(os/sf) little fiction │markbam

ตอนที่ 16 : SF MARKBAM : ONLY GIRL 03

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,460
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 140 ครั้ง
    15 มิ.ย. 61




ROMANTIC 18+ LESBIAN
only girl
MARKBAM
คำเตือน! : เรื่องนี้พี่มาร์คเป็นผู้หญิง แบมแบมเป็นผู้หญิง 
เห็นชื่อตอนมั้ยคะ? โอนลี่เกิร์ลลลลลล
ไม่เก็ทกับฟิลลิ่งพี่มาร์คแม่งโคตรสวยก็อย่าอ่านเลยค่ะ
เพราะเรื่องนี้พี่มาร์คโคตรสวย สวยมาก สวยที่สุดในโลก

                “พี่มุกต์!



                แบมแบมร้องเย้วเสียงดังเมื่อเห็นพี่สาวคนสวยเพื่อนในกลุ่มของพี่ชายกำลังยืนซื้อทอดมันในตลาดท้ายม. บ่ายวันนี้เธองดคลาสก็เลยถือโอกาสออกมาหาอะไรกินพร้อมกับรอพี่ชายมารับแต่ดันมาเจอเพื่อนของพี่ที่ตลาดเสียก่อน



                “อ้าว แบม”



                ควีนของทุกคนหันไปยิ้มรับจนตาหยี กัญญาณีกระโดดเหยงๆเข้าไปเกาะแขนเมธาวีอย่างออดอ้อนเพราะตอนนี้เธออยากกินทอดมันแต่ขี้เกียจไปต่อแถวซื้อ “แบมขอชิมได้มั้ยคะ”



                เกือบ 4 เดือนที่ผ่านมากลับกลายเป็นว่าเธอสนิทกับพี่มุกต์มากกว่าพี่ชายแท้ๆที่เจอหน้ากันทุกวันเสียอีก อาจจะเป็นเพราะเป็นผู้หญิงเหมือนกัน ชอบเครื่องสำอางแบรนเดียวกัน แล้วก๊อกหักเพราะผู้ชายคนเดียวกัน และถึงแม้ว่าทั้งคู่จะมีอะไรหลายๆอย่างเหมือนกัน แต่มันก็ยังบางอย่างที่ทั้งคู่ต่างกันอย่างเห็นได้ชัด



                “ได้อยู่แล้ว”พี่มุกต์ตอบพร้อมกับรอยยิ้มสวย “เนี่ยพี่ซื้อเผื่อแบมไว้แล้วเพราะคิดว่ายังไงแบมต้องหิวแน่ๆ”



                เช่น พี่มุกต์ก็ชอบเปย์



                “ฮึ่ยยยย ขอบคุณค่า แบมจะกินอย่างตั้งใจเลยยย”



                แล้วแบมแบมก็ชอบโดนเปย์



                กัญญาณีรับถุงทอดมันมาถือไว้ก่อนจะลองจิ้มขึ้นมากินสองสามคำแล้วทำหน้าฟินใส่พี่สาวที่ยืนสวยอยู่ข้างๆ แต่ไม่วายก็ถูกดุ “อย่าเดินกินสิแบม เดี๋ยวก็ได้แผลหรอก”



                เมธาวีว่าอย่างไม่จริงจังก่อนจะคว้าท่อนแขนน้อยของคนเด็กกว่าเดินตามฝูงชนที่เดินไปเดินมาตามทางเดิน ระหว่างทางแบมแบมเห็นอะไรนู้นนี้นั้นก็อยากกินไปหมดจนสุดท้ายกว่าจะออกมาจากตลาดหลังม.ได้ของก็เต็มไม้เต็มมือคนโตกว่าเสีแล้ว



                “พี่มุกต์แวะนั่งกินก่อนได้มั้ยอ่ะ แบมอยากกินทุเรียน”



                “อือ เอาดิ”



                เมธาวีตอบตกลงไป เพราะคิดว่ากินที่นี่เลยก็ดีถ้าเกิดถือขึ้นรถไปกลิ่นมันต้องติดอยู่ในนั้นไปหลายวันแน่ๆ



                ตัวเธอก็ไม่เท่าไหร่หรอกเพราชอบกินทุเรียนอยู่แล้ว แต่ผองเพื่อนที่ชอบเอารถเธอไปใช้ไม่ได้ชอบทุเรียนเหมือนเธอซะหน่อย



                “เอาไปคลุมตักไว้”



