มนตรารักกลางทราย - ตีพิมพ์กับ สนพ.Simply Book Love & Desire

ตอนที่ 14 : บทที่ 14 ลักพาตัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,850
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    4 พ.ย. 52

บทที่ 14 ลักพาตัว

          ร่างบางระหงที่ค่อยๆ ขยับตัวช้า เปลือกตาอันหนักอึ้งพยายามที่จะเปิดออกหากแต่ด้วยฤทธิ์ของยาสลบทำให้เธอมึนศีรษะก่อนพยายามฝืนร่างกายแสงแดดอันร้อนแรงแผดเผ่าเข้ามาทางด้านหน้าของรถเขาตาเธอพอดีจนต้องหลี่ตาลง สองข้างทางเวิ้งว้างไปด้วยเนินทรายลูกใหญ่ทุกอย่างดูกันดาร ตัวรถโคลงไปโคลงมาเหมือนกำลังไต่ระดับขึ้นภูเขา แต่เป็นภูเขาเนินทราย ชายฉกรรจ์สี่คนในรถ พวกนั้นแต่งตัวด้วยชุดมิตรชิด มีสองคนที่นั่งขนาบข้างเธออยู่ตอนนี้เธอรู้สึกเจ็บระบบทั่วทั้งปาก เพราะพวกนั้นเอาผ้ามามาคาดปิดปากเธอไว้กันโวยวาย และตัวเธอตอนนี้อยู่ในถุงที่คล้ายกระสอบข้าวคลุมมาจนถึงคอ

            ยิ่งก้มมองสภาพตัวเอง ทำให้เธอนึกถึงละครน้ำเน่าที่ชอบจับนางเอกใส่กระสอบข้าวสารแบกไปมา แต่เวลานี้มันไม่ใช่ เธอถูกจับมาจริงๆ โดยไม่รู้วัตถุประสงค์ของพวกมันแน่ชัด เธอกลอกตาไปมาทั่วทั้งรถหวังจะหาทางหนีรอดแต่ก็เปล่าเลย ถนนหนทางไม่คุ้นชินเหมือนบริเวณอื่นในตัวเมือง หรือนี่เธอถูกลักพาตัวออกนอกประเทศเสียแล้ว...

            โอ้...ไม่นะใบชา เธอจะต้องรอดกลับไปจะต้องสู้ให้สุดชีวิต ยังไงซะพวกมันต้องมีเผลอบ้างล่ะ แต่ดูเถิดสภาพเธอตอนนี้จะดิ้นหนีไปไหนได้ มือถูกมัดปากถูกมัดแถมยังยัดไว้ในกระสอบอีกต่างหาก ดีว่ามันยังให้โผล่หัวให้ได้ออกมาหายใจกันบ้าง...

            พวกมันปิดหน้าปิดตาใส่ชุดสีดำ มันคนหนึ่งที่นั่งขนาบข้างเธออยู่หันมาเห็นพอดี ใบชาเลยแกล้งหลับตากลับไปเหมือนเดิม รถถูกขับเคลื่อนไปด้านหน้าแม้เธอจะไม่เห็นแต่ก็รู้สึกได้ว่ามันเหมือนกับรถแข่งวิบากมอเตอร์คอส เล่นเหวียงตัวโอนเอนไปมาจนเธอรู้สึกคลื่นไส้ดีว่าข้าวเที่ยงมันย่อยลงลำไส้ไปแล้วไม่อย่างนั้นเธอคงได้อาเจียนเอาของเก่าออกมาหมดแน่

            พวกมันคุยกันเป็นภาษาพื้นเมือง เธอฟังไม่ได้ศัพท์นักรู้แต่ว่ามันจะพาเธอไปที่ไหนสักแห่ง และงานนี้พวกมันก็ได้เงินมากพอตัว เพราะคาดเดาจากน้ำเสียงหัวเราะที่คุยกันน่าจะเป็นเช่นนั้น

            รถถูกแล่นตะบึงสู่พื้นผิวถนนบนทางเรียบอีกครั้ง เธอปรือตามองสองข้างทางมันดูเงียบสงบเหมือนเดิมเห็นทิวเทือกเขาหินยาวเป็นแนวสุดลูกหูลูกตาตรงหน้า ตัดกับพื้นทะเลทรายสีส้มอมทองเข้มด้านล่าง ในถนนสายนี้มุ่งตรงไปที่ไหนกันทำไมไม่มีรถวิ่งผ่านมาเลย...เธอกำลังคิด และนึกอยู่ว่าจะหาทองออกช่วยเหลือตนเองเช่นไรในยามนี้ ข้อมือเล็กๆ พยายามขยับเพื่อให้เชือกร่นหลุดออกจากกันซึ่งมันก็ได้ผล มันคลายตัวออกจากกันแล้วแต่ใบชายังทำทีปกติ

