[FIC-VIXX] You'd better be (Rabin)

ตอนที่ 30 : /Jaehwan x Hyuk Special: 3/

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 340
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    25 พ.ค. 59










จริงๆแล้ว การคบกับเด็กมันก็ไม่ได้แย่อย่างที่เคยคิดไว้ ก็ไม่ใช่ว่าเคยคิดว่าการคบเด็กมันจะแย่หรอก แต่อีแจฮวานก็แค่คิดว่ามันน่าจะวุ่นวายมากกว่านี้หรือเปล่า การมีแฟนที่เด็กกว่าถึง 7 ปีเนี่ย ความแตกต่างมันก็ค่อนข้างเยอะเพราะในขณะที่ฮันชังฮยอกเพิ่งจะเรียนมัธยมปลาย ชีวิตมหาวิทยาลัยยังไม่เริ่มต้นเลยด้วยซ้ำแต่อีแจฮวานกลับเรียนจบและเริ่มใช้ชีวิตวัยทำงาน เวลาที่ไม่ค่อยเหมาะสมตรงกัน หรือในเรื่องของข้อจำกัดอะไรหลายๆอย่างและก็ไม่ใช่ว่าพ่อแม่ของฮยอกจะพอใจถ้ารู้ว่าลูกสาวคนเล็กของตัวเองกำลังคบกับผู้ชายที่แก่กว่าขนาดนั้น มันก็เป็นเรื่องน่ากังวลอยู่หรอก แต่ฮันชังฮยอกก็คือฮันชังฮยอกนั่นแหละ ยัยเด็กดื้อที่ไม่เคยสนใจสิ่งใดและคอยจะปั่นป่วนกายและใจของอีแจฮวานอยู่ตลอดหนึ่งปีที่คบกันมา


“ฮันชังฮยอก เสื้อมันสั้นไปหรือเปล่า”


แจฮวานหันไปมองเด็กสาวที่เดินแบบไม่เร่งรีบตรงมาหาเขาที่นั่งรออยู่ที่ม้านั่งสาธารณะ ชายหนุ่มก้มหน้าลงเล็กน้อยเพื่อที่จะได้มองลอดออกมาจากแว่นกันแดดอันสวย แก้วน้ำผลไม้ปั่นถูกวางไว้ข้างๆที่ว่างเพื่อหันไปมองฮยอกให้เต็มตา คิ้วเรียวของคนอายุมากกว่าขมวดเข้าหากันเป็นปมในขณะที่เด็กสาวได้แต่ส่งยิ้มไม่รู้ไม่ชี้กลับมา แจฮวานส่งเสียงไม่พอใจในคอแล้วลุกขึ้นยืน ปลายนิ้วหนีบที่ชายเสื้อยืดคร็อปที่ลอยเต่อจนเห็นหน้าท้องขาวอยู่วับแวมให้มันดึงลงมา แต่เมื่อปล่อยมือออกเสื้อยืดที่ว่าก็เลื่อนกลับขึ้นไปลอยเหมือนเดิม ก็ต้องยอมรับว่ามันเป็นกระแสแฟชั่นช่วงนี้จริงๆ แต่เวลาเห็นอีกคนใส่แล้วมันก็อดหงุดหงิดใจไม่ได้

“ก็มันเป็นแฟชั่น”ฮยอกพูดพลางสะบัดผมยาวที่ม้วนเป็นคลื่นเบาๆให้ไปกองอยู่ที่ด้านหลัง “แล้วตอนนี้ร้อนด้วย จะให้ฉันใส่สเวตเตอร์คอเต่าปิดไปถึงหัวเลยไหมล่ะ”
“ก็ประชดเกิน แต่มันสั้นจริงๆนะเสื้อ ยังดีนะวันนี้เธอไม่คิดใส่ขาสั้นมา...แต่ก็ขาดเป็นรูใหญ่เหมือนกัน”แจฮวานอดไม่ได้ต้องเผลอเป็นมองเนื้อขาวที่โผล่ออกมาจากชายเสื้อทุกที สะดือบุ๋มน่ารักและสะโพกอิ่มผายในกางเกงยีนส์สีซีดทรงบอยเฟรนด์ที่กรีดขาดเป็นรูใหญ่ที่ต้นขาและหัวเข่า

“ทำตัวเหมือนพ่อฉันไปอีกคนแล้ว สรุปเป็นแฟนหรือเป็นพ่อ?”เด็กสาวบ่นทำปากย่นยู่ มือดึงแขนให้อีกคนลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ยกแขนหนักๆของแจฮวานให้ขึ้นมาพาดรอบบ่าของเธอเรียบร้อย ฮยอกเงยหน้าส่งยิ้มหวานไปให้และมันก็เป็นไปได้ยากที่แจฮวานจะทำหน้าบึ้งต่อไปได้
“เลิกสนใจเสื้อผ้าฉันแล้วไปหาอะไรกินกันเถอะ หิวจะแย่แล้ว~”คนอายุมากกว่าหัวเราะออกมากับความน่ารักแบบไม่ได้ตั้งใจของคนในอ้อมแขน มือเรียวยกขึ้นเล่นกับผมนุ่มอย่างที่ชอบทำจนติดเป็นนิสัยไปเสียแล้ว นิ้วเรียวเล่นม้วนกับปลายผมที่เป็นลอนคลื่นไปมาในขณะที่ทั้งสองเดินไปตามทางเพื่อที่จะไปกินมื้อเที่ยงตามที่นัดกันไว้