                พี่มุกต์ว่าพร้อมกับยื่นเสื้อช็อปของตัวเองไปให้คนเด็กกว่าที่วันนี้ใส่กระโปรงทรงเอพอดีตัวที่สั้นขึ้นไปเหนือเช่าเกือบสองฝ่ามือ แบมแบมไม่ใช่คนขาวออร่าเหมือนลูกคนจีนแบบเธอแต่ผิวสีน้ำผึ้งอ่อนๆและขาเรียวๆของหล่อน มันก็ชวนล่อแหลมไม่น้อย



                “ขอบคุณค่า”



                แบมแบมก่อนจะรับเสื้อช็อปของเพื่อนพี่ชายมาคลุมตักของตัวเองก่อนจะกลับมาสนใจเจ้าแพคทุเรียนหมอนทองที่อยู่ข้างตัว ตอนนี้ทั้งคู่กำลังนั่งแทนเม็ดทุเรียนบนริมฟุตบาทมันเป็นภาพที่เห็นได้ทั่วไปเลยเพราะนิสิตในมหาลัยก็ชอบมาหาของกินที่ตลาดแล้วก็นั่งกินกันตรงนี้



                ไม่ใช่เพราะมันเท่ห์หรอกนะ ขี้เกียจไปล้างจานที่หอ



                “...”



                “หือ? จ้องพี่อีกแล้วนะแบม”



                เมธาวีแซวน้องสาวเพื่อนในกลุ่มที่ในมือกำลังกอบกุมแก้วน้ำมะพร้าวสีใสเอาไว้ทั้งสองมือพร้อมกับหันมาจ้องเธออย่างเปิดเผยด้วยนัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนแวววับ เมื่อก่อนมันก็ต้องมีเขินๆกันบ้างแต่พี่มุกต์ก็เริ่มจะชินซะแล้วล่ะ ก็เพราะว่า



                “ก็พี่มุกต์สวยอ่ะ แถมตอนนี้ก็โคตรเท่ห์เลย”



                แบมแบมชอบยอเธอจนมันเริ่มเฉยๆไปเสียแล้ว



                ไม่รู้ว่ามันเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วที่กัญญาณีพูดกับเธอแบบนี้ น้องก็พูดแบบนี้ตั้งแต่ครั้งแรกที่ไปซื้อเครื่องสำอางด้วยกัน ไปซื้อหนังสือด้วยกัน ไปนั่งกินเค้กด้วย ไปกินหมูกระทะด้วยกัน



                ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนแบมแบมก็จะชมเธอแบบนี้อยู่เสมอ



                “ชมพี่ตลอดไม่เบื่อหรือไง?”



                “พี่ก็เลิกสวยสิ แบมจะได้เลิกชมมม”



                ว่าแล้วแบมแบมก็หัวเราะคิกคักกับตัวเอง เมธาวีเลยส่ายหน้าน้อยๆก่อนจะหันกลับไปมองถนนตรงหน้าที่กลายเป็นทางเดินของนักช็อปตลาดกลางคืน



                เมื่อคนโตกว่าหันกลับไป แบมแบมก็กลับมานั่งจ้องมองอีกคนเหมือนเดิมในตอนนี้พี่สาวคนสวยของเธออยู่ในเสื้อยืดสีเทาคอกลมพอดีตัวทำให้เห็นสัดส่วนที่สมหญิงสุดๆในความคิดของเธอ เรียวขาใต้กางเกงยีนส์สีซีดกำลังตั้งชันและเข่ามนกำลังรองรับศอกเล็กๆของเมธาวี



                และปัจจัยอีกหลายอย่างมันเลยทำให้พี่สาวที่นั่งอยู่ข้างๆเธอ ทั้งดูสวย เซ็กซี่แบบแมนๆและโคตรเท่ห์เลย



                “ที่คณะเป็นยังไงบ้าง”



                เมธาวีเอ่ยถามอีกคนทั้งๆที่ยังมองตรงไปข้างหน้า



                “ก็เรื่อยๆอ่ะพี่ แต่คนก็เริ่มไม่ค่อยสนใจแบมแล้วอ่ะ”



                “เป็นแบบนั้นก็ดี”พี่มุกต์หันมายิ้ม “ถ้าเกิดมีใครมาหาเรื่องอีก แบมต้องบอกพี่นะ”



                “อื้ออออออออ”



                แบมแบมพยักหน้าหงึกหงักก่อนจะเปลี่ยนเรื่องคุยไปเรื่อยๆ ในตอนนี้กลับกลายเป็นว่าเธอสนิทกับพี่มุกต์มากกว่าพี่บอมที่เจอกันเกือบทุกวันเสียอีก กลับบ้านไปเธอก็คุยกับพี่มุกต์จนดึก ตื่นเช้ามาก็โทรไปปลุกคนโตกว่าตอนเย็นๆก็ออกมาหาอะไรกินด้วยกันเป็นประจำ



                จนบางวันเธอใช้เวลากับพี่สาวจากวิดวะพอๆกับไปเรียนในวันนั้นเลยด้วยซ้ำ



                “ใกล้สอบแล้ว เริ่มอ่านหนังสือยัง?”