            แล้วจู่ๆ พวงมาลัยรถก็ถูกหักเลี้ยวเข้าแนวรั้วรวดหนามยาวเป็นทิวแถว ก่อนจะมุ่งหน้าตรงสู่ตัวตึกหลังใหญ่คาดคะเนได้น่าจะประมาณสามชั้น กลางท้องทะเลทรายมีบ้านหลังใหญ่ราวคฤหาสน์แบบนี้ด้วยหรือมันถูกปลูกอยู่ล่างเทือกเขาด้านหน้า รอบขอบรั้วรวดหนามที่รถผ่านเข้ามาเห็นชายฉกรรจ์ยืนกันเต็มไปหมดถืออาวุธปืนครบมือหลายสิบคน

            ที่นี่ที่ไหนกัน...เธออยู่ที่ใดกันแน่ใบชา...

            หากมาเที่ยวมาพักผ่อน คงจะคิดว่าเป็นสวรรค์บนทราย... หากแต่มันไม่ใช่ เธอถูกจับมา

            เสียงเครื่องยนต์ดับบอกให้รู้ว่าคงถึงที่หมายแล้วใบชาปรือตาขึ้นไม่ให้มันรู้ตัว พวกนั้นหิ้วปีกเธอลงจากรถก่อนอีกคนจะแบกเธอขึ้นบ่า เธอฟังไม่ค่อยออกนักรู้แต่ว่ามีผู้หญิงเข้ามาร่วมวงสนทนาด้วย ก่อนจะพาเธอเดินเข้าหน้าตัวตึกสีขาว ผู้หญิงเดินนำหน้าไปแล้วเธอถูกแบกตามมา ด้านหลังไม่มีใครตามติดประชิดแล้วบางทีเราควรต้องหาทางออกไปจากที่นี่

            ไวเท่าความคิดหญิงสาวใช้ข้อศอกถองเข้าด้านหลังจนคนแบกจุก จนมันตัวงอเสียหลักล้มลงกับพื้นกระเบื้องเต็มๆ เธอใช้เท้าเหยียบเข้ากล่องดวงใจมันอย่างจังจนมันร้อง ก่อนคว้าหมับเข้าที่ปืนพกข้างเอวมันด้วยความว่องไว ก่อนพาตัววิ่งหลบไปด้านหลังลัดเลาะไปตามแนวทางเดินอย่างระแวดระวัง

            เสียงดังเอะอะด้านหน้าทำให้ลากูลที่ตรวจงานอยู่ด้านหลังตึกได้ยินก่อนวิ่งมาตามเสียง

            เอะอะอะไรกัน มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรือคุณแม่บ้าน

            นางนูรีแม่บ้านประจำเหมืองซึ่งเป็นผู้ดูแลเซฟเฮ้าส์แห่งนี้คอยอำนวยความสะดวกยามที่เจ้านายมาพัก และดูแลยามเจ้านายใหญ่ไม่อยู่มีสิทธิขาดเต็มที่ใครๆ ในเหมืองต่างให้ความเคารพยำเกรง ด้วยเพราะนางเป็นพี่เลี้ยงดูแลผู้เป็นเจ้าของมาแต่เล็กนั้นเอง

            นางคนใหม่ที่นายท่านสั่งจับมามันแผลงฤทธิ์นะสิ

หญิงกลางคนตอบอย่างหัวเสียร้อยวันพันปีนายท่านไม่เคยเอาผู้หญิงที่ไหนมากกกอดถึงที่เหมือง แล้วนางผู้นี้เป็นใครมาถึงไม่ทันไรก่อเรื่องเสียแล้วไหมละ

           

            เมื่อได้ฟังลากูลถึงบางอ้อทันที ก็ตอนนี้พวกสมุนที่เขาสั่งให้ไปจับคุณใบชามีคนหนึ่งนอนโอดครวญกุมห้องเครื่องอยู่กับพื้นไปแล้วหนึ่ง ขาดว่าคงจะใช้การไปไม่ได้สักพัก