“โอป้า...วันเสาร์หน้าฉันไปเที่ยวทะเลกับเพื่อนนะ”ฮยอกพูดขึ้นในขณะที่ทั้งสองกำลังก้มหน้าก้มตากินบะหมี่เย็นกัน แจฮวานเลิกคิ้วแล้วมองคนที่นั่งฝั่งตรงข้ามเล็กน้อย เขาไม่ได้ถามอะไรและรอให้อีกคนพูดต่อ
“จริงๆก็ไปกันหลายคนแหละกับเพื่อนผู้หญิง แต่ก็มีเพื่อนผู้ชายด้วย”เด็กสาวเอ่ยอ้อมแอ้มเหมือนไม่มั่นใจอะไรบางอย่าง ปกติแล้วเธอก็ไม่ได้มาขอแจฮวานทำอะไรเหมือนที่ต้องรายงานพ่อแม่หรอก จริงๆแล้วบอกให้รู้เฉยๆก็เป็นเรื่องปกติแต่คราวนี้ฮยอกกลับรู้สึกว่าควรพูดเป็นเชิงขออนุญาตจากแจฮวานก่อน

“ไปกันกี่คนนะ”แจฮวานถามอีกครั้งอย่างไม่ได้คิดอะไรแม้ในใจก็เริ่มเป็นห่วงขึ้นมาเหมือนกัน “สามคน ไปกับซึลกิ...แล้วก็แทฮยอง โอป้าอย่าโกรธฉันนะ!” หนุ่มหน้าลูกครึ่งขมวดคิ้วเป็นปมทันทีเมื่อได้ยินชื่อเด็กชายที่เขามักได้ยินอยู่บ่อยๆ ตาเรียวของแจฮวานมองฮยอกที่มีสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกอยู่ เด็กสาวถอนหายใจเฮือกใหญ่
“คือตอนแรกจะไปกันเยอะกว่านี้ แต่ก็ไปไม่ได้กัน เหลือแค่นี้ ฉันก็ไม่รู้จะทำยังไง...ฉันไม่ได้ตั้งใจจะไปกับแทฮยองหรอกนะ”ตะเกียบเงินเริ่มเขี่ยเส้นบะหมี่ในชามไปมา เธอถอนหายใจอีกครั้งแล้วเงยหน้าขึ้นสบตากับแจฮวานที่ดูเครียดขึ้นมาทันที

“นี่คือมันหวังจะทำอะไรเธอมั้ยเนี่ย โอป้าเป็นห่วงแล้วนะ ยังไม่จบอีกเหรอ เราคบกันก็น่าจะจบแล้วมั้ย”แจฮวานไม่ได้ตั้งใจให้น้ำเสียงออกมาดูแข็งกร้าวขนาดนั้น เขาสูดหายใจเพื่อสงบสติเล็กน้อย แล้วไปเที่ยวทะเล ยัยเด็กลูกหมาของเขาก็คงจะใส่ขาสั้น ใส่ชุดว่ายน้ำ แล้วไอ้เด็กบ้านั่นก็ได้มีความสุขมองลูกหมาของเขาในชุดว่ายน้ำตั้งกี่ชั่วโมง ไหนจะโอกาสที่จะแตะตัวเมื่อเล่นน้ำทะเลกันอีก นี่มันไม่ใช่การไปเที่ยวทะเลใสๆของเด็กมัธยมปลายแล้วนะ!?

“ฮื่อออออ โอป้าจะไปด้วยกันมั้ยคะ”ชังฮยอกส่งเสียงงอแง ใจจริงเธออยากไปเที่ยวกับแจฮวานมากกว่าอีกแต่ทั้งคู่ก็ไม่เคยได้พูดคุยเรื่องไปเที่ยวกันจริงๆจังๆ พอปิดเทอมหน้าร้อนเธอก็อยากใช้เวลาเที่ยวกับทั้งเพื่อนและแฟนให้เต็มที่และเพื่อนก็ชวนไปเที่ยวกันมาตั้งนานแล้วตั้งแต่ก่อนปิดเทอม ใช้ชีวิตช่วงมัธยมเฮือกสุดท้ายให้เต็มที่ก่อนที่จะเริ่มความจริงจังของเด็กเตรียมสอบเอ็นท์ แต่ดูเหมือนว่าเพื่อนแต่ละคนก็ทยอยมีแพลนกับครอบครัวทำให้ไปไม่ได้กันไปหมดเหลือเพียงผู้รอดเพียงสามคนที่กลายเป็นทริปที่ทำให้เธอลำบากใจไม่น้อย