                “ก็เริ่มแล้ววว”แบมแบมตอบ “ไม่อยากจะโม้หรอกนะพี่มุกต์แต่แบมอ่ะ ทอปควิซอิ้งตลอดเลยยยย”



                พี่มุกต์หัวเราะน้อยๆเมื่อได้ยินแบบนั้น ก่อนจะแย่งแก้วน้ำมะพร้าวมาดูด แบมแบมโม้อะไรอีกมากมายจนปากยุบยับน่ากัดให้ช้ำ จนกระทั่งแบมร้องอ้อแล้วพูดถึงเลี้ยงสายของตัวเอง



                “เอ้อออ พี่มุกต์วันศุกร์นี้แบมไปดูหนังกับพี่ไม่ได้แล้วอ่ะ”



                “ทำไมอ่ะ?”



                “พี่รหัสนัดเลี้ยงสายอ่ะ”แบมแบมตอบตาใส “เหมือนพวกลุงๆป้าๆเขาอยากเจอแบม”



                พี่มุกต์พยักหน้าน้อยๆอย่างเข้าใจ “เขานัดที่ไหนอ่ะ แล้วไปไงให้พี่ไปส่งมั้ย?”



                “อือๆ นัดที่ติวควิซอ่ะ”



                “ติวควิซ?”พี่มุกต์เลิกคิ้วขึ้น “ร้านเหล้าแถวๆ A อะหรอ”



                แบมแบมพยักหน้า “แต่พี่แบมกลัวอ่ะ”



                “กลัวอะไร?”



                “แบมกินเหล้าไม่เป็นจะโดนมอมเปล่าอ่ะ”



                ถามผิดนะแบม แบมต้องถามว่า แบมจะโดนมอมตั้งแต่หัววันเลยหรือเปล่าถึงจะถูก





 

                “อ้าว มุกต์วิดวะป่ะ หวัดดีๆ”



                กลับกลายเป็นว่าพี่สาวจากวิดวะเป็นห่วงคนน้องจนไม่สามารถมาส่งได้อย่างเดียว เลยก้าวลงรถมาเฝ้าด้วยตัวเองถึงโต๊ะแบบนี้ แต่เด็กบัญชีก็ไม่ได้รังเกียจอะไรเธอก็อนุญาตให้นั่งเฝ้าน้องเล็กของสายรหัสได้



                “น้องแบมนี่..แฟนมึงหรอมุกต์?”



                โจ้ชายหนุ่มหน้าโจรใจดีที่มีศักดิ์เป็นพี่รหัสของแบมแบมเอ่ยถามคนรู้จักต่างคณะอย่างเมธาวีที่จู่ๆ ก็มาปรากฏตัวในงานเลี้ยงสายของเขา



                “หึ น้องเพื่อนกูมาเป็นเพื่อนเฉยๆ”พี่มุกต์ตอบ “แบมไม่เคยกินเหล้า กูมารอแบกกลับ”



                เมธาวีตอบไปอย่างเรียบๆ เพราะมันเป็นเรื่องจริงซึ่งมันไม่มีอะไรในก่อไผ่อยู่แล้ว



                “บ้า บัญชีไม่ได้กินดุแบบวิดวะป่ะล่ะ”โจ้ขำน้อยๆ “เอาเถอะๆ มึงขับรถใช้มั้ย? เดี๋ยวกูสั่งโค้กมาให้ ฟรีเว้ยยย”



                แบมแบมได้แต่นั่งมองพี่รหัสกับพี่สาวคนสวยคุยกันอย่างสนิทสนม ให้ตายเธอยังไม่ทันได้คุยกับพี่โจ้เลยนะ!



                “พี่รู้จักกันหรอ?”



