ตอนที่ 13 : /Chapter 12/

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 347
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    17 ก.ค. 58

















"รองเท้าแตะเอาไปยัง"

"ใส่ไปแล้ว"

"หมวก?"

"มีแล้ว"

"เอานี่ ยาแก้ไข้ ยาแก้แพ้ ยาทาแก้ปวดเมื่อยกล้ามเนื้อ ยาแก้เมารถ แก้ปวดท้อง ท้องเสีย เป็นหวัด คลื่นไส้จะอ้วก"

"เฮ้ย นี่จะไปMTแค่สามวัน ไม่ได้ไปบุกป่าฝ่าดงที่ไหน"ฮงบิ
นโวยวายขึ้นเมื่อเห็นแพ็คยามากมายที่เพื่อนสนิทยื่นส่งมาให้ถุงใหญ่ อุดมไปด้วยยาที่ก็ไม่รู้ว่าจะได้ใช้หรือเปล่า วอนชิกยัดถุงยาลงไปในเป้แบ็คแพ็คใบใหญ่ของเพื่อนสาว
"อะไรมันก็เกิดขึ้นได้ อย่ามานึกขอบคุณทีหลังก็แล้วกั
น"เขากอดอกมองของในกระเป๋าไปพลางๆ ฮงบินขมวดคิ้วมองสงสัย

"นี่ เป็นแม่เหรอมาคอยดูเช็คของเนี่ย ฉันโตแล้ว ดูแลตัวเองได้"ว่าแล้วก็
กระชากกระเป๋าออกจากอีกคนที่ทำตัวจุ้นจ้านมาคุ้ยกระเป๋าชาวบ้านดู
"ก็คอยเช็คให้ตลอดไหงครั้งนี้บ่
นอะ ก็อยากดูแลเธอเป็นไรไหมล่ะ"ดึงกระเป๋ากลับมาแล้วปิดกระเป๋าให้เรียบร้อย วอนชิกอมยิ้มแล้วลุกวางกระเป๋าเป้สีน้ำเงินกรมท่าไว้ที่ข้างประตูห้อง

"ทำไมพูดไรน่าขนลุก ดึกแล้ว กลับไปได้แล้ว!"สาวตัวเล็กเอ่
ยอ้อมแอ้มมองไปรอบห้องอย่างกระอักกระอ่วน สองมือดันหลังเพื่อนตัวโตไปทางประตูห้องนอนแต่ดูเหมือนเจ้าถึกนี่ก็ไม่ขยับไปไหนเลย นี่คนหรือเสาปูนห้ะเนี่ย!?
"เออๆเดี๋ยวไปน่าาา ก็อยากช่วยดูแลความเรียบร้อยอี
กแปปนึง"เสียงทุ้มเอ่ยยานคาง แขนแกร่งยกขึ้นตวัดโอบรอบบ่าบางจนอีกคนกระเด็นเข้ามาอยู่ในอ้อมอกอย่างง่ายดาย



"ก็เคยดูแลเธอในฐานะเพื่
อนมาตลอด ก็อยากปฏิบัติกับเธอแบบแฟนบ้าง ถ้าไม่จีบจริงๆจังๆสักทีเธอจะรู้ได้ไงว่าชอบฉันหรือเปล่า"



ฮงบินย่นคอมองเพื่อนรักตาโต ส่งสายประหลาดใจปนขนลุกไปให้ คนตัวเล็กกระแอมเล็กน้
อยพยายามไล่ความรู้สึกกระอักกระอ่วนออกไป
"แล้ว...ที่นายทำนี่มันต่
างจากเดิมตรงไหน มันแค่น่ารำคาญมากขึ้น...?"วอนชิกถอนหายใจเฮือกใหญ่กับคำถาม นี่ทำเป็นไม่รู้ หรือไม่รู้จริงๆกันแน่วะ?