“ถึงแม้จะห่วงเธอแค่ไหนแต่ให้โอป้าไปด้วยเพื่อนๆเธอคงไม่ยอมหรอก ฉันเป็นใครก็ไม่รู้จะให้ไปเที่ยวด้วย เกร็งกันแย่”แจฮวานคีบบะหมี่เข้าปากอีก ในหัวเริ่มคิดไปต่างต่างนานาสารพัดสิ่งที่จะสามารถเกิดขึ้นได้ เขาส่งเสียงหงุดหงิดอยู่ในคอ
“ฉันไม่ไปก็ได้นะ...จริงๆนะ”ฮยอกพูดเสียงอ่อน แตะนิ้วลงที่หลังมือของแฟนหนุ่มเบาๆเรียกความสนใจ แจฮวานส่ายหัว “ก็จองอะไรไปหมดแล้วจะทิ้งเพื่อนได้ไงล่ะ ไปเถอะ แต่ระวังตัวด้วย”

บทสนทนาเรื่องการไปเที่ยวทะเลได้จบลงและเงียบหายไปเพราะฮยอกก็คงไม่พูดมันขึ้นมาอีกให้อีกคนหงุดหงิดใจ บทสนทนาเรื่องอื่นถูกยกขึ้นมาแทนที่ทำให้บรรยากาศระหว่างทั้งสองกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง แต่แน่นอนว่ามันก็ยังวนเวียนอยู่ในหัวของแจฮวานอยู่เรื่อยๆด้วยความกังวลใจ แม้แต่ตอนที่นั่งดูหนังและอีกคนก็เอนตัวมาพิงและมือของทั้งคู่ก็จับกันอยู่ก็ตามที ทำไมการมีแฟนเด็กมันถึงน่าหงุดหงิดใจขนาดนี้นะ ตั้งแต่เขาคบกับใครมาก็ไม่เคยจะรู้สึกว่ามันน่าจะเป็นห่วงมากขนาดนี้

“งั้นตอนปิดเทอมหน้าหนาว ถ้าฉันมีเวลา เราไปเที่ยวกันนะ”ฮยอกพูดขึ้นเมื่อแจฮวานจอดรถที่ริมถนนหลังคอนโดของเธอหลังจากดูหนังเสร็จ แจฮวานฮัมในคอแล้วหันไปมองเด็กสาวที่ส่งยิ้มบางๆมาให้ เขายิ้มตอบแล้วเอื้อมมือไปเล่นปลายผมนิ่มอีกครั้ง
“พ่อเธอจะยอมเหรอ? รู้รึยังเหอะว่ามีแฟน”คนอายุมากกว่าหัวเราะเอ็นดูใส่คนที่ทำคิ้วย่นปากยู่อีกครั้ง “รู้แล้วว่ามีแฟน แต่ไม่รู้ว่ามีแฟนแก่ ถ้าจะไปเที่ยวอาจอชีก็ต้องไปหมอบคลานขอพ่อฉันแล้วล่ะนะ”


“เอาแบบนั้นก็ได้”


“ดีมาก”


ฮยอกพูดน้ำเสียงเข้มแล้วก็หัวเราะคิกคัก มือเล็กยกขึ้นจับใบหน้าเรียวของแจฮวานไว้แน่นๆก่อนที่จะยื่นหน้าเข้าไปจูบเบาๆที่ริมฝีปากอิ่มของร่างสูง ผละออกอย่างรวดเร็วพร้อมเสียงจูบดังจุ้บที่ก้องไปทั่วรถที่เงียบสนิท รอยยิ้มหวานปรากฎขึ้นบนใบหน้าของเด็กสาวอีกครั้งและแจฮวานก็ยิ้มกว้างพอกันตอบกลับไปอย่างช่วยไม่ได้ มือเล่นสางปลายผมยาวไปมาในขณะที่เลื่อนหน้าเข้าไปประกบจูบอ่อนโยนที่กลีบปากสีแดงเรื่อนั่นอีกครั้ง เพียงแค่เบาๆแทนคำบอกลาก่อนที่ฮยอกจะเดินลงจากรถ แจฮวานมองอีกคนให้เดินเข้าไปในคอนโดจนลับตาแล้วจึงขับรถกลับบ้านของตัวเองด้วยหัวใจที่เบิกบาน







สุดท้ายไม่รู้ว่ายังไง ฮันชังฮยอกเด็กลูกหมาก็บอกว่าไม่ไปเที่ยวกับเพื่อนแล้ว ด้วยความที่หัวใสเหลือเกินก็เลยใช้โอกาสนี้ในการบอกให้แจฮวานสวมรอยแทนเพื่อน กึ่งใจหนึ่งก็รู้สึกผิดที่เป็นผู้ใหญ่อายุปาเข้าไป 25 แล้วการจะพาเด็กที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะไปเที่ยวมันจะสมควรหรือไม่ ก็ดูไม่ดีในสายตาคนอื่นน่ะนะ แต่อีกใจก็รู้สึกดีว่าอย่างน้อยหน้าร้อนนี้ก็จะได้ไปเที่ยวทะเลกัน (และได้เห็นฮยอกในชุดว่ายน้ำก่อนใคร นั่นแหละ อืม...นั่นแหละประเด็นหลัก) ดูเหมือนว่าอีแจฮวานมักจะมีปัญหาเรื่องอายุของเขาอยู่เสมอ ก็แน่ล่ะสิ คบเด็กขนาดนั้นก็ต้องมีความสั่นคลอนไม่มั่นใจในขณะที่ฝ่ายเด็กก็ไม่ได้คิดอะไร--เลย

