนใดทำให้เขาหยุดนิ่งฝากหัวใจไว้ได้...จนกระทั่งเธอผ่านเข้ามา...ใบชา...เธอไม่หวานเหมือนใครและยโสโอหังกับเขา ท่าทีที่แสดงอย่างไม่มีลดราวาศอกอวดเก่งทั้งที่เป็นรอง... นั่นหรือเปล่าที่กระชากใจเขา...

          เธอฝากหัวใจติดปลายหมัดมาหรือไร...

          ในเมื่อผ่านมาแล้ว...เขาก็ไม่อยากให้ผ่านเลยไป เมื่อหัวใจบอกว่าใช่ก็พร้อมเดินหน้าเต็มที่ อย่างแรกที่ต้องทำคือให้คนปากแข็งยอมรับความจริงเสียก่อน...

 

          มาทำงานแต่ไยจิตใจเธอว้าวุ่น...

          เธอเปิดโน๊ตบุ๊คคู่กายก่อนจะวีดีโอลิงค์ถึงบิดามารดา เมื่อบุพการีทั้งสองเห็นเธอผ่านกล้องตัวเล็กหน้าจอคอมท่านทั้งสองรีบโบกไม้โบกมือทักทายทันทีดุจวัยรุ่นติดเน็ต

          ใบชาใช้เวลาคุยกับท่านทั้งสองสักพักใหญ่ ก่อนจะพับหน้าจอลงปิดเครื่องเธอต้องลงไปดูงานด้านล่างสักหน่อยเสียเวลาเกือบทั้งวันกับการร่างแบบตกแต่งจัดรูปแบบดอกไม้

          หญิงสาวลงมาด้านล่างจนถึงด้านหน้าโถงคนงานหลายคนต่างยิ้มแยมให้เธออย่างมีไมตรีจิต เท้าเธอเจ็บเดินไวไม่ได้น่าหงุดหงิดชะมัด พอถึงตรงนี้ก็ให้นึกถึงใครบางคนที่อาจหาญล่วงเกินเมื่อคืน เธอได้เรียนรู้ว่าจูบเป็นเช่นไรอย่างชัดเจน ซึ่งเป็นสาเหตุให้เธอต้องหลบลีย่ามาทำงานแต่เช้าผ่านมาครึ่งวันแล้วสมองของเธอยังไม่สงบลงได้ เขาคนเดียวเจ้าชายตัวร้าย...กำลังเล่นสงครามประสาทกับเธอ...

          หนูใบชามาทำงานด้วยรึไม่หยุดพักผ่อนล่ะ

          อาลีบิดาของเซเลปเดินผ่านมาเจอพอดี หญิงสาวกำลังยืนจับปากกาขีดเขียนร่างอะไรบางอย่าง เขาเองยังคิดว่าเธอจะหยุดพักผ่อนเพราะงานเลี้ยงเมื่อคืนกว่าจะเลิกเกินเวลาไปหลายชั่วยาม คาดไม่ถึงว่าเธอจะเป็นเด็กสาวที่ไฟแรงจริงๆ เซเลปเคยเล่าให้ฟังว่าเธอไม่ค่อยกินเส้นกับเจ้าชายราฟาเอลเจอหน้ากันเมื่อไรเป็นได้ปะทะคารมทุกยกไป ในสายตาคนสูงวัยผ่านอะไรมาเยอะอย่างเขากลับมองว่าทั้งคู่มีอะไรที่เหมาะสมกัน หากจะเปรียบเทียบก็เหมือนกับมวยที่ชกกันถูกคู่

          สวัสดีค่ะลุงอาลี คือใบชาเป็นห่วงงานนะคะ กลัวว่าถ้างานออกมาแล้วมีอะไรไม่สวยงามจะได้แก้ไขปรับเปลี่ยนได้ทันก่อนเปิดตัวโรงแรม

          พักผ่อนบ้างก็ได้เดี๋ยวเจ้าหญิงลีย่าจะว่าลุงใช้งานหนูนักเกินไป ดูเท้าหนูยังเจ็บอยู่ด้วย

          ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ไกลหัวใจเยอะค่ะ แล้วอีกอย่างเดี๋ยวใครจะว่าเอาได้ทำงานไม่คุ้มกับค่าจ้าง

          กล่าวจบอมยิ้มตอบกลับมาทันที

          ผู้อาวุโสกว่าถึงกับกลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่ นังหนูคนนี้ตอบอะไรตรงใจเขาเสียจริง