"ก็ฉันปฏิบัติกับเธอเหมื
อนแฟนมาตลอดเลยไงเล่ายัยโง่! คนเขาถึงได้ทักว่าเราสองคนเป็นแฟนกันตลอดไง มีเพื่อนที่ไหนจะคอยขับรถตามรับตามส่ง ไปไหนก็ตามไปเป็นเพื่อน ปวดท้องเมนส์ก็ไปซื้อผ้าอนามัย ซื้อยาให้ กิน นอน เที่ยวด้วยกันตลอดเวลา รู้ใจกันทุกอย่าง"



"ฉันรู้จักเธอในฐานะของเพื่
อนสนิทแล้ว แต่ตอนนี้ฉันอยากรู้จักเธอในฐานะของผู้หญิงคนหนึ่งที่ฉันอยากจะมีชีวิตร่วมด้วยไปตลอดชีวิตไงเล่า ง่ายๆแค่นี้ไม่เข้าใจเหรอ"



ฮงบินยอมรับว่าอึ้งไปนิดๆ มือเล็กยกขึ้นเกาหัวเบาๆ มองใบหน้าที่จริงจังจนน่ากลั
วของเพื่อนชาย จริงๆเธอก็ต้องยอมรับนะว่ามันก็ทำให้ปลื้มใจนิดๆที่อีกคนจริงจังและเอาจริงเอาจังที่จะจีบเธอขนาดนี้ แต่ก็ไม่ได้แปลว่าเธอจะรู้สึกเปลี่ยนไปเป็นรักอีกคนในแบบที่เขาต้องการได้ การรักใครสักคนขนาดนั้นมันเป็นยังไงฮงบินเองก็ยังไม่เข้าใจเลยด้วยซ้ำ



"เอ่อ...นี่ขอฉันแต่งงานเหรอ?"



"แต่งปะละ เดี๋ยวไปซื้อแหวนมาหมั้นเลย"





"นี่แกเล่นซิทคอมอยู่เหรอไงวะ!!
!"ว่าจบก็กำปั้นโขกลงที่กลางหัวจนชายหนุ่มต้องร้องโอ้ยลั่นไปทั่วห้อง ฮงบินอาศัยจังหวะชุลมุนลากคอเสื้อเพื่อนตัวสูงให้เดินออกไปนอกห้องนอน ถีบตูดส่งอีกหนึ่งทีแล้วปิดประตูห้อง
"ฮงบินอ่าาาา ขอโทษษ แต่พูดจริงนะ"เสียงต่ำๆของวอนชิ
กดังขึ้นมาจากอีกด้านของบานประตู ฮงบินส่งเสียงหงุดหงิดในคอ

"ปิดไฟห้องนั่งเล่นให้ด้วย จะนอนแล้ว"คนตัวเล็กตะโกนตอบ ล็อคประตูห้องนอนและรีบกระโดดขึ
้นเตียงทันที ถอนหายใจเมื่อต่อมาได้ยินเสียงประตูห้องปิดลง โชคดีที่มือไปไวกว่าเสมอทำให้วอนชิกไม่มีโอกาสได้เห็นริ้วสีแดงเรื่อที่สองข้างแก้มเนียน ซึ่งมันไม่ได้มาจากความโกรธอย่างที่วอนชิกอาจจะคิดไป



"ไอ้บ้าวอนชิก เรื่องแบบนี้ใครเขามาพูดเล่นกั
น..."









วอนชิกฮัมเพลงอารมณ์ดีเดินกลั
บเข้ามาในห้องนอนหลังจากกลับมาจากคอนโดของเพื่อนสาว ตอดเล็กตอดน้อยทุกวันเดี๋ยวก็ได้รู้เองแหละว่าอะไรเป็นอะไร เพราะหลังจากการสารภาพรักไปทุกอย่างก็กลับมาสู้ภาวะปกติ ไม่สิ ดีกว่าเมื่อก่อนด้วยซ้ำไป ระยะห่างของทั้งสองกลับน้อยลงมากกว่าเดิม ถ้าหากว่าฮงบินแขยงหวาดกลัวเขาก็คงไม่ยอมให้มาเห็นหน้า เข้ามายุ่งเหมือนเดิมได้หรอก แถมยังอ่อนลงให้ตั้งเยอะ แล้วแบบนี้จะให้วอนชิกคิดไปยังไงได้ล่ะนอกจากเดินหน้าจีบเต็มกำลัง