เขายิ้มแน่ละดูท่าที่เจ้านายให้จับมาจะไม่ใช่นางกวางธรรมดา หากจะเป็นนางเสือเสียมากกว่า

พวกแกสามคนไปทางด้านข้างดักไว้ตรงนั้น ส่วนแกระดมคนไปดักไว้ทางด้านหลังตึก เธอคงจะไม่ไปไหนได้ไกลเธอไม่รู้จักที่นี่ แถวนั้นมีสระน้ำด้วยมันเป็นทางตันแบ่งกำลังกันไปให้ทั่ว ที่สำคัญอย่ารุนแรงกับเธอเข้าใจไหม

ครับ

ลากูลลูกน้องมากฝีมือสั่งลูกสมุนทั้งหมดอย่างชำนาญการ ก่อนบอกให้บรรดาสาวใช้ทั้งหลายแยกย้ายออกไปไม่ต้องกระโตกกระตากอันใด เขาไม่ต้องการให้อีกฝ่ายรู้ความเคลื่อนไหวด้านนอก...

ก่อนก้าวเท้าเข้าทางด้านหลังตึกไปติดๆ

ใบชาสาวเท้าเข้ามาจนถึงด้านหลังตึก ก่อนเจอส่วนหย่อมขนาดเล็กมีหญิงสาวหนึ่งนางกำลังเด็ดดึงผลของอินทผลัม เธอขยับปืนในมือก่อนย่องเบาไปจดจ่อที่เอวของเธอผู้นั้น

หยุด! อย่าขยับ

อีกฝ่ายสะดุ้ง ร้องเสียงหลงจนใบชาต้องเอามือมาตะปบปิดปากอีกฝ่ายแทบไม่ทัน

อย่าทำอะไรฉัน ฉันกลัวแล้ว...

เธอพูดขณะที่มือสั่น และตัวก็สั่นจนใบชานึกเห็นใจ แต่เธอจะใจอ่อนไม่ได้กำลังอยู่ในที่ของศัตรู

บอกฉันมา ว่าที่นี่ที่ไหน

ถามเป็นภาษาอังกฤษช้าๆ ชัดๆ ทีละคำอย่างใจเย็น เพราะไม่รู้ว่าคนตรงหน้าจะฟังออกหรือไม่

คะ...คุณอยู่ที่เหมืองเพชร...

ละล่ำละลักตอบเบาหวิวอย่างคลาดๆ หวาดกลัวเจ้ากระบอกสีดำในมือคนตรงหน้า

เหมืองเพชรอะไร ของใคร?

ของนายท่านเจ้าค่ะ

นายท่านคือใคร บอกเรามาว่าที่นี่มันอยู่แถวไหน

ท่านมาฮานเจ้าค่ะ

มาฮานชื่อนี่ทำให้มือที่จับกระบอกปืนอยู่แทบร่วงหลุดจากมือ จะใช่ มาฮาน อัมฟาฮิม หรือเปล่านี่เขาจับเธอมาทำไมเคยเจอกันแค่เพียงครั้งเดียว ไม่พอใจอันใดถึงกับลักพาตัวมาเชียวหรือ เธอพึ่งรู้จักเขาเมื่อคืนก่อนเองนะ

เพราะใบชามัวคิดจนลืมไปว่าเธอจี้อีกฝ่ายอยู่ เด็กสาวผู้นั้นเมื่อเห็นเธอเผลอจึงรีบลุกวิ่งหนีไปทันที

เปรี้ยง! เปรี้ยง! “

หญิงสาวได้สติยิงปืนขึ้นฟ้าเสียงดังข่มขู่อีกฝ่ายทันที ดีว่าเธอเคยฝึกยิงปืนที่สนามมาบ้างไม่อย่างนั้นคงตกกะใจกับเสียงดังเหมือนเด็กสาวนั่นแน่ๆ

เสียงปืนดังสนั่นมาจากด้านหลังตึก ทำให้ลากูลรู้ว่าอีกฝ่ายอยู่ที่ไหนของบริเวณ เพราะเขาถูกฝึกมาให้มีความว่องไวทางด้านประสาทสัมผัสเผื่อเหมาะสมกับการเป็นคนสนิทเป็นทั้งการ์ดและกองสนับสนุนงานหลักทุกอย่าง

เสียงมาจากแถวๆ ต้นปาล์ม ไปดูทางนั้นเดียวฉันจะไปดักอีกทาง

เขาสั่งขณะที่อ้อมตัวตึกวนไปยังตำแหน่งของต้นเสียง

ใบชาพยายามรวบรวมสติเมื่อชายฉกรรจ์หลายคนวิ่งกรูเข้ามาใกล้ล้อมตัวเธอเอาไว้ เธอลั่นไกปืนแต่แล้วก็ต้องผิดหวังเมื่อกระสุดหมดแม็กเสียแล้ว...จะทำยังไงดี เอาวะยังไงก็ขอสู้ตายให้รู้แล้วรู้รอดไป...