“ว้าว เตียงคู่~”เสียงร้องประหลาดใจของเด็กสาวดังขึ้นเมื่อเปิดประตูห้องพักบังกะโลริมชายหาดแล้วพบเตียงขนาดควีนไซส์ที่ตั้งอยู่กลางห้องและนั่นก็ยิ่งทำให้แจฮวานวิตกจริตคิดไม่ตกหนักกว่าเดิมเสียอีก หันไปมองฮยอกที่ยิ้มฮัมเพลงอารมณ์ดีแล้วเดินเข้าไปในห้อง วางกระเป๋าไว้ตรงตู้เสื้อผ้าและเดินไปนั่งบนเตียงสีขาวสะอาด ส่งสายตามายังแจฮวานที่ยังยืนทื่ออยู่ที่เฉลียงหน้าบังกะโล

“ตอนจองโอป้าลืมบอกว่าเอาเตียงเดี่ยวเหรอ?”แจฮวานกระแอมออกมาเล็กน้อย พยายามทำตัวให้เหมือนปกติทั้งๆที่รู้สึกตื่นเต้นแทบตาย เขามันก็ผู้ชายวัยกำลังเข้าที่ ไอ้ครั้นจะให้มาเที่ยวกับแฟนสองต่อสองนอนเตียงเดียวกันแล้วไม่คิดอะไรเลยสักนิดมันก็คงจะแปลก ท่องไว้ในใจอีแจฮวาน ท่องไว้ ก็แค่มาเที่ยว ก็แค่มาเที่ยว จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นให้ตัวเองต้องติดคุกข้อหาพรากผู้เยาว์เป็นอันขาด

“ไม่รู้สิ อาจอชีไม่อยากนอนแยกเตียงเหรอ?”ชายหนุ่มส่ายหัวเล็กน้อยแล้วเดินไปวางกระเป๋าไว้ข้างๆกันก่อนที่จะไปสำรวจจุดต่างๆในห้องที่ไม่ได้มีอะไรแตกต่างไปจากโรงแรมที่พักทั่วไปนอกจากประตูทางเข้าที่เป็นกระจกทำให้เห็นวิวทะเลแสนสวยได้เป็นอย่างดี
“ก็...เปล่านะ แต่มันก็...”ตอบอ้อมแอ้มเพราะไม่รู้จะสรรหาคำพูดอะไรให้ฟังแล้วดูไม่เป็นลุงหื่นจ้องจะกินเด็ก ฮยอกดึงคนตัวสูงด้วยแรงที่มีให้เดินมาที่เตียง จับให้อีกคนนั่งลงบนเตียงนุ่มที่มีแรงเด้งของสปริงกำลัง---อีแจฮวานหยุดเดี๋ยวนี้!


“มีพื้นที่มากกว่าเตียงที่บ้านโอป้าอีก ดีจะตาย”



หืม ดีจะตายยังไงห๊ะฮันชังฮยอก!


แจฮวานหน้าแดงทำท่าเหมือนจะสำลักน้ำลายกับคำพูดสองแง่สองง่ามของเด็กม.ปลาย ตาคู่โตเบิกออกเล็กน้อยเพราะถึงแม้จะรู้ดีกรีความแสบแต่อย่างน้อยก็มีพื้นที่เล็กๆที่แจฮวานคิดว่าฮันชังฮยอกของเขาเป็นเด็กสาวผู้ใสซื่อไร้เดียงสาอ่อนต่อโลกที่ทำให้ทุกครั้งที่ได้ยินอะไรแบบนี้ก็จะทำให้เขาเผลอสตั๊นท์ไปทุกครั้ง

“ต...เตียงบ้านโอป้ามันเล็กไปเหรอ”หนุ่มหน้าลูกครึ่งเผลอโพล่งติดขัดออกมา ใบหูแดงก่ำกว่าเดิมเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักของเด็กสาวที่ทิ้งตัวลงนั่งบนตักของเขา มือใหญ่ยกขึ้นจับที่เอวบางอัตโนมัติประคองไม่ให้อีกคนไหลตกจากตัก
“ก็เวลาไปให้โอป้าสอนการบ้าน นอนสองคนบนเตียงมันก็จะเต็มแล้วไง”ฮยอกเอียงคอมองชายหนุ่มยกแขนที่โอบรอบคอหลวมๆ ตาเรียวยาวที่โตเหมือนกวางมองแจฮวานพร้อมกับแย้มยิ้มหวานที่ทำให้ชายหนุ่มต้องใจเต้นครั้งแล้วครั้งเล่า