เสียงโทรศัพท์เตือนข้อความเข้
าดังขึ้น วอนชิกหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วก็ต้องหลุดยิ้มบางๆออกมา


'ถึงบ้านยัง'
-ฮงบิน



'ถึงแล้ว ยังไม่นอนอีกอะไหนว่าต้องตื่
นเช้า'
-วอนชิก


เขาวางโทรศัพท์ลงและเดินไปเข้
าห้องน้ำ เพื่อที่จะอาบน้ำและมาเตรียมตัวนอน เขาก็แอบเป็นห่วงเพื่อนสนิทนะเพราะยัยนั่นน่ะชอบห้าวจนเจ็บตัวอยู่เรื่อย แถมห่วงว่าจะโดนมอมเหล้าจนเมาไม่รู้เรื่อง รุ่นพี่ผู้ชายก็เยอะ สายรหัสถึงแม้จะมีไม่เยอะมากแต่รู้สึกว่ารุ่นพี่ปี 3 ปี 4 ก็เป็นผู้ขายหมดเลยรวมๆแล้วก็ 5-6 คน รุ่นพี่ผู้หญิงอีก 4 คน ไม่รู้แหละเขาก็เริ่มวิตกจริตนิดๆที่ฮงบินจะต้องไปกินนอนรวมอยู่ในบ้านพักเดียวกันกับผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่เขา น่ารักขนาดนั้นแถมไม่เคยระวังตัวแบบผู้หญิง เกิดมีรุ่นพี่เมามาปล้ำจะทำยังไง

ร่างสูงเดินถอนหายใจกับความคิ
ดฟุ้งซ่านวิตกจริตออกมาจากห้องน้ำ หยิบกางเกงใส่นอนมาสวมแล้วเดินกลับมาเช็คโทรศัพท์ ฮงบินส่งข้อความกลับมาหลายข้อความ วอนชิกเลิกคิ้วและเปิดโทรศัพท์เช็คดูอย่างไม่ลังเลใจ



'กำลังจะนอน แต่ก็มาคิดได้ว่านี่เป็นครั้
งแรกที่ไปเที่ยวกับคนอื่นโดยไม่มีนาย แล้วก็เป็นรุ่นพี่ผู้ชายครึ่งนึง แล้วฉันก็รู้สึกไม่โอเคขึ้นมา แม้จะคิดว่าก็ไม่น่าเกิดอะไรขึ้นหรอก มั้ง?'


'แล้วแจฮวานโอป้าก็ไปด้วย ก็คงไม่น่ามีปัญหาอะไร'


'แต่ก็คิดว่าถ้ามีนายไปด้วยก็
คงดี...'
-ฮงบิน




วอนชิกเม้มปากอ่านข้อความด้วยหั
วใจที่เต้นรัว แต่ก็แปลกใจที่รู้ว่าแจฮวานไปด้วยเพราะแจฮวานไม่ใช่สายรหัส แต่ก็ไม่แปลกใจที่แจฮวานจะตามไปด้วย แน่นอนอยู่แล้วที่จะหาทางอยู่กับฮงบินให้ได้มากที่สุดโดยที่ไม่มีเขาอยู่ด้วย แต่พอรู้ว่ามีแจฮวานไปด้วยวอนชิกก็รู้สึกใจชื้นขึ้นมาบ้างว่าถ้าหากว่าเกิดอะไรขึ้นก็จะยังมีคนคอยช่วยเหลือได้ เขาคงไว้ใจแจฮวานได้ใช่ไหม?