เธอโยนปืนทิ้งไปหันไปคว้าไม้ใกล้ๆ มือตั้งหลักสู้อย่างทะมัดทะแมง พวกมันย่างสามขุมเข้ามาใกล้ ใบชาต่อยเตะอย่างมีชั้นเชิงให้มันรู้ไปว่าศิษย์มีครูอย่างเธอจะป้องกันตัวเองไม่ได้ ช่วงหนึ่งที่เธอเกือบพลาดท่า โดนมันล็อกแขนไว้ด้านหลัง หญิงสาวกระโดดถีบอีกฝ่ายที่เข้ามาด้านหน้าเต็มแรง ก่อนกัดแขนไอ้คนที่ล็อกตัวเธอไว้จนจมเขี้ยวอย่างไม่กลวว่ามันจะเจ็บ

โอ้ย...นังบ้าอะไรวะกันเจ็บฉิบหาย มันบ่นระงม

เข้ามาสิวะไอ้พวกหมาหมู่

ใบชาตะโกนก้องไม่มีท่าเกรงกลัวกลุ่มชายตรงหน้า

เฮ้ยนางนี่มันแรงเยอะจริง

อย่านะโว้ยห้ามรุนแรง นายสั่งไว้

เออข้ารู้แล้ว

พวกมันคุยกันแต่ใบชาฟังไม่ถนัดนัก เธอจึงเหวี่ยงไม้ไปสุดแรงจนพวกมันถลาตัวหลบแถบไม่ทัน ก่อนถอยหลังวิ่งหนีไปทางเก่าเพราะตรงนี้ทางตันเสียแล้วพวกมันเยอะเกินไป

แต่แล้วเธอก็แทบล้ม เพราะแรงคว้าจากมือหน้าในมุมมืดของซอกตัวตึกทำให้ผู้ที่ไม่ชำนาญในพื้นที่อย่างเธอมองไม่เห็น มันจับเธอเหวียงจนหลังกระแทกกับผนังตึก ไม่ทันเอ่ยอันใดมือหน้าพร้อมผ้าสีขาวอย่างที่โดนจับมาครั้งแรกตะปบเข้าที่จมูกจังๆ อย่างหลบเลี่ยงไม่ได้ สติลางเลือนใกล้ดับยังไม่วายกระทืบเท้าใส่อีกฝ่ายหลายครั้งจนลากูลเจ็บไปเหมือนกันกว่ายาสลบจะออกฤทธิ์

เห็นทีงานนี้นายเขาจะได้เจอของแข็งเป็นแน่ เพื่อนเจ้าหญิงลีย่าเก่งกาจไม่เบาเลยแฮะ เขายิ้ม

ก่อนเขาจะอุ้มอีกฝ่ายขึ้นไปชั้นบนยังห้องที่จัดเตรียมไว้โดยมีคุณแม่บ้านนูรีเดินขนาบข้างไปติดๆ ดุจกลัวว่าหญิงสาวเอเชียในแขนเขาจะลุกขึ้นมาก่อจลาจนเสียอีกรอบ

 

ผลั่วะ

ประตูห้องทรงงานถูกผลักเข้ามาอย่างแรงพร้อมกับสีหน้าไม่สู้จะดีนักของอีกฝ่าย ทำให้เจ้าของห้องอย่างเจ้าชายราฟาเอลอดสงสัยไม่ได้ ว่าน้องสาวตนมีเรื่องร้อนใจอันใดนัก

มีอะไรหรือลีย่า มาไม่ให้สุ่มให้เสียง แล้วดูทำหน้าเข้าสิ

ไม่ต้องมาถามน้องเลยเพคะ เจ้าพี่นั่นแหละเล่นอะไรอยู่บอกมา

ยิ่งน้องสาวถามเขาเองกลับยิ่งงงไม่เข้าใจไปใหญ่ อยู่ดีๆ ยัยตัวเล็กของเขาก็เปิดประตูเข้ามาไม่ขอนุญาติแล้วนี่ยังมาถามว่าเขาเล่นอะไร