กว่าจะได้พูดอะไรต่ออีก คนตัวบางก็ลุกออกจากตักแล้วเดินไปที่กระเป๋าเสื้อผ้า แกะของออกมาพร้อมกับหยิบชุดว่ายน้ำ ผ้าเช็ดตัวและข้าวของสำหรับเล่นทะเลออกมาวางไว้ เขาได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ยกมือขึ้นลูบอกตัวเองปลอบอกปลอบใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นและอาจเกิดขึ้นถ้าหากว่าห้ามใจตัวเองไว้ไม่ไหว นี่อาจจะเป็นบททดสอบลูกผู้ชายโดยแท้จริง การเอาชนะต่อกิเลสตัณหาทั้งปวงที่มาในรูปแบบของเด็กสาวที่น่ารักน่าเอ็นดูสูงขาวหุ่นดีขี้เล่นที่ชื่อฮันชังฮยอกก็เป็นได้


นี่แหละนี่เรียกมารผจญ


“โอป้า! ฉันจะไปเล่นทะเลแล้วนะ”เสียงเรียกของฮยอกดังขึ้นทำให้ชายหนุ่มที่นั่งเหม่ออยู่บนเตียงหลุดออกจากภวังค์ เด็กสาวส่งยิ้มให้พลางยกมือทั้งสองข้างรวบผมหนาที่สยายยาวเกือบถึงเอวขึ้นเป็นหางม้าสูง เผยให้เห็นแผ่นหลังขาวเนียน เอวแบบบางที่ทำให้เผลอกลั้นหายใจก็คือบิกินี่สีเทาที่ผูกเป็นโบว์ที่หลังคอและแผ่นหลังขาวนั่น แจฮวานทำเสียงเหมือนกับจะสำลักน้ำลายอีกเมื่อสายตาไล่ลงมาถึงสะโพกกับบั้นท้ายอิ่มตึง ขาเรียวยาวที่ดูเหมือนนางแบบที่เคยเห็นในแมกกาซีน

“ย...ย๊า! เป็นเด็กเป็นเล็กใครให้ใส่ชุดว่ายน้ำแบบนี้ห๊ะ!”เสียงแหลมของแจฮวานดังขึ้นจนฮยอกยกมือขึ้นปิดหู เด็กสาวจิ๊ปากแล้วหยิบเสื้อสายเดี่ยวบางมาสวมทับให้ดูเรียบร้อย
“โอ้ย ฉันก็อายุ18แล้วน่า ใครๆเขาก็ใส่กัน ก็ไม่ได้ไปวิ่งโชว์ให้ใครเห็นซะหน่อย เนี่ยๆใส่เสื้อแล้วไง”หยิบครีมกันแดดขึ้นมา ฉีดลงบนเนื้อตัวและทามันอย่างตั้งอกตั้งใจ แจฮวานส่งเสียงฮึดฮัดไม่พอใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากลุกขึ้นไปหยิบเสื้อฮาวายสีแดงของตนมาคลุมทับอีกคนไว้อีกที

“ก็ยังมากไป โอป้าหวงนะรู้มั้ย ยัยลูกหมา”คนตัวเล็กทำแก้มพองลมเหมือนงอนแต่จริงๆแล้วก็ดีใจที่ได้ยินอีกคนแสดงท่าทีหึงหวงออกมา “แต่ลงทะเลฉันก็ถอดเสื้อโอป้าอยู่ดีแหละ ไปเปลี่ยนเสื้อเลยฉันจะออกไปเล่นแล้ว”







แจฮวานถอนหายใจเป็นรอบที่ล้าน เขาได้แต่นั่งนิ่งๆบนเก้าอี้ริมหาด ใส่แว่นกันแดดเพื่อป้องกันสายตาจากแดดอันร้อนแรงและสิ่งที่ร้อนแรงยิ่งกว่าก็คือฮันชังฮยอก เป็นบุญที่ไม่ลืมพกแว่นกันแดดมาเพราะใครจะรู้เล่าว่าสายตาที่เขากำลังมองเด็กสาวในชุดเสื้อสายเดี่ยวบางๆที่ปิดทับชุดว่ายน้ำบิกินี่สีเทาที่กำลังเซลฟี่ตัวเองกลางน้ำทะเลมันจะเป็นสายตาแบบเรท G แบบบ้านนี้มีรักหรือเรท 19+ กันแน่ ตั้งแต่เกิดอีแจฮวานไม่เคยรู้สึกสับสนหรือไม่มั่นใจต่อเจตนารมณ์ของตัวเองเลยสักครั้ง

“เฮ้อ...”แจฮวานเหยียดตัวนอนยืดแผ่มากกว่าเก่า ทำเป็นยกโทรศัพท์ขึ้นมากดเล่น พิมพ์ข้อความหาวอนชิกไปพลางๆแต่สายตาก็วกกลับไปมองคนตัวขาวที่ยืนอยู่กลางทะเลสีครามสวยอยู่ร่ำไป ชังฮยอกเลิกถ่ายรูปและหันมามองแฟนที่อายุมากกว่าของเธอที่เอาแต่นอนแผ่ไม่คิดจะขยับตัวแล้วทำท่าถอนใจ ขายาวก้าวเร็วๆขึ้นจากน้ำทะเลมุ่งตรงมาหาแจฮวาน ชายหนุ่มกลืนน้ำลายที่เหมือนจะเหนียวฝืดคอช้าๆเมื่ออีกคนเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ

“อาจอชี! หลับเหรอ!?”หยดน้ำจากปลายผมยาวที่รวบเป็นหางม้าหยดลงที่ขาของเขาเมื่อฮยอกเดินเข้ามาใกล้ๆ เด็กสาวโน้มตัวลงมามองแฟนหนุ่มที่นอนนิ่งตัวแข็งทื่อแกล้งตายกระทันหัน แจฮวานสบถในใจ ให้ตายเถอะ ใบหน้าที่ซึมไปด้วยเหงื่อเล็กน้อย ฉ่ำวาวเบาๆเพราะครีมกันแดดที่เพิ่งทาไป ลำคอแนวบ่าบางกับเสื้อสายเดี่ยวและสายผูกคอของบิกินี่กับความบางของเนื้อผ้าชิ้นนอกที่ทำให้เห็นบิกินี่สีเทานั่นง่ายๆ เขาเหมือนจะลืมหายใจเมื่อมองเนินอกอวบอิ่ม หรือหน้าท้องแบนราบกับกางเกงชิ้นล่างที่ยังดีว่าเป็นเอวสูง แต่มันก็ไม่ได้ช่วยอะไรเท่าไหร่เมื่อมองขาเรียวยาวขาวอมชมพูนั่น นี่อีแจฮวานกำลังโดนจับมาทรมานชัดๆ

“เปล่าหลับ แค่เพลียนิดหน่อยจากที่ขับรถอ่ะ เธอไปเล่นก่อนเดี๋ยวตามไป”หนุ่มหน้าลูกครึ่งยันตัวลุกขึ้นนั่งดีๆ ฮยอกส่งเสียงไม่อนุมัติในคอแล้วดึงแว่นกันแดดออก แจฮวานหยีตาเล็กน้อยจากแสงจ้าและค่อยๆปรับสภาพการมองอย่างรวดเร็ว
“ไม่เอาา เล่นคนเดียวมันสนุกตรงไหนเล่า”มือเล็กทั้งสองข้างฉุดแขนยาวของชายหนุ่มให้ลุกขึ้นซึ่งแจฮวานก็ยอมลุกแม้จะไม่เต็มใจเท่าไหร่นัก สุดท้ายเสื้อยืดที่ใส่อยู่ก็ต้องวางกองไว้แล้วเดินลงไปที่ทะเลด้วยกันจนได้ ใครจะกล้าปฏิเสธฮันชังฮยอกกันล่ะ?

ถึงแม้ว่าจะรู้สึกเกร็งๆในชั่วขณะแรก แต่สุดท้ายการอยู่กับฮยอกก็ทำให้แจฮวานยิ้มหัวเราะสนุกสนานไปได้ การที่ได้ใช้เวลาพิเศษร่วมกันแบบเป็นส่วนตัว เสียงหัวเราะกรี๊ดของอีกคนเมื่อเขาลากไปที่ที่ลึกขึ้นจนอีกคนแทบจะแตะพื้นทรายเบื้องล่างไม่ได้จนต้องกอดคอเขาไว้และทำท่าเหมือนลูกหมาตกน้ำ โอ้ ไหนจะเสื้อตัวนอกบางๆที่ลอยขึ้นมากับน้ำทะเลที่ใสเกินไปจนเห็นทุกอย่างใต้น้ำ แจฮวานจับเอวบางและแทบกลั้นเสียงครางแบบพอใจไว้ไม่ไหวเมื่อปลายนิ้วสัมผัสกับผิวเนื้อเนียนลื่น ฮยอกที่เอาแต่กังวลกับการยืนไม่ถึงพื้นเลยไม่ได้สนใจอะไรมากไปกว่าการกอดแฟนหนุ่มไว้ให้แน่นที่สุด

“โอป้าาาา มันลึกเกินไปแล้ว”คนอายุน้อยกว่าทำเสียงงอแงในขณะที่แจฮวานได้แต่หัวเราะในคอ ลึกเกินไปของฮยอกแต่สำหรับเขาระดับน้ำก็ยังอยู่ที่ช่วงบ่าอยู่ดี
“โอป้าจับเธออยู่ คิดว่าโอป้าจะปล่อยให้เธอลอยตุ๊บป่องหายไปเหรอ”ว่าแล้วก็กอดอีกคนให้แน่นขึ้นจนร่างบางลอยหวือเข้ามาใกล้กว่าเก่า ฮยอกใช้โอกาสนี้เอาสองขารัดรอบตัวแจฮวานแน่นเหมือนหมีโคอาล่า


“ยังไงฉันก็ไม่ปล่อยโอป้าไปอยู่แล้ว”



ฮยอกพูดเบาๆพลางกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้นอีก อมยิ้มเมื่อแขนแกร่งของอีกคนก็รัดรอบเอวเธอแน่นขึ้นเช่นเดียวกันจนทั้งสองแทบจะไม่มีช่องว่างเหลือ เด็กสาวเงยหน้าขึ้นมองในขณะที่แจฮวานก็ก้มหน้าลงมาเล็กน้อย ดวงตาทั้งสองคู่สบกันเป็นประกายที่แค่พวกเขาเท่านั้นที่เข้าใจความหมายของสิ่งที่เอ่ยไปเมื่อครู่ แจฮวานลดระยะห่างของใบหน้าของพวกเขาและจูบลงที่ริมฝีปากบางตรงหน้านานพอที่จะทำให้หัวใจนั้นเต้นแรงจนรู้สึกปวดหนึบในอก ไม่ได้สนใจคนรอบข้างว่าจะรู้หรือไม่ว่าคนในอ้อมกอดของเขายังไม่บรรลุนิติภาวะ หรือถึงจะรู้ก็ใช่ว่าเขาจะสนใจใดๆในเมื่อฮันชังฮยอกที่ตัวอ่อนในอ้อมแขนเพราะจูบหวานๆของเขาก็เพียงพอที่จะทำให้ลืมเหตุและผลไปโดยง่าย

แต่อย่างน้อยอีแจฮวานก็อยากทำให้มันถูกต้อง ถึงแม้ตอนกลางคืนจะได้นอนเตียงเดียวกันกับแฟนสาวที่ก็แค่ใส่ชุดนอนเข้าชุดแขนขายาวปกติธรรมดา แต่พื้นที่ส่วนตัวลับตาคนที่ไม่มีใครรู้และจูบเบาๆก่อนนอนที่เผลอกลายเป็นอะไรที่ล้ำลึกกว่านั้น แขนขาที่ไม่รู้ว่าจะไปไว้ตรงไหนและมันก็ไปอยู่ที่หลังบาง ใต้ชุดนอน สัมผัสผิวเนื้อเนียนนุ่มหอมกลิ่นครีมทาตัวขึ้นไปจนถึงขอบชุดชั้นในที่อีกคนใส่ ผมนุ่มที่เขาชอบเล่นด้วยลงมากองคลอเคลียอยู่ที่ข้างใบหน้าและสัญชาตญาณชายหนุ่มของเขามันจะถูกปลุกขึ้นมา เสียงครางเบาๆในคอของฮยอกกับมือเล็กที่สอดไปตามเส้นผมสั้นยิ่งทำให้แจฮวานรู้สึกตื่นเต้น แม้จะเสียดายมากแค่ไหนแต่เขารู้ว่าไม่ควรเอาเปรียบเด็กสาวแบบนี้

“ชังฮยอก...เดี๋ยวก่อน”แจฮวานหยุดการกระทำทุกอย่างแล้วจับให้ฮยอกที่หายใจเหนื่อยหอบจากรสจูบร้อนแรงและสัมผัสเล้าโลมที่เพิ่งประสบเป็นครั้งแรกนอนราบกับเตียงนุ่ม คนอายุมากกว่าลูบเส้นผมยาวพลางจูบลงที่หน้าผากมนท่ามกลางสายตาสงสัยของเด็กสาว
“แบบนี้ไม่ถูกต้อง โอป้าขอโทษ...ที่เผลอ”เขากระซิบแผ่วพลางลูบหัวทุยไปมา ฮยอกพยักหน้าอย่างเข้าใจได้แม้จะไม่เต็มใจเท่าไหร่นัก กระซิบคำขอบคุณเบาๆ ถึงแม้จะรู้สึกผิดหวังลึกๆเพราะสิ่งที่เกิดขึ้นมันก็เป็นความเต็มใจของเธอเช่นเดียวกันแต่เธอเองก็ไม่คิดว่าตัวเองจะพร้อมสำหรับสิ่งที่จะตามมาถ้าหากว่าแจฮวานไม่หยุด

แจฮวานบอกให้อีกคนนอนไปก่อนและเขาขอตัวไปเดินเล่นรับลมทะเลยามดึกสักพักและสัญญาว่าจะไม่ไปนาน แม้อีกคนจะส่งสายตาลูกหมาอ้อนแค่ไหนแต่แจฮวานก็ได้แต่ต่อสู้กับความอ่อนแอของตัวเองและยืนยันคำเดิม ชายหนุ่มถอนหายใจเฮือกใหญ่ เท้าเตะทรายยกมือขึ้นขยี้ผมไปมาจนยุ่งเหยิงเมื่อนึกถึงสิ่งที่อาจเกิดขึ้นถ้าหากว่าเขาไม่ตั้งสติเอาไว้ให้ดี มันก็ไม่เกี่ยวหรอกว่าชังฮยอกจะอายุ18หรือเปล่า จริงๆก็เกี่ยวมากเลยล่ะ แต่เขารู้สึกว่ามันแค่ยังไม่ถึงเวลาที่เหมาะสม เขาก็อยากที่จะทะนุถนอมความไร้เดียงสาของอีกคนไว้ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้