'ถ้ารุ่นพี่เธอไม่ว่าอะไร ฉันไปด้วยได้นะ'


ไม่เอา ฟังดูตามติดเกินไป ต้องปล่อยให้ฮงบินอยู่กับคนอื่
นบ้าง ลบๆ


'ดูแลตัวเองดีๆนะ มีอะไรก็รีบบอกฉันเข้าใจไหมยั
ยกระต่าย'
-วอนชิก


'รู้แล้วน่า'
-ฮงบิน



วอนชิกอมยิ้มมองข้อความสุดท้
ายก่อนที่จะล็อคหน้าจอและวางโทรศัพท์ไว้ที่โต๊ะข้างเตียง ไม่ลืมที่จะกดตั้งนาฬิกาปลุกแต่เช้า ไม่ได้จะไปส่งฮงบินหรอกนะเพราะเจ้าตัวก็ยืนยันที่จะไปเองวอนชิกก็ไม่อยากจะไปเซ้าซี้ให้รำคาญเสียเปล่าๆ เขาเอนนอนบนเตียงนุ่มและหลับตาลง นึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นวันนี้ก็ทำให้เขาต้องนอนอมยิ้มจนผล็อยหลับไป











ฮงบินถอนหายใจเดินสะพายเป้
ออกจากคอนโดเพื่อที่จะไปรถไฟใต้ดิน เธอต้องไปรวมพลกับรุ่นพี่ที่หน้ามหาลัย การไปMTครั้งนี้จะมีรุ่นพี่ขับรถไป 4 คันสำหรับประชากรร่วมเดินทาง 12 คน รวมแจฮวานตัวแถมก็ 13 คน เป็นครั้งแรกที่จะต้องไปค้างแรมที่ต่างจังหวัดกับคนที่ไม่ใช่ญาติและเพื่อนสนิท ที่สำคัญก็คือไม่มีวอนชิกไปด้วย ซึ่งมันทำให้ฮงบินกังวลอย่างบอกไม่ถูกเลย


"ฮงบินอา!"


เสียงตะโกนเรียกดังขึ้นจากอีกฝั
่งของถนนทำให้สาวผมสั้นสะดุ้งโหยงหันไปมอง รถสีดำคันสวยที่คุ้นตาก็จอดอยู่หน้าร้านสะดวกซื้อร้านเดิมนั่น เจ้าของรถกดกระจกลงจนสุด ยื่นหน้าออกมาพร้อมกับกวักมือเรียกอย่างกระตือรือร้น สาวผมสั้นถอนหายใจแต่ก็มองซ้ายขวาและวิ่งข้ามถนนไปหาอย่างเสียไม่ได้

"โอป้ามาทำไมเนี่ย"ฮงบิ
นมองแจฮวานที่ยิ้มกว้างตาหยีมาให้ รุ่นพี่หน้าลูกครึ่งไม่ตอบมีแต่ส่งสัญญาณมือให้วิ่งไปขึ้นรถ
"คุยกันแล้วว่ารถมันแน่น โอป้าเลยอาสาขับรถไปอีกคัน แล้วก็มารับเธอไง!"เมื่อคนตั
วเล็กขึ้นมานั่งบนรถเรียบร้อย แจฮวานก็ยกกระเป๋าอีกคนไปวางที่เบาะหลัง ฮงบินคาดเข็มขัดแล้วหันมามองหน้ารุ่นพี่อีกครั้ง

"แล้วเราจะต้องไปรับใครอีก หรือว่าไปที่หน้ามหาลัยเลย?"
แจฮวานสตาร์ทรถแล้วส่ายหัว ทำให้ฮงบินเลิกคิ้วขึ้นเป็นเชิงถาม รุ่นพี่ฮัมเพลงเบาๆในคอแล้วก็พูดตอบแบบเหมือนไม่มีอะไรพิเศษ


"เปล่า เราจะไปที่นู่นเลย ไม่แวะอะไรทั้งนั้นแหละ~"


"แจฮวานโอป้า!!!"ฮงบินfacepalm นี่เธอหลงกลง่ายๆของแจฮวานได้
เลยเหรอเนี่ย แล้วนั่งรถตั้ง4ชั่วโมงกับแจฮวานสองต่อสอง ถึงจะเริ่มคุ้นเคยและไม่อึดอัดกันแล้วก็ตาม แต่อยู่ในพื้นที่แคบแบบนี่ด้วยกันหลายชั่วโมงมันก็ทำให้เธอประหม่าไม่น้อย



นี่เธอจะรอดปลอดภัยจนถึงคยองจู
ไหมเนี่ย?