พี่ไม่เข้าใจที่น้องถาม

เจ้าพี่ไม่ต้องทำไขสือเลยนะ ก็เมื่อเช้ายังพูดอยู่เลยเรื่องใบชา

เรื่องใด เขาถามทำหน้าครุ่นคิดว่าน้องสาวหมายถึงอะไร

ก็ที่บอกว่าจะจัดการให้ใบชายอมรับด้วยวิธีของเจ้าพี่เองไงเพคะ

ใช่พี่พูดแบบนั้นแต่พี่ยังไม่ได้ทำอันใดเลยนะ

อ้าว...แล้วถ้าอย่างนั้น...

อย่างนั้น...อย่างไหน...

เขาถามเหมือนมีลางสังหรณ์ไม่ดีบางอย่างในใจ

ก็วันนี้รถที่รับส่งใบชายางแตก แล้วใบชาถูกลักพาตัวไปน้องคิดว่าเจ้าพี่เป็นคนทำ

พูดแล้วใจหายวาบทันที แล้วถ้าคนที่จับใบชาไปไม่ใช่เจ้าพี่ของเธอ แล้วผู้ใดกันที่กระทำการอุกอาจลักพาเพื่อนเธอไป ใบชากำลังตกอยู่ในอันตรายหรือไร...

อะไรนะ ใบชาถูกจับตัว เสียงถามจนแทบเป็นตะโกนจนผู้เป็นน้องยังสะดุ้ง

ตอนแรกน้องคิดว่าเจ้าพี่คงจะหยอกใบชาเล่น แล้วถ้าไม่ใช่เจ้าพี่ใครกันที่จับตัวใบชาไป

คิดมาถึงตรงนี้ทำให้ร่างเล็กๆ เสถลาแทบจะเป็นลมล้มลงไป หากดีว่าการิมเข้ามารับไว้เสียก่อน ราฟาเอลเดินอ้อมโต๊ะมานั่งข้างน้องสาวอย่างเป็นห่วงโดยเฉพาะคนที่หายตัวไป

ใครกันมันบังอาจจับคนของเราไป เขาพูดรอดไรฟันก่อนจะประคองน้องไว้ในอ้อมแขน

กระหม่อมจะไปสืบหาความเองพะยะค่ะ

การิมกล่าวก่อนหมุนตัวตรงไปยังประตูทันที

เดี๋ยวการิม

เท้าหยุดชะงักหันมาตามเสียงเรียกทันทีดุจรู้ใจ

สั่งหน่วยพิเศษออกสืบหาต้นตอให้เจอ ตรวจสอบด่านนอกและด่านในว่ามีใครเข้าออกในช่วงเวลาไล่เลี่ยกับที่ใบชาถูกจับตัวไป เช็คข้อมูลให้ละเอียดแล้วมารายงานเราให้เร็วที่สุด

ครับเจ้าชาย

เซเลป จัดการหน่วยข่าวกรองทั้งหลายอย่าให้สอดแนมทราบเรื่องการหายตัวไปของพระสหายของเจ้าหญิงเป็นอันขาด ข่าวนี้จะแพร่งพรายให้คนภายนอกรู้ไม่ได้เป็นอันขาด นั่นหมายถึงความมั่นคงระหว่างประเทศจัดการทุกอย่างให้เงียบที่สุดรู้ใช่ไหมว่าควรทำอย่างไร

ทราบครับเจ้าชาย

ทั้งเซเลปและการิมรับคำอย่างรู้งานก่อนพาตัวเองเร่งรีบปฎิบัติภารกิจที่ได้รับทันที

เจ้าพี่น้องเป็นห่วงใบชาเพคะ

พี่ก็เป็นห่วงไม่แพ้น้องเช่นกันลีย่า

น้องกลัวใบชาจะเป็นอันตราย หากใบชาเป็นอะไรไปน้องจะไม่ให้อภัยตัวเองเลย

กล่าวน้ำเสียงแหบพร่าน้ำตาคลอเบ้า จนราฟาเอลอดเป็นห่วงไม่ได้เขาเองไม่ต่างจากน้องสาวหากรู้ว่าใครหาญกล้ากระทำการอุกอาจล้วงคองูเห่าได้เขาจะจับมันมาลงโทษให้สาสม