ถ้าอายุยังไม่ 21 ต่อให้ใส่แต่บราลูกไม้มานอนรอก็อย่าหวังเลย







TBC



คู่หลักควรอาย วอนชิกควรพิจารณาตนเอง
แต่คู่นี้มันไม่เหมือนคู่นู้นเนอะ เขาเป็นเพื่อนกันมาก่อนเลยไม่ได้รู้สึกอะไรมากมาย
แต่คู่นี้มันมาเป็นแฟนกันแต่แรกเนอะ แจอปก็ไม่ใช่คนดีพ่อบ้านใจกล้าแบบวอนชิกซะหน่อย
แจอปคนหื่น ตอนพิมพ์เสดเมื่อคืนคิดเยอะมาก ว่ามันโอเคมั้ย มันดีจริงเหรอ
ยัยเด็กก็แค่ม.ปลาย หลายสิ่งหลายอย่างบ่นใส่เพื่อนเยอะเว่อ
แต่คิดว่าโอเคแล้วแหละ มันก็เกิดขึ้นได้ แจอปก็ไม่ใช่พระอิฐพระปูน
เด็กมันไม่ได้จงใจจะยั่วแต่มันก็ไม่ใช่เรียบร้อยเนอะ
ก็เกิดขึ้นได้ แต่แจอปก็เป็นผู้ชายที่ดีพอที่จะไม่ทำอะไรต่อ
เพราะมันก็ไม่สมควรเอาเปรียบ ฉวยโอกาสเด็กเนอะ

แต่ตอนหน้าตอนสุดท้ายละ ก็บอกก่อนว่าเด็กอายุ21แน่นอน
๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
คือมันไม่ป่วนไม่กวนขนาดนั้น เพราะจริงๆแจอปก็เอาอกเอาใจอะนะ
แต่ก็หวังว่าทุกคนจะชอบ... ไปดีก่า เจอกันตอนหน้า!

เม้นกันเยอะๆ ทวิตติดแท็ก #อิถั่วเป็นทอมยังไงให้ได้ผอ
ขอบคุณค่า


TF:)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

230 ความคิดเห็น

  1. #223 mineyminmin (@mineyminmin) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2559 / 15:53
    โถ่ๆๆๆๆๆๆๆ แจอบของเราทำไมเป็นคนดีเยี่ยงนี้ ฮยอกเองก็แสบใช่ย่อย ยั่วทามมายยย ฮ่าๆๆๆ
    #223
    0
  2. #222 Nok (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 13:10
    แจอปคนดี~~~~~~โธ่พ่อคู้นนนนนนต้องต่อสู้กะตัวเองขนาดไหนเนี่ยน่ารักมุ้งมิ้งมากกกกกกกกกเขินแรงตรงเตียงสปริงอะ><
    #222
    0
  3. #221 พิเอเลี่ยนหวีดอุนอุน (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 02:23
    หูยยยยยยยยย ใจพี่แจนี่แบบนับถืออะ
    #221
    0
  4. #220 superjune (@superjuneexo) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2559 / 01:42
    มันแบบ... ฮื่ออออ ทำไมถึงละมุนละไมขนาดนี้ ชอบคู่นี้แรงมาก แต่งแยกเลยมะ5555 เด็กสิบแปดแต่แซ่บจริงๆทำแจอปเราต้องออกไปเดินเตะทรายเลยอ่ะ>.< คู่นี้ดีกรีความมุ้งมิ้งงุ้งงิ้งมีเป็นแสน อ่านแล้วเขินตามฮยอก(เธอเขินป้ะ แต่เลาเขินแทนเธอ)555555 แจอปโคต รสุภาพบุรุษอ่ะ หล่อเลยตอนบอกว่ามันผิดเนี่ย>.< ตอนหน้าสุดท้ายแล้วอ่า ยังไม่อยากให้จบเหลยย (จะมีเลโอเอ็นมามะ อยากอ่านเรื่องนี้ต่อง่า สเปราบินก็ได้นะ เดี๋ยววอนชิกนางน้องไห้) พลีสสส._.
    #220
    1
    • #220-1 Yogurt3200 (@yogurttakeabreak) (จากตอนที่ 30)
      26 พฤษภาคม 2559 / 01:57
      แต่งไปก็เขินไปเหมือนกันค่ะ 555555555
      ยังไม่จบนะเรื่องนี้อ่ะ มีสเปเชียลเลโอเอ็นอยู่ ราบินก็มีเด้อ
      #220-1
  5. #219 SS_nightmare34 (@SS_nightmare34) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2559 / 23:13
    อุ๊ต๊ะ น่าเสียดาย 55555

    แจอปหื่นจริงๆเลยน้าา วอนชิคควรเอาแจอปเป็นตัวอย่าง 555 แต่ก็ยังดีที่แจอปมีความยั้งคิด ไม่ทำอะไรมากกว่านี้ ก็นะ แจอปไม่ใช่หุ่น จะได้ไม่รู้สึก 5555 เด็กมันยั่วซินะ
    #219
    0