ฮงบินสะดุ้งตื่นเมื่อรู้สึกถึ
งแรงสั่นของโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกง คนตัวเล็กกระพริบตามองไปที่ท้องถนนตรงหน้า ถนนสายยาวที่แทบไม่ทีรถคันอื่นกับทุ่งหญ้าภูเขาเขียวขจีขนาบสองข้างทาง
"อีกสัก2ชั่วโมงก็น่าจะถึงแล้
วล่ะ"แจฮวานพูดขึ้นทำลายความเงียบ เหลือบตามามองคนหน้าหวานที่กำลังสะลึมสะลือ อมยิ้มกับความน่ารักแบบเผลอๆนั่

"อืม...ฉันขอโทษ ฉันเผลอหลับ"คนตัวเล็กเอ่ยด้
วยเสียงที่แหบพร่า สะดุ้งเฮือกเมื่อมืออุ่นของคนที่กำลังขับรถวางลงที่กลางหัว แจฮวานลูบหัวกลมๆเบาๆ สัมผัสอ่อนโยนที่เกิดขึ้นทำให้ฮงบินต้องถอนใจ เพราะหัวใจมันดันเต้นแรงอย่างที่มันไม่ควรเป็นเลยสักนิด

"หลับไปเถอะไม่ได้ว่าอะไรสักหน่
อย แต่รีบเช็คโทรศัพท์ก่อนเถอะ เผื่อมีอะไร"สาวหน้าหวานหยิบโทรศัพท์ขึ้นมามองก่อนจะพบว่ามันเป็นข้อความจากเพื่อนสนิท


'เป็นไง'
-วอนชิก


'ครึ่งทางละ ตื่นเช้านะนายน่ะ'
-ฮงบิน


'ก็เป็นห่วง เลยนอนไม่ค่อยหลับ โลกใกล้แตกแล้วมั้งที่ฉันตื่นก่
อนเที่ยงได้ตอนปิดเทอม'
-วอนชิก


'คงงั้น นี่เป็นห่วงมากไปปะเนี่ย ฉันโตแล้วนะเว่ย แต่ถึงแล้วจะรายงานนะฮะคุณพ่อ ㅎㅗㅎ'
-ฮงบิน


'ขอบคุณครับลูกสาวคนสวย >느ㅎ'
-วอนชิก




ฮงบินหัวเราะเฮอะกลอกตามองข้
อความสุดท้ายที่เพื่อนสนิทส่งมาให้ นอกจากจะลามปามเรียกว่าลูกสาวแล้วยังมีการมาปะเหลาะเรียกคนสวยอีก อยากจะแทรกโทรศัพท์ไปถีบหน้าจริงๆเลยให้ตายเถอะ แล้วยังไม่นับอีโมติค่อยแปลกๆที่เหมือนจะเป็นส่งวิ้งค์มานั่นอีก ไม่เสี่ยวสักวันนี่จะตายไหม มิน่ามันถึงไม่เคยมีแฟนเลย เฮอะ จีบแบบนี้สาวๆก็ถึงได้เบือนหน้าหนีกันหมด

"กับวอนชิก...ไปได้ดีสินะ"
ดวงตากลมโตเลื่อนมามองรุ่นพี่หนุ่มเล็กน้อยด้วยความงุนงง แจฮวานยิ้มบางๆหันมามองอีกคนเล็กน้อยก่อนที่จะรีบหันกลับไปมองท้องถนนตรงหน้า
"...อะไรกับวอนชิก?"รุ่นพี่หั
วเราะร่วนกับคำถาม นั่นสินะ แจฮวานเองก็พูดเหมือนกับว่าฮงบินกับวอนชิกเพิ่งตกลงเป็นแฟนกันแล้วงั้นแหละ

"โอป้าขอโทษ ตั้งใจจะถามว่าที่ทะเลาะกัน กลับมาคืนดี เข้าใจกันดีเหมือนเดิมแล้วใช่มั
้ย"ฮงบินหัวเราะเมื่อนึกถึงเพื่อนสนิทกับเหตุการณ์ประหลาดๆที่เกิดขึ้นระหว่างทั้งสองในช่วงนี
"ดีแล้ว ถ้าไม่นับที่จี
บแบบประหลาดๆอะนะ"แจฮวานแค่นหัวเราะในคอ เขาหันมามองฮงบินและยิ้มให้กับรุ่นน้องหน้าหวานที่กำลังยิ้มกว้างจนตาหยี



คงจะไม่รู้ตัวกันทั้งคู่นั่
นแหละ...