          ว่าจะเดินดูความเรียบร้อยของงานอีกสักหน่อยนะคะ

งั้นลงไปก่อนนะไว้พบกันใหม่

อีกสักพักว่าจะกลับเหมือนกัน

          ตอบออกไปทั้งที่ในใจยังคิด

          ขืนกลับไปไวลีย่าต้องเข้ามาสอบสวนเธอถึงในห้องแน่ เธอยังไม่อยากพูดเรื่องเมื่อคืนตอนนี้ กลัวที่จะต้องพูดปดต่อหน้าเพื่อน

          หากพูดตามจริงเจ้าชายราฟาเอลไม่ได้ฉวยโอกาสแต่อย่างใด...เธอเองหรือเปล่าที่มอบโอกาสนั้นให้แก่เขา ยินยอมให้จูบ บางห้วงคำนึงจำได้ว่าเธอเองก็อยากเรียนรู้ว่าจูบนั้นเป็นเช่นไรตามประสาคนไม่มีแฟน จึงได้ปล่อยให้เขาล่วงเกินได้ตามใจชอบ

...เป็นเพราะคนที่จูบชื่อราฟาเอลหรือเปล่าเธอถึงได้ยอม...ใบชา...หญิงสาวอดถามตนเองไม่ได้

เธอเดินตรวจงานอยู่พักใหญ่เก็บรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เพื่อจะได้นำไปปรับปรุงแก้ไขในแบบให้ดีกว่าเดิม ก่อนจะขึ้นไปบนห้องทำงานชั่วคราวอีกครั้งเพื่อเก็บอุปกรณ์เพื่อเตรียมกลับวัง

 

รถยนต์ส่วนบุคคลวิ่งกันให้ขวักไขว่บนถนนเส้นหลักใจกลางตัวเมืองของอังการา ลีย่าโทรมาบอกเธอเมื่อสักครู่ว่าให้รีบกลับวังได้แล้ว เพราะอาการเจ็บฝาเท้ายังไม่หายดีเธอเป็นห่วงกลัวจะอักเสบ

จากตัวเมืองตัดออกสู่ถนนใหญ่ที่ตรงสู่วังมุสตาฟาร์ สองข้างเต็มไปด้วยเนินทรายสูงต่ำสีส้มเข้มบ้างอ่อนบ้าง มองด้วยความเพลิดเพลินก่อนจะรู้สึกถึงความผิดปกติของรถที่สะเทือนก่อนโคลงเคลงเอียงไปทางด้านซ้ายจนใบชาที่นั่งอยู่ตอนหลังของรถถึงกับเซถลาไปมาก่อนจะใช้มือยันที่นั่งด้านหน้าเต็มแรง เพราะหากไม่ทำเช่นนั่นหัวเธอคงได้กระแทกเต็มๆ

เอี๊ยด!!!...”

เสียงเบรกรถยนต์ดังสนั่นจนเธอต้องคว้าทีจับด้านข้างไว้แน่น จนกระทั่งรถหยุดอาการเหวียงตัว และจอดนิ่งแนบสนิทบนไหล่ทางถนนลักษณะหัวทิ้มลงข้างทาง

คุณใบชาเป็นอะไรไหมครับ

การ์ดที่นั่งคู่กับคนขับหันมาถามเธอเร็วจนจะกลายเป็นรัว

ไม่เป็นไรค่ะ แล้วคุณสองคนเป็นอะไรบ้างไหม

ทั้งสองคนส่ายศีรษะก่อนตอบมาพร้อมกัน

ไม่เป็นอะไรครับ แต่ดูเหมือนเราจะเกิดปัญหา

          อะไรหรือคะ

          ผมว่ายางรถน่าจะแตกครับ

          คนขับรถตอบกลับท่าทางครุ่นคิด

          เดี่ยวผมลงไปดูเองครับ คุณใบชารออยู่บนรถนะครับ

          ก่อนทั้งสองจะเปิดประตูด้านหน้าลงไปดูรอบๆ รถหาวิธีแก้ไข

          สัญชาตญาณคนอยากรู้อยากเห็นอย่างใบชาอดไม่ได้จะเปิดประตูแล้วลงเดินวนรอบรถ ให้ตายเถอะล้อรถด้านหลังแฟบขนาดนี้คงเป็นอะไรไปไม่ได้นอกจากยางแตก