ในใจเขาเดือดประดุจภูเขาไฟที่กำลังปะทุ ห่วงแสนห่วงจนอยากจะออกไปติดตามหาตัวใบชาด้วยตนเอง แต่เพราะเขาเป็นเจ้าชายจะทำการปะเจิดปะเจ่อไม่ได้อันขาด ต้องไตร่ตรองถึงผลดีและผลเสียที่จะเกิดขึ้นตามมาเสมอข้อนี้เขาตระหนักดี จึงได้สั่งมือดีที่ไว้ใจได้อย่างการิมและเซเลปจัดการโดยมีเขาบัญชาการอยู่เบื้องหลัง

พี่จะไปเข้าเฝ้าเสด็จพ่อ

น้องกลัวเสด็จพ่อจะทรงกังวลพระทัยไปด้วยจังเลยเพคะ

ไม่ต้องกลัวหรอก พี่จะทูลให้เสด็จพ่อทราบถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

งั้นให้น้องไปด้วยนะเพคะ

เขาพยักหน้าตอบรับ ก่อนทั้งสองพระองค์จะเคลื่อนกายพ้นประตูห้องเพื่อไปยังตำหนักที่ประทับส่วนประองค์ของประมุขใหญ่แห่งวังมุสตาฟาร์

 

ชีคฮาเม็ดรู้สึกประหลาดใจยิ่งนักเมื่อมหาดเล็กมารายงานว่าบุตรทั้งสองขอเข้าเฝ้าเป็นการด่วน ก่อนพระองค์จะทรงอนุญาติให้เข้าได้ทันที

เมื่อทอดเนตรเห็นธิดาองค์น้อยทำหน้าตาราวจะร้องไห้ออกมา จนอดเป็นห่วงไม่ได้ก็ลูกสาวท่านไม่ใช่คนที่จะร้องไห้ได้ง่ายๆ พระองค์รู้ดีว่าหากจะให้นับเรื่องเสียพระทัยนั้นน้อยครั้งมาก...แต่เหตุใดวันนี้ทั้งโอรสและธิดาของท่านใยมาเข้าเฝ้าพร้อมเพรียงกันเช่นนี้

            ลางสังหรณ์บางอย่างดุจจะเกิดเหตุการณ์ที่ไม่สู้จะดีนัก ก่อนปรายตาไปยังนางสนมที่เข้ามาถวายงานรับใช้เป็นเชิงให้ออกไป ซึ่งพวกนางเข้าใจในความหมายทำตามอย่างรู้หน้าที่

            ลีย่านั่นลูกเป็นอะไรตาแดงก่ำเชียว

            ทรงดำเนินเข้าไปใกล้ก่อนถามขึ้นด้วยความเป็นห่วงระคนไม่สบายใจ พร้อมหันพระพักตร์ไปทางเจ้าชายราฟาเอลที่มีสีหน้าเคร่งเครียดไม่ค่อยดีเช่นกัน

            เพื่อนลูกเพคะ...ใบชาหายไป... พูดน้ำเสียงสั่นเครือ

            ใบชาหายไปรึได้อย่างไรกัน

ลูกไม่ทราบเหมือนกันเพคะ อยู่ดีๆ รถที่ใบชานั่งไปทำงานทุกวันก็เกิดอุบัติเหตุขึ้นทั้งๆ ที่คนรถของเราก็เช็คสภาพทุกครั้งก่อนนำออกมาใช้นะเพคะ

ลีย่าเล่าในขณะที่น้ำตารื่นคลอจนดวงตาแดงก่ำ

งั้นรึ ชีคฮาเม็ดพยักหน้ารับรู้พร้อมครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

จะเป็นไปได้ไหมว่าบางทีคนร้ายอาจจะมีการวางแผนไว้ล่วงหน้า

ราฟาเอลกล่าวเสริมตามความรู้สึกของตนเอง

เรื่องเป็นมาอย่างไรราฟาเอล เล่าให้พ่อฟังอย่างละเอียดทีสิ

            แล้วเหตุการณ์ทุกอย่างก็ถูกลำดับเรียบเรียงพรั่งพรูออกจากโอษฐ์ของเจ้าชายราฟาเอลทันทีอย่างไม่มีขาดตกสักเรื่องเดียว

            ชีคฮาเม็ดได้ฟังเรื่องราวจนจบแล้ว...ท่านเองผ่านเรื่องราวเลวร้ายมานักต่อนัก เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแม้จะไม่ถึงครึ่งที่เคยเจอแต่คนที่ถูกจับตัวไปคือเพื่อนรักของธิดาสาวและเป็นชาวต่างชาติ แน่นอนว่าหากข่าวแพร่สะพัดกระจายรู้ถึงสถานกงสุลแห่งประเทศไทยประจำอังการา จะต้องกระทบกระเทือนความสำพันธุ์ระหว่างประเทศอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