"ก็ดีแล้ว แต่อย่าไปให้ความหวังมากสิ ไม่ชอบก็ทำให้มันรู้ จะได้ไม่ล้ำเส้นเกินเพื่อน" เหมือนกับที่เธอกำลังให้ความหวั
งกับฉันนี่ไง อีฮงบิน แจฮวานได้แต่กัดลิ้นตัวเองไม่ให้เผลอพูดออกไป เพราะเขาไม่อยากทำลายบรรยากาศชื่นมื่นรื่นเริงตอนนี้หรอกนะ

"ก็พยายามอยู่ เพราะยังไงฉันก็ไม่มีทางไปคบกั
บวอนชิกได้หรอก เพื่อนก็คือเพื่อน มันเป็นอย่างอื่นไม่ได้หรอก"

แจฮวานกระตุกยิ้มเล็กน้อยเหลื
อบตามองฮงบินอีกครั้ง ได้แต่ส่ายหัวเบาๆกับคำพูดนั้นและขับรถต่อไป อีกไม่นานก็จะถึงคยองจูแล้ว แต่แจฮวานกลับไม่อยากให้มันสิ้นสุดลงเลย เหมือนกับเวลาที่เขากับฮงบินจะได้อยู่ด้วยกันแบบนี้...มันก็น้อยลงทุกที






ผู้หญิงกับผู้ชาย...มันเป็นเพื่
อนกันไม่ได้หรอก อีฮงบิน







TBC


ตัดตอนได้พอดี ไม่งั้นยาวมากจนไม่รู้จะไปจบตรงไหน
หวังว่าตอนนี้จะถูกใจกันเนอะ ยัยทอมไม่ทอมละมาถึงจุดนี้ มีการหวั่นไหวอีก
คอมเม้น ทวิต มาเม้ากันเยอะๆนะคะ รออ่านอยู่~
#อิถั่วเป็นทอมยังไงให้ได้ผอ





TF:)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

230 ความคิดเห็น

  1. #206 SS_nightmare34 (@SS_nightmare34) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 เมษายน 2559 / 14:29
    วอนชิคเสี่ยวมาก แต่ก็น่ารีกมากเช่นกัน กรี๊ดดดดด 55555
    #206
    0
  2. #126 9tula (@9tula) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2558 / 21:46
    มันเป็นความเสี่ยวประหลาดๆของคิมวอนชิก...
    มันเสี่ยวนะ แต่มันก็แมนๆ แล้วมันก็เขินๆ แต่มันก็แปลก โอ่ยยยย 555555555555555555555 บุกจริงจังมากบีบี๋ของเรา จะจีบก็ต้องบอกว่าจีบเนอะ ตอนที่มุ้งมิ้งกันนี่ก็น่ารักใจพังอ้ะ แค่ส่งข้อความคุยกันก็น่ารัก ยิ่งตอนวอนชิกลบข้อความและพิมพ์ใหม่เพราะกลัวตามติดไปนี่พุ่งไปฟัดหมอนขาด ฮือออออ ความทาสราบินนี่มันพูดยาก
    ใจจริงก็อยากให้เขาไปด้วยใช่ป่ะล่ะ จะใจแข็งปากแข็งไปได้นานอีกแค่ไหนบินเอ๊ย ก็อย่างที่พี่แจฮวานบอกนั่นแหละ(แต่แอบสงสารนางจัง)
    #126
    0
  3. #73 nisakun611 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 09:05
    สารภาพความจริงได้ห่วยเท่านี้อิบี้~