          รถยางแตก คงต้องโทรรายงานที่วังก่อนให้นำรถมารับคุณใบชา

          เธอพยักหน้าตอบออกไปยิ้มๆ และการ์ดของเธอก็ยิ้มแหยๆ ส่งตอบมาให้เหมือนกันทั้งสองคนคงจะหัวเสียที่เกิดอุบัติเหตุแบบนี้

          รถสีดำโฟวิลติดฟิล์มสีทึบจอดด้านหลังรถเธอ ก่อนมีชายฉกรรจ์สามคนหน้าตาเหมือนชาวอังการาลงมาทักทายถามว่าเกิดอะไรขึ้น ทั้งสามมองงงๆ เพราะพวกเธอไม่ได้โบกรถขอความช่วยเหลือจากใครแล้วไยรถคันนี้จึงมาจอด

          ใบชานึกเอะใจว่าเหตุใดชายพวกนี้ทำทีมาตีสนิทด้วย และรวดเร็วจนเธอตั้งตัวไม่ทัน กลุ่มคนพวกนั้นเข้าทุบที่ท้ายทอยคนติดตามของเธอจนสลบแน่นิ่งลงข้างประตูรถ ใบชาถอยหลังก้าวหนีช้าๆ เท้าเธอยังเจ็บแม้จะไม่มาก

          ให้ตายเถอะ...เธอดันเปลี่ยนมาใส่รองเท้าบู๊ทเพราะระหว่างลงมาตรวจงานด้านล่างอาจไม่ปลอดภัยเท้าเธออาจเยียบเศษวัสดุก่อสร้างที่เป็นอันตรายได้ ตอนนี้เธอเลยเคลื่อนไหวไม่สะดวก

          พวกมันมีกันสามคนหันพูดจาภาษาพื้นเมือง เธอฟังไม่ออก พยายามถอยร่นไปด้านหลังรถแต่แล้วใบชาก็คิดผิดมีอีกคนเข้ามาด้านหลังเธอล็อคแขนเธอไว้แน่นหนา

          ปล่อยนะ!”

          ใบชาดิ้นรนและร้องตะโกน แต่เพราะทางเปลี่ยวไม่มีรถแล่นผ่านจึงไม่มีใครเห็นและช่วยเหลือเธอได้

          นี่เธอจะต้องเอาชีวิตมาทิ้งที่นี่งั้นหรือ พวกมันจะจับเธอไปขายต่อหรือทำมิดีมิร้ายก็ไม่รู้ ตอนนี้คนแรกที่เธอคิดถึงคือเขา...เจ้าชายราฟาเอล...

          ท่านอยู่ที่ไหนเจ้าชายช่วยด้วยเธอตะโกนเป็นภาษาอังกฤษเสียงดัง ชื่อของเจ้าชายทำให้พวกมันผงะนิ่งสักพักก่อนอีกคนจะย่างสามขุมมาหาเธอใช้ผ้าสีขาวสะอาดโปะลงที่ใบหน้าเธออย่างแรง

          ใบชาดิ้นสุดฤทธิ์แต่แล้วแรงของเธอค่อยๆ หมดลงช้าๆ เพราะฤทธิ์ยาสลบ

ก่อนสำนึกสุดท้ายในใจ...ราฟาเอลคุณอยู่ที่ไหนช่วยฉันด้วย....

สติของใบชาดับวูบลงทันที

พวกมันพูดคุยกันสักพักก่อนพาร่างที่ไร้สติของคนในแขนขึ้นไปบนรถอย่างรวดเร็วว่องไวเช่นมืออาชีพ รถสีดำแล่นปราดออกไปจากบริเวณนั้นทันทีโดยทิ้งร่างการ์ดสองคนไว้ตรงข้างรถของวังโดยมิได้ทำอันตรายแกชีวิต

  มาอัพตอนดึก เพราะเสาร์อาทิตย์นี้ไม่อยู่ไปต่างจังหวัดค่ะ ขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้กันมีอะไรแนะนำกันได้นะคะ รับฟังเสมอ วันนี้ไปก่อนเน้อง่วงน้อยแล้วอิๆ

**************ช่อศิลาญา***************

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

150 ความคิดเห็น

  1. #41 mydei (@mydei) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2552 / 17:46
    #41
    0
  2. #40 จูน (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2552 / 11:44
    รอเธอมานานแสนนาน หลับฝันดีนะค่ะ แล้วตื่นมาอัพด้วย
    #40
    0