            ท่านเองร้อนใจไม่แพ้บุตรชายและธิดาสาวเช่นกัน เพราะเราอยู่ในที่แจ้งจะทำการสิ่งได้ต้องรัดกุมรอบครอบที่สุดทุกอย่างจะต้องดำเนินการอย่างรวดเร็วและที่สำคัญต้องเป็นความลับ

            ราฟาเอลกำหนดการที่จะบินไปสานสัมพันธไมตรีที่ประเทศอาหรับเรตเซียวันพรุ่งนี้พ่อจะเป็นคนเดินทางไปเองส่วนลูกอยู่สะสางเรื่องที่เกิดขึ้นที่นี่จะเหมาะกว่า

            กระหม่อมเกรงจะรบกวนท่านพ่อ

            ไม่เลยพ่อเองสนิทกับประธานาธิบดีของที่นั่นอยู่แล้ว เดี๋อวพ่อจะเดินทางไปกับอาลีเอง กำหนดการพรุ่งนี้มิใช่รึคืนนี้น่าจะเตรียมตัวทัน หากที่นั่นถามไถ่ถึงลูกพ่อจะบอกว่าเจ้าประชวรด้วยไข้หวัด

            จะดีรึท่านพ่อ

            ราฟาเอลกล่าวสีหน้าครึม หากกลับรู้สึกโล่งใจที่บิดาจะเดินทางไปแทนเขา ถ้าเขาต้องเดินทางไปอาหรับเรตเซียในวันพรุ่งคงไม่มีกะจิตกะใจทำอะไร ตราบใดที่เขายังไม่ได้ข่าวคราวของใบชา

            พ่อรู้ว่าน้องต้องไม่เป็นทำอะไรเป็นแน่เพื่อนหายไปทั้งคนอย่างไร้ร่องรอย ลูกอยู่เป็นเพื่อนน้องและสังการอยู่อังการาดีที่สุดเรื่องงานพ่อกับอาลีจะจัดการเอง

            ท่านกล่าวกับโอรสก่อนจะเดินไปโอบไหล่ธิดาสาว ที่ยืนบีบมือต้นเองไปมาอย่างกระวนกระวายใจจนท่านอดห่วงใยไม่ได้

            ลีย่าไม่ต้องกังวลไป พี่เจ้าจะต้องจัดการคลี่คลายทุกอย่างไปในทางที่ดีแน่ๆ

            ลูกเป็นห่วงใบชาเพคะ เธอไม่ใช่คนอังการาไม่น่าจะมีศัตรูที่ไหน หรือพวกคนร้ายจะจับผิดตัวกัน

            อย่ากังวลไป ไม่น่าเกินคืนนี้เซเลปกับการิมคงมีความคืบหน้ามารายงานพี่

            แม้จะเอ่ยบอกปลอบประโลมน้อง แต่ตัวเขาเองกลับว้าวุ่นใจไม่แพ้กัน

            พ่อเชื่อในฝีมือพี่เจ้า และคนของเรา

            ขอบพระทัยเสด็จพ่อ ที่ไว้ใจกระหม่อม

            ลูกเป็นองค์รัชทายาท ที่จะขึ้นครองราชย์ปกครองอังการาคนต่อไปจำไว้ว่ามีอำนาจในมือจงใช้ให้เป็นประโยชน์ที่สุด พ่อกับอาลีจะคอยฟังข่าวจากทางนี้ให้รายงานเป็นระยะ หากมีเรื่องใดจำเป็นต้องตัดสินใจปัจจุบันทันด่วนขอให้เจ้าใช้อำนาจนั้นไตร่ตรองถ้วนถี่ก่อนตัดสินใจ

            ลูกจะจัดการทุกด้วยสติอย่างรอบครอบเสด็จพ่อ

            ผู้เป็นประมุขยิ้มเดินเข้ามาตบบ่าราฟาเอลอย่างให้กำลังใจ เขาเชื่อมั่นว่าบุตรชายจะต้องจัดการทุกอย่างให้ผ่านไปด้วยดี บททดสอบตัวองค์รัชทายาทยังมีอีกมาก ราฟาเอลจะต้องเรียนรู้เหมือนตัวท่านที่ผ่านมันมาได้ด้วยการใช้สติอย่างรอบครอบในการตัดสินใจ