    ถึงจะพูดความจริงแบบแมนๆก็เถอะแต่ทำไมมันยังห่วยหล่ะ

    55555555555 วอนชิกคนห่วยของจริงๆ



    * ลูกสาวคนสวย โอ้ยยยยยแอบเขินนิดๆนะ





    แหมะยัยถั่วทอมเริ่มละนะแก้มดงแก้มแดงอะไรยะ ทอมนะยู

    แต่ยังไงก็เป็นผู้หญิงตัวเล็กๆของวอนชิกอยู่ดี รีบๆรู้ตัวสักทีสิ

    คบกันสักที อย่าปล่อยให้อิบี้มันจีบแบบห่วยๆไปมากกว่านี้เลอสงสาร

    55555







    ถึงจะเชียร์ให้พระนางได้กันแค่ไหนแต่เราก็เป็น #ทีมแจฮวานอปป้า นะ 5555

    ยัยทอมต้องได้ทุกคนเนอะ



    อปป้าดีมาตลอด ดีเกินไปล้าวววต้องจัดการยัยทอมสักที

    ไม่เคยรู้ตัวเลยว่าให้ความหวังอปป้าแค่ไหน

    ออกมากันสองคนแบบนี้ใครจะไม่คิดอะไรก็บ้าไปแล้ว

    ผู้หญิงผู้ชายนะ หึ !!!! ขอให้อปป้าสมหวังสักครั้งเถอะ





    ได้ข่าวตอนหน้าอาจจะยาวใช่ม่ะ ต้องสนุกแน่ๆเลอ



    รออ่านนะคะ น้องปรางสู้ๆ ^^
    #73
    0
  4. #71 iamkokkok (@iamkokkok) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2558 / 21:45
    รู้สึกเหมือนแจฮวานอปป้ากำลังจะแปลงร่างเป็นคิวปิด T[]T

    แจฮวานอปป้าช่างแสนดี โฮววว

    วอนชิกจีบได้เชยมากจริงๆ แต่ก็น่ารักอ่ะ 

    ถั่วนะถั่ว คิดแต่ว่ายังไงก็แค่เพื่อน แต่จริงๆ ในใจมันไม่ใช่แล้วนี่ 

    วอนชิกต้องสู้ต่อไปนะ 
    #71
    0
  5. #69 Hyuncha (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2558 / 01:08
    เขินตรงวอนชิกบอกว่าดูแลยัยถั่วแบบแฟนมาตลอด ทำจนยัยถั่วชินแบบนี้น่าจะยากที่จะให้รู้ตัว ยิ่งอยู่ใกล้ยิ่งรู้ ช่วงห่างกันยัยถั่วคงได้คำตอบชัดขึ้นแฮะ



    แจฮวานช่างน่าสงสาร โปรดปรานีส่งเจ้าตี้มาดามใจแจฮวานทีเถอะ~~~





    ใกล้ปล้วใช่ไหม รวมเล่มเมื่อไหร่เราจะซื้ออออออ
    #69
    0
  6. #68 natnaramoopin (@natnaramoopin) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2558 / 22:59
    #ทีมแจฮวานโอปป้า บอกเลยนะตอนนี้



    โถ่โอปป้าต้องน่าสงสารเท่านี้หรอ?



    วอนชิกนี่โคตรเสี่ยว มุกจีบโคตรจะห่วยเลย



    ถึงจะห่วยแต่ยัยถั่วก็หวั่นไหวล่ะเนอะ



    ตอนนี้ห่วงแจฮวานอป.สุดถ้าสุดท้ายยัยถั่วเลือกวอนชิก



    แล้วอป.ล่ะใครจะซับน้ำตาให้ โถ่พ่อคุณแสนดีขนาดนี้



    ผญ.ยังไม่เอาเลย #กอดอุ่น นะคะแจฮวานอป.



    ยัยถั่วใจอ่อนแล้วแต่รอดูว่าจะตกลงปรงใจยังไงนะ



    เป็นกำลังให้นะจ๊ะ จุ๊บๆ





    #68
    0