                แบมแบมอดไม่ได้ที่จะถามพี่สาวที่นั่งข้างๆ



                “อือ”พี่มุกต์หันมาตอบ “เคยลงเสรีตัวเดียวกัน”



                แบมแบมพยักหน้าให้ก่อนจะหันไปคุยกับพี่โจ้แล้วก็ทักทายพี่ๆในสาย กัญญาณีถูกจับชนแก้วกับหลายๆคนและอยู่ภายใต้สายตาของเมธาวีที่นั่งจิบโค้กเป็นแก้วที่สอง ปรางแก้มนวลของคนเด็กกว่าเริ่มขึ้นสีเมื่อเริ่มดึกขึ้นเรื่อยๆ



                “ไอ้เวร..ดีนะที่มึงมาด้วย”โจ้ว่าอย่างหงุดหงิด “เมาแล้วหลับแบบนี้ อย่าให้ไปกินที่ไหนนะอันตรายสัด”



                “อืม กูพาแบมกลับก่อนนะ”



                เมธาวีว่าพร้อมกับหิ้วปีกคนน้องที่หลับคอพับไปตั้งแต่เมื่อกี้ ก่อนจะหันไปลาพี่ๆปีสูงๆแทนน้องเล็กแล้วค่อยๆพยุงน้องออกจากร้านเหล้า





 

                “แบม..แบม”



                พี่มุกต์เขย่าตัวน้องเบาๆ หวังจะให้ตื่นแต่กลับกลายเป็นว่าแบมแบมปัดมือเธอทิ้งอย่างไม่ใยดี มุกต์ยิ้มบางๆออกมาก่อนจะหยิบสมาร์ทโฟนของตัวเองต่อสายไปยังพี่ชายคนที่หลับอยู่



                [ว่าไงพี่มุกต์ กูจะตายแล้วววว]



                “มึงอยู่ไหน กลับบ้านยัง?”



                [ยังงง กูยังอยู่หอคิมอยู่เลยเนี่ย ห่า! มึงลุกขึ้นม๊า!]



                เมธาวียื่นโทรศัพท์ออกจากหูเมื่อได้ยินเสียงโวยวายของบอมบี้ “กูจะพาแบมไปส่งที่บ้านมีใครอยู่มั้ย?”



                พรุ่งนี้บอมบี้และผองเพื่อนมีงานที่ต้องพรีเซ้นเลยออกมาเฝ้าน้องสาวตัวเองไม่ได้ เมธาวีเลยอาสามาเฝ้าแทนและตั้งใจจะพาน้องไปส่งที่บ้านหลังจากที่สังสรรค์เสร็จแต่เหมือนว่าเธอจะกะเวลาผิด ไอ้บอมบี้เลยยังไม่กลับบ้าน



                [หึ พ่อกับแม่พึ่งไปต่างจังหวัดเมื่อวาน]



                “เอาไง แบมหลับอยู่บนรถกูเนี่ย”



                [เอาแบมไปค้างที่คอนโดพี่มุกต์ซักคืนได้มั้ยอ่ะ]บอมบี้ว่า [ไม่รู้ว่าคืนนี้กูจะได้นอนมั้ยเนี่ย]



                “เออๆ เดี๋ยวกูพาแบมไปนอนที่คอนโดกูแล้วกัน พน.เดี๋ยวไปส่งที่บ้านให้”



                ปริ๊บ!



                พี่มุกต์กดวางสายก่อนจะเก็บสมาร์ทโฟนเข้าไปในกระเป๋ากางเกงยีนส์ตัวเก่ง แล้วก็หันไปลูบหัวคนหลับเบาๆพร้อมกับรอยยิ้มมุมปาก



                “อ่า...ไปนอนกับพี่ซักคืนนะตัวเล็ก:)




 


                มีแค่ไม่กี่คนหรอกที่รู้ว่าเมธาวีเป็นเสือไบก่อนที่จะโดนผู้ชายหลอกเสียอีก



                “งือ..พี่มุกต์”



                “อย่างอแงสิแบมแบม เดี๋ยวพี่พาไปนอนนะ”



                พี่มุกต์ว่าเสียงนิ่มก่อนจะหิ้วปีกน้องเดินออกจากลิฟท์แต่เหมือนว่าเวลาที่น้องเมาจะหงุดหงิดง่ายกว่าเดิมก็เลยพยศทิ้งตัวลงจะนั่งเพื่อนอนบนพื้นจนมุกต์ทนไม่ไหวเลยรวบตัวน้องขึ้นอุ้มในท่าเจ้าสาว



                “งือ..เมาหัวอ่า”



                “แปปนึงนะแบม”



                พี่มุกต์ว่าพร้อมกับใช้ฝ่าเท้าเปิดประตูห้องสูทแล้วเดินตรงไปยังห้องนอนของตัวเองที่อยู่ทางซ้ายมือ เมธาวีค่อยๆวางน้องบนที่นอนคิงไซส์เบาๆ แบมแบมพลิกตัวหนีคนพี่ไปอีกฝั่งก่อนจะนอนแน่นิ่งไม่ขยับตัว



                “...”