            ลีย่าลูกกลับตำหนักเล็กดีกว่าไหม รอฟังข่าวอยู่ที่นั้น

            เพคะ

            เธอรับคำก่อนย่อตัวทำความเคารพบิดา และพี่ชาย แล้วพาตนเองออกไปจากห้องด้วยความกระวนกระวายใจจนสมองตื้อไปหมด

            งั้นลูกขอตัวกลับตำหนัก เพื่อติดต่อความคืบหน้ากับการิม

            ได้สิ พ่อเองจะเตรียมตัวเดินทางพรุ่งนี้เช่นกัน

            ชายหนุ่มทำความเคารพ แล้วสาวเท้าไปทางประตูห้องทันที

            ราฟาเอล...พ่อเชื่อว่าลูกทำได้ และจะทำได้ดี ท่านกล่าวไล่หลังบุตรชาย

            ขอบพระทัยที่เชื่อในตัวลูก กระหม่อมจะทำให้ดีที่สุดเพื่อนน้องจะต้องปลอดภัย

            ท่านชีคยิ้มอีกครั้ง ไม่มีเรื่องใดต้องกังวลท่านเชื่อมั่นในฝีมือบุตรชายเสมอ

            ทูลลา...ท่านพ่อ

            เมื่อก้าวพ้นจากตัวตึกตำหนักส่วนพระองค์ของผู้เป็นประมุขแล้ว ราฟาเอลประทับนั่งรถไฟฟ้าคันเล็กโดยมีมหาดเล็กทำหน้าที่พลขับ

            ในใจว้าวุ่นห่วงคนที่ถูกลักพาตัวไป จนเขาเองไม่เป็นอันทำอะไร ใบหน้าขาวสะอาดมีรอยเคร่งเครียดมือกำหมัดแน่นแนบลำตัว กรามขบเข้าหากันจนเป็นสันนูน ยามนี่ไม่ว่าใครก็เข้าหน้าเขาไม่ติด

            เขาติดต่อสื่อสารกับหน่วยข่าวกรองพิเศษเพื่อทำการแกะรอยของคนร้าย ทุกอย่างถูกดำเนินการโดยลับๆ อย่างเงียบๆ ไม่มีคนภายนอกรับรู้ ข้าราชบริพารที่ทราบไม่กี่คนถูกกำชับให้ปิดปากให้สนิทซึ่งทุกคนให้ความร่วมมือปฏิบัติตามอย่างรู้หน้าที่

            เธอจะเป็นอย่างไรบ้างใบชา...เธออยู่ที่ไหน...

            รู้ไหมเราเป็นห่วงเธอ...หากแม้เป็นอะไรไปเขาจะเอื้อนเอ่ยคำรักกับใครกันเล่า...

            ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ใดเขาจะต้องตามหาจนเจอ...

            เธอจะต้องปลอดภัยกลับมา...ราฟาเอลลำพึงในใจ

            ขอพระผู้เป็นเจ้าได้โปรด...คุ้มครองใบชา...คุ้มครองหัวใจเขา...ให้ปลอดภัยด้วยเถิด...

           

  จะมาอัพอีกทีอาจเป็นวันเสาร์จ้า ต้นเดือนงานยุ่งมากเลย มาเสียดึกเลยเฮ้อ...คนแต่งก็เร่งจนพักผ่อนไม่พอแล้วจ้า หมอเลยให้ยาบำรุงมาเพืยบ ให้มาซะสามเดือนเลยไม่รู้หมอประชดหรือเปล่า.... ขอตัวไปนอนก่อนแล้วกันเดี่ยวเลือดมันจะจางลงไปอีก... 
ปล. พบคำผิดเม้มบอกด้วยจ้า จะแก้ไขให้ถูก

********* ช่อศิลาญา********

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

150 ความคิดเห็น

  1. #46 การประถมศึกษา (@daraphorn) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2552 / 00:58
    สนุกจังเลย

    อัพอีก  อัพอีก

    เร็วๆนะคะ
    #46
    0
  2. #44 P12lovely34P (@p12lovely34p) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2552 / 12:10
    ความสัมพันธ์ค่ะ ไม่ใช่สำพันธุ์
    #44
    0
  3. #43 mydei (@mydei) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2552 / 08:32
    พักผ่อนเยอะนะจ๊ะ

    รออ่านอยู่นะจ๊ะ
    #43
    0