                มุกต์ขยับไปนั่งที่ปลายเตียงเพื่อถอดรองเท้าให้อีกคน ชุดเดรสตัวสั้นของแบมแบมเลิกขึ้นจนเห็นกางเกงซัพสีเนื้อตัวเล็ก มุกต์ยิ้มน้อยๆให้กับความเซฟตัวเอง.. แต่ถ้าเมาแล้วหลับแบบนี้ถึงจะใส่ชุดเกราะมันก็ช่วยอะไรไม่ได้หรอกนะแบมแบม..



                “งือ..หนาววว”



                กัญญาณีบนงึมงำ เมื่อเจ้าของห้องใช้ผ้าขนหนูที่ชุบน้ำหมาดๆสัมผัสปรางแก้มอิ่มเบาๆ เมธาวีไล่เช็ดเนื้อตัวของน้องไปเรื่อยๆ ก่อนจะจับน้องเปลืองผ้ารวมไปถึงบราเซียสีขาวที่มีลายหมีตัวน้อยและอันเดอร์แวร์สีขาวตัวเล็ก



                “...”



                ไม่อยากจะยอมรับเท่าไหร่ แต่เนื้อตัวของน้องสาวเพื่อนในกลุ่มมันน่าจับน่ามองไปหมด ขนาดที่ว่ามุกต์ที่เป็นเสือไปที่ชอบผู้ชายมากกว่ายังใจสั่นจนมือไม้เย็นเลย



                “หนาว..หนูหนาวง่า”



                แบมแบมเริ่มงอแงอีกครา ทำให้มุกต์ได้สติเธอรีบลุกไปหยิบชุดนอนกระโปรงตัวยาวที่ตัวเองซื้อมาเพราะน่ารักแต่ไม่ชอบใส่เพราะมันเป็นกระโปรง มาใส่คลุมร่างกายผอมบางของอีกคนก่อนจะดึงผ้าห่มคลุมร่างกายให้แล้วพาตัวเองไปจัดการอาบน้ำให้เสร็จเรียบร้อย



                “หนูสวยกว่าที่พี่คิดอีกนะ..แบมแบม”



                เมธาวีลูบกลุ่มผมสีอ่อนของคนเด็กกว่าที่ซุกใบหน้าเข้ากับผ้าห่มผืนหนาอย่างน่ารัก ก่อนจะสอดตัวเข้าไปนอนใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันไม่วายดึงน้องเข้ามากอดเอวหลวมๆ ลึกๆมันก็อยากทำมากกว่านี้ แต่ถ้ามากไปมันก็จะไม่งาม



                พี่มันดุอย่างกับหมา ทำอะไรพลาดไปไอ้บอมบี้กัดเธอตายคาทีแน่ๆ


100%
มาแล้วจ้า55555
พี่มุกต์อย่ากินน้องนะ!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 140 ครั้ง

594 ความคิดเห็น

  1. #356 @fujinoii (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 15:09

    พี่มุกต์มีความใจเย็นมากกกก ช้าๆได้พร้าเล่มงามใช่มั้ย ถึงพี่มุกต์จะชอบผู้ชายมากกว่าแต่พอมาเจอน้องก็ต้องเปลี่ยนใจมาชอบน้องมากกว่าอยู่ดี

    #356
    0
  2. #174 Choifai (@choifine121) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 23:43
    ร้ายนัก !!!!!
    แหมมมมมมมมม
    #174
    0
  3. #145 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 21:10

    พี่บอมพี่ไว้ใจผิดคนแล้วป่าวเนี่ย

    #145
    0
  4. วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 19:47
    น้องงงงหนีปายยยยยยยยย
    #135
    0
  5. #114 beebee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 09:06

    มาแบบคูลๆนิ่งๆ หวังจะเคลมน้องหรือรักน้องนะพี่มุก ถ้าไม่รักน้องแม่จะฟาดเลย

    #114
    0
  6. #113 BBPKK_ (@someonepp) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 21:45
    อ๊ายยยยย บัดสีที่สุด รับผิดชอบลูกเราเดี๋ยวนี้!!!
    #113
    0
  7. #112 ((((d^dek^d)))) (@smart_girl) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 19:55
    เพ่มุกกกกมฮึบๆ
    #112
    0
  8. #110 _deawdefsoul_ (@RBDWSHOP) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 19:27
    ชอบบบบบ ไม่เคยเจอ เลิฟๆเลยฮะ
    #110
    0
  9. #109 Joyler (@Joyler) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 19:27
    โอ้ยเขินพี่มุกต์เด้ออ ฮื่อออ
    #